เล่ห์หวนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 607,073 Views

  • 1,149 Comments

  • 10,217 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    282,875

    Overall
    607,073

ตอนที่ 32 : ลุงประธานชอบกินสตรอว์เบอรี่ - 35% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1199 ครั้ง
    3 ม.ค. 62

เสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีของคนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถทำให้คนที่นั่งอยู่เบาะข้างกันอดหมั่นไส้ไม่ได้ ภาวินกลอกตามองเพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเอื้อมไปเร่งเสียงเพลงในรถให้ดังขึ้นพร้อมกับพูดว่า

"กูจะฟังเพลง กูไม่ได้อยากฟังเสียงมึง"

ชินดนัยยิ้มกว้างแล้วกดปุ่มลดเสียงจากพวงมาลัยที่จับอยู่แล้วจงใจพูดยั่วเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่คิดว่ากวนประสาทที่สุด

"แต่นี่มันรถกู เพราะฉะนั้นกูจะร้องดังแค่ไหนก็ได้" พูดจบก็ร้องท่อนฮุคของเพลงเสียงดังลั่นรถ ก่อนจะตบท้ายด้วยการหัวเราะร่วนเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนรัก

"จะเครียดไปทำไมวะไอ้วิน หรือเสียใจที่จู่ ๆ ก็มีลูกสาวโผล่มาคนหนึ่ง กูว่าหนูพราวน่ารักน่าเอ็นดูจะตายไป นี่ถ้าพ่อกับแม่มึงรู้ว่ามีหลานสาวน่ารัก ๆ อย่างนี้สงสัยตื่นเต้นกันน่าดู"

ภาวินถอนหายใจเสียงดังก่อนพูด "จะไม่ให้เครียดให้ยังไงวะ ท่าทางคุณจันทร์คงไม่มีทางปล่อยหนูพราวแน่"

"ไม่ปล่อยก็ไม่ปล่อยสิ เขาก็ไม่ได้หนีไปไหนกันนี่หว่า มึงอยากไปหาเมื่อไรก็ได้หนูจันทร์เขาก็บอกไว้แล้วนี่ เขาไม่ได้กีดกันหรือห้ามไม่ให้มึงไปหาลูกสักหน่อย"

"มึงก็พูดง่ายสิวะไอ้ชิน ไม่ใช่ลูกมึงนี่ ถ้าหนูพราวเป็นลูกกูจริง ๆ กูก็ต้องพากลับไปเลี้ยงดูที่บ้านกูสิวะ กูเป็นพ่อนะเว้ย จะให้อยู่บ้านคนอื่นได้ยังไง เพราะถ้ายึดตามหลักความเป็นจริง คุณจันทร์ก็คือน้า แม่คุณจันทร์ก็คือยาย แล้วทำไมกูต้องให้ลูกกูไปอยู่บ้านน้าบ้านยายด้วยล่ะ ในเมื่อบ้านกูก็เลี้ยงได้"

ชินดนัยหันไปมองหน้าเพื่อนก่อนจะหันกลับมามองถนนเบื้องหน้าต่อ ท่าทางขี้เล่นกวนประสาทก่อนหน้านี้หายไป น้ำเสียงที่พูดจึงฟังดูจริงจังมากขึ้น

"ไอ้วิน มึงฟังกูนะ กูเข้าใจว่ามึงคิดอะไร...จริงอยู่ว่าถ้ามีลูก เราก็อยากเลี้ยงลูกของเราเองเพราะเราก็อยากอยู่ใกล้ลูก แต่มึงก็ต้องมองในมุมของจันทร์กับแม่เขาด้วย สองคนนั้นเขาเลี้ยงหนูพราวมาตั้งแต่แรกคลอดนะ แล้วคนเราน่ะ ถ้าได้เลี้ยงเด็กสักคนมาตั้งแต่เกิดจนกระทั่งโตมาป่านนี้ ความผูกพันมันต้องมีอยู่แล้ว ถึงไม่ใช่ลูกแท้ ๆ แต่ก็เหมือนลูกในไส้นั่นแหละวะ แล้วจู่ ๆ ก็มีไอ้บ้าคนหนึ่งมาบอกว่าเป็นพ่อเด็กแล้วจะมาเอาเด็กไป เป็นใครจะยอมวะ กูถามจริง"

ภาวินเงียบไป หัวคิ้วขมวดมุ่นอย่างใช้ความคิด ชินดนัยจึงพูดต่อ

"มึงลองคิดดูให้ดีนะไอ้วิน การที่ผู้หญิงสองคนผ่านจุดที่ลำบากที่สุดในชีวิตมาเพราะมีชีวิตของเด็กคนหนึ่งที่ต้องดูแลให้ดีที่สุด มึงคิดว่าเด็กคนนั้นจะเป็นเหมือนแก้วตาดวงใจขนาดไหน จันทร์เขาก็บอกอยู่ว่าถ้าไม่มีหนูพราว ป่านนี้เขากับแม่จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ แล้วมึงยังคิดจะไปพรากหนูพราวมาอีกหรือวะ ไม่สงสารเขาหรือเพื่อน เขาเลี้ยงมาแต่อ้อนแต่ออก"

ชินดนัยพยายามโน้มน้าวให้เพื่อนคิดตามเพราะนี่ไม่ใช่สิ่งที่ตนคิดไว้แต่แรก เด็กผู้หญิงคนนั้นหน้าตาเหมือนภาวินราวกับโขกกันออกมา เขาจึงสงสัยว่าพราวนภาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับภาวิน อีกทั้งยังแอบเห็นท่าทีที่จันทร์เจ้ามีต่ออีกฝ่ายราวกับเคยรู้จักมาก่อน แต่ภาวินกลับยืนยันว่าไม่เคยเจอจันทร์เจ้า ดังนั้นสิ่งที่พอจะเป็นไปได้ก็คือเด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของจันทร์เจ้า และน่าจะเป็นลูกสาวของใครสักคนซึ่งสำคัญกับจันทร์เจ้ามากพอที่จะรับเป็นแม่ของเด็กคนนี้ให้ ดังนั้นเขาจึงลองหยั่งเชิงเรื่องนี้กับภาวินไป ซึ่งสิ่งที่ได้รับกลับมาก็ถือว่าเกินความคาดหมายมาก

"สมมตินะไอ้ชิน สมมติถ้าเป็นลูกมึง ๆ จะหาทางพากลับไปเลี้ยงที่บ้านตัวเองไหม เลือดเนื้อเชื้อไขของเราเองนะเว้ย ลูกทั้งคนเชียวนะ...มึงเชื่อไหมว่าครั้งแรกที่กูเห็นหน้าหนูพราว ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นกับกูก็คือเอ็นดูว่ะ อยากอุ้มอยากกอด ซึ่งกูไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับเด็กที่ไหนเลยนะ ยิ่งได้รู้ว่าเด็กคนนี้อาจจะเป็นลูกตัวเอง กูบอกตามตรงเลยนะว่า...กูดีใจว่ะ"

ฟังที่เพื่อนระบายความรู้สึกออกมา ชินดนัยก็ได้แต่ลอบถอนหายใจแผ่ว เขาเข้าใจดีว่าภาวินรู้สึกอย่างไร แต่เขาก็ไม่เห็นด้วยเท่าไรที่จะแย่งพราวนภามาจากจันทร์เจ้า เขาเป็นห่วงความรู้สึกของหญิงสาว เพราะถ้าภาวินเอากฎหมายเข้าสู้ในฐานะที่ตนเป็นพ่อบังเกิดเกล้าเพื่อแย่งชิงเด็ก จันทร์เจ้าต้องใจสลายแน่

"ขนาดมึงเห็นหน้าครั้งแรก มึงยังรู้สึกรักและเอ็นดูหนูพราวเลย แล้วคนที่เลี้ยงดูอุ้มชูมาตั้งแต่แรกเกิดเขาจะไม่รักไม่ผูกพันหรือวะ...กูขอร้องนะวิน มึงอย่าใช้ไม้แข็งเพื่อแย่งเด็กมาเลี้ยงได้ไหม มันต้องมีทางออกสำหรับเรื่องนี้ ขอเวลากูกลับไปคิดก่อนว่าจะทำยังไงได้บ้างที่จะได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย แต่ตอนนี้มึงไปตรวจให้ชัวร์ก่อนละกันว่าลูกมึงแน่รึเปล่า"

"ความจริงแทบไม่ต้องตรวจก็รู้ผลอยู่แล้ว สำเนาถูกต้องซะขนาดนั้น เหมือนกูแม้กระทั่งลักยิ้มยังอยู่ข้างเดียวกันเลย" ภาวินพูดไปยิ้มไป จากนั้นก็หันไปมองหน้าคนที่กำลังขับรถอยู่แล้วพูดว่า

"มึงก็รีบกระพือถ่านไฟเก่าให้ติดเร็ว ๆ สักทีสิ คุณจันทร์เขาจะได้มีลูกเป็นของตัวเอง กูจะได้เอาหนูพราวมาเลี้ยง"

"โธ่ไอ้วิน มึงพูดเหมือนไม่เห็นสายตาที่จันทร์เขามองกูเลยเนอะ ถ้าสายตาเขาเป็นแส้ฟาดกูได้ ป่านนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวกูคงมีแต่รอยแส้ไปแล้ว" ชินดนัยถอนหายใจเฮือกใหญ่ แต่ใบหน้ากลับมีรอยยิ้มประดับอยู่

"ก็เปลี่ยนจากรอยแส้เป็นรอยคิสมาร์กซะสิไอ้อ่อนเอ๊ย...เฮ้อ คิดแล้วก็แปลกดีเนอะ ตะวันกับคุณจันทร์นี่นิสัยต่างกันสุดขั้วเลย ไม่อยากเชื่อเลยว่าตะวันจะคิดสั้นจนฆ่าตัวตาย เขาไม่ใช่คนอ่อนแอเลยนะเว้ย ตะวันเป็นคนรักศักดิ์ศรีและกล้าได้กล้าเสียจะตายไป แล้วดูคุณจันทร์ แฟนเก่ามึงสิ เรียบร้อยนุ่มนิ่มขนาดนั้นแต่โคตรสตรองเลย"

รอยยิ้มของภาวินจางลงเมื่อคิดถึงคนรักเก่าอย่างเพียงตะวัน หากวันนั้นเขารู้ว่าสาเหตุที่เธอบอกเลิกเขาไม่ใช่เพราะมีคนอื่น แต่เพราะคิดว่าตนเองไม่คู่ควร เขาจะไม่ทอดทิ้งและช่วยเหลือให้ถึงที่สุด หากวันนั้นเธอบอกความจริงกับเขา ป่านนี้เขาอาจจะกลายเป็นคุณพ่อลูกสองไปแล้วก็ได้ และคงไม่ได้ใช้ชีวิตเสเพลเป็นเพลย์บอยอย่างทุกวันนี้

"ความสามารถในการรับมือกับอุปสรรคของแต่ละคนมันไม่เท่ากันหรอกเพื่อน ดูแค่ภายนอกมันตัดสินอะไรไม่ได้เลย และที่สำคัญก็คือตะวันเขาไม่ได้คิดสั้น แต่เขาป่วย เราไม่รู้หรอกว่าคนที่เป็นโรคซึมเศร้าน่ะเขาทรมานกับอาการของตัวเองมากแค่ไหน แต่ถ้าเขาคิดฆ่าตัวตายก็คงแปลว่าเขาคิดมาดีแล้ว"

ภาวินพยักหน้าช้า ๆ เมื่อคิดตามที่เพื่อนพูด "มันก็จริง ปัญหาเดียวกันแต่การหาทางออกของแต่ละคนกลับไม่เหมือนกันเลยว่ะ"

จากนั้นทั้งคู่ต่างก็จมอยู่กับความคิดของตัวเองจนกระทั่งชินดนัยมาส่งภาวินที่อาคารสำนักงานอีกครั้งเพราะรถของอีกฝ่ายจอดไว้ที่นี่ สองหนุ่มเพียงแค่ยกกำปั้นชนกันเบา ๆ โดยไม่พูดอะไรก่อนจะต่างคนต่างแยกย้ายขับรถกลับบ้านของตัวเอง

วันต่อมา จันทร์เจ้าจำเป็นต้องพาพราวนภามาเลี้ยงที่ทำงานอีกหนึ่งวัน หญิงสาวได้แต่ภาวนาในใจว่าวันนี้ขอไม่เจอกับภาวินอีกเพราะบอกตามตรงว่ายังหาวิธีรับมือกับเขาไม่ได้ ซึ่งเรื่องนี้เธอต้องรีบปรึกษากับมารดาทันทีที่ท่านกลับมาถึง

หลังจากปูเบาะเพื่อให้หลานสาวนั่งเล่นด้านหลังโต๊ะทำงานเสร็จเรียบร้อย เมื่อหันกลับมาก็เจอร่างสูงโปร่งของผู้เป็นเจ้านายยืนยิ้มเผล่อยู่เบื้องหน้าพอดี

"สวัสดีค่ะคุณลุงประธาน" เสียงใสของพราวนภาเอ่ยทักทายพลางย่อตัวไหว้ทันทีที่เห็นหน้าของคนที่ไปเยี่ยมหาถึงบ้านเมื่อวานพร้อมกับส่งรอยยิ้มเจิดจ้าไปให้

"สวัสดีค่ะหนูพราว วันนี้แต่งตัวน่ารักจัง มีหูกระต่ายที่ไหล่ด้วยหรือคะ" ชินดนัยทำเสียงอ่อนเสียงหวานพลางเดินเข้าไปยืนใกล้กับจันทร์เจ้าจนไหล่แทบชนกัน หญิงสาวจึงเบี่ยงตัวไปอีกด้านเพื่อเว้นระยะห่างจากเขา เมื่อชายหนุ่มเห็นว่าเธอห่างออกไปแล้วเขาจึงย่อตัวลงให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับเด็กหญิงตัวน้อยแล้วพูดเบา ๆ ว่า

"วันนี้เราไปหม่ำไอติมกันไหมคะ ลุงอยากกินจังเลยแต่ไม่มีเพื่อนไปกิน หนูพราวไปเป็นเพื่อนลุงหน่อยได้ไหมเอ่ย"

พราวนภายิ้มพร้อมกับพยักหน้าอย่างดีใจ "หนูพราวอยากไปค่ะ แต่ต้องขอแม่จันทร์ก่อน"

ชินดนัยยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเด็กน้อยเริ่มเข้าตามแผน ก่อนจะปรับสีหน้าทำตาละห้อยแล้วกระซิบกระซาบอีกครั้ง

"หนูพราวลองอ้อนคุณแม่สิคะ ลุงไม่กล้าขอแทนหนูพราวเลยเพราะกลัวคุณแม่ของหนูพราวไม่อนุญาต เอาอย่างนี้นะ เดี๋ยวพอลุงเข้าไปทำงานในห้อง หนูพราวก็อ้อนคุณแม่ให้ได้เลยนะคะ"

พราวนภากอดตุ๊กตาตัวโปรดแน่นพลางโยกตัวไปมา ดวงตาใสซื่อมองชายหนุ่มตรงหน้าสลับกับมารดาอย่างตื่นเต้นก่อนจะพยักหน้าทั้งรอยยิ้ม

ชินดนัยลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วหันไปมองหน้าจันทร์เจ้าที่กำลังขมวดคิ้วมองเขาด้วยสีหน้าไม่ไว้วางใจ เขาจึงยักคิ้วข้างเดียวพร้อมกับยิ้มมุมปากส่งให้ก่อนจะเดินออกมายืนหน้าโต๊ะทำงานตามเดิม

"เดี๋ยวอีกสักครึ่งชั่วโมง เข้าไปคุยงานกันหน่อยนะครับ" พูดจบเขาก็เดินเข้าห้องทำงานของตัวเองไป

เมื่อเห็นคนตัวโตเดินเข้าห้องทำงานไปแล้ว พราวนภาจึงเดินเข้าไปใกล้มารดาแล้วจับข้อมือของหญิงสาวแกว่งไปมาอย่างออดอ้อน

"แม่จันทร์ขา วันนี้ไปกินไอติมกันไหมคะ"


************************************

3/1/2562

สวัสดีปีใหม่ค่าาาาา เปิดศักราชใหม่มา อิฉันก็ปั่นงานตาเหลือกเลยค่ะคุณผู้โชมมมมม โอ๊ย...กลัวไม่ทันจังเลยเนี่ย งานอื่นๆ ก็เยอะเหลือเกิน อยากให้หนึ่งวันมีห้าสิบชั่วโมงจังเลย ฮือออออ 

ยังเปิดจองอยู่นะคะ จุ๊บๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.199K ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #982 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 08:34
    คนเจ้าเล่ห์เข้าทางเด็ก
    #982
    0
  2. #862 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 18:32
    เจ้าเล่ห์นะอิพี่ชิน
    #862
    0
  3. #824 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 15:59
    อย่าเอาเด็กมาบังหน้าสิลุง
    #824
    0
  4. #811 พาย (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:11

    กว่าจะได้กินไอติม

    ลุงประธานคงต้องปาดเหงื่อเบาๆ

    #811
    0
  5. #810 ponwilai (@ponwilai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:13
    ไรท์มาอัพเถอะค่ะให้อภัยแล้ววันนี้ อิอิอิอิ มันค้างงงงงง

    อยากอ่านแง้วอ๊า
    #810
    0
  6. #809 Sweetheart zzzz (@Canberra2014) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 11:06

    เพื่อนคู่นี้ เสือร้ายยยย

    #809
    0
  7. #808 SiriphonSeangsai (@SiriphonSeangsai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 09:05
    น่ารักจัง
    #808
    0
  8. #807 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 08:07
    แอบเจ้าเล่ห์นะเนี่ยพี่ชิน
    #807
    0
  9. #806 jackrussell (@greenpeppermint) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 06:41

    คุณชินใช้หนูพราวเป็นตัวเชื่อมเนอะ อยากใกล้ชิดหนูจันทร์

    #806
    0
  10. #805 Menajung09 (@Menajung09) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 06:37
    เอามาเป็นเล่มเลย
    #805
    0
  11. #804 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:14
    น้องพราวน่าร๊ากก​
    #804
    0
  12. #803 Tato Aung (@tato-aung) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:12
    คิดถึงใจเค้าใจเรานะคะ
    #803
    0
  13. #802 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:40
    เอายายไปช่วยเลี้ยงด้วยดิเขาเลี้ยงกันมาตั้งนาน ไม่งั้นเด็กงอแงแย่ไม่ใช่ว่ามีแค่เงินก็เลี้ยงได้
    #802
    0
  14. #801 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:34
    ร้ายกาจมากกกก หลอกใช้เด็ก
    #801
    0
  15. #800 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:34
    นึกถึงจันทร์กันด้วยน้า จะทำอะไรอ่ะ เค้าเลี้ยง พราวเหมือนหัวใจของเค้าเลยนะ
    #800
    0
  16. #799 punnada400 (@punnada400) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:25

    อยากเลี้ยงเพราะเป็นตัวเอง ก็อย่าลืมนึกถงจิตใจลูกด้วยล่ะ ว่าแยกจากน้าที่เป็นเหมือนแม่แท้ๆของแกไปแล้ว แกจะมีความสุข

    #799
    0
  17. #798 chaeyeyo (@chaeyeyo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:22
    ร้ายกาจจจนะคะคุณลุงประธานนน5555
    #798
    0
  18. #797 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:18
    ร้ายจริงๆ
    #797
    0
  19. #796 ponwilai (@ponwilai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:10
    คุณไรท์น่ารักจังมาอัพให้อ่านอีกนะคะจุ๊บๆๆ:-)
    #796
    0