เล่ห์หวนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 988,915 Views

  • 1,497 Comments

  • 12,737 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    264,919

    Overall
    988,915

ตอนที่ 38 : ถ่านไฟเก่าหรือแค่เถ้าไม้ขีด - 35% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1103 ครั้ง
    15 ม.ค. 62

"กาแฟค่ะท่านประธาน"

เสียงหวานแต่ฟังดูแล้วติดจะเย็นชาของเลขานุการสาว กอปรกับการที่เธอไม่ยอมมองหน้าเขาตรง ๆ ทำให้ชินดนัยอดสงสัยไม่ได้ เพราะตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ดูเหมือนจันทร์เจ้าจะตั้งกำแพงระหว่างกันขึ้นสูงมากกว่าเดิม ทั้งที่วันศุกร์ที่แล้วเขาคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอเริ่มเดินไปในทิศทางที่ดีขึ้นหลังจากที่ไปกินไอศกรีมด้วยกันเสียอีก

วันหยุดสุดสัปดาห์ที่เพิ่งผ่านไปมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเธอกันแน่ ทำไมคราวนี้จันทร์เจ้าถึงตั้งแง่กับเขามากกว่าตอนเจอหน้ากันครั้งแรกเสียอีก

"จันทร์" เขาเรียกเธอเอาไว้ก่อนที่เจ้าตัวจะเปิดประตูออกไปจากห้อง

"คะท่านประธาน" หญิงสาวหันมามองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"จันทร์เป็นอะไรรึเปล่า หรือพักนี้มีเรื่องอะไรไม่สบายใจไหม" เขาอดเป็นห่วงไม่ได้ กลัวเธอจะคิดมากเรื่องพราวนภา

"ไม่มีค่ะ ฉันไม่ได้เป็นอะไร ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ ขอตัวก่อนค่ะ" เธอกลับหลังหันไปทางประตูแต่เขาก็เรียกอีก

"เดี๋ยวก่อน!"

จันทร์เจ้าชะงัก ก่อนจะหันไปหาเขาอีกครั้ง "คะท่านประธาน"

"พรุ่งนี้พี่จะไปรับจันทร์ที่บ้านตอนห้าโมงเย็นนะ" เขาคิดว่าเธอต้องหาทางไปเองแน่นอน จึงต้องพูดดักเอาไว้ก่อน

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขับรถไปเองดีกว่า"

"พี่ว่าเราควรไปพร้อมกันนะ ไปในนามบริษัทที่ส่งของร่วมประมูล ไม่ใช่ต่างคนต่างไป" เขายิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นเธอทำท่าครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ

"โอเคค่ะห้าโมงเย็น ขอตัวนะคะ"

ชายหนุ่มมองตามหลังจันทร์เจ้าไปจนกระทั่งประตูปิดลงแล้วจึงละสายตาออกมาแล้วหยุดมองแก้วกาแฟตรงหน้าพลางถอนหายใจแผ่ว เขาทำอะไรผิดไปโดยไม่รู้ตัวหรือเปล่า แล้วเขาจะหาคำตอบเรื่องนี้ได้จากที่ไหน

 

วันถัดมา ชินดนัยไปรับจันทร์เจ้าที่บ้านก่อนเวลานัดประมาณสิบห้านาที ชายหนุ่มจอดรถไว้ชิดริมกำแพงแล้วลงไปกดกริ่งเรียกคนในบ้าน ยืนรอไม่นานนักก็มีคนเดินออกจากบ้านมาเปิดประตูรั้วให้ เป็นหญิงวัยกลางคนท่าทางใจดี ใบหน้ามีส่วนละม้ายคล้ายจันทร์เจ้าอยู่ไม่น้อย ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าน่าจะเป็นมารดาของเธอ

"สวัสดีครับคุณน้า ผมทำงานที่เดียวกับคุณจันทร์ครับ มารับคุณจันทร์ไปงานประมูล" ชายหนุ่มยกมือไหว้อย่างนอบน้อม เขาไม่อยากบอกว่าตัวเองเป็นประธานบริษัทที่หญิงสาวทำงานอยู่ แต่ดูเหมือนจันทร์เจ้าจะบอกมารดาไว้หมดแล้ว

"คุณเป็นเจ้านายของยายจันทร์ใช่ไหมคะ เชิญเข้ามาก่อนค่ะ ยายจันทร์แต่งตัวอยู่คงใกล้เสร็จแล้ว"

"เอ่อ...ครับ ขอบคุณมากครับ"

เขาเดินตามเจ้าของบ้านเข้าไปด้านใน นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ได้มาเยือนที่นี่ บ้านของจันทร์เจ้าเป็นบ้านเดี่ยวหลังกะทัดรัด เหมาะกับครอบครัวที่มีสมาชิกไม่กี่คน บริเวณหน้าบ้านครึ่งหนึ่งเป็นสนามหญ้าขนาดเล็ก มีไม้ประดับและพืชกระถางวางชิดกำแพง ส่วนอีกครึ่งนั้นเป็นที่จอดรถสองคัน เดาว่าตอนเธอหาซื้อบ้านคงไปดูมาหลายที่กว่าจะเจอที่ถูกใจเช่นที่นี่กระมัง

"สวัสดีค่ะคุณลุงประธาน"

เสียงใส ๆ ของเด็กทำให้ชายหนุ่มหันมองไปทางเจ้าของเสียงทันทีพร้อมกับคลี่ยิ้มกว้าง เขารีบถอดรองเท้าวางไว้หน้าบ้านก่อนจะเดินเข้าไปทรุดตัวนั่งบนส้นเท้าเพื่อคุยกับพราวนภา

"สวัสดีค่ะหนูพราว ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันแน่ะ หนูเป็นเด็กดีไหมคะ"

"เป็นเด็กดีค่ะ คุณลุงประธานจะพาแม่จันทร์ไปไหนหรือคะ หนูพราวอยากไปด้วย" เด็กน้อยทำเสียงออดอ้อนจนถูกผู้เป็นยายปรามเบา ๆ

"หนูพราว...ขึ้นไปตามแม่จันทร์เถอะลูก บอกว่าคุณลุงมาแล้ว"

พราวนภาหันไปมองยายครู่หนึ่งแล้วหันมามองหน้าชายหนุ่ม อีกครั้ง ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปตามคำสั่งของผู้เป็นยาย ชินดนัยจึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปนั่งบนโซฟาในห้องรับแขก

พรรณีทำท่าเหมือนจะพูดอะไรอยู่หลายครั้งแต่ไม่พูด ซึ่งชายหนุ่มก็สังเกตได้จึงยิ้มให้เพื่อเปิดทางให้อีกฝ่ายเริ่มต้นการสนทนาได้ง่ายขึ้น

"คืออย่างนี้ค่ะ วันก่อนดิฉันได้คุยกับยายจันทร์เรื่องพ่อของหนูพราว" พรรณีพูดตรงเข้าประเด็นทันทีเพราะถ้าจันทร์เจ้าลงมาก็คงไม่ได้คุย

ชินดนัยนิ่งไปสักพักก็พยักหน้าช้า ๆ "จันทร์เล่าให้คุณน้าฟังแล้วใช่ไหมครับ"

เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าให้ เขาจึงพูดต่อ "ตอนนี้ยังตัดสินอะไรไม่ได้หรอกครับเพราะถ้าจะเอาชัวร์ ๆ ก็ต้องตรวจดีเอ็นเอกัน แต่เพื่อนผมเขาก็มั่นใจว่าหนูพราวเป็นลูกสาวเขากับคุณตะวันแน่นอน"

"แล้วถ้าใช่..." พรรณีถอนหายใจแผ่ว สีหน้าดูอมทุกข์ขึ้นมาทันที

"คุณน้าอย่าเพิ่งกังวลไปเลยครับ ผมกับเพื่อนกำลังคิดหาวิธีที่เป็นประโยชน์กับทั้งสองฝ่ายอยู่" เขาพูดเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ แต่ในใจนั้นอดกังวลไม่ได้เพราะดูท่าทางภาวินก็ต้องการพาลูกสาวไปอยู่ด้วยเช่นกัน

เสียงปิดประตูห้องจากชั้นบนตามมาด้วยเสียงเจื้อยแจ้วของเจ้าตัวเล็ก ทำให้การสนทนาหยุดลงแค่นั้น ชินดนัยมองไปทางบันไดอย่างเฝ้ารอ จนกระทั่งร่างระหงในชุดเดรสเข้ารูปสีม่วงเปลือกมังคุดปรากฏตัวขึ้น สองตาของเขาก็ถูกตรึงอยู่ที่ร่างนั้นจนไม่สามารถละไปมองทางอื่นได้อีก

จันทร์เจ้าอดประหม่าไม่ได้ สองมือบีบกระเป๋าถือแน่นเพื่อเตือนสติตัวเองไม่ให้แสดงความขัดเขินออกไปทางสีหน้า เธอเดินเข้าไปยืนใกล้มารดาแล้วพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ขอโทษที่ต้องให้รอนะคะท่านประธาน"

ชินดนัยกะพริบตาหลายครั้งก่อนจะกระแอมแก้เก้อ "ไม่เป็นไรครับ ผมมาถึงเร็วกว่าเวลานัดเองแหละ"

"แม่จันทร์จะกลับกี่โมง แล้วจะไปกินไอติมกันอีกไหมคะ" เสียงของพราวนภาดึงความสนใจคนทั้งคู่ได้พอดี ชินดนัยยิ้มให้เด็กขี้อ้อนอย่างเอ็นดูแล้วบอกกับเจ้าตัวเล็กว่า

"วันนี้ไม่ได้ไปหม่ำไอติมกันค่ะ แต่คุณลุงจะพาแม่จันทร์ไปทำงาน ถ้าหนูพราวอยากหม่ำไอติมละก็ ไว้วันหน้าลุงจะพาไปใหม่นะคะ"

พราวนภาพยักหน้ารับรู้ หากแต่สีหน้าและแววตายังคงมองจันทร์เจ้าอย่างเว้าวอนเพราะอยากติดสอยห้อยตามไปด้วย หญิงสาวจึงลูบศีรษะเล็กเบา ๆ พลางพูดเสียงอ่อน

"แม่ไปทำงานค่ะ ไปไม่นานก็กลับแล้ว ขากลับแม่จะซื้อขนมมาฝากนะคะ แล้วพรุ่งนี้แม่จะอยู่สร้างปราสาทเจ้าหญิงกับหนูนะลูก วันนี้หนูอยู่กับคุณยายไปก่อน เป็นเด็กดีอย่าดื้อกับคุณยายนะคะ"

"ค่ะ" เจ้าตัวเล็กพยักหน้าอย่างเซื่องซึม ก่อนจะเดินไปยืนข้างผู้เป็นยาย

"ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับคุณน้า เสร็จงานแล้วผมจะพาคุณจันทร์มาส่งถึงบ้านเลย งานเลิกไม่น่าเกินสี่ทุ่มครับ" ชินดนัยลุกขึ้นยืนพร้อมกับไหว้ลาเจ้าของบ้าน จากนั้นก็เดินตามจันทร์เจ้าไปทางหน้าประตูรั้วที่เขาจอดรถเอาไว้

ชายหนุ่มเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้หญิงสาว จันทร์เจ้าเอ่ยขอบคุณเขาเบา ๆ แล้วขึ้นไปนั่งโดยไม่มองหน้าเจ้าของรถ ตั้งแต่เดินออกจากบ้าน ชินดนัยมีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับบนใบหน้าไว้ตลอด ยิ่งเห็นเธอทำเป็นไม่สนใจไม่มองเขา เขาก็ยิ่งยิ้มกว้างขึ้นเพราะอย่างไรเสียตอนนี้เธอก็อยู่บนรถของเขาแล้ว อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะเงียบแบบนี้ไปได้อีกนานไหม

รถค่อย ๆ เคลื่อนออกจากหน้าบ้านไปด้วยความเร็วไม่มากนัก เพราะเวลาแดดร่มลมตกอย่างนี้หลายบ้านเริ่มจูงสุนัขออกมาเดินเล่น รวมถึงมาวิ่งออกกำลังกายกันบ้างแล้วจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

ทั้งคู่ไม่มีโอกาสรู้เลยว่าตนได้ตกเป็นเป้าสายตาของใครบางคนเข้าเสียแล้ว

"นั่นมัน...ไอ้คนที่มาหาน้องจันทร์วันนั้นนี่หว่า ไปไหนกันวะ ก็ไหนว่าเป็นแฟนกับอีกคน"

บรรพตขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด เขาจอดรถแอบดูคนทั้งคู่อยู่ตรงนี้ตั้งแต่เห็นจันทร์เจ้าเดินออกมาจากบ้านแล้ว คราแรกเขากะว่าจะมาชวนหญิงสาวไปดินเนอร์ด้วยกันคืนนี้ จะได้หาทางรวบหัวรวบหางเสียให้จบ ๆ ไป แต่พอมาถึงเธอกลับออกไปกับผู้ชายอีกคน แถมยังแต่งตัวเต็มยศขนาดนั้น แสดงว่าคงไปงานเลี้ยงที่ไหนสักแห่ง

"ตามดีกว่า"

บรรพตแสยะยิ้มมุมปาก จากนั้นก็ขับตามรถของชินดนัยไปห่าง ๆ เขาไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะจับได้เพราะวันนี้เขาเอารถอีกคันมาใช้ เนื่องจากรถสปอร์ตที่เขาขับอยู่ทุกวันนั้นต้องนำเข้าศูนย์เพื่อเช็กสภาพ และรถคันนี้ก็ติดฟิล์มค่อนข้างมืด อย่างไรเสียคนที่ขับอยู่ข้างหน้าหากมองจากกระจกหลังมาก็จะไม่เห็นหน้าเขาอยู่ดี


****************************************************

15/1/2562

เห็นมีหลายคนสงสัยว่าทำไมจันทร์เจ้าไม่รู้จักน้องสาวพระเอก ก็อยากอธิบายไว้ตรงนี้อะเนอะ อันนี้คือหนิงยึดเอาตามนิสัยของตัวละคร มาผสานกับนิสัยของนศ.มหาลัยจริงๆ (แค่บางคนนะคะ) ในการเขียนค่ะ

1. ตอนนั้นอิพี่ชินเป็นคาสโนว่าตัวพ่อ จึงไม่คิดจะพาแฟนหรือผู้หญิงที่คบอยู่ไปให้รู้จักกับทางบ้าน ส่วนจันทร์เจ้านั้น ด้วยนิสัยเรียบร้อยขี้อาย และไม่ค่อยทันอิพี่ชิน จึงไม่กล้าจะละลาบละล้วงเรื่องครอบครัวของเขา และตัวเองก็ไม่กล้าพาเขาไปให้ที่บ้านรู้จักด้วย เพราะกลัวผู้ชายจะคิดว่าตัวเองหาทางมัดมือชก หรืออยากได้เขาจนตัวสั่นจึงต้องพาไปให้ผู้ใหญ่ดูตัว อะไรประมาณนี้ค่ะ นึกออกมั้ยเอ่ย

2. ตอนพี่ชินเรียนปี 4 น้องสาวของพี่ชินก็ยังเป็นเด็กม.ปลายอยู่เลยค่ะ เรียนคนละที่กัน จึงเป็นการยากที่จะมาเจอกันได้ แต่ถ้าให้คิดตามหลักความเป็นจริง ต่อให้จันทร์เจ้ากับน้องนุชเคยเจอกันก็จำกันไม่ได้หรอก เพราะเด็กสาวม.ปลายกับสาวมหาลัย มันค่อนข้างแตกต่างกันนะคะ ส่วนใหญ่จะสวยขึ้น ดูเป็นสาวกันมากขึ้นเพราะการแต่งเนื้อแต่งตัว และยิ่งตอนนี้น้องนุชเป็นโรคซึมเศร้า ไม่ใส่ใจดูแลตัวเองทำให้ร่างกายผิวพรรณทรุดโทรมลงไปเยอะ จึงไม่กล้าออกไปเจอหน้าใคร ได้แต่เก็บตัวอยู่กับบ้าน เพราะฉะนั้น อย่าว่าแต่จันทร์เจ้าจะจำไม่ได้เลยค่ะ แม้แต่เพื่อนก็คงจำแทบไม่ได้ แล้วนี่ห่างกันไป 7-8 ปีคิดว่าจันทร์เจ้าจะจำได้ไหม

อีกเรื่องคือ ปฏิกิริยาของคนเรา เวลาที่เห็นแฟนตัวเอง หรือคนที่ตามจีบตัวเองไปสนิทสนมกับผู้หญิงคนอื่น หนิงเชื่อว่า ณ เวลานั้น ทุกคนต้องคิดว่า "ผู้ชายเจ้าชู้ มีแฟนแล้วนี่หว่า" คงมีน้อยคนค่ะที่จะคิดว่า "อุ๊ย มากับน้องสาวด้วย น่ารักจัง" จริงไหมคะ ขึ้นชื่อว่าผู้หญิงอย่างเราๆ เรื่องระแวงนี่ขอให้บอก

3. ที่บอกว่าคบกันจนนอนด้วยกันแล้ว ทำไมถึงไม่รู้จักครอบครัวของอีกฝ่าย

ก็อยากจะให้ลองนึกถึงชีวิตประจำวัน หรือไลฟ์สไตล์ของนศ.บางส่วนดูค่ะ การคบกัน มีเซ็กซ์กันถือเป็นเรื่องปกติธรรมดามากเลยนะคะ บางคนเช่าห้องอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ มีไม่กี่คู่หรอกที่จะพากันไปไหว้ผู้ใหญ่ คุณว่าจริงไหม

หนิงเองก็เป็นคนยุค 90 นะคะ เป็นรุ่นที่ยังใช้ระบบเอนทรานซ์แบบเก่าอยู่ที่สอบเข้ามหาลัยแค่ครั้งเดียวจบ ไม่ต้องมาสอบนั่นนี่หลายครั้งเหมือนตอนนี้ บอกตามตรงว่าสมัยนั้นใครเป็นแฟนกัน ก็เสร็จกันทุกรายนั่นแหละ ยิ่งเข้ามหาลัยยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพื่อนบางคนนี่แทบจะเปลี่ยนแฟนกันปีละคนเลย

อ้อ...อีกเรื่องนะคะ 

พระเอก-นางเอกในเรื่องนี้ ไม่ใช่คนไฮโซนามสกุลดังที่ต้องมีคนรู้จักทั้งประเทศนะคะ เป็นแค่เจ้าของกิจการ หรือเจ้าของธุรกิจเท่านั้น ก็เหมือนเจ้าของบริษัททั่วๆ ไปที่เราไปสมัครงานเป็นลูกน้องเขานั่นแหละค่ะ และคำว่า "ออกงาน" ก็หมายถึงงานเลี้ยงทั่วๆ ไป ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นงานของเหล่าไฮโซอย่างเดียว

นางเอกเคยรวย ครอบครัวเคยอยู่ในวงสังคมธุรกิจที่ต้องติดต่อค้าขายกัน แต่ไม่ใช่อยู่ในแวดวงคนดังไฮโซเซเลปทั้งหลาย พระเอกก็เช่นกัน การที่นางเอกไม่รู้จักครอบครัวพระเอกก็ไม่แปลกหรอกค่ะเพราะไม่ใช่คนดังระดับประเทศเหมือนตระกูลชินวัตร (ขออภัยที่พาดพุง)

ขอยกตัวอย่างง่ายๆ ละกัน 

หนิงรู้จักเจ้าของโบนันซ่า เขาใหญ่ก็รู้จักแค่คุณสงกรานต์คนเดียว เพราะออกสื่อบ่อยที่สุด นอกนั้นไม่รู้จักเลยเพราะไม่เคยเห็นหน้า ถ้าคุณสงกรานต์ไม่ออกสื่อ หนิงก็ไม่รู้เลยว่านี่คือเจ้าของโบนันซ่า เขาใหญ่

หรือขอยกตัวอย่างอีกท่านหนึ่ง ตระกูลเจียรวนนท์ หรือเจ้าของซีพี บอกตามตรงว่าเคยเห็นหน้าแค่เจ้าสัวคนเดียวเองค่ะ เพราะออกสื่อ คนอื่นๆ นั้นไม่เคยเห็นเลย

เพราะฉะนั้นอย่าแปลกใจ ว่าทำไมนางเอกไม่รู้จักชญานุช หรือครอบครัวของพระเอกเลย หวังว่าจะเข้าใจที่หนิงต้องการสื่อนะคะ

และเช่นเคยค่ะ ยังเปิดจองอยู่นะตัวเอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.103K ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #1041 Asasa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:50

    เป็นไปได้หมดค่ะ ไรท์เเขียนต่อตามสบายเลยจร้า คนรอบตัวก็แบบๆนี้

    #1041
    0
  2. #1023 qwertyvip (@febie) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:54

    แสดงว่าเราเป็นคนยุคเดียวกันละค่ะ ^^

    #1023
    0
  3. #1021 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:01
    รออ่านอยู่นะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #1021
    0
  4. #1020 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:27
    เข้าใจค่าาาาาา
    #1020
    0
  5. #1019 1990 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:04

    อายุเลยสามสิบค่ะ ส่วนใหญ่เพื่อน ม.ต้น ม.ปลาย ที่มีแฟน (มีไม่มีอะไรกันอีกเรื่องนึง ส่วนใหญ่ที่มีแฟนจะมี) จะไม่ได้เรียนต่อ ป.ตรีค่ะ ส่วน ป.ตรี ในรุ่นเท่าที่รู้คือไม่มีที่อยู่ด้วยกัน มีสองคนที่อยู่กับแฟนตอนปีสองสาม คนนึงไม่จบ คนนึงท้องก่อนจบแต่ก็จบ ทุกวันนี้มีแต่งงานแค่ไม่กี่คน ละเหล่านั้นคือสาวเรียบร้อย ที่เหลือรวมเรา คานทองค่ะ

    #1019
    0
  6. #1018 Kapom (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 14:41

    เข้าใจค่ะ ^___^

    #1018
    0
  7. #1017 lateartinlove (@lateartinlove) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 14:15
    เข้าใจคับพ้มมมม
    #1017
    0
  8. #1014 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 11:04
    ง่า อิตาบรรพตมีตามไปอีกแน่ะ
    กัดไม่ปล่อยจริงๆ คนชั่วๆแบบนี้มันน่าจับตอนไปซะ5555
    #1014
    0
  9. #1013 ThitiratPeeraya (@ThitiratPeeraya) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 05:52

    สงสารไรท์เลย....เขียนให้อ่านว่ายากแล้ว นี่มีเขียนอธิบายให้อีก 5555+ เค้าก็คนยุค 90 เข้าใจลักษณะของพระเอก นางเอกนะเป็นกำลังใจให้ไรท์เด้อจร้า
    #1013
    0
  10. #1012 แม่หญิงหญิงหญิง (@pokadot) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 05:19
    โถพี่ชิน ช่วงนี้หายใจผิดจังหวะก็ผิดแล้วค่ะคุณพี่ 5555555555
    #1012
    0
  11. #1010 ponwilai (@ponwilai) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 02:50
    ไรท์ตอบได้โดนใจมากค่ะ มันก็จริงนะคะบางคนเรียนมหาวิทยาลัยยังไม่ทันไรเลยก็ย้ายมาอยู่กับแฟนเสียแล้วเพืีอนนู๋ทุกวันนี้เรียนจบจนรับ ปริญญาจนได้เป็นครูยังไม่แต่งกันเลย
    #1010
    0
  12. #1008 kannika132515 (@kannika132515) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 00:19

    แต่เอ่ยชื่อ สงกรานต์

    มาะรู้เป็นไร

    ติ่งแอฟกระตุกเลยอ่ะ

    #1008
    0
  13. #1007 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:08
    จิกกัดจริงๆ
    #1007
    0
  14. #1006 Emmy (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:17

    เรายุค 90 ค่ะ มีแฟนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ก็คบกันปกติเรียนจบแต่งงานถึงมีอะไรกันค่ะ ไม่ใช่ว่าเป็นแฟนกันแล้วต้องเสร็จกันทุกรายค่ะ ทุกวันนี้ก็พร่ำสอนลูกที่กำลังจะก้าวสู่วัยรุ่นให้รักนวลสงวนตัวค่ะ แม้ใครจะมองว่าการมีเซ็กส์กับแฟนเป็นเรื่องปกติก็ตาม

    #1006
    0
  15. #1005 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:13
    ไม่แปลกใจเลยค่ะ คิดเหมือนกันทุกประการ ถึงรวยแต่ก็ใช่จะรู้จักกัน บางคนเราๆยังไม่รู้เลยใครเป็นใคร ถ้าไม่ได้เป็นข่าว
    อีกอย่างเด็กมหาวิทยาลัย อยู่กันเป็นคู่ ก็ใช่จะพาไปรู้จักกับพ่อแม่ของอีกฝ่ายหมดทุกคู่ ขนาดเพื่อนสนิทกัน ยังไม่เคยเจอพี่น้องของเพื่อนก็มี
    #1005
    0
  16. #1004 iowatrumpet (@iowatrumpet) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 21:35
    ขอท้วงนะคะ คนอ่านคนนี้ปัจจุบันก็อายุย่าง 42 แล้ว แต่เพื่อนที่อยู่กลุ่มเดียวกัน(เพื่อนผู้หญิง)ทั้งตอนเรียนมัธยมต้น มัธยมปลาย มหาลัย เกือบทั้งหมดไปเสียซิงกันตอนแต่งงานทั้งนั้น มีแค่ 2 คนเท่านั้นล่ะที่มีอะไรกับแฟนก่อนแต่งงาน คนนึงเพื่อนม.ปลายท้องเลยได้แต่ง อีกคนเพื่อนมหาลัยท้องแต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้จัดงานแต่งเลยจ้า อยู่กับแฟนเฉยๆ
    ปัจจุบันเพื่อน 2 คนนี้ก็ยังเข้าหน้าเพื่อนคนอื่นในกลุ่มไม่ค่อยติด

    การที่พวกเรารักนวลสงวนตัวไม่ใช่เป็นจากครอบครัวเคร่งประเพณีหรือพ่อแม่เข้มงวดอะไรเลย แต่พวกเรารู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ควรกระทำ เพื่อไม่ให้พ่อแม่เสียใจ และเพราะรู้สึกว่าตัวเราเองมีค่าเกินกว่านั้น
    แค่มาแย้งเฉยๆค่ะ เพราะเดี๋ยวเด็กสมัยนี้จะเหมารวมว่าผู้หญิงเรามีแฟน=มีผัวมาตั้งแต่รุ่นป้าแล้วไปซะทุกคน
    #1004
    1
    • #1004-1 thidanaja (@thidanaja) (จากตอนที่ 38)
      16 มกราคม 2562 / 00:00
      ในแต่ละสังคมแต่ละกลุ่มเพื่อนคงไม่เหมือนกันจริงค่ะ เพราะนี่มีกลุ่มเพื่อนมหาลัยเพื่อนในกลุ่มก็ห่างจากอกพ่อแม่ส่วนมากก็อยู่เป็นคู่กันหมดเลยค่ะ สภาพแวดล้อมและกลุ่มเพื่อนสำคัญค่ะ ถ้ามองเห็นเป็นเรื่องธรรมดาก็จะกลืนกันไปหมด ^^
      #1004-1
  17. #1003 Yan Ming Ling (@jerry_lin11) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:54

    ขอท้วงค่ะ เราก็อยู่ในยุค 90 อย่าบอกว่าเป็นแฟนกันเสร็จทุกราย มันก็ต้องมีบางคู่อ่ะค่ะที่ไม่เสร็จ แต่ถ้าเช่าหออยู่ก็อาจเป็นแบบที่คุณหนืงกล่าวมา มันมีหลายครอบครัวที่ยังอยู่ในประเพณีเสียตัวครั้งเดียวคือการแต่งงาน เรื่องนี้ครอบครัวเราและเพื่อนๆ ของเราก็ถือและเคร่งมากเช่นกันค่ะ #คหสต. นะคะ #แค่อยากอธิบาย #อย่าถือกันนะ
    #1003
    1
    • #1003-1 (@nink-ning) (จากตอนที่ 38)
      15 มกราคม 2562 / 21:13
      ไม่ถือค่าาา เพราะสมัยนั้นบางบ้านก็เข้มมากจริงๆ แต่เพื่อนบางคน ขนาดพ่อดุก็ยังแอบไปตจว.กับแฟนกันสองต่อสองได้
      ทุกวันนี้ยังจำได้อยู่เลย เวลาที่ต้องรับสายจากแม่ของเพื่อนเพื่อโทรมาถามว่าลูกอยู่กับเรารึเปล่า แล้วเราก็ต้องโกหกไปตามระเบียบว่า "อยู่ค่ะ แต่ตอนนี้ออกไปซื้อของข้างนอก เข้าบ้านมาแล้วจะให้โทรกลับนะคะ"
      คิดแล้วก็ขำดีค่ะ แต่ ณ ปัจจุบันนี้ทั้งสองคนนั้นก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เพราะต่างคนต่างแยกย้ายไปมีครอบครัวของตัวเอง ^^
      #1003-1
  18. #1002 napach154 (@napach154) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:40
    ชอบจังที่คุณหนิงมาอธิบาย

    แม้ว่าส่วนตัวตอนอ่านเราไม่ติดใจเลยว่าทำไมนางเอกไม่รู้จักน้องพระเอก

    แต่คงมีคนสงสัยจุดนี้

    คำอธิบายของคุณหนิงชัดเจนและ make sense มาก เห็นด้วยทุกประเด็นเลยค่ะ

    ปล. อยากอ่านเล่มเต็มๆเเล้ววว
    #1002
    0
  19. #1001 aoyruechaisa (@aoyruechaisa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:40
    รอคะ ขอบคุณนะคะ
    #1001
    0
  20. #1000 Japan21 (@Japan21) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:36
    กำลังสนุกเลยไอ่พตนี่ก็เกิ๊นต้องโดนจัดซะให้เข็ดหน่อยแล้ว
    #1000
    0
  21. #999 miff77 (@miff77) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:31
    มี e-book หรือยังคะ
    #999
    0
  22. #998 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:07
    คุณบรรพตนี่ตามตื้อจัง สรุปรอบนี้จะให้หนูจันทร์ไปอยู่ในฐานะอะไร เมียเก็บ หรือเมียแต่ง
    #998
    0
  23. #997 moji12miyoung (@moji12miyoung) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:03
    ให้รายละเอียดดีมากค่ะนิยายสนุก รอนะคะ รักกกก
    #997
    0
  24. #996 apasukabot (@apasukabot) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:01
    เอาจริงๆเราไม่ค่อยเจอแม่สามีบ่อย บางทียังลืม คนทั่วไป แค่2ชั่วโมงก็ลืมหน้าแล้ว
    #996
    0
  25. #995 Menajung09 (@Menajung09) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:00
    โดม...หนังสือจงมา
    #995
    0