[ #MINNO ] MAD DOG ¦ True Alpha x Pure Omega

ตอนที่ 42 : Mad Dog : Chapter 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 721 ครั้ง
    18 พ.ย. 63

 

 

 

คุณหนูเยลเวอร์ตันหยุดยืนรับลมทะเลในยามเย็นอยู่บริเวณริมระเบียงกว้าง ซึ่งทอดยาวอยู่ในมุมหนึ่งของปราสาทหลังใหญ่ มุมพักผ่อนที่ถูกสร้างไว้นี้ ช่วยเพิ่มความผ่อนคลายให้กับเธียร์ที่กำลังเหนื่อยล้า

คลื่นเล็กใหญ่ต่างสาดซัดกระทบหน้าผาหิน ชวนให้เธียร์จ้องมองไปที่ภาพเหล่านั้นนิ่ง ฟองคลื่นสีขาวลอยละล่องอยู่เหนือผิวน้ำ จนอดทำให้เธียร์นึกถึงความทรงจำในวัยเด็กของตัวเอง เขาเคยเห็นภาพพวกนี้มาก่อน ฮาร์เดนเจอร์เป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับชายฝั่ง แม้ตัวเมืองจะไม่ได้ติดทะเลเฉกเช่นฟลัม แต่เธียร์ก็จำได้ดีว่าเคยมีช่วงเวลาแห่งความสุขกับธรรมชาติที่คล้ายคลึงกันนี้ร่วมกับพี่ชายแท้ ๆ ของตนเอง

มันเป็นความทรงจำดี ๆ ไม่กี่อย่างที่เธียร์พอจะจดจำได้ในการใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น

แต่ในตอนนี้.. เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ชายของตัวเองจะเป็นอย่างไรบ้าง ชีวิตหลังการแต่งงานที่ต้องเป็นฝ่ายรับหน้าที่ทุกอย่างแทนเขามันจะไปได้ด้วยดีหรือไม่

เขาอดห่วงดีแลนอย่างช่วยไม่ได้ อย่างน้อยเขาก็ยังอยากรู้ความเป็นไปในชีวิตของอีกฝ่าย แม้จะไม่ใช่พี่ชายที่ปกป้องเขาได้ดีที่สุด แต่ดีแลนก็นับว่าเป็นครอบครัวที่พอจะมีเยื่อใยกับเธียร์อยู่ไม่น้อย

“ทำไมถึงหายออกมาโดยไม่บอกกัน..” แรงสวมกอดจากด้านหลังพร้อมกับกลิ่นไม้หอมของคนรัก ไม่ได้ทำให้เธียร์รู้สึกตื่นกลัว แม้จะมีความรู้สึกตื่นตกใจอยู่เล็กน้อยในคราแรก

“เราแค่ออกมาสูดอากาศข้างนอก” เจ้าของจุดดาวใต้ตาเอ่ยตอบเจ้าของเสียงดุ ก่อนที่หัวกลมจะเอนซบกับอกของทรูอัลฟ่าหนุ่ม แม้จะเป็นการกระทำที่เพียวโอเมก้าตัวขาวไม่ได้ตั้งใจจะออดอ้อน แต่ทว่ามันก็ทำให้คนที่ถูกใช้อกเป็นที่ซบอิงยกยิ้มมุมปากได้อย่างไม่ยาก

“อย่างน้อยก็ควรจะบอกกัน..”

“เราจะหายไปไหนได้กัน ในเมื่อเบลเลอมอนท์ให้คนตามเฝ้าเราขนาดนี้” แม้จะได้รับความเป็นส่วนตัวในการยืนหลบมุมอยู่เงียบ ๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนของเบลเลอมอนท์คอยเป็นหูเป็นตาเสียเมื่อไหร่

“แล้วอึดอัดหรือเปล่าที่ต้องถูกจับตามองแบบนี้” เธียร์ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดไตร่ตรอง

“พวกเขารักษาระยะห่างได้ดี มันไม่ได้ทำให้เราอึดอัดเลยสักนิด”

“แล้วเชอร์ชิลหายไปไหน?” เพียวโอเมก้าตัวเล็กอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เมื่อคนรักของตนถามถึงอัลฟ่าตัวสูงที่หยอกเย้าตนเมื่อช่วงสายของวัน จนโดนแมดส์พุ่งเป้าเป็นที่เรียบร้อย

“พี่ก็รู้ดีว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับเรา เขาก็แค่แกล้งพี่..”

“มันน่าหงุดหงิด” เบลเลอมอนท์คนกลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดจะไม่พอใจ “ไอ้ลูกหมานั่นมันกวนประสาทเป็นบ้า”

“พอเป็นเรื่องเราทีไร พี่ดูหงุดหงิดง่ายทุกที” เธียร์หมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับคนตัวสูงตรงหน้า และฉีกยิ้มกว้างเป็นเชิงล้อเลียน แต่ก็ต้องเม้มปากแน่นในทันที เมื่อถูกตอกกลับด้วยประโยคชวนใจเต้น

“แล้วมันน่าหวงไหมล่ะ..”

“ใครเขาก็รู้กันทั้งนั้นว่าพี่ขี้หวง”

ถึงแมดส์จะดูขี้หวงมากแค่ไหน แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เจ้าตัวก็ไม่ได้ทำตัวหวงจนงี่เง่าขนาดนั้น ซ้ำยังเป็นอาการที่คล้ายจะเรียกร้องความสนใจจากเธียร์ด้วยซ้ำ

“แล้วเธียร์รู้ไหม?”

แมดส์โน้มหน้าลงมาหาคนตัวขาวจนปลายจมูกแตะแก้มนิ่ม พลางขโมยหอมแก้มขาวไปฟอดใหญ่ โดยที่คนตัวขาวได้แต่ช้อนตามองเพราะไม่รู้จะพูดอะไรออกมา กว่าจะได้สติก็เล่นเอาเสียเวลาไปครู่หนึ่งเลยทีเดียว

แต่มากกว่าการที่เธียร์กำลังใจเต้นแรงเพราะสัมผัสที่แตะลงบนแก้มเมื่อครู่ มันคงเป็นการที่ได้ยินคนอายุมากกว่าเรียกชื่อของตัวเอง

“รู้สิ..” เจ้าของใบหน้าน่ารักตอบคนผิวเข้มเสียงเบา “เรารู้มาตลอด..” ความอุ่นจากฝ่ามือขาวที่แตะลงบนแก้ม ทำให้แมดส์ปล่อยให้คนตัวเล็กกว่าได้มองหน้าตัวเอง

มันคงเป็นเรื่องปกติสำหรับพวกเขาทั้งสองคนที่จะมองหน้ากันเงียบ ๆ โดยไม่เอื้อนคำพูดใดออกมา แค่เพียงสายตาที่จ้องมอง มันก็ไม่ต่างจากคำพูดที่ถูกสื่อผ่านดวงตา

ฉากหลังอันงดงามของผืนทะเลและแสงอาทิตย์ที่ใกล้จะลาลับขอบฟ้า คงไม่อาจดึงดูดสายตาได้เท่ากับภาพวาดที่มีชีวิตตรงหน้า

“พี่จูบได้ไหม..” คำขอที่คนรักมักจะเอ่ยบอกก่อนแทบทุกครั้ง มันเป็นการให้เกียรติที่เธียร์รู้สึกได้อยู่เสมอ

คำตอบของเธียร์นั้นไม่ใช่คำพูดที่โต้ตอบ แต่กลับเป็นมือขาวที่แตะหลังคอของแมดส์เพื่ออนุญาต ก่อนจะได้รับสัมผัสนุ่มของกลีบปากหยักที่เคล้าคลึงกลีบปากบางจนแดงช้ำ

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง..” แมดส์เอ่ยขอบคุณคู่ชีวิตของตนด้วยความรู้สึกมากมายที่กำลังเอ่อล้น ยิ่งคิดมันก็ยิ่งทำให้แมดส์เห็นว่าการมีเธียร์เข้ามาในชีวิตของตนเอง มันเปลี่ยนมุมมองความคิดและเปลี่ยนโลกของเขาให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

เพียวโอเมก้าตัวขาวไม่ได้เอ่ยตอบอะไร นอกจากจะกอดคนตรงหน้าแน่น เธียร์รู้ดีว่าความรู้สึกมากมายพวกนี้มันยากเกินกว่าจะกลั่นกรองออกมาเป็นคำพูด

“ขอบคุณเหมือนกันที่พี่รักเราขนาดนี้”

“อีกสองวันข้างหน้าพี่จะไปฮาร์เดนเจอร์” เธียร์ดันตัวออกจากอ้อมกอดของแมดส์ในทันที เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงเมืองเกิดของตัวเอง

“พี่จะไปที่นั่นอีกทำไม ในเมื่อเราไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกับที่นั่น” เจ้าของผิวขาวได้แต่มองใบหน้าเรียบนิ่งของแมดส์ด้วยความไม่เข้าใจ

“เยลเวอร์ตันต้องได้รับบทเรียนจากการหักหลังเบลเลอมอนท์”

“?”

“เรื่องที่เยลเวอร์ตันค้าทาสมันผิดข้อตกลงระหว่างฟลัมกับฮาร์เดนเจอร์”

แมดส์พอจะเดาได้ว่าคนตรงหน้าตนคงไม่ได้รับรู้เรื่องอย่างแน่นอน สีหน้าไม่สู้ดีของเธียร์ทำให้แมดส์รู้สึกผิดอยู่ในใจ ที่ต้องเอ่ยบอกอีกฝ่ายตามตรงถึงการกระทำของพ่อเจ้าตัว

“แล้วพี่จะทำอย่างไรกับพวกเขา..”

“มันไม่ใช่คำตอบที่เราอยากฟังหรอกเธียร์”

รีส เบลเลอมอนท์ ไม่เคยไว้ชีวิตให้กับคนทรยศ มันคือสิ่งที่แมดส์ได้รับฟังมาจากน้องชายฝาแฝดที่เอ่ยกระซิบตนเอง หลังจากที่พวกเขาแยกกับผู้ปกครองฟลัม

“เราแค่อยากรู้..” แม้จะไม่ได้มีความผูกพันกับคนเป็นพ่อมากนัก แต่เธียร์ก็รู้สึกใจหายไม่น้อยกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น “เราไม่รู้ว่าเราควรรู้ยังไงในตอนนี้…”

“ไม่ว่าจะเป็นเลนนิกซ์หรือเยลเวอร์ตัน ต่างก็ต้องได้รับบทลงโทษ”

เธียร์ไม่ได้เอ่ยแย้งอะไรกับแมดส์ นอกเสียจากจะพยักหน้ารับช้า ๆ ด้วยความเข้าใจถึงการกระทำทั้งหมด

“อย่าร้องไห้ให้กับคนพวกนั้น” เบลเลอมอนท์คนกลางเอ่ยเตือนคนรักของตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ชีวิตของเราที่เป็นแค่เครื่องมือของคนพวกนั้น มันไม่มีสิ่งที่เรียกว่าความผูกพันเลยสักนิด”

เขารู้ดีว่าต่อให้เธียร์จะโกรธหรือจะเกลียดคนพวกนี้มากแค่ไหน เจ้าตัวก็คงไม่เคยคิดอยากจะได้ลมหายใจของใคร แต่สำหรับโลกแห่งความเป็นจริงที่ห้อมล้อมไปด้วยปัจจัยต่าง ๆ มันย่อมเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนเหล่านั้นต้องชดใช้

“…..”

“จำความรู้สึกที่ตัวกำลังเฉียดตายได้หรือเปล่าเธียร์”

“…..”

“จำได้ไหมว่าคนพวกนั้นไร้ความเห็นใจกับชีวิตของเราแค่ไหน”

เขาจดจำได้ดี.. จดจำได้ทุกอย่างในสิ่งที่ได้พบเจอ

“เราเข้าใจว่ามันคือหน้าที่ของพี่..” เธียร์ได้แต่ก้มหน้ามองเท้าของตัวเอง เพราะไม่กล้าสบตาคนตาดุ “เราเข้าใจทุกอย่าง..”

แมดส์ทำได้แค่เพียงโอบกอดคนรักของตัวเองเงียบ ๆ เพราะไม่อยากจะเอ่ยประโยคอื่นใด ที่จะทำร้ายจิตใจของเธียร์ให้รู้สึกเจ็บปวดกับคำว่าครอบครัวเพิ่มอีก

“พี่จะเป็นครอบครัวให้เรา”

เขาจะเป็นครอบครัวที่สามารถทำให้เธียร์เรียกมันได้อย่างเต็มปากเต็มคำ และเป็นครอบครัวซึ่งเป็นที่พักพิงให้กับอีกฝ่ายอยู่เสมอ

 

 

 

 

ทั้งแมดส์และเธียร์ต่างไม่พูดถึงเรื่องฮาร์เดนเจอร์อีก นับตั้งแต่พูดคุยกันในช่วงเย็นของเมื่อวาน เขาทั้งคู่ยังใช้ชีวิตอย่างปกติ และไม่ได้มีความขัดเคืองหรือข้องใจใด ๆ ให้ต้องขุ่นเคืองใจกัน

ภายในห้องกว้างที่ถูกแบ่งเป็นสัดส่วนอย่างชัดเจนจากการออกแบบ ได้เกิดการแบ่งสันปันส่วนพื้นที่อีกครั้ง โดยเพียวโอเมก้าตัวขาวที่จัดแจงยึดครองเตียงหลังใหญ่เป็นของตัวเองคนเดียว บนเตียงนุ่มรายล้อมไปด้วยกองผ้าและเสื้อผ้าของแมดส์ จนกลายเป็นรังขนาดย่อมที่พอเหลือพื้นที่ให้คนตัวเล็กได้ซุกตัวนอน

และเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่ทำให้แมดส์ต้องย้ายตัวเองมานอนบนโซฟาตัวใหญ่ซึ่งอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง มันก็คงเป็นเพราะพี่ชายตัวดีของเขาที่ชื่นชอบการปั่นหัวชาวบ้าน

มันเป็นเขาเองที่ปล่อยให้เธียร์คลาดสายตาแล้วทำให้เจ้าตัวได้พูดคุยกับเบลเลอมอนท์คนโต

“พี่จะไม่อยู่กับเราอีกตั้งหลายวัน เราก็ต้องนอนคนเดียวให้ชิน”

รีส เบลเลอมอนท์ คงไม่รู้สินะ ว่ามันยากแค่ไหนกับการที่แมดส์จะสามารถเกลี้ยกล่อมเธียร์ให้ไม่นอนในรังได้ แม้ว่าความจริงคนตัวขาวมักจะแอบงีบหลับอยู่ในรังนุ่ม ๆ ของตัวเองอยู่เป็นปกติก็ตาม แต่หากเป็นช่วงกลางคืน รังที่ว่าก็ไร้ประโยชน์สิ้นดี ถ้าเทียบกับอ้อมกอดของเขาที่โอบกอดคนตัวเล็กไว้

“มันไม่จำเป็น” แมดส์เอ่ยแย้งในขณะที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟาซึ่งหันหน้าเข้าหาเตียงใหญ่ ก่อนจะไล่สำรวจคนตัวเล็กที่หยิบเสื้อผ้าของตนไปใส่นอน จนทำให้ดูเทอะทะไม่น้อยเมื่ออยู่บนร่างกายของเธียร์ ทั้งเสื้อแขนยาวที่กรอมมือขาว และกางเกงขายาวที่ดูรุ่มร่าม

แมดส์ เบลเลอมอนท์ แทบไม่อยากจะเชื่อว่าคนรักของตัวเองจะติดกลิ่นของเขาถึงขนาดนี้

“พี่ทำให้เราเคยชินกับการนอนกอดพี่ทุกวัน”

“แล้วมันไม่ดีตรงไหน” แมดส์คงไม่รู้ตัวว่าใบหน้าของตัวเองในตอนนี้กำลังดูจริงจังแค่ไหน แม้มันจะเป็นเรื่องที่ไม่ควรคิดมากก็ตาม แต่มันก็คงเป็นสิ่งที่ทรูอัลฟ่าหนุ่มยอมไม่ได้

“ก็ไม่ดีเวลาที่พี่ไม่ได้อยู่กับเรา..” ปากบางเบะคว่ำน้อย ๆ ก่อนที่จะคว้าเสื้อของแมดส์มากอดแนบอก “มันโหวง ๆ แล้วก็รู้สึกไม่ปลอดภัยเหมือนตอนที่พี่อยู่ด้วย”

“นี่คงไม่ได้อ้อนกันอยู่ใช่ไหมเธียร์?”

คนถูกทักได้แต่กะพริบตาปริบ ๆ มองคนผิวเข้มที่มองตัวเองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ซ้ำยังลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเธียร์ที่เตียง จนเจ้าตัวต้องรีบอ้าปากร้องห้ามเสียงดัง

“พี่ห้ามเข้ามาใกล้รังเรานะ!” แม่กระต่ายตัวขาวขู่ทันที ก่อนจะรีบซุกตัวลงไปในรังของตัวเอง จนเหลือแค่เพียงตาใสและเส้นผมสีปีกกาที่โผล่ออกมาให้แมดส์ได้เห็น

“พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย” แมดส์หยุดยืนอยู่ใกล้ ๆ กับเตียงใหญ่ ก่อนจะกอดอกมองกระต่ายตัวขาวที่ซ่อนตัวอยู่ในรังของตัวเอง “แค่จะเดินมาดูเราก็เท่านั้น..”

“แค่เดินมาดูจริง ๆ นะ” คนตัวขาวถามย้ำ ก่อนจะยอมโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม จนเห็นริมฝีปากสีระเรื่อที่ตัดกับผิวน้ำนม

“ถ้าเราไม่อนุญาต พี่ก็ไม่เข้าไปวุ่นวายหรอกเธียร์”

แมดส์รู้ดีว่าโอเมก้าน่ะหวงรังของตัวมากแค่ไหน แถมยังจำกัดเขตของตัวเองอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นคู่ชีวิตหรืออัลฟ่าหน้าไหน หากไม่ได้รับอนุญาตก็อย่าได้หวังว่าจะเข้าถึงตัวได้

“แต่จะว่าไปเสื้อพี่ก็ใส่สบายดีเหมือนกันนะ..” คนตัวขาวพลิกตัวหันหน้าไปอีกด้าน ก่อนจะบ่นงึมงำคล้ายคุยกับตัวเอง ทางด้านคนที่ถูกหันหลังให้อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ได้แต่มองการกระทำของคนรักอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เธียร์หันหลังให้แมดส์อย่างไม่สนใจ แม้ว่าเมื่อครู่เขากำลังสนทนากันอยู่แท้ ๆ

นี่มันช่างเป็นการกระทำที่ทำให้ทรูอัลฟ่าหนุ่มแอบหน้าเสียไม่น้อย เขากำลังโดนเธียร์เมินเพราะไอ้เสื้อผ้าพวกนั้นแท้ ๆ

ก็คงต้องยอมรับจริง ๆ ว่าแมดส์กำลังอิจฉาเสื้อผ้าของตนที่ได้รับความสนใจจากเธียร์ มากกว่าตัวเองที่ได้แต่ยืนมองเงียบ ๆ ทั้งที่เขามีชีวิตและสามารถโต้ตอบอีกฝ่ายได้

“นอนดี ๆ หน่อยเธียร์”

แมดส์เบือนหน้าหนีเพียวโอเมก้าตัวเล็กทันที เมื่อชายเสื้อตัวใหญ่เลิกขึ้นจนเห็นเอวบาง ในจังหวะที่คนตัวขาวขยับตัวจัดท่าทางการนอน คนตาดุย่อมรู้ดีว่าคนรักของตัวเองยังไม่คุ้นชินกับการมองร่างกายของกันและกันอย่างตรงไปตรงมา แม้จะชอบแกล้งให้เธียร์งอแงอยู่บ่อยครั้งก็ตาม

ทางด้านคนถูกทักเองก็รีบดึงชายเสื้อของตัวเองลงมาให้เรียบร้อย ก่อนจะซุกซ่อนใบหน้าที่แดงก่ำของตัวเองไว้ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่

“แล้วพี่ยังไม่ง่วงอีกหรือ ถึงได้ยังไม่ยอมนอน” คุณหนูตัวขาวเอ่ยถามคนที่ยังคงเอาแต่ยืนมองตัวเอง ก่อนจะเหลือบมองเตียงจำเป็นของแมดส์ที่ถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อย

“นอนไม่หลับ..”

คิ้วสวยขมวดเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนั้นจากคนตัวใหญ่ นัยน์ตาใสได้แต่ช้อนมองคนที่เอาแต่มองหน้าตัวเอง พลางขบคิดหาเหตุผลว่าทำไมคนรักของตนจึงนอนไม่หลับ

“มีเรื่องกังวลใจหรือ?”

“ถ้าหมายถึงตอนนี้.. ก็คงมี”

“พี่เล่าให้เราฟังได้นะ”

แมดส์ส่ายหน้าช้า ๆ ให้กับความหวังดีของคนตัวขาว ทรูอัลฟ่าผิวเข้มได้แต่จ้องมองใบหน้าน่ารักที่ดูกังวลไม่น้อยกับการที่เขานอนไม่หลับ

“มั่นใจหรือว่าช่วยพี่ได้?”

“…..”

“แล้วถ้าเมียไม่ยอมให้นอนด้วย พี่ควรทำอย่างไรดีล่ะเธียร์?”

เจ้าของตายิ้มแสร้งยกมือขึ้นปิดปากในขณะที่หาวหวอด และแสดงออกว่าตนเองรู้สึกง่วงนอนเต็มทน ทั้งที่ความจริงเจ้าตัวนั้นตื่นเต็มตา เพราะคำพูดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อของลูกในท้องตัวเองก็ตาม

“ง่วงนอนหนีกันเลยนะ..”

คนที่ยืนกอดอกมองคนตัวขาวได้แต่อมยิ้มกับภาพน่าเอ็นดูตรงหน้า กองผ้าขนาดใหญ่ที่กลายเป็นรังขนาดย่อมให้กับเธียร์ มันโอบล้อมเพียวโอเมก้าตัวเล็กจนแทบจมหายไปในกองผ้า

“ก็เราง่วงแล้วจริง ๆ” เธียร์เอ่ยตอบคนตรงหน้า พลางพยักพเยิดหน้าไปที่โซฟา เพื่อให้คนรักของตนกลับไปอยู่ในที่ของตัวเอง “พี่ก็ไปนอนได้แล้ว”

“ไม่ช่วยพี่แล้วหรือ ถึงได้ไล่กันแบบนี้”

“พี่แกล้งเรา..” คนตัวขาวบ่นงึมงำ “ทุกคนก็ชอบแกล้งเรา”

ก็ทำตัวให้มันน่าแกล้งน้อย ๆ หน่อยสิเธียร์ เล่นโดนแกล้งแล้วไม่โกรธคนอื่นแบบนี้ ใครก็อยากจะเข้ามาหยอกเย้าให้เจ้าตัวฟึดฟัดเล่น ๆ ทั้งนั้น รวมไปถึงแมดส์ด้วยเช่นกันที่ชอบเวลาคนตัวขาวทำอะไรไม่ถูก

“น่ารักเสียขนาดนี้ ใครมันจะไม่อยากแกล้ง”

คนที่ถูกเอ่ยชมอย่างตรงไปตรงมารู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า จะด้วยคำพูดหวานหูหรือสายตาของแมดส์ มันก็ล้วนทำให้เธียร์อยากหายไปในอากาศชะมัด

มันไม่บ่อยครั้งนักหรอกที่คนห้วน ๆ อย่างแมดส์ จะเอ่ยชมเธียร์ด้วยคำพูดซื่อตรงและสายตาเอ็นดูเช่นนี้

“แล้วพี่แกล้งเราพอหรือยัง” เสียงกระเง้ากระงอดจากปากของเธียร์ ทำให้แมดส์ยอมเลิกแกล้งคนรักของตน

“หน้าแดงขนาดนี้.. เพราะอากาศที่ฟลัมมันร้อนหรือเราเขินพี่กันแน่”

แมดส์ เบลเลอมอนท์ ย่อมรู้คำตอบอยู่แก่ใจของตัวเองดี

“เราไม่ได้เขิน!”

ท่าทางว่าแม่กระต่ายตัวขาวจะโมโหเข้าเสียแล้ว….


 

 

 

HASHTAG #maddogmn

 

 

Talk : น้องเธียร์ แม่จะตี! รีส หยุดปั่นน้องได้แล้ว หยุด หยุดเดี๋ยวนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 721 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,517 ความคิดเห็น

  1. #6234 Hwasun. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 02:26
    ตอนนี้ถูกเซนเซอร์ค่าาาาา ไรท์ขาาาา แงงงง T T
    #6,234
    0
  2. #6183 jjj_jaejamje (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 15:04
    อ้ากกกกก น้องเธียร์ลูก!!!! เขินจนอยากลุกไปตีลังกา
    #6,183
    0
  3. #6085 babemay (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 11:22
    ฮือแมดส์ก็น่ารักตลอด ชอบตอนเขาคุยกัน รักกันมากๆเลย 🥺 ถึงจะเป็นคู่ชีวิตแต่แมดส์ก็ขอก่อนที่จะจูบ หงิงเลย ชอบมาก ฮือ แต่น้องเธียร์คะ ซนมากกกกกก ไปหาพี่แมดส์ถึงขนาดนั้นจะรอดหรอ!!!! โดนพี่รีสปั่นอีกแล้ว -ตาคนนี้ปั่นเก่งตลอด ฮือ 5555555555 แต่แซ่บมาก โอ้ย 🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺
    #6,085
    0
  4. #6035 doraaung (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 20:58
    คุณหนู!!!!!
    อมก ฮืออออ มันยิ้มทั้งตอนเลยวุ้ยยย

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าาาา
    #6,035
    0
  5. #5943 copookung (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 21:13
    เขินมากกก แค่ปกติก็เขินหน้าบู้บี้แล้ว นี่น้องเธียร์อ้อนอีก ขอนุยาดสำลักฟามเขินตัยไปเรยนะค้า
    #5,943
    0
  6. #5920 Oywctmw (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 18:00
    ขุ่นพระ แรงมากกกกกก
    #5,920
    0
  7. #5919 Oywctmw (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 18:00
    ขุ่นพระ แรงมากกกกกก
    #5,919
    0
  8. #5918 Oywctmw (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 17:59
    อมก แรงมากกกกกก
    #5,918
    0
  9. #5873 dissilyn (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 00:49
    ลูกแม่แซ่บอ่ะ แล้วตารีสก็คือปั่นจนน้องได้งานเพิ่ม คุณพี่เค้าคงดีดแหละได้หลานตั้งสองคน
    #5,873
    0
  10. #5847 UmeMomo (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 14:58
    รีส โอ๊ย ปั่นจัด เป็นเครื่องปั่นหรอ 5555555555555555
    #5,847
    0
  11. #5817 Ssnnman (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 11:12
    น้องเธียร์ลูก!!!! โดนพี่รีสปั่นมาแบบนี้ แม่จะเป็นลมมมมม
    #5,817
    0
  12. #5700 fararaferren (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 22:33
    รีสแบบ555555 น้องก็ซื่อมากกโดนอิพี่ปั่นจน...ว่าแต่น้องของพี่จะรอดมั้ยเนี่ย พิแมดส์มันดูหื่นขึ้นหน้าจริงจังมาก
    #5,700
    0
  13. #5580 lopenav (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 14:35
    รีสคือปั่นเก่งมาก อยากเห็นนางโดนปั่นคืนบ้าง555555555555555555555555555555555
    #5,580
    0
  14. #5516 Romeo (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 23:19

    สายปั่นแห่งฟลัม รีส เบลเลอร์มอน!!!

    #5,516
    0
  15. #5444 waika (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 21:04
    รีสคือมีหน้าที่ปั่นอย่างเดียวเลยมั้ย ทำได้ดีด้วยนะ5555555
    #5,444
    0
  16. #5433 ;; (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 14:50
    รีส!!!!หยุดเดี๋ยวนี้ หยุดทันที!!!!! ตัวเองโดนบ้างละจะรู้สึก!!!!!!
    #5,433
    0
  17. #5427 ry_chobiss (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 10:02
    น้องไม่ทันทั้งพี่คนโตและคนกลางเลย โอ๋ลูกๆๆ
    #5,427
    0
  18. #5359 wxnnilx (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 23:50
    รีส!!!!! ไปปั่นอะไรน้องเธียร์ เดี๋ยวเถอะนะๆๆๆ
    #5,359
    0
  19. #5354 Milly-princess (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 17:48
    รีสปั่นเธียร์ยังไงเนี่ย อ่ย;-;
    #5,354
    0
  20. #5349 cp_psr (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 23:40
    พี่รีสก็แกล้งน้องเธียร์อีกคนใช่มั้ยเนี่ย ต้องให้เลสลีย์ตนโตจัดการซะแล้ว น้องเธียร์หนูจะรอดจากพี่แมดส์ใช่มั้ย เจอพี่รีสปั่นซะ5555
    #5,349
    0
  21. #5293 firstchxnx (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 12:06
    น้องเธียร์ทำไรค้าบ5555555
    #5,293
    0
  22. #5285 _Neferu_ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:12
    อยากเห็นหมาบ้าปั่นพี่คืนเลยขอหนักๆ มาปั่นน้องสะใภ้ดีนัก โอ้ยยยยยยเขิน น้องหนูท้องอยู่ เบาได้เบานะ
    #5,285
    0
  23. #5284 นานะอิสแฮปปี้💖 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 05:32
    แม่จะตีหนูน้องเธียร์!!
    #5,284
    0
  24. #5283 jyajya (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 04:53
    พี่รีสสายสมูทตี้ ปั่นเก่งงงงงงงง
    #5,283
    0
  25. #5282 Phenber (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 04:14
    นายรีสคือปั่น ปั่นเก่งมากดีมากค่ะ 555555 และให้ เราเขินมุดอีกแล้วตอนเค้าแสดงความรักต่อกัน ตอนบอกว่าหวงกะคือระเบิดตัวเองไปเลยค่ะ ;-;
    #5,282
    0