เล่ห์หวนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,091,719 Views

  • 1,597 Comments

  • 11,164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4,367

    Overall
    1,091,719

ตอนที่ 41 : โดนวางยา - 35% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1211 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

จันทร์เจ้าเดินออกมานอกห้องประชุมได้ก็พยายามก้าวขาเร็ว ๆ พลางมองหาห้องน้ำ แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวเธอก็รู้สึกเหมือนโลกหมุนจึงหยุดเดินแล้วพยายามหายใจเอาอากาศเข้าปอดให้มากเพราะจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าหายใจลำบากจนต้องยกมือขึ้นทาบอก แต่ลมจากในช่องท้องก็ตีรวนขึ้นมาอีก ส่งผลให้เธอต้องเลื่อนมือขึ้นมาปิดปากเอาไว้อีกครั้ง

หญิงสาวพยายามสะกดกลั้นอาการคลื่นไส้เอาไว้ แต่ภาพที่เห็นเบื้องหน้ากลับพร่าเบลอจนต้องหลับตาแล้วสะบัดศีรษะสองสามครั้งแล้วลืมตาขึ้นมาใหม่ ทว่าการลืมตาขึ้นมาครั้งนี้เธอรู้สึกว่าพื้นที่ยืนอยู่โคลงเคลงจนแทบทรงตัวไม่ได้ ครั้นพอหันมองไปรอบตัว ก็เห็นว่ามีทั้งพนักงานและแขกที่มาใช้บริการของทางโรงแรมอยู่ไม่กี่คนกำลังมองมาทางตนและถามด้วยความสงสัย

"คุณผู้หญิงคะ เป็นอะไรรึเปล่า"

จันทร์เจ้าพยายามครองสติเอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ อยากพูดอะไรบางอย่างออกไปแต่อาการคลื่นไส้วิงเวียนก็โจมตีเข้ามาอีกครั้งจนต้องรีบยกมือขึ้นปิดปาก อีกมือก็จับกระเป๋าถือไว้แน่น พนักงานสาวอีกคนที่เห็นอาการของเธอจึงถามมาอีกครั้ง

"คุณผู้หญิงจะไปห้องน้ำไหมคะ ดูเหมือนจะคลื่นไส้อยากอาเจียน"

จันทร์เจ้ารีบพยักหน้าทันที เธอพยายามฝืนทรงตัวเดินไปตามทางที่มีคนชี้บอกโดยมีพนักงานสาวอีกคนหนึ่งมาช่วยพยุงตัวไว้ แต่เดินไปได้แค่ครึ่งทาง จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้งขึ้นทุกที ภาพเบื้องหน้าหมุนวนบิดเบี้ยว แม้กระทั่งใบหน้าของคนที่มาช่วยพยุงทั้งสองคนเธอก็ยังมองได้ไม่ชัด และสุดท้ายสองขาก็ทรุดฮวบลงกับพื้นเพราะทรงตัวไม่อยู่

"ว้าย! คุณผู้หญิงคะ" พนักงานสาวคนนั้นร้องด้วยความตกใจพลางมองเพื่อนพนักงานอีกคนด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"เดี๋ยวฉันไปเรียกให้คนเอารถเข็นพาคุณผู้หญิงไปห้องพยาบาลนะ"

"ไม่เป็นไรครับ เธอมากับผม เดี๋ยวผมพาเธอไปโรงพยาบาลเองดีกว่า ขอบคุณคุณทั้งสองมากครับ"

เสียงทุ้มของชายหนุ่มดังขึ้นด้านหลัง จันทร์เจ้าคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยได้ยินเสียงนี้ที่ไหนหากแต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก จะหันไปมองก็ไม่มีแรงพอ เพราะแค่ขยับศีรษะเพียงเล็กน้อย อาการคลื่นไส้วิงเวียนก็มาทันที

"จันทร์เป็นอะไรรึเปล่า ให้พี่พาไปหาหมอดีกว่านะ ลุกไหวไหม เห็นไหมเนี่ยพี่บอกแล้วว่าอย่ามาเพราะเราไม่สบายอยู่ก็ยังดื้อจะมาให้ได้ กลับไปอาการทรุดอีกคราวนี้คุณแม่ได้บ่นพี่ตายเลย"

เสียงนี้...ไม่ใช่พี่ชิน แล้วเป็นเสียงใคร!

จันทร์เจ้ารู้สึกว่าสมองทำงานช้าลง ร่างกายก็เคลื่อนไหวเชื่องช้าตามไปด้วยจึงพยายามตั้งสติแล้วเพ่งมองภาพตรงหน้าให้ชัด ๆ แต่ผู้ชายคนนั้นก็อยู่ด้านข้าง และพยายามโอบเอวพยุงตัวหญิงสาวให้ลุกขึ้นยืน เธอจึงกัดฟันยืนขึ้นได้เพราะแรงของเขาเยอะกว่าพนักงานสาวทั้งสองคน แต่การยืนให้มั่นคงก็เป็นเรื่องที่ยากลำบากเหลือเกินเมื่อต้องทรงตัวบนร้องเท้าส้นสูงสามนิ้ว กระนั้นเมื่อยืนได้เธอจึงหันไปมองหน้าชายหนุ่มที่เข้ามาช่วยพยุงเพราะรู้สึกว่าเสียงของเขาคุ้นหูเหลือเกิน

แต่แล้วเธอก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าขาว ๆ ตาชั้นเดียวกับรอยยิ้มร้ายกาจนั่นเต็มสองตา

บรรพต!

 

ชินดนัยนั่งกระสับกระส่ายอยู่ไม่สุขเพราะเป็นห่วงคนที่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ จู่ ๆ จันทร์เจ้าก็หน้าซีดเผือดและทำท่าเหมือนอยากอาเจียน เขาอยากไปดูให้เห็นกับตาว่าเธอไม่เป็นอะไร แต่ก็ยังลุกไปไม่ได้เพราะเวลานี้การประมูลนาฬิกายังไม่เสร็จสิ้น

การประมูลนาฬิกาเรือนหรู ซึ่จะมีเพียงเรือนเดียวในโลกเพราะมีการแกะสลักอักษรย่อของชื่อและนามสกุลของผู้ประมูลได้ลงไปในตัวเรือนด้วยนั้น เรียกความสนใจจากคนในงานมากพอสมควร หากแต่เสียงขานบอกราคาประมูลที่พุ่งสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ กลับไม่ได้เข้าหูชายหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้สองตาของเขาจดจ่ออยู่แต่ที่ประตูทางเข้าเท่านั้น

"อ้าว...คุณจันทร์ไปไหนแล้วละครับ"

เสียงของผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยถามอยู่ด้านหลัง ชินดนัยจึงหันไปมองเจ้าของเสียงก็เห็นว่าเป็นอติวิชญ์ซึ่งย้ายมานั่งอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่มีใครทราบได้

"ไปเข้าห้องน้ำครับ" ชินดนัยตอบสั้น ๆ เพราะไม่ค่อยอยากเสวนาด้วยเท่าไรนัก

"ใจจริงผมสนใจนาฬิกาของคุณมากเลยนะ แต่เห็นราคาแล้วผมถอยดีกว่า น่าเสียดาย" อติวิชญ์พยายามชวนคุย ชินดนัยจึงต้องหันกลับไปคุยด้วยอีกครั้งตามมารยาท

"ถ้าคุณชอบก็ไปดูที่โชว์รูมของเราได้ครับไปลองใส่หลาย ๆ รุ่นเผื่อจะมีรุ่นที่ถูกใจมากกว่าเรือนนี้"

"แน่นอนครับ ท่านประธานอุตส่าห์ออกปากชวนเองทั้งที ไม่ไปก็คงไม่ได้" อติวิชญ์ยิ้มอ่อน แต่คนมองอย่างชินดนัยกลับมองแล้วรู้สึกขัดตาอย่างบอกไม่ถูก

เสียงปรบมือดังกึกก้องแต่ชินดนัยไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะรู้สึกอยากแสดงความยินดีกับผู้ที่ประมูลนาฬิกาได้ แต่กระนั้นเขาก็ต้องลุกขึ้นค้อมศีรษะแสดงความขอบคุณคนที่ได้นาฬิกาไป เพราะวันนี้เขามาในฐานะตัวแทนบริษัท ฉะนั้นเขาจะทำเรื่องที่เป็นการเสียมารยาทกับบุคคลอื่นไม่ได้

นาฬิกาเรือนแรกประมูลเสร็จสิ้นไปแล้ว เหลือเรือนที่สองซึ่งอยู่ในคิวลำดับที่สิบหก ตอนนี้เพิ่งจะลำดับที่ห้าเท่านั้น ชินดนัยจึงตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อจะไปหาจันทร์เจ้าเพราะเขารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง อีกทั้งเขาส่งข้อความไปหาแต่เธอไม่เปิดอ่าน เขาจึงคิดว่าหญิงสาวน่าจะกำลังมีปัญหาอยู่เป็นแน่

"อ้าว คุณชินดนัยจะไปไหนหรือครับ เผื่อคุณจันทร์มาถึงผมจะได้บอกเธอให้" อติวิชญ์ทักขึ้นทันทีที่เห็นอีกฝ่ายลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าจะเดินออกไปจากแถวที่นั่ง

"ไปห้องน้ำครับ เดี๋ยวผมจะส่งข้อความบอกเธอเอง ไม่รบกวนคุณดีกว่า ขอตัวก่อนนะครับ" ชินดนัยรีบตัดบทเพราะไม่อยากให้อติวิชญ์ชวนคุยต่อ และเมื่อออกมานอกห้องประชุมได้ เสียงโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้น เขาจึงหยิบออกมาดูชื่อคนที่โทร. เข้ามา ครั้นพอรู้ว่าเป็นใครจึงกดรับสายทันที

 

จันทร์เจ้าพยายามต่อต้านแต่บรรพตก็กอดเอวเธอไว้แน่น หนำซ้ำยังทำทีเป็นตำหนิหญิงสาวราวกับพี่ชายที่กำลังดุน้อง "จันทร์อย่าดื้อได้ไหม กลับบ้านได้แล้ว แต่ก่อนกลับพี่จะพาเราไปหาหมอก่อน ไปฉีดยาสักเข็มสองเข็มจะได้หายไว ๆ"

"ปล่อยนะ ช่วยด้วยค่ะ" หญิงสาวพยายามขอความช่วยเหลือจากพนักงานสาวที่ยืนอยู่สองคน แต่บรรพตก็เล่นละครเก่งจนน่ากลัว เพราะเขาดุใส่เธอด้วยสีหน้าบึ้งตึงและน้ำเสียงเฉียบขาดอย่างสมจริง

"จันทร์! ถ้าเรายังดื้ออยู่อย่างนี้พี่จะบอกคุณพ่อให้กักบริเวณเราไม่ต้องออกจากบ้านไปไหนเลยนะ...ผมต้องขอโทษพวกคุณด้วยนะครับที่น้องสาวผมทำให้วุ่นวาย"

พนักงานสาวสองคนนั้นดูลังเลเพราะไม่แน่ใจว่าหนุ่มสาวคู่นี้รู้จักกันจริงหรือไม่ แม้ใจจะอยากช่วยฝ่ายหญิงแต่ดูแล้วฝ่ายชายก็มีท่าทีเป็นห่วงอีกฝ่ายอย่างจริงจัง จึงตกลงกันไว้ว่าจะเดินตามไปส่งถึงที่รถ

จันทร์เจ้ารู้สึกคลื่นเหียนอยากอาเจียนขึ้นมาอีกระลอกจึงรีบยกมือปิดปากเอาไว้ พื้นเบื้องหน้าก็โคลงเคลงสั่นไหวไปมาราวกับมันเคลื่อนที่ได้จึงส่งผลให้เธอแทบจะทิ้งน้ำหนักตัวไปที่บรรพตเกือบทั้งหมด

แต่แล้วสายตาอันพร่ามัวของหญิงสาวก็มองเห็นอะไรบางอย่างลางเลือนอยู่ด้านหน้า หลังจากเขม้นมองจนแน่ใจแล้วว่าสัญลักษณ์นั้นคือที่พึ่งแห่งสุดท้ายเธอจึงเลิกต่อต้านบรรพตแล้วยอมให้เขาพยุงไปแต่โดยดี

แม้สมองจะสั่งการได้เชื่องช้าเพราะความมึนงง แต่แผนบางอย่างก็ผุดวาบขึ้นมาในหัวพร้อมกับอาการคลื่นไส้ที่มีมากขึ้นจนต่อมน้ำลายผลิตน้ำลายออกมาจำนวนมาก หากแต่คราวนี้เธอไม่กลืนมันลงคอเพราะจะเก็บไว้จัดการกับใครบางคน

เมื่อใกล้ถึงที่หมายที่ตนหมายตาไว้ จันทร์เจ้าก็ทำท่าอยากจะอาเจียนแล้วโก่งคอพ่นน้ำเหนียว ๆ ในปากใส่เสื้อเชิ้ตราคาแพงของบรรพตทันทีโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว

"เฮ้ย! บ้าเอ๊ย!"


******************************************

21/1/2562

ยังมาอัปได้ปกติ แต่ไม่ได้เขียนนิยายมา 2-3 วันแล้ว โฮฮฮฮฮฮ เหลืออีกแค่สามบทก็จะแต่งจบแล้วเนี่ย ดันมาเป็นโรคนี้ซะก่อน เซ็งเลย คนพิสูจน์อักษรก็เร่งยิก ๆ เพราะจะได้จัดหน้าส่งโรงพิมพ์ แต่ดูท่าทางคงต้องเลื่อนไปอีกหน่อยละมั้ง เซ็งมาก ขึ้นตรงไหนไม่ขึ้น ดันมาขึ้นตรงต้นขาด้านหลัง เวลานั่งนาน ๆ นี่ทรมานมากเลย 

ต้องขอขอบคุณคนอ่านที่น่ารักทุกคนมากๆ เลยค่ะสำหรับกำลังใจ และแนะนำวิธีรักษาต่าง ๆ หนิงจะค่อยๆ ลองปรับเอาไปใช้ดูบ้างเท่าที่จะหาวัตถุดิบได้นะคะ กราบแทบอกตู้มๆ เลยค่ะ 

ทำไมคนอ่านฉันน่ารักขนาดนี้ ปลื้มมมมม

หนิงเป็นบ่อย จะใช้แค่วิธีทายาเอาค่ะ หนิงใช้ ZEVIN สลับกับอีกตัวแต่จำชื่อมันไม่ได้ เพราะพอใช้ติดกันสองสามครั้งที่เป็น ก็เหมือนมันจะดื้อยา ต้องเปลี่ยนยี่ห้อใหม่

เคยไปปรึกษาหมอที่รพ.นนทเวชเรื่องการฉีดวัคซีนโรคงูสวัด แต่หมอไม่แนะนำให้ฉีดเพราะเขาบอกว่าจะเหมาะสำหรับรายที่เป็นหนัก ๆ เท่านั้น เช่นขึ้นทั้งแผ่นหลัง ขึ้นหน้าขึ้นตา อะไรแบบนี้ แต่ของหนิงจะเป็นแค่กระจุกหนึ่งขนาดไม่ถึงกำปั้น แต่มันกระจายตัวกันประปราย เขาเลยไม่อยากให้ฉีดเพราะกลัวว่ายาจะแรงไป แล้วจะยิ่งไปกระตุ้นให้เกิดอาการหนักขึ้น ถ้าจำไม่ผิดเข็มละสี่พันกว่าบาทมั้ง

ก็เลยได้แต่ต้องมาดูแลร่างกายดีๆ ก่อนที่มันจะขึ้นมาอีกกระจุกที่สองตรงขาซ้าย คือแบบว่าเป็นบ่อยมากจนรู้เลยว่าอาการชาที่ขา ปวดเหมือนไปวิ่งมาสักร้อยกิโล เจ็บๆ แปล๊บๆ ที่ผิวหนังข้างใดข้างหนึ่งนี่ ไม่เกินสองวันมันมาเยือนแน่นอน แล้วมันก็จะอยู่เป็นเพื่อนเราประมาณหนึ่งอาทิตย์ จากนั้นมันก็จะสิ้นอายุขัยไปเองเพื่อรอวันเกิดใหม่เมื่อภูมิในร่างกายลดต่ำอีกรอบ -*-

ส่วนยาสมุนไพรก็เคยลองมาหลายตัวค่ะตั้งแต่ตอนเด็กๆ แล้ว แต่ช่วงนั้นไม่ได้เป็นบ่อยนะ นานๆ จะขึ้นสักที และส่วนใหญ่ชอบเป็นช่วงใกล้สอบ พ่อพาไปหาหมอ เขาก็บอกว่าถ้าเราเคยเป็นอีสุกอีใสมาแล้ว มันก็จะมีเชื้อตัวนี้อยู่ในร่างกายไปตลอด แต่จะแสดงอาการหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของเราอะค่ะ

ลืมบอกไป นิยายเรื่องนี้จะอัปไม่จบเด้อค่ะ จะอัปถึงแค่สิ้นเดือนนี้เท่านั้นเพราะตอนนั้นคงตีพิมพ์แล้ว นิยายมีประมาณ 25 บทค่ะ และตอนที่กำลังลงให้อ่านอยู่นี่คือบทที่ 14 ก็เลยคิดว่ากว่าจะสิ้นเดือนน่าจะอัปจนถึงบทที่ 16 พอดีค่ะ ตอนนี้ใครอยากได้เล่มก็ยังมาจองกันได้นะคะ 

อีบุ๊กก็รอสิ้นเดือนนะตัวเอง ระหว่างรอก็อ่านเรื่องอื่นของหนิงไปพลางๆ ก่อนก็ได้ อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.211K ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #1310 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:48
    ไอ่ตี๋ชั่วววว
    #1310
    0
  2. #1155 tan1609 (@tan1609) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 10:27
    สั่งซื้อทางไหนได้บ้างค่ะ
    #1155
    0
  3. #1151 Sinny Chu (@Sirinni_K) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 21:57
    จันทร์เป็นอะร้ายยย ลูกก
    #1151
    0
  4. #1150 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 18:11
    ช่วยหนูจันทร์ด้วยยย
    #1150
    0
  5. #1149 maynaistagram (@maynaistagram) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 16:32
    ตัดจบได้ฆ่ากันมากคุณไรท์ ฮือชินจะมาช่วยทันมั้ยย
    #1149
    0
  6. #1148 Menajung09 (@Menajung09) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 15:33
    หายไวไวนะคะ

    ส่งกำลังใจให้ค่า
    #1148
    0
  7. #1147 sumanasin (@sumanasin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 13:16
    ใช้ต้นสเลดพังพอนค่ะ คุณหนิง รู้จักไหมคะ ใบมีขนมีหนาม เอามาตำแล้วผสมเหล้าขาว มาพอกบริเวณที่เป็น หรือถ้าหาไม่ได้ ใช้ทา ZEVIN อย่างเดียวไม่ได้นะคะ มียาทานด้วย ถึงจะหายค่ะ
    #1147
    0
  8. #1146 NeewNittawan (@NeewNittawan) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 13:03
    จะมีขายในงานหนังสือมั้ยคะ?
    #1146
    1
  9. #1145 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 08:11
    เป็นกำลังใจให้ดีขึ้นและหายไวๆ นะคะ
    #1145
    0
  10. #1144 แม่หญิงหญิงหญิง (@pokadot) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 04:34
    ดูแลตัวเองด้วยนะคะไรท์ เดี๋ยวพี่ชินรี้ดดูแลให้เองงง 5555555 ดูไว้ให้หนูจันทร์ไงงง
    #1144
    0
  11. #1143 V.Lek (@prakaikanya-lek) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 00:29
    พี่ชินเค้าจะตามน้องทันมัยน้าา
    #1143
    0
  12. #1142 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 00:16
    ค้างงงงง
    ผักผ่อนเยอะๆนะคะ
    #1142
    0
  13. #1141 dmadly (@dmadly) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 00:05
    ถ้านอนดึกพักผ่อนน้อย+เครียดนี่จะเจอเริมที่จุดเดิม

    ๆ ค่ะ ทรมานกว่าจะหาย หลัง ๆ พยายามปรับตัวหายไปสักสามปีได้แล้วค่ะ พักผ่อนนะคะ
    #1141
    0
  14. #1140 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 00:02
    โอ้ยยยยอิตาบรรพตชั่วมากๆ

    พี่ชินรีบๆมาจ้า
    #1140
    0
  15. #1139 เพื่อนหมอ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:59

    ออกกำลังกาย และพักผ่อนให้เพียงพอช่วยได้ดีที่สุดค่ะ #เพื่อนหมอ

    #1139
    0
  16. #1138 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:51
    ขอให้อาการดีขึ้นโดยเร็วนะคะ พักผ่อนเยอะๆ
    #1138
    0
  17. #1137 Paann153 (@Paann153) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:50
    ไรท์ ค่ะงูสวัด

    ถ้าจะได้ผลดีต้องใช้ยาจีนกับเหล้าขาวทา ค่ะ จะแห้งไว
    #1137
    1
    • #1137-1 Paann153 (@Paann153) (จากตอนที่ 41)
      21 มกราคม 2562 / 23:52
      ถ้าสนใจมีแบ่งปันให้ได้ค่ะ

      เพราะตัวเองเคยเป็น ต้องคอยระวังมีผื่นขึ้นต้องรีบทาไม่ให้มันลาม
      #1137-1
  18. #1135 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:19
    มาช่วยน้องงงงงง !!! // ไรท์พักผ่อน ดูแลตัวเองนะคะ ^^
    #1135
    0
  19. #1134 AOR366 (@moorainy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:49
    พักผ่อนมากๆ นะคะ ทานยาต้านไวรัส เดี๋ยวก้อหาย
    #1134
    0
  20. #1133 NT_loven'mew (@mnlnmewmew) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:46
    ขออีบุคได้ไหมคะ เดี๋ยวนี้เลิกเก็บเล่ม เพราะไม่มีที่เก็บแล้ว
    #1133
    0
  21. #1132 KobKornkanork (@KobKornkanork) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:46
    พักผ่อนมากๆค่ะ อาการดีขึ้นออกกำลังกายช่วยได้ค่ะ
    #1132
    0
  22. #1131 NT_loven'mew (@mnlnmewmew) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:45
    น้องเล็งถลาใส่ใครอยู่ล่ะเนี่ย
    #1131
    0
  23. #1130 Lutusss (@Lutusss) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:33
    กำลังคิดอยู่ว่าน้องจันทร์อ้วกใส่มันเลยลูก แต่จันทร์เขารู้งาน เยี่ยมมากหนู555555
    ปล.หายไวๆนะคะไรท์ เป็นห่วงเด้อ
    #1130
    0
  24. #1129 ๐-PuN-HuB (@o-punhub) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:33
    พักผ่อนเยอะๆนะคะไรท์
    #1129
    0
  25. #1128 Kissing_kiss (@kissing_kiss) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:26
    หายไวไวนะค่า รออีบุ๊คจ้า
    #1128
    0