[ #MINNO ] MAD DOG ¦ True Alpha x Pure Omega

ตอนที่ 10 : [SPECIAL] Mad Dog : White Magnolia

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,013 ครั้ง
    13 ธ.ค. 62

 

 

Note : สเปเชียลในตอนนี้มีเนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกับตอนหลักนะคะ 

 

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและไม่ทันได้ตั้งตัวซึ่งกำลังเกิดขึ้น ทำให้ เธียร์ เยลเวอร์ตัน คิดว่าตัวเองต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ที่พูดออกไปแบบนั้นกับทรูอัลฟ่าผิวสีเข้ม จนเป็นสาเหตุที่ทำให้ตอนนี้เจ้าตัวนั้นต้องมายืนตอบคำถามกับแม่บ้านคนสนิทด้วยคำโกหก  

“เราอยู่คนเดียวได้จริง ๆ นะเอนยา” คนตาใสเอ่ยบอกคนสนิทโดยที่ใบหน้าน่ารักของเจ้าตัวนั้นก็พยายามอย่างมากที่สุดที่จะไม่หลุดพิรุธออกไปให้โดนจับได้ และแน่นอนว่าสายตาของคนที่ยืนหลบบริเวณมุมมืดหลังม่านผืนใหญ่ก็กำลังชมการแสดงละครของเพียวโอเมก้าตัวขาวด้วยความขบขัน  

“เอนยาจะปล่อยให้คุณหนูอยู่คนเดียวยังไงคะ เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นเอนยาจะได้ดูแลคุณได้”  

“ใครจะเข้ามาทำร้ายเราได้กันล่ะ” เธียร์ว่า “คนที่เฝ้าอยู่ข้างนอกก็เต็มไปหมด ยังจะต้องกลัวอะไรอีก”

“คุณหนูก็น่าจะรู้ดีนี่คะว่าเหตุผลที่ทำให้เอนยากลัวมันคืออะไร…”

เจ้าหล่อนไม่ได้กลัวว่าคนนอกจะเข้ามาทำร้ายร่างกายเจ้านายตัวเองเลยสักนิด เพราะสิ่งที่น่ากลัวกว่าผู้บุกรุกมันก็คงเป็นความคิดของเธียร์เสียมากกว่า คนที่ครั้งหนึ่งเคยคิดฆ่าตัวเองมันก็ย่อมทำให้คนรอบข้างนั้นอดเป็นห่วงไม่ได้

“ถ้าเราจะทำแบบนั้นอีก เราคงทำมันไปนานแล้วเอนยา”  

ไม่จำเป็นต้องรอให้กลับมาฮาร์เดนเจอร์ ถ้าคนเรามันคิดจะฆ่าตัวตายมันก็ย่อมไม่ใช่เรื่องยากอยู่แล้ว

“คุณหนูคะ..”  

“เราแค่อยากอยู่คนเดียว” เพียวโอเมก้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นโดยที่สายตาของเจ้าตัวนั้นก็ไม่ได้แฝงความโกหกแต่อย่างใด “เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้มันมากมายจนเราอยากทบทวนอะไรบางอย่างกับตัวเอง”

ไม่ว่าจะเป็นการแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว หรือแม้กระทั่งความรู้สึกของคนเป็นพ่อที่มีต่อตัวเธียร์เองก็ด้วย

แค่ไม่รักลูกที่เกิดมาพร้อมความผิดพลาดมันว่าเจ็บปวดแล้ว แต่การทำร้ายร่างกายที่ไม่ว่าจะเกิดจากความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจมันก็ย่อมสร้างความเจ็บปวดในใจให้กับเธียร์

“แต่ว่าคุณชาย…”

“ไม่เชื่อใจเราหรือเอนยา” แววตาออดอ้อนของคุณหนูเยลเวอร์ตันกับใบหน้าหงอย ๆ ของเจ้าตัว ยังคงใช้ได้ผลกับใครหลายคนอยู่เสมอ รวมไปถึงแม่บ้านคนสนิทเองก็ด้วย

“งั้นคุณหนูสัญญากับเอนยาได้ไหมคะว่าวันนี้จะไม่ร้องไห้อีกแล้ว”

แค่วันนี้ที่คุณหนูเยลเวอร์ตันต้องเสียน้ำตาให้กับความเจ็บปวดพวกนั้น มันก็มากมายเกินกว่าที่จะเสียน้ำตาได้อีก ตาสวยที่แดงช้ำอย่างเห็นได้ชัดในตอนนี้ ในวันรุ่งขึ้นคงจะบวมช้ำอีกเป็นแน่ ไหนจะรอยแดงบนใบหน้าขาวนั่นก็คงช้ำไม่น้อย

“สัญญาสิ..” มือขาวของเพียวโอเมก้าแตะเบา ๆ ที่บริเวณหลังมือของแม่บ้านคนสนิท ก่อนที่ปากบางจะคลี่ยิ้มบาง ๆ ให้กับคนสนิทได้สบายใจ “เราสัญญาว่าวันนี้เราจะไม่ร้องไห้อีก”

“อย่าเสียใจให้กับคนที่ไม่เคยเห็นค่าคุณหนูอีกเลยนะคะ”  

แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่ทำร้ายจิตใจของคุณหนูเยลเวอร์ตันมากสักแค่ไหน เอนยาก็คงต้องเลือกพูดมันออกไปตามตรงดีกว่าที่จะยอมพูดคำหวานที่มีแต่จะทำร้ายจิตใจของอีกฝ่าย  

ความเสียใจของ เธียร์ เยลเวอร์ตัน ต่อให้จะเป็นจะตายสักแค่ไหน มันก็คงไม่มีวันที่จะทำให้หัวหน้าตระกูลเยลเวอร์ตันเห็นใจได้

“เราจะไม่เสียใจให้กับเขาแล้วเอนยา…” แววตาที่วูบไหวของเธียร์ยังคงสามารถทำให้รับรู้ได้ถึงความอ่อนไหวภายในจิตใจ แต่ทว่าประโยคที่กล่าวออกมาก็กลับทำให้เอนยาอดไม่ได้ที่จะโอบกอดคุณหนูของเจ้าหล่อนอย่างที่เคยทำมาตลอด “มันคงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริง ๆ ที่เขาจะทำร้ายเราได้แบบนี้”  

เมื่อใดที่ เธียร์ เยลเวอร์ตัน หลุดพ้นออกไปจากที่นี่ เขาเองก็หวังว่าจะได้ใช้ชีวิตดั่งนกที่โผบินสู่โลกอันกว้างใหญ่ หาใช่นกน้อยในกรงทองที่ถูกเลี้ยงไว้เพื่อความสวยงาม  

แรงโอบกอดที่เพิ่มมากขึ้นจากแม่บ้านคนสนิทยังคงเป็นเพียงไม่กี่สิ่งที่ทำให้เธียร์รู้สึกอบอุ่นอยู่เสมอ หากไม่มีเอนยาแล้วเธียร์ก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าตัวเองจะเป็นเช่นไร

“ยังไงเอนยาก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ไปกับคุณหนู”

ไม่มีทางที่เอนยาจะยอมให้คุณหนูของตัวเองต้องไปอีกเมืองหนึ่งด้วยตัวคนเดียวแน่นอน คนต่างบ้านต่างเมืองพวกนั้นใจคอเป็นอย่างไรก็ไม่มีใครรู้  

“ขอบใจนะเอนยา..” แขนขาวยกขึ้นโอบกอดแม่บ้านคนสนิทก่อนที่ใบหน้าน่ารักจะซบลงที่ไหล่ของอีกฝ่าย พลางหลับตาและซึมซับความรู้สึกที่ช่วยหล่อเลี้ยงหัวใจที่บอบช้ำของตัวเองให้ทุเลาลง “เราไม่รู้จะตอบแทนยังไงเลย..”

 ความรู้สึกที่อยากจะขอบคุณคนสนิทอย่างใจจริงพวกนี้ เธียร์เองก็ไม่รู้ว่าจะต้องตอบแทนอีกฝ่ายด้วยวิธีไหนกัน ทั้งที่ไม่ใช่คนในครอบครัว ไม่ใช่คนที่มาจากสายเลือดเดียวกัน แต่เอนยาก็กลับเป็นที่พึ่งพาแทบทุกสิ่งให้กับเธียร์ไม่น้อยไปกว่าดีแลนด์  

“ต่อให้ไม่มีใครรักคุณหนู ก็ขอแค่ให้คุณหนูรักตัวเอง..”

แต่ในบางครั้ง เธียร์ เยลเวอร์ตัน เองก็ทั้งรักและเกลียดตนเองไปพร้อม ๆ กัน..

“แต่บางทีโลกใบนี้ก็ใจร้ายกับเราเหลือเกิน”

“….”

“ทำไมถึงใจร้ายกับเราได้ขนาดนี้..”

สำหรับเอนยาที่กำลังสนทนาอยู่ด้วยคงเข้าใจว่าเป็นคำตัดพ้อของเธียร์ แต่สำหรับ แมดส์ ไทเลอร์ ที่ยืนมองเหตุการณ์ทุกอย่างและได้ยินบทสนทนาทั้งหมด ย่อมรับรู้ได้ว่าประโยคหลังที่เพียวโอเมก้าเอ่ยมันคือคำถามที่ถูกส่งมาให้กับตัวเอง ตาใสของคนที่เคยซบใบหน้าลงกับไหล่ของแม่บ้านคนสนิทเงยขึ้นมามองทรูอัลฟ่าผิวเข้ม ก่อนที่เมินสายตาหนีให้แมดส์ได้ขบคิดอยู่ในหัวกับการกระทำเช่นนั้น

ใช้เวลาอีกครู่ใหญ่กว่าที่เอนยาจะยอมออกไปจากห้องหลังจากไล่จัดการพาคุณหนูของตัวเองไปอาบน้ำจนเรียบร้อย รวมถึงจัดการทำแผลบนใบหน้าให้เธียร์อีกครั้ง  

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณหนู..”

“ราตรีสวัสดิ์เอนยา..”  

เพียวโอเมก้าตัวขาวที่ล้มตัวนอนบนเตียงสี่เสาหลังใหญ่เอ่ยตอบแม่บ้านคนสนิท พลางกระชับผ้าห่มที่ถูกยกขึ้นมาคลุมร่างกายเพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้กับตัวเอง ตาใสมองตามแสงไฟจากเชิงเทียนที่เอนยากำลังเดินถือออกไปจากห้องจนลับสายตาและมองไม่เห็นแสงสว่าง เสียงปิดประตูเบา ๆ จากทางหน้าห้องซึ่งห่างออกไปจากตัวห้องนอนหลักทำให้เธียร์มั่นใจได้ว่าแม่บ้านคนสนิทนั้นออกไปเป็นที่เรียบร้อย

“นายยังอยู่หรือเปล่า…”

เธียร์ เยลเวอร์ตัน เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบเพื่อความมั่นใจ เพราะหลังจากที่เจ้าตัวเข้าไปอาบน้ำจนเป็นที่เรียบร้อย คนที่เคยหลบสายตาของแม่บ้านคนสนิทอยู่บริเวณม่านหลังใหญ่นั้นก็กลับหายไปเสียแล้ว ซึ่งมันก็มีความเป็นไปได้ว่าแมดส์อาจจะใช้ช่วงเวลานี้หลบออกไปจากห้องของเธียร์

แขนเล็กดันตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งบนเตียงอีกครั้ง หลังจากรออยู่สักครู่แต่ก็กลับที่ไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากใครคนนั้น เพียวโอเมก้าตัวขาวเอี้ยวตัวไปจุดเทียนที่เชิงเทียนข้างเตียงซึ่งถูกดับไปเมื่อไม่นานเพื่อเพิ่มแสงสว่างภายในห้อง  

“อะ..”

จังหวะที่เธียร์กำลังจะเอี้ยวตัวกลับมาหลังจากจุดเทียนเพื่อเพิ่มความสว่างเป็นที่เรียบร้อย เจ้าตัวก็ต้องผงะด้วยความตกใจ เมื่อใครคนนั้นที่คิดว่าคงออกไปจากห้องแล้วกลับปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าตัวเองในระยะประชิดตัว วงแขนแข็งแรงของทรูอัลฟ่าหนุ่มคร่อมทับกักขังคนตัวเล็กกว่าจนเพียวโอเมก้าไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวไปทางไหน และร่างกายสูงใหญ่ที่กำลังคร่อมทับเธียร์อยู่บนเตียงนอนในตอนนี้คงไม่ใช่ภาพที่น่ามองแน่นอนหากใครได้เข้ามาเห็น  

แสงไฟจากโต๊ะข้างเตียงยังคงส่องแสงสว่างให้ได้เห็นใบหน้าของ แมดส์ ไทเลอร์ ที่ปราศจากผ้าสีเข้มซึ่งเคยปกปิดใบหน้า สายลมอ่อน ๆ ที่พัดเข้ามาภายในห้องก็ชวนให้กลิ่นประจำตัวของทรูอัลฟ่าหนุ่มและเพียวโอเมก้าอบอวลไปทั่วห้องนอน จนกลบกลิ่นของทะเลในยามค่ำคืน

โครงหน้าคมที่ขับให้ใบหน้าหล่อนั้นคมเข้มชัดเจน ไหนจะคิ้วเข้มที่เข้ากันได้ดีกับดวงตาเฉยชา จมูกโด่งได้รูปซึ่งไม่ได้มากและน้อยจนเกินไปก็รับกับริมฝีปากหยักที่มักจะไร้ซึ่งรอยยิ้ม องค์ประกอบบนใบหน้าของ แมดส์ ไทเลอร์ มันคงปฏิเสธไม่ได้ว่าคล้ายกับรูปปั้นชั้นเยี่ยมซึ่งถูกตั้งใจสร้างขึ้น

“ที่คุณหนูบอกว่าใจร้ายนี่หมายถึงใครกัน?”

น้ำเสียงแหบต่ำของไทเลอร์ยังคงสร้างความกดดันให้กับคนถูกถาม จนมือของเพียวโอเมก้าเผลอกำผ้าห่มที่อยู่ใกล้มือตัวเองแน่น  

“ทุกคนที่ใจร้ายกับเรา..” เธียร์ตอบเสียงเบาด้วยความพยายามอย่างถึงที่สุดเท่าที่ตัวเองจะทำได้ในตอนนี้ ระยะห่างที่ไม่ได้มากมายเช่นนี้ยังคงสร้างความหวาดหวั่นให้กับเจ้าตัวเป็นอย่างมาก  

เธียร์ เยลเวอร์ตัน เดาไม่ออกเลยว่า แมดส์ ไทเลอร์ กำลังคิดอะไรอยู่ในตอนนี้  

“ตอบได้ดี..” ประกายบางอย่างในดวงตาของแมดส์กำลังทำให้เธียร์หวาดหวั่นใจไม่น้อย คนตัวเล็กนั้นเกลียดช่วงเวลาแบบนี้เหลือเกิน เกลียดที่ตัวเองไล่ตามอีกฝ่ายไม่ทันและถูกกลั่นแกล้งให้หวาดกลัว

คน ๆ หนึ่งจะทำให้รู้สึกทั้งปลอดภัยและอันตรายในเวลาเดียวกันได้อย่างไร

“เรานึกว่านายจะออกไปแล้วเสียอีก” เธียร์เบี่ยงประเด็นหัวข้อสนทนาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อทรูอัลฟ่าหนุ่มยังคงเอาแต่จ้องตัวเองไม่หยุด  

“แล้วก่อนหน้านี้ใครกันที่ขอให้ฉันอยู่กัน”

แมดส์ ไทเลอร์ ตอบคำถามของเธียร์อย่างหน้าตาเฉย ในขณะที่เพียวโอเมก้านั้นกัดริมฝีปากตัวเองแน่นยามที่นึกถึงประโยคอันไม่สมควรพูดที่ตนเองได้เอ่ยออกไปในก่อนหน้านี้

‘อยู่กับเราก่อนได้ไหมไทเลอร์..’

ช่างน่าอายเหลือเกินที่เธียร์เอ่ยแบบนั้นออกไปกับแมดส์

“แต่เราก็ไม่ได้คิดว่านายจะอยู่จริง ๆ” คนตัวขาวเถียงอีกคนตาใส  

“ไม่คิดแต่ก็หวัง?”  

แมดส์ ไทเลอร์ ยังคงไล่ต้อนคนตัวขาวที่ถูกขังอยู่ในวงแขนของตัวเองอย่างนึกสนุกกับการที่ได้เห็นใบหน้าของเธียร์ในยามทำอะไรไม่ถูก

“เราไม่ได้หวัง” เธียร์ยังคงไม่ยอมรับ อีกทั้งยังหลบสายตาของแมดส์อย่างตั้งใจ  

“ไม่ได้หวังก็ดี…” ทรูอัลฟ่าหนุ่มคร้านจะกลั่นแกล้งอีกฝ่ายแล้วเต็มที เพราะแค่นี้กระต่ายตัวขาวก็สั่นกลัวจนน่าสงสาร  

“นายรีบออกไปเถอะ ถือซะว่าก่อนหน้านี้เราไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน” เพียวโอเมก้าตัดสินใจเอ่ยบอกทรูอัลฟ่าตรงหน้า เมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองนั้นเหนื่อยเกินไปแล้วสำหรับการพูดคุยกับคนอย่างไทเลอร์  

“ไล่กันแบบนี้เลยหรือคุณหนู”

“เราไม่ได้ไล่” คนตัวขาวเงยหน้าขึ้นมาเถียงในทันที เมื่ออีกฝ่ายนั้นเข้าใจความหมายของตัวเองผิด “เราแค่จะบอกให้นายออกไปก็แค่นั้น ถ้าไม่ออกไปตอนนี้อีกครู่หนึ่งถ้าเปลี่ยนเวรยามนายจะออกไปลำบากยิ่งกว่าเดิม” เธียร์เอ่ยออกมายาวเหยียดเพราะไม่อยากให้อีกคนเข้าใจผิด  

“มันไม่ได้ยากสำหรับฉันหรอกคุณหนู”

“แต่เราไม่ได้จะไล่นายจริง ๆ นะ”

ใช้คำว่าไล่แบบนี้มันรุนแรงเกินไปหรือเปล่า เขาไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นเสียหน่อย

“อืม..”

“นายกำลังเข้าใจเราผิดนะไทเลอร์ เราไม่ได้หมายความแบบนั้น” คนตัวขาวยังคงอธิบายให้คนหน้านิ่งฟังอย่างไม่ลดละ ตาใสที่เคยหลบสายตาก็จ้องมองดวงตาไทเลอร์ด้วยความซื่อสัตย์ในความรู้สึกของตัวเอง จนทำให้คนมองรับรู้ได้ว่าคนตรงหน้านั้นไม่ได้โกหกเลยสักนิดกับสิ่งที่พูดมา

“จะหมายความว่าอะไรก็ช่าง มันไม่ได้สำคัญหรอกคุณหนู”

คนฟังถึงกับสะอึกเมื่อได้รับคำตอบที่ทำร้ายความรู้สึกจากแมดส์ ประโยคบอกปัดที่ไร้ซึ่งคำพูดดี ๆ หากใครได้ฟังก็ต้องสะอึกไปตาม ๆ กัน

“ถ้าไม่อยากพยายามเข้าใจก็ไม่เห็นต้องพูดแบบนี้เลยไทเลอร์…”

“….”

“สำหรับเราน่ะ คนที่ใจร้ายมากที่สุดมันก็คือนาย” เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มว่าทั้งน้ำเสียงที่สั่นเต็มที “นายกำลังทำให้เราคิดว่านายพยายามเข้าใจ แต่สุดท้ายนายก็ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย”

“….”

“เราไม่น่ามีความรู้สึกดี ๆ แบบนั้นกับนายเลย”  

“เธียร์..”

“!!!”

ความรู้สึกตกใจที่เกิดขึ้นยามที่ได้ยินทรูอัลฟ่าหนุ่มเรียกชื่อตัวเองห้วน ๆ ยังคงทำให้รู้สึกตกใจที่ไม่สามารถเทียบได้กับริมฝีปากบางที่ถูกครอบครองอย่างไม่ได้ทันตั้งตัว สัมผัสแปลกประหลาดที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับมันมาจากญาติผู้น้องซึ่งเต็มไปด้วยความตะกละตะกลามจากสัญชาตญาณ แต่ในครั้งนี้มันกลับทำให้เธียร์ไม่สามารถทำอะไรได้ถูก ความรู้สึกชื้นแฉะที่แสนชัดเจนบริเวณริมฝีปากซึ่งถูกบดจูบเคล้าคลอในตอนนี้ ริมฝีปากหยักยังคงบดเบียดเข้าหาริมฝีปากจิ้มลิ้ม ดูดดึงขบเม้มจนทำให้เพียวโอเมก้ารู้สึกเจ็บไม่น้อยริมฝีปาก ลิ้นหนาที่สอดเข้ามาในโพรงปากนุ่มจากการที่มือใหญ่บีบปลายคางได้รูปให้เผยออ้าออก ซ้ำยังเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กที่ไร้ประสีประสาเหมือนคนจูบไม่เป็น กระต่ายขาวสั่นระริกอยู่ในอ้อมกอดของหมาบ้าที่กำลังแผลงฤทธิ์จนน่าสงสาร ไม่ว่าจะถูกชักนำไปในทางใดเจ้าของริมฝีปากหวานล้ำก็กลับเงอะงะไปเสียหมด  

“อึก..”

มือขาวบีบไหล่กว้างของทรูอัลฟ่าแน่นเมื่อแมดส์ยังคงไม่ยอมละริมฝีปากออกจากตัวเอง จนทำให้แทบขาดอากาศหายใจอยู่รอมร่อ อากาศเพียงน้อยนิดที่เว้นช่วงให้ได้หายใจยังคงไม่สามารถช่วยให้เธียร์หายใจได้เต็มปอด หากเทียบกับการถูกขโมยจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้

เนื้อตัวนุ่มนิ่มที่แทบจะหลอมละลายไปกับจูบร้อนแรงซึ่งเปลี่ยนมาเป็นจูบหนัก ๆ ซึ่งยังคงดูดเม้มริมฝีปากบางและไล่ต้อนลิ้นเล็กจนน้ำสีใสไหลออกมาจนล้นเลอะบริเวณมุมปากสวย

ริมฝีปากหยักละริมฝีปากออกจากกลีบปากบางแต่ก็ยังคงคลอเคลียไม่ห่างใบหน้าจิ้มลิ้ม สายตาคมไล่มองเครื่องหน้าของเธียร์ที่แดงก่ำเพราะเลือดที่สูบฉีดอย่างเต็มที่ ดวงตาใสซึ่งฉ่ำไปด้วยน้ำสีใสยามที่ช้อนมองยิ่งทำให้รู้สึกราวกับถูกออดอ้อนอยู่ตลอดเวลา กลีบปากช้ำจนขึ้นสีเข้มยิ่งกว่าเดิมก็ดูจะเป็นหลักฐานชั้นดีถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ และยิ่งไล่ลงมาต่ำกว่าใบหน้าก็ยิ่งทำให้ทรูอัลฟ่าหนุ่มเห็นช่วงไหล่และแผ่นอกขาวซึ่งโผล่พ้นเสื้อแขนขาวสีอ่อน  

เรื่องที่เขาบอกว่าเพียวโอเมก้ามีเสน่ห์บางอย่างที่น่าดึงดูดมากกว่าโอเมก้าปกติมันก็คงเป็นเรื่องจริง

“จูบไม่เป็นหรือคุณหนู…”

กลิ่นหอมของเจ้าดอกแม็กโนเลียอันหวานละมุนที่ถูกปล่อยออกมามากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ย่อมผสมผสานไปกับกลิ่นไม้หอมไหม้ของทรูอัลฟ่าหนุ่มที่เข้มขึ้นจนติดจมูกของเพียวโอเมก้า  

กลิ่นหอมที่ติดจมูกหรือจะชัดเจนเท่ารสจูบที่ฝังลึกในความรู้สึก..

“ทำไมถึงจูบเรากันไทเลอร์..”  

"ก็แค่จูบจะคิดอะไรมากล่ะคุณหนู"

 

HASTAG  #maddogmn

 

 

 

Talk : เหตุผลที่ว่าทำไมคุณชายเลนนิกซ์ถึงได้กลิ่นอัลฟ่าในห้องน้องเธียร์ชัดเจนขนาดนี้  

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.013K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,517 ความคิดเห็น

  1. #6452 Rannaree Rannaree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 13:10
    โอ้ยยยย ตาแมดส์ ละถ้ายังมาตีหน้ามึนทำตัวเย็นชาอีกนะ ฉันจะตีจริงๆ จูบน้องก่อนไม่ยอมปล่อยขนาดนี้ บอกก็แค่จูบ ซึนไม่เคยเปลี่ยนนน
    #6,452
    0
  2. #6304 LILNCT23 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 20:10
    ร้ายยมากกกก!!!!!!!
    #6,304
    0
  3. #6297 __0997 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 16:50
    กรี้ด!!!!!! แค่จูบอะไรนายแมดส์ พูดมาได้!!!!
    #6,297
    0
  4. #6296 __0997 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 16:49
    ฉันว่าแล้ววววววววววววว จริงๆคือตอนอ่านตะหงิดใจตรงที่บอกว่าได้กลิ่นจากตัวน้อง คือแบบแอบคิดไปถึงเชสว่าถ้ามันฝากกลิ่นได้มันต้องใกล้ขนาดไหนน แล้วนี่เป็นคู่ชะตาด้วยป่ะ เหมือนแบบกลิ่นมันก็จะยิ่งผสมกันไหม อ้ย นายต้องรับผิดชอบแล้วนะนายแมดส์!!!
    #6,296
    0
  5. #6220 minmin_jang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 14:02
    นายแมดดดดด ชั้นอยากเอามีดแทงเทอจริงๆ
    #6,220
    0
  6. #6199 หนึ่งนาฬิกา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 11:40
    หนอยแน่ จูบลูกชั้นแล้วยังจะมาพูดจาแบบนี้อีกนะนายแม้ด !!!
    #6,199
    0
  7. #6152 jjj_jaejamje (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 10:52
    กรี้ดดดดดดดด พูดออกมาได้ไง!!!!
    #6,152
    0
  8. #6122 BBbyunbua (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 22:03
    กรี๊ดดดดนายแมด!!!! ทำลูกชั้นขนาดนี้ รับผิดชอบด้วยนะ
    #6,122
    0
  9. #6023 uuika (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 18:18
    นายแมด!!!!!
    #6,023
    0
  10. #6021 tenniskrtr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 13:52
    พูดดีๆกับน้องได้มั้ยนายเเมด
    #6,021
    0
  11. #6001 zepi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 23:34
    นายแมดคนปากร้าย
    #6,001
    0
  12. #5994 pwk01 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 02:48
    คนนิสัยไม่ดีๆๆๆ
    #5,994
    0
  13. #5993 pwk01 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 02:48
    คนนิสัยไม่ดีๆๆๆ
    #5,993
    0
  14. #5975 Baozi99_Mandoo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 18:36
    ขอให้แกคลั่งรักน้องแล้วน้องไม่รักตาแมดส์!!!
    #5,975
    0
  15. #5958 doraaung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 19:24
    มันทำไมนักฮะ ขยันทำร้ายจิตใจกันจริงเชียวพ่อคุณ ก็แค่จูบ เทอออ แมดดด หลอกตัวเอง
    คุณหนูยังคงน่ารักแม้กระทั่งตอนที่น่าสงสารไม่เปลี่ยน นายต้องแพ้ไทเลอร์!!!!

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าาา
    #5,958
    0
  16. #5929 mefallinginlovewithjeno (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 20:31
    คนข้างล่างก็กรี๊ด ถ้างั้นก็ กรี๊ดดดดดดดกกกดดเเดดดดกกกด
    #5,929
    0
  17. #5888 Oywctmw (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 23:02
    กรี๊ดเเดดเดดดดเดดดดเด ขุ่นพระ
    #5,888
    0
  18. #5842 Felicia_Kirisora (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 08:47
    ขนาดจูบน้องไปขนาดนี้แล้วยังจะปากดีอีกนะตาแมดส์ อยากฟาดๆๆๆ ให้หนักเลย คนอะไรก็ไม่รู้ หึยยยย
    #5,842
    0
  19. #5722 dissilyn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 11:38
    แมดลวนลามน้องหรอ!
    #5,722
    0
  20. #5649 fararaferren (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 21:19
    จูบน้องแล้วก็ช่างกล้าจะมาปากดีอีกนะนายแม้ด อิพี่บ้าาๆๆๆ
    #5,649
    0
  21. #5540 lopenav (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 20:39
    หนอยๆๆๆๆๆๆ นายคนนี้!!!!!!!!
    #5,540
    0
  22. #5482 downdoii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 13:35
    ที่จริงก็แอบมาจูบลูกเรานี่เอง มันร้ายนักนะ ไทเลอร์
    #5,482
    0
  23. #5371 nahme (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 12:02
    โอ้โห ตอนแรกก็คิดว่าแค่กอดแล้วพี่แมดปล่อยกลิ่น ที่ไหนได้ คุรพี่คะ????
    #5,371
    0
  24. #5168 machada07 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 03:43
    กรี้ดดดดดดเเดเเดด ไม่ได้ป่ะะะะ น้องเธียร์ลูกแม่แงงง
    #5,168
    0
  25. #5151 Crush_on_you (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 21:12
    ตาแมดแกจูบลูกฉัน!!!!! แล้วยังจะพูดจาแบบนี้อีก ลูกฉันเสียใจแน่
    #5,151
    0