เล่ห์โอบรัก

ตอนที่ 24 : พี่ดินหล่อที่สุด - 70% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 267 ครั้ง
    19 ส.ค. 62

มัลลิกาไม่คาดหวังว่าจะได้เงินจากเขา แต่เธอก็อดเสียดายไม่ได้เพราะแว่นอันนี้ตัดมาราคาเฉียดหมื่น เธอไม่อยากรบกวนเงินของบิดามารดาเนื่องจากว่าตอนย้ายบ้านท่านทั้งสองต้องใช้เงินก้อนใหญ่เพื่อตกแต่งและซื้อเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้าน อีกทั้งเงินที่ได้จากการถ่ายแบบลิปสติกให้เอเอ็นเอสก็หมดไปกับค่ารักษาพยาบาลที่ต้องจ่ายให้คู่กรณีของนฤบดินทร์ไปแล้ว

ชายหนุ่มมองด้านขวามือว่ามีรถผ่านมาหรือไม่ เมื่อมั่นใจว่าปลอดภัยจึงเดินไปหยิบแว่นตาของหญิงสาวแล้วเดินกลับมา เขามองสภาพยับเยินของมันพลางถอนหายใจแผ่ว

"ผมยินดีจ่ายค่าตัดแว่นให้นะเพราะผมผิดเองแหละที่ไม่ดูให้ดีเสียก่อน ว่าแต่..." เขาก้มมองเธอแล้วโบกมือไปมาตรงหน้าก่อนพูดว่า

"ไม่มีแว่นแล้วมองเห็นรึเปล่า สายตาสั้นมากไหม"

มัลลิกากลอกตาไปทางอื่นอย่างระอา ไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่สายตาปกติถึงชอบคิดว่าคนสายตาสั้นจะมองอะไรไม่เห็นเลยเวลาไม่ได้ใส่แว่น

"แค่สายตาสั้นค่ะ ไม่ได้ตาบอดสักหน่อย ไม่ได้ใส่ก็แค่เบลอเท่านั้นเอง"

ชายหนุ่มพยักให้แล้วยิ้มจืดเจื่อน "คือว่าตอนนี้ผมมีเงินติดตัวแค่พันกว่าบาทเอง แต่แว่นของน้องนี่..."

"ฉันเรียนปีสี่แล้วค่ะ" เธอรีบพูดดักไว้เมื่อได้ยินเขาเรียกตนว่าน้อง ก่อนจะรับเอาแว่นตาจากเขามาถือไว้

"แต่ผมปีหก" เขายิ้มจนตาหยีก่อนพูดต่อ "สัตวแพทย์น่ะ เมื่อกี้กำลังจะทำแผลให้เจ้าเหมียวตัวนั้นเพราะมันโดนกัดมาแต่มันดันแอบกระโดดหนีไปเสียได้ ว่าแต่ค่าแว่นเท่าไรครับ ผมเอาเงินมาให้วันหลังได้ไหม"

"เอามาหนึ่งหมื่นก็พอค่ะ โอนผ่านมือถือเลยก็ได้นะคะ พี่ใช้แอพของธนาคารบ้างรึเปล่า" เธอเปลี่ยนไปเรียกเขาว่าพี่เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายอายุมากกว่า

อีกฝ่ายทำตาโตพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นราวกับแปลกใจก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเขาคงกำลังคิดว่าเธอช่างหน้าเลือดที่เรียกเอาเงินตั้งหนึ่งหมื่นจึงอดพูดแก้ต่างให้ตัวเองไม่ได้

"ก็ตัดแว่นมาหมื่นกว่าบาทจริง ๆ นะไม่ได้โกหก"

"ผมรู้ แค่เห็นยี่ห้อก็รู้แล้ว โอเคครับ โอนผ่านมือถือเอาก็ได้" เขาหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง "ขอเลขที่บัญชีด้วยครับ"

มัลลิกาบอกเลขที่บัญชีธนาคาร และชื่อจริงนามสกุลจริงให้เขาแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาบ้างเพื่อรอรับข้อความเข้า แต่แล้วก็ได้ยินชายหนุ่มถามอีกครั้ง

"เอ่อ...รบกวนขอเบอร์ด้วยครับ"

หญิงสาวเหลือบตามองเขาก็เห็นเจ้าตัวกำลังก้มหน้าพิมพ์อะไรบางอย่างกับโทรศัพท์ของตัวเองจึงบอกเบอร์ส่วนตัวให้เขาไป หลังจากนั้นเสียงข้อความจากเครื่องเธอก็ดังขึ้น

"โอเคครับ เรียบร้อยแล้ว"

"ขอบคุณค่ะ ถ้าอย่างนั้นขอตัวก่อนนะคะ" เธอค้อมศีรษะให้เขาเล็กน้อย กำลังจะก้าวขาเดินต่อก็ต้องหยุดเมื่อได้ยินเขาถามมาอีก

"ขอโทษนะครับ น้องชื่ออะไร ผมหมายถึงชื่อเล่นน่ะ ผมชื่อปัณนะ เผื่อเจอกันคราวหน้าจะได้เรียกถูก"

มัลลิกาลังเลครู่หนึ่ง ในใจคิดว่าแค่บอกชื่อเล่นเท่านั้นคงไม่มีอะไรเสียหาย อีกทั้งเธอกับเขาคงไม่ได้เจอกันอีกจึงบอกไป "มะลิค่ะ"

ปัณณวัฒน์มองตามหลังหญิงสาวที่เพิ่งคุยกันครั้งแรกก็ไถเงินเขาไปได้ถึงหนึ่งหมื่นบาทด้วยความสนใจ ก่อนจะก้มลงพิมพ์ชื่อของเธอลงไปในโทรศัพท์แล้วกดบันทึก จะว่าไปแล้วเขาเคยเห็นหญิงสาวคนนี้หลายครั้งที่ห้องสมุด ส่วนใหญ่เธอมักมานั่งอ่านหนังสือเงียบ ๆ คนเดียว แต่บางครั้งก็มากับชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเขาไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนหรือแฟน เขาจึงไม่ได้ให้ความสนใจอะไรมากนัก

ก่อนหน้านี้เขาเห็นว่าเธอดูเป็นเด็กคงแก่เรียนจึงคิดว่าหญิงสาวน่าจะเรียบร้อยไม่ค่อยพูดค่อยจา ครั้นพอวันนี้ได้คุยกัน เขาเห็นแววดื้อรั้นไม่ยอมคน หนำซ้ำยังมีไหวพริบไม่เลวจึงรู้สึกว่าเธอน่าสนใจไม่น้อย ดูจากที่เธอกลัวว่าจะไม่ได้เงินจากเขาจึงให้โอนผ่านโทรศัพท์ตอนนั้นเลย เพราะหากเป็นคนอื่น ถ้าเขาบอกว่ามีเงินติดตัวแค่พันกว่าบาทก็คงยอมนัดเคลียร์เงินกันวันหลังแล้ว

"เฮ้อ...เดือนนี้ต้องประหยัดสินะ" แม้จะบ่นอย่างนั้นหากแต่มุมปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ เขามองไปรอบด้านเพื่อหาแมวตัวนั้นแต่ไม่เจอจึงตัดสินใจลองเดินไปอีกทาง ที่ซึ่งคิดว่ามันน่าจะไปหลบอยู่ตรงนั้น

 

พราวนภาวิ่งปร๋อมาจนถึงรั้วกั้นระหว่างบ้านของตนกับบ้านที่อยู่ติดกัน จากนั้นก็เอียงหน้ามองผ่านรั้วเหล็กสีขาวเพื่อมองหาเพื่อนเล่นต่างวัยแต่กลับไม่เจอใครอยู่ตรงนั้นจึงลองตะโกนเรียก

"พี่มะลิขา หนูพราวมาหาค่า" เสียงใสร้องเรียกอยู่สองครั้งก็ต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงใครบางคนดังมาจากเหนือศีรษะจึงเงยหน้าขึ้นมอง

"พี่มะลิยังไม่กลับ"

ครั้นพอเห็นว่าเป็นใคร เด็กน้อยก็ยิ้มกว้างอวดลักยิ้มข้างแก้ม "แล้วเมื่อไรพี่มะลิจะกลับคะ"

"ไม่รู้" นฤบดินทร์ตอบสั้น ๆ ห้วน ๆ

"หนูพราวไม่มีเพื่อนเล่นเลยค่ะ พี่ดินมาเล่นกับหนูพราวหน่อยได้ไหม"

"ไม่เอา" นฤบดินทร์เอาแขนวางเท้าไว้กับรั้วระหว่างยืนคุยกับเด็กหญิงร่างเล็กจ้อยที่อยู่อีกฝั่ง

"ทำไมไม่เล่นล่ะ" พราวนภายังไม่ยอมแพ้ แต่รอยยิ้มหุบลงแล้วเรียบร้อย

"ก็...ไม่เล่นก็คือไม่เล่นไง" เขายังคงตอบสั้น ๆ เช่นเคย แต่คราวนี้เจ้าตัวเล็กกลับกระทืบเท้าไปมาพร้อมกับก้มหน้าร้องโอ๊ย ๆ ไม่หยุด นฤบดินทร์ตกใจไม่น้อยจึงทรุดตัวนั่งบนส้นเท้าแล้วมองตามพื้น ถึงได้รู้ว่ามีรังมดแดงรังใหญ่อยู่ใกล้กับที่พราวนภายืนอยู่เมื่อครู่

"ซวยแล้ว" อย่างไม่รอช้า นฤบดินทร์รีบปีนรั้วข้ามไปอีกฝั่งแล้วอุ้มร่างเล็กจ้อยวิ่งไปทางใต้ต้นมะม่วงทันที เขาวางพราวนภาให้ยืนบนพื้นจากนั้นก็ช่วยปัดช่วยบี้มดแดงออกจากขาด้วยความรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงร้องไห้กระซิก ๆ ของเด็กน้อย

"หมดแล้วไม่มีแล้ว พี่บี้มันตายหมดแล้วเนี่ยเห็นไหม" เขาเอาซากมดที่ติดอยู่ปลายนิ้วให้เจ้าตัวเล็กดู แต่พราวนภายังคงใช้หลังมือป้ายน้ำตาป้อย ๆ

"หนูพราวเจ็บ มดกัดเจ็บ ฮือ..."

"เดี๋ยวพี่พาเข้าไปทายาในบ้าน" เขาลุกขึ้นยืนแล้วเอื้อมมือจะไปจูงมือพราวนภา แต่เจ้าตัวกลับอ้าแขนทั้งสองออกกว้าง พร้อมกับมองมาด้วยสายตาออดอ้อนทั้งที่ใบหน้าเปรอะไปด้วยน้ำตา

"อุ้ม"

นฤบดินทร์ถอนหายใจแผ่วแต่ก็ก้มลงไปไปอุ้มเจ้าตัวเล็กแต่โดยดี เขาอุ้มไปถึงหน้าบ้านก็เจอภาวินกำลังเดินออกมาเพราะได้ยินเสียงบุตรสาวสุดที่รักร้องไห้

"หนูพราว! เป็นอะไรลูก" ภาวินรับตัวบุตรสาวมาอุ้มต่อจากนฤบดินทร์

"น้องเขาไปเล่นแถวรั้วครับ แล้วตรงนั้นมันมีรังมดแดงอยู่" นฤบดินทร์ตอบไปแค่นั้น ผู้เป็นพ่อก็เข้าใจทันที

"ตายล่ะ เจ็บแย่เลยสิเนี่ย เข้าบ้านกันนะลูก พ่อจะทายาให้" ภาวินลูบขาพราวนภาไปมาก่อนหันไปพูดกับเด็กชายตรงหน้า "ขอบใจนะดิน จะเข้าบ้านก่อนไหม"

"ไม่เป็นไรครับ ผมกลับก่อนดีกว่า" นฤบดินทร์มองเด็กน้อยที่สะอื้นอยู่กับอกบิดาแล้วหันหลังกลับไปทางเดิม ส่วนภาวินก็รีบพาบุตรสาวเข้าไปในบ้าน

หลังจากทายาตามรอยที่ถูกมดกัดเสร็จเรียบร้อยแล้วภาวินจึงคิดจะเดินออกไปดูรังมดแดงที่ว่า แต่กลับเห็นนฤบดินทร์กำลังใช้น้ำยากำจัดมดฉีดพ่นไปตามพื้นดินเขาจึงไม่ออกไปรบกวน และกลับเข้าไปนั่งกับพราวนภาตามเดิมแล้วพูดกับอีกฝ่ายว่า

"พี่ดินนี่เยี่ยมเลยเนอะ ไปฉีดยาไล่มดให้หนูด้วยละ"

"ใช่ค่ะ แต่พี่ดินไม่ใจดีเหมือนพี่มะลิ" เด็กน้อยได้ทีจึงฟ้องบิดา

"หืม...ไม่ใจดียังไงคะ" ภาวินถามยิ้ม ๆ พลางคิดในใจว่านฤบดินทร์คงไปทำเรื่องขัดใจเจ้าตัวเล็กเข้ากระมัง

"หนูพราวอยากให้พี่ดินเล่นด้วยแต่พี่เขาไม่ยอมเล่นกับหนูพราว"

"พี่เขาโตแล้วนี่คะ จะให้มาเล่นกับหนูพราวพี่เขาก็คงไม่รู้จะเล่นอะไร" ภาวินอธิบายให้บุตรสาวเข้าใจ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อได้ยินประโยคถัดไปของบุตรสาว

"พี่มะลิก็โตแล้ว โตกว่าพี่ดินด้วย ทำไมพี่มะลิเล่นกับหนูพราวได้ล่ะ"

ชายหนุ่มนึกไปถึงคนหน้าตายที่แอบร้ายเงียบแล้วรอยยิ้มก็ยิ่งกว้างขึ้นกว่าเดิม

"คงเพราะพี่มะลิเป็นผู้หญิงเหมือนหนูไงลูก ก็เลยเล่นกับหนูได้ แต่พี่ดินเขาเป็นผู้ชายก็เลยไม่เล่นแบบที่เด็กผู้หญิงเล่นกัน หนูไม่โกรธพี่ดินนะคะ"

พราวนภาส่ายหน้าไปมาพร้อมตอบว่า "ไม่โกรธค่ะ พี่ดินเอามดออกให้หนูพราว พี่ดินอุ้มหนูพราวด้วย แล้วพี่ดินก็หล่อด้วยค่ะ"

ภาวินหูผึ่งทันทีเมื่อได้ยินบุตรสาวตัวน้อยชมคนอื่น เขาจึงชี้มาที่ตัวเองบ้าง "แล้วคุณพ่อละคะหล่อไหม"

"คุณพ่อก็หล่อค่ะ แต่พี่ดินหล่อกว่า พี่ดินหล่อกว่าคุณพ่อ หล่อกว่าลุงชิน หล่อกว่าลุงปก พี่ดินหล่อที่สุด"

"หนูพราวววว หนูจะเห็นคนอื่นหล่อกว่าคุณพ่อไม่ได้นะลูก!" เขารู้สึกหัวร้อนขึ้นมาทันที บุตรสาวของเขาตัวแค่นี้แต่กลับรู้จักชมชายอื่นต่อหน้าต่อตาแล้ว

...เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของนฤเบศร์เวลาที่มีชายหนุ่มมาติดพันมัลลิกาเสียแล้วสิ...


************************************

19/8/2562

คู่แข่งที่น่ากลัวของพี่วินมาแล้วค่ะ หนุ่มสัตวแพทย์งานดี รักสัตว์ สุภาพอ่อนโยนและอ่อนเยาว์ เป็นคนที่พี่วินยกให้เป็นศัตรูหัวใจอันดับ 1 เลย อิอิ

สิ้นเดือนจะเปิดจองแล้วนะคะ คิดว่าราคาน่าจะพอกันกับเล่ห์หวนรักค่ะ และจะทำเป็น Box ใส่ด้วย แต่จะสั่งทำก็ต่อเมื่อเล่มสุดท้ายของซีรีส์ชุดนี้คือ เล่ห์ร้อนรัก เสร็จแล้วเพราะไม่อย่างนั้นจะกะขนาดกล่องไม่ได้ค่ะ แบบว่าไหน ๆ มันก็เป็นซีรีส์ชุดเดียวกัน หนิงก็เลยอยากจะให้คนที่เก็บสะสมนิยายได้มีกล่องใส่สวย ๆ กันค่ะ 

เล่ห์โอบรัก จะมีวางขายในงานหนังสือเดือนตุลานี้ด้วยนะคะ จัดที่เมืองทองค่ะ และจะมีวางขายในร้านนายอินทร์ด้วย และเช่นเคยคือถ้าสั่งซื้อกับหนิงโดยตรง จะมีของสมนาคุณพิเศษให้ด้วยค่ะ

เปิดจองเมื่อไรจะมาแจ้งให้ทราบอีกทีค่ะ

ฝากโหลดนิยายเรื่องอื่นด้วยนะคะ "มารยาลวงรัก" ค่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 267 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

405 ความคิดเห็น

  1. #389 PloyPloy98 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 18:00
    เอาล่ะะ จะมีคู่ของพี่ดินกับน้องพราวมั้ยน้าาา
    #389
    0
  2. #251 Whatup Katay (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 23:29
    คู่แข่งมาแล้วจ้างานนี้
    #251
    0
  3. #250 juthamardsan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 19:45
    งอแง อยากได้สัตว์แพทย์ จะอาวววววว
    ปล. ขอคู่พี่ดิน-น้องพราวด้วย เคมีมันได้
    #250
    0
  4. #249 noonara (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 19:38
    เอาล้าวๆ
    #249
    0
  5. #248 Pun Arun (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 18:18

    ชักยังไง ยังไง แล้วนู๋พราวววว

    #248
    0
  6. #247 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 18:06
    ง่ะ มีหนุ่มน้อยสัตวเเพทย์ มาเป็นคู่แข่งเเล้วนะพี่วิน

    หนูพราวลูกกกกก พ่อวินหัวร้อนเลยลูก 55555
    #247
    0
  7. #246 Jvar J. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 17:45
    ช่วงนี้งานเริ่มเข้านะคะลุง 555
    #246
    0
  8. #245 aranyaorchid (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 17:29
    คู่แข่งที่น่ากลัวของพี่วินโผล่มาแล้ว แถมลูกก็ยังทำพ่อหัวร้อนอีก555555
    #245
    0