[ #MINNO ] MAD DOG ¦ True Alpha x Pure Omega

ตอนที่ 56 : [SPE] Mad Dog Diary : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 274 ครั้ง
    22 พ.ย. 63

 

 

 

 

Note: วันนี้ขอนำเสนอพ่อแมดส์และเด็ก ๆ จากเดอะฮิลล์และน้องเฟลิเซียค่ะ ปล.เนื้อหาสเปเชีบลที่ลงในเว็บ ไม่ใช่เนื้อหาเดียวกันกับที่ลงในรูปเล่มนะคะ 


 

 

 

 

ใครจะคิดกันว่าจู่ ๆ ผู้ปกครองฮาร์เดนเจอร์จะได้กลายเป็นพ่อลูกดกในวันนี้ เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กทั้งสามคนที่อยู่ในวัยไล่เลี่ยกัน คงหนีไม่พ้นเป็นลูกชายฝาแฝดของแฝดน้อง และลูกสาวคนโตของทรูอัลฟ่าหน้าดุเอง 

“ไหน ๆ เราก็อยู่กันหลายคนแล้ว ท่านพ่อน่าจะพาพวกเราออกไปเล่นในเมือง” เฟลิเซีย เบลเลอมอนท์ กระตุกชายเสื้อคนเป็นพ่อยิก ๆ ในขณะที่ส่งสายตาเว้าวอนผู้ปกครองฮาร์เดนเจอร์ ไม่นับรวมตาใสแจ๋วอีกสองคู่ที่กำลังเฝ้ารอคำตอบจากปากของ แมดส์ เบลเลอมอนท์ อีกด้วย

เชส ไทเลอร์ เอาเจ้าสองแฝดตัวป่วนมาสร้างงานให้เขาชัด ๆ หากไม่ใช่ช่วงนี้ เขาก็คงไม่ลังเลที่จะตกปากรับคำเจ้าเด็กพวกนี้ไป แต่มันติดที่ว่าเขาเองก็ต้องดูแลแม่ของลูกด้วยเช่นกัน ในเมื่อเพียวโอเมก้าคู่ชีวิตของเขาพึ่งคลอดลูกแฝดหญิงชายเมื่อเกือบปีที่ผ่านมา

ครั้งล่าสุดที่ทั้งแมดส์และเธียร์เดินทางไปยังเดอะฮิลล์ เจ้าลูกแฝดยังคงเป็นลูกกระต่ายในท้องของแม่กระต่ายตัวขาวด้วยซ้ำ พนันระหว่างพี่น้องทั้งสามคนถึงลูกในท้องที่สองของเธียร์ ย่อมทำให้แมดส์ได้เงินที่ถูกลงพนันไว้มาครอบครองอย่างง่ายดาย เมื่อทั้งพี่ชายคนโตและน้องชายฝาแฝด ต่างไม่คาดคิดว่าเจ้าตัวจะได้ลูกแฝด ต่อให้ไม่เป็นการพนัน ทรูอัลฟ่าหนุ่มก็รู้อยู่ดีว่าทั้งพี่ชายและน้องชายคงจะเห่อเจ้าตัวเล็กของตนมากแค่ไหน แต่ก็คงไม่เท่า เมเลค ฟิทซ์รอย และ วินซ์ คลาเว็น ที่ถึงกับลงทุนมารอรับขวัญหลานก่อนกำหนดคลอดของเธียร์เป็นเวลาเกือบเดือน 

“ถ้าเราออกไปข้างนอกกันหมด แล้วใครจะช่วยดูแลท่านแม่ของหนู” 

“จริงด้วย อาเธียร์มีน้องตัวเล็ก!!” แอชลินน์ ไทเลอร์ พยักหน้าหงึกหงักตาม เมื่อฟังเหตุผลในสิ่งที่คนเป็นลุงเอ่ย พลางนึกถึงน้องตัวเล็กสองคนที่อยู่กับท่านอา 

“หลานจะอยู่กับอาเธียร์” เจ้าเด็กแสบแอนไอเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางยกแขนกอดอกจนดูอวดดีไม่น้อย 

“ท่านแม่มีเอนยาอยู่ด้วยทั้งคน จะไม่มีคนดูแลได้อย่างไร ท่านพ่อไม่อยากอยู่ห่างท่านแม่ ก็ยอมรับมาซะดี ๆ เถอะ” เด็กหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มจีบปากจีบคอพูด ก่อนจะหรี่ตามองผู้เป็นพ่ออย่างจับผิด 

“งั้นท่านลุงก็พาลินน์กับเซียออกไปเล่นในเมือง แล้วเดี๋ยวหลานจะอยู่กับอาเธียร์ให้เอง” แอนไอริน ไทเลอร์ สบโอกาสในการกำจัดท่านลุงของตนเอง จึงไม่รีรอที่จะเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ 

ดวงตาแพรวพราวและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของแอนไอริน มันไม่มีผิดจาก เชส ไทเลอร์ เลยสักนิด 

“ไม่เอา น้องอยากอยู่ด้วย!” แอชลินน์แย้งขึ้นมาในทันที ก่อนที่จะเผลอทำแก้มป่องอย่างไม่รู้ตัว เมื่อเจ้าตัวกำลังรู้สึกถูกขัดใจ “พี่แอนไออยู่ไหน น้องก็จะอยู่ด้วย” 

ช่างสมกับเป็นฝาแฝดกันเสียจริง

“ก็ไม่ต้องไปกันทั้งหมดนี่ล่ะ” เฟลิเซียว่า ก่อนจะเหลือบมองผู้เป็นพ่อที่กำลังยกยิ้มมุมปาก “พี่ลินน์จะได้ไม่ต้องออกไปตากแดดร้อน ๆ ด้วย” 

“ไปที่ไหนก็ร้อนไปหมด น่าอึดอัดชะมัด” แอชลินน์บ่นกระปอดกระแปดพลางยกมือเล็ก ๆ ขึ้นพัดไปมาบริเวณหน้าของตัวเอง เพื่อให้เกิดลมเย็น ๆ 

“มาอยู่กับลุงแบบนี้ คงต้องได้ออกกำลังกายมากกว่ากินแล้วมั้งแอชลินน์” 

ทันทีที่พูดถึงเรื่องออกกำลังกายให้เสียเหงื่อ เจ้าเด็กแก้มกลมอย่างแอชลินน์ก็แทบจะถอยห่างจากแมดส์ในทันที โดยใช้พี่ชายเป็นเกราะกำบัง

“ท่านลุงไม่บังคับลินน์หรอก” แอนไอเอ่ยบอกน้องชาย ก่อนที่จะหันมาย่นจมูกใส่คนเป็นลุงของตน “ท่านลุงรักลินน์จะตาย ไม่รู้หรือ?” 

แมดส์ เบลเลอมอนท์ ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นไปในทันที เมื่อได้ยินเจ้าแสบคนโตเอ่ยเช่นนั้นออกมา ซึ่งมันก็เป็นความจริงที่แมดส์ปฏิเสธไม่ได้ เพราะถึงแม้จะไม่ได้เจอเจ้าพวกสองแฝดบ่อย ๆ แต่ทั้งน้องชายและคนรัก รวมไปถึงภรรยาของแมดส์เองก็รับรู้ดีว่าแมดส์นั้นเอ็นดูแอชลินน์มากแค่ไหน 

“น้องก็รักท่านลุง!” เจ้าเด็กแก้มกลมโผล่มายิ้มเผล่ใส่คนเป็นลุง ก่อนที่จะหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นท่านลุงยืนนิ่งเป็นรูปปั้นทั้งที่หูแดงก่ำ 

“ไม่อยากจะเชื่อว่าท่านพ่อจะเขินอะไรแบบนี้” เฟลิเซียส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนที่จะหันไปกระโดดกอดพี่ชายเจ้าเนื้อ และกึ่งลากกึ่งจูงให้แอชลินน์เดินตามตนเข้าไปเล่นทางด้านในปราสาท  

เสียงพูดคุยของแอชลินน์และเฟลิเซียยังคงดังเจื้อยแจ้วออกมาให้คนที่อยู่ทางด้านนอกได้ยิน แต่เมื่อคล้อยหลังเด็กทั้งสองคนที่หายเข้าไปด้านใน ใบหน้าของแมดส์ก็แปรเปลี่ยนกลับมาเป็นสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนเคย 

“ท่านพ่อบอกว่าถ้าหากตามหายาตัวนี้ได้ อาจจะช่วยลินน์ได้มากกว่านี้” 

แอนไอริน ไทเลอร์ ที่ยืนอยู่เพียงลำพังกับคนเป็นลุงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แตกต่างไปจากเดิม น้ำเสียงมั่นอกมั่นใจของเด็กหนุ่มเบาหวิว จนจับอารมณ์ที่กำลังเป็นกังวลได้อย่างง่ายดาย                

“มันต้องมีทางช่วยให้แอชลินน์อาการดีขึ้น” ฝ่ามือใหญ่ของแมดส์ลูบกลุ่มผมของเด็กตัวเล็กที่สูงเกือบจะถึงเอวของตนเบา ๆ เพื่อปลอบแฝดพี่ที่คอยดูแลน้องชายมาตลอด 

“หลานไม่อยากให้ลินน์ต้องรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมือนคนอื่น”

แอนไออยากพาน้องออกไปทุกที่และทำทุกสิ่งอย่างที่ตนเองได้ทำ แต่มันก็ช่างน่าเสียดายที่อาการเจ็บป่วย มักจะพรากช่วงเวลาที่พวกเขาสองพี่น้องควรจะได้ใช้ร่วมกันอยู่ร่ำไป

หากเปรียบเทียบกันแล้ว แอชลินน์ถือได้ว่าตัวเล็กกว่าแอนไอรินอยู่ไม่น้อย ต่อให้เจ้าตัวจะมีแก้มกลมที่น่าบีบ และเนื้อตัวที่นุ่มนิ่มจ้ำม่ำ ยิ่งช่วงใดที่แอชลินน์ป่วยก็ยิ่งเห็นได้ชัดเจนว่าแอชลินน์นั้นตัวเล็กลง 

เขาไม่ชอบเลยจริง ๆ ที่ต้องเห็นแอชลินน์ป่วยบ่อย ๆ อยู่เช่นนี้ เขาอยากให้น้องหายดีและใช้ชีวิตอย่างที่ควรจะเป็น เขาไม่อยากที่จะต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ไม่เห็นว่าท่านแม่ใจเสียมากแค่ไหน ในเวลาที่แอชลินน์ป่วยแต่ละครั้ง 

“ลินน์ไม่มีทางรู้สึกเช่นนั้น ตราบใดที่เราไม่ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกทอดทิ้ง” 

แมดส์ เบลเลอมอนท์ รู้ดีว่าการที่ตนเองเอ่ยออกไปเช่นนี้ มันฟังดูเป็นประโยคที่บีบบังคับแอนไอไปเสียหน่อย แต่เพราะเขารู้ดีว่าเมื่อยิ่งเติบโตขึ้น ทั้งแอนไอและแอชลินน์ต่างก็ต้องแยกย้ายไปตามสิ่งที่ตนเองต้องการ และเมื่อถึงเวลานั้นหากแอชลินน์ยังคงไม่หายดี ความรู้สึกน้อยใจต่าง ๆ ก็ย่อมเป็นผลร้ายที่จะทำให้เจ้าตัวเป็นฝ่ายเสียใจ ”

“รีบตามสองคนนั้นเข้าไปเถอะ ป่านนี้คงเข้าไปป่วนเธียร์แล้ว” 

ทันทีที่เอ่ยถึงท่านอาคนโปรด แอนไอก็ไม่รอช้าที่จะรีบวิ่งเข้าไปด้านใน แล้วปล่อยให้คนอายุมากกว่าเดินตามเข้าไปทีหลัง 

“แอนไอ.. เธียร์อยู่ห้องทางซ้ายมือ จะวิ่งไปทางขวาทำไมกัน” คนเป็นลุงเอ่ยบอกหลานคนโตตามหลัง ก่อนที่เจ้าเด็กตัวเล็กจะวิ่งย้อนกลับมาทางฝั่งที่แมดส์เป็นคนบอก เล่นเอาผู้ปกครองฮาร์เดนเจอร์ได้แต่ส่ายหัวกับความรีบร้อนของเด็กน้อยที่ทำเอาจำผิดจำถูกไปหมด

ท่าทางว่าช่วงเวลาสองอาทิตย์ที่เจ้าเด็กแสบทั้งคู่ต้องอยู่ฮาร์เดนเจอร์ในระหว่างที่ เชส ไทเลอร์ ต้องไปทำธุระ คงจะทำให้ปราสาทหลังใหญ่เต็มไปด้วยสีสันและเรื่องราวน่าดู ซึ่งมันก็เป็นเรื่องดีไม่น้อยที่จะได้มีเจ้าลูกลิงมาค่อยอยู่เป็นเพื่อนเธียร์ ในยามที่แมดส์จะต้องออกไปทำงานในส่วนของตน 

 

 

 

 

หลังจากกล่อมลูกแฝดชายหญิงเป็นที่เรียบร้อย และปล่อยให้เอนยาได้เปลี่ยนเข้าไปเฝ้าแทน เพียวโอเมก้าตัวขาวก็ได้มีเวลาส่วนตัวเป็นของตัวเอง แต่ไม่ทันที่จะได้เดินไปไหนไกล แรงกอดหมับที่บริเวณต้นขาและเสียงเจื้อยแจ้วของแอชลินน์ก็ทำให้เธียร์หัวเราะออกมาน้อย ๆ ทางด้านหลังของแอชลินน์เองก็เป็นเฟลิเซียที่ฉีกยิ้มกว้างให้ผู้เป็นแม่ 

“ไปเล่นที่ไหนกันมา ทำไมถึงได้เหงื่อออกขนาดนี้” 

เจ้าของใบหน้าน่ารักและกลิ่นหอมละมุนย่อตัวลงมานั่งคุยกับเจ้าเด็กแก้มกลม ก่อนที่จะหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กซับเหงื่อตามใบหน้าของแอชลินน์เบา ๆ พลางรับอ้อมกอดของเฟลิเซียที่โผกอดเข้าหาตน

“เซียพาพี่ลินน์ออกไปเล่นข้างนอกแป๊บเดียวเอง” เด็กหญิงตัวน้อยเอ่ยบอกผู้เป็นแม่ พลางชะเง้อมองใบหน้าของญาติผู้พี่ที่ขึ้นสีชมพูอ่อน ๆ  เธียร์ไม่ได้เอ่ยติเด็กน้อยทั้งสองคนแต่อย่างใด เพราะเข้าใจดีว่าอากาศในช่วงนี้นั้นอบอ้าวและร้อนมากแค่ไหน หากเดินเฉียดกรายออกไปด้านนอกเพียงนิดหน่อย ก็เล่นเอาเหงื่อตกได้อย่างไม่ยาก

“สงสัยว่าน้องคงจะได้ลงไปป๋อมแป๋มในสระน้ำของท่านลุงเสียแล้ว” แอชลินน์ทำท่าครุ่นคิดก่อนจะหันไปยักคิ้วให้เฟลิเซียเล็กน้อย เมื่อพูดถึงสระน้ำในร่มขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่ถูกสร้างไว้บริเวณทางส่วนด้านหลังของปราสาท

“แต่ลูกหิวจนท้องร้องไปหมดแล้วท่านแม่ วันนี้ลูกขอทานขนมเพิ่มได้หรือไม่” 

“อาเธียร์ น้องก็อยากกินขนมเหมือนกัน!” แอชลินน์ฉีกยิ้มกว้างในทันทีเมื่อได้ยินเรื่องของกิน หากมีหูและหางเช่นเซเบอร์ก็คงจะกระดิกไปมาเพราะความรู้สึกตื่นเต้นและดีใจน่าดู

“ก็เอาสิ แต่ต้องทานเท่าที่พอไหวกันเท่านั้นนะ เดี๋ยวจะท้องอืดเอา” 

“พุงน้องใหญ่ น้องต้องกินเยอะ ๆ” 

เจ้าลูกหมูของแอชเชอร์ลูบพุงกลมของตัวเองให้เธียร์ดู จนทำให้คนตัวขาวอดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มนุ่มของเด็กหนุ่มเบา ๆ โดยไม่ลืมที่จะหันไปลูบเรือนผมของลูกสาวคนโตของตนให้เรียบร้อย 

“แต่ถ้าพี่ลินน์กินเยอะ เราจะไปเล่นน้ำกันไม่ได้นะ” เฟลิเซียเอ่ยเตือนญาติผู้พี่ในทันที 

“ฮื่อออ แต่ขนมที่นี่น่ากินทั้งนั้นเลยนี่นา” แอชลินน์โอดครวญ 

“เรายังอยู่ที่นี่กันอีกตั้งหลายวัน เก็บวันอื่นบ้างก็ได้นี่นา ยังไงขนมก็ไม่หนีลินน์ไปไหนอยู่แล้ว” แอนไอที่วิ่งตามมาทีหลังและเข้ามาได้ยินบทสนทนา จึงเอ่ยบอกน้องชายของตน 

“ถึงขนมจะหนีไปไหน ลินน์ก็คงวิ่งตามจนเจออยู่ดี” แมดส์ เบลเลอมอนท์ เอ่ยหยอกเจ้าหลานชายแก้มกลม จนแอชลินน์แอบแลบลิ้นใส่คนเป็นลุง ก่อนที่จะพากันเดินไปที่ห้องอาหารแทนที่จะยืนคุยกันอยู่บริเวณหน้าห้องนอนของเด็กแฝดตัวเล็กที่กำลังนอนกลางวัน

“ท่านแม่ เมื่อกี้ท่านพ่อหน้าแดงตอนที่พี่ลินน์บอกรักล่ะ” เฟลิเซียหันไปคุยจ้อกับผู้เป็นแม่ โดยไม่ลืมที่จะรายงานท่าทางแปลก ๆ ของผู้เป็นพ่อให้คนเป็นแม่ได้ฟัง ซึ่งเธียร์เองก็ได้แต่ยกยิ้มจาง ๆ เพราะรู้ดีว่าคนเป็นสามีคงจะตั้งตัวไม่ถูก เมื่อได้ยินคำบอกรักของเด็กน้อย 

เพียวโอเมก้าตัวเล็กแอบส่งรอยยิ้มล้อเลียนไปให้คนรักอย่างทะเล้น แต่ก็กลับถูกสายตาดุจ้องมองกลับจนรู้สึกขัดเขินแทนเสียอย่างนั้น ใบหน้าน่ารักของแม่กระต่ายลูกสามถึงกับแดงก่ำ ราวกับออกไปเดินตากแดดข้างนอกมายังไงอย่างงั้น

“แค่พี่มองแค่นี้ ถึงกับหน้าแดงเลยหรือ?” ทรูอัลฟ่าผิวเข้มที่เดินมาเคียงคู่กับเธียร์เอ่ยกระซิบข้างใบหูขาว ก่อนจะหัวเราะในลำคอเมื่อเธียร์เผลอกัดริมฝีปากของตนอย่างประหม่า และไม่กล้าที่จะหันมาสบตากับตน

“อากาศมันร้อนขนาดนี้ เราจะหน้าแดงมันก็ไม่แปลกนี่” เธียร์เถียงข้าง ๆ คู ๆ แต่ก็ไม่สามารถโกหกสามีของตนได้เลยสักนิด

“เขินก็บอกว่าเขินสิ”

“เด็ก ๆ อยู่ด้วยขนาดนี้ พี่ยังกล้ามาแกล้งเราอีก” เธียร์เอ่ยดุคนรัก ก่อนที่จะเอื้อมมือไปจูงมือแอนไอรินที่อยู่ทางด้านซ้ายมือของตน ซึ่งนั่นก็ทำให้แอนไอหันมาสนใจคนเป็นลุงที่ตีเนียนมาเดินข้างท่านอาคนโปรดของตน 

“ฟอดดดดดด” 

“พี่แมดส์!”

คนตัวขาวแหวลั่นเมื่อจมูกโด่งของคนเป็นสามี กดหอมแก้มขวาของตนฟอดใหญ่ ในชั่ววินาทีที่เจ้าตัวไม่ทันได้ตั้งตัว เล่นเอาเด็กทั้งสามคนถึงกับหันมามองหน้ากันอย่างงง ๆ ก่อนที่จะพากันดันตัวของทรูอัลฟ่าหนุ่มให้ออกห่างจากเธียร์ 

“คนขี้แกล้งห้ามมาอยู่ใกล้อาเธียร์!” แอชลินน์ว่า

“ท่านพ่อแกล้งท่านแม่อีกแล้ว!” เฟลิเซียถึงกับเท้าเอวมองผู้เป็นพ่ออย่างเคือง ๆ 

“ระวังจะได้นอนคนเดียวนะท่านลุง” แอนไอรินเอ่ยขู่แทนท่านอาตัวขาว 

เมื่อเด็กทั้งสามคนพร้อมใจกันปกป้องเธียร์เสียขนาดนี้ คนที่พึ่งทำความผิดในการแกล้งคนดีของเด็ก ๆ ก็ถึงกับได้แต่ยืนรับฟังนิ่ง ๆ และคาดโทษเจ้าแสบแต่ละคนไว้ในใจ 

เดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่จะได้นอนคนเดียว… 

 

 

 

 

“หลานนึกว่าเราจะได้นอนกับอาเธียร์เสียอีก” แอนไอที่กำลังจัดแจงที่นอนของตนบ่นเบา ๆ พลางเหลือบมองคนเป็นลุงที่นอนเอกขเนกอยู่บนเตียงใหญ่ ซึ่งเป็นเตียงเดียวกับเจ้าสองแฝดจากเดอะฮิลล์ 

“อาเธียร์ต้องเลี้ยงน้องนี่นา ถ้าพวกเราไปนอนด้วย น้องจะตื่นเอา” แอชลินน์ที่นอนหนุนแขนของแมดส์เอ่ยบอกผู้เป็นพี่ พลางขยับตัวซุกเข้าหาคนเป็นลุง เพราะรู้สึกง่วงเต็มทน หลังจากที่วันนี้เล่นซนมาทั้งวัน

ส่วนเฟลิเซียเองก็แยกย้ายไปนอนที่ห้องนอนของตนเอง เพราะไม่อยากเบียดเสียดกันนอนบนเตียงถึงสี่คน จึงกลายเป็นว่าผู้ปกครองฮาร์เดนเจอร์นั้นได้ลูกแฝดที่โตทันตาเห็นมาเลี้ยงเสียอย่างนั้น

แม้จะแอบอิดออดอยู่เล็กน้อยเมื่อต้องกลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กจำเป็น แต่แมดส์ก็กลับหน้าชื่นตาบาน เมื่อได้รับจูบหวาน ๆ กับอ้อมกอดของแม่กระต่ายตัวขาวเป็นรางวัลสำหรับการทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ดี

 

‘เป็นเด็กดีนะพี่แมดส์..’ 

 

“นอนได้แล้วแอนไอ นั่งบ่นอยู่แบบนี้ ก็ไม่ได้ไปนอนกับเธียร์หรอกน่า” แมดส์เอ่ยบอกหลานชายคนโตที่เอาแต่มองไปทางบานประตูห้องที่เชื่อมกันกับอีกห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้องของเธียร์

“เดี๋ยวท่านลุงก็มากอดหลานอีก” แอนไอคว้าหมอนอีกใบขึ้นมาขวางระหว่างตนเองและคนเป็นลุง ก่อนที่จะกระแทกตัวลงนอนบนเตียง จนแอชลินน์ที่นอนอยู่อีกฝั่งถึงกับผงกหัวมองแฝดพี่ของตน

“น้องเรายังให้ลุงกอดได้เลย”

“ท่านลุงก็กอดลินน์ไปสิ หลานไม่เอาด้วยหรอก” แมดส์ถึงกับหัวเราะหึในลำคอเมื่อได้ยินแอนไอเอ่ยเช่นนั้น 

แต่ในระหว่างที่ทั้งแมดส์และแอนไอกำลังเถียงกันก่อนนอน เจ้าเด็กแก้มกลมที่นอนซุกอยู่ที่แขนของแมดส์ก็กลับเอ่ยประโยคที่ทำให้คนเป็นลุงคิ้วแทบชนกัน

“ท่านพ่อ..” 

“?”

“น้องคิดถึงท่านพ่อ ท่านลุงเป็นท่านพ่อให้น้องหน่อยได้ไหม..”

ตาใสของแอชลินน์ออดอ้อนคนเป็นลุงด้วยการทำตาปริบ ๆ พลางกอดหมับเข้าที่ลำตัวของคนเป็นลุงแน่น 

“ท่านลุงคงได้นอนกอดหลานรักสมใจแน่” แฝดพี่เยาะเย้ยคนเป็นลุงที่ตั้งตัวไม่ถูกกับลูกอ้อนของแอชลินน์ พลางนอนหันหลังให้กับสองลุงหลานที่ยังตกลงกันไม่ได้ว่าจะคืนนี้จะได้เป็นลุงหรือเป็นพ่อ

“แอชลินน์…” 

“หน้าตาท่านลุงออกจะเหมือนท่านพ่อ มาเป็นท่านพ่อให้น้องเถอะนะ”

แมดส์ ไทเลอร์ อยากจะรู้จริง ๆ ว่า เชส ไทเลอร์ เลี้ยงเจ้าเด็กแสบสองคนนี้มายังไง ทั้งพี่ทั้งน้องถึงได้มีลูกมึนให้เขารับมือไม่ถูกได้อยู่เรื่อย และท่าทางว่าช่วงเวลาเกือบสองอาทิตย์ที่ต้องรับเลี้ยงลูกชายของน้องชาย คงจะทำให้แมดส์ เบลเลอมอนท์กลายเป็นพ่อลูกห้าเสียแล้ว

 

              

 

Hashtag #maddogdiary

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 274 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,517 ความคิดเห็น

  1. #6321 sherbeticecream (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 12:55
    นี่ชั้นหลานดกขนาดนี้เรยหร้อ /ครุ่นคิด
    #6,321
    0
  2. #6291 Panyztj2545 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 02:51
    พี่แมดส์น่ารักมากกก ลูกดกไม่ไหวเลยบ้านนี้
    #6,291
    0
  3. #6284 the31stinmay (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 19:59
    พ่อแม้ด😢😢😢😢พ่อแม้ดอยากมีลูกเพิ่มไหมต้ะ นุ้อยากเปรลุกพ่อแม้ดดดดด

    พี่แม้ดอบอุ่นมาก!แบบไหนใครว่าเขาคือหมาบ้ากัน! มีแต่พ่อหมาหัวหน้าฝูง แง้ น้องเธียร์เป็นไวบ์แบบโตขึ้นจัง ดูสุขุมขึ้นม้าก แต่ก็ยังโดนแกล้งอยู่ดีสินะคะ😂 เป็นสเปที่น่ารักมาก ๆ สมกับเป็นจักนวาลไทเลอร์เลยค่ะ ดีมาก ๆ อบอุ่นสุดยอดเลย
    #6,284
    0
  4. #6282 phimolratt (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 01:44
    น้องลินน์น่ารักกกก ลุงแมดส์คิ้วขมวดแย้ว 5555555
    #6,282
    0
  5. #6281 25january (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 01:44
    คิดถึงมากกกกแง้ เจ้าพวกเด็กแสบก็น่ารักมากๆเลย!!🥺🥺
    #6,281
    0
  6. #6280 ps.เฟริน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 01:08
    ฮื่อ พี่แมดส์น่ารักอ่ะ แง้ กลายเป็นคูมพ่อลูกห้าไปแล้วจริงๆ ไม่มีแล้วภาพหมาบ้า ตอนนี้มีแต่ภาพคุณลุงหน้าดุแต่ใจดีที่แพ้เจ้าเด็กแก้มกลมจากเดอะฮิลล์🥺
    #6,280
    0
  7. #6279 ry_chobiss (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 22:59
    555555555555555555555ลืมภาพหมาบ้าหมดแล้ว โอ้ยยยยย
    #6,279
    0
  8. #6278 สะใภ้ตระกูลมิน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 22:16
    เอ็นดูลุงแมดส์จังเลย 5555555555555
    #6,278
    0
  9. #6277 SineP (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 21:13
    ลืมภาพแมดส์ ไทเลอร์ไปเลยจริงๆ5555555555555
    #6,277
    0
  10. #6275 ppang_tsw (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 14:54
    หมดสิ้นกันทีกับหมาบ้า ในฮาเดนเจอร์ไม่มีหมาบ้าแล้ว มีแต่ลุงแมดส์กับสองแฝดตัวแสบเดินตามตูดกันต้อยๆ 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #6,275
    0
  11. #6274 Phenber (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 13:38
    ลุงกับหลานคือน่ารักกันมากๆเลยค่ะ แง่
    #6,274
    0
  12. #6273 Bachuu_u (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 12:17
    ลูกห้าน่ารักทุกคนเลยยยยย เจ้ากระต่ายก็น่ารักกกกก แงงงงงง
    #6,273
    0
  13. #6271 K-isQ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 10:10
    ขำพี่แมดส์55555555555555555555 สิ้นเลย หมดสิ้นแล้วหมาบ้าที่เคยไม่มีใครอยากเข้าใกล้ เด็กๆติดพี่แมดส์กันงอมแงม น่ารัก555555555555555555 คุณหนูน้องเธียร์ก็ยังน่ารักนุ่มฟูแม้จะลูกสาม+สองแล้วก็ตาม twt) คิดถึงจังเลยค้าบ
    #6,271
    0
  14. #6270 Sehunnie94 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 10:04
    ลุงแมดกับหลานๆน่ารักจัง
    #6,270
    0
  15. #6269 pr_mt (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 09:58
    อบอุ่นมากเลยอะะ คิดถึงเด็กๆมากเลยㅜㅜ
    #6,269
    0
  16. #6268 parkjung (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 09:40
    น่าร้ากกกกกก อบอุ่นจังเลยยยยยย
    #6,268
    0
  17. #6267 Sunset_97 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 09:06
    เป็นคุณพ่อจำเป็นให้หลานไปก่อนน้าพี่แม้ดดดดด แงงง🥺
    #6,267
    0
  18. #6266 Lmmn (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 08:44
    น่ารักจังเลย คุณพ่อลูกห้า
    #6,266
    0
  19. #6265 zyn_ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 08:31
    โอ้ยยยย น่ารักจนใจเจ็บไปหมดเเล้วค่ะ อบอุ่นที่สุดในโลกㅠㅠ
    #6,265
    0
  20. #6264 นุ้งพยาธิ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 07:48
    พ่อแมดส์5555555555555555555555
    #6,264
    0
  21. #6263 K.nana (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 07:46
    อ่ยยยย น้องลินน์น่ารักจังคะลูก ส่วนพี่แอนไอทำไมต้องรังเกียจลุงเขาขนาดนั้น555555555555555555555 แมดส์ก็ทดลองเลี้ยงลูกแฝดไปก่อนนะ สู้ๆคุณพ่อลูกห้า
    #6,263
    0
  22. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 06:02
    ครอบครัวอบอุ่นจังเลย
    #6,262
    0
  23. #6261 Baozi99_Mandoo (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 05:05
    โถ่พี่แมดส์ไม่เหลือคราบดุใดๆแล้วเป็นพ่อกระต่ายลูกห้าซะงั้น55555
    #6,261
    0
  24. #6260 nxxbh. (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 01:40
    โถ่พ่อแมดส์ เอ็นดู555555
    #6,260
    0
  25. #6259 pplinyeol (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 01:28
    แค่คำโปรยแรกก็เขินบิดไม่ไหว “คุณพ่อลูกดก” ฮือออออออออออออออออเอเอเเเเ แล้วเป็นเอ็นดูเจ้าพวกลูกลิงกับน้องเซียมากอุแงงงงงงงงงงงงงงงงง หลานยายน่ารักน่าหยิกกันทุกคนเนยแอแงงงงงงงงงงงงงงงง
    #6,259
    0