คัดลอกลิงก์เเล้ว

OS - Steve x Bucky {Jewels - Diamond ring} #Stucky

โดย Blue Jasper

แหวนคือนิรันดร์ เพชรคือความรัก แหวนเพชรคือคำสัญญาของรักนิรันดร์

ยอดวิวรวม

618

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


618

ความคิดเห็น


12

คนติดตาม


19
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  5 ก.ค. 59 / 19:28 น.
นิยาย OS - Steve x Bucky {Jewels - Diamond ring} #Stucky OS - Steve x Bucky {Jewels - Diamond ring} #Stucky | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Week 9 ค่ะ หัวข้ออัญมณี ที่เราได้คือ 'เพชร' ค่ะ

ไม่แน่ใจว่าหลังจากนี้จะเขียนอีกมั้ย ถ้ามีเวลาก็อยากจะทำนะคะ (ใกล้เปิดเทอมมหาลัยแล้วนั่นเอง ,____,)

อาจจะเป็นหัวข้อสุดท้ายแล้ว ยังไงก็ฝากไว้ด้วยค่ะ <3 ขอบคุณค่ะ <3

เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 ก.ค. 59 / 19:28


Week 9 - Jewels

Title - Diamond ring

Pairing - Stucky

...
            

            บัคกี้ชอบฝันแปลกๆ

ในความฝัน เขาเห็นใครบางคนที่ลางเลือน หากในความไม่ชัดเจน ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นแจ่มชัด เขาเห็นใครบางคนที่เขาพูดได้ว่าไม่รู้จัก แต่จิตใต้สำนึกกลับบอกเขาว่าเขาคุ้นเคยกับความอบอุ่นของมือคู่นั้นเป็นอย่างดี

ความฝันนี้เริ่มต้นได้สักพักตั้งแต่เขาฟื้นขึ้นมาจากอุบัติเหตุรถชน

ตอนฟื้นขึ้นมาที่โรงพยาบาล แซมเป็นคนแรกที่เขาเห็นหน้า วูบหนึ่งที่นึกเสียใจว่าไม่ใช่ใครบางคน หากกลับนึกไม่ออก พอเอ่ยปากจะถามก็นึกไม่รู้ว่าควรถามหาใคร

 

คล้ายกับว่าแค่เคยมีตัวตน

 

ยิ่งเมื่อกลับมาพักที่บ้าน เขายิ่งเห็นภาพซ้อนในทุกๆที่ ภาพของใครบางคน กลิ่นอายของความอบอุ่นหลงเหลืออยู่ในอากาศและมันทำให้เขาปวดหนึบในหัวใจ

เขารู้สึกเหมือนสูญเสียบางคนที่สำคัญมากไป

“วันนี้อาการเป็นยังไงบ้าง” ขณะที่กำลังพยายามค้นซอกหลืบของความทรงจำ เสียงของเพื่อนอาศัยร่วมบ้านชั่วคราวก็ดึงเขาหลุดออกจากภวังค์

“ก็ดี” บัคกี้ตอบไม่เต็มเสียง อาการภายนอกมันก็ดีขึ้นอยู่หรอก อาการภายในต่างหาก

“หายเร็วก็ดีแล้ว ตอนรู้ข่าวว่านายโดนรถชน พวกเราเป็นห่วงแทบแย่” แซมถอนหายใจ นึกถึงเมื่อสองอาทิตย์ก่อน พวกเขาแทบจะเป็นบ้าไปจริงๆ ชายหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้ว่างอีกตัว

“เอ่อจะว่าไป” ดวงตาคนเจ็บกลอกไปมา มือบีบเข้าหากัน ช่วงจังหวะที่บัคกี้เรียบเรียงคำถาม คนฟังก็พลอยลุ้นไปด้วยอย่างคนมีเรื่องปิดบัง “พวกนายรู้จักผู้ชายที่ตาสีฟ้า สูงกว่าฉันนิดหน่อยบ้างรึเปล่า ฉันฉันฝันเห็นเขา ฝันทุกคืนเลย จิตใต้สำนึกบอกฉันว่าฉันเคยอยู่กับเขาที่นี่บอกฉันได้รึเปล่าว่าเขาเป็นใคร”  แซมเม้มปากไม่ยอมตอบ เท่านั้นบัคกี้ก็พอจะเดาได้ว่าคนตรงหน้ารู้จักแน่นอน

 “นายไม่สิ พวกนายปิดบังอะไรฉันอยู่กันแน่ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร เขาเป็นคนที่สำคัญมากๆใช่รึเปล่า” ยิ่งถาม บัคกี้ก็รู้สึกว่าตัวเองอยากจะร้องไห้

“ได้โปรดเถอะแซม บอกฉันที มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมฉันจำเขาไม่ได้ แล้วเขาไปไหน” เนิ่นนานทีเดียวกว่าแซมจะเริ่มขยับ บัคกี้ได้ยินเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่อีกฝ่ายจะผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้

“ถ้านายอยากรู้ก็ตามฉันมา”

ห้องใต้หลังคาคือที่ที่แซมพาบัคกี้เดินขึ้นมา

ภายในห้องเต็มไปด้วยข้าวของมากมายจัดวางอย่างเป็นระเบียบ บัคกี้ค่อยๆก้าวเข้าไปอย่างระมัดระวัง สัญชาตญาณบอกว่าของพวกนี้คือของใครคนนั้นอย่างแน่นอน

“สตีฟ โรเจอร์สคือชื่อของหมอนั่น” แซมยืนพิงประตู ไม่ก้าวก่ายกับของที่เจ้าของฝากฝังเอาไว้

“เขาเป็นเพื่อนฉัน เป็นกัปตันอเมริกาของประชาชน และเป็นทุกอย่างของนาย” แซมเงียบเสียงลงเมื่อเห็นว่าบัคกี้หยิบสมุดบันทึกที่สตีฟบอกเอาไว้ว่าเขาอธิบายทุกอย่างไว้ในนั้นแล้ว

บัคกี้ไม่รู้สาเหตุที่มือตัวเองสั่น ลายมือคุ้นตาจัดเรียงข้อความอย่างเป็นระเบียบ

บัคกี้นี่ฉันเอง สตีฟ โรเจอร์ส เพื่อนของนาย พี่น้อง ครอบครัว คนรักของนาย ถ้านายได้อ่านสมุดเล่มนี้นั่นหมายความว่าสุดท้ายแล้วนายก็ลืมฉันไม่ได้จริงๆสินะ

ไม่ต้องว่าแซมหรือใครหรอกนะ ฉันเป็นคนขอให้ทุกคนปิดเรื่องฉันเอาไว้เอง

นายโดนรถชน มันทำให้ฉันแทบเป็นบ้าเลยรู้มั้ย หมอบอกว่านายมีโอกาสความจำเสื่อมสูง นายอาจจะจำเรื่องเมื่อ 70 ปีก่อนไม่ได้ ก่อนที่เราจะถูกแช่แข็งกันน่ะมันหมายความว่าโอกาสที่นายจะจำฉันไม่ได้สูงมาก ฉันมีความหวังลมๆแล้งๆนะว่านายจะจำฉันได้บ้าง เพราะขนาดตอนไฮดร้าล้างสมอง นายยังไม่ลืมฉันเลย

อีกเรื่องหนึ่งคือนายต้องเปลี่ยนหัวใจและเราหาหัวใจไม่ทัน

ถ้าเป็นนาย ถ้านายเป็นฉัน นายจะทำรึเปล่า?

            ถ้าเป็นฉันที่นอนอยู่บนเตียง ต้องเปลี่ยนหัวใจในยี่สิบสี่ชั่วโมง แม้มันมีโอกาสที่เราจะตายด้วยกันทั้งคู่ นายจะเสนอตัวมั้ย  

            เพราะนายคือทุกๆอย่างของฉันบัคกี้

            ได้โปรดมีชีวิตอยู่ ไม่ต้องดูแลไอ้ที่เต้นอยู่ในอกที่มันเคยเป็นของฉันหรอก แค่ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ เพราะนายนั่นแหละคือหัวใจของฉัน

            ฉันรักนายมาเสมอ และจะเป็นแบบนี้เสมอไป

สตีฟ โรเจอร์ส

แม้ตัวหนังสือจะเริ่มอ่านไม่ออกเพราะน้ำตาเอ่อล้นขอบตา แต่บัคกี้ก็อ่านมันจนจบ ชายหนุ่มปาดน้ำตาที่ไม่มีทีท่าจะหยุดไหล วางสมุดบันทึกลงที่เดิม

“หมอนั่นรักนายมากนะบัคกี้

“เขาขอร้องให้ฉันเก็บทุกอย่างขึ้น ถ้านายไม่พูดถึง ก็ปล่อยให้เขาตายไปจากชีวิตนายแบบนี้เขากลัวว่านายจะเจ็บปวด” แซมเอ่ยเสียงเบา

“มันไม่ควรเป็นแบบนี้มันควรจะเป็นฉัน” บัคกี้พึมพำเสียงเครือ สายตาไปสะดุดเข้ากับกล่องกำมะหยี่สีแดง บัคกี้หยิบมันขึ้นมาดูช้าๆ ภายในบรรจุแหวนเพชรออกแบบไว้อย่างเรียบง่ายสวยงาม บัคกี้สวมแหวนไว้ที่นิ้วนางข้างซ้ายช้าๆ มันพอดีราวกับถูกเตรียมไว้อยู่แล้ว ความทรงจำที่ควรจะเลือนหายไปเล่นซ้ำอีกครั้งราวกับบทสนทนาเกิดขึ้นเมื่อวาน

 

นี่ ถ้าฉันทำงาน ฉันจะซื้อแหวนเพชรให้นาย สตีฟในวัยสิบห้าปี นอนมองท้องฟ้าในสนามเด็กเล่น ข้างกายของเขาคือบัคกี้ในวัยเดียวกัน

ทำไมล่ะ

ให้นายใส่ไง บัคกี้ย่นคิ้ว

ฉันรู้แล้วว่าแหวนมันเอาไว้ใส่ แต่ทำไมต้องเป็นแหวนเพชร

ก็ฉันไปอ่านมา…’ สตีฟหน้าแดง เล่าต่อ

แหวนหมายถึงนิรันดร์ เพชรหมายถึงความรัก แหวนเพชรก็เลยหมายถึงคำสัญญา ว่าฉันจะรักนายตลอดไป  

 

“สตีฟสตีฟ” บัคกี้สะอื้นหนัก เขายังจำเหตุการณ์ไม่ได้ทั้งหมด บางส่วนยังขาดหาย หากแต่ความรู้สึกนั้นเข้มข้นเสียจนต่อให้กลายเป็นวิญญาณเขาก็มั่นใจว่าไม่มีทางลืม

เขารักสตีฟ และจะรักตลอดไป

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Blue Jasper จากทั้งหมด 15 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

12 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 02:56
    ฮือออออ เศร้าจังเลย
    #12
    0
  2. #11 james
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:37

    ฮือออออดีมากเลยค่ะเก่งมากๆเลย แต่งให้เศร้าได้ขนาดนี้ จะพูดยังไงดีล่ะคะว่าดีมากจริงๆ ให้นํ้าตายืนยันแล้วกัน

    #11
    0
  3. แบบนี้...บัคกี้คงเศร้ามากแน่ๆ

    #10
    0
  4. วันที่ 13 มกราคม 2561 / 21:56
    ฮือออ เราว่าแล้ว มันแปลกตั้งแต่ไม่มีสตีฟโผล่มาแล้ว เจ้าคนที่อะไรๆก็บัคกี้จะหายไปโดยไม่บอกได้ไง นอกจาก..นะ

    เราเข้าใจสตีฟนะ เพราะสตีฟรักบัคกี้ ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อบัคกี้คนเดียว ทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิต และบัคกี้เองก็เช่นกัน ความรักสองคนนี้มันนิรันดร์จริงๆค่ะ รักกันมากเกิน มากไป

    สุดท้ายบัคกี้ก็อยู่คนเดียว เราว่าเป็นการเพิ่มความเจ็บช้ำความรู้สึกผิดให้บัคกี้มากขึ้นไปอีก หวังว่าสักวันบัคลูกแม่จะมูฟออนได้ //ซับน้ำตา
    #9
    0
  5. #8 tasenda (@tasenda) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 12:59
    ม่ายยยยยย TwT คู่นี้ชีวิตยังรันทดไม่พอหรือไร
    #8
    0
  6. วันที่ 4 กันยายน 2559 / 04:19
    อ๊าาาา
    มันหน่วงและเจ็บไตมากเลยค่ะ ฮืออ
    เศร้ามากสงสารบัคกี้ ( ; - ; )
    #7
    0
  7. วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 10:08
    ......... หน่วงมาก

    และเข้าใจสตีฟ คำว่า "นายคือหัวใจของฉัน" นี่ อืม...

    เสียสละขนาดนี้ ตัดชีวิตตัวเองเพื่อต่อชีวิตอีกคน

    ต้องรักมากขนาดไหน หน่วงมาก

    ฮือ
    #6
    0
  8. #5 da2716dada (@da2716dada) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 17:43
    โอ้ยยยยย เศร้าาาาา ซึ้งงง ปากน้ำตาา ฮือออ สตีฟผู้คนดีส์???????????? เเละบัคจะอยู่ยังไง ถ้าไม่มีสตีฟ ????
    #5
    0
  9. วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 18:24
    โอเคค่ะ....ร้องไห้เลย55555
    #4
    0
  10. #3 แค่คนที่ผ่านมา
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 04:35
    อ่านช่วงแรก...โอเค บัคกี้ประสบอุบัติเหตุ อ่านต่่อๆมาแซมก็มารับหน้า

    เริ่มคิดแล้วว่า...แล้วสตีฟล่ะ?สตีฟไปไหน???

    จังหวะนี้เริ่มคิดแล้วว่ามันไม่ดีแล้วแน่ๆน้ำตางี้ร่วงเลย

    อ่านจบนี่เสียกระดาษทิชชู่ไปหลายแผ่นเลยค่ะ

    แต่งดีมากเลย มันเศร้านะคะแต่ก็ดีมากๆเลย
    #3
    0
  11. #2 แค่คนที่ผ่านมา
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 04:33
    อ่านช่วงแรก...โอเค บัคกี้ประสบอุบัติเหตุ อ่านต่่อๆมาแชมก็มารับหน้า

    เริ่มคิดแล้วว่า...แล้วสตีฟล่ะ?สตีฟไปไหน???

    จังหวะนี้เริ่มคิดแล้วว่ามันไม่ดีแล้วแน่ๆน้ำตางี้ร่วงเลย

    อ่านจบนี่เสียกระดาษทิชชู่ไปหลายแผ่นเลยค่ะ

    แต่งดีมากเลย มันเศร้านะคะแต่ก็ดีมากๆเลย
    #2
    1
    • 6 กรกฎาคม 2559 / 16:36
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ;v;
      #2-1
  12. วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 22:01
    ค่ะ...

    ร้องไห้ค่ะพูดเลย5555555555555 หน่วงแปลกๆตั้งแต่บัคกี้เริ่มเอะใจแล้วค่ะ

    สตีฟ นายคิดถูกในแบบของนาย แต่คนที่อยู่ตอนเนี้ย เขามีความสุขรึเปล่า โอยยยยยยยยยยยยย แอมโอเคค่ะ แอมโอเค...//วิ่งออกไปร้องไห้หน้าบ้าน
    #1
    1
    • 5 กรกฎาคม 2559 / 23:49
      แง้งง สตีฟคิดว่ายังไงบัคกี้ก็น่าจะลืมน่ะค่ะ ดีใจที่อิน ไม่เป็นไรนะคะ TvT /ยื่นผ้าเช็ดหน้า
      #1-1