ตอนที่ 28 : Drunk Drunk (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

ตอนที่ 28 : Drunk Drunk (3)

 

            แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วย!”

            เสียงของชายหนุ่มในชุดขาวดำนั่นดังขึ้นทันทีอย่างเกรี้ยวกราด เมื่อเห็นว่ามีบุคคลที่สามเข้ามาขัดคอ เฟี๊ยตกำลังลุ้นอยู่ว่าจะโดนกระทืบตรงช่วงวินาทีไหนถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก ดูเหมือนเขาจะได้ช่วงทดเวลาบาดเจ็บมาอีกเล็กน้อย

            เปล๊า แค่เห็นแล้วสมเพชเฉยๆ ผ้าคลุมไหล่นี้ซื้อมาใช่ไหม ไม่นึกว่าองค์กรลับ Dark Drag ที่แสนจะภูมิใจในความเก่งกาจของตัวเองนักหนาจะมีพวกป่าเถื่อนไร้สมองเป็นหัวหน้าหน่วย”

            ชายคนนั้นเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยี่หระต่อท่าทีคุกคามใดๆ น่าจะคุ้นเคยกับเกมนี้ และการต่อสู้กับผู้เล่นอยู่พอสมควร

            มึงก็รู้นี่ว่ากูเป็นหัวหน้าหน่วย มึงน่าจะรู้ดีนี่ว่าหัวหน้าหน่วยเก่งทุกคน มึงอยากลองดีใช่ไหม”

            ชายคนนั้นหันมาให้ความสนใจกับบุรุษปริศนานั่นอย่างจริงจัง เมื่อเห็นว่าการต่อปากต่อคำคงจะไม่จบได้ง่ายๆ โดยแน่

            เออ กูรู้ว่ามึงเป็นหัวหน้าหน่วย ว่าแต่มึงเป็นหัวหน้าหน่วยไหนวะ 17 หรือเปล่า หรือ 18 สงสัยเพิ่งได้ตำแหน่งใหม่มั้ง ท่าทางกร่างเชียว”

             ชายผู้มาใหม่คนนั้นพูดพลางจิบเครื่องดื่มในมืออย่างไม่มีท่าทางอาทรร้อนใจสักนิด ราวกับว่าตัวเองกำลังพูดเรื่องดินฟ้าอากาศอยู่อย่างใดอย่างนั้น

            ปากวอนหาเรื่องนักนะ คนอย่างมึงไม่ตายดีแน่”

            ชายชุดขาวดำพูดอย่างหมดความอดทน พร้อมกับสบถคำหยาบแสลงหูมาอีกหลายคำ โจทก์ของเฟี๊ยตพยักหน้าไปทางลูกน้องประมาณสี่ห้าคนที่รายล้อมอยู่ พวกลูกสมุนเหล่านั้นที่อยู่ในชุดสีขาวดำเช่นกันเดินมุ่งตรงไปทางคู่วิวาทอย่างหมายมั่นปั้นมือ คำสั่งเรียกบลีกทยอยปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ละคนเตรียมพร้อมสารพัดอาวุธในมือ บาร์นี่ไม่แคบแต่ก็ไม่กว้างนัก การจะเรียกมอนสเตอร์ออกมาต่อสู้คงไม่ใช่เรื่องง่าย บลีกที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นจำพวกอาวุธเป็นหลัก

 

 

 

            The Wall!

            ปึงงงงงงงงงงง

            เสียงประกาศลั่นจากฝั่งชายที่มีอยู่คนเดียว แล้วก็ตามมาด้วยเสียงกระทบกันของพวกลูกสมุนกับมวลอากาศเสียงดังลั่น ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นขวางกั้นอยู่ตรงกลางไว้ พวกลูกสมุนทั้งสี่คนชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเงื้อมือที่ถือดาบฟาดลงไปที่กำแพงดังกล่าวอย่างเต็มแรง แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากมีเสียงดังลั่นขึ้นอีกครั้ง ปราการล่องหนนั่นแข็งแรงอยู่มากทีเดียว

            “ขี้ขลาดนี่หว่า”

            เสียงจากอีกฝ่ายของกำแพงตะโกนมายั่วเย้า แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เด็กหนุ่มโมโหโกรธาแต่อย่างใด เจ้าของกำแพงนั่นควบคุมอารมณ์ได้อย่างเนียนสนิท

            “ขี้กร่างแต่โง่ ยังมีหน้ามาด่าคนอื่นอีก ไอ้พวกลูกสมุนปลายแถว”

            เด็กหนุ่มด่ากลับอย่างกวนประสาทไม่แพ้กัน มือหนาเอื้อมไปหยิบคอลลีกขึ้นมาเรียกบทกวีให้ขับขาน ดาบขนาดยาวกว่าสองเมตรปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าให้เด็กหนุ่มคว้าไว้อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าดาบนั่นจะยาวกว่าความสูงของตนเองด้วยซ้ำ แต่เด็กหนุ่มคนนั้นก็ถือเอาไว้อย่างง่ายดาย

            สวบบบบบบบบบบบ

            ดาบอันยักษ์พุ่งเข้าเสียบคนที่ตะโกนด่าเมื่อกี้เข้ามาเป็นคนแรก ไม่ทันได้แต่ร้องอุทธรณ์ด้วยความเจ็บปวดแม้แต่เพียงกระผีกเดียวด้วยซ้ำ ดวงตาของไอ้ลูกสมุนนั่นเบิกกว้าง ทุกอย่างจบลงเพียงในช่วงเสี้ยววินาที ร่างกายตรงหน้าเกิดแสงวาบสว่างขึ้นอย่างรุนแรงก็จะหายไป เหลือทิ้งไว้แต่ปลายดาบที่ว่างเปล่า ผู้เล่นที่รับบทเป็นสมุนองค์กรสีขาวดำนี่ถูกส่งออกไปนอกเกมในฐานะผู้แพ้เป็นคนแรกของการประลองนี้

            The Wall!

            ปึงงงงงงงงงงง

            ภาพเกิดขึ้นทวนซ้ำอีกครั้ง หลังจากลูกสมุนคนแรกตายไปได้อึดใจเดียว อีกสามคนที่เหลือก็รู้สึกตัวแล้วพุ่งตรงเข้ามาทันที แต่ก็ไม่ได้เร็วกว่าเด็กหนุ่มที่รอคอยจังหวะอยู่ก่อนแล้ว ดาบยักษ์ถูกถอนกลับมาในเสี้ยวอึดใจ พร้อมกับกำแพงล่องหนที่ถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้ง

            “เป็นเชี่ยอะไรกันวะ มีกันตั้งสามคน กำแพงมันต้องมีช่องว่างอยู่แล้ว ชักช้าอยู่นั่นแหละ”

            เสียงตะโกนดังมาจากหัวหน้าหน่วยที่ไม่ได้เข้ามาอยู่ในการต่อสู้ด้วย ลูกสมุนสามคนที่เหลืออยู่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก พวกมันยกอาวุธในมือฟาดอากาศตรงหน้าอย่างเดาสุ่มไปเรื่อย ราวกับว่าจะหาสัณฐานของกำแพงเหล่านี้ให้ออก เพื่อจะจับจุดอ่อนเพื่อเข้าไปโจมตี

            “กำแพงมันโค้ง”

            สวบบบบบบบบบบบ

            เสียงตะโกนดังจากลูกสมุนคนที่อยู่ริมดังขึ้นพร้อมกับจังหวะเดียวกันกับที่ชายหนุ่มคลายจิตออกและเปิดช่องว่างของปราการอีกครั้ง ดาบยักษ์ตรงเข้าปักกลางลำตัวอย่างแนบเนียนสนิท ไม่มีแม้แต่เสียงเพียงถ้อยเดียวเหมือนเดิม ร่างกายนั่นสว่างวาบขึ้นสุด ก่อนจะทิ้งไว้เพียงอากาศที่ว่างเปล่า เด็กหนุ่มส่งผู้เล่นกลับไปนอกเกมอีกคน

 

 

 

            “จังหวะนี้แหละ!

            เสียงตะโกนดังลั่นของอีกสองคนที่เหลือดังขึ้นเหมือนรอคอยอยู่ก่อนแล้ว มันคนหนึ่งวิ่งอ้อมไปทางด้านหลังเด็กหนุ่มเพื่อเข้าจู่โจมจากทั้งสองทาง การกระจายโจมตีทำให้บาเรียรับมือได้ยากขึ้นด้วยรูปทรงที่จำกัด เด็กหนุ่มผู้เปลี่ยนอัตราการต่อสู้จากสี่ต่อหนึ่งเหลือสองต่อหนึ่งยิ้มเย็น นอกจากไม่หวาดกลัวแล้ว ยังดูเหมือนจะพึงใจเสียด้วยซ้ำที่การต่อสู้น่าสนุกยิ่งขึ้น

            The Wall!

            ปึงงงงงงงงงงง

            ผลลัพธ์เหมือนเดิม แต่การกระทำไม่เหมือนเดิม รอบนี้เด็กหนุ่มเปลี่ยนกำแพงล่องหนที่เคยมีอยู่ด้านเดียวให้กลายเป็นบาเรียที่เป็นคล้ายโดมอยู่รอบด้าน ค้อนจากลูกสมุนคนหนึ่ง กับทวนจากลูกสมุนอีกคนหนึ่งดังฟาดสนั่นจนเสียงดังลั่นไปทั้งบาร์ เด็กหนุ่มไม่ได้ยี่หระอะไรนัก การควบคุมกำแพงผสานกับดาบยักษ์นั่นทำได้อย่างแนบเนียนสนิท การสลับจิตไปมาระหว่างบลีกทำได้แบบแทบจะไร้ที่ติ การจู่โจมสลับป้องกันให้ผลละเอียดได้ในระดับเสี้ยววินาที                        

            สวบบบบบบบบบบบ

            ดาบยักษ์ออกร่ายรำฆ่าเหล่าศัตรูอีกครั้ง ดาบยาวสองเมตรเสียบเข้ากลางลำตัวของลูกสมุนคนที่สามอย่างพิถีพิถันที่สุด มันตะโกนร้องได้สักครึ่งเสียงเห็นจะได้ แสงสว่างในบาร์วาบขึ้นจนแสบตา ร่างตรงหน้าหายไปอีกครั้ง เด็กหนุ่มทำผู้เล่นเกมโอเวอร์เป็นคนที่สาม ไอ้คนถือทวนยาวได้กลับไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

            “เชี่ย!

            เสียงตะโกนดังของผู้เล่นสมุนคนสุดท้ายลั่นขึ้น คราวนี้ไม่ได้มาจากความโกรธ หากแต่เป็นความหวาดกลัว หลังจากเห็นเพื่อนสามคนพ่ายแพ้แบบแทบไม่มีโอกาสจะประลองฝีมือ สมุนถือค้อนคนสุดท้ายก็ถอดใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน มันหันหน้าทำท่าจะวิ่งออกจากบาร์แบบไม่คิดชีวิต เด็กหนุ่มมองอยู่เสี้ยววินาทีหนึ่งก็ตะโกนลั่นเสียงดัง องค์กรขาวดำอันตรายมากเกินไป ถ้าจะมีเรื่องต้องเก็บรายละเอียดให้เนียนกริบ ห้ามเหลือหลักฐาน

            The Wall!

            ปึงงงงงงงงงงง

            เด็กหนุ่มเปลี่ยนวิธีกำแพงล่องหนจากครอบคลุมปกป้องตัวเองให้กลายเป็นหน่วงเหนี่ยวกักขังคนตรงหน้า และนั่นก็ดูเหมือนจะทำให้ไอ้คนถือค้อนยิ่งวิตกจริตขึ้นเป็นร้อยเป็นพันเท่า มันร้องตะโกนโวยวายเสียงดังพลางเอามือทุบไปรอบด้านอย่างหาทางออก ค้อนที่เรียกมาตกไปนอนอยู่กับพื้น ปราศจากใจจะคิดสู้เสียแล้ว ลูกสมุนคนสุดท้ายกำลังตกอยู่ในภาวะความกลัวขึ้นสมอง แต่ก็ปล่อยไปไม่ได้อยู่ดี เด็กหนุ่มไม่พร้อมจะเป็นศัตรูกับองค์กรมืดยักษ์ใหญ่แห่งเกมนี้

            สวบบบบบบบบบบบ

            มีดยักษ์ลอยพุ่งตรงไปยังลูกสมุนคนสุดท้าย เด็กหนุ่มสลับจิตมาคลายพลังปราการล่องหนในชั่วเสี้ยววินาทีเดียวก่อนที่ดาบจะลอยไปถึง ผลลัพธ์ที่ได้ไม่แตกต่าง ร่างกายในชุดขาวดำกลายเป็นแสงสว่างวาบ เด็กหนุ่มมอบตำแหน่งพ่ายแพ้ให้กับผู้เล่นไปอีกคนแล้ว

            “มึงฆ่าลูกน้องกู!

            เสียงตะโกนอย่างอารมณ์เสียพร้อมกับคำสบถหยาบคายดังมาจากตัวต้นเรื่องที่ในเวลานี้เหลืออยู่คนเดียว จิตสังหารเข้มข้น เด็กหนุ่มประสานจิตดูก็เห็นว่า หัวหน้าหน่วยนี่ก็ถือว่ามีความสามารถไม่ใช่เล่น ร่างกายส่วนสำคัญถูกปกคลุมไว้ด้วยออร่าจิตอย่างคนคุ้นเคยกับการต่อสู้เป็นอย่างดี ร่างหนาในชุดขาวดำตรงเข้ามา ท่าทางเด็กหนุ่มจะได้ปะทะกับหัวหน้าหน่วยขององค์กรนี่อย่างแน่นอน

           

 

 

            “ความจริงกูอยากฆ่ามึงมากกว่า อยากรู้นักว่าพวกเห่าเก่งเนี่ย ฝีมือแม่งจะดีเหมือนปากไหม!

 

 

 

 

 

            นายพินต้า

            ฝากกดติดตามเฟส ทวีต และในแอปนี้ด้วยนะ

            เมนต์หน่อยเร็ววววว จะสามสิบตอนแย้วววววว อยากอ่านเมนต์จางงงงงงงงงงงงง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

101 ความคิดเห็น

  1. #47 maaaayday (@maaaayday) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:15
    ดีแล้วครับ
    #47
    0