[ #MINNO ] | Young Master ¦ True Alpha x Alpha [END]

ตอนที่ 1 : Young Master : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,276 ครั้ง
    15 ม.ค. 63


 


 

Note : ตัวละครในเรื่อง

แอชเชอร์ เลสลีย์ = เจโน่

เชส ไทเลอร์ = แจมิน

เฮนริค เอเลียต = คุน

เซบาสเตียน โบเว็น = เฮนเดอรี่


 

 

อากาศหนาวเย็นที่ติดลบคงไม่ใช่เรื่องน่าอภิรมย์สักเท่าไหร่ สำหรับการเดินท่ามกลางหิมะที่ร่วงหล่นลงมา ไม่ว่าจะมองไปไกลจนสุดลูกหูลูกตาแค่ไหนก็ยังคงเต็มไปด้วยสีขาวโพลน แม้จะมีต้นไม้สูงใหญ่แทรกซ้อนสีขาวพวกนั้นพอให้เห็นการมีชีวิต ทว่ามันก็กลับดูเป็นการมีชีวิตที่แสนยากเย็น

แสงสว่างที่ลอดผ่านเมฆขมุกขมัวนั้นช่วยทำให้สามารถมองอะไรได้เห็นก็จริง แต่ก็ดูจะเป็นความช่วยเหลือที่ไม่ได้ดีนัก กับความหนาวเหน็บที่กำลังกัดกินผิวเนื้อของชายหนุ่มในชุดคลุมสีเข้มจนเย็นเฉียบ กลีบปากที่สมควรจะมีสีระเรื่อกลับเริ่มขาวซีดพอ ๆ กับผิวสีหิมะ

ภายใต้ชุดคลุมสีเข้มดูผิวเผินอาจจะไม่มีอะไร แต่หากพินิจพิจารณาดูใกล้ ๆ แล้วก็คงจะได้เห็นของเหลวสีเข้มซึ่งไหลจนเปียกชุ่ม หยาดเลือดสีแดงสดหยดลงตามพื้นสีขาวจนกลายเป็นทาง ก่อนจะถูกกลบทับด้วยหิมะที่ตกลงมาอยู่เรื่อย ๆ ในตอนนี้ทับถม สภาพอากาศที่ไม่เคยเป็นใจในวันที่โชคไม่ดี ทำให้ทุกอย่างยิ่งดูย่ำแย่จนไม่อาจคาดการณ์ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปกับตัวของชายหนุ่ม

คนที่ได้รับบาดเจ็บพยายามเร่งฝีเท้าของตัวเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าร่างกายจะไม่เอื้ออำนวยแค่ไหนก็ตาม ในนาทีนี้การกัดฟันสู้จนสุดชีวิต คงเป็นเพียงทางเดียวที่จะทำให้ชายหนุ่มรอดพ้นออกไปจากดินแดนนี้

นัยน์ตาคู่สวยยังคงทอแสงแข็งกร้าวอย่างเช่นเคย แววตาถือดีอย่างคนโอหังที่เคยอยู่เหนือทุกคนมาตลอด รอยยิ้มบิดเบี้ยวที่เกิดขึ้นนั้นก็เป็นผลมาจากความคับแค้นภายในใจ เจ็บกายหรือจะเท่ากับเจ็บใจ ความรู้สึกที่ถูกเหยียบย่ำมันตลกร้ายสิ้นดี

แบล็คฟอเรสต์ ในเขตแดนเหนือ ถือเป็นรอยต่อระหว่างแดนเหนือและแดนใต้ ป่าสีดำเป็นที่ล่ำลือกันมานักต่อนักว่าคร่าผู้คนไปมากกว่าหนึ่งในสี่ของการเดินทาง ความไม่สามารถคาดเดาได้ของสภาพอากาศ ทำให้ที่นี่ดูน่าพิศวงเข้าไปใหญ่เมื่อได้เข้ามาสัมผัส ต้นไม้สีดำสนิทซึ่งตัดกับหิมะสีขาวโพลน คงกลายเป็นภาพที่ทำให้ที่นี่หดหู่อย่างไม่ต้องสงสัย

'แอชเชอร์' ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องฝืนทนก้าวเดินต่อไป ความหนาวเย็นในแดนเหนือแท้จริงแล้วนั้นมันไม่โหดร้ายเท่ากับจิตใจคนเลยสักนิด ต่อให้แอชเชอร์จะอยู่สูงสุดบนตำแหน่งของห่วงโซ่อาหารแต่เขาก็ไม่สามารถหลีกหนีมันได้พ้น ลำดับชั้นที่กำหนดความเป็นอยู่และการใช้ชีวิตนั้นมันไม่เคยมีความยุติธรรม ไม่ว่าจะทั้ง อัลฟ่า เบต้า หรือ โอเมก้าที่อยู่ต่ำสุดเองก็เช่นกัน

เรื่องแก่งแย่งชิงดีกันในหมู่ชนชั้นยังคงเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นไม่รู้จักจบจักสิ้น ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่

แอชเชอร์เป็นอัลฟ่าชั้นสูงที่เกิดในตระกูลเก่าแก่ของแดนเหนือ เจ้าตัวเป็นอัลฟ่าสมบูรณ์แบบอย่างที่สมควรจะเป็น ไม่ว่าจะทั้งร่างกายหรือจิตใจเองด้วยก็ตาม สิ่งที่ปลูกฝังมาตั้งแต่เยาว์วัยนั้นยังคงดังชัดก้องอยู่ในหู เจ้าตัวไม่เคยถูกสอนให้หนี แต่ตอนนี้สภาพของเจ้าตัวมันก็ไม่ต่างจากสัตว์ที่ได้รับบาดเจ็บ และตะเกียกตะกายเอาตัวรอดจนสุดชีวิต ความรู้สึกที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดนั้นมันเทียบไม่ได้เลยสักนิดกับความตกต่ำที่ได้รับในตอนนี้

ความแตกแยกไม่ลงรอยกันนับครั้งไม่ถ้วนของตระกูลเก่าแก่ในแดนเหนือ คือชนวนชั้นดีที่ก่อให้เกิดการช่วงชิง ตระกูลของแอชเชอร์ถือว่าเป็นตระกูลสุดท้ายที่โดนบีบ เพราะการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายไหนและเลือกที่จะเมินเฉยของคนเป็นพ่อทำให้พอยืดเวลาได้สักระยะ แต่ก็ไม่ได้นานพอที่จะทำให้คนในตระกูลได้หาทางเอาตัวรอดกันได้ทัน

ในบรรดาพี่น้องของตระกูลนั้นไม่มีใครเคยที่จะออกมาจากแดนเหนือ ยกเว้นก็เสียแต่ใครคนหนึ่งที่เป็นดั่งของยกเว้ยของตระกูล แบล็คฟอเรสต์ที่ถูกเล่าขานจากปากผู้ใหญ่มานักต่อนักทำให้อัลฟ่ารุ่นลูกเลือกจะเมินเฉย และสนใจเรื่องอื่นแทนการจะขวนขวายไปในต่างแดน ยิ่งถูกปลูกฝังว่าแดนเหนือคือที่สำหรับชนชั้นสูง มิใช่อย่างเช่นคนเถื่อนทางแดนใต้ก็ยิ่งทำให้เรายิ่งถือดีในตนเอง

‘นายน้อยต้องหนี..’

แว่วเสียงของคนรับใช้ที่ดูแลแอชเชอร์มาตั้งแต่เด็กลอยเข้ามาในหู ภาพของอีกฝ่ายที่ผลักให้เขาออกมาจากขุมนรกนั้นมันยังฉายชัด แม้จะเป็นเพียงเบต้าแสนจะธรรมดา แต่เฮนริคกลับกล้าหาญมากเกินกว่าที่แอชเชอร์จะคาดคิด

เสียงกรีดร้องแสนทรมาน สะท้อนความสูญเสียจนรู้สึกถึงความเจ็บปวดบริเวณหน้าอก เป็นผลทำให้กลีบปากบางขบเข้าหากันแน่นเพื่อข่มความทรมานนั้นไว้อย่างถึงที่สุด ความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่พวกนี้จะกลายเป็นฝันร้ายที่แอชเชอร์ไม่อาจลืมเลือน…

เขาจะไม่สาบานเพื่อใครทั้งนั้น เว้นก็แต่ตั้งคำสัตย์กับตัวเอง ว่าถ้าหากได้หวนคืนกลับมาที่นี่อีกครั้ง เขาจะเอาทุกอย่างคืนให้มันสาสมกับสิ่งที่พวกระยำนั่นทำ

แว่วเสียงของหมาป่าที่เห่าหอนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล นั่นเป็นสัญญาณเตือนถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้กับแอชเชอร์มากขึ้นเรื่อย ๆ สัตว์สี่เท้าพวกนั้นคงกำลังไล่ล่าเขาอย่างไม่ลดละ ทั้งด้วยพละกำลังของร่างกายที่ถูกออกแบบมาให้เป็นผู้ล่านั้นใช้เวลาเพียงไม่เท่าไหร่ก็คงจะรุกคืบมาถึงตัวแอชเชอร์ได้อย่างไม่ยาก

หมาล่าเนื้อย่อมทำหน้าที่ของมันจวบจนกว่าจะสำเร็จ ยิ่งสำหรับเหยื่อที่คิดหนีแล้วล่ะก็ คงไม่ใช่เรื่องที่ตัดสินใจยากเท่าไหร่ในการจัดการ เชื่อเถอะว่าถ้าพวกมันไม่ได้สักส่วนในร่างกายกลับไปให้เจ้านายของตัวเอง ก็คงเป็นพวกมันเองที่จะถูกกำจัดแทน

กลิ่นอายของแบล็คฟอเรสต์ ยิ่งชวนทำให้แอชเชอร์รู้สึกเหมือนตัวเองใกล้จะสิ้นหวังอยู่เต็มทน แม้จะพยายามกวาดสายตาหาทางเอาตัวรอดเท่าไหร่มันก็ช่างยากไปเสียหมด ต่อให้เขาจะมีร่างกายแข็งแรงอย่างอัลฟ่าแต่การบาดเจ็บขนาดนี้มันย่อมทำให้เรี่ยวแรงที่มีอยู่นั้นหายไปเรื่อย ๆ หรือนี่จะเป็นอย่างที่ใครต่อใครต่างพูดถึง แบล็คฟอเรสต์ก็ไม่ต่างจากป่าแห่งความตาย แต่ถ้าหากได้หลุดพ้นไปก็จะได้สัมผัสกับการมีชีวิตของโลกอีกใบหนึ่งซึ่งแตกต่างจากดินแดนที่หนาวเหน็บแห่งนี้

แดนใต้ที่เต็มไปด้วยความชุ่มชื้น และความอบอุ่นที่ก่อกำเนิดการมีชีวิต

“อึก...”

ร่างทั้งร่างของแอชเชอร์ลื่นไถลลงไปตามความชันของทางต่างระดับ ลำตัวของร่างโปร่งกระแทกเข้ากับความแข็งของท่อนไม้ที่เกลื่อนกลาดจนทำให้บาดแผลนั้นปริแตกมากขึ้นกว่าเดิม เสียงแหบครางอื้ออึงในลำคอด้วยความเจ็บ

แม้จะอยากฝืนร่างกายให้ลุกมากแค่ไหน แต่ความอ่อนล้าของร่างกาย และบาดแผลพวกนี้ก็เป็นตัวถ่วงชั้นดีที่ทำให้แอชเชอร์ไม่สามารถทำอย่างที่ใจคิดได้ แขนยาวค่อย ๆ พยุงร่างกายของตัวเองไปหลบอยู่ที่โพรงไม้หลังต้นไม้ใหญ่

รอยเลือดที่เป็นทางพวกนี้มันก็ไม่ต่างจากตัวล่อชั้นดีที่ทำให้หมาล่าเนื้อนั้นตามเจ้าตัวจนเจอ แต่มันก็ไม่มีทางเลือก จากที่จะหนีแอชเชอร์กลับคิดว่าหากลองสู้กับพวกมัน ก็คงอาจจะเป็นทางรอดทางสุดท้ายของตัวเอง

เสียงหอบหายใจถี่เพราะเลือดในร่างกายที่สูบฉีด เป็นตัวสร้างความกดดันที่ดีให้กับแอชเชอร์ที่กำลังนับถอยหลังในการเผชิญหน้ากับความอันตรายที่ย่างกรายเข้ามาเรื่อย ๆ

ฝีเท้าของสัตว์ใหญ่ย่ำเท้าหนัก ๆ สลับกับเสียงหอบหายใจพวกนั้นช่างเป็นความรู้สึกที่ทำให้เจ้าตัวตื่นกลัวยิ่งกว่าการฝึกสอนที่แสนจะอันตรายจากที่เคยได้เรียนรู้ และวินาทีที่ทำให้แอชเชอร์เผลอหยุดลมหายใจอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ก็คงเป็นตอนที่หางตาของเขามองเห็นขนสีเทาเข้มสลับปะปนกับสีขาว เสียงขู่กรรโชกของพวกมันวนเวียนอยู่รอบตัวของแอชเชอร์ราวกับกำลังเล่นสนุกให้เหยื่อขวัญผวาเล่น

กรรรจ์! กรรรจ์!

พรึ่บ!!

แรงกระชากไม่น้อยเหวี่ยงเอาร่างของคนที่กำลังบาดเจ็บออกมาจากที่หลบ จนคนที่มีศักดิ์เป็นนายน้อยนั้นตวัดสายตามองเจ้าของการกระทำรุนแรงนั่น

“พึ่งจะรู้นะว่านายน้อยชอบเล่นไล่จับกับเขาเหมือนกัน..”

“เซบาสเตียน..” คนที่ถูกต้อนจนมุม กดเสียงเรียกชื่ออีกฝ่ายต่ำเสียจนน่ากลัว “ไอ้คนทรยศ..” หมาป่าตัวใหญ่สามตัวยังคงเดินวนรอบตัวของแอชเชอร์เพื่อรอคำสั่งจากเจ้านายของมัน

“มาฉลาดตอนนี้ก็สายไปแล้วล่ะนายน้อย :)”

รอยยิ้มมุมปากที่ไม่ว่าแอชเชอร์เห็นครั้งไหนก็ไม่เคยพอใจนั้นแสยะยิ้มให้เขาจนน่าขยะแขยง มันก็คงไม่แปลกที่อัลฟ่าปกติแบบนี้จะอยากมักใหญ่ใฝ่สูง เพื่อยกตัวเองให้เหนือคนอื่น

ท่านพ่อเคยบอกว่าเซบาสเตียนเป็นคนฉลาด แต่ก็ไม่น่าไว้ใจ.. ซึ่งนั่นมันคือเรื่องจริงทั้งหมด

“ขย้ำ..”

สิ้นเสียงคำสั่งของเซบาสเตียน สัตว์ใหญ่สี่ขาที่กำลังเฝ้ารอคำสั่งนั้น ก็ไม่ลังเลที่จะทำตามคำสั่ง ร่างกายใหญ่โตของมันตรงเข้าไปตะครุบเหยื่อสูงศักดิ์ด้วยความกระหาย แววตาตื่นตระหนกที่ฉายความกลัวออกมาชั่วแวบนึงของแอชเชอร์นั้น เป็นที่น่าพอใจไม่น้อยสำหรับเซบาสเตียน


 

HASHTAG #youngmastermn

 

 

 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.276K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,798 ความคิดเห็น

  1. #3775 EunZen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 01:16
    กี้ดๆๆๆๆๆๆ ยัยน้องหนูขา;_; ขอให้หนูรอดนะฮืืออ
    #3,775
    0
  2. #3769 Sket-D (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 08:28
    แง นายน้อยจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยT-T
    #3,769
    0
  3. #3719 __0997 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 13:06
    มา เรามาเม้นให้หลังจากที่อ่านไป 2-3 ตอนแล้วถูกชะตาอยากอ่านต่อ ถ้าความเข้าใจเราไม่ผิดต้องอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของ verse นี้ใช่ไหมคะ ชอบความเป็นอัลฟ่าของตละกูลเลสลีย์จังเลย เป็นผู้อยู่เหนือที่แปลว่าอยู่เหนือจริงๆ ถ้าจะตายก็ขอให้ได้สู้ถึงจะรู้ว่าสู้ก็ตาย ฮื่อ เป็นกำลังใจให้นะคะ ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะจบไปแล้ว แต่ถ้าคุณไรท์ต้องการกำลังใจก็มาอ่านได้เสมอนะคะ คนรักคุณไรท์เต็มเลยยยย
    ปล.ภาษาอ่านง่ายมากเลยค่ะ จากคนที่เมื่อก่อนอ่านบรรยายแล้วย้ายไปอ่านจอยจนเกือบกลับมาอ่านบรรยายไม่ได้แล้วเพราะรู้สึกสมาธิสั้น คุณไรท์ทำให้เราอ่านทุกตัวอักษรเลย รัก💖
    #3,719
    0
  4. #3717 baektoong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 19:25
    น่าติดตามมากกกก
    #3,717
    0
  5. #3707 SophJee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 22:03
    บรรยายได้ลื่นไหลเห็นภาพชัด รู้สึกถึงความตื่นกลัวของตัวละครได้จริงๆเลยค่ะ
    #3,707
    0
  6. #3547 doraaung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 23:45
    บังเอิญเจอ opv เรื่องนี้ในยูทูป เลยตามมาอ่าน แค่ตอนแรกเปิดมาก็ประทับใจบรรยากาศในฟิคเลย น่าติดตามมากๆเลยค่ะ

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #3,547
    0
  7. #3476 fararaferren (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 08:06
    เอาล่ะ ตามมาจากแมดด็อกซ์

    แค่ตอนแรกก็ลุ้นนะทึกใจไม่ไหวแล้วค่ะไร้ นายน้อยอย่าเป็นอะไรน้า
    #3,476
    0
  8. #3471 Oywctmw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 13:27
    เห้ยยยยย เซบาสเตียนนนน!!!
    #3,471
    0
  9. #3421 lopenav (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 18:04
    ฮือออออ ระทึกมากกกก ชอบมากๆเลยค่ะ เขียนดีมากก
    #3,421
    0
  10. #3409 กินเล่นเที่ยว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 00:01
    มีคนในทวิตแนะนำมา บรรยายดีจังค่ะ แบบว่าเลือกใช้คำเก่งมาก แล้วพวกแกจะทำอะไรคุณแอชห๊ะ!?! ช่างกล้ามาก!
    #3,409
    0
  11. #3400 nmisthebest (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 08:23
    เปิดเรื่องมานายน้อยก็โดนเลยเหรอ;-; เฟบไว้นานแล้วเพิ่งว่างมาอ่านค่ะ แง แอบเห็นเล่มมาก่อนแล้วอยากเก็บบ้างเลยค่ะ
    #3,400
    0
  12. #3327 ปงจี้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 00:24
    น้องจะรอดมั้ย มุแงงงงง้
    #3,327
    0
  13. #3125 KanomP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 02:19
    น้องแอช🥺
    #3,125
    0
  14. #3110 ineedmoney (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 22:15
    โอ้ยดูไม่มีทางรอดเลยลูกแม่ แงงงงงง ใครมันทำหนูคะ?!!!!!
    #3,110
    0
  15. #2816 FridayChilling (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 17:20
    แงงงงง
    #2,816
    0
  16. #2787 kiki3k (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 14:12
    เกินไปไหมคุณ อย่าทำแอชชช
    #2,787
    0
  17. #2783 pplinyeol (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 01:11
    แงงงงงงงงงตอนแรกก็โดนเลย จะมีใครมาช่วยนายน้อยมายยยยยยยยยยยย
    #2,783
    0
  18. #2782 BabeSL (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 16:11
    กลับมาอ่านอีกรอบ สงสารนายน้อยโฮร
    #2,782
    0
  19. #2765 Kanwarakim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 23:49
    แงงงงงงงงงงงงงงงงง นายน้อยของข้อย
    #2,765
    0
  20. #2759 Noname07 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 22:08

    กลับมารอบ2ฮืออออ
    #2,759
    0
  21. #2727 นานะอิสแฮปปี้💖 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:33
    เซบแกทำไมทำแบบนี้คนทรยศ555555
    #2,727
    0
  22. #2699 firstchxnx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:41
    กริ้ดดดดด
    #2,699
    0
  23. #2697 NamFah Sone (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:09

    นายน้อยย
    #2,697
    0
  24. #2674 เกรดสี่ที่หายไป_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:41
    กลับมาอ่านอีกรอบแร้ว ยัยดรี้อย่าทำน้อง😭
    #2,674
    0
  25. #2637 flufffyfluffjj (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:07
    น้องจะต้องสิคะ​ แงงงง​ ;~;;;
    #2,637
    0