ตอนที่ 39 : Pine Range (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62

ตอนที่ 39 : Pine Range (4)

 

            เฟี๊ยตจัดผมเผ้าให้เรียบร้อย เช็ดเหงื่อ และกลับมาที่จุดนัดพบ

            เพียงไม่กี่นาทีที่ใช้เวลาในการเดินกลับมา ชายหนุ่มก็พบว่าเพื่อนร่วมทีมอีกคนหนึ่งก็ได้รอคอยตนอยู่ก่อนแล้ว เด็กชายสายฟ้าน่าจะเดาออกว่าทางเขาก็จัดการได้ไม่มีปัญหาอะไร ธันจึงเรียกบลีกเต็นท์ออกมาคืนสภาพเก่า จัดการจุดไฟรอบด้านให้พร้อม เพื่อเตรียมที่จะพักผ่อนต่อในคืนนี้ ธันหันมายิ้มให้เขาพร้อมกับหม้อสนามขนาดเล็กบนกองไฟ เมื่อเห็นว่าเขากลับมาถึง เด็กหนุ่มร้องเรียกเขาอย่างร่าเริง

            “กาแฟไหม” อีกฝ่ายชูแก้วในมือให้อีกฝ่ายดู

            “กินกาแฟตอนนี้จะหลับลงไหมเนี่ย” เขาพูดกลับไปขำๆ

            “ไม่กินก็ไม่เป็นไร นั่งพักก่อน” ธันพูด

            “ทางนี้เป็นไงบ้าง”

            “ไม่มีอะไรมาก พวกมันเก่งตอนอยู่เป็นฝูง พอแยกไปตัวเดียวก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก”

            “เหมือนกัน จัดการง่ายกว่าที่คิดเยอะ” เฟี๊ยตตอบ

            “โดนรับน้องตั้งแต่คืนแรกเลยนะ”

            “เออ นั่นสิ”

            เฟี๊ยตตอบรับไปพร้อมกับเสียงกลั้วหัวเราะน้อยๆ ในมือก็เรียกบลีกขึ้นมาค้นหาเครื่องดื่มอะไรง่ายๆ มารองท้อง เสียดายว่าก่อนออกจากเมืองมกราคม เขาไม่ได้ไปซื้อบลีกมาเพิ่มอีกสักหน่อย ทุกวันนี้เขาได้เงินค่าอาชีพ 2 อาชีพรวมกันถึงวันละ 1,000 เรกเซทีเดียว เฟี๊ยตคิดว่าตัวเองควรจะซื้อบลีกมาเพิ่มหน่อย ทั้งในแง่ของประโยชน์ทางการต่อสู้ด้วย และทั้งในแง่ของความสะดวกสบายในการดำรงชีวิต

 

 

 

            “ว่าจะคุยเรื่องหนึ่งตั้งหลายที พูดแล้วก็ลืมตลอด นึกได้แล้วก็คุยเลยแล้วกัน”

            เฟี๊ยตพูดอย่างนึกขึ้นได้ ชายหนุ่มเปิดประเด็นขึ้น หลังจากที่สั่งการเรียกน้ำผลไม้รสหวานซ่อนเปรี้ยวมากินแก้ปากว่าง โชคดีว่าครัวพกพามีเครื่องดื่มอย่างง่ายให้กินด้วย

            “เรื่องอะไรวะ” ธันพูดพร้อมหันมาเชิงสงสัย

            “เรื่องวิหารกุมภาพันธ์”

            “วิหารกุมภาพันธ์?”

            “ใช่ วิหารกุมภาพันธ์ ตอนก่อนออกมาจากเมืองมกรา กูได้เบาะแสมาว่าวิหารกุมภาพันธ์อยู่ในป่าทิวสนแห่งนี้นี่แหละ” เฟี๊ยตพูดพลางหันไปมองโดยรอบ

            “อืม น่าสนใจ” อีกฝ่ายพูดพลางพยักหน้า

            “เลยจะชวนให้หาวิหารนี่ไปด้วย อาจจะเป็นเป้าหมายต่อไป ก่อนจะตัดไปที่เมืองกุมภาพันธ์เลย ถ้าเจอวิหาร โอกาสจะได้บลีกสูงสุดก็ค่อนข้างจะแน่นอน” เฟี๊ยตเอ่ย

            “น่าจะต้องเป็นแบบนั้น บลีกสูงสุดสำคัญที่สุดในเกมนี้อยู่แล้ว พวกเราคงต้องเบนเป้าหมายใหม่ เมืองกุมภาพันธ์ไม่หนีไปไหน แต่วิหารนี่ดูท่าจะสำคัญกว่ามาก” ธันพูดขณะที่รินกาแฟจากหม้อสนามในแก้วในมือตนเพิ่ม

            “เคยสำรวจป่านี้มาบ้างหรือเปล่า”

            เฟี๊ยตพูดพร้อมกวาดสายตาไปยังไพรเถื่อนในความมืดรอบด้าน ผืนป่าดูเหมือนจะมีมนตราคอยข่มเหงให้ผู้มาเยี่ยมเยียนหวาดกลัวเสมอ อย่างน้อยก็ในยามที่ปราศจากแสงสว่างและกองไฟที่ปกป้อง บรรยากาศตอนนี่ผ่อนคลายจากตอนหัวค่ำไปมาก อย่างน้อยก็ในความรู้สึกของเขาเอง

            “เคย แต่ไม่ละเอียดนัก”

            “ยังไง เล่าให้ฟังหน่อย”

            “ไม่เคยเดินสำรวจจริงจัง เพราะตอนนั้นไม่รู้ว่าจะสำรวจไปทำไม แต่ก็ใช้บลีกสัตว์ปีกบินสำรวจดูโดยรอบหมดแล้ว ตอนนั้นตั้งใจจะหาเบาะแสของบลีกสูงสุดมากกว่า เพราะไม่คิดว่าวิหารจะมาซ่อนตัวอยู่ในป่าแบบนี้” ธันเล่ายาว

            “แล้วเจออะไรไหม” เฟี๊ยตถามต่ออย่างสนใจ

            “ไม่เลย ป่านี่มีแต่ต้นไม้ ขนาดสัตว์ป่าจริงจังยังหาไม่ค่อยจะเจอ ถ้าเราไม่ล่วงเข้าไปในอาณาเขตหรือไปทำอะไรตรงเงื่อนไข บางทีเราก็อาจจะไม่เจออะไรเลยก็ได้”

            ธันพูดในสิ่งที่รัฐกิจเห็นด้วยถึงที่สุด เกมแบบนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดเหตุการณ์อะไรแบบตรงไปตรงมา ส่วนใหญ่ต้องมีเงื่อนไขหรือจุดพิเศษอะไรทั้งนั้น นั่นคือเหตุผลที่ทำให้พวกเขาเดินเท้า ลึกๆ แล้วเฟี๊ยตเชื่อมั่นว่า พวกเขาจะไม่มีวันหาวิหารกุมภาพันธ์เจอได้เลย หากบินผ่านป่ากว้างนี่ไปอย่างง่ายดาย

 

 

 

            ไบเบิ้ล

            “นายท่าน”

            ขอพิกัดวิหารกุมภาพันธ์

            “...”

            ‘…’

            “ขออภัยนายท่าน แต่ไบเบิ้ลไม่มีข้อมูลนี้ในฐานข้อมูล”

            เขาถามแบบนี้ค่อนข้างมั่นใจว่าคงจะไม่ได้คำตอบ แต่เขาก็อยากลองดู ถ้าเขาฟังไม่ผิด เหมือนน้ำเสียงที่ตอบกลับมานั่นจะแฝงความรู้สึกผิดอยู่ด้วย แต่ก็ไม่แน่ เขาอาจจะแค่คิดไปเองคนเดียว

            งั้นมีข้อมูลอะไรบ้าง

            “ไม่มีเลยนายท่าน วิหารกุมภาพันธ์เป็นวิหารที่เป็นปริศนามากที่สุด เมื่อเทียบกับทุกวิหารแล้ว” ปัญญาประดิษฐ์ตอบกลับ

            หมายถึง ไม่มีใครเคยไปถึงอย่างนั้นเหรอ เราเข้าใจถูกหรือเปล่า

            “จะพูดแบบนั้นก็คงไม่ผิดนัก นายท่าน ระบบของไบเบิ้ลมีฐานข้อมูลจำนวนการเข้าถึงวิหารของทุกแห่ง มีเพียงวิหารกุมภาพันธ์เท่านั้นที่ลึกลับที่สุด” เสียงดังกระซิบ

            หมายความว่า จำนวนการเข้าถึงวิหารกุมภาพันธ์เท่ากับ...

            “0 ครั้ง นายท่าน วิหารกุมภาพันธ์เป็นวิหารเพียงแห่งเดียวในเกมนี้ที่ยังไม่มีผู้เล่นคนไหนเคยเหยียบย่างเข้าไปแม้แต่ครั้งเดียว!

 

 

 

            “บลีกนี่จะเอาไงกันดี มี 12 ตัว แต่ผนึกได้บลีกเดียว”

            เฟี๊ยตเอ่ยถามขึ้นหลังจากเลื่อนมือไปเปิดคอลลีกหน้าฝูงหมาป่านั่นมาพอดี การพูดคุยเรื่องของวิหารประหลาดจึงต้องถูกพับเก็บเอาไว้ก่อน เพราะเหมือนตอนนี้ ตรงหน้าพวกเขาจะมีปัญหาอีกอย่างที่ก็ดูจะสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่ากันไปสักเท่าไหร่นัก

            “เก็บไว้เถอะ” ธันตอบง่ายๆ แบบไม่คิดอะไร

            “ไม่สิ ปัญหานี้ก็ไม่จบแค่นี้ ครั้งหน้าก็จะต้องมาแบ่งกันอีก ยิ่งถ้าเป็นบลีกสูงสุดจะยิ่งวุ่น เอาเป็นว่า ตกลงกันตั้งแต่ตอนยังไม่มีปัญหาจะง่ายที่สุด”

            เฟี๊ยตพูดจริงจัง ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้สนิทแนบแน่นอะไรมาก แต่เขาก็ไม่อยากที่จะต้องมาแตกคอกับเพื่อนในเรื่องผลประโยชน์ในภายหลัง

            “อืม” ธันฮัมเสียงในลำคอ

            “คนละครึ่ง!

            “คนละครึ่ง?”

            “ใช่ คนละครึ่ง ผลประโยชน์ทุกอย่างที่ได้หลังจากเดินทางด้วยกันนี้ พวกเราจะแบ่งออกเป็นสองส่วนเท่าๆ กันอย่างยุติธรรมที่สุด” เฟี๊ยตพูดขึ้นอย่างคิดไว้ในใจอยู่ก่อนแล้ว

            “ดีล”

            ธันยกแก้วขึ้นชนกับเขาง่ายๆ แบบไม่คิดมาก เงื่อนไขที่ดูเถรตรงนี้ก็อาจจะเป็นที่ต้องการของอีกฝ่ายพอๆ กัน

            “แต่บลีกมันแยกไม่ได้นี้” เฟี๊ยตบ่น

            Irreversible Agreement

            “ว่าไงนะ” เฟี๊ยตถามงงๆ

            Irreversible Agreement หรือ สนธิสัญญาที่ย้อนกลับไม่ได้ คือข้อตกลงพื้นฐานที่ผู้เล่นที่คิดจะร่วมทีมกันต้องทำสนธิสัญญาเพื่อที่จะเล่นเกมนี้ต่อได้อย่างเสมอภาคกันทั้งสองฝ่าย กฎง่ายๆ คือ คอลลีกของพวกเขาจะเชื่อมต่อกัน บลีกที่ได้รับหลังจากทำสนธิสัญญากันจะสามารถเรียกใช้ได้จากทั้งสองฝ่าย”

            “อ่า” เฟี๊ยตตั้งใจฟังอีกฝ่ายอธิบาย

            “สนธิสัญญานี้ย้อนกลับไม่ได้ หมายถึง หากตกลงจะทำข้อตกลงแล้ว ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฝ่ายเดียวจะแก้ไขสัญญานี้ไม่ได้อีก สนธิสัญญาจะขาดลงก็ต่อเมื่อมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเกมโอเวอร์ หรือไม่ก็ต้องทำสนธิสัญญายกเลิก แต่การยกเลิกจะทำกันเองไม่ได้ ต้องทำสัญญายกเลิกโดยมีเกมมาสเตอร์เป็นพยานเท่านั้น สนธิสัญญานี้จึงเรียกว่าย้อนกลับไม่ได้ เพราะจะตามหาโซดิแอคมาเป็นพยานในการทำลายอาจจะยากเสียกว่ายอมเกมโอเวอร์ตายไปเสียอีก” ธันพูดอธิบายยาว น้ำเสียงเป็นไปในเชิงเล่า มากกว่าโน้มน้าวสิ่งใดเป็นพิเศษ

            ไบเบิ้ล

            “นายท่าน”

            สิ่งที่ชายคนนี้พูด ถูกต้องหรือไม่

            “ถูกต้องทุกประการ นายท่าน”

            เรามีข้อจำเป็นใดต้องกังวลกับสนธิสัญญาที่ย้อนกลับไม่ได้นี้หรือไม่ ไบเบิ้ล

            “ไม่มีข้อใดเป็นพิเศษนายท่าน สนธิสัญญาที่ย้อนกลับไม่ได้ถือเป็นสนธิสัญญาทั่วไปที่ผู้ที่ร่วมเล่นเกมกันเป็นทีมต้องทำเป็นปรกติ สิ่งที่ต้องกังวลที่สุดคือคนที่ท่านทำสัญญาด้วยจะโกงหรือเป็นผู้ร้าย ท่านสามารถแก้สนธิสัญญาได้ง่ายโดยการฆ่าเขาให้ตาย และส่งเขาออกไปนอกเกม”

 

           

 

            “ตกลง”

            เฟี๊ยตตอบพร้อมกับลุกยืนขึ้นอย่างตัดสินใจ ไม่มีประโยชน์ที่จะมัวแต่กล้าๆ กลัวๆ อะไรกับโลกประหลาดนี้อีก ไม่มีทีม เขาจะไปไกลไม่ได้ เขามั่นใจ หากคนตรงหน้าคิดจะทรยศเขาจริงๆ เขาจะแก้แค้นโดยการเก่งกว่า และส่งเด็กหนุ่มนี้ไปสู่ความตายด้วยตัวเขาเอง

            “ตกลง”

            ธันพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มจางๆ ก่อนจะลุกยืนขึ้นพร้อมเปิดคอลลีกกลางอากาศตรงหน้า เฟี๊ยตเห็นก็ทำตามบ้าง ชายหนุ่มสองคนเรียกคอลลีกออกมาตรงหน้าอย่างเตรียมพร้อม

            “ผมต้องการจะทำสัญญา Irreversible Agreement” ธันพูด

            “ผมต้องการจะทำสัญญา Irreversible Agreement” เฟี๊ยตพูดตาม

            “หากผู้เล่น PharmaPhiat กับ Son of Zeus ต้องการจะทำสัญญา Irreversible Agreement กัน ให้ใช้มือซ้ายถือคอลลีก และใช้มือจับมือกันตรงกลางวงกลมศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฎขึ้น หากผู้เล่นทั้งสองคนไม่ดึงมือออกก่อนเวลา 5 วินาที สนธิสัญญา Irreversible Agreement จะสำเร็จสมบูรณ์

            เสียงผู้หญิงเหมือนที่ร้องดังขึ้นมาในหัวเขากังวาลก้อง ทันใดนั้นก็เกิดวงอักขระสีทองสว่างล้อมรอบชายหนุ่มทั้งสองคน ธันยื่นมือไปก่อน และเฟี๊ยตจึงเลื่อนมือออกไปตาม พวกเขาจับมือกันแน่นอย่างตัดสินใจ ผ่านเวลาไปจนครบเงื่อนไข แสงสีทองก็สว่างวาบก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

            สนธิสัญญา Irreversible Agreement สมบูรณ์แล้ว!

 

 

 

 

 

            นายพินต้า

            ฝากกดติดตามเฟส ทวีต และในแอปนี้ด้วยนะ

            หากชอบนิยายเรื่องนี้ อย่าลืมกดเข้าชั้นหนังสือ หรือเฟเวอริดไว้นะครับ เราจะได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น และไม่พลาดตอนใหม่ๆ นะครับ หรืออย่างน้อย กดเป็นกำลังใจให้ผมก็ยังดี ว่าแต่ตอนนี้ อ่านจบแล้วห้ามลืมคอมเมนต์นะ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

100 ความคิดเห็น

  1. #70 Monochrome (@vitality) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 10:22
    แต่งแล้วจ้า 5555
    #70
    0
  2. #69 XaRinXin (@XaRinXin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 21:53

    เค้าแต่งานกันแล้วววว

    หยอกๆ 55555

    #69
    0