ข้าเกิดใหม่เป็นเทพยักษ์​โอเบลิสก์อย่างงั้นรึ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,716 Views

  • 28 Comments

  • 212 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    109

    Overall
    1,716

ตอนที่ 3 : ตอนที่3ความโกรธ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    6 ม.ค. 62

(57%)

---------------------------------------------------------------------------------------------------

​'เอาละไปหาอะไรทำแก้เบื่อดีกว่า'

ตุบ ตุบ ตุบ

ข้าเดินออกจากกำแพงของเมืองมาเกือบๆ5กิโลแล้วในตอนนี้ตัวข้ากำลังเดินเข้าไปในป่าที่อยู่ด้านหน้าของข้าแต่ว่าแปลกน่ะทั้งๆที่ตอนนี้มืดแล้วแท้ๆแต่ข้ายังมองเห็นทางเหมือนกับตอนกลางวันไม่มีผิด

'หืมป่าตอนกลางคืนนี้มันเงียบจริงๆเลยน่ะ'

ตุบ ตุบ ตุบ

ข้าเดินตรงเข้าไปในป่าเรื่อยๆแต่ต้นไม้พวกนี้ชั้งเตี้ยซ่ะเหลือเกินเพระาต้นไม้พวกนี้นั้นสูงแค่อกของข้าเท่านั้นถ้าข้าอยู่ในร่างกายเนื้อละก็ป่าแห่งนี้คงจะเป็นหลุมนับไม่ถ้วนเป็นแน่และสัตว์ต่างๆที่ข้าได้สังเกตุละหว่างทางพวกมันล้วนแต่เป็นสัตว์เวทย์และมีคนบางกลุ่มกำลังนอนกันในแค้มป์พวกเขาคงจะเป็นนักผจญภัยสิน่ะข้าเหลือบไปมองพวกเขาเพียงชั่วครู่จากนั้นข้าก็เดินต่อไปเรื่อยๆโดยที่ข้าไม่จำเป็นต้องกลัวว่าจะกลับร่างไม่ได้เพราะด้านหลังของข้านั้นมีโซ่สีน้ำเงินติดอยู่มันเป็นโซ่ที่เอาใว้ติดกับวัญญาณเผื่อวิญญาณจะหาทางกลับร่างไม่ได้สดวกดีแห่ะ

''ท่านพี่!!พอเถอะ''

'หืมทำใมถึงมีเสียงของเด็กผู้หญิงอยู่ในป่าที่มีสัตว์เวทย์พวกนี้ได้ละ'

เมื่อข้าคิดเช่นนั้นข้าก็ทำการเดินตามเสียงของเด็กคนนั้นไปจนกระทั้งข้าเจอกับชายฉกรรจ์6คนกำลังทำการทุบตีเด็กผู้ชายผมเงินอีกคนอยู่และคนที่โดนล็อคตัวอยู่คือเด็กผู้หญิงผมสีเงินเช่นกัน

''ท่านพี่!''

''แหกปากเรียกพี่อยู่ได้เดี๋ยวพวกเจ้าก็ได้เป็นทาศแล้วทำใจซ่ะเถอะข้าแค่อยากจะสั้งสอนโทษฐานที่พวกเจ้าทั้งคู่หนีออกมาก็เท่านั้น''ชายฉกรรจ์1

''หืมพูดเหมือนจะเป็นคนดีเลยน่ะแกหึลงโทษงั้นเรอะแค่อยากจะกระทืบมันก็บอก''ชายฉกรรจ์2

อ๊ากกก!!

''สนุกเป็นบ้าเลยว่ะฮ่าๆๆ''ชายฉกรรจ์​3

''ดูมันทำหน้าสิเป็นอะไรโกรธหรอจ่ะเด็กน้อยฮ่าๆ''ชายฉกรรจ์​4

'หืมมไอพวกเวรนั้นรุ่มกระทืบเด็กกันสีคนเลยรึนี้''

ภาพด้านหน้าที่ข้าเห็นคือชายฉกรรจ์4คนกำลังกระทืบไปที่ตัวและใบหน้าของเด็กผู้ชายส่วนเด็กผู้หญิงตอนนี้กำลังโดนอีกสองคนจับตัวพิงต้นไม้ใว้อยู่จากนั้นมันก็ทำการ.....

'เห้ยๆมันจะทำอะไรเด็กผู้หญิงว่ะหน่ะ'

''เห้ยกูไม่ไหวแล้วว่ะ''ชายฉกรรจ์​5

''เห้ยๆเด็กน่ะเว้ยอีกอย่างมันพึ่งจะ9ขวบเองเอาจริงดิ''ชายฉกรรจ์​6

''เด็กก็เด็กเหอะกูไม่สนละ''ชายฉกรรจ์​5

กรี๊ด!!

''หื่อ อย่าทำอะไรหนูเลย''

มันค่อยๆถอดกางเกงของมันออกจนเห็นมังกือของมันจากนั้นมันก็ทำการกระชากเสื้อของเด็กผู้หญิงออกแล้วก็พลักตัวเด็กผู้หญิงให้ล้มลงเมื่อข้าเห็นเช่นนั้นข้าก็ทำการก้าวขาเดินไปหาพวกมันในทันทีแต่ตอนที่ข้าเข้าไกล้พวกมันมากขึ้นข้าก็ได้เห็นหน้าตาของเด็กผู้หญิงที่กำลังจะโดนข่มขืนเข้า

'ชาลอต'

เมื่อข้าเห็นใบหน้าของเด็กคนนั้นข้าก็นึกถึงลูกของข้าที่ตายจากการโดนปล้นเข้า....หน้าตาของนางเหมือนกันไม่มีผิดทั้งรูปร่างหน้าตาและน้ำเสียงจู่ๆข้าก็นึกถึงวันที่ข้าโดนพลากทั้งลูกทั้งเมียจากการโดนกลุ่มโจรปล้นมันทำให้ข้าในตอนนี้โกรธเป็นอย่างมาก

'​ฆ่าพวกมันซ่ะสิ!!'

​ข้าได้ยินเสียงบางอย่างอยู่ในหัวของข้าถึงไม่บอกข้าก็จะฆ่าพวกมันอยู่แล้วละ

ตุบ ตุบ  

ตอนนี้ข้ายืนอยู่ตรงหน้าของพวกมันสำหรับข้าแล้วพวกมันก็เหมือนกับมดที่กำลังจะโดนบี้

''พวกแกอย่าทำอะไรน้องข้าน่ะเว้ย!!''

''หา?อะไรน่ะไม่ได้ยินเลยฮ่าๆ''ชายฉกรรจ์​5

ซู้มมม!!!

ไอพลังสีน้ำเงินเริ่มพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของข้า

หึ้ย!!!

ชายฉกรรจ์ทั้งหมดอุทานออกมาเพราะตอนนี้พวกมันรู้สึกเหมือนโดนภูเขาทั้งลูกทับก็ไม่มีผิด

''แรงกดดันอะไรกันว่ะเนี่ย''ชายฉกรรจ์​1

''ใครกันออกมาสิว่!ะ''ชายฉกรรจ์​5

''ท้าข้ารึ''

​แผละ!!

​​น้ำเสียงของข้าตอนนี้มันทุ้มต่ำและมีอำนาจเป็นอย่างมากเพราะเมื่อกี้ข้าแค่พูดเพียง3ประโยคเท่านั้นหนึ่งในชายฉกรรจ์​ทั้งหกก็หัวระเบิดออกมา

ซุ้มมมมม

''พวกเจ้าเห็นข้ารึยังละหึหึหึหึ''

​''นะ...นี้มัน!!''ชายฉกรรจ์​4

พวกมันเห็นข้าแล้วสิน่ะหึๆหน้าซีดเป็นไข่ต้มเชี่ยวน่ะพวกเจ้าหน่ะเอาละมาทำให้มันจบๆกันดีกว่าแต่ก่อนอื่น

''เจ้าหนููพาพี่ของเจ้าออกไปจากที่นี้ซ่ะ''

​''คะ....ค่ะ''

ตึก ตึก ตึก

''เห้ยจะหนีไปไหนว่ะ''ชายฉกรรจ์​2

มันพยายามจะจับเด็กหญิงที่หน้าตาเหมือนลูกข้าแต่พวกมันจับไม่ถึงหรอกเพราะตอนนี้ข้าได้ใช้นิ้วชี้ของข้ากดเข้าไปที่ตัวของมันจนตอนนี้ตัวของมันเละไม่เหลือชิ้นดีพวกของมันที่เห็นข้าฆ่าพวกของมันพวกมันก็ขาสั้นหน้าซีดบางคนที่คิดจะหนีแต่ก็โดนกลิ่นอายสีน้ำเงินที่อยู่รอบตัวข้ากลืนกินไป

''ได้โปรดใว้ชีวิตข้าน้อยด้วยเถอะท่านผูู้ยิ่งใหญ่''ชายฉกรรจ์​1

''ใว้ชีวิตงั้นรึหึๆ''

''ใช่ขอรับใว้ชีวิตข้าน้อยด้วนเถอะ''ชายฉกรรจ์​1

พวกมันต่างคุกเข่าให้ข้าและทำสีหน้าน่าสงสาร

'พวกมันเหมือนกับพวกโจรที่ปล้นและฆ่าลูกเมียข้าไม่มีผิดในวันนั้นวันที่พวกมันฆ่าลูกกับเมียข้าแล้วก็ได้มีทหารเข้ามาจะฆ่ามันแต่มันสู้ไม่ได้และคุกเข่าขอร้องจนพวกมันรอดไปได้แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อีกแล้ว'

ข้าทำการง้างหมัดของข้าแต่จู่ๆกลิ่นอายที่อยู่รอบๆตัวข้าก็ไปรวมกันที่มือเมื่อข้าเห็นเช่นนั้นข้าก็ทำการต่อยมันลงที่ตัวของพวกมัน

ตู้มมมมมม!!!!!

เสียงสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทวีปและเกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นกลางป่าแห่งจิตและเจ้าพวกค้าทาศพวกนั้นไม่เหลือแม่แต่ซากเพียงแค่ข้าต่อยเข้าไปเท่านั้นป่าแถบนี้ก็หายไปจนหมด

'หวังว่าเจ้าเด็กพวกนั้นจะปลอดภัย'

เมื่อข้าพูดจบข้าก็กลับไปเป็นวิญญาณที่ไม่มีใครเห็นอีกครั้งและทำการเดินตรงทางทิศตะวันออกเรื่อยๆ



ตุบ ตุบ ตุบ

ตอนนี้เริ่มเช้าเสียแล้วสิแสงพระอาทิตย์ยามเช้านี้สวยจริงๆนั้นแหละน่ะข้าแหงนหน้ามองดวงอาทิตย์ซักพักข้าก็นึกถึงหน้าผูู้หญิงคนหนึ่งเข้านางชื่อลิซซ่านางเป็นผูู้หญิงที่สวยและนางเป็นภรรยาข้า

'ตอนนี้พวกเจ้าจะเกิดรึยังน่ะ'

จากนั้นข้าก็เลิกคิดซุ้งฟ้านและเดินต่อไป

ตุบ ตุบ ตุบ

ข้าเดินต่อไปเรื่อยๆเพื่อสำรวจอาณาเขตทั้งหมดจนข้าเดินมาเจอกับกำแพงขนาดใหญ่อีกแห่งนึงเข้า

'นี้ข้าเผลอเดินออกมาจนเลยเขตอาณาจักรของข้าแล้วรึนี้'

จากที่ข้ามองๆดูอาณาจักรที่อยู่ด้านหน้าข้าก็ได้เห็นเข้ากับมนุษย์ที่มีหูยาวผมของพวกเขาสีทองสวยงามและข้าก็อุทานขึ้นมาว่า

'เอลฟ์งั้นรึไม่เคยเจอเลยแห่ะ'

ตัดมาทางด้านถ้ำแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตก

คลื่อ!!!!

''แรงสั้นสะเทือนและกลิ่นอายเช่นนี้ตื่นขึ้นมาแล้วสิน่ะ พี่น้องข้า ''

มังกรตัวสีแดงลำตัวยาวหน้าเกรงขามได้พูดขึ้น

--------------------------------------------------------------------------------------------------

ปิ๊ป

(58%)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #6 นกทั้งชาติ (@akanepumtip) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 10:30

    -มังกรแดงคือ โอซิริส ใช่บ่ถ้าใช่ตูว่าต้องมี รา มาแจม

    #6
    1
    • #6-1 pss933 (@pss933) (จากตอนที่ 3)
      19 มกราคม 2562 / 10:24
      ผมว่าเราคงได้เจอเอ็กโซเดียแน่
      #6-1