เล่ห์หวนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,072,048 Views

  • 1,573 Comments

  • 11,702 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    24,063

    Overall
    1,072,048

ตอนที่ 13 : เรื่องที่พูดไม่ได้ - 100% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1258 ครั้ง
    1 พ.ย. 61

จันทร์เจ้าเดินออกจากอาคารสำนักงานไปตามทางเชื่อมลอยฟ้าเพื่อไปยังห้างสรรพสินค้าที่อยู่ละแวกเดียวกัน ใช้เวลาไม่นานนักหญิงสาวก็มาถึงบริเวณทางเข้าออกของห้างฯ ซึ่งเป็นจุดนัดพบ ตรงนั้นมีหุ่นขี้ผึ้งของนักร้องชายชื่อดังตั้งอยู่ เธออดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อเห็นเด็กสาววัยรุ่นหลายคนพากันถ่ายรูปคู่กับหุ่นขี้ผึ้งเสมือนจริงจนเสียงดังเจี๊ยวจ๊าว

เห็นแล้วคิดถึงตอนที่ตนยังเป็นนักเรียนนักศึกษา เธอยอมรับว่าชอบชีวิตในตอนนั้นที่สุดเพราะนอกจากเรียนหนังสือแล้วก็ไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนใด ๆ ให้ต้องกังวล เธอโชคดีที่ได้ใช้ชีวิตในช่วงวัยรุ่นอย่างคุ้มค่า หากย้อนเวลากลับไปได้ เธอก็อยากกลับไปสัมผัสกับชีวิตช่วงนั้นอีกครั้ง และที่สำคัญ เธอจะกลับไปแก้ไขเรื่องบางอย่างด้วยโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับชินดนัย

แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะเวลาไม่เคยเดินถอยหลัง สิ่งที่เธอทำได้จึงมีแต่ต้องเดินหน้าต่อไปเท่านั้น

"ยิ้มอะไรยะหล่อน อยากไปถ่ายรูปคู่กับจัสตินรึไง"

น้ำเสียงติดจะแหบพร่าเล็กน้อยที่ดังอยู่ข้างหู ทำให้จันทร์เจ้าต้องหันไปหาเจ้าของเสียงพร้อมพับเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ "ทำไมเสียงเป็นอย่างนั้นล่ะยายปุ้ย เมื่อคืนตอนคุยกันก็ยังดี ๆ อยู่เลยนี่นา"

"ติดหวัดมาจากพี่เอน่ะสิ พอฉันเป็นปุ๊บพี่เขาก็หายปั๊บเลย แย่ชะมัด" ไปรมาบ่นอุบเมื่อพูดถึงอรรถวิท แฟนหนุ่ม หากแต่แววตากลับอ่อนโยนลง

ทั้งสองสาวเดินไปคุยไปจนกระทั่งลงบันไดเลื่อนมาถึงชั้นล่าง ซึ่งเป็นชั้นที่มีร้านอาหารมากมายหลายชาติหลายชนิดให้เลือก และเนื่องจากเป็นเวลาพักเที่ยง คนจึงค่อนข้างหนาแน่นเป็นพิเศษ

"ว่าแต่เราสองคนจะกินอะไรกันดี" ไปรมามองไปรอบ ๆ แล้วก็ทำหน้าง้ำบ่นออกมาอีกครั้ง

"คนเยอะว่ะแก แต่ละร้านต้องรอคิวนานแน่เลย แล้วจะกลับไปเข้างานช่วงบ่ายทันไหมเนี่ย"

"กินในฟู้ดคอร์ตก็ได้นี่นา มีให้เลือกตั้งเยอะแยะ ไว้วันหลังเราค่อยนัดมากินกันตอนเลิกงานก็ได้ จะได้มีเวลานั่งคุยกันยาว ๆ" จันทร์เจ้ายิ้มพลางมองไปยังศูนย์อาหารที่อยู่ไม่ไกลนัก จะว่าไปแล้วอาหารในศูนย์อาหารแห่งนี้อร่อยหลายร้าน และราคาก็พอกันกับศูนย์อาหารตามห้างสรรพสินค้าทั่วไป

"เอางั้นก็ได้" ไปรมาพยักหน้าตกลงแล้วเดินย้อนกลับไป สายตาก็สอดส่ายมองหาที่นั่งว่างไปด้วย

"จันทร์! ตรงนั้นว่างอยู่ แกรีบไปนั่งจองที่ไว้เลยนะเดี๋ยวฉันจะไปแลกบัตรมาให้"

ไปรมารุนหลังเพื่อนพลางชี้ไปยังเก้าอี้ที่ว่างอยู่ จันทร์เจ้าจึงเดินไปที่โต๊ะนั้นแล้วนั่งรอเพื่อนซื้อข้าวให้เสร็จเรียบร้อย ตนจึงค่อยไปซื้อทีหลัง รอไม่นานนักไปรมาก็ถือถาดใส่อาหารเดินเข้ามานั่งฝั่งตรงข้าม จากนั้นก็ยื่นบัตรแทนเงินสดมาให้

"นี่บัตรของแกนะจันทร์ ฉันแลกไว้สองร้อยนะ ถ้าไม่พอก็ไปเติมเองละกัน"

"ตั้งสองร้อย แกจะให้ฉันกินอะไรนักหนา" จันทร์เจ้าค้อนให้เพื่อนก่อนลุกขึ้นเดินไปยังร้านอาหารที่เล็งไว้ตั้งแต่ตอนนั่งรอ ใช้เวลารอคิวไม่นานหญิงสาวก็ถือถาดอาหารของตัวเองมานั่งที่เดิม

"พักหลังนี่แกเจอยายวีวี่บ้างไหม" ไปรมาเปิดปากพูดทันทีที่เห็นจันทร์เจ้านั่งเรียบร้อยดีแล้ว

"ไม่ได้เจอมาสองสามเดือนแล้วล่ะ เห็นบอกว่าจะไปทำงานเมืองนอกนี่นา แกถามทำไมหรือ"

ไปรมาเบ้ปากพลางคว้าหลอดมาดูดน้ำให้ลื่นคอก่อนพูดว่า

"บอกตามตรงเลยนะว่าฉันไม่เชื่อว่ะ ก็รู้ ๆ กันอยู่ว่ายายวีวี่มันเป็นคนยังไง แกเชื่อนางไหม ฉันถามตรง ๆ"

จันทร์เจ้ายิ้มเจื่อนไม่ตอบคำถาม แต่การแสดงออกอย่างนั้นของเธอก็ทำให้อีกฝ่ายรู้ทันทีว่าคิดไม่ต่างกัน ไปรมาถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อนึกถึงเพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่ม

"ฉันไม่เข้าใจว่ะว่านางจะโกหกเพื่ออะไรวะ ตั้งแต่สมัยเรียนแล้วนะไอ้เรื่องมโนคิดเป็นตุเป็นตะเนี่ย พวกเราจับได้ไม่รู้กี่ครั้งกี่หนก็ยังไม่เข็ด จะเลิกคบก็กระไรอยู่ อุตส่าห์รู้จักกันมาตั้งหลายปี เพราะเรื่องอื่นนางก็ดีเสียแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวนี่แหละ"

"ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไง เพราะจะว่าไปแล้วนางก็ไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อน" จันทร์เจ้าถอนหายใจแผ่ว

"แต่ถ้ามันยังเป็นอย่างนี้ต่อไป สักวันมันต้องโดนคนอื่นเขาแหกอกแน่ ๆ และเมื่อถึงเวลานั้นมันจะถูกเขาหาว่าเป็นพวกต้มตุ๋นน่ะสิแก" ไปรมาหยุดพูดแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้จันทร์เจ้า จากนั้นก็ลดเสียงลงให้ได้ยินกันแค่สองคน

"ถ้ามันรู้ว่าแกไปทำงานเป็นเลขาฯ ให้แฟนเก่าอย่างอีตาพี่ชินละก็ รับรองเลยว่ามันมาหาแกถึงที่ทำงานทุกวันแน่นอน"

จันทร์เจ้าเบิกตากว้างเมื่อได้ยินอย่างนั้น หญิงสาวครุ่นคิดถึงเรื่องที่อีกฝ่ายพูดแล้วก็อดแย้งไม่ได้

"แกคิดว่าวีวี่ยังชอบพี่...เอ่อ...เขาอยู่หรือ ฉันว่านางอาจจะเลิกคิดไปแล้วก็ได้นะ"

ไปรมาแค่นยิ้มมุมปาก "พนันกันไหมล่ะ ตอนนี้ยายวีวี่มันอาจจะเลิกคิดเพราะมันไม่มีทางจะติดต่อกับพี่ชินได้ แต่ถ้ามันรู้ว่าแกไปทำงานกับเขาเมื่อไร เมื่อนั้นแกจะได้เห็นหน้ายายวีวี่ทุกวันแน่นอนเพราะมันจะต้องหาทางเข้าใกล้อีตาแฟนเก่าจอมเจ้าชู้ของแกแล้วเสนอตัวเองแบบยอมถวายหัว"

ไปรมาหยิบน้ำมาดื่มกลั้วคอเพราะหลังจากพูดจบก็ไอคอกแคกเนื่องจากเจ็บคออยู่ก่อนแล้ว

"แต่ตอนนี้วีวี่ก็มีแฟนแล้วนี่นา แกก็เห็นไม่ใช่หรือ" จันทร์เจ้าพูดไปตามจริงเพราะเคยเห็นวีวี่ หรือวรัชยามีหนุ่มหล่อมารับที่ร้านอาหารตอนนัดกินข้าวด้วยกันครั้งล่าสุดเมื่อสามเดือนก่อน

"แฟนมันจริง ๆ รึเปล่าหรอก ไม่ใช่ว่านางไปจ้างผู้ชายตามโฮสต์ที่ไหนมาเป็นแฟนล่ะ" ไปรมาหยุดพูดเพื่อกระแอมให้คอโล่งก่อนพูดต่อ

"ไม่รู้ว่ะจันทร์ บอกตามตรงเลยนะ ฉันรู้สึกว่ายายวีวี่มันพยายามจะแข่งกับแกทุกเรื่องเลยนะ ตอนที่แกยังเป็นคุณหนูบ้านรวย และบ้านแกยังไม่เกิดเรื่องนั้นขึ้น วีวี่มันก็พยายามจะยกตัวเองให้เหนือกว่าแกทุกด้านไม่ว่าจะเป็นเฟอร์นิเจอร์ที่ใส่ หรือผู้ชายที่กำลังคบอยู่ ตอนแกคบกับพี่ชิน มันก็มาบอกฉันว่ามันแอบรักพี่เขามาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว แต่เห็นว่าแกเป็นเพื่อนรักก็เลยยอมถอยให้ แล้วมันก็ไปคว้าเอาหนุ่มวิศวะมาเป็นแฟน ทำสวีตหวานโชว์ชาวบ้านแบบไม่แคร์สื่อ แต่พอรู้ว่าแกเลิกกับพี่ชิน มันก็วิ่งโร่ไปตามตื๊อเขา เรื่องนี้แกก็รู้ไม่ใช่หรือ"

จันทร์เจ้าขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด จะว่าไปแล้วระยะเวลาเจ็ดปีนั้นจะถือว่านานก็นาน แต่ก็เหมือนแค่กะพริบตาไม่กี่ครั้งก็ผ่านไปแล้วเจ็ดปี ในเจ็ดปีนี้การเลิกรักใครสักคน ถือเป็นเรื่องง่ายหรือยากเธอเองก็ยังให้คำตอบไม่ได้เลย

"ยายวีวี่น่ะมันอยากได้อยากมี อะไรที่ทำแล้วยกระดับตัวเองได้มันก็ทำทั้งนั้นแหละ ฉันว่าที่มันชอบพี่ชินก็เพราะตอนนั้นพี่เขาฮอตปรอทแตก ทั้งหล่อทั้งรวย ใครได้เดินควงด้วยก็หน้าเชิดอกตั้งแล้ว พอเขามาจีบแก เทียวไล้เทียวขื่อเช้าถึงเย็นถึง แถมยังเปย์ไม่อั้น ยายวีวี่มันก็ว้อนต์อยากได้เขามาเป็นแฟนบ้างน่ะสิ"

ครั้นพอได้ฟังเพื่อนรักพูดถึงอดีตอันแสนหวานชื่นระหว่างตนกับเจ้านายหนุ่มคนปัจจุบัน จันทร์เจ้าก็รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปช่วงนั้น ภาพในวันวานหลั่งไหลเข้ามาในหัวไม่ขาดสายราวกับทุกเรื่องเพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อวาน แม้กระทั่งตอนที่จับได้ว่าชินดนัยไม่ได้คบหากับเธอแค่คนเดียว หากแต่ความเจ็บปวดจากการถูกนอกใจครั้งนั้นไม่ได้ส่งผลถึงเธอในตอนนี้แล้ว

"แล้วเป็นไงมั่ง ทำงานกับแฟนเก่าน่ะ" ไปรมาถามยิ้ม ๆ สายตาพยายามจับผิดสีหน้าของเพื่อนสนิทแต่ก็ไม่เห็นอะไร

"ก็ไม่ได้เป็นไง ฉันก็ทำงานของฉันไป เขาก็ทำงานของเขา ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย" จันทร์เจ้าตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่สายตาหลุบต่ำทำทีเป็นมองจานข้าวของตัวเองตรงหน้า

"ไม่กลัวถ่านไฟเก่าจะคุบ้างหรือ" ไปรมาหรี่ตามองเพื่อนอย่างจับผิด เป็นเพื่อนกันมาเกือบสิบปีจะไม่รู้เลยหรือว่าอาการนิ่งเฉยเหมือนทองไม่รู้ร้อนและการทำหน้าตายแต่ไม่ยอมสบตาด้วยของจันทร์เจ้านั้น แท้จริงแล้วคือการพยายามปิดบังอะไรบางอย่างอยู่

"ไม่มีทาง แกอย่าลืมสิว่าตอนนี้ฉันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ และสถานะระหว่างฉันกับเขาก็ไม่สามารถจะกลับไปเป็นอย่างเดิมได้อีก เขาคือเจ้านาย ฉันคือลูกน้อง เราต่างคนต่างใช้ชีวิตของใครของมันไม่เกี่ยวกันอีกต่อไป"

ไปรมาพยักหน้ารับฟังอย่างขอไปที ทั้งที่ในใจไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไรนัก แต่เพราะรู้ว่าคงเป็นเรื่องยากหากต้องการจะง้างปากจันทร์เจ้าให้พูดเรื่องที่ไม่อยากพูด ตนจึงทำได้แค่รอเท่านั้น หากเจ้าตัวพร้อมจะเล่าเมื่อไรก็จะเปิดปากออกมาเอง

 

ขากลับเข้าออฟฟิศ จันทร์เจ้าหิ้วถุงแกงกะหรี่ และน้ำอัดลมที่ชินดนัยฝากซื้อติดมือไปด้วย เมื่อถึงห้องทำงาน หญิงสาวก็จัดการนำข้าวใส่จาน และนำน้ำอัดลมใส่น้ำแข็งจากตู้เย็นในห้องแคนทีนมาใส่แก้วแล้วยกเข้าไปให้ผู้เป็นนายถึงในห้อง

"ขอโทษที่มาช้าค่ะ ร้านนี้รอคิวค่อนข้างนาน" หญิงสาวบอกเขาไปตามตรงเพราะตนเข้างานช่วงบ่ายสายไปร่วมครึ่งชั่วโมง

"ไม่เป็นไร ถ้าเป็นจันทร์นานแค่ไหนพี่ก็รอได้" ชายหนุ่มพูดตอบมาทั้งรอยยิ้ม สายตาอ่อนเชื่อมมองแก้วที่ใส่น้ำอัดลมและน้ำแข็งไว้สลับกับมองหน้าเรียบเฉยของเลขาฯ ส่วนตัว

"ชื่นใจจังที่หนูจันทร์จำได้ด้วยว่าพี่ชอบกินโค้กแบบใส่น้ำแข็ง" เขาเกือบหลุดหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่ามือของเธอชะงักไปทันทีที่เขาพูดจบ และเป็นดังคาด หญิงสาวตวัดสายตาฟาดฟันใส่เขาอย่างลืมตัวจนเขาแทบอยากลุกขึ้นปรบมือให้ตัวเองที่ในที่สุดก็ทำให้เจ้าหญิงน้ำแข็งหลุดการควบคุมได้

"ท่านประธานคะ ฉันซื้อโค้กมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตในห้างแล้วเดินมาจนถึงออฟฟิศ ต่อให้โค้กมันเย็นเป็นวุ้นยังไง ถ้ามาถึงที่นี่ก็ต้องละลายหมดอยู่ดีค่ะ ในเมื่อท่านประธานบอกไว้ล่วงหน้าว่าอยากได้โค้กเย็นจัด ฉันก็ต้องใส่น้ำแข็งให้สิคะ คงไม่มีใครเอาไปต้มให้หรอก"

"ฮ่า ๆ เยี่ยมมากหนูจันทร์!" ชินดนัยหัวเราะเสียงดังพร้อมกับปรบมืออย่างชอบใจ จากสาวน้อยใส ๆ กลายเป็นหญิงสาวที่มีเขี้ยวเล็บแหลมคมแบบนี้ช่างถูกใจเขาเหลือเกิน

จันทร์เจ้าหน้าง้ำลงทันทีเมื่อรู้แล้วว่าถูกเขาแหย่เล่น เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่ยี่หระ ยิ้มให้เขาบาง ๆ แล้วพูดว่า

"ขอบคุณที่ชมค่ะ แต่สงสัยท่านประธานจะหิวจนหน้ามืดตาลายถึงได้กลายเป็นแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวไปทำงานก่อนดีกว่าค่ะ ค่อย ๆ กินนะคะ ระวังข้าวจะติดคอ"

พูดจบเธอก็เดินเชิดหน้าออกจากห้องไป โดยทิ้งสายตาแพรวพราวและรอยยิ้มกว้างของชายหนุ่มไว้เบื้องหลัง


**************************************

1/11/2561

เมื่อคืนอัปเสร็จก็ง่วงมากกกกกก ไม่คุย ไม่ถงไม่ถามสุขภาพใครใด ๆ ทั้งสิ้น ปิดคอมแล้วนอนทันทีเพราะต้องตื่นเช้าทำกับข้าวให้คุณนายน้อย วันนี้นางมีกีฬาสีค่ะ นางอยากไปเช้าๆ เพื่อไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ มนุษย์แม่เลยต้องเช้าตามไปด้วย

งานหนังสือจบไปแล้ว ขอบคุณนักอ่านที่รักทุกคนที่แวะเวียนไปเยี่ยมที่บูธ พร้อมกับขนมและเสบียงกรังต่างๆ มากมายมาขุนจนอ้วนท้วนสมบูรณ์ดีกันถ้วนหน้า ขอบคุณจริงๆ ค่ะที่ติดตามผลงาน และตามซื้อตามเก็บนิยายของจรสจันทร์ แบบว่าปลาบปลื้มจริงๆ นะคะที่ได้เห็นอะไรแบบนี้ แรงใจพุ่งขึ้นมาเลยทีเดียว จะพยายามเข็นเล่ห์หวนรักให้จบภายในปีนี้ให้ได้ค่ะ สู้ๆ

เรื่องนี้จะทำเป็นเซตนะคะมี 3 เรื่องค่ะ ฝากติดตามด้วยน้าาาาา

1. เล่ห์หวนรัก (ชินดนัย - จันทร์เจ้า)

2. เล่ห์ร้อนรัก (ปกเกล้า - อลินดา)

3. เล่ห์โอบรัก (ภาวิน - มัลลิกา)

ทยอยออกนะตัวเอง ไม่ใช่ออกพร้อมกันทีเดียว เดี๋ยวข้าพเจ้าจะซี้แหงแก๋จะก่อน 3 เล่มนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะทำ Box set ดีไหม ขอดูแนวโน้มก่อนละกันเนอะ เพราะคิดๆ อยู่ว่าอาจจะทำเป็นกล่องใส่นิยายทั้งสามเล่ม โดยกล่องจะส่งไปพร้อมกับนิยายเล่มสุดท้าย คือ เล่ห์โอบรัก อะไรประมาณนี้ แต่ยังไม่คอนเฟิร์มนะคะ

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ เห็นยอดวิวแต่ละตอนแล้วยิ้มแก้มแตก

ฝากโหลดนิยายด้วยนะคะ กรงปรารถนายังสั่งซื้อได้นะตัวเอง เพราะสั่งมาเผื่อหลายเล่มเลย หรือถ้าไม่สะดวกก็รอซื้อหน้าร้านนายอินทร์ก็ได้ค่ะ จะวางแผงประมาณช่วงอาทิตย์หน้าเหมือนกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.258K ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #1476 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:50

    พี่ชินมีความสุขที่ได้แกล้ง

    #1476
    0
  2. #1439 Amineen27 (@Amineen27) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:00

    สนุกดีค่ะ
    #1439
    0
  3. #1203 Jindawan45 (@Jindawan45) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 16:55
    ทำเป็นset เลยค่ะ ครบทีเดียว แจ่มค่ะ
    #1203
    0
  4. #986 sumanasin (@sumanasin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:00
    ทำเป็น Box set ก้อดีนะคะไรท์ รวบทีเดียวเลย ไม่ต้องหา
    #986
    0
  5. #839 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 03:52
    แหม่ๆอิพี่ชินช่างมีความสุขเสียจริงนะ
    #839
    0
  6. #385 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 02:55
    แกล้งน้องเก่ง
    #385
    0
  7. #176 Iammoochukchuk (@piglet-piglet) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:00
    สนุกมากเลยค่ะ รอๆๆนะคะ
    #176
    0
  8. #175 KhunPom (@khunpom) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 00:22
    ติดตามอยู่นะคะ สนุกมาก รอๆๆ
    #175
    0
  9. #174 pu_peee (@pu_peee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 14:24
    55555 พี่ชินช่างแหย่...จริงๆเล้ย
    #174
    0
  10. #173 vichyy (@vichyy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 13:51

    จันทร์เจ้าหลุดจนได้ เห็นไหมพี่ชินชอบใจใหญ่เลย

    #173
    0
  11. #171 namymelody (@namymelody) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 07:35
    พี่ชินชอบแกล้งน้อง เดี๋ยวน้องงอนยาวนะ
    #171
    0
  12. #170 payajuraki (@payajuraki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 05:42
    กวนทรีนมากๆ ท่านประธาน
    #170
    0
  13. #169 Kann4455 (@Kann4455) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 05:41
    รออีบุ๊คทั้งสามเรื่องนะคะ
    #169
    0