หนามรักสนิมใจ

ตอนที่ 16 : บทที่ ๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    25 พ.ย. 62









มือทั้งสองข้างของหญิงสาวถูกปล่อยเป็นอิสระเมื่อไรหล่อนไม่ทันสังเกต แต่เวลานี้มันกำลังเลื่อนขึ้นกอดรัดไปรอบลำคอของชายหนุ่ม และด้วยความสูงใหญ่ของมนรัตน์ทำให้กุสุมาต้องหยัดกายขึ้นจนสุดปลายเท้า ขณะเดียวกันชายหนุ่มก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังนุ่ม สัมผัสอ่อนหวานที่ได้รับทำให้เขาลืมตัวว่ามาพบหล่อนทำไม เพราะสัมผัสที่ได้แตะต้องเร้าโลมตอนนี้คือสิ่งที่เขาโหยหามาเนิ่นนาน หากหยุดกลางคันเสีย ทุกอย่างอาจหายวับไปกับตา

กุสุมาคงเพริดไปอีกนานหากมือของเขาไม่เลื่อนมาข้างหน้าแล้วลูบไล้เบาๆ ที่เนินอก ก่อนจะเคล้นคลึงเบาๆ และหนักขึ้นจนหญิงสาวเริ่มรู้สึกตัว ลืมตาขึ้นแล้วก็ต้องตกใจว่าตนกำลังทำอะไรอยู่ตรงนี้ นั่นเองที่หญิงสาวใช้ช่วงเวลาที่มนรัตน์เองก็กำลังอยู่ในอารมณ์รักและโหยหาผลักอกเขาเต็มแรงจนชายหนุ่มมึนงงและตกใจ 

แต่คงยังไม่พอกับที่เขาทำกับหล่อน กุสุมาสะบัดมือตบหน้าเขาอีกทีจนเกิดเสียงมือกระทบแก้มดังเพียะก่อนวิ่งหนี...

“ก้อย!”

ชายหนุ่มก้าวเข้าห้องอีกครั้ง ใบหน้าขาวๆ ของเขาแดงก่ำเพราะถูกตบ ขณะที่หญิงสาวหลบฉากไปอยู่ที่หัวเตียงลูกพร้อมกับยกถาดขึ้นมาทำท่าเงื้อจะฟาดเขาเต็มแรงจนชายหนุ่มต้องหยุดอยู่กับที่

“ก้อย วางถาดลง!”

กุสุมาหน้าแดงก่ำ ดวงตาวาววับ ริมฝีปากแดงจัดเพราะถูกบดขยี้สั่นระริก รวมทั้งร่างกายของหล่อนก็สั่นราวลูกนกตกน้ำไม่แพ้กัน หัวหูยุ่งเหยิงน่าตลก 

สภาพของหล่อนทำให้เจ้าของนัยน์ตาแข็งกร้าวใจอ่อนยวบ ยิ่งภาพที่น้ำตากลิ้งลงมาบนแก้มแล้วเจ้าตัวรีบป้ายออกก็ยิ่งทำให้เขาใจหายระคนรู้สึกผิด

“ก้อย” น้ำเสียงที่ใช้เรียกชื่อหล่นจึงอ่อนโยนลง

“อย่าเข้ามานะ ออกไป ไปซะ แล้วไม่ต้องกลับมาอีก!” 

น้ำเสียงที่ไล่เขานั้นสั่นเครือ ริมฝีปากสั่นระริกน่าสงสารจนเขาอยากจะเข้าไปกอดจูบปลอบใจหล่อนอีกครั้ง

“ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่จบ”

หญิงสาวเม้มปากแน่น มือหนึ่งเช็ดน้ำตา อีกมือถือถาดไว้ป้องกันตัว ชายหนุมมองไปที่มะเหมี่ยว ดวงตาของเขาทอประกายอ่อนโยน พร้อมกับก้าวเข้าไปหาแกแล้วหยุดนิ่งที่ข้างเตียงอีกด้านหนึ่ง กุสุมามองอย่างไม่ไว้ใจ เพราะหัวใจของหล่อนยังเต้นตูมตาม ก่อนจะหวั่นไหวอีกครั้งเมื่อเขาก้มลงจบแก้มยุ้ยๆ ของลูกสาวแผ่วเบา

“บอกผมมาสิก้อย มะเหมี่ยวเป็นลูกผมใช่ไหม” เขามองตาหล่อนนิ่ง ขณะที่หญิงสาวยังคงปิดปากเงียบ เพราะคิดถึงคำพูดของคุณมาลัยเมื่อหลายปีก่อน

‘ตามนกำลังจะมีอนาคตไกล ถือเสียว่าฉันขอร้องละนะ เลิกติดต่อกับเขาซะ’

เวลานั้นกุสุมาเป็นนักศึกษาปีสุดท้าย อ่อนต่อโลกและหัวอ่อน ไม่รู้จะทำอย่างไร เมื่อผู้ใหญ่ที่ชายหนุ่มรักและเคารพมาถึงบ้าน และขอร้องทำให้หญิงสาวต้องหยุดติดต่อชายหนุ่ม แต่ความรักเหมือนโคถึก ท้ายที่สุด หญิงสาวก็ติดต่อกับมนรัตน์อีกครั้งเมื่อเขากลับมาหา

‘กลับมาคราวหน้า พี่จะให้คุณป้าไปสู่ขอก้อยกับน้ากาญจน์ ก้อยรอพี่นะ’ 

เวลานั้นหล่อนทั้งรักและกังวล กลัวป้าของเขาจะรู้ และกลัวเขาจะจากไป ความรักและความอ่อนหวานที่มีให้แก่กันจึงทำให้สาวน้อยในเวลานั้นตกเป็นของเขาอย่างง่ายได้

แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเรื่องที่ใหญ่เกินจะจัดการด้วยตนเอง

‘ท้อง!’ 

ขณะที่เขากำลังเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ หญิงสาวก็เกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา หล่อนพยายามติดต่อเขา แต่ไม่สามารถติดต่อได้ ทำให้สาวน้อยในเวลานั้นต้องบากหน้าไปขอพบคุณมาลัย

‘หนูท้องค่ะ ท้องกับพี่มน’

วันนั้นเหมือนกับวันที่โลกของหล่อนพังทลายลงมาทั้งใบ เมื่อป้าของเขามองตั้งแต่หัวจรดเท้าและก่นด่าหล่อนสาดเสียเทเสีย

‘อย่ามาโกหก! เธอคิดจะจับหลานฉันล่ะสิ เธอเห็นว่าเขารวย เลยคิดจะใช้เด็กเป็นเครื่องมือ แล้วที่ว่าท้องน่ะ ไปท้องกับใครมาไม่ทราบ บอกเอาไว้ก่อนเลยว่าฉันไม่รับเด็กในท้องของเธอ และถ้าเขากลับมา ตามนของฉันจะต้องเลือกคนที่ฉันเตรียมเอาไว้ให้เท่านั้น ไม่ใช่เธอ!’

เวลานั้นกุสุมาชาไปทั้งหน้าทั้งตัว สติที่มีอยู่น้อยนิดดับวูบ เมือตื่นขึ้นมาอีกครั้งจึงพบว่าอยู่กับแพรวพรรณ ฝ่ายนั้นปลอบใจหล่อนอยู่นาน ก่อนจะมองหล่อนด้วยสายตาเป็นห่วงและลำบากใจ พร้อมกับส่งห่อกระดาษที่บรรจุเงินก้อนหนึ่งให้

​‘ป้าบอกให้ก้อยรับเอาไป แล้ว’ แพรวพรรหลบสายตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ของเพื่อนรุ่นน้องอย่างเสียใจ “แล้วไม่ให้เธอมาที่นี่อีก ไม่ให้เธอติดต่อพี่มนด้วย ถ้าเธอติดต่อ ป้าจะเล่นงานแม่ของก้อย จะทำให้ไม่มีที่ทำกินอีก”

เวลานั้นสาวน้อยร้องไห้โฮ ไม่รู้จะทำอย่างไร ความคิดอ่านมีเพียงน้อยนิด หล่อนยอมรับเงินก้่อนนั้นของคุณมาลัยและจากไปโดยไม่กลับมา และตัดการติดต่อจากมนรัตน์ทุกทางไม่ว่าเขาจะพยายามติดต่อหล่อนมาจากช่องทางไหนก็ตาม แล้วความรักความหลังระหว่างเขาและหล่อนจึงค่อยๆ จางหาย จนคิดว่าชาตินี้คงไม่ได้พบกันอีก ได้รับข่าวสารของเขาอีกครั้งชายหนุ่มก็โด่งดังและห่างไกลหล่อนไปทุกที แต่แล้วจู่ๆ พระพรหมก็เล่นตลก ส่งเขากลับมาพบมะเหมี่ยว ลูกสาวของหล่อน...และเขา









หนามรักสนิมใจโหลดอีบุ๊กได้แล้วนะคะ 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #25 25142551 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 16:04

    ที่แท้ก็ป้าตัวดีนี่เองที่ทำเรื่องราวทั้งหมดไว้

    #25
    0
  2. #24 Ple411 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 12:37

    คุณป้านั้นแหละตัวดีอย่างนี้ต้องสั่งสอนป้าหนักๆ

    #24
    0