[Warship Girls Fan Fic] The Phanthom of The Sea

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 : เรื่องวุ่นวายในฐานทัพเรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ก.ย. 59

บทที่ 2 : เรื่องวุ่นวายในฐานทัพเรือ


2 วันต่อมา  โฮโนลูลู,หมู่เกาะฮาวาย

ลิเอะและมัดผมไว้ในทรงหางม้าอยู่ในชุดผู้การ และหอบสัมภาระกำลังเดินไปตามถนนที่มุ่งหน้าออกจากเมือง พลางบ่นไปตามทาง

“ให้ตายเถอะไอ้ตาแก่เฮ็งซวย ให้ซองเรานึกว่าจะเป็น ตั๋วเครื่องบินไปพักผ่อนตามรีสอร์ทที่ฮาวาย ที่ไหนได้ดันเป็นคำสั่งประจำการด่วนซ่ะได้ แถมส่งตั๋วมาให้เรียบร้อยอีกต่างหาก”


ระหว่างที่กำลังเดินไปนั้น ลิเอะได้สังเกตเห็นรถคันหนึ่งกำลังแล่นมาหาเขา ลิเอะไม่รอช้ารีบโบกรถทันที

เมื่อรถคันนั้นจอดลง กระจกก็ถูกเลื่อนลงมา แสดงให้เห็นคนขับที่อยู่ข้างใน

คนขับเป็นผู้หญิงวัยรุ่น อายุราวๆ 18ปี มีผมสีทองยาวสง่า ตาสีน้ำเงินเข้ม อยู่ในชุดคล้ายกับกะลาสีเรือสีขาว

“มีอะไรให้ดิชั้นช่วยหรอคะ???” ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยถาม

“คะคือว่า คุณพอจะพาผมไปที่แห่งนี้หน่อยได้ไหมครับ” ลิเอะพูดจบก็ยื่นเอกสารที่เขาได้รับมา

หญิงสาวรับมาอ่านชั่วครู่ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

“ได้สิค่ะ เพราะว่าชั้นกำลังจะไปที่แห่งนั้นพอดี ขึ้นรถมาเลยสิค่ะ”

“งั้นขอรบกวนด้วยนะครับ” พูดจบลิเอะก็เปิดประตูขึ้นมานั่งที่ข้างคนขับ


ระหว่างการเดินทางนั้น

ลิเอะได้สงสัยว่าทำไมหญิงสาวคนนี้ถึงได้มีเหตุที่จะต้องไปที่ฐานทัพเรือที่เขาจะไปประจำการ จึงลองถามเธอคนนั้นดู

“จะว่าไป คุณจะไปทำอะไรที่ฐานทัพเรือหรอครับ ที่นั้นเป็นเขตทหารนี้”

“พอดีว่า ชั้นพักอยู่ที่นั้นล่ะค่ะ” หญิงสาวตอบอย่างทันที

“แสดงว่าคุณเป็น เจ้าหน้าที่ของกองทัพงั้นหรอครับ”

“ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ เอาเป็นว่าถ้าถึงแล้วเดี๋ยวคุณจะรู้เองนะคะ คุณผู้การ” พูดจบหญิงสาวก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

ผะผู้การ??....ถ้ายังงั้นคุณก็คือ…” ลิเอะพูดด้วยเสียงสั่นๆ ก็จะมองไปยังหญิงสาวคนนั้นด้วยสายตาตกใจ

“ใช่แล้วค่ะ….ชั้นชื่อเล็กชิงตัน และชั้นเป็นสาวเรือรบด้วยค่ะ”

สาวคนนั้นตอบพร้อมยิ้มให้อย่างอ่อนหวาน


ทั้งคู่นั่งรถจนมาถึงฐานทัพเรือที่ว่าไว้ และค่อยๆลงจากรถก่อนจะมองดู

“ถึงแล้วค่ะ คุณผู้การที่นี่คือฐานทัพเรือประจำเกาะฮาวายค่ะ เป็นฐานทัพที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแปซิฟิคค่ะ”

“โอ้…...ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย ว่าแต่คุณเล็กชิงตัน ช่วยพาผมไปดูรอบๆได้ไหม” ลิเอะพูดพลางก่อนจะหันไปหาเล็กชิงตัน

“ได้สิคะ...ยังไงนั้นก็เป็นหน้าที่ของชั้นอยู่แล้วค่ะ” พอพูดจบเล็กชิงตันก็โค้งให้กับลิเอะอย่างงดงาม


“ท่านผู้การคะ...อาคารหลังใหญ่ตรงกลางนี้คือกองบัญชาการค่ะหรือพูดง่ายๆคือสถานที่ที่ผู้การต้องมาทำงานนะค่ะ...แล้วก็เป็นที่พักของผู้การกับพวกเราสาวเรือรบด้วยค่ะ” เธอพูดพลางชี้ไปยังอาคารอิฐสีแดงที่อยู่ใกล้ๆกับท่าเรือ

“ส่วนทางนี้ที่เห็นเป็นคล้ายๆกับโรงอาบน้ำนี้คืออู่ซ่อมบำรุงค่ะ เวลาได้รับความเสียหายพวกเราจะมารักษาตัวกันที่นี้ค่ะ”

“รักษาตัว??? ยังไงหรือครับ”ลิเอะยกมือถามพร้อมสีหน้าสงสัย

“ก็...แชน้ำยังไงล่ะค่ะ แล้วก็คุณผู้การห้ามมาแอบดูด้วยนะคะ” เล็กชิงตันอมยิ้มพร้อมกับหน้าแดง

“อะเอ๋….ผมไม่ทำอะไรน่าเกลียดยังงั้นหรอกครับ”ลิเอะตอบกลับด้วยหน้าบึ้งเล็กน้อย

“มาต่อดีกว่าค่ะ….อาคารที่คล้ายๆกับโกดังเก็บของนั้น เป็นสถานที่สำหรับสร้างอุปกรณ์หรืออัพเกรดอาวุธค่ะ...คุณยูบาริเป็นคนดูแลที่นั้นเองค่ะ”

“งั้นหรอครับ...ว่าแต่คุณยูบารินี้...ใครหรอครับ”ลิเอะถามด้วยสีหน้างงๆ

“เอาเป็นว่า...เดี๋ยวคุณก็รู้จักเองค่ะ”เล็กชิงตันหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

“ถ้างั้นก็เชิญผู้การไปที่ห้องทำงานเลยนะคะ...ดิชั้นเล็กชิงตันจะรับหน้าที่เป็นเรือเลขาเองค่ะ” พูดจบเธอก็โค้งลงอย่างสุภาพ


ระหว่าที่ทั้ง 2 คนกำลังเดินในตึกกองบัญชาการอยู่ๆก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาขวางทาง เธอคนนั้นแต่งตัวละม้ายคล้ายกับเล็กชิงตัน แต่ดูเด็กกว่าและผมของเธอออกจะสีส้มๆแทนที่จะเป็นสีทองแบบเล็กชิงตัน เธอตะโกนขึ้นอย่างไม่อายใคร

“นี้นายหน่ะ!!! ออกห่างจากพี่สาวของชั้นเดี๋ยวนี้นะ!!!” ไม่ทันขาดคำ เธอก็กระโดดดรอปคิกใส่ลิเอะจนกระเด็นล้มลงไปนอนกับพื้น ก่อนที่หญิงสาวคนนั้นจะเข้ามากอดเล็กชิงตันแนบแน่นและหันมาต่อว่าเขาอีก

“คนที่จะคู่ควรกับพี่สาวของซาร่านั้น มีแต่ซาร่าคนเดียว เข้าใจไหม!!!”

หลังจากนั้นเล็กชิงตันก็ได้ขยับมือของเธอมาดีดหน้าผากของซาร่าแบบเต็มแรงจนซาร่าร้องออกมาเบาๆ

“นี้!! พี่จ๋าทำอะไรของพี่เนี้ย...หนูอุสาห์เอาสิ่งสกปรกออกจากพี่นะเนี่ย”ซาร่าพูดมาด้วยน้้ำเสียงเบาๆพร้อมกับเอามือมากุมหน้าผาก

“สกปรง สกปรกอะไรขอเธอเนี้ย นั้นผู้การคนใหม่ของพวกเราเลยนะ ไปขอโทษเขาซ่ะ” เล็กชิงตันพูดพร้อมกับเอามือกอดอกและทำหน้าดุใส่

“ถะถ้าพี่จ๋าพูดยังงั้น….ก็ได้!!” ซาร่าพูดจบก็เดินไปหาลิเอะด้วยใบหน้าสีแดงก่ำ


ซาร่าค่อยๆเดินมาหาลิเอะอย่างช้าๆพร้อมกับโค้งลงอย่างรวดเร็วและพูดมาอย่างดัง

“ขะขอโทษนะค่ะ!! ท่านผู้การ!!!! ปะโปรดอภัยให้ซาร่าคนนี้ด้วยนะคะ!!”

“อะ...เอ่อออ” ลิเอะที่กำลังมึนๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจู่ๆเล็กชิงตันก็ได้กล่าวขึ้นมาขัด พร้อมกับดึงตัวซาร่าไปกอดจากข้างหลัง

“เกือบลืมไปเลยค่ะ ผู้หญิงคนนี้คือน้องสาวของชั้นเองค่ะ เธอชื่อซาราโทก้าค่ะ แต่พวกเรามักจะเรียกเธอว่าซาร่าหน่ะค่ะ ถ้าเธอคนนี้ทำอะไรเสียมารยาทกับคุณ ก็ขอโทษแทนเธอด้วยนะคะ พอดีเธอติดชั้นเอามากๆค่ะ”

“ยะยังงั้นหรอครับ...ไม่เป็นไรหรอกครับ” ลิเอะค่อยๆลุกขึ้นมายืนก่อนที่จะปัดฝุ่นออกจากเนื้อตัวแล้วเสื้อผ้า

“ถ้าท่านผู้การไม่ว่าอะไร...ชั้นของพาซาร่าไปด้วยนะค่ะ” เล็กชิงตันกล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนที่จะถูกซาร่าตีแขนเบาๆแล้วโวยวายขึ้นมา

“นะนี้!! พี่จ๋าคิดอะไรอยู่เนี้ย ถึงหนูอยากจะอยู่กับพี่แต่ยังไงก็ไม่อยากอยู่กับอีตาเฮ็งซวยแน่ๆ….โอ้ย!!!” ไม่ทันจะพูดจบเธอก็โดนเล็กชิงตันใช้นิ้วโดนหน้าผากไปอีกโป๊กนึง

“อย่าเรียกผู้การเสียๆหายๆยังงั้นสิ เรียกว่าคุณผู้การดีๆสิ”

“ม่ะไม่!! หนูไม่มีทางเรียกยังงั้นเด็ดขาด!!!”

“งั้นคืนนี้พี่ไปนอนกับยอร์คทาวน์นะ ซาร่าโตแล้วนี้น่าจะนอนคนเดียวได้”

“ยะอย่าน้าา ก็ได้….ผะผู้การค่ะ ซาร่าขอโทษนะคะ”

หลังจากทั้งสองพี่น้องคุยกันอยู่พักนึง ซาร่าก็เดินมาหาลิเอะและขอโทษอีกรอบ

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เชิญทางนี้เลยค่ะ ผู้การ”

เล็กชิงตันได้ยื่นมือเชิญเหมือนจะให้เดินไปทางนั้น


ทั้ง 3 คนเดินจนกระทั้งมาถึงประตูบานนึง ประตูบานนั้นทำจากไม้ชั้นดีทาด้วยสีดำวาว ลูกบิดทำจากเงินอย่างดี พร้อมป้ายที่แปะไว้ว่า “ห้องทำงานผู้บัญชาการ”

“อย่าบอกนะว่า…”ลิเอะพูดขึ้นอย่างตะลึง

“ใช่แล้วล่ะค่ะ….นี้คือที่ที่คุณต้องทำงานค่ะ แต่ว่าอย่างเพิ่งเปิดประตูเข้าไปจะดีกว่านะค่ะ”

“ทำไมหรอเล็กชิงตัน...ในห้องมีอะไร”พอพูดจบลิเอะก็ได้บิดลูกบิดและเปิดประตูออกมาทันที


“ใครใช้ให้แกเปิดประตูเข้ามา!!”


แทบจะในทันทีได้มีหนังสือเล่มหนาๆถูกเขวี้ยงออกมาจากห้อง ลอยเข้าไปโดนหน้าผากของลิเอะอย่างแม่นยำ ทำให้เขาสลบลงไปนอนกับพื้น


จบบท



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 jsoc (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 00:13
    สำนวนดีมาก สนุกมากเลย
    #5
    0