[Yuri] ม่านดานา

ตอนที่ 3 : หญิงสาวที่เปลี่ยนไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 มิ.ย. 62





หญิงสาวที่เปลี่ยนไป

 

                

ดานายืนมองบิดาผู้ให้กำเนิดด้วยสายตาว่างเปล่า ตามตัวของเขาเต็มไปด้วยสายระโยงระยายทางการแพทย์ ใบหน้าแก่ชราไม่คุ้นตาเมื่อได้เห็น ในตอนที่เธอจากไปเขายังคงแข็งแรง ยังวิ่งไล่ด่าเธอได้เหมือนเด็กแตกเนื้อหนุ่ม แต่ตอนนี้กลับนอนนิ่งไม่ไหวติง รอเพียงเวลาที่จะจากไปเท่านั้น


มีโอกาสจะดีขึ้นไหม ดานาถาม

รอปาฏิหาริย์แหละ

                

ฉันถอนหายใจแรงอย่างไม่ปิดบัง การเกิดแก่เจ็บตายนั้นเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่เมื่อมันเกิดกับคนในครอบครัว ก็ย่อมต้องเสียใจเป็นธรรมดา


ตอนนี้เขาจะรู้สึกเจ็บปวดไหม

คงไม่รับรู้แล้วล่ะ

เฮ้อ... เรากลับดีกว่า ดานาบอก

รอกลับพร้อมกันไหมล่ะ อีก15นาทีเราออกเวร

                

ฉันเลิกคิ้วมองอีกฝ่าย จะว่าไปก็ดีเหมือนกัน เพราะระยะทางจากโรงพยาบาลกลับไปที่บ้าน ก็ไกลเอาการอยู่ งั้นเราออกไปเดินเล่นรอนะ

                

ฉันแค่อยากพาตัวเองออกไปจากบรรยากาศชวนหดหู่ พ่อของฉันคงไม่รับรู้แล้วว่าฉันมาหา และเขาคงไม่รับรู้แล้วว่าฉันกำลังเศร้าแค่ไหน

                

ฉันพาตัวเองเดินมาสูดอากาศภายในสวนหย่อมของทางโรงพยาบาล ในเวลาใกล้ค่ำทำให้ไม่มีใครเลยนอกจากฉัน แสงของดวงอาทิตย์แปรเปลี่ยนเป็นสีส้มแสบตา และมันกำลังจะถูกแทนที่ด้วยดวงจันทร์ดวงใหญ่ สายลมที่พัดผ่านทำให้ร่างกายเริ่มรู้สึกเย็น


คุณดานา

                

เสียงทุ่มต่ำเรียกให้ฉันหันไปมองหน้า เขาเป็นชายรูปร่างสูงใหญ่นัยน์ตาดำสนิท ผิวกร่านจากการทำงาน ส่งผลให้ใบหน้าของเขาดูหน้ากลัว ฉันขมวดคิ้วมองเขาด้วยความสงสัย เพราะฉันไม่เคยเห็นชายคนนี้มาก่อน 


ผมเป็นคนดูแลเรือตอนที่พ่อคุณป่วย

                

อ่า... เขาคนนี้เอง


ผมคุยกับนายหน้าที่จะมารับซื้อเรือได้แล้ว

ฉันไม่เห็นเคยได้ยินว่าพ่อจะขายเรือ

งั้นเหรอ! งั้นตอนนี้ก็รู้แล้วนี่

                

ท่าทางยโสกับน้ำเสียงแข็งกระด้างของเขา ทำให้ฉันรู้สึกไม่ชอบใจ เคยได้ยินป้าเล่าให้ฟังเรื่องการขายเรือ ว่าแม่เป็นคนห้ามเอาไว้ไม่ให้ขาย เพราะราคาที่เสนอมามันต่ำเกินไป


ป้าเคยบอกฉันว่าราคามันต่ำเกินไป

ก็พ่อคุณบอกให้ผมเอาไปเสนอขาย

                

ท่าทางไม่ยี่หระของเขาทำให้ฉันฉุนหนัก ไหนเขาบอกว่าเป็นคนดูแลเรือให้พ่อไง แล้วทำไมถึงทำเหมือนมันไม่ใช่เรื่องของตัวเอง


งั้นฉันถามคุณหน่อย คุณเป็นคนดูแลเรือให้พ่อใช่ไหม ในเมื่อคุณรู้ว่าเรือมันจะขายได้ในราคาต่ำ แล้วทำไมถึงยังอยากให้พ่อฉันขายมันอีก

ก็มันเป็นความต้องการของพ่อคุณ

ฉันรู้ว่ามันเป็นความต้องการของพ่อ แต่ที่ฉันอยากรู้ คือทำไมคนที่เป็นคนห้ามถึงเป็นแม่ฉัน ไม่ใช่คุณ!” ดานากดเสียงเข้มถาม หรือว่าคุณรู้จักกับคนรับซื้อเป็นพิเศษ ถ้าแบบนั้นเขาเรียกว่าโกงกันนะคะ

                

เขาหันขวับมองหน้าฉันด้วยสายตาดุดันและแข็งกราว ท่าทีที่เคยโอหังกลายเป็นความโกรธและพร้อมจะคุกคาม


เธอมันก็แค่เด็กเมื่อวานซืน

แต่เด็กคนนี้เป็นเจ้าของเรือที่คุณกำลังจะขาย และเป็นนายจ้างของคุณด้วย

แกว่าอะไรนะ

ฉันไล่คุณออก ดานาพูด

ฮะ

ฉัน ไล่ คุณ ออก ดานาเน้นทีละคำให้อีกฝ่ายได้ยินชัดๆ ถ้าคุณไม่ไสหัวไปจากท่าเรือของฉัน ฉันแจ้งตำรวจแน่ แล้วอย่าคิดว่าฉันพูดเล่นนะ

                  

ท่าทางเดือดดาลของเขาน่ากลัวจนฉันแอบหวั่น เขาชี้หน้าฉันพร้อมกับสะทกคำไม่สุภาพออกมาหลายประโยค


เดี๋ยวมึงได้เจอกูแน่

                

แม้คำพูดสุดท้ายของเขาจะทำให้ฉันนึกหวาด แต่หัวใจของฉันนั้นมีความกล้ามากกว่าที่เขาจะจินตนาการถึง ความเงียบเป็นเครื่องช่วยทำให้หัวใจที่เต้นระรัวของฉันเริ่มสงบ ฉันเงยหน้าขึ้นฟ้าเพื่อมองหมู่ดาวที่กำลังเคลื่อนตัวออกมา พร้อมกับระบายลมหายใจเบา   


หรือว่าฉันจะไม่ควรกลับมา


จบบท




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #2 No-Alice-oN (@No-Alice-oN) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 00:20

    สู้ๆนะไรท์
    #2
    0