จอมมารจ้างรัก

ตอนที่ 17 : ๔ ลูกหมาจอมพยศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    2 ธ.ค. 62








เวลาเดียวกัน ฉันท์ทัตต้อนรับดนุเดชอยู่ที่ห้องนั่งเล่น เขากับดนุเดชสนิทกันมาตั้งแต่ยังเด็ก เคยวิ่งเล่นกันบ่อยๆ จนกระทั่งเติบโต ต่างคนต่างทำงานของตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ห่างหายไปไหน เมื่อเว้นว่างจากหน้าที่จึงนัดพบหรือเยี่ยมเยือนกันเสมอ

งานที่โน่นเรียบร้อยดีแล้วเหรอเดช” 

ดนุเดชยิ้มกว้าง

ครับ ก็ไม่มีอะไรมาก ถ่ายทำกันไม่กี่ฉาก แล้วก็กลับ มีเที่ยวบ้างนิดหน่อย

อืมชายหนุ่มพยักหน้า พลางเอ่ยถามเรื่องราวความรักของรุ่นน้องหนุ่มหล่อว่าแต่ข่าวที่ออกมาจริงหรือเปล่า

ดนุเดชยิ้มขัน เอนตัวไปกับพนักโซฟาหนังหนานุ่มพลางวาดท่อนแขนทั้งสองข้างวางไว้บนนั้น 

ข่าวน่ะครับพี่ โปรโมตละครเรื่องหน้า

แสดงว่าไม่จริงฉันท์ทัตสรุป แต่ไม่ได้แปลกใจอะไรแม้จะรู้ว่าดนุเดชเนื้อหอม สาวๆ ล้อมหน้าล้อมหลัง ทั้งนางเอกนางร้ายตัวประกอบหรือแม้แต่แฟนคลับ แต่สำหรับผู้ชายด้วยกันเขารู้เหตุผลของคนตรงหน้าดี ผู้ชายอย่างเขากับดนุเดชถ้าไม่พบเจอคนที่ใช่จริงๆ ต่อให้สวยหยาดฟ้ามาดินก็ไม่มีทางลงเอย

ผมยังไม่คิดเรื่องนี้หรอกครับ คงอีกนาน อีกอย่างเนื้อคู่ผมยังไม่เกิดเขาบอกยิ้มๆ ที่ผ่านมาเขาเจอคนถูกใจมากมาย แต่คนที่ใช่ยังไม่เคยเจอ กลัวแต่ว่าพอเจอ ก็กลายเป็นคนมีเจ้าของไปแล้ว

ได้ข่าวว่าพี่ทัตพาสาวเข้าบ้านเหรอครับคราวนี้ดนุเดชถามยิ้มๆ คนถูกถามถอนหายใจเฮือก

คุณแม่ฟ้องนายสิท่า

ก็ไม่เชิงน่ะครับ ท่านบ่นๆ เฉยๆ ว่าแต่คนนี้เอาจริงเหรอครับ ถึงพาเข้าบ้านถามด้วยความแปลกใจ เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้น ฉันท์ทัตไม่พาใครเข้าบ้านอีกเลย… 

เปล่าเขาตอบ แต่กลับไพล่นึกไปถึงเจ้าของร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นอย่างห้ามไม่ได้ ดนุเดชขมวดคิ้ว มองผู้มีศักดิ์เป็นพี่แล้วนึกขัน ปากบอกเปล่า แต่สีหน้ากลับดูสดชื่นขึ้นทันทีที่เขาเอ่ยถาม

แต่ผมว่างานนี้อาจมีพลิกล็อคนะครับอดไม่ได้ที่จะแซ็ว แต่อีกฝ่ายยังคงเงียบ จึงนึกอยากเห็นหน้าผู้หญิงคนใหม่และพิเศษของฉันท์ทัต แต่เมื่ออีกฝ่ายยังเฉย เขาเลยเปลี่ยนเรื่องคุย

อาทิตย์หน้ามีงานเลี้ยงที่บ้านลุงโนช รู้หรือเปล่าครับเขาเอ่ยถึงนายมาโนชผู้เป็นลุง อีกฝ่ายจึงพยักหน้า 

รู้แล้ว คุณลุงโทร.มาบอกฉันเอง ตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย ส่วนดนุเดชกำลังนึกถึงคนที่เป็นหลานชายคนสนิทของลุงโนช

พี่ทัตรู้หรือเปล่าครับเรื่องนายสิน…”

เจ้าของดวงตาสีเข้มตวัดมองคนถามพลางพยักหน้า

รู้... กลับมาได้สักพักแล้วละ

เห็นว่ากลับมาคราวนี้มาขอให้ลุงโนชช่วยเรื่องธุรกิจเปรยพลางมองพี่ชาย ฝ่ายนั้นขยับตัวยกขาขึ้นไขว่ห้างด้วยท่าทางสบาย ไม่เดือดร้อนใจอะไร

คุณลุงยังเงียบ ท่านว่ายังก่อน เพราะคราวที่แล้วนายสินทำขาดทุนไปเยอะ

อ้อ แต่ผมว่ายังไงนายสินก็ต้องหาทางทำให้คุณลุงยอมอนุมัติให้ได้นั่นแหละครับเขาเปรยอย่างคนรู้ไส้รู้พุงกันดี 

จิรสิน ญาติผู้พี่อีกคนที่ไม่ค่อยชอบหน้าฉันท์ทัต และคอยปัดแข้งปัดขาอีกฝ่ายมานาน แต่ฉันท์ทัตก็ไม่เคยคิดจะเอาเรื่อง ไม่เคยไยดีจิรสิน แต่ฝ่ายนั้นกลับตามตอแยทุกครั้งที่มีโอกาส ธุรกิจโฆษณาที่เปิดขึ้นก็หวังแข่งขันกับฉันท์ทัต ทว่ากลับขาดทุนไม่เป็นท่า แต่ก็ยังยื้อ ไม่ยอมเปลี่ยนแปลงหรือปรับปรุง ดันทุรังไปอย่างไร้ทิศทาง ทำให้อะไรๆ ดูเหมือนจะยิ่งแย่ลงไปทุกที…  

เรื่องนั้นก็คงต้องแล้วแต่คุณลุง ถ้าท่านจะให้ มันก็เป็นสิทธิ์ของท่าน ก็หลานแท้ๆ ของท่านนี่นะ ไม่ช่วยแล้วใครจะช่วยเปรยอย่างไม่ยี่หระ ไม่ได้เกี่ยวข้อง เพียงแต่มองอยู่ห่างๆ ห่วงอย่างห่างๆ และมักนั่งฟังอีกฝ่ายปรับทุกข์เสมอๆ จนบางครั้งยอมรับว่าอยากจะสั่งสอนจิรสินให้หลาบจำ และหากเขาจะทำจริงๆ ฝ่ายนั้นไม่มีวันมาลอยหน้าลอยตาแบบนี้แน่

เฮ้อ ถ้าอย่างนั้นเจอกันอีกครั้งอาทิตย์หน้านะครับ 

ดนุเดชกล่าวพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง บิดกายซ้ายขวา ฉันท์ทัตก็ลุกตาม 

ได้ เจอกันอาทิตย์หน้า

ครับ ผมไปละ” 

ผู้เป็นเจ้าบ้านเดินตามไปส่ง ยืนคุยอยู่อีกสองสามคำ ดนุเดชจึงขับรถออกไป ส่วนชายหนุ่มเองก็กลับขึ้นห้อง

ประตูห้องที่ถูกเปิดเข้ามาทำให้สองสาวที่กำลังนั่งคุยอย่างออกรสต้องหยุดชะงัก แป๋วหันมองนายจ้างของตนแล้วหันไปบอกกับมิ่งขวัญเบาๆ ว่า

พี่ไปก่อนนะคะ” 

ฉันท์ทัตมองสาวใช้ที่ยอบตัวผ่านหน้าเขาออกไปแล้วหันกลับมายังหญิงสาว ร่างบางผุดลุกจากพื้นห้องเพื่อเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง

คุยอะไรกันอยู่เมื่อครู่ยังเห็นบนใบหน้าหวานมีแต่รอยยิ้ม แต่พอเขาเข้ามารอยยิ้มนั้นกลับเหือดหายในพริบตา

ก็เรื่องทั่วไปค่ะ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ” 

ฉันท์ทัตมองคนที่ทำหน้าเรียบสนิทแล้วขยับเข้าไปหา หญิงสาวเหลือบตามองขยับตัวเตรียมตัวรับมืออีกฝ่าย ไม่เคยไว้ใจเขาเลยสักนิด แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านี้

ทำไมต้องทำท่าแบบนี้เขามองคนที่ทำท่าระวังตัวแจนั้นอย่างไม่สบอารมณ์นัก 

เอ่อ ก็หญิงสาวอึกอัก ไม่รู้จะตอบอย่างไร 

ทำไมถึงชอบทำเหมือนไม่อยากให้ผมเข้าใกล้นักเขามองหญิงสาวด้วยนัยน์ตาขุ่นๆอย่าทำแบบนี้อีก ผมบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าต้องทำยังไง” 

เขาไม่รอให้หญิงสาวตอบแต่รวบร่างบางเข้ามากอดและขึงตาใส่คนที่ทำท่าจะขัดขืนอีกครั้ง 

จะทำอะไรคะถามอย่างหวั่นๆ ไม่ชอบให้เขาปากว่ามือถึงเลยสักนิด  

ก็กอด แล้วเดี๋ยวก็จะจูบ...” 

มิ่งขวัญเบิกตากว้าง ยกมือขึ้นดันอกตึงแน่นของเขาทันที

อย่าค่ะ เดี๋ยวก่อนหญิงสาวยกมือขึ้นดันใบหน้าคมที่ก้มลงหา แต่อีกฝ่ายกลับไซ้ปากจมูก ลากหนวดเคราเป็นตอลงกับฝ่ามือนุ่ม ทำให้คนที่ทำท่าจะห้ามชาวาบไปทั้งมือลามไปทั่วทั้งแขน

อย่าดื้อ จะสอนให้ชินเขาบอกพลางพลิกใบหน้าออกจากฝ่ามือเล็ก แล้วซบไซ้ลงยังซอกคอหอมๆ ก่อนจะพึมพำเบาๆ ไม่สนใจอาการยุกยิกของคนตัวเล็กในอ้อมแขนคุณนี่เหมือนลูกหมาที่ผมเคยเลี้ยงนะมิ่งขวัญ

คนถูกเปรียบเทียบเป็นสัตว์เลี้ยงถึงกับแข็งค้าง หน้าแดงเถือกโกรธเป็นริ้วๆ จนควันออกหู

คุณทัต!!”

แถมเป็นลูกหมาที่ผมรักมากเสียด้วยสิ

คราวนี้คนตัวบางนิ่งอึ้ง ยิ่งได้สบตาคมกริบที่มองมายิ้มๆ ก็ยิ่งนิ่งงัน

มันน่ารักมาก ตัวเล็ก สีขาว ตอนเด็กๆ ผมตั้งชื่อให้มันว่าเจ้าปุกปุย ขนมันนุ่มน่ารัก แต่มันก็พยศเอาการ ดื้อ ซน ไม่ค่อยจะฟังผมเท่าไร แต่มันก็เป็นแค่ลูกหมา จะพยศยังไงก็ยังสู้ผมไม่ได้อยู่ดี เหมือนคุณ

หญิงสาวตั้งสติได้ก็ทำตาวาว ที่เขาพูดมาทั้งหมดนี้เพราะต้องการเปรียบเทียบหล่อนกับหมาหรือไง!!

ฉันไม่ใช่ลูกหมาของคุณ…” เจ้าของเสียงหวานโต้กลับ ดวงตาเรืองรองเขียวปัด แต่ฉันท์ทัตไม่ยักโกรธ มิหนำซ้ำยังอารมณ์ดีขึ้นผิดหูผิดตา

ใช่สิ! คุณเป็นลูกหมาของผม ลูกหมาน้อยน่ารักจอมพยศ

หญิงสาวทำตาถลน เคืองที่เขาเห็นหล่อนเป็นลูกหมา

บ้า!! ฉันไม่ใช่

ใช่!”

ไม่ใช่ อุ๊บ!!” 







คุณทัตหนูมิ่งพร้อมโหลดแล้วนะคะ ฝากนิยายอีบุ๊กของนิราอรด้วยนะคะ ^^

ใยสวาทอสูร
นิราอร
www.mebmarket.com
ความรักของหล่อนคือการครอบครอง…แม้จะดูเห็นแก่ตัว… แต่มันก็คือความรัก ความรักของเขาคือไฟบรรลัยกัลป์ ที่พร้อมเผาไหม้ทั้งกายและใจให้เป็นจุณ!   “คุณภาคปล่อ...
เจ้าสาวร้ายซาตานรัก
นิราอร
www.mebmarket.com
เขาตั้งแง่รังเกียจเพราะหล่อนต่ำต้อยกว่า บังคับขู่เข็ญให้เลิกยุ่งกับคนในตระกูลอนันตเมธา ขณะที่หล่อนกลับเชิดหน้าท้าทาย ความเย่อหยิ่งของอีกฝ่ายกลายเป็นคว...
สัญญาบำเรอ
นิราอร
www.mebmarket.com
ใครจะคาดคิด ว่าผู้หญิงเฉิ่มเชยอย่างแก้วกัญญา จะทำให้หนุ่มหล่อเสเพลย์อย่างณัฐภาคย์ หลงรักหัวปักหัวปำ!!  ****  “ใส่กลับเข้าไปซะ!”   แก้วกัญญาสะอื้น หล่อ...
เมียในเงา
นิราอร
www.mebmarket.com
จากความสัมพันธ์ต้องห้ามเพียงชั่วคืน ก่อเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขที่ไม่อาจบอกใครได้ กลายเป็นตราบาปที่ขอรับไว้แต่เพียงผู้เดียว…   “บอกพี่มา! ใคร ใครที่ทำให้...







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

179 ความคิดเห็น