เสน่ห์นางมาร

ตอนที่ 12 : บทที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    13 พ.ค. 61













         ๗

 

 

รพีเหลียวมองไปยังร่างบางที่นั่งยิ้มให้มารดาเขาอย่างชั่งใจ ก่อนจะเอื้อมไปตักกุ้งตัวโตมาใส่จานตัวเองพร้อมกับตักเข้าปากเคี้ยวหงับๆ แต่พอรสชาติได้แตะลิ้นก็ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกทึ่งหญิงสาวขึ้นมา

        ไม่น่าเชื่อว่าหล่อนจะทำเอง รสชาติใช้ได้ทีเดียว แต่เขาไม่ชมหรอกเดี๋ยวจะเหลิง ขณะเดียวกันมนชยาก็ชิมไปอย่างนั้น เพราะถึงอย่างไรสาวสำอางตรงหน้าก็ทำอาหารสู้หล่อนไม่ได้อยู่ดี

        บลินดามีความรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน เขาพูดเขาคุยกันอยู่เพียงสามคนมีแต่หล่อนเท่านั้นที่ไม่มีใครอยากพูดด้วย จะมีก็แต่มารดาของรพีที่จะชวนหล่อนพูดบ้างก็เป็นครั้งคราว

        นางผกาทำการเก็บกวาด โดยมีระพีและมนชยาเป็นคนช่วย ทั้งสองคุยกันกระหนุงกระหนิง และตอนนั้นเองที่หญิงสาวทนดูอีกไม่ได้ หล่อนพยุงตัวลุกขึ้นก่อนจะพยายามกระเผลกเกาะข้างฝาเดินเข้าห้องอย่างยากลำบาก

        รพีหันไปเห็นร่างบางที่กำลังกระโผลกกระเผลกเข้าห้องพอดี จึงรีบวางมือจากข้าวของและเดินตรงไปยังหญิงสาวทันที โดยไม่สนใจสายตาของมนชยาที่มองตามมา

        นี่คุณ จะรีบไปไหน เดี๋ยวก็ล้มอีกหรอก ชอบทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อนอยู่เรื่อยเลยรพีกระซิบต่อว่าหญิงสาว แต่บลินดาไม่อยากพูดกับเขา หล่อนกำลังงอนชายหนุ่ม เพราะฉะนั้นเมื่อเขาเข้ามาประคองหญิงสาวจึงปัดมือของเขาออกทันที

        ไม่ต้อง ดาเดินเองได้ ไม่อยากรบกวนเวลาคุยของใครบางคนรพีหยุดกึกทันที ก่อนจะหันหลังให้เดี๋ยวนั้นเช่นกัน เล่นเอาหญิงสาวต้องมองตามอย่างน้อยใจ คนบ้า คนเขาประชดแท้ๆ เคยรู้อะไรมั่งไหมเนี่ย

        บลินดาเข้าไปนั่งหอบในห้องอยู่คนเดียว แต่หูก็ยังไม่วายตะแคงฟังเขาพูดคุยกัน ไม่นานนักเสียงดังที่แววเข้ามากับเสียงเดินที่ห่างไป พร้อมกับคำล่ำลาก็ทำให้หญิงสาวรู้ว่ามนชยากำลังจะกลับบ้าน

        สักพักเสียงสตาร์ตรถจึงดังขึ้น ครู่ต่อมาประตูห้องจึงถูกเปิดเข้ามาช้าๆ พร้อมกับร่างบางของนางผกา

        เป็นยังไงบ้างหนูดา ยังเจ็บอยู่ไหมบลินดาก้มลงมองข้อเท้าก่อนจะส่ายหน้า

        ไม่ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ที่เป็นห่วงดา

        ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ว่าแต่หนูดาทานข้าวน้อยแบบนี้นี่เองถึงได้ตัวเล็กนิดเดียวบลินดายิ้มซีดเซียวให้นางอย่างไม่อยากโกหกนัก

ความจริงแล้วหล่อนกินเก่งจะตาย เก่งจนบ้างครั้งเพื่อนยังโวย แต่ที่หล่อนกินน้อยเพราะกินไม่ลงมากกว่า! จะให้กินลงได้ไง เมื่อมีมารหัวใจมานั่งขวางหน้าอยู่อย่างนั้น แม่ผู้หญิงแสนจะเรียบร้อยนามว่ามนชยานั่นไง รพีก็อีกคนเอาใจแต่มนชยา ไม่หันมาสนใจหล่อนสักนิด

        หนูดานอนเถอะจ้ะ เดี๋ยวป้าจะไปสวดมนต์ที่ห้องพระแล้วก็จะนอนห้องข้างๆ เลย เพราะป้าจะอยู่นั่งสมาธิด้วย หนูนอนคนเดียวได้ไหมจ๊ะบลินดาหูผึ่งทันทีที่นางผกาบอกให้หล่อนนอนคนเดียว หญิงสาวรับตอบรับทันที

        ได้ค่ะ ดาอยู่ได้ คุณป้าไม่ต้องห่วงนะคะบลินดาพูดพลางนึกในใจอย่างห่ามๆ

คุณป้าไม่ต้องห่วงดาหรอกค่ะ แต่ควรจะห่วงลูกชายคุณป้ามากกว่า เพราะคืนนี้ดาจะรวบหัวรวบหางเขาเสียที เสียเวลามานานแล้ว!

        ร่างบางในเสื้อยืดคอกลมบางพลิ้วสีขาวกับกางเกงผ้าขาสั้นกุดค่อยๆ ลากขาข้างที่เจ็บมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องชายหนุ่มก่อนจะตัดสินใจดันเข้าไป แล้วก็เกือบจะร้องไชโยโห่หิ้ว เมื่อประตูห้องของชายหนุ่มผู้รักนวลสงวนตัวไม่ได้ล็อกอย่างที่หล่อนแอบกลัวไว้

        หญิงสาวพาตัวเองเข้าไปอยู่ในห้องของเขาทันทีก่อนจะคลานขึ้นไปนั่งบนเตียงอย่างทุกลักทุเล แล้วจะกวาดตาไปรอบๆ ห้องอย่างชื่นชม

        แหม เข้าใจจัดห้องซะด้วยนะคะ เดี๋ยวก่อนเถอะคุณรพี เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะยั่วคุณให้อยากแล้วก็จะจากไป อยากจะรู้นักว่าถ้าฉันทำขนาดนี้แล้วคุณจะยังใจแข็งได้อีกหรือเปล่า

        บลินดารู้แต่ว่าเธอต้องการเอาชนะ ทำให้เขาหันมามองและหลงใหลในตัวหล่อน แต่หญิงสาวลืมไปรพีก็คือไฟดีๆ นี่เอง ถึงแม้ไฟที่มีอยู่ในตัวเขาจะถูกซ่อนไว้ภายใต้สีหน้าเย็นชาและไม่แยแสไยดี แต่ก็พร้อมที่จะลุกโชนได้ในทุกเมื่อถ้าได้เชื้อเพลิงที่ดีพอ!

บลิดานั่งรอนอนรออยู่ร่วมชั่วโมงจึงได้ยินเสียงเสียงรถเข้ามาจอดและดับลง หญิงสาวลุกนั่งด้วยใจเต้นระทึก หล่อนรีบเอื้อมมือไปปิดไฟที่หัวเตียงสมัยเก่าที่มีมุ้งสายบัวกางกั้นอยู่

        เสียงฝ่าเท้าสม่ำเสมอเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แต่บลินดานั่งนิ่งอย่างแปลกใจเมื่อเขาเดินเลยห้องนอนของตัวเองไป ก่อนจะได้ยินเสียงหยุดนิ่ง พาให้หญิงสาวคิดว่าชายหนุ่มจะไปไหน

        รพีเองอดเป็นห่วงหญิงสาวไม่ได้ เพราะจะว่าไปแล้วที่หล่อนเป็นเช่นนั้นก็เพราะเขา ถึงแม้ว่ามันจะเกิดขึ้นเพราะความดื้อด้านท้าทายของหล่อนก็ตามที แต่ด้วยความที่ไม่เคยกักขฬะกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกไม่สบายใจ เพราะถึงอย่างไรหล่อนก็เป็นผู้หญิง

        แต่ความเงียบภายในห้องมารดาทำให้ชายหนุ่มลังเล หล่อนอาจจะหลับแล้ว เขาครุ่นคิดอยู่ครู่ว่าจะเข้าไปดูดีหรือไว้รอพรุ่งนี้ แต่แล้วความคิดถึงความเหมาะสมก็ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจหมุนตัวกลับเข้าห้องของตนเองในที่สุด

        แอ๊ดดด…. เสียงประตูที่ถูกเปิดเข้ามาทำให้บลินดาที่นอนคลุมโปงลุ้นระทึกอยู่บนเตียงเขา ใจเต้นรัวแรงจนแทบจะโลดออกมานอกอก ดีที่ว่ามุ้งของเขาค่อนข้างหนาจึงทำให้ชายหนุ่มไม่สังเกตว่ามีคนนอนอยู่ภายใน จะแปลกใจก็ตรงที่ว่าใครมากางมุ้งให้เขา...

        เท้าได้รูปเดินเข้ามาใกล้แต่แล้วก็ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก เมื่อคิดว่าคนที่มาจัดการให้นั้นคือมารดา เพราะทุกครั้งที่เขาทำงานหนักและกลับดึกมารดามักจะเตรียมที่หลับที่นอนให้เขาเสมอก่อนจะคว้าผ้าขาวม้ามาถือไว้แล้วก้าวออกจากห้องไป

        บลินดาถอนหายใจดังเฮือก เกือบไปแล้วถึงแม้หล่อนจะทำใจกล้าหน้าด้านแค่ไหน แต่ความที่ไม่เคยมือชายก็ยังทำให้หญิงสาวรู้สึกกลัวอยู่ดี

        ให้ตายเถอะยัยดา ทั้งชีวิตไม่เคยมาตามตื๊อใครแบบนี้เลยให้ตายสิ และนี่ถ้าตาทึ่มนั่นจับเราเหวี่ยงออกจากห้องเหมือนตอนเช้าจะว่าไงล่ะ ฮึ่ย! ไม่มีทาง คราวนี้ฉันไม่ยอมออกง่ายๆ แน่!















เปิดโอน+จอง 'รวมเรื่องรัก 3' และ 'ขวัญของใจ' 
พร้อมจัดส่งปลายเดือนพฤษภาคม 2561

#รวมเรื่องรัก 3 (ขนาด A5) ราคาเล่มละ 450 บาท 
#ขวัญของใจ (ขนาด B6) ราคาเล่มละ 350 บาท

พิเศษ!! สั่งซื้อทั้งสองเล่ม โอนเงินเพียง 750 บาท
จัดส่งฟรีลงทะเบียน แถมปกใส ที่คั่น และโป๊สการ์ด

ชื่อบัญชี sumitra r. บัญชีออมทรัพย์ สาขาเซียร์ รังสิต
- ธนาคาร ไทยพาณิชย์ 364-228684-0 
- ธนาคาร กสิกรไทย 001-1-73374-3


โหลดอีบุ๊กได้ที่นี่จ้า

ไฮเทคส์ https://www.hytexts.com/




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น