เสน่ห์นางมาร

ตอนที่ 5 : บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 724
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    4 พ.ค. 61












เอก อี้ เอ้ก เอ้ก

ร่างสูงเปลือยอกกว้างลุกขึ้นนั่งก่อนจะบิดตัวไปมาขับไล่ความเมื่อขบ พร้อมกับหาวอีกสองครั้งแล้วสะบัดผ้าห่มออกจากร่าง จัดการพับเข้าที่ ก่อนจะถือผ้าขาวม้าออกมาจากห้องนอนเพื่อที่จะไปลูบหน้าลูบตาอาบน้ำชำระล้างร่างกาย

        แต่ขาที่กำลังจะก้าวออกมาต้องมีอันชะงักเมื่อพบว่าร่างบอบบางในชุดนอนวาบหวิว ยืนคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าหงุดหงิดเอาแต่ใจ

        “อะไรนะแก โหยไม่ยอมนะ ไปบอกเจ้านายแกเลยว่าแกไม่ไป อรน่ะ ฉันคิดถึงแกจะแย่ ทำไมแกไม่ลางานมาหาฉันล่ะ แล้วทำไมเจ้านายแกต้องให้แกไปอบรมบ้าบออะไรวันนี้ด้วย”

        หญิงสาวทำท่ากระฟัดกระเฟียดอยู่ได้ครู่หนึ่งจึงกดปิดการติดต่อ ใบหน้าสวยใสปราศจากเครื่องสำอางงอง้ำ ก่อนจะชะงักเมื่อหันมาพบเขายืนคาประตูห้องอยู่ก่อนแล้ว

        “หมายความว่าคุณก็ต้องกลับบ้านงั้นสิ งั้นก็รีบเตรียมตัวก็แล้วกัน เพราะบ้านผมก็จะไม่มีใครอยู่”

บลินดาอ้าปากค้างกับการไล่แบบซึ่งๆ หน้าของชายหนุ่ม ก่อนจะวิ่งไปขวางหน้าเขาไว้อย่างรวดเร็ว

        “นี่! อะไรกัน ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าจะไป นายนี่ไม่มีคุณสมบัติของเจ้าบ้านที่ดีเลยสักนิด สู้คุณป้าก็ไม่ได้”

ชายหนุ่มยักไหล่ให้ก่อนจะเดินเลี่ยงแต่กลับถูกหญิงสาวดักหน้าอย่างไม่ยอมให้ผ่านไปได้ง่ายๆ

        “อะไรอีกล่ะคุณ ผมต้องรีบนะ งานมีรออยู่ ไม่ใช่คนรกโลกอย่างคุณจะได้ไม่ต้องทำอะไร”                                         

          “นี่ นายมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉัน” มือบางๆ ผลักอกเปล่าเปลือยของชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง พลันแก้มบางก็แดงเรื่อเมื่อสำนึกได้ว่ามือหล่อนได้สัมผัสกับผิวเนื้อตึงแน่นบนอกกว้างของเขาอย่างเผลอไผล

        “ไม่เห็นจะต้องใช้สิทธิ์อะไรเลย อยากว่าก็ว่า ในเมื่อเป็นความจริง”

        “นี่!” หญิงสาวหน้าแดงก่ำเพราะความโกรธ คิดเอาชนะขึ้นมาทันควัน “ดีละ นายอยากให้ฉันกลับนักใช่ไหม งั้นฉันจะไม่กลับ ฉันจะอยู่กับคุณป้า จะอยู่ยังงี้ไปจนกว่าจะเบื่อ!

        คำพูดท้าทายของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มฉุนกึก แต่ขณะที่เขากำลังมองหล่อนอย่างกินเลือดกินเนื้ออยู่นั้น ก็มีเสียงหวานๆ ดังขึ้นมาจากข้างล่าง

        “พี... พีค่ะ อยู่หรือเปล่า มนเอาแกงส้มมาฝาก”

รพีมีสีหน้าที่ดีขึ้นทันตาเห็น เมื่อได้ยินเสียงจากผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่ามน เขาหันมาค้อนสาวไฮโซก่อนจะเดินผละจากหล่อนไปหาผู้หญิงคนนั้นแล้วขานรับด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง

        “อยู่บนบ้านครับ วันนี้มาแต่เช้าเลยนะมน” ชายหนุ่มรับแกงส้มจากหญิงสาวนามว่ามนชยามาถือไว้ก่อนจะยิ้มขัน เมื่อหล่อนหน้าแดงที่เห็นเขาเปลือยท่อนบน

        “พีแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลย” มนชยาต่อว่าอย่างเอียงอาย ขณะที่รพีหัวเราะหึๆ

        “ก็ผมกำลังจะอาบน้ำน่ะสิ จะให้เรียบร้อยได้ไง” ขณะที่ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่นั้น บลินดาก็เดินมายืนเกาะประตูตรงบันไดแอบมองชายหนุ่มพูดกับหญิงสาวนามว่ามนชยาอย่างอ่อนหวานผิดกับที่พูดกับหล่อนจนนึกอิจฉา

เชอะ พูดกับเรายังกับจะสำรอกออกมา ที่เวลาพูดกับคนอื่นล่ะหวานเชียว เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวจะแกล้งให้เข็ด

        แต่พอหญิงสาวขยับออกจากประตูเพื่อที่จะเดินออกไปทักทายแขกของชายหนุ่ม ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม่มนชยาก็เซถลาเข้าหาอ้อมแขนของรพีอย่างรวดเร็ว ร่างบอบบางในชุดนอนแสนเซ็กซี่ชะงักงันทันที หัวใจดวงน้อยกระตุกวาบ เกิดความไม่พอใจและรู้สึกหึงหวงชายหนุ่มขึ้นมาชั่ววูบ เมื่อฝ่ายนั้นประคับประคองผู้หญิงหน้าจืดนั่น...

        “เป็นไงบ้างมน เห็นไหมผมบอกให้ระวัง” รพีคลายมือออกจากท่อนแขนเล็กของมนชยา ที่เขารับไว้เพราะช่วงที่หล่อนกำลังจะหันหลังกลับไปสะดุดกับรากไม้ที่มาโผล่ตรงตีนบันไดอย่างไม่ทันระวัง อีกฝ่ายหน้าแดงก่ำ ก่อนจะอุบอิบขอบคุณเขาอย่างเอียงอาย

        “ขอบคุณค่ะ มนกลับก่อนนะคะ”

        คำล่ำลาของมนชยาทำให้บลินดาทำตาโต ก่อนจะก้าวออกไปเผชิญหน้ากับคนทั้งสอง

        “เดี๋ยวสิคะ ดายังไม่ได้แนะนำตัวกับคุณมนเลย”

เสียงหวานใสที่ดังมาจากเบื้องบนทำให้ทั้งรพีและมนชยาหันไปมองพร้อมกัน มนชยามองหญิงสาวแสนสวยที่อยู่ในชุดนอนวาบหวิวอย่างประหลาดใจ ในใจไหววับขึ้น ส่วนรพีไม่ต้องพูดถึง ริมฝีปากได้รูปเม้มเข้าหากัน นึกโกรธหญิงสาวที่เข้ามาสอดแทรกโดยเสียมารยาท

        “เอ่อ ใครคะพี” มนชยาหันไปถามเจ้าบ้านหนุ่มหล่อ

        “ฉันชื่อบลินดา เป็นแฟนพี่พีค่ะ”

รพีสะอึก มองบลินดาอย่างคาดไม่ถึง หล่อนถ้าจะบ้าไปแล้ว เขาคิดอย่างฉิวๆ ก่อนหันไปมองหน้าเผือดสีของมนชยาที่ยืนทำตัวไม่ถูก สบตาเขาอย่างตัดพ้อ ชายหนุ่มลอบผ่อนลมหายใจ ก่อนจะหันไปยังคนที่โมเมว่าเป็น แฟนเขาด้วยสายตาเข้มดุ

        “มากไปหรือเปล่าคุณดา”

        “อะไรล่ะคะที่ว่ามาก ดาไม่เห็นเข้าใจ”

บลินดาไม่สะทกสะท้านกับแววตาเอาเรื่องนั้น ซ้ำยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เสียอีก มนชยามองคนทั้งคู่สลับกันไปมา ทั้งอึดอัด เสียใจ ไม่เคยระแคะระคายมาก่อนเลยว่ารพีจะแอบไปมีคนรักเสียแล้ว  แล้วแบบนี้หล่อนจะทำยังไงดี...

        ขณะเดียวกันชายหนุ่มก็ได้แต่กัดฟันกรอด เขาถูกบลินดาเล่นงานเอาเข้าแล้ว ยัยตัวแสบ! เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวจะได้รู้จักเขามากขึ้นกว่านี้

        “ขอบคุณมากนะมน ที่เอาแกงส้มมาฝาก เอาเป็นว่าตอนบ่ายผมจะรับมนไปกินข้าวข้างนอกก็แล้วกันนะครับ”

        มนชยามองชายหนุ่มอย่างแปลกใจ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายไม่มีทีท่าว่าจะสนใจผู้หญิงสวยที่อ้างตนว่าเป็น แฟนของเขาคนนั้น หล่อนก็เบาใจ พลางคิดว่าอาจจะเป็นผู้หญิงที่ตามตื๊อเขาอยู่ก็ได้ เมื่อคิดได้ ดังนั้นมนชยาจึงค่อยยิ้มออกมาได้

        “ได้ค่ะ มนจะรอนะคะ ฉันกลับก่อนนะคะคุณดา” มนชยาหันไปบอกลาหญิงสาว ไม่ลืมยิ้มให้อีกฝ่าย บลินดาคงไม่รู้สึกโกรธจนเลือดขึ้นหน้า หากยิ้มที่ฝ่ายนั้นมอบให้จะไม่เคลือบแฝงไว้ด้วยรอยเย้ยหยัน ความต้องการเอาชนะจึงเพิ่มพูนเป็นทวีคูณ!

หน็อย คนอย่างฉันไม่มีวันแพ้ใครเด็ดขาด คอยดูนะ

        “นี่นาย แฟนเหรอ” เมื่อมนชยาลับสายตา บลินดาก็หันไปถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงหยันๆ

รพีตวัดสายตาคมกริบขึ้นมองหญิงสาวอย่างคาดโทษ แต่เขาไม่ตอบ นอกจากวางแกงส้มไว้บนชานบ้านก่อนจะเดินหันหลังไปยังที่อาบน้ำทันที

        บลินดายืนกระทืบเท้าอย่างขัดใจ นึกโกรธทั้งรพี อรพรรณและผู้หญิงคนนั้น แต่พอนึกถึงคนที่เพิ่งจากไป ใจหล่อนก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นอีก ไม่เข้าใจว่าเหตุใดรพีถึงสนใจผู้หญิงจืดชืดคนนั้นมากกว่าหล่อน น้ำเสียงที่ใช้พูดกับผู้หญิงคนนั้นอ่อนโยน ให้เกียรติ ต่างโดยสิ้นเชิงเมื่อเขาพูดกับหล่อน...

        บลินดานั่งรอจนชายหนุ่มเดินกลับมาในผ้าขาวม้าสีจาง เมื่อเขาเดินผ่านไปอย่างไม่สนใจ หญิงสาวก็ลุกขึ้นเดินตามไปติดๆ ความน้อยใจอัดแน่น จนเกิดเป็นความรู้สึกอยากเอาชนะ!

 

 

โหลดอีบุ๊กได้ที่นี่จ้า

ไฮเทคส์ https://www.hytexts.com/





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #1 Sai1Fon9 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 21:42
    ไรท์ไม่ค่อยอัพเลยค่ะเลยอ่านไม่ปะติดปะต่อค่ะ อัพบ่อยๆนะคะไรท์สู้ๆค่ะ
    #1
    0