เล่ห์หวนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,072,050 Views

  • 1,573 Comments

  • 11,702 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    24,065

    Overall
    1,072,050

ตอนที่ 36 : เลขาฯ หรือเลียขา - 70% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43925
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1112 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

บรรพตพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด ใบหน้ายับยุ่งที่เกิดจากการนอนนั้นจึงยิ่งดูน่ากระทืบเหลือเกินสำหรับคนมอง

"ในเมื่อเขาเล่าให้ฟังหมดแล้ว ป๊าจะมาถามอั๊วทำไมเล่า"

"ไอ้พต!" เจ้าสัวตวาดลั่นพร้อมกับทำท่ายกเท้าจะถีบ อีกฝ่ายจึงรีบกระถดตัวไปอีกฝั่งของเตียงพลางยกมือห้าม

"โอเค ๆ เล่าแล้ว ๆ" บรรพตปิดปากหาวหวอดใหญ่ครั้งหนึ่งก่อนเปิดปากเล่าด้วยเสียงเนือย ๆ

"ความจริงมันก็ไม่มีอะไรหรอกป๊า อั๊วก็ไปเที่ยวตามปกตินั่นแหละ แล้วผู้หญิงโต๊ะข้างกันมันมาอ่อย อั๊วก็เลยพาเข้าโรงแรมก็แค่นั้นเอง ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย"

เจ้าสัวคว้าหมอนปาใส่บุตรชาย ก่อนจะชี้หน้าเค้นถามอีกครั้ง "มึงเล่าไม่หมด!"

บรรพตขมวดคิ้วมุ่นพลางยกมือขึ้นเกาศีรษะแล้วย้อนถามบิดากลับไป "สารวัตรเล่าอะไรให้ป๊าฟังบ้างล่ะ"

"เขาบอกว่ามึงไปวางยาผู้หญิงแล้วพาเขาเข้าโรงแรม ผู้หญิงเขาไม่ยินยอมเลยไปแจ้งความเอาไว้"

ชายหนุ่มทำหน้าเบื่อหน่ายโบกมือไปมาอย่างไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญ "ไม่ยินยอมอะไร้ ตอนอยู่ในผับแทบจะนั่งตักอั๊วอยู่แล้ว ถ้ามันมาแจ้งความจะเอาเรื่องก็ให้มาติดต่อที่อั๊วนี่ รับรองว่ามันไม่กล้าอีกเลย"

บรรพตแค่นยิ้มอย่างร้ายกาจ เพราะคืนนั้นเขาอัดคลิปตอนสวิงกิ้งกันเอาไว้ด้วย ผู้หญิงคนนั้นโดนยาเสียสาวที่เขาแอบใส่ในแก้วเข้าไป พอยาออกฤทธิ์จนอีกฝ่ายเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ เขากับเพื่อนอีกสองคนจึงแยกหญิงสาวคนนั้นออกมาจากกลุ่มเพื่อนของเธอเพื่อไปสนุกกันต่อที่โรงแรม

ถึงฝ่ายนั้นจะบอกว่าไม่ยินยอมอย่างไรก็อาจฟังไม่ขึ้น เพราะฤทธิ์ยาเสียสาวทำให้เธอเร่าร้อนราวกับคนกระหายเซ็กซ์ และในคลิปนั้น ไม่ว่าจะดูอย่างไรก็เป็นการเล่นสนุกอย่างยินยอมพร้อมใจกันระหว่างชายสามหญิงหนึ่ง

"อั๊วไม่ได้ข่มขืนเขาสักหน่อย เขายินยอมเอง กล้องวงจรปิดที่ผับก็มี ให้ตำรวจไปดูก็ได้ อั๊วไม่ได้บังคับลากเขามานะป๊า เขาเดินขึ้นรถอั๊วมาเอง" ชายหนุ่มพูดด้วยความมั่นใจว่าอย่างไรเสียก็ไม่มีทางเอาผิดตนได้แน่นอน เพราะทุกครั้งที่เขาวางยาพวกผู้หญิง เขาจะรอจนกว่ายาจะออกฤทธิ์แล้วให้พวกหล่อนเป็นฝ่ายมานัวเนีย และเดินตามเขาเอง หลักฐานหรือพยานบุคคลก็เห็นกันถ้วนทั่ว เพราะฉะนั้นต่อให้แจ้งความอย่างไรก็เอาผิดเขาไม่ได้

"อาพต ลื้อนี่นะเมื่อไรจะโตสักที อายุอานามก็สามสิบกว่าเข้าไปแล้วแต่ยังไม่เป็นโล้เป็นพาย แล้วแบบนี้ผู้หญิงดี ๆ ที่ไหนเขาจะอยากเป็นเมียลื้อ วัน ๆ ได้แต่กินเหล้าเฮฮาหิ้วผู้หญิงไปนอน ก่อเรื่องปวดหัวให้ป๊าไม่หยุดไม่หย่อน ถ้าไม่มีป๊าสักคนแล้วลื้อจะอยู่ยังไง หา! อาพต"

"โธ่ป๊า...พูดอะไรอย่างนั้นเล่า ป๊าอายุยืนจะตายไป ทุกวันนี้อั๊วก็พยายามช่วยงานป๊าอยู่ไม่ใช่รึไง อั๊วแค่ยังไม่พร้อมดูแลเต็มตัวเท่านั้นเอง เอาน่า...ขออั๊วสนุกกับชีวิตช่วงนี้อีกสักหน่อย ถ้าอั๊วพอแล้วอั๊วก็หยุดเองนั่นแหละ"

"แล้วเมื่อไรลื้อจะพอ อายุก็มากขึ้นทุกวัน ๆ แล้วนะอาพต เป็นคนอื่นเขาแต่งงานแต่งการมีลูกเป็นโขยงไปแล้ว แต่ลื้อยังลอยชายไปมา ไม่ลงหลักปักฐานสักที ป๊าก็อยากอุ้มหลานก่อนตายเหมือนกันนะ"

บรรพตเงียบไปเพราะฉุกคิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ เขารีบกระถดตัวเข้ามาใกล้บิดา กอดเอวท่านไว้แล้วเอาศีรษะซุกเอวท่านอย่างออดอ้อน

"ป๊าก็ไปขอน้องจันทร์ให้อั๊วสักทีสิ ถ้าอั๊วจะมีเมียก็อยากได้เมียอย่างน้องจันทร์นี่แหละ ทั้งเรียบร้อย ทั้งว่านอนสอนง่าย ถ้าป๊าไปคุยกับแม่น้องจันทร์ เขาต้องไม่กล้าปฏิเสธแน่นอน นะป๊านะ ไปพรุ่งนี้เลยยิ่งดี"

"เฮ้อ...อาพตเอ๊ย แล้วหนูจันทร์เขาจะยอมรึ เห็นเขาหงิม ๆ อย่างนั้นแต่ป๊าว่าอีใจแข็งจะตายไป ถ้าแต่งกันไปจริง ๆ แล้วมันจะไปกันรอดรึในเมื่อลื้อยังทำตัวแบบนี้อยู่"

"ป๊า! อั๊วเป็นลูกชายป๊านะ ทำไมป๊าไม่เชื่อใจไม่เข้าข้างอั๊วบ้างเลย ถ้าอั๊วได้แต่งงานกับน้องจันทร์ อั๊วสัญญาว่าจะทำตัวให้ดีขึ้น จะเอาการเอางานมากกว่านี้แน่นอน"

เจ้าสัวเอนกก้มมองบุตรชายครู่หนึ่งพลางนึกถึงหญิงสาวผู้เป็นหัวข้อสนทนา จันทร์เจ้า บุตรสาวคนเล็กของเมฆา เจ้าของเอสพีชิปปิ้งที่เคยเฟื่องฟูในอดีต ในสายตาของเขา จันทร์เจ้าเป็นหญิงสาวที่เพียบพร้อมทุกด้านไม่ว่าจะเป็นรูปโฉมโนมพรรณที่โดดเด่นสะดุดตา อีกทั้งกิริยามารยาทก็มีความเป็นผู้ดีทุกกระเบียดนิ้ว แน่นอนว่าเขาย่อมต้องการให้ผู้หญิงแบบนี้มาเป็นลูกสะใภ้ของตน

ทว่าจากประสบการณ์ที่ต้องทำงานร่วมกับบุคคลอื่นมายาวนาน ทำให้เขาพอจะมองออกว่าจันทร์เจ้าไม่ค่อยชอบบรรพตเท่าไรนัก และคนนิ่ง ๆ แบบจันทร์เจ้าก็ไม่ได้เป็นคนว่านอนสอนง่ายอย่างที่บุตรชายของตนพูดเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ผู้หญิงคนนี้หัวแข็ง และดื้อเงียบเป็นที่สุด

แต่ในเมื่อบรรพตพูดให้คำสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะมาแบบนี้ เขาก็คงต้องลองดูสักตั้ง

"เออ ก็ได้ พรุ่งนี้ป๊าจะลองไปคุยกับคุณพรรณีเขาดู ว่าแต่เรื่องนั้นลื้อจะเอายังไง ผู้หญิงคนนั้นมันบอกว่าจะเอาเรื่องลื้อให้ถึงที่สุดนะ"

"โธ่ป๊า อีพวกนี้มันก็แค่อยากได้เงินเท่านั้นแหละ ไม่อย่างนั้นมันไม่ออกมาตีโพยตีพายอย่างนี้หรอก เอาเงินฟาดหัวมันไปซะก็หมดเรื่อง ทุกทีก็ทำแบบนี้ไม่เคยเห็นมีปัญหาสักครั้ง" บรรพตยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องน้ำในสภาพที่สวมเพียงกางเกงในตัวเดียว

เจ้าสัวมองตามหลังบุตรชายแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ที่บรรพตเป็นแบบนี้คงโทษใครไม่ได้นอกจากโทษตัวเอง เขาตามใจลูกมากเกินไปเพราะเห็นว่าบุตรชายขาดแม่มาตั้งแต่เล็ก และเป็นเขาเองที่ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าให้ลูกเห็น บรรพตจึงยึดเอาเป็นแบบอย่าง และเติบโตขึ้นมาอย่างคุณชายที่แทบไม่ต้องหยิบจับอะไรก็มีเงินให้ถลุง

 

วันต่อมา จันทร์เจ้าตื่นแต่เช้ามาเป็นลูกมือช่วยมารดาทำกับข้าวอยู่ในครัว เพราะคุยกันไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าวันนี้จะไปทำบุญกันที่วัด เนื่องจากเธอไม่ได้ไปร่วมงานศพพร้อมมารดา

"จันทร์เอาข้าวไปหนูพราวกินก่อนนะคะคุณแม่ ของในครัวคุณแม่ไม่ต้องเก็บนะคะเดี๋ยวจันทร์มาเก็บเองค่ะ"

พูดจบก็เดินถือจานข้าวสำหรับเด็กไปวางบนโต๊ะกินข้าว จากนั้นก็เดินไปเรียกเจ้าตัวเล็กที่นั่งดูการ์ตูนอยู่หน้าโทรทัศน์

"หนูพราวไปกินข้าวเช้าได้แล้วลูก กินเสร็จจะได้อาบน้ำแต่งตัวไปวัดกัน"

เมื่อได้ยินว่าจะได้ออกไปเที่ยวนอกบ้าน พราวนภาก็หันขวับมาหาคนพูดทันที "จะไปเที่ยวเหรอคะ"

"ไปไหว้พระที่วัดค่ะ ธุจ้าไงคะลูก"

"แล้วเราจะไปกินไอติมกันอีกไหมคะ คุณลุงประธานไปด้วยไหม" เสียงใสถามเจื้อยแจ้วนัยน์ตาเป็นประกาย จันทร์เจ้าเห็นแล้วได้แต่ลอบถอนหายใจเพราะดูท่าทางหลานสาวจะชอบคนเจ้าเล่ห์คนนั้นไม่น้อยเลย

"คุณลุงก็ต้องอยู่บ้านของคุณลุงสิคะ ไม่ได้ไปกับเราหรอกค่ะเพราะคุณลุงเขาก็ต้องพาครอบครัวไปเที่ยวเหมือนกัน"

เมื่อวานหลังจากที่กินไอศกรีมกันเสร็จแล้ว พราวนภาก็หนังท้องตึงหนังตาหย่อนเพราะได้เวลาที่ต้องนอนกลางวันพอดี เจ้าตัวจึงออกอาการงอแงเล็กน้อยเพราะอยากให้อุ้ม เธอเองก็อุ้มหลานนาน ๆ ไม่ไหว สุดท้ายชินดนัยจึงอาสาอุ้มให้ซึ่งเจ้าตัวเล็กก็กางแขนให้อุ้มทันทีโดยไม่มีอิดออด และสุดท้ายก็หลับคอพับคออ่อนไปกับบ่าของเขา

หญิงสาวจูงมือหลานให้ลุกขึ้น กำลังจะพาเดินไปที่โต๊ะกินข้าวก็เห็นมารดาเดินออกมาจากห้องครัวก่อน ท่านเดินปรี่เข้ามาหาด้วยสีหน้าที่ดูไม่ดีนัก

"จันทร์ เมื่อกี้เจ้าสัวเอนกโทรมาหาแม่ บอกว่าช่วงบ่ายจะมาที่บ้านเรา...มากับลูกชายเขานั่นแหละ"

"จะมาทำไมคะ แล้วคุณแม่บอกเขาไปว่ายังไง" เรื่องเมื่อวันก่อนที่บรรพตมาหาถึงบ้านตอนหัวค่ำ เธอได้เล่าให้มารดาฟังเรียบร้อยแล้ว และท่านก็ไม่ค่อยสบายใจเท่าไรนักเพราะรู้เจตนาของบรรพตดีว่าคิดจะทำอะไร

"แม่โกหกไปว่าวันนี้พวกเราไม่อยู่บ้าน ออกไปทำธุระข้างนอกกันทั้งวัน เขาก็บอกว่าจะมาพรุ่งนี้แทน"

จันทร์เจ้าขมวดคิ้วจนหน้ามุ่ย "จันทร์ว่าพวกเขาต้องมีอะไรแน่ ๆ เลยค่ะ ไม่อย่างนั้นคงไม่พยายามมาบ้านเราให้ได้"

"แม่คิดว่าเจ้าสัวน่าจะมาคุยกับแม่เรื่องของจันทร์กับคุณบรรพต" พรรณีถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้มก่อนพูดต่อ

"แม่ว่าเขาคงมาคุยเรื่องขอหมั้นหมายหรือมาสู่ขอน่ะ"

หญิงสาวส่ายหน้าหวือพร้อมกับเบะปากอย่างรังเกียจ "ไม่มีทางค่ะ หัวเด็ดตีนขาดยังไงจันทร์ก็ไม่มีวันลงเอยกับผู้ชายคนนั้นเด็ดขาด กับคุณบรรพตนี่ยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็นอีกนะคะคุณแม่"

"เอาเถอะ ถ้าเราไม่ยอมเสียอย่าง เขาก็บังคับอะไรเราไม่ได้ เจ้าสัวเขาก็เป็นคนมีเหตุผลอยู่ คงไม่คิดบีบพวกเราหรอก ที่แม่ห่วงก็คือลูกชายเขามากกว่า"

"อย่าเพิ่งกังวลไปก่อนเลยค่ะคุณแม่ บางทีเขาอาจจะไม่ได้มาเรื่องนั้นก็ได้ เราไปกินข้าวกันดีกว่าค่ะ จะได้ออกไปวัดกัน ทำบุญเสร็จแล้วจันทร์ว่าจะแวะซื้อของใช้ในบ้านสักหน่อย ของหมดหลายอย่างเลย"

พรรณีพยักหน้าแล้วเดินกลับเข้าไปในครัวอีกครั้งเพื่อยกอาหารที่ทำเสร็จเรียบร้อยออกมาตั้งโต๊ะ ส่วนจันทร์เจ้าก็จัดการอุ้มพราวนภาขึ้นนั่งบนเก้าอี้กินข้าวสำหรับเด็ก ใส่ผ้ากันเปื้อนให้ที่คอแล้ววางจานข้าวของเจ้าตัวไว้ให้ตรงหน้า เสร็จเรียบร้อยก็เดินไปช่วยมารดายกสำรับมาจัดวางบนโต๊ะ จากนั้นก็นั่งกินไปคุยไปโดยหัวข้อส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องงานศพที่ไปมา และเรื่องงานของจันทร์เจ้า


************************************************

11/1/2562

ยาเสียสาว เป็นอะไรที่น่ากลัวมากเลยนะคะสำหรับผู้หญิง ไม่มีสีไม่มีกลิ่น และออกฤทธิ์เร็วด้วย แพร่ระบาดมากตามสถานบันเทิง ก็จะไม่ให้มันระบาดได้ยังไง ในเว็บมีขายกันให้พรึ่บ ทั้งยาเสียสาว ยาปลุกเซ็กซ์ ยานอนหลับ ยาสลบ ขายออนไลน์จัดส่งถึงบ้านกันเลยทีเดียว คิดดูแล้วกันว่ามันหาซื้อได้สะดวกง่ายดายมากแค่ไหน ผู้หญิงอย่างเรา ๆ นี่อันตรายมีรอบตัวจริง ๆ ค่ะ

บรรพตนี่เป็นผู้ชายที่พบเห็นได้ทั่วไปตามข่าวที่เราได้ฟังกันอยู่บ่อยๆ ลูกคนรวยที่รักสนุก เวลามีเรื่องอะไรก็อาศัยบารมีพ่อ และใช้เงินในการแก้ปัญหาทุกอย่าง และสังคมบ้านเราส่วนใหญ่ก็มักเป็นอย่างนั้นซะด้วยสิ ถ้าเรื่องไม่ดัง ถ้าพลังโซเชียลไม่แข็งแรงพอ เหยื่อที่ถูกกระทำก็จะโดนเอารัดเอาเปรียบเสมอเลย

มา! ไม่พูดมากแล้ว ขายของกันดีกว่า

ยังเปิดจองอยู่นะคะ ถึงวันที่ 20 เลย วันนี้วันที่ 11 แล้ว เหลือเวลาอีก 9 วันเท่านั้น และถุงผ้าก็เหลือแค่ไม่กี่สิบใบแล้วด้วย รีบกันหน่อยเน้อ สั่งถุงผ้ามาแค่ 300 ใบเท่านั้นเองค่ะ 

รายละเอียดการจองทุกอย่างอยู่ในแบนเนอร์ด้านล่างแล้วนะคะ 

และวันนี้ขอเอารูปถุงผ้ามาอวดเสียเลย หุหุ แต่จะมีแค่สีดำ ขาว เหลือง ชมพูเท่านั้นนะคะ สีแดงหมดค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.112K ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #1423 Yaiyo2519 (@Yaiyo2519) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:52
    เม้นแบบเบาๆๆน่ะค่ะ. ปกติ เดเด็กผู้หญิงจะเริ่มพูดได้ตั้งแต่สองขวบกว่า สามขวบเริ่มพูดเป็นประโยคสั้นสั้นได้ เริ่มเข้าเรียนระดับอนุบาลหนึ่งซึ่งเด็กวัยนี้เค้าจะฟังประโยคยาวยาวค่อนข้างได้แต่อาจจะยังพูดไม่ชัดเท่าไหร่นะสี่ขวบเค้าก็จะเริ่มเป็นประโยคย่วขึ้นมาหน่อยได้แล้วค่ะ. จากประสบการณ์มีลูกสามคนผู้ชายจะเริ่มตอนสามเริ่มเอ๊าะเอ๊าะอ๋อแอบซ่อนความครึ่งสองขวดก็เริ่มเป็นคำสามคอร์ดฟังและพูดประโยคสั้นสั้นอีกขวดสามารถพูดประโยคยาวและรับรู้ถึงอารมณ์ใหญ่ได้เอออยากให้ลองปรับเปลี่ยนตรงนี้ลองดูนะคะถ้าเป็นเด็กซักสามขวดมันจะน่ารักมากแล้วมันก็จะแบบตรงกับพี่ไว้ว่าน้องต้องอย่างนี้น้องต้องรอน้องพูดได้แค่นี้น้องพูดไม่ชัดพูดแค่หลักพันหรอกค่ะ
    #1423
    2
    • #1423-1 VC_Charlotte (@vachi2703) (จากตอนที่ 36)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:16
      ที่บ้านหลานสาวขวบนิดๆเริ่มพูด
      3 ขวบคือพูดรู้เรื่อง ตอบโตได้แล้วค่ะ
      #1423-1
    • #1423-2 จรสจันทร์ (@nink-ning) (จากตอนที่ 36)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:42
      คนเขียนก็มีลูกสาวจ้า ตอนนี้ย่างสิบขวบแล้ว แต่พูดมากตั้งแต่เข้าอนุบาลเลยค่ะ
      บางทีนั่งเล่นคนเดียว มีตุ๊กตา 3 ตัว นางก็ทำเสียงเล็กเสียงน้อยต่างกันทั้ง 3 เสียง คิดประโยคตอบโต้เอง ซึ่งส่วนใหญ่จำมาจากทีวีค่ะ
      บางครั้งนางยังมาแต่งนิทานให้แม่ฟังด้วย จับเรื่องนั้นมาผสมเรื่องนี้กันเยอะแยะไปหมด ร้องเพลงตามโฆษณาได้ ผิดบ้างถูกบ้างแต่นางก็จำได้ (นั่นคือตอนอนุบาล)
      ตอนนี้ย่างสิบขวบแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง พูดมากเสียจนต้องบอกให้นางเงียบบ้าง เพราะแม่ฟังข่าวไม่รู้เรื่อง

      ส่วนในนิยาย ที่เขียนไว้ในคำพูดของหนูพราวแบบชัดถ้อยชัดคำก็เพื่ออยากให้คนอ่าน อ่านแล้วเข้าใจง่ายค่ะ เราไม่อยากเขียนตามคำพูดที่ไม่ชัดของเด็กจริงๆ เพราะหลายคนคงอ่านแล้วไม่เข้าใจ และบางคนอาจจะหงุดหงิดเวลาอ่าน ก็เลยเขียนให้ถูกต้องไปเลยดีกว่า

      ขอบคุณที่แนะนำนะคะ ^^
      #1423-2
  2. #953 หลิน มั่ง เฉ่า (@coala10781) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 14:39
    ไม่เอานะ น้องพระเอกอย่าเป็นเหยื่อคนเลวๆแบบนี้นะ รับไม่ได้จริงๆ
    #953
    0
  3. #952 หลิน มั่ง เฉ่า (@coala10781) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 14:39
    ไม่เอานะ น้องพระเอกอย่าเป็นเหยื่อคนเลวๆแบบนี้นะ รับไม่ได้จริงๆ
    #952
    0
  4. #951 หลิน มั่ง เฉ่า (@coala10781) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 14:32
    หวังว่าที่น้องพระเอกเป็นแบบนี้จะไม่ใช่เพราะอีตาบรรพตนี่นะ 😠😠😠
    #951
    0
  5. #948 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:42
    จัดการเลยจันทร์ จะได้เลิกๆตามซักที
    #948
    0
  6. #947 0856964942 (@0856964942) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:04
    เราว่าน้องพระเอกต้องเคยเป็นเหยื่อของนายบรรพตแน่ไ
    #947
    0
  7. #939 miff77 (@miff77) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 21:45
    อยากได้ e-book
    #939
    0
  8. #937 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 14:42
    อยากได้แบบ e-book ค่ะ
    #937
    0
  9. #936 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 14:20
    สั้นๆ เลวววววววววววว
    #936
    0
  10. #935 Sokomania (@scubalina) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 13:20

    e-book มาเมื่อไหร่ครับ

    #935
    0
  11. #934 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 09:37
    อืมมัน เชี่ยได้ใจจริงอิตาบรรพตเนี่ย แต่เจ้าสัวก็นะ เห้อ!!!!
    #934
    0
  12. #933 Japan21 (@Japan21) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 02:27
    โลกเราทุกวันนี้อยู่ยากขึ้นๆ
    #933
    0
  13. #932 Noey_Haz (@Noey_Haz) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 01:44
    บรรพตเป็นผู้ชายที่น่ากลัวมากจริงๆ ขอให้หนูจันทร์ปลอดภัยด้วยเถอะ TT
    #932
    0
  14. #931 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 00:17
    สังคมสมัยนี้ภัยมันเยอะค่ะ เราเป็นคนติดบ้านพอจะพ้นๆเรื่องพวกนี้ไปบ้าง แต่เพื่อนเรานี่แหละ เป็นห่วงตลอด ต้องคอยเช็คแทบทุกคืนว่าถึงบ้านปลอดภัย แต่ก็นั่นแหละ ก็ได้แค่เตือน ช่วงนี้ข่าวเรื่องนี้เยอะจริงๆ !!!
    #931
    0
  15. #929 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:08

    ไม่สตรองจริงยุในสังคมทุกวันนี้ยากค่ะคุณหนิง
    #929
    0