[ #MINNO ] | Young Master ¦ True Alpha x Alpha [END]

ตอนที่ 39 : [SPE] Young Master Diary : Aneurin and Ashlynn 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 701 ครั้ง
    26 เม.ย. 63

 

Note : แอบมีฉากเรทที่ไม่เหมาะสมนิดหน่อยนะคะ ;-;


 

 

“อมยิ้มตลอดเสียขนาดนี้ ท่าทางพี่คงจะตกหลุมรักเจ้าพวกเด็กแฝดแล้วล่ะสิ”

เพียวโอเมก้าตัวเล็กเอ่ยทักคนรักของตัวเองด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ ก่อนจะยกยิ้มเล็ก ๆ ให้กับทรูอัลฟ่าผิวเข้มที่เอาแต่อมยิ้มอยู่เป็นพัก ๆ หลังจากที่เจ้าตัวพาเด็กแฝดออกไปเล่นบริเวณด้านนอกเดอะฮิลล์

เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มยังจำเสียงหัวเราะคิกคักของทั้งแอนไอและแอชลินน์ได้ดี ในตอนที่ทั้งสามคนกลับมาถึงเดอะฮิลล์ในช่วงเย็น แฝดน้องอย่างเจ้าลินน์ยิ้มแป้นอยู่บนหลังของ แมดส์ ไทเลอร์ ในขณะที่แฝดพี่อย่างแอนไอก็เจื้อยแจ้วไม่ยอมหยุด ส่วนทรูอัลฟ่าผิวเข้มที่มีศักดิ์เป็นลุงของเจ้าแฝดทั้งสองก็พยักหน้ารับบ้าง หันไปพูดคุยกับเจ้าสองแฝดบ้าง แต่ที่แน่ ๆ เธียร์มั่นใจเลยว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด

เขาเห็นคนรักของตัวเองยิ้มตามหลานชายทั้งสองคน…

“พูดไปเรื่อยน่าเธียร์” แมดส์ ไทเลอร์ เอ่ยตอบคนตัวขาว แมดส์ดึงร่างนุ่มนิ่มให้ขยับมานั่งบนตักของตัวเอง มือใหญ่จัดการปัดปลายผมที่ไม่เข้าที่เข้าทางให้กับคนรัก ก่อนที่ริมฝีปากกระจับจะงับกลีบปากสีระเรื่อของคนรักเบา ๆ “พี่ก็แค่เอ็นดูต่างหาก”

“ถ้าเด็ก ๆ รู้ว่าพี่เอ็นดูพวกเขา ก็คงจะดีใจกันแย่”

“อย่าให้รู้น่ะดีแล้ว เจ้าเด็กพวกนี้แสบใช่ย่อยเสียที่ไหน ยิ่งรู้ว่าเอ็นดูก็ยิ่งไม่ฟัง”

“เราว่ามันก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นสักหน่อย”

“แล้วเธียร์จะไปรู้ได้อย่างไร ในเมื่อเจ้าเด็กแฝดไม่เคยแผลงฤทธิ์ใส่เราน่ะ” มือใหญ่บีบปลายจมูกของเธียร์เบา ๆ ก่อนจะยกยิ้มเล็ก ๆ ซึ่งทำให้เธียร์ต้องยกยิ้มตามอย่างห้ามไม่ได้

กลิ่นกายหอมกรุ่นของเพียวโอเมก้าคู่ชีวิต ทำให้ใบหน้าหล่อคมฝังใบหน้าลงกับไหล่เล็กด้วยความเคยชิน วงแขนแข็งแรงยังคงโอบกอดเอวของอีกฝ่ายเอาไว้เงียบ ๆ ในขณะที่คนถูกกอดเองก็ยินดีที่จะให้อีกฝ่ายกอดตัวเอง และไม่ลืมที่จะลูบกลุ่มผมสีสว่างของแมดส์ที่เอาแต่ซบหน้าลงกับซอกคอของตัวเอง

การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของแมดส์ ยังคงสร้างความรู้สึกอุ่นใจให้กับเธียร์อยู่เสมอ ราวกับแดดยามเช้าอันแสนอบอุ่น ไม่ว่าจะกี่ครั้งที่กอดกันเงียบ ๆ หรือแม้แต่สัมผัสที่ไม่ได้ลึกซึ้งก็ตาม

แม็กโนเลียดอกงามยังคงต้องการแสงแดดที่อบอุ่นให้แก่มันอยู่เสมอ ซึ่งก็เหมือนกับเธียร์ที่ยังคงต้องการแมดส์มาตลอด

เด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มเมื่อยังเป็นเพียงดอกแม็กโนเลียแรกแย้ม ยังคงน่าทะนุถนอมเช่นเดิมไม่เคยเปลี่ยน ไม่ว่าเวลาจะล่วงเลยมากี่ปีก็ตาม แม้โครงหน้าของคุณหนูจากฮาร์เดนเจอร์จะชัดเจนขึ้น แต่กลับแต่งแต้มไปด้วยความหวานละมุน จนเรียกได้ว่าเป็นใบหน้าหวานซึ้งและยากที่จะละสายตา

“พี่ห้ามทำรอยนะ..”

มือเรียวสวยจิกลงบนโคนผมสีสว่างของคนรัก เมื่อรับรู้ถึงริมฝีปากร้อนที่กดจูบลงบนลาดไหล่ของตัวเอง ฟันคมที่ครูดสะกิดผิวกายทำให้ไหล่ผอมห่อเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้

ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่ซุกใบหน้าอยู่ที่ไหล่ของเธียร์ การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่ได้ทำให้แมดส์ลดนิสัยความเป็นตัวเองลงเสียเท่าไหร่นัก แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะแท้จริงแล้วนิสัยของทรูอัลฟ่าผิวเข้มเองก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่ทำให้เธียร์ลำบากใจเท่าไหร่นัก

ความปากร้ายของเจ้าตัวยังคงเหมือนเดิม แต่จะเปลี่ยนเป็นคำดุมากกว่าคำพูดห้วน ๆ ที่ไม่ได้ใส่ใจคนฟัง

“เนื้อนิ่มขึ้นกว่าเดิมนะเธียร์”

ร่างกายที่เคยผอมบางของเพียวโอเมก้า ดูมีน้ำมีนวลขึ้นมาในช่วงครึ่งปีหลัง จนทำให้แมดส์อดไม่ได้ที่จะเอ่ยทัก ส่วนหนึ่งมันก็อาจจะเป็นเพราะร่างกายที่กำลังปรับตัวรองรับการตั้งครรภ์ หรือไม่ก็คงเป็นเพราะความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่ทำให้คนตัวขาวนั้นดูเอิบอิ่มจนน่ามองอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ว่าจะเป็นเอวนุ่มนิ่มที่มีส่วนเว้าโค้งรับกับฝ่ามือของทรูอัลฟ่า ช่วงอกเองก็พอมีเนินเนื้อนิ่มขึ้นมา จนรับรู้ได้ถึงความนุ่มจากหน้าอกที่เริ่มปรับเปลี่ยนสภาพสำหรับเจ้าลูกกระต่ายที่กำลังจะเกิดมาในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

“พะ พี่แมดส์..”

เจ้าของดวงตากลมเอ่ยเรียกคนที่ลากริมฝีปากลงมาจนถึงช่วงอกของตัวเองด้วยความตกใจ ซ้ำยังตื่นกลัวไม่น้อยในยามที่ถูกสายตาคมกริบช้อนขึ้นมามองตัวเอง

ด้วยท่าทางการนั่งที่ทำให้เธียร์อยู่สูงกว่าแมดส์ ย่อมทำให้อีกฝ่ายสามารถฝังใบหน้าลงกับร่างกายของเธียร์ได้อย่างพอดิบพอดี เสื้อผ้าเนื้อบางถูกลิดรอนออกไป และทำให้เนื้อผ้าไปกองอยู่บริเวณข้อศอกขาว จนเปิดเปลือยร่างกายท่อนบนของเพียวโอเมก้าให้ทรูอัลฟ่าผิวเข้มได้เห็นเต็มตา

แผ่นหลังบางแอ่นเข้าหาใบหน้าของแมดส์ที่ฝังลงกับหน้าอกขาว กลีบปากร้อนฉกฉวยดูดดึงเกสรของดอกแม็กโนเลียสีหวาน จนทำให้ตุ่มไตสีอ่อนนั้นแข็งคัดและขยายจนเต่งตึงตามริมฝีปากที่กำลังดูดกลืนยอดอก จากสีชมพูอ่อนก็กลับกลายเป็นสีแดงช้ำ ไม่ต่างจากแก้มขาวที่เห่อร้อนของเพียวโอเมก้า แน่นอนว่าหน้าอกอีกข้างก็ไม่ถูกทรูอัลฟ่าหนุ่มหลงลืมเช่นกัน ในเมื่อฝ่ามือหยาบอีกข้างเองก็บีบเคล้นเนินเนื้อนิ่มจนเต็มฝ่ามือของตัวเอง

มือขาวได้แต่บีบไหล่กว้างของคนเป็นสามีแน่น เพราะไม่รู้จะห้ามปรามคนที่กำลังรังแกตัวเองเช่นไร ขนาดมือขาวทั้งจิกทั้งบีบไหล่อีกฝ่ายแรงเสียขนาดนี้ แมดส์เองก็ยังไม่สะทกสะท้านอะไรเลยสักนิด ซ้ำยังแกล้งขบกัดยอดอกแรง ๆ จนทำให้คนตัวขาวถึงกับน้ำตาไหลออกมาที่บริเวณหางตาสวย

ริมฝีปากบางเผยอหอบหายใจหนัก ก่อนจะพยายามกัดริมฝีปากของตัวเองเพื่อกลั้นเสียงน่าอาย ยามที่ถูกลิ้นร้อนละเลงลงบนร่างกายของตัวเอง แต่มันก็ช่างเป็นเรื่องที่ยากเกินไปสำหรับเธียร์ในตอนนี้

“อ๊ะ..”

ร่างขาวที่ถูกดันให้นอนราบบนที่นอน จิกมือลงกับผ้าห่มที่อยู่ใกล้มือจนยับยู่ยี่ ริมฝีปากของแมดส์สร้างความรู้สึกปั่นป่วน เสียจนเธียร์แทบอยากจะกลั้นหายใจให้รู้แล้วรู้รอดเสียในตอนนี้

เพียวโอเมก้านอนหอบสั่นระริกเหมือนลูกกระต่ายตัวน้อย แม้จะไม่ได้ถูกกลั่นแกล้งเมื่อเช่นก่อนหน้า แต่ริมฝีปากร้อนที่กำลังจูบซ้ำย้ำ ๆ บริเวณหน้าท้องขาว มันก็ทำให้เธียร์รู้สึกหายใจได้ไม่ทั่วท้อง

“แม่กระต่ายตัวนี้นี่ขี้กลัวจังนะ..”

รอยยิ้มมุมปากของแมดส์คล้ายจะหยอกเอินให้เธียร์เขินอาย ย่อมเป็นไปดั่งที่อีกฝ่ายคิดอย่างไม่มีผิดเพี้ยน เพราะในตอนนี้เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มเองก็เขินอีกฝ่ายจนแทบบ้า

หากใครบอกว่า แมดส์ ไทเลอร์ เป็นหมาบ้านที่เชื่องและฟังเจ้าของอย่างเขาล่ะก็ เธียร์เองก็คงต้องขอเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ว่ามันไม่จริง

ยังไงเสียหมาบ้าก็ยังคงเป็นหมาบ้า แถมยังเป็นหมาบ้าที่เจ้าเล่ห์เจ้าเล่ห์ด้วยหน้าตายเสียด้วย

มันไม่มีหรอกหมาบ้านที่ใครคิดกัน…

 

“อาเธียร์!!” เสียงแหลม ๆ ของเด็กแฝดที่ประสานกันดังลอดเข้ามาในห้อง ทำให้ทรูอัลฟ่าผิวเข้มหยัดกายลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะดึงคนตัวขาวให้ลุกขึ้นมาสวมใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย

ใบหน้าดุคมยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยเหมือนอย่างเคย จนเธียร์เองก็ไม่อาจเดาได้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ที่แน่ ๆ ก็คงจะหงุดหงิดไม่น้อยที่ถูกขัดจังหวะในเวลานี้

“งั้นเดี๋ยวเราออกไปดูหลานก่อน..” เธียร์ผูกเชือกที่เสื้อของตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนจะหันไปบอกคนเป็นสามีที่ยืนมองอยู่

“อยู่ในห้องนี่ล่ะ เดี๋ยวพี่ออกไปดูเอง” น้ำเสียงนิ่งของแมดส์ทำให้เธียร์ยอมนั่งอยู่เฉย ๆ แต่ก่อนที่เจ้าตัวจะออกไปด้านนอก มือขาวเองก็เอื้อมมาจับฝ่ามือใหญ่ก่อนจะบีบเบา ๆ

“เด็ก ๆ คงอยากมานอนกับเรา พี่คงไม่ว่าอะไรใช่ไหม”

“พูดเหมือนจะห้ามเจ้าเด็กพวกนี้ได้อย่างงั้นล่ะ” แมดส์ว่าก่อนจะส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ “ห้ามยังไงก็คงไม่ฟัง”

แมดส์หายออกไปด้านนอกไม่นานนัก ก็ได้ยินเสียงโครมครามพร้อมกับเสียงวิ่งตึงตังดังขึ้นด้านนอก ก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดเข้ามาอย่างทุลักทุเลด้วยฝีมือของเด็กแฝด

“วันนี้น้องขอท่านแม่มานอนกับอาเธียร์” แอชลินน์ที่อาบน้ำและอยู่ในชุดนอนเอ่ยบอกคนเป็นอา ก่อนจะปีนป่ายขึ้นมาบนเตียงโดยได้รับการช่วยเหลือจากคนน่ารักที่ยิ้มให้กับหลานคนเล็กอย่างเอ็นดู

“หลานก็เหมือนกัน” แอนไอปีนขึ้นเตียงมาด้วยตัวเอง ก่อนจะโผเข้าไปกอดอ้อนอาคนโปรดจนแก้มนุ่มบี้ไปกับแขนขาว

“เตียงก็มีอยู่แค่นี้ จะนอนกันยังไงให้พอ” แมดส์ที่เดินตามหลังมาเอ่ยถามเจ้าลูกลิงที่เกาะแกะเธียร์หนึบ เจ้าแฝดน้องก็จับจองนอนเอาหัวหนุนตักเธียร์ ส่วนคนพี่ก็ไม่น้อยหน้าที่จะกอดแขนเธียร์ไว้แน่น

“น้องนอนไม่ดิ้น” แอชลินน์ว่าก่อนจะถูใบหน้าออดอ้อนเธียร์ด้วย เพื่อให้คนเป็นอาช่วยพูดอีกแรง

“ท่านลุงก็ให้หลานกับน้องนอนกับอาเธียร์ข้างบนไง” แอนไอเอ่ยด้วยใบหน้าซื่อ ๆ แต่แค่มองปราดเดียวแมดส์ก็รู้แล้วว่าเจ้าเด็กนี่เจ้าเล่ห์ได้น้องชายตัวเองมาอย่างแน่นอน

“แต่อาเธียร์มีเจ้าลูกกระต่ายอยู่”

แมดส์ไม่ได้อยากจะขัดเจ้าเด็กพวกนี้สักเท่าไหร่หรอก แต่เขาเองก็ห่วงคนตัวขาวไม่น้อยเหมือนกัน อีกอย่างเจ้าเด็กพวกนี้น่ะนอนนิ่งเสียที่ไหนกัน หัวหน้าหน่วยเดอะฮิลล์ที่เป็นคนมาส่งเจ้าแฝดก็กำชับกับแมดส์มาว่าอย่าปล่อยให้แอชลินน์นอนกับเธียร์เป็นอันขาด

“เดี๋ยวพี่กระต่ายจะดูแลน้องกระต่ายเอง ท่านลุงไม่ต้องห่วง” แอชลินน์ว่าเสียงใสซ้ำยังหัวเราะคิกคักจนตาหยีไปหมด

“ลูกลิง…” แมดส์แย้งเจ้าเด็กแก้มกลม ก่อนเจ้าตัวจะได้รับค้อนวงโตจากแอชลินน์อย่างเคือง ๆ

“หลานกับน้องคิดถึงอาเธียร์ ท่านลุงกอดอาเธียร์อยู่ทุกวัน วันนี้ไม่ได้กอดคงไม่เป็นไร” แอนไอรินเอ่ยก่อนจะหันไปทำตาหวานตาซึ้งใส่เธียร์ จนทำให้คนตัวขาวได้แต่ส่งยิ้มหวานให้หลานทั้งคู่อย่างปลอบใจ

“แล้วเมื่อครู่เชสสั่งไว้ว่าอะไร” แมดส์ทวนถามเจ้าเด็กแฝดเพื่อย้ำเตือน

“ท่านพ่อบอกว่าห้ามให้น้องนอนใกล้กับอาเธียร์..” แอชลินน์ตอบด้วยน้ำเสียงหงอย ๆ แถมปากของเจ้าเด็กแก้มกลมก็เบะคว่ำน้อย ๆ เมื่อนึกถึงคำพูดของพ่อตัวเอง “แต่น้องก็นอนดิ้นจริง ๆ นั่นแหละ” แอชลินน์ว่าก่อนจะลุกขึ้นมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนเตียง

ถ้าสังเกตดี ๆ ก็ย่อมเห็นว่าดวงตาของแฝดน้องนั้นเริ่มแดงก่ำ และพร้อมจะร้องไห้ออกมาทุกเมื่อ หากพูดจาสะกิดใจอีกฝ่ายเข้าอีกนิด ทางด้านเธียร์ที่เห็นท่าไม่ดีก็รีบดึงหลานคนเล็กเข้ามากอด และเอ่ยปลอบแอชลินน์จนเจ้าตัวเล็กปาดน้ำตาที่แอบไหลออกมาของตัวเองป้อย ๆ

“น้องก็แค่อยากนอนด้วย” แอชลินน์เอ่ยทั้งที่ตาแดงก่ำ

“งั้นให้พี่แอนไอนอนกับอาเธียร์ แล้วน้องลินน์นอนกับลุงแมดส์แบบนี้ดีไหม..” เธียร์เอ่ยข้อเสนอให้กับคนอายุน้อยที่สุด แอนไอเองก็นั่งฟังและลอบสบตากับลุงของตัวเองเป็นครั้งคราว

“ท่าทางว่าท่านลุงคงได้เป็นกระสอบทรายให้ลินน์มากกว่า” แอนไออดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“หรือต้องจับมัดมือมัดเท้าแล้วนอน” แมดส์ว่าด้วยเสียงนิ่ง ๆ แต่นั่นก็ทำให้แอชลินน์งอแงขึ้นไปอีก

“ท่านลุงห้ามทำแบบนั้นนะ น้องก็ตัวแค่นี้เอง ท่านลุงจะมามัดน้องได้ยังไง” เจ้าเด็กแก้มยุ้ยจีบปากจีบคอพูด ก่อนจะทำหน้าตาน่าสงสาร และส่งสายตาตาปริบ ๆ มาให้แมดส์ที่ยืนกอดอกมองอยู่

“ตัวแค่นี้อะไรกัน อีกนิดลินน์ก็จะเป็นลูกหมูอยู่แล้ว” แฝดพี่ว่าก่อนจะเอื้อมไปหยิกแก้มน้องชายตัวเอง

“พี่แอนไอ!” แอชลินน์แผดเสียงลั่น ก่อนที่จะเกิดความวุ่นวายขนาดย่อมบนเตียงใหญ่ จนทำให้เธียร์ต้องเขยิบหนีออกห่าง เพราะกลัวว่าเด็ก ๆ จะเผลอมากระแทกตัวเองที่อยู่ใกล้ จนสุดท้ายแล้วสงครามของเจ้าเด็กเล็กก็จบลงเพราะแมดส์เข้ามาหิ้วคอเสื้อทั้งคู่ให้แยกออกจากกัน

แก้มของแฝดน้องอย่างแอชลินน์มีรอยแดงจากมือของแอนไอ ไหนจะหน้าบูดบึ้งของแอชลินน์ที่โดนคนเป็นพี่หอมแก้มเสียจนแก้มช้ำ ทางด้านแอนไอเองก็ผมยุ่งจนไม่เป็นทรง เพราะโดนน้องชายดึงทึ้ง ตอนที่เจ้าตัวเข้าไปฟัดแก้มแอชลินน์

“งั้นหลานขอนอนกับอาเธียร์” คนพี่เอ่ยด้วยความมุ่งมั่น ก็นอกจากแม่ของตัวเองแล้วก็มีแค่เธียร์เท่านั้นล่ะที่จะทำให้แอนไอติดหนึบได้ขนาดนี้

“พี่แอนไอจะให้น้องนอนกับท่านลุงหรือ” แอชลินน์ว่า

“จริง ๆ แล้วลินน์ก็อยากนอนกับท่านลุง ไม่ได้อยากนอนกับอาเธียร์สักหน่อย” แอนไอยักไหล่น้อย ๆ ก่อนจะบุ้ยปากไปทางลุงของตัวเองที่ยืนขมวดคิ้วจนหน้ายุ่งไปหมด “ยังไงคืนนี้หลานคงต้องฝากน้องด้วย”

“มัดมือชกชัด ๆ ” แมดส์อดบ่นไม่ได้

“ลินน์ก็บอกท่านลุงไปสิว่าอยากนอนด้วย” แฝดพี่หันไปมองคนน้องที่นั่งมองตาปริบ ๆ เจ้าลูกหมูของแอชเชอร์หันไปยิ้มแผล่ใส่คนเป็นลุง ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้แมดส์ถึงกับนิ่งไป

“ลินน์อยากนอนกอดท่านลุง!”

เธียร์ที่นั่งฟังอยู่เองก็หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ในขณะที่มือของเจ้าตัวยังคงจัดผมของแอนไอให้เรียบร้อย

“นอนกอดหรือนอนถีบ?” แมดส์เอื้อมมือไปขยี้ผมของเจ้าตัวเล็กที่มองตัวเองตาใส “ถ้านอนดิ้นขึ้นมา คงจะอุ้มไปส่งให้เชสถึงที่บ้านแน่นอน”

คำขู่ของแมดส์เล่นเอาแอชลินน์ยิ้มแหย ๆ ก็แน่สิ ก่อนจะขอท่านแม่มานอนกับท่านลุงและท่านอา แอชลินน์ดันไปตกลงกับคนเป็นพ่อไว้เสียอย่างดิบดี

‘น้องอยากมีน้อง เมื่อไหร่ท่านพ่อจะมีน้องเหมือนที่ท่านลุงมีบ้าง’

เด็กน้อยนึกย้อนไปถึงบทสนทนาของตัวเองและผู้เป็นพ่อ ถ้าหากท่านแม่รู้ขึ้นมาล่ะก็ว่าเขากับท่านพ่อตกลงอะไรกันไว้ มีหวังแอชลินน์คงจะได้กินอาหารเย็นแค่จานเดียวอย่างแน่นอน

“ไม่มีทาง..” แอชลินน์เอ่ยอย่างมั่นใจ ก่อนจะปีนลงมาจากเตียงและกระวีกระวาดช่วยลุงของตัวเองหยิบผ้าหนา ๆ มาปูบนพื้นว่างข้างเตียง “น้องช่วยๆ” มือเล็กของเด็กตัวเล็กหยิบจับผ้าผ่อนที่ใหญ่กว่าตัวด้วยความทุลักทุเล แต่ก็พยายามจะช่วยจนมันสำเร็จด้วยดี

จนใกล้ถึงเวลาเข้านอน แมดส์ส่งเสื้อผ้าของตัวเองให้คนตัวขาวรับไปกอดไว้ เพราะรู้ดีว่าช่วงหลัง ๆ มานี้เธียร์เองก็เริ่มจะติดกลิ่นของตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ยังไม่ถึงขั้นที่เป็นเรื่องใหญ่โตสำหรับเพียวโอเมก้า

ทรูอัลฟ่าผิวเข้มจูบเบา ๆ ลงบนหน้าผากของคนรัก ก่อนจะเอ่ยกระซิบบอกฝันดี จนได้เห็นรอยยิ้มหวานของเธียร์ แต่ช่วงเวลานั้นก็ต้องถูกขัดจังหวะ เมื่อเจ้าแสบที่เป็นแฝดพี่เล่นขัดขึ้นมา

“อาเธียร์หลานง่วงจัง” แอนไอแสร้งทำเป็นหาวหวอดใหญ่ ทำทีเหมือนง่วงเต็มแก่ทั้งที่ความจริงตายังใสแจ๋ว แมดส์เองก็ได้แต่คาดโทษแอนไอด้วยสายตา ก่อนจะเหลือบไปเห็นแอชลินน์ที่ชิงนอนหลับปุ๋ยไปก่อนใครเพื่อน เสียงพูดเจื้อยแจ้วที่เคยมีก็พลันหายไปพร้อมกับเจ้าของเสียงที่หลับไปแล้ว

วันทั้งคงทำให้แอชลินน์เหนื่อยจนเพลียหลับ และไม่สามารถป่วนอะไรให้แมดส์ปวดหัวได้ มันก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย ไม่เช่นนั้นคืนนี้แมดส์คงได้ต้องตอบคำถามเจ้าหนูจำไมทั้งคืนเป็นแน่

“หลับไปเสียแล้ว” คนตัวขาวที่หันไปมองหลานคนเล็กเอ่ย ก่อนจะหันกลับมามองแอนไอที่ทำตาใสใส่ตัวเอง “ไม่แปลกที่เราจะง่วงเหมือนน้อง”

แมดส์ล่ะอยากให้เธียร์มองหน้าหลานคนโตของตัวเองอีกสักครั้ง คนง่วงอะไรจะตาใสแจ๋วขนาดนี้ คนรักของเขากำลังโดนเด็กหลอกชัด ๆ

“งั้นเรานอนกันบ้างเถอะอาเธียร์” แอนไอว่าพลางทิ้งตัวลงนอน และไม่วายดึงให้คนเป็นอาล้มตัวลงนอนตาม “อาเธียร์ไม่ต้องกลัว หลานไม่นอนดิ้นแน่นอน”

“ฝันดี..”

เพียวโอเมก้าตัวขาวประคองใบหน้าคมของแมดส์ไว้อย่างเบามือ กลีบปากสีระเรื่อแนบจูบเผ่าเบาลงบนข้างแก้มของอีกฝ่ายและผละจูบออกมา

ตาใสและรอยยิ้มหวานของเธียร์ ยังคงสดใสเหมือนวันวานในสายตาของแมดส์เสมอ

แสงไฟจากเชิงเทียนภายในห้องถูกดับลงด้วยฝีมือของแมดส์ ก่อนที่เจ้าตัวจะล้มตัวลงนอนข้างหลานคนเล็กที่ชิงหลับไปก่อน แรงขยับเล็กน้อยในตอนที่แมดส์ล้มตัวลงไปนอน ทำให้แอชลินน์ปรือตาขึ้นมามองอย่างัวเงีย และทันใดนั้นเองเจ้าลูกหมูของแอชเชอร์ก็กลิ้งตัวมาหาคนเป็นลุง ซ้ำยังเอาขาและแขนหนีบลำตัวของแมดส์ จนคนที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหันได้แต่นอนนิ่ง

“ท่านลุงเหมือนหมี..” แทนที่จะหลับต่อ เจ้าเด็กแก้มกลมดันเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงยานคาง แถมยังเอาหน้ามาถูไถที่อกของแมดส์อย่างออดอ้อน คนเป็นลุงเองก็ได้แต่ขยับตัวเล็กน้อยพอให้ตัวเองได้นอนอย่างถนัดขึ้น โดยที่พยายามไม่ให้เจ้าลูกหมูที่นอนกอดก่ายตัวเองนั้นลุกขึ้นมางอแง

“ถึงเวลานอนแล้วเจ้าลูกหมู”

“อือ..” แอชลินน์ตอบรับในลำคอ ก่อนจะปิดเปลือกตาแล้วหลับพริ้มไม่สนใจอะไรอีก ความง่วงที่ทำให้เปลือกตาหนักอึ้ง ย่อมทำให้แอชลินน์ไม่เหลือความแสบซนอะไรให้แมดส์ได้ปวดหัว

แมดส์ไม่แปลกเลยสักนิดที่น้องชายตัวเองจะหวงลูกชายคนเล็กยิ่งกว่าอะไรดี…

ส่วนเจ้าแฝดคนโตนั่นนอกจากจะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับพ่อตัวเองแล้ว กับเขาที่เป็นลุงเจ้าเด็กนี่ก็ยังไม่เว้น ขนาดเจอเธียร์ไม่บ่อยครั้งยังเป็นขนาดนี้ แมดส์ล่ะไม่อยากจะคิดว่าถ้าเจอกันบ่อย ๆ หลานชายคนโตของตัวเองคงกันท่าเขาเอาเรื่องเลยล่ะ

ทางด้านของเพียวโอเมก้าตัวขาวที่นอนอยู่บนเตียงกับหลายชายอีกคนหนึ่ง ก็ได้แต่นอนกอดเด็กชายตัวเล็กหลวม ๆ โดยที่มีเสื้อผ้าของแมดส์คั่นกลางอยู่ กลิ่นหอมของคู่ชีวิตทำให้เธียร์รู้สึกอุ่นใจแม้ไม่ได้นอนกอดอีกฝ่ายเหมือนเช่นเคย แต่แม้จะเลือนลางแค่ไหน เธียร์เองก็เห็นหัวคิ้วของหลานชายที่เอาแต่ขมวดเข้าหากัน

“นอนไม่หลับหรือ?” คนเป็นอาเอ่ยถามเด็กน้อยเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบเรือนผมของแอนไอรินพลาง ๆ ในระหว่างที่รอคำตอบ

“หลานกอดอาเธียร์ได้ไหม..”

คำถามที่เด็กชายเอ่ยถามทำให้เธียร์อมยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ แรงกอดเพียงน้อยนิดจากเด็กน้อยไม่ได้ทำให้เธียร์อึดอัดเลยสักนิด ซ้ำยังรู้สึกเอ็นดูเจ้าเด็กตัวเล็กที่ออดอ้อนตัวเองด้วยซ้ำ

“อ้อนเก่งเหมือนกันนะเราเนี่ย” เธียร์ว่าอย่างเอ็นดูแอนไอ หลานชายคนโตแม้จะดูนิ่งกว่าน้องชายแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ยังคงมีความขี้อ้อนเล็ก ๆ ให้ใครต่างเอ็นดูไม่แพ้กัน

“หลานชอบอาเธียร์..”

แว่วเสียงร้องหึในลำคอจากคนที่นอนอยู่ทางด้านล่างบริเวณข้างเตียง ทำให้เพียวโอเมก้าอดนึกขำในใจไม่ได้ ทั้งลุงทั้งหลานนี่ยอมกันไม่ได้เลยจริง ๆ สินะ เธียร์เดาได้เลยล่ะว่าพรุ่งนี้เช้าคงได้มีใครแถวนี้มานั่งหน้าบูดใส่ตัวเองอย่างแน่นอน

“อาเธียร์ชอบหลานมากกว่าท่านลุงแมดส์ได้ไหม..”

เธียร์เชื่อคำเตือนของพี่สะใภ้ตัวเองจริง ๆ ก็วันนี้นี่ล่ะ ลูกชายคนที่แสบที่สุดของหัวหน้าหน่วยเดอะฮิลล์ ไม่ใช่แอชลินน์เลยสักนิด แต่กลับเป็นเด็กท่าทางนิ่ง ๆ แต่ฉลาดพูดอย่างแอนไอรินมากกว่า

“ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาฟังคำตอบจากอาก็แล้วกันนะแอนไอ..”

ขืนเธียร์ให้คำตอบกับหลานชายไปตอนนี้ มีหวังคนที่นอนอยู่ด้านล่าง คงจะได้ลุกขึ้นมางอแงแข่งกับแอนไออย่างแน่นอน

คนอย่าง แมดส์ ไทเลอร์ เคยยอมใครได้ที่ไหนกันล่ะ..

 

 

HASHTAG #youngmasterdiary

 

TALK : อาเธียร์จะเลือกใคร ระหว่างพี่แอนไอกับนายแมดส์ ?

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 701 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,798 ความคิดเห็น

  1. #3755 __0997 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 19:38
    โอ้ยยยยยิ้มแก้มแตกเลยฮื่อ น่ารักมากกกกก เจ้าลินคือควาทจริงชอบลุงแมดส์เหมือนที่ชอบอ้อนพ่อใช่ไหม ส่วนแอนไอคือติดแม่กับอามากกกกอ้ยยย มันยุบยิบใจจังแง้น่าร้ากกกก รอเจ้ากระต่ายน้อยออกมาเล่นด้วยกันนะ เจ้าแฝดหวงมากแน่นอน
    #3,755
    0
  2. #3711 Felicia_Kirisora (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 04:39
    หลานแต่ละคนป่วนเก่งมาก ปวดหัวแทนลุงแมดส์กับอาเธียร์เลย 5555555555 โดยเฉพาะแอนไอ -เจ้าตัวแสบบบบ แอชลินน์ก็แสนน่ารักมากๆ เจ้าลูกหมูตัวน้อย
    #3,711
    0
  3. #3664 jjj_jaejamje (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 01:16
    โอ้ยยยน่ารักมาก มันยอมกันไม่ได้เลยนะ
    #3,664
    0
  4. #3455 lopenav (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:39
    น้องแอนไอเก่งมาก!!!555555555555555555555555555555555
    #3,455
    0
  5. #3388 Optimusya (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 04:59
    ใช้ได้เลยเจ้าแฝด 55555 และก้เขินลุงแมดด้วยย
    #3,388
    0
  6. #3386 GKYON (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 03:34
    โอ้ยยยยย หลานมันงอแงอะ แอนไอออ ไอตัวแสบค้าบบบ มันเขี้ยวว มันแพรวพราวมันเจ้าชู้นะ แอบบอกชอบคุณอาเหรอ ระวังลุงดุว้อยย
    #3,386
    0
  7. #3379 JMtennnnnnn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 00:29
    555555เเมดส์กับหลานก็ไม่ยอมเลยหรอเเมดส์55555
    #3,379
    0
  8. #3373 JH_SNT (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 08:30
    แอนไอเอาเรื่องมาก5555555555555
    #3,373
    0
  9. #3370 Kwan_Sekai94 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 16:19
    เอ็นดูเจ้าแฝดมากๆๆ แอชลินน่ารัก ไอแอนนี่แสบเลยยย 5555555
    #3,370
    0
  10. #3344 K.nana (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 23:20
    แสบมากแอนไอ ระวังตัวด้วยไปแหย่ลุงเขามาก55555555555555555555
    #3,344
    0
  11. #3325 พี่สาวน้องมาร์ค (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:40

    เอ็นดูมาก แอนไอดูท่าโตขึ้นมาต้องร้ายไม่เลาแน่เลยค่ะ

    #3,325
    0
  12. #3322 Kkk333 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 02:21

    ช่ววด้วย เอ็นดูสองแฝด ชั้นหยึดขำไม่ได้เลย

    #3,322
    0
  13. #3249 idotoo (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 09:38
    ลุงแม้ดมีคู่แข่งเป็นแอนไอเลย เด็กๆน่ารักจังเล้ยยยยย
    #3,249
    0
  14. #3243 mildy919 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 16:42
    แอบสงสารลุงแมดส์แล้ว5555555555555
    #3,243
    0
  15. #3242 byunnie88 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 02:04
    ฮื่ออ น่ารักมากๆเลยค่ะㅠㅠ
    #3,242
    0
  16. #3241 firstchxnx (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 11:32
    ตอนท่านลุงเหมือนหมีน่ารักเมิ่กกก พี่แมดส์อ่อนโยนขึ้นเยอะมากเลย
    #3,241
    0
  17. #3240 pinkawink (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 02:11
    น่ารักมากที่สุดด อดใจรอลูกกระต่ายของอาเธียร์ไม่ไหวแล้วว อยากเห็นพ่อแมดส์หวงลูกค่ะ5555555
    #3,240
    0
  18. #3238 my heart hurts so good (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 22:41
    น่ารักมาก ที่สุดในโลก เด็กๆน่ารักกันมากจริงๆค่ะ แต่แหม คุณพ่อหมาบ้ากับคุณแม่กระต่ายก็คือแซ่บลืม เขินคุณแมดส์เค้าจัง มุมนี้คือแสนอบอุ่นมาก น้องลินน์ น่ารักจังค่ะ ทำไมหนูน่ารักขนาดนี้คะพี่งงมาก นึกภาพทำหน้าหงอยๆเพราะไม่ได้นอนกับอาเธียร์ออกเลย แก้มยุ้ยมากแน่ๆ พี่แอนไอถึงได้มันเขี้ยวขนาดนี้ พี่แอนไอก็ไม่น้อยหน้าใคร จะลุงจะพ่อแอนไอไม่สน แอนไอจะเอาความรักจากแม่แอชและอาเธียร์ ลุงแมดส์ต้องมีกำหมัดกันบ้างแล้วจุดนี้55555 โตขึ้นต้องเป็นไม้เบื่อไม้เมากันแน่ๆ
    #3,238
    0
  19. #3237 sonyapp (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 18:12
    แอนไอต้องกันท่ามากแน่ถ้าใครจะยุ่งกับแอชลิน;----; เปิดศึกพี่แมดส์กับแอนไอ555555555555555555
    #3,237
    0
  20. #3233 Papapit (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 21:39
    ถ้าลูกกระต่ายคลอดแมดส์ต้องอบอุ่นกว่านี้ร้อยเท่าแน่ๆ
    #3,233
    0
  21. #3232 bubblebae (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 11:14
    แอนไอแสบมากกก555555555ยัยคนเล็กก็แสนซนนน น่ารักไปหมดเลยค่ะ;-;
    #3,232
    0
  22. #3231 flufffyfluffjj (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 15:56
    แอนไอเจ้าดื้อ 5555555555 ขยันสร้างศัตรูนะเรา ทั้งพ่อทั้งลุง 55555555555555555555555555555555555555555555555555 น่ารักมากๆเลยค่ะ เอ็นดูฮือออออ รับรู้เลยว่านายแมดส์เค้ารักน้องเธียร์มากกกก แล้วก็เอ็นดูหลานไม่เบาเหมือนกัน แง อาเธียร์จะเลือกใครกันคะะ
    #3,231
    0
  23. #3230 sxncrine (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 11:45

    แอแงงง น่ารักมากเลยค่าTT

    #3,230
    0
  24. #3229 la_aong_mhok (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 11:34
    น่ารักมากไม่ไหว
    #3,229
    0
  25. #3228 Piak Pang (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 09:59
    อยากให้เจ้าแม่กระต่ายมีลูกกระต่ายเยอะๆๆ คงน่าเอ็นดูมากๆๆ
    #3,228
    0