Sleep With Me, Free Breakfast [Yaoi]

ตอนที่ 6 : Kiss me goodbye [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,058 ครั้ง
    24 ก.พ. 62










-Kiss me goodbye- 






หลับลึกจริงนะอิน..

          “คุณเชน..” อินทร์ลดแรงต่อต้านลง “ทำไม..” เขาหันมองประตูห้อง..ก็ล็อคแล้วนี่

          “ไอ้แฮมมันมีกุญแจทุกห้อง” ชยนยิ้มมุมปาก ก้มลงกดจูบข้างแก้ม “หนีมานอนทำไมคนเดียว”

          พอนึกเรื่องทุกอย่างออก อินทร์ก็ตัวเย็นเฉียบ เขาเบือนหน้าไปทางอื่น ผลักไหล่อีกคนเต็มแรง

          “ไม่เอา..ผมไม่อยากทำ!

          “อิน..” ชยนขมวดคิ้ว ยึดช่วงเอวที่ดิ้นรน “บ้าอะไรอีกล่ะ”

          อินทร์ไม่ตอบ เขาพยายามลุกหนี แต่แค่พลิกตัวก็ถูกจับแล้วตรึงลงบนฟูกใหม่ คุณเชนกดแขนเขากับที่นอน ใช้ปลายเข่าแยกขาทั้งสองออกและแทรกตัวกลับเข้ามา

          “อื้อ!” สัมผัสเปียกลื่นสวมสอดอย่างฝืดเคือง สักพักถึงจะคุ้นชิน

          “อิน..” ชยนรวบมือของพี่เลี้ยงไว้ด้วยกัน อีกมือของเขานวดคลึงช่วงอกนุ่ม ใช้ฟันขบแผ่วแล้วห่อปากดูดดุน เสียงสัมผัสจาบจ้วงดังในความเงียบ

          “คุณเชน..อย่า..”

          “จะโวยวายทำไม” ชยนจับปลายคาง ก้มลงจูบ แต่อินหันหนี “อิน!

          อินทร์ถูกน้ำเสียงหงุดหงิดปรามเอาไว้ เขากัดฟันแน่น “คุณ..ใช้ถุงยางหรือเปล่า”

          “หมายถึงกับใครล่ะ”

          คนฟังเบิกตากว้าง ต่อต้านจนแขนหลุดจากการเกาะกุม เขาทรงตัวลุกขึ้น แต่ไปไม่พ้นขอบเตียงก็ถูกกดแผ่นหลังลงกับที่นอน คุณเชนทาบทับ ใช้ฟันขบบนหลังคอของเขาเหมือนสัตว์ป่า

          “อย่างอแงน่ะอิน” ชยนดึงมืออีกคนให้แตะลงบนบางส่วนของเขาที่ร้อนจัด นิ้วเรียวสัมผัสลงบนขอบยางที่สวมอยู่ “ใส่ทุกครั้ง..จะกลัวอะไรนักหนา”

          อินทร์เม้มปาก ดวงตามีร่องรอยเปียกชื้น

          “ผมไม่อยากนอนกับคุณ..ปล่อยผมเถอะ”

          ชยนหรี่ตามอง สะกดกลั้นอารมณ์พลุ่งพล่านแล้วตวัดตัวคนที่นอนคว่ำให้หันมาสบตากันในความมืด

“โกรธอะไร”

อินทร์นิ่งเงียบ ไม่ยอมตอบ

“อ้อ..นี่คือสาเหตุที่ลงมานอนห้องคนขับรถ?” เขาเท้าแขนเหนือร่างข้างใต้ คร่อมตัวไว้ไม่ให้หนี

“ผม..จะไม่นอนกับคุณ” อินทร์ยืนยัน พลิกไปอีกด้านแต่ก็จนมุมอยู่แค่นั้น ได้แต่ขดตัวตะแคง

“ไม่ต้องนอนก็ได้ ทำกันแบบนี้จนสว่างนั่นแหละ..ดีไหม”

“คุณเชน!

ชยนจิ๊ปาก เริ่มหงุดหงิด “ตกลงจะเอายังไง ถามว่าโกรธอะไรก็ไม่ตอบ”

ผมมีสิทธิ์พูดหรือ อินทร์ร้องอยู่ในใจ

“คุณจะมาทำกับผมทำไม” เขาถามเสียงเบา นัยน์ตาเลื่อนลอย “คุณน่าจะพอตั้งแต่ตอนห้าทุ่มแล้วนี่..”

          ชยนเงียบกริบ..ก่อนที่มุมปากจะคลี่ยิ้มออกมา

          คนที่แอบฟังเมื่อตอนกลางวันคืออินจริงๆ

          อินทร์ชะงัก หันขวับมามอง “คุณ..รู้..”

          “ผมไม่ได้โง่” ชยนยกยิ้ม “โกรธเรื่องที่ผมไปมีอะไรกับเพื่อนผู้หญิงหรืออิน ทำไมล่ะ..ทำไมต้องโกรธ”

          “ผม..” เขาพูดไม่ออก

          “อินรู้นี่ว่าผมน่ะ..ทำกับใครก็ได้” เขาพูดเหมือนไม่มีความรู้สึก “รู้มาตั้งแต่ผมเริ่มมีแฟน..”

          ..เพราะรู้อย่างไรล่ะ..ถึงได้เจ็บแทบตาย..

          “แล้วทำไมถึงจะมาทนไม่ได้เอาตอนนี้ จะมาโกรธกันเพื่ออะไร”

          อินทร์หลับตานิ่ง ไม่ตอบคำถาม

          “บอกผมสิอิน..” ชยนย้ำ “อินโกรธ..เพราะอะไร”

          ..ให้ตายก็จะไม่มีวันสารภาพออกไป..

          ..ว่าผม รักคุณเชนเหลือเกิน..

          “ผมไม่มีคำตอบให้คุณ” อินพูดเสียงนิ่ง “อยากจะทำอะไรก็ทำ..ผมไม่ห้ามคุณแล้ว”

          ชยนมุ่นหัวคิ้ว “ตาแก่ดื้อด้าน”

          “คนที่ชอบมีอะไรกับตาแก่อย่างผมก็มีแต่คุณนั่นแหละครับ” เขาข่มความน้อยใจเอาไว้ “เมื่อไรจะเลิกเสียทีล่ะครับ ผมมีอะไรถูกใจงั้นหรือ มีส่วนไหนเร้าอารมณ์คุณมากกว่าคนอื่นหรือไง ถึงได้มาวุ่นวายกันไม่หยุด”

          “อิน!” ชยนจับต้นแขน “อย่ามาพูดประชดผมนะ”

          “ผมไม่ได้ประชด” อินทร์สบตา “เมื่อไรคุณจะคิดได้สักที ว่าพวกเราไม่ควรยุ่งกันแบบนี้อีกแล้ว..”

          “อิน..”

          “ปล่อยผมไปได้ไหมคุณเชน..แล้วเราก็..ต่างคนต่างอยู่...” อินทร์นิ่วหน้าเมื่อถูกดึงต้นคอขึ้น ปากร้อนจัดบดเบียดลงมา บางส่วนที่ทาบบนโคนขาของเขาเกิดปฏิกิริยารุนแรงกว่าเก่า

          ฝันไปสิ” ชยนขบฟันกรอด “นอนกันมาสี่ปี คิดจะมาขอเลิกตอนนี้ ไม่ช้าไปหน่อยหรือไง!

          “คุณ!..

          “จะตีตัวออกห่างจากผมหรืออิน” เด็กหนุ่มตรึงต้นขาด้านหนึ่งของอีกฝ่ายเอาไว้กับเตียง เขากดบั้นเอว ค่อยๆแทรกตัวตนเข้าไป สีหน้าเต็มไปด้วยแรงอารมณ์

          อินทร์กัดริมฝีปากจนซีด ร่างกายของเขาไม่เคยปฏิเสธคุณเชนได้

          ..ผู้ชายคนแรก..และคนเดียวในชีวิต..

          ถ้าอินทำได้..อินคงทำไปนานแล้ว

          อินทร์หลุดเสียงร้อง มือหนึ่งขยุ้มหมอนที่ตกอยู่ด้านข้าง ทั้งตัวถูกเติมเต็มจนเสียดแน่น

“เห็นไหมล่ะ..” ชยนครางแผ่ว มองคนที่ยกสะโพกขึ้นตอบรับบทรักของเขา

กระบอกตาของใครบางคนร้อนผ่าว เจ็บเสียดใจ และอับอาย

..ทั้งที่ในหัวสั่งห้ามว่าอย่ายอม แต่หัวใจที่ไม่เคยรักดีก็เอาแต่คล้อยตาม..

เขายอมรับว่าติดในรสชาติของเซ็กซ์ที่คุณเชนมอบให้ สี่ปีที่ผ่านมา..เมื่อไรก็ตามที่ใครคนหนึ่งเริ่มต้น จะต้องมีใครอีกคนสนองกลับไป แม้ปากจะบอกว่าอย่า แต่ตัวก็ไม่เคยต่อต้านได้สำเร็จ เพราะความกระหายในเพศรสของพวกเขามันซื่อสัตย์ยิ่งกว่าอะไร

ลึกๆแล้ว..อินทร์อาจจะพอใจก็ได้..กับการเป็นคู่นอนที่ยาวนานที่สุดของคุณเชน

แต่ละคนที่ผ่านเข้ามา เจ้านายไม่เคยคบหาเกินสามเดือนเลยสักราย

และที่เขาไม่เคยแสดงปฏิกิริยาทางลบกับคุณเชน นอกจากจะคิดว่าตนเองไม่มีสิทธิ์แล้ว ส่วนหนึ่งของใจมันรู้ดี..ว่าสุดท้าย คุณเชนต้องกลับมาตายรัง

..ถึงจะมีใครต่อใคร อย่างไรเสีย..คุณเชนก็ยังกลับมาหาอินทร์..

แต่เมื่อเด็กน้อยของเขาโตเป็นผู้ใหญ่ อินทร์ถึงรู้ตัว

คุณเชนมีสังคม มีเพื่อนฝูง มีคนมากหน้าหลายตาเข้าหา เจอคนที่เหมาะสมมากขึ้น มีใครหลายคนให้เลือก และในไม่ช้า..ความเป็นมนุษย์ในสังคมจะผลักดันให้คุณเชนใช้ชีวิตต่อไปตามเส้นทางที่ควรจะเป็น

แต่งงาน มีลูก สร้างครอบครัว อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

..ในขณะที่เขาไม่มีใคร..

อินทร์แก่เกินไปแล้ว..เกินจะดึงรั้งให้อีกคนมีเขาไว้ข้างกายตลอดชีวิต ถึงจะได้รับอนุญาตให้ยังอยู่ด้วยกันได้ แต่คงมีค่า..เป็นแค่ของตายเก่าๆที่จะกลับมาใช้เมื่อไรก็ไม่ยาก..เพราะสุดแสนจะใกล้มือ

ในเมื่อตอนนี้เขายังมีหัวใจหลงเหลืออยู่..เขาก็ไม่คิดจะทนเพื่อรอดู

..วันที่คุณเชนเลือกใครคนอื่นมาอยู่ร่วมกันอย่างถาวร..

อินทร์นอนนิ่ง ขยุ้มผ้าปูติดมือระหว่างที่ผู้ชายอีกคนเคลื่อนไหวหนักหน่วงบนร่างเขา

          ในหัววนเวียนแต่ประโยคที่คุณเชนปรามาสเขาไว้

          ..จะทำให้ดู..ว่าคนแก่ๆคนนี้ยังมีเรี่ยวแรงที่จะไปจากชีวิตคุณได้..

          ..เมื่อถึงวันนั้น..จะไม่หันกลับมา..

 



ชยนนั่งเงียบ มองคนที่นอนคว่ำกับฟูก มีผ้านวมคลุมท่อนล่าง แผ่นหลังมีแต่ร่องรอยขบกัดกระจายอยู่เต็ม

          เขาหยิบกางเกงมาสวม เปลือยไว้แต่ท่อนบนที่มีรอยเล็บข่วนเต็มไปหมด พออาบน้ำคงจะเจ็บแสบแน่

          “เจ้าลุงซาดิสม์เอ๊ย..” เด็กหนุ่มเดินออกมามองแสงจันทร์ ตอนนี้ราวตีหนึ่งเห็นจะได้

          เสียงคลื่นตอนกลางคืนซัดเข้าหาฝั่ง ให้อารมณ์เงียบสงบ เขายกเท้าขึ้นเกาหน้าขา หาวหวอดด้วยความเหนื่อย ตื่นเช้า ขับรถมาตั้งไกล ทั้งกินทั้งเล่น แล้วยังต้องมารบกับตาแก่ขี้งอแงอีก

          โต๊ะหน้าบ้านมีก้นบุหรี่อยู่ในถาดรอง ชยนมองแล้วเกิดความรู้สึกอยากอยู่วูบหนึ่ง

          ตอนขึ้นม.ห้า เขาเคยแอบสูบบุหรี่ในห้องน้ำ ที่ลองตอนนั้นเพราะเห็นเพื่อนมันสูบ และเขาก็ลำพองใจว่าไม่ติด สักนิดสักหน่อย เอาความเท่ไว้อวดสาว จากนั้นมันก็เลยต้องสูบมาเรื่อยเพราะเสพติดเสียแล้ว

          สุดท้าย..เขาโดนเรียกเข้าห้องปกครอง ครูจะตามตัวพ่อแม่มาพบ เขาบอกว่าตายไปแล้วทั้งคู่

          พี่สาวอยู่ต่างประเทศ พี่ชายทำงานหนัก ชีวิตมีแต่คนไข้ ไม่ว่างมาสนใจเขาหรอก

หากแต่คนที่มาในทันที..คืออินทร์..ไม่ใช่พี่สาวหรือพี่ชาย

          อินทร์ไม่กล่าวโทษ ไม่ต่อว่าเลยสักคำ แขนข้างหนึ่งโอบกอดเขาไว้ และสายตาที่มองเขา มีแต่แววความเสียใจ เขานึกว่าอินทร์ผิดหวังในตัวเขา แต่เปล่าเลย ที่อินทร์เสียใจนั่น เพราะอินทร์ได้แต่โทษตัวเองที่ดูแลเขาไม่ดี  

          ..อินทร์ไม่เคยเสียความศรัทธาที่มีต่อเขา..

          ชยนเลิกบุหรี่เพื่ออินทร์ หักดิบทันที ไม่ต้องไปพบผู้บำบัดเสียด้วยซ้ำ

          ความรู้สึกของเขาที่มีต่ออินทร์ มันเข้มข้น..และฉายชัดขึ้นในช่วงนั้น

          “ตาแก่งี่เง่า” ชยนถอนหายใจ หยิบก้นบุหรี่ที่เพื่อนสูบทิ้งไว้ไปเทลงถังขยะและเลื่อนประตูกระจกห้องคนขับรถกลับเข้าไป ให้ตายเถอะวะ..เป็นบ้าอะไรต้องมานอนในห้องคนใช้กันสองคน

          ร่างสูงหลุบตามองคนที่หลับสนิท ดึงผ้านวมออกแล้วโน้มตัวลงทาบทับ

          อินทร์หลับลึก..ขี้เซา ขนาดเขาจูบต้นคอยังไม่รู้สึก

          ชยนมองด้วยสายตาเข้มลึก อารมณ์ไหลพล่านขึ้นอีกอย่างง่ายดาย

          เขาขยับขึ้นคร่อม ประคองบางส่วนของตนที่แข็งกร้าว แล้วแยกเนินเนื้อขาวจัดออกจากกัน

          เสียงทุ้มต่ำครางในลำคอตอนที่กดความรู้สึกเข้าสู่ภายในที่ร้อนผ่าว ความอ่อนนุ่มขยับรัดรึง ตอบสนองกันแม้แต่ในความฝัน เขาขยับเบาๆ แค่เฉพาะส่วนปลาย..ไม่ได้สอดใส่ลงลึกนักเพราะเขาไม่ได้สวมถุงยาง

          ..ถ้าตาแก่รู้ตัวเข้า จะต้องโกรธแน่นอน..

          “บ้าเอ๊ย..” ทำเท่าไรก็ไม่พอ ยิ่งทำก็ยิ่งต้องการมากขึ้น..มากขึ้น

          อยากจะเก็บกลืนลงไปทั้งตัว ขังเอาไว้ในห้อง บังคับให้มองมาที่เขาคนเดียว

          อย่าไปสนใจใคร อย่าไปยิ้มให้ใคร อย่าให้ความช่วยเหลือใคร

          ..เขาทนไม่ได้ และไม่คิดจะทน..

          “ต่างคนต่างอยู่หรือ..” ชยนเคลื่อนไหวแผ่ว พออินทร์ขยับ เขาก็หยุด ถอดถอนตัวเองออกมาและใช้ฝ่ามือรูดรั้งอารมณ์แทน ขาทั้งสองคร่อมอยู่เหนือร่างเปลือย ใช้ตัวตนถูไถลงบนซอกขาที่เปียกชื้น

          ..ฝันเอาสิอินทร์..ฝันเอา..

          ..ถ้าไม่ตายกันไปข้าง..เขาไม่มีวันปล่อยมือ..

          เสียงพร่าต่ำคราง สายน้ำอุ่นร้อนหลั่งไหลออกมา หยดลงบนเรียวขาที่มีรอยจูบ

          ชยนถอนหายใจ เอาทิชชูในห้องมาเช็ดให้

          เขาล้มตัวลงนอนซ้อนหลัง พาดขาก่ายเกยบนตัวอีกฝ่าย วาดแขนโอบรัดเอาไว้เหมือนเด็กติดหมอนข้าง

          “ทำไมไม่ถามวะ..ว่านอนกับยัยนั่นไปหรือเปล่า” เขาพึมพำ “ปากแข็งฉิบ..”

          ..ว่าแต่อินทร์ปากแข็ง เขายิ่งโคตรปากแข็ง..

          “เอาแต่อินคนเดียวมาตั้งแต่ขึ้นม.หก” ชยนสารภาพ “พอใจยังลุง..”



อินทร์สะดุ้งตื่นตอนนาฬิกาในมือถือดัง เขาลุกขึ้นจากเตียง เมื่อยขบไปทั้งตัว

          ด้านนอกยังมืดอยู่ คงเพราะคุณเชนตั้งเวลาไว้เพื่อจะรอดูพระอาทิตย์ขึ้น

          เขามึนงง ทบทวนความจำว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง พอก้มลงดูสภาพตัวเองที่นอนเปลือยก็หน้าร้อนจัด

          “อืม..อะไร..ลุกไปไหน” เสียงงัวเงียดังมาจากโปงผ้าที่อยู่ข้างกัน

          อินทร์เงียบกริบ เห็นแต่กลุ่มผมสีดำที่โผล่ออกมา เขาเลิกผ้านวมออก เห็นแขนคุณเชนเกี่ยวเอวเขา ขาอีกข้างพาดทับ เหมือนเห็นเขาเป็นที่หนุนก็ไม่ปาน

          เมื่อคืน..เขามีอะไรกับคุณเชนอีกแล้ว และทั้งที่ตอนแรกไม่เต็มใจ สุดท้ายก็โต้ตอบไปอยู่ดี

          ..ช่างง่ายจริงๆ..

          ถึงปากจะต่อต้าน แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง อินทร์จะแสดงตัวตนออกมา

          เขาชอบให้คุณเชนทำแรงๆ และชอบให้อยู่ข้างในตัวเขาอย่างลึกล้ำ

          หลายครั้ง..เขาเผลอขยุ้มสะโพกคุณเชน ตวัดขาเกี่ยวพันท่อนล่างที่ขยับอย่างดุดัน ช่วยออกแรงกดบั้นเอว ให้กระแทกลงมาหนักหน่วง หยัดตัวเข้าลึก และเติมเต็มเขาให้หายร้อนรุ่ม

          หากจะว่าคุณเชนมีความต้องการสูง ตัวเขาก็คงไม่ได้ต่างกันเท่าไร

          ..แค่ว่าความยับยั้งชั่งใจมันไม่เหมือนกัน..

          แต่ถึงแม้ว่าร่างกายจะมีความสุข แต่ถ้าใจมันไม่รับ สิ่งที่กระทำร่วมกันมันก็ไม่มีความหมาย

          อินทร์มองคนที่หลับนิ่ง มองขนตาที่ดำสนิทและยาวเป็นแพ มองปลายจมูกโด่งเป็นสันกับเรียวปากบาง

          “ทำไมเมื่อคืนคุณไม่อยู่กับผู้หญิงคนนั้นล่ะ” เขาพึมพำ “กลับมาหาผมทำไม..”

          เขาไล้ปลายนิ้วเข้ากับโครงหน้าได้รูปแล้วลุกขึ้น เดินเข้าห้องน้ำเล็กๆที่อยู่ในห้องไป

          ชยนลืมตาขึ้นมอง มุมปากคลี่ยิ้มบาง

          อินทร์แกะห่อสบู่ในบ้านพักออกมาใช้ แชมพูที่วิลล่าแถมให้เป็นกลิ่นอโรม่า เขารู้สึกผ่อนคลายขึ้น กล้ามเนื้อที่หดเกร็งค่อยๆคลายตัวเมื่อเจอกับไออุ่นร้อนของสายน้ำ

          เขาสระผม เมื่อคืนมีแต่กลิ่นไอรักอวลคลุ้ง เขาไม่ชอบให้ตามตัวมีกลิ่นอะไรแปลกๆ ทั้งเหงื่อ ทั้งสัมผัสเหนียวเหนอะของอะไรต่ออะไรมากมาย

          อินทร์หลับตา ยกมือขึ้นนวดปลายผม น้ำจากฝักบัวไหลซู่ ชะฟองขาวรินลงไปกับแนวแผ่นหลัง

          มีเสียงลูกบิดหมุนแกร๊ก อินหันไป แต่หน้ายังมีแต่ฟองสบู่ “คุณเชน..”

          แทนคำตอบ ปลายนิ้วเรียวยาวไล้ลงที่ต้นคอ ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นจะแตะบนแนวไหล่

          “ขออาบด้วยคน” เสียงพร่าต่ำกระซิบ

          อินทร์รีบล้างหน้า หัวเต็มไปด้วยฟองตอนที่หันกลับมาดู “คุณ..”

          ชยนยืนเปลือยอยู่ใต้ฝักบัวไม่ต่างกัน เขาเท้าแขนกับผนัง ไม่ยอมให้อินทร์เดินหนี

          “เฮ้ๆ..หัวขาวขนาดนั้น จะไปไหน”

          “คุณเชนอาบก่อนก็ได้ครับ” อินทร์บอก ไม่กล้ามองร่างกายเปลือยเปล่าของคนตรงหน้า

          ชยนไม่อาย อินทร์เห็นของเขามาตั้งแต่ประถม จะมาเขินอะไรตอนนี้

          ร่างสูงใหญ่ยืนขวางทางเอาไว้ ห้องน้ำที่เล็กอยู่แล้วยิ่งแคบลงไปถนัดตาเมื่อผู้ชายสองคนเข้ามาเบียดกัน อินทร์หลุบตาต่ำ จมูกแดงจัด

          “อายอะไรนักหนา จับก็จับมาแล้ว ลูบก็ลูบมาแล้ว” ชยนดึงมือของอินให้วางตรงมัดกล้ามบนหน้าท้อง แน่ล่ะ..เขาภูมิใจนำเสนอ และจำได้ดีว่าเวลาอินทร์มีอารมณ์ ชอบลูบมันเล่นแค่ไหน

          “คุณเชน!

          “จับสิ” ชยนยิ้ม อารมณ์ดีที่สุด

          อินทร์ก้มหน้าต่ำ คุณเชนตัวสูงมาก ยืนใกล้กันขนาดนี้ ค้ำหัวเขาจนต้องเงยหน้ามอง

          ท่อนแขนแข็งแรงโอบรัดเข้ามา พลิกตัวเขาให้ยืนหันหลังและจับมือไปวางทาบกับกำแพง แขนหนึ่งกอดเข้าที่ช่วงอก อีกข้างช้อนเข้าใต้ข้อพับขา ประชิดลำตัวด้านหลังและจดจ่อร่างกายที่ร้อนระอุแถวสะโพก

          “คุณเชน..ไม่เอา..” นี่ยังเช้ามืดอยู่

          “อิน..” ชยนขบกัดปลายติ่งหู “ที่เมื่อคืนโกรธ เพราะอยากรู้ใช่ไหมว่าผมมีอะไรกับเพื่อนหรือเปล่า”

          อินทร์ชะงัก ตัวแข็งทื่อ

          “คุณ..ตื่นตั้งแต่เมื่อไร”

          “ผมตื่นอยู่ตลอด” ชยนยิ้มบาง “เลยได้ยินคนบ่น”

          คนฟังแทบจะแทรกพื้นหนี

          “ผมจะไม่ถามอินต่อว่าทำไมอินถึงโกรธ” เขายักไหล่ “แต่จะบอกให้แล้วกัน ว่าทำอะไรกับเธอไปบ้าง”

          อินทร์ยืนนิ่ง ใจเต้นแรง

          ไม่ได้ทำอะไรเลย” เขากระซิบ

          อินทร์หันมอง จ้องด้วยดวงตาคู่กลม

          “อินคิดว่าผมเป็นซูเปอร์ฮีโร่หรือไง นอนกับคนอื่นแล้วยังมีแรงมานอนกับอินต่อแบบเอาเป็นเอาตายน่ะ” ชยนถาม “ถ้าผมอิ่มมาแล้ว ผมไม่ซัดอินจนสลบทั้งคืนหรอก”

          อินทร์หันหน้าหนี ใบหูร้อนผ่าว

          “ผมไม่รู้หรอกครับ เพราะบางครั้งคุณเชนก็ทำสองรอบ..ถึงสาม..”

          ชยนหรี่ตามอง ไม่อยากจะตอบคำถามนี้ เลยจับปลายคางแล้วดึงรั้งใบหน้านั้นให้แหงนเงย

          “ผมไม่ได้นอนกับใครก็พอ สรุปว่าจบนะ..เลิกโกรธได้แล้ว”

          อินทร์หลับตา ปล่อยให้คุณเชนจูบ ลิ้นอุ่นล่วงล้ำเข้ามาในโพรงปาก หัวใจเต้นตึกอยู่ในอก

          เสียใจ ผิดหวัง โกรธ หดหู่ ท้อแท้ ยอมแพ้ และมีน้ำตา

          ดีใจ มีความหวัง เต็มไปด้วยความสุข มีพลัง พร้อมจะต่อสู้ อดทน และพยายามเพื่อให้ได้มา

          ทั้งหมด..คือความรู้สึกที่มีต่อ ความรัก

          ..ขอบคุณ..ที่ยังหลงเหลือเสี้ยวของใจไว้ให้กัน..

          อินทร์ยกแขนขึ้นโอบรอบคอของเจ้านาย เขย่งปลายเท้าพร้อมกับเงยหน้าขึ้นจูบตอบ

          ชยนประหลาดใจเล็กน้อย เขาครางแผ่วกับปลายลิ้นที่สอดเข้ามาหา



[ตัดฉาก]



          

          ชยนยกมือขึ้นลูบผมชื้นเหงื่อ

“ไอ้หัวแห้วด่าตายแน่..”

อินทร์หัวเราะแผ่วเบา นอนหมดแรง กระทั่งคุณเชนลุกขึ้นและช้อนตัวเขาเข้าหา

ใครบางคนนิ่งอึ้ง..เมื่อถูกจับให้นอนซบแผ่นอกเปลือย

เสียงหัวใจของชยนเต้นตึก

และเสียงหัวใจของอินทร์ก็เต้นแรง

อึดใจหนึ่ง พวกเขามองตากัน ก่อนที่ใบหน้าจะค่อยๆเคลื่อนเข้าหา และแนบจูบแผ่วเบา

สี่ปี..นี่คือครั้งแรก..กับช่วงเวลาอ่อนหวานหลังการร่วมรัก

..สายไป..หรือเปล่า..

 



เที่ยงตรง เพื่อนๆคุณเชนตื่นลงมาเล่นน้ำกัน โชคดีที่แดดร่มลมตก ท้องฟ้าเหมือนจะมีฝนตกได้ตลอด แต่สุดท้ายก็มีลมที่พัดแรงเท่านั้น

          อินทร์ยืนยิ้ม ลงมือทำข้าวผัดปูตรงครัวนอกบ้าน เขาทำน้ำจิ้มซีฟู้ดอีกครั้งเพราะทุกคนอยากทานอีก เช้านี้คุณหมูแฮมไปตลาดปลา เลยได้ของสดกลับมาเพียบ ทั้งหมึก กุ้ง แล้วก็ปูตัวใหญ่

          “ช่วยไหม” ชยนยืนหาว สวมเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงขาสั้น

          อินทร์เหลือบมองรอยเล็บแถวกล้ามเนื้อต้นแขนแล้วต้องหลบตาวูบ

          “โดนอะไรมาวะ..” แฮมลูบปลายคาง

          “แมวที่บ้าน” ชยนบอก “ตวัดเจ็บฉิบหาย สงสัยต้องจับตัดเล็บ”

          อินทร์ยกมือขึ้นดูเล็บตัวเอง

          “อ้อเหรอออ” แฮมลากเสียง ทำท่ากระซิบกระซาบ “นึกว่าไปฟัดกับสาวแถวนี้มา แต่กูว่าไม่ใช่ แม่ตาเขียวปั๊ดตั้งแต่เช้าแล้ว มึงหักอกเขาหรือวะ”

          ชยนหัวเราะ เอาหมึกกล้วยมาฟาดเล่น อินทร์เลยเดินไปคว้ามาทำความสะอาดต่อ

          “ไม่ใช่สเปค”

          “ฮื่อ! ตอแหล มึงมีสเปคด้วยหรือวะ”

          “ไม่มี”

          หมูแฮมทำหน้าเหม็นเบื่อ “ใครได้มึงนี่น้ำตาตกใน บุพเพอาละวาด..จริงไหมพี่อิน”

          อินทร์หันมามอง เกาแก้มตัวเอง “ครับ?

          อีกคนหัวเราะ “เปื้อนแล้วครับนั่น” เขาเอื้อมมือไปเช็ดให้ “มานี่ๆ...” ยังไม่ทันแตะโดน มือก็ถูกปัดลงอย่างแรง ทำเอาอ้าปากค้าง “เชี่ยเชน..ทำไรวะ” ฟาดเข้ามาได้ เจ็บสัตว์

          “ยุง” ชยนชี้ให้ดู “กูหวังดีเหอะไอ้เหี้ย ไม่อยากให้มึงเป็นไข้เลือดออก”

          อินทร์ได้แต่ขบขัน คุณเชนแหย่เพื่อนแรงแบบนี้เสมอ

          “ปัดเบาๆก็พอ แหมมึง” หมูแฮมโอด ยกมือแดงเป็นปื้นให้พี่เลี้ยงมันดู “พี่อิน..ไอ้เชนแกล้งผม”

          “ตัดทิ้งไหม จะได้จบ” ชยนหยิบมีดขึ้นมา

          “ไอ้สัตว์ๆ อย่าเล่นของมีคม เดี๋ยวผีผลัก!” เขาด่ามันแล้ววิ่งออกไปนอกครัว ตะโกนโหวกเหวกชวนเพื่อนๆเล่นน้ำกัน

          อินทร์ยิ้มเอ็นดู เขาล้างอาหารทะเลเสร็จแล้ว ที่เหลือก็แค่เอาไปย่างเตา กินไปย่างไปอร่อยกว่า

          “ยิ้มอะไร” ชยนถาม

          “คุณแฮมน่ารักดีครับ” อินทร์ตอบ เก็บกวาดครัวจนสะอาด

          “อ้อ..ชอบแบบนี้” ชยนยืนกอดอก

          “แค่บอกว่าคุณแฮมน่ารักครับ ไม่ได้บอกว่าชอบแบบนี้”

          เด็กหนุ่มเงียบไปครู่ “แล้ว..ชอบแบบไหนล่ะ”

          อินทร์เหลือบมอง เช็ดเตาต่อ “คนสุภาพ..ใจเย็น ใจดี อ่อนโยน พูดแล้วฟังเข้าหูน่ะครับ”

          ชยนขมวดคิ้ว หงุดหงิด งุ่นง่าน “หาให้ตายไปเหอะ เทวดาแบบนั้นมีที่ไหน”

          “นั่นสินะครับ”

          “คนอารมณ์ดีๆ มาทำให้โมโหจนได้!” เขาสบถในลำคอ เดินลงไปสมทบกับเพื่อนๆที่หาด

          อินทร์ได้แต่ยิ้ม ล้างมือเรียบร้อยก่อนตามลงไป คุณเชนเล่นบอลอยู่กับเพื่อน สักพักก็เสียท่า ถูกคุณแฮมพุ่งเข้าใส่แล้วโยนลงทะเล มะรุมมะตุ้มกันเสียงดังสนั่น กลุ่มเพื่อนผู้หญิงพลอยผสมโรงแกล้งด้วย

          มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงดังขึ้น

          “ครับ..คุณชิน” เขารับสาย “ตอนนี้อยู่ทะเลประจวบกับคุณเชนแล้วก็เพื่อนๆครับ”

          อ้อ..ไม่มีอะไรหรอก แค่จะบอกว่า..เสร็จหมดแล้วนะ ทันเวลาเป๊ะ

          อินทร์ยิ้ม มองคุณเชนที่หัวเราะกับเพื่อนๆ

          “ขอบคุณครับคุณชิน..”

          ตั้งใจจะเปิดร้านวันไหนล่ะ

          “คงจะ..เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้น่ะครับ”

          อืม..ปลายสายไม่ว่าอะไร แล้วบอกเจ้าเชนหรือยัง

          อินทร์เงียบ “ยัง..ครับ”

          เจ้าเด็กบ้านั่นจะโวยวายหรือเปล่า

          “ผม..ไม่ทราบเลยครับ ยังหาโอกาสบอกไม่ได้”

          นั่นสินะ..เอาแบบนี้แล้วกัน ผมจะช่วยพูดให้ วันไหนมาบ้านใหญ่ก็พามันมาด้วย

          อินทร์ยิ้มเฝื่อน “ขอบคุณนะครับคุณชิน..ขอบคุณจริงๆ”

          งั้นก็เที่ยวให้สนุก เดินทางปลอดภัยนะ

          เขาขอบคุณเจ้านายอีกครั้งแล้วกดวางสายไป

          “อิน!” ชยนกวักมือเรียกคนที่อยู่บนหาด “ลงมาเล่นน้ำ”

          อินทร์ส่ายหัว เขาว่างไม่ค่อยแข็ง

          “ลงมาเร็ว!” ชยนตะโกน “อย่าให้ต้องขึ้นไปอุ้ม”

          มีเสียงวี้ดวิ้วดังมาจากเพื่อนกลุ่มใหญ่ อินทร์ชะงักค้าง ไม่คิดว่าคุณเชนจะเล่นไม้นี้ เขารีบถอดรองเท้าแตะ วางโทรศัพท์กับกระเป๋าเงินเอาไว้ที่เสื่อ เดินลุยน้ำไปหา

          “ว่ายมาๆ” ชยนถอยลงน้ำลึก

          “ผมว่ายไม่แข็งครับ ขออยู่ที่ตื้นได้ไหม”

          “ตรงนี้เท้าเหยียบถึง”

          อินทร์ส่ายหัว เขาเอาแค่ช่วงเอวก็พอแล้ว จะว่าปอดแหกก็ยอม

          พอชยนเห็นอินทร์ไม่ยอมตาม เขาก็ว่ายเข้าหา อินทร์เห็นท่าไม่ดี รีบวิ่งหนี แต่ช้ากว่าคนที่ตวัดแขนเข้ามารัดช่วงเอว จับเขาอุ้มขึ้นสูง

          “เตรียมตัวนะ..”

          “คุณเชน!

อินทร์ถูกโยนลงน้ำดังตูม คลื่นซัดเข้าหน้า สำลักจนแดงก่ำไปหมด

          “เอ้าๆ..จะอะไรขนาดนั้น” ชยนก้มลงมอง  

          “โหย..ไอ้เหี้ยเชน เล่นแรงไปนะมึง” หมูแฮมสาดน้ำใส่ “มึงเล่นกับกูได้ แต่พี่อินตัวจิ๋วเดียว สาดด”

          อินทร์หัวเราะเบาๆ แสบจมูก แสบตาจนแทบลืมไม่ขึ้น แต่เขาไม่ได้ถือสาหรอก คนอื่นเล่นกันแรงกว่านี้เยอะ เขาแค่ไม่ทันได้ตั้งตัวเท่านั้น

          “แค่ก..” เขาไอตัวโยน สูดจมูกที่แดงกว่าเก่า

          ชยนนิ่งเงียบ ขมวดคิ้วอย่างร้อนใจ “อิน..”

          “ได้อยู่ครับ” เขายกมือห้าม แค่หายใจไม่ทัน “แค่ก..”

          “ขอโทษๆ” ชยนจับหน้าจับตาพี่เลี้ยง แตะแก้มให้เงยมอง “เมื่อกี้ไม่ได้กลั้นหายใจหรือไง”

          อินทร์เบี่ยงหน้าหลบ คุณเชนเอานิ้วเช็ดน้ำให้ เพื่อนๆมองกันหมดแล้ว

          “อย่าครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร”

          “ขึ้นไปพักไหมพี่อิน” หมูแฮมถาม

          “เล่นได้ครับ” อินทร์หายใจลึกแล้วหันมาฉีกยิ้ม

          “เล่นแถวนี้ก็พอ” ชยนบอก “อินมาอยู่ใกล้ๆผมนี่ เดี๋ยวคลื่นซัดก็ลอยออกอ่าวไทยหรอก”

          อินทร์หัวเราะ ตีน้ำป๋อมแป๋มอยู่ด้านข้าง คุณเชนไม่ได้ออกไปเล่นบอลในน้ำกับเพื่อนๆ เอาแต่มาว่ายวนอยู่ใกล้กัน บางครั้งยังจับตัวเขาให้ไปเกาะหลังเสียด้วย

          หมูแฮมมองภาพที่เกิดขึ้นอย่างสงสัย

 


เย็นวันนั้น ทุกคนยังตั้งวงเหมือนเดิม อินทร์ทำหน้าที่ทำอาหารและเก็บล้าง มีกลุ่มผู้หญิงมาช่วยเพราะคงไปดื่มเหล้าต่อกับพวกผู้ชายไม่ไหวแล้ว

“กูถามจริงเหอะ..” แฮมถามเพื่อนที่นั่งจิบเหล้าปั่นพอเป็นพิธี

“อะไร” ชยนละสายตาจากคนที่ง่วนอยู่ในครัวแล้วหันมามอง

“มึงว่าตัวเองคิดอะไรแปลกๆกับพี่เลี้ยงมึงป่ะวะ”

ชยนนิ่งเงียบ จัดการผลักหัวเพื่อนจนเกือบคว่ำ

“โอย..ไอ้ห่านี่ รุนแรงฉิบ”

“มึงนี่ขี้เสือก”

          “เอ้า..ก็กูสงสัยไง สงสัยเลยต้องถาม” หมูแฮมพูด “ตัวมึงติดกับพี่อินมากๆ ห่างกันเป็นไม่ได้ อยู่ไกลต้องโทรหา มาเที่ยวก็ต้องพามาด้วย เป็นห่วงเกินขอบเขต..ถึงจะหักลบกลบหนี้ที่มึงชอบปากหมาใส่ มันก็ยังแหม่งๆ”

          “แหม่งตรงไหน”

          “ตรงที่ไม่เหมือนพี่เลี้ยงกับคุณหนูแบบธรรมดาๆน่ะสิ”

          ชยนเหลือบมอง “ถ้ากูไม่ตอบ มึงจะเสือกให้ได้ใช่ไหม”

          “เออ..อย่าดูถูกความเสือกของกูนะคร้าบ”

          เขาหัวเราะ “กูกับอิน..ได้กันมาตั้งแต่กูอยู่ม.สี่ พอใจยัง”

          หมูแฮมอ้าปากค้าง เกือบหลุดเสียงออกมา ดีแต่ที่เพื่อนเขกหัวทัน

          “หุบปากไป อย่าโวยวาย กูไม่ชอบให้ใครมาเสือกเรื่องส่วนตัว นี่เห็นว่าเป็นมึงหรอก” ชยนพูดเสียงดุ

          “ล..แล้วยังไงวะ คือได้กันยังไง ได้กันแบบไหน เขาเป็นอะไรกับมึง”  

          อีกคนเงียบไป “ไม่มีสถานะ..”

          หมูแฮมปิดปากฉับ “มึง..”

          “อะไร”

          “โหดร้ายว่ะ..โหดเหี้ยๆ”

          ชยนขมวดคิ้ว “อะไรอีกล่ะ”

          “มึงกินพี่เขามาตั้งแต่ม.สี่ แต่มึงไม่มีสถานะอะไรให้เขาเลยหรือวะ” หมูแฮมโอด “เป็นกูอ่ะ..ไม่ทนนะ”

          เด็กหนุ่มไม่ได้ตอบกลับ

          “ระหว่างนั้นมึงมีแฟนด้วยไหม”

          “มี”

          “นรกสองเด้ง..” หมูแฮมกุมหัว “ทำไมเขาถึงทนเอาใจคนห่วยๆอย่างมึงวะ ทนให้มึงมายุ่มย่ามด้วยตั้งสี่ปีเพื่อ? ถึงจะบอกว่าเพราะเป็นพี่เลี้ยง แบบนี้มันก็มากเกินไปนะ หรือเขาคิดว่าไม่เป็นไร ถือว่าทำทาน อุทิศร่างกายให้สัตว์ตกทุกข์ได้ยากอย่างมึง...”

          ชยนมองเพื่อนด้วยสายตาดุดัน จนมันได้แต่ยิ้มแหย

          “คือ..ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่มีใจให้มึงเลย จนแบบ..จะทำอะไรก็ช่าง ไม่ได้แคร์ กูว่าเขาก็ต้องรักมึงแบบมากๆ..มากของมากๆ ก.ไก่หกสิบเจ็ดล้านตัวอะไรงี้”

          “มึงจะพูดอะไร”

          ใครจะทนคนอย่างมึงได้วะเชน..ถ้าเขาไม่รักมึงจนหมดหัวใจน่ะ

          ชยนนิ่งสนิท

          “เอาล่ะ..กูยอมรับว่าขี้เสือกนะ แต่กูก็ยังเป็นเพื่อนที่ดี อยากจะเตือนมึงไว้อย่าง”

          ชยนมองหน้าไอ้หัวแห้ว

          “ถ้ามึงมีใจให้พี่อิน มึงก็แสดง มึงก็บอกให้เขารู้ตัวบ้าง”

          “......”

          “แต่ถ้ามึงไม่ได้มีเขาอยู่ในความรู้สึกเลย..กูว่า เลิกเหอะว่ะ” หมูแฮมพูดจริงจัง “สงสารคนที่ต้องมาอยู่กับมึง..ทั้งๆที่ไม่มีห่าอะไรชัดเจนสักอย่าง”

          ชยนไม่เถียงแม้แต่นิดเดียว

          “ถ้าเขาลาออกเมื่อไร กูขอไปรับตัวมาได้ไหม”

          “ไปไกลๆเลยไอ้สัตว์!

          หมูแฮมหัวเราะร่วน วิ่งหลบฝ่าเท้าเพื่อนสนิท

          ชยนเอนหลังลงพิงพนัก มองไอ้หัวแห้วที่เดินไปคุยกับอินทร์ ทางนั้นหัวเราะชอบใจ และเผลอมองมาทางเขาชั่ววูบหนึ่ง แต่อินทร์หลบสายตา ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

          “กูไม่ปล่อยมือจากอิน” เขาพึมพำ

          ..ไม่มีทาง..

          อินทร์กำลังคุยกับคุณแฮมตอนที่คุณเชนเดินเข้ามาพูดเรียบๆ

          “ไปนอนกันได้แล้ว” ชยนมองหน้า

          หมูแฮมแก้มแดง รีบคว้าผลไม้แล้วหลบฉากไปแจมกับคนอื่น รู้ดีว่าไอ้เชนหมายถึงอะไร

          “เพิ่งจะสองทุ่มเองนะครับ..” อินทร์แย้ง เขายังไม่ง่วงสักนิด

          “ผมง่วง” เขาคว้าข้อมือ ฉุดแขนพี่เลี้ยงให้เดินตามขึ้นห้อง

          อินทร์ลอบถอนหายใจ พอถึงห้องนอน เขาก็เดินไปหยิบถุงยางอีกกล่องมาสำรอง แต่เมื่อหันกลับมา คุณเชนกลับขึ้นเตียงและห่มผ้าเสียเรียบร้อย

          “มานอนสิ” ชยนตบเบาะปุๆ

          เขากะพริบตาปริบ งุนงงเอามาก

          “ใจคอจะใช้งานผมทุกคืนกับทุกเช้าเลยหรือไง” ชยนเท้าหัวมอง “ผมไม่ได้เซ็กซ์จัดขนาดนั้น”

          ..แน่ใจหรือครับที่พูดออกมา..

          อินทร์ไม่ได้เถียง เขาปีนขึ้นเตียงและสอดตัวลงใต้ผ้าห่มเหมือนกัน ต่างคนต่างนอนบนหมอนคนละใบ ลืมตามองเพดานเหมือนไม่รู้จะทำอะไรดี

          “พอไม่ได้มีเซ็กซ์แล้วก็รู้สึกชอบกล” เด็กหนุ่มยกมือก่ายหน้าผาก

          เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะมานั่งจับเข่าคุยกัน หรือเปิดอกพูดทุกอย่างในใจ เขาไม่ชอบคุย ไม่ชอบเปิดเผย มีแต่การกระทำเท่านั้นที่จะแสดงออกมา และมันมักจะถูกตีความเป็นอื่นด้วยความที่อารมณ์ร้อน

          “คุณเชนลงไปเล่นกับเพื่อนๆเถอะ ผมอยู่ได้” อินทร์บอก

          “ไม่ล่ะ รำคาญ เหม็นบุหรี่ เหม็นเหล้า”

          อินทร์เพียงแต่ยิ้ม “ลืมไป..ว่าคุณไม่สูบ แล้วก็ไม่ดื่ม”

          “เพราะใครล่ะ”

          คนฟังนิ่งเงียบ อุ่นซ่านในใจกับความจริงข้อนั้น

          ..อย่างน้อย..เขาก็ทำให้คุณเชนเป็นเด็กดีขึ้นมาได้เหมือนกัน..

          “คุณเชนครับ..”

          “ว่า..”

          “สมมตินะครับ..” อินทร์พึมพำ “ถ้าวันหนึ่ง..ผมไม่ได้อยู่กับคุณเชน..”

          “จะไม่มีวันนั้น” ชยนตอบทันที

          “คุณเชน..” เขาหันมองอย่างหนักใจ “คุณโตแล้ว”

          “ไม่พูดเรื่องนี้” ร่างสูงตัดบทห้วนๆ เขาพลิกตัวนอนตะแคง มองหน้าคนข้างกาย “เล่าเรื่องอินดีกว่า..เล่าสมัยที่พี่ชินไปเจออินที่ร้านอาหารน่ะ ตอนนั้นผมยังเด็ก ไม่รู้เรื่อง”

          อินทร์เงียบอยู่ครู่ก็หัวเราะออกมา นอนมองเพดานและเล่าเรื่องเก่าๆสมัยอดีต

          เขาพูดไปเรื่อย นึกย้อนไปตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน กับเรื่องราวที่เกิดตลอดสิบสามปี

          ชยนฟังเงียบๆ หัวเราะบ้าง และตอบกลับไปบ้าง วีรกรรมเขาตอนเด็กก็ใช่ย่อย

          “อินอดทนจังนะ” เขายิ้ม เท้าหัวมองพี่เลี้ยง “ตัวก็เล็กแค่นี้”

          “คุณเชนสูงไวต่างหากครับ แต่ก่อนผมตัวไม่เล็กหรอก”

          “อืม..แต่เรื่องทนนี่ก็จริง ถ้าเป็นผม อาจจะจับไอ้เด็กเวรนี่กดน้ำตายไปแล้ว”

          “ด่าตัวเองว่าเด็กเวรได้ยังไงครับ” อินทร์ปราม แต่ก็เผลอหัวเราะออกมา

          ชยนยิ้มบาง มองหน้าอินทร์นิ่งๆจนอีกฝ่ายรู้ตัวและหันมามองเขาเหมือนกัน

          เด็กหนุ่มสบสายตาที่เป็นประกายหม่น นึกสงสัยว่ามันมีความหมายว่าอะไร แต่ก็ไม่ได้ถาม

          “อิน..” เขาพึมพำ ยกมือขึ้นลูบแก้มแผ่วเบา “มานี่..”

          อินทร์หลับตาลง ขยับเข้าหาแล้วยกหัวนอนหนุนแขนแข็งแรง เงยหน้าขึ้นให้คุณเชนโน้มลงจูบ

          ชยนเปิดปากขบคลึงอย่างนุ่มนวล เขาประคองใบหน้าได้รูป ดูดดุนเรียวปากบนและวกมาไล้เลียริมฝีปากล่าง โลมไล้แผ่วเบาด้วยความรู้สึกอุ่นอวลที่ก่อตัววาบขึ้นในใจ

          อินทร์ยกแขนขึ้นโอบต้นคอ จูบคุณเชนตอบกลับ สอดปลายนิ้วเข้าไปขยุ้มเรือนผมสีเข้ม

          ชยนพลิกตัวให้นอนถนัด ทิ้งน้ำหนักลงแขนด้านหนึ่ง แขนอีกข้างโอบกอด ดึงตัวของอินทร์ให้เข้ามาแนบชิด ทั้งสองคนต่างจูบกันและกัน ลึกซึ้ง อ่อนโยน ยิ่งกว่าครั้งไหนที่เคยสัมผัส

          “อืม..รู้สึกไปอีกแบบ” ชยนแลบเลียความชุ่มชื้นที่ปาก

          อินทร์ยิ้มจาง แตะเสี้ยวหน้าคมเข้ม “คุณเชน..”

          “ว่า?” เขาหลุบตามองคนในอ้อมกอด

          “จูบผม..อีกครั้งได้ไหมครับ”

          “วันนี้อินอ้อน? มาแปลกนะ”

          “จูบผมนะครับ” อินทร์ย้ำ น้ำตาคลอ

          “ไม่ต้องร้องน่า..” ชยนหัวเราะเบาๆ ยืดตัวขึ้น และแตะปากลงบนหน้าผาก

          ..เขาเพิ่งเคยทำครั้งแรก..รู้สึกแปลกจริงๆ..

          อินทร์หลับตา เปิดปากรับจูบจากคุณเชนครั้งใหม่

          ..ที่ระลึกครั้งสุดท้าย..ก่อนลา..

 

....................................................................................................

 

 

ชยนขับรถกลับบ้านในวันรุ่งขึ้น เขาไม่ได้ขับเร็วมาก และแวะกลางทางมาเรื่อยๆ กว่าจะถึงกรุงเทพก็ราวบ่ายสามได้แล้ว ตอนที่แวะซื้อกาแฟที่ปั๊มน้ำมัน อินทร์รับสายจากพี่ชิน

          “พี่บอกว่าอะไร” เขาถอดแว่นกันแดดออก รับเครื่องดื่มจากอินทร์มาดูด

          “บอกว่าถ้ายังไงให้แวะบ้านใหญ่ด้วยครับ” อินทร์หลบสายตา เอาหลอดคนน้ำแข็งในแก้ว

          “อือ..ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว ไม่มีปัญหาหรอก” ชยนพึมพำ มองชาเขียวในมืออีกคน “อยากกินบ้าง”

          “อ๊ะ..ได้ครับ” อินทร์ตั้งท่าจะดึงหลอดของตัวเองออก แต่คุณเชนรั้งมือไว้แล้วก้มลงดูดจากหลอดเดียวกัน

          เขาร้อนวาบ..กับสายตาที่มองมา

          “อร่อยดี” ชยนเช็ดแว่นแล้วใส่ตามเดิม “ทำแบบนี้เป็นไหม วันไหนชงให้กินหน่อย”

          อินทร์เพียงแต่ยิ้มเจื่อน ไม่ยอมรับปาก

          พวกเขาถึงบ้านใหญ่ตอนห้าโมงเย็นเพราะรถติด พอขับเข้ามาถึง ก็เห็นรถของพี่ชินจอดอยู่ในโรงรถก่อนแล้ว

          “วันนี้พี่ไม่ตรวจนอกเวลาหรือเนี่ย” ชยนถามอย่างแปลกใจ

          อินทร์เงียบกริบ ของฝากทั้งหมด เขาให้เด็กมาช่วยรับ ส่วนกระเป๋าเสื้อผ้าของคุณเชน เขาฝากแม่บ้านซักให้  

          “มากันแล้ว..อิน..เจ้าเชน” ชินภัทรนั่งรออยู่ในห้องรับแขก เขาเรียกหาทั้งคู่

          ชยนขมวดคิ้ว “มีอะไรพี่ชิน” ปกติไม่เห็นจะเรียกมาคุยขนาดนี้

          อินทร์ก้มหน้าต่ำ ขยับเข้าไปนั่งข้างคุณชิน ไม่ยอมอยู่ข้างคุณเชนเหมือนเคย

          ใครอีกคนรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ไม่ปกติ

          “อิน..ทำอะไร” เขามองพี่เลี้ยง “มานั่งกับผมนี่”

          ชินภัทรมองหน้าอินทร์ รู้อยู่แล้วว่ามันไม่ง่าย

          “เชน..ที่เรียกแกกับอินมา เพราะพี่มีเรื่องจะพูด”

          ชยนรู้สึกไม่ดี “มีอะไรครับ”

          “อินจะพูดเอง หรือให้ผมพูด” ชินภัทรถาม

          อินทร์ไม่กล้าสบตา “ผม..”

          “มีอะไรอิน..” ชยนเริ่มร้อนใจ “จะบอกอะไรก็พูดมาเร็วๆ จะได้กลับห้อง”

          “อินจะไม่กลับไปกับแก” ชินภัทรแทรก

          “อิน!

          “ผม..” อินทร์รู้สึกผิดมากมายนัก “ผม..ขอลาออกจากการเป็นพี่เลี้ยงของคุณเชนครับ





To be continued





Talk : อย่าตบเค้าาา 55555555+

ฮึดๆๆ หากเรี่ยวแรงยังเต็มร้อย พรุ่งนี้น่าจะได้ต่อกัน 555

ฝากด้วยนะคร้าบ #คุณเชนเอาแต่ใจ 


ปล. คัทซีนตอนนี้ ลงที่เดิมน้า

nigiri sushi blog fc2 จ้า 

ดูหมวด sleep with me เลือกชื่อตอนแล้วจิ้มเลย ลงเฉพาะ nc เด้อ 


         

         


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.058K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,357 ความคิดเห็น

  1. #6347 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 07:48

    สมน้ำหน้าไอ ้เด็กเชน!!!

    #6,347
    0
  2. #6329 9nvwqluvXz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 00:32
    ชักช้าไงงง ลีลานักคุณเชนน นกน้อยจะบินออกจากกรงแล้ว แบร่!!
    #6,329
    0
  3. #6318 phapha087bw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 10:38
    สะใจมากจริงๆ
    #6,318
    0
  4. #6310 Galaxy_Pcy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 06:04
    ฮืออออใฟ้ฟีลวิวาห์ล่ม
    #6,310
    0
  5. #6295 0872576159 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 07:42
    ตอนนี้ขอสงสารเชนเห้อออ
    #6,295
    0
  6. #6279 lin_minew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 17:56
    การบอกลามันไม่ง่ายเลย
    #6,279
    0
  7. #6254 Spices_smile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 13:00
    ชั้นรอมานาน กับคนที่เหลาะแหละ ไม่มีความชัดเจน - ชอบทำร้ายใจ เป็นใครก็เจ็บ
    #6,254
    0
  8. #6241 aliskyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:54
    ฮือออ เขารักกันแต่ไม่พูดกันตรงๆเลยเป็นแบบนี้
    #6,241
    0
  9. #6229 Withcake (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 20:32
    เจ็บไปหมด เพราะความผูกพัน

    ความต่างฐานะหน้าที่ ต่างคนต่างไม่พูดออกไป 😭😭
    #6,229
    0
  10. #6207 - cherish 。 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:35

    ล้มแล้ว ดิชั้นล้มแล้ว นึกว่าจะยื้อไปได้อีกตอน T_________T เอาจริงๆเศร้ามากตอนที่เห็นพี่อินคิดว่าการมีอะไรกันครั้งนี้มันอ่อนหวานมาก แต่ก็ว่าสายไปแล้วมั้ย เอาจริงจุกตั้งแต่พี่อินคิดว่าทำไมคุณเชนถึงดูใจเย็น สุภาพบุรุษกับคนอื่นแต่พอเป็นตัวพี่อินแล้วคุณเชนกลับ.. ก็นะ ;—; แต่พี่อินก็เอาเรื่องอ่ะ ไปแบบหักดิบ ทั้งๆที่เหมือนกำลังจะดี (แถมทางเราอยู่แก่ใจว่าคุณเชนไม่เคยมีอะไรกับใครเลย (แต่พี่อินไม่รู้ไง!!!)) บ้านแตกแน่งานนี้ ;-; เอ๋ง

    #6,207
    0
  11. #6196 jj_jantakarn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 01:10

    ให้ตายสิอึดอัดมากหลายๆอย่างที่อินทร์เอาแต่เก็บไว้ในใจไม่บอกออกมาทำให้อึดอัดแล้วก็เจ็บปวดใจไปหมดเลยอะ
    #6,196
    0
  12. #6186 Khaha62442 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 11:09
    ถูกใจหมูแฮมอ่ะ55555พอรู้ปุ๊บก็ด่าปั๊บไม่รอให้ได้เวลาคิดนานแต่มันก็สายไปเพราะพี่อินกำลังจะไปจริงๆแง้งงงเมื่อคืนเด็กน้อยยังอารมณ์ดีอยู่เลย
    #6,186
    0
  13. #6167 galaxysecret🌈🌈 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 21:09
    ต้องโตแล้วนะเชนน้า
    #6,167
    0
  14. #6154 อยากเกิดเป็นแมว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:20
    ถึงเวลาชดใช้กรรมแล้วยัยน้องงง ฮ่าๆๆๆๆ
    #6,154
    0
  15. #6142 blueeyes111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:20
    หื้ออ เศร้า
    #6,142
    0
  16. #6127 baekbow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:32
    แงงงงง ในขณะที่ทุกอย่างเหมือนจะกำลังดีขึ้น แต่สิ่งที่อินวางแผนไว้ก็ต้องดำเนินต่อไปสินะ สงสารทั้งคู่เลย // ยิ่งรู้ว่าเชนไม่เคยมีอะไรกับใครมันยิ่งทำให้เราเศร้าอ่ะ การที่เชนจะเคยมีแฟนมันก็เป็นเรื่องปกตินะ เชนอาจจะแบบใครเข้าหาก็รับไว้ แต่ไม่จริงจังก็ได้
    #6,127
    0
  17. #6111 phapha087bw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:22
    เยส!!!!!!!ในที่สุดอินทร์ชั้นก้พ้นทุกข์พ้นโศกจากตาเชนสักที ถ้ารักแล้วเต็บปวดขนาดนี้ออกมาเหอะลูก ห้ามเชนกลับมายุ่งกับลูกอินทร์ของชั้นนะ
    #6,111
    0
  18. #6093 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 22:46
    แงงง มันสายไป
    #6,093
    0
  19. #6067 Rosemary is happy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 20:58
    กว่าเชนจะเริ่มอ่อนโยนก็สายไปแล้ว แง ไอเด็กไม่ยอมแน่ ก็รักเขาไปแล้วอะแถมติดกันตลอดแบบนี้จะมาแยกได้ไงเนอะ
    #6,067
    0
  20. #6050 noeyeol (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 03:05
    เข้าใจความรู้สึกอินทร์มาก เชนรู้แล้วหวังว่าจะไม่อาละวาดนะ แงง
    #6,050
    0
  21. #6047 Petitcat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 18:40
    ดีแล้วเชนจะได้โตขึ้นบ้าง
    #6,047
    0
  22. #6036 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 00:39
    ตั้งแต่ตอนที่ 1-6 คือชั้นเปลี่ยนหมอนไปแล้ว 1 ใบ555555555 เปียกไปหมด!!!!
    #6,036
    0
  23. #6026 รักคริสเทา ชอบไคโด้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 19:14
    เชี่ยยยยยยยย เป็นกูร้องไห้แน่ๆอ่ะ
    #6,026
    0
  24. #6006 whoamidouknow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:51
    ร้องไห้เหมียนหมาอ่ะตอนเนี้ย
    #6,006
    0
  25. #6001 MMBB37 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 12:16
    หืมมมมสุด
    #6,001
    0