Sleep With Me, Free Breakfast [Yaoi]

ตอนที่ 14 : Last Chapter : My life for you [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,314 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62









 

 

  Last…ChapteR

 

 


 

อินทร์ตัดสินใจปิดร้านชั่วคราวระหว่างที่คุณเชนยังไม่หายดี ตอนแรกเขาคิดว่าจะรอให้แผลของคนรักหายสนิทก่อน แต่คุณเชนท้วงว่ากว่าจะถึงตอนนั้น ลูกค้าของอินทร์คงหายหมด แค่หยุดพักผ่อนสักสองสามวันก็พอ

          “แต่ว่า..ถ้าเปิดร้าน ผมคงไม่มีเวลาดูแลคุณเชนนะครับ” อินทร์บอกระหว่างที่แกะพลาสติกที่หุ้มแขนออกให้ เพราะหมอกำชับว่าห้ามแผลโดนน้ำ

“อือ..ช่างเถอะ” ชยนไม่ว่าอะไร

คุณเชนของอินทร์ที่เคยเอาแต่ใจ..ตอนนี้กลายเป็นผู้ชายที่นึกถึงใจเขาใจเรา และใส่ใจกับผลประโยชน์ของคนอื่นมากกว่าตนเองแล้ว

          ..ไม่ให้ตกหลุมรักอย่างไรไหว..

อินทร์มองคนรักตาเชื่อม สองมือค่อยๆลูบผ้าขนหนู เช็ดหยดน้ำบนร่างสูงใหญ่ เขาเพิ่งช่วยคุณเชนอาบน้ำเสร็จ..เรียกได้ว่าทำหน้าที่เหมือนเดิม

..จะต่างก็ตรงที่..ได้เปลี่ยนสถานะจากพี่เลี้ยงมาเป็นคนรัก..

..ไม่ทันได้คิดได้ฝันมาก่อนเลย..

ชยนปล่อยให้อินทร์ใส่กางเกงให้ เขานั่งนิ่ง ทำตัวเป็นเด็กดี

ช่วงนี้พวกเขากลับมาอยู่ที่บ้านตามคำสั่งของชินภัทร เพราะหลังเกิดเรื่อง พี่ชายรู้สึกว่าปล่อยให้น้องๆนอนที่ร้าน มันไม่ชวนให้รู้สึกปลอดภัยเท่าไร ไว้รอเคลียร์เรื่องของไอ้ป้อง แน่ใจว่ามันเข้าไปอยู่ในคุกแล้วจริงๆ ค่อยว่ากัน

          “ผมใส่เสื้อให้นะครับ” อินทร์เอื้อมมือไปสวมเสื้อนอน เขายกแขนข้างที่เจ็บของคุณเชนขึ้น แต่เพราะจับแรงไปหน่อย คุณเชนเลยนิ่วหน้า

          ถึงจะไม่ได้บ่นออกมา แต่อินทร์ก็โทษตัวเองจนได้

          “ข..ขอโทษครับ”

          “ไม่ต้องกังวล” ชยนบอกปัด ค่อยๆสอดมือเข้าไปในแขนเสื้อ  

          อินทร์มองคนที่กลัดกระดุมด้วยท่าทางติดขัด สายตาเขาหม่นลง

          ยิ่งคุณเชนทำเหมือนไม่มีอะไร ยิ่งแสดงท่าทีเป็นปกติ ไม่คิดถือสาที่เขาหาเรื่องเข้าบ้าน..อินทร์ก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้น

          ..เลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก สักนิดก็ไม่เคยทำให้เลือดตกยางออก..

          ..สุดท้ายคุณเชนก็ต้องมาเจ็บตัวเพราะอดีตของเขาแท้ๆ..

          “เป็นอะไรน่ะ” ชยนเหลือบมอง เห็นสีหน้าเศร้าสร้อย

          “ผมขอโทษ..” อินทร์ส่ายหัว “ทำให้คุณต้องมาเจ็บตัว ผมมันโง่จริงๆ”

          “อย่าบ้าน่า” ชยนถอนใจ ใช้แขนข้างที่ปกติคล้องรอบเอวแล้วรั้งตัวอีกคนมานั่งตัก กัดแก้มเข้าให้ครั้งหนึ่ง จะได้เลิกฟุ้งซ่าน “อินโง่ตรงไหน”

          “ก็โง่..ที่เคยคบกับคนอย่างนั้น”

          ชยนขมวดคิ้วทันที

          “ขอโทษนะครับ..ผมไม่น่าไปยุ่งกับเข...” ทั้งตัวถูกพลิกลงนอนหงาย หัวไหล่ถูกตรึงไว้กับเตียง เขาเบิกตากว้าง มองคนที่ขยับขึ้นด้านบน

          ชยนใช้แขนข้างที่ปกติคร่อมทับร่างของอินทร์ไว้ สีหน้าบูดบึ้ง

          “เลิกพูดเรื่องนี้สักที”

          “แต่..”

          “ต้องให้บอกอีกกี่สิบรอบว่าอินไม่ได้ผิด ไม่ต้องขอโทษ และห้ามด่าตัวเองว่าโง่ด้วย!” เขาก้มลงกัดปากนุ่ม “ถ้าจะผิด อินก็คงผิดที่คอยแต่จะนึกถึงไอ้ตัวเหี้ยพรรค์นั้น..จะนึกในแง่ดีหรือแง่ร้ายก็ไม่ได้!

          อินทร์กะพริบตาปริบ สักพักก็ยิ้มอ่อนโยน “คุณเชน..” เขายกมือขึ้นลูบใบหน้าหล่อเหลา “หงุดหงิดหรือครับ”

          “ไม่ได้หงุดหงิด” ชยนจิ๊ปาก บ่นพึมพำในลำคอ “หึงต่างหาก..

          “คนดีของผม” เขายกหลังมือคุณเชนขึ้นจูบ แตะปากแผ่วบนแขนที่ยังเจ็บ “อย่าหึงเลยครับ ผมมีแต่คุณนะ..”

          เด็กหนุ่มนิ่งค้าง อินทร์จ้องเขาด้วยนัยน์ตาปรือปรอยและฉ่ำน้ำ

          “ตั้งแต่เกิดมา..ผมก็เพิ่งจะเคยรักใครได้ขนาดนี้”

          “อิน..” ชยนกระตุกวาบ ร้อนไปหมดทั้งตัว “พูดอะไรน่ะ”

          “ผมรักแต่คุณ..” อินทร์ขยับขึ้นหอมแก้มเด็กผู้ชายของเขา “ทั้งชีวิต..ก็เป็นของคุณคนเดียวเท่านั้น”

          “อึก..” ร่างสูงนิ่วหน้า คำพูดนุ่มนวลและสายตาที่จ้องมองเขาอย่างเทิดทูน เร่งเร้าปฏิกิริยาทางใจ และมันก็ส่งผลต่อเรื่องทางกายทันที

          ..บ้าเอ๊ย!..ถูกกำจุดอ่อนเข้าแล้ว!..

          “อ้อนกันแบบนี้ จะรับผิดชอบผมยังไง”

          อินทร์หลุบตาลงมองบางอย่างที่ร้อนจัด มันตื่นเร้า แสดงอารมณ์อย่างชัดเจน เขายิ้มเก้อเขิน เลื่อนปลายนิ้วลงกอบกุม

          “ให้ผมปลอบใจคุณดีไหมครับ ไถ่โทษที่คุณต้องเจ็บตัว”

          ชยนบิดจมูกอีกฝ่ายเบาๆ “ถ้าจะปลอบใจก็ทำไป แต่ไถ่โทษน่ะไม่ต้อง จะพูดครั้งสุดท้ายนะว่าอินไม่มีความผิดอะไร เลิกคิดมากสักที”

          อินทร์พยักหน้ารับ คุณเชนว่าอย่างไร เขาก็จะเชื่อฟัง

          “ที่ผมเป็นแบบนี้..อินไม่ต้องกังวลเลย” ชยนจูบบนหน้าผาก

          คนข้างใต้นิ่งฟัง หัวใจเต้นแรง

          “ผมเต็มใจเข้าไปช่วยอินเอง และผมก็รู้ดีอยู่แล้ว ว่าอาจจะได้เลือดกลับมาก็ได้” เขาเกลี่ยปอยผมที่ปรกข้างแก้มออกให้ “แต่อินรู้อะไรไหม..เจ็บครั้งนี้ มันคุ้มที่สุด..เพราะอย่างน้อย อินก็ยังปลอดภัย”

          “คุณเชน..” อินทร์เอียงแก้มซบท่อนแขนแข็งแรง

          ชยนดึงตัวคนรักมากอดแนบอก เขาขยับลงนั่งพิงหัวเตียง

          “เจ็บแค่นี้ยังไกลหัวใจ” เด็กหนุ่มกระซิบ “ขอแค่อินไม่เป็นอะไรก็พอ”

          ความอุ่นซ่าน อ่อนหวานกอบกุมใจของอินทร์ไว้ทั้งหมด เขาน้ำตาคลอ เต็มตื้นในอกจนต้องระบายออกมาด้วยการกอดจูบอดีตเด็กน้อยของเขา

          ..รักคุณเหลือเกิน..

          สองมือประคองใบหน้าได้รูป แนบปากจูบซ้ำๆ ย้ำลงหลายต่อหลายหน ใช้ปลายจมูกดุนดัน ทั้งหอมและซุกไซ้ไปทั่วราวคอ

          “คุณเชน..”

          “อิน..มากกว่านี้จะแย่เอานะ” ชยนพูดเสียงพร่า ข่มใจกลั้นอารมณ์ทั้งที่มันกำลังปะทุพล่าน “ผม..ไม่ค่อยถนัด”

อยากทำก็อยาก แต่แขนก็เจ็บ ถึงปากจะบอกว่าโอเค แต่โดนที เขาระบมไปหมด แผลมันกำลังตึงได้ที่เลยทีเดียว

“คุณเชนไม่ต้องการหรือครับ” อินทร์เอียงคอมอง

“ถามมาได้” เขากัดฟันกรอด รั้งมือคนรักให้จับตรงหว่างขา

อินทร์ยิ้ม “เห็นคุณสุขภาพดี ผมก็หายห่วง”

ชยนนึกทึ่ง เดี๋ยวนี้อินทร์เล่นมุกแบบนี้เป็นแล้ว

“หายห่วงอะไร ผมปวด ไอ้นี่จะตาย” เขาบ่น “แต่ว่ามันใช้แขนเดียวยันน้ำหนักนานๆไม่ได้ใช่ไหมล่ะ” ต้องทำท่าไหนนะ ถึงจะไม่ทับแผลเข้า

อินทร์ตวัดปลายเท้าขึ้นนั่งคร่อมตัก มองด้วยสายตาอ่อนเชื่อม

“ไม่เห็นต้องคิดเยอะเลย” เขาจูบแก้มอีกคน ปลดกระดุมเสื้อที่เพิ่งจะถูกติดลงมาครึ่งหนึ่ง ลูบไล้แผงอกกว้างที่แข็งตึงด้วยแรงอารมณ์

“อิน..” ชยนหอบหายใจ เสียวปลาบเมื่อถูกไล้เลียยอดอกเบาๆ

อดีตพี่เลี้ยงก้มตัวลงเบื้องล่าง ใช้ปลายฟันขบที่ขอบกางเกงนอนแล้วดึงรั้งลงมา บางส่วนที่ซุกซ่อนตัวอยู่ รอวันจะเป็นอิสระถึงกับดีดลุก

“อ่า..ขอโทษ” ชยนอับอายจนหน้าแดง พุ่งพรวดออกไปแบบนั้น น่าขำสิ้นดี ไม่รู้จักควบคุมความอยากของตัวเองบ้าง

อินทร์เพียงแต่ยิ้ม เขาหลับตาระหว่างถูไถแก้มเข้ากับความร้อนจัด

“อิน!” ชยนใจหายวูบ กระตุกเกร็งเพราะคาดไม่ถึง

ก็รู้อยู่แล้วว่าที่จริงอินทร์ไม่ได้ใสซื่อนัก และลีลาบนเตียงก็ใช่ว่าจะธรรมดา แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีวันได้เห็นฉากแบบนี้ด้วย

“ผมทำให้นะครับ” อินทร์จูบสิ่งนั้นผะแผ่ว สองมือกอบกุมแล้วค่อยๆห่อปาก ครอบครองเอาไว้ตั้งแต่ส่วนบนจนจรดลงได้ส่วนหนึ่ง

ชยนหลุดเสียงร้อง เผลอขยุ้มผ้าปูเตียงไว้แน่น

คนอายุมากกว่าผงกหัวขึ้นลง ใช้ปลายลิ้นโลมเลีย ดูดดุนและเอาอกเอาใจ เรียวนิ้วช่วยนวดคลึงส่วนที่เหลือเป็นการกระตุ้น

ลำคอขาวเคลื่อนไหวไปมา หยดความชุ่มชื้นรินลงอาบความแข็งแรง เขาพยายามกลืนกินให้มากที่สุด แต่ก็จนปัญญา ได้แต่เก็บกักไว้แค่ครึ่งเดียว

“อิน..ไม่ไหว” ชยนกระสับกระส่าย ความรู้สึกพุ่งพรวด ปลายเท้าจิกเกร็ง ขนอ่อนทั่วตัวลุกชัน วาบหวามจนท้องน้อยตึงเครียด “ออก..”

อินทร์ไม่ฟังเสียง ยังก้มหน้าก้มตาปลอบประโลมด้วยริมฝีปาก

ชยนครางเสียงต่ำ กล้ามเนื้อสะโพกเหยียดตึง หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำตอนที่ไอรักร้อนผ่าวแล่นมากองรวมกัน เพียงแค่อึดใจ เขาก็ท่วมทลาย

“อิน!” เขาเรียกชื่อ เสี้ยวหน้าแหงนเงยด้วยความเสียวซ่าน

อินทร์รองรับอารมณ์ของคุณเชนไว้จนหมด มันมากเสียจนไหลเปื้อนออกมานอกปาก เขายกหลังมือขึ้นเช็ดพร้อมกับกลืนลงท้องอย่างเต็มใจ

ชยนมองทุกอย่างตรงหน้า รู้สึกถึงความร้อนที่โหมรุนแรง ใช้เวลาไม่นาน เขาก็ฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว มันพร้อมพรัก ขันแข็งเต็มเหยียด

“ไปเรียนวิธียั่วคนแบบนี้มาจากไหน” เด็กหนุ่มดึงเอวอีกฝ่ายเข้าหา

“คุณเชนสอน” อินทร์ทึ้งกางเกงนอนของตัวเองลงไปกองที่สะโพก

ชยนหัวเราะอย่างเหลือเชื่อ “ตกลงว่าใครเป็นครูใคร” เขากลืนความต้องการลงลำคออย่างฝืดเคือง สายตาจับจ้องคนที่นั่งชันเข่า

อินทร์เตรียมตนเองไว้สำหรับคุณเชนด้วยนิ้วมือ เขาไม่ใช่คุณลุงที่ไม่ประสา เพียงแต่ว่าจะอยากทำหรือไม่อยากทำก็เท่านั้น

..ความปรารถนาของเขาขึ้นตรงกับความรู้สึก..

เมื่อมั่นใจว่าได้เป็นที่รัก..เขาย่อมทำทุกอย่างด้วยความซื่อตรง

แม้ว่าสิ่งนั้นจะทำให้เก้อเขินและอับอายแค่ไหน เขาก็ยินยอมจะทำ เพื่อเอาอกเอาใจ และปรนเปรอความสุขสมให้กับเจ้าของหัวใจตัวเอง

“คุณเชน..” อินทร์ครางแผ่ว กดปลายนิ้วลงสู่ใจกลางจนมันจมหาย

ชยนมองค้าง เสียงในอกเต้นรัวเร็ว น่ากลัวจะระเบิดออกมา

“ผมรักคุณ” อินทร์แลบเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ขยับนิ้วเข้าออก และขยายมันจนบางส่วนชุ่มฉ่ำและอ่อนนุ่ม “อยากได้คุณ..ตรงนี้..”

“อิน..” เขาหายใจถี่ ทั้งตัวตื่นเร้า “ผม..จะไม่ไหวแล้ว”

เจ้าของชื่อปรือตามอง เขาวางท่อนขาลง คลานเข่าไปใกล้

“ให้ผมปลอบใจนะครับ” เขาจูบปลายคาง “คนดีของอิน..”

ชยนสบถเบาๆ กระชากร่างตรงหน้าขึ้นคร่อมตัก กดต้นคออินทร์เข้าหาแล้วบดจูบรุนแรง เอาให้สมกับที่ลงทุนยั่วยวนเขาไว้ขนาดนี้

“อือ..คุณเชน”

ชยนเติบโตขึ้นอีกอย่างกลั้นไม่อยู่ เด็กหนุ่มขบฟัน คว้ามือไปทางลิ้นชักหัวเตียงด้วยความลำบาก แขนอีกข้างรัดเกี่ยวช่วงเอวไว้

“บ้าเอ๊ย..” เขาขบกราม “ช่วย..หยิบไอ้นั่นให้ที”

อินทร์ยิ้มน้อยๆ จูบที่ติ่งหูอีกฝ่ายแล้วโน้มลงกระซิบบางอย่าง

ประโยคที่ได้ยิน ทำเอาชยนหยุดหายใจไปสองวินาที

“จริงหรือ..” เขาคราง

“บ่อยๆไม่ได้นะครับ” อินทร์พึมพำ โอบกอดรอบแผ่นหลัง

ชยนเผลอยิ้มออกมา เงยหน้าขึ้นกัดปลายจมูกเจ้าตัว

“ไม่ต้องตามใจขนาดนี้..ผมก็รักอินแทบตายอยู่แล้ว”

อินทร์เอียงหน้ารับจูบร้อนระอุ ใช้สองแขนเกาะเกี่ยวบ่ากว้าง ปลายเท้าหยัดลงกับฟูก ขณะยกสะโพกขึ้นสูงและลดตัวลง กดทั้งร่างให้สวมสอดบนความรักที่รอประสาน

ทั้งสองคนหลุดเสียงที่มีแต่ความสุขสม ชยนที่แข็งแกร่ง ทนทานและเต็มไปด้วยพลังของวัยหนุ่มพยายามอดกลั้นใจไว้ ไม่ปลดปล่อยออกมาใน ความคับแน่น บีบรัดและโอบกระชับ ที่ทำเอาแทบลืมตาย

“ดีชะมัด” เขากอดเอวอินทร์แน่น ซบหน้ากับแผ่นอกขาว ในร่างกายของคนรักกำลังร้อนจัด ทั้งยังชุ่มชื้นและนุ่มนวลในคราวเดียว

อินทร์หายใจแรง ปรับตัวกับความใหญ่โตนั่นอยู่สักพักก็ทิ้งน้ำหนักลงช่วงขา เริ่มหยัดตัวขึ้นลง โยกเอวเข้าหาสิ่งที่ตั้งรับอย่างมั่นคง

ชยนร้องคราง เขาอ้าปากขบคลึงยอดอกสีสด อินทร์ครวญแผ่ว ขยุ้มเรือนผมของคุณเชนและกดเอวหนักขึ้นกว่าเก่า

ผิวเนื้อเสียดสีกันและกันเป็นจังหวะ ทุกครั้งที่ยกสะโพก อีกฝ่ายจะตามติดไปหา จังหวะรักสอดรับกันราบลื่น ทั้งยังหนักหน่วงขึ้นทุกขณะ

เตียงทั้งหลังลั่นเอี๊ยด สองร่างโยกขย่มเข้าใส่กัน

แก้มก้นตึงกระชับ กระทบกระแทกเข้ากับหน้าขาแข็งแรง กลายเป็นเสียงที่ฟังแล้วหยาบโลน แต่ก็ชวนให้วาบหวามจนแทบละลาย

กลิ่นอายของความรักอวลคลุ้งไปทั่วห้อง เสียงครวญครางดังระงม ต่างคนต่างลืมตัว ไม่ทันนึกไปว่าอาจมีใครคนอื่นมาได้ยิน

..เพราะในสายตาของกันและกัน..

..พวกเขาต่างจับจ้องแค่คนของตน..

“อิน” ชยนนิ่วหน้า จับเอวที่บดเบียดเข้าหา

อินทร์คล้องคอคุณเชนไว้ กดเกร็งสะโพกเพื่อสอดรับถะถี่ บางอย่างแทรกเข้ามาในตัว กระแทกกระทั้นเข้ากับห้วงอารมณ์จนหัวใจเต้นตุบ

ชยนจ้องมองอีกฝ่ายอย่างหลงใหล เขารักอินทร์จนโงหัวไม่ขึ้น

“คุณเชน” อินทร์ยิ้ม สบดวงตาสีเข้ม ดึงมือข้างหนึ่งมาแตะท้องน้อย

“อิน..” ใจเขาเต้นรัว

“ผมอยากรู้สึกถึงคุณ..ตรงนี้”

ชยนร้อนผ่าว ผวากอดรัดอินทร์แนบอก ยกสะโพกสวนขึ้นลงเหมือนคนบ้า เพียงแค่ประโยคเดียว กระตุ้นความเป็นผู้ชายของเขาได้อย่างรุนแรง

มือข้างนั้นลูบไล้ไปมาที่ช่วงท้อง สัมผัสไออุ่นและความนุ่มนวล

..เขารู้แล้ว..ว่าทำไมผู้ชายถึงอยากมีลูกกับคนที่ตัวเองรัก..

“พี่อินครับ..” ชยนหลับตาแน่น กัดปากด้วยความเสียวซ่าน

“ดีไหมครับ..คุณเชน” อินทร์กระซิบเสียงสั่น เหนี่ยวรั้งต้นคอแข็งแรงไว้เป็นหลักยึด เขาร้องคราง รู้สึกถึงส่วนร้อนจัดที่ผลุบเข้าออกในร่างไม่ยั้ง

“ดี..” ชยนร้อง วาบหวามจนหัวใจกระตุก “ดีมาก..”

อินทร์ยิ้ม เช็ดเหงื่อที่ซึมบนหน้าผากให้ จูบเรียวปากอุ่นด้วยความรัก

..ผู้ชายคนแรก..และคนเดียวที่มีใจ..

“กอดผมแน่นๆนะครับ” อินทร์ขอ “กอดผม..อย่าปล่อย”

ชยนทำให้ตามนั้น เขาโอบกอดมากขึ้น กระหวัดทั้งร่างไว้ เหมือนจะตอกตรึง สอดประสานกันไปอย่างนี้ ไม่ยอมแยกจาก

“ให้ตาย..ก็ไม่ปล่อย”

อินทร์ยิ้ม กระบอกตาร้อนผ่าวด้วยความสุข เขาโน้มลงจูบหน้าผากเด็กที่เลี้ยงดูมากับมือ..เด็กชายคนเก่าที่เติบโตขึ้นมากพอจะปกป้องกันได้แล้ว

..ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร..

..เขาจะขอจับอุ้งมือทั้งสองนี้ไว้อย่างแนบแน่น..

“ผมเองก็เหมือนกัน..”

          ..ไม่ขอปล่อยมือจากคุณ..

 



ไอเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศทำให้หยดเหงื่อบนร่างเปลือยของคนสองคนหายไป อินทร์นอนกอดคุณเชนอยู่บนเตียง ชยนเองก็เบียดตัวแนบชิดกับคนรัก เหมือนกลัวว่าอีกคนจะหนีหายไปไหน

“ยังเจ็บแขนอยู่ไหมครับ” อินทร์ลูบแผงอกตึงแน่นเล่น เขาไล้ปลายนิ้ววนเวียนแถวยอดอกสีเข้มด้วยความเพลินอารมณ์

“หนึบๆนิดหน่อย”

ชยนไม่ได้บอกว่าเขาชื่นชอบท่วงท่าที่ได้มองสบตากับอินทร์เป็นพิเศษ ดังนั้นแล้ว..ในช่วงจังหวะสุดท้าย เขาถึงได้ลุกขึ้นมาควบคุมเสียเอง

          เขากดตรึงร่างอินทร์ลงกับพื้นเตียง ลืมตัวด้วยการใช้สองแขนคร่อมคนรักไว้แล้วลงแรงควบขับอย่างบ้าคลั่ง ไม่สนแม้แต่นิดว่าทิ้งน้ำหนักลงที่ไหน

ผลก็คือ..แผลบวมแดงขึ้นอีกจนได้

          “อีกสองวันคุณหมอนัดนี่ครับ” อินทร์จูบปลอบที่แนวหัวไหล่

          “ไปด้วยกันนะ”

          “ไม่ทิ้งคุณหรอกครับ” อินทร์หัวเราะ “ขอแค่คุณเชนพอใจ ผมก็จะอยู่ข้างคุณแบบนี้ไปเรื่อยๆ..จนผมกลายเป็นตาแก่หัวหงอกเลยล่ะ”

          ชยนหัวเราะ หันมองคนที่นอนซบอก เห็นอินทร์ยิ้มจนตายิบหยีก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงจูบตรงปลายหางตา

          ..หลงรักอินทร์ที่มีความสุขจนยิ้มกว้างแบบนี้เหลือเกิน..

          อินทร์นอนมอง จับมือคนที่ลูบริ้วรอยของวัยบนใบหน้าเขาแผ่วเบา

“ปีนี้ผมแก่ขึ้นมากไหม” เจ้าตัวพึมพำถาม

“อีกสองเดือน คุณลุงของผมก็จะสามสิบแปดแล้วสินะ” ชยนลูบปอยผมสีเข้ม ผมของอินทร์เริ่มมีสีขาวแซมมา แต่ก็น้อยเสียจนดึงออกไปยังไม่รู้

“สามสิบแปด สามสิบเก้า แล้วก็สี่สิบ” อินทร์ยิ้ม ยกนิ้วขึ้นชี้หน้าผาก

“ทำไมหรือ” ชยนเลิกคิ้ว

“คุณอยากรอดูไหม..ตอนที่รอยย่นของผมเพิ่มขึ้น คุณจะได้โอกาสลองนับตีนกาว่ามีกี่เส้น จะได้เห็นตรงปาก ว่าคนก็มีรอยหนวดแมวได้”

ชยนอดขันไม่ได้ พูดท่านั้นท่านี้ สุดท้ายก็มีความหมายอย่างเดียว

“จะชวนให้ผมอยู่กับอินไปทั้งชีวิตก็พูดมา”

อินทร์ยิ้มบาง “ขอโทษนะครับ..ที่ผมเป็นคนเห็นแก่ตัว”

วัยของเขาขนาดนี้แล้ว ถ้าคำนึงถึงอนาคตของคุณเชนสักหน่อย ก็คงจะปฏิเสธความรักและปล่อยให้เด็กหนุ่มได้ลองคบหากับคนวัยไล่เลี่ยกัน

คงจะยินยอมให้คุณเชนได้สร้างครอบครัว มีลูกมีหลานต่อไป

แต่เพราะเขารักทั้งคุณเชนและตัวเองมากจริงๆ..ถึงได้ไม่อยากปล่อย

..แค่ช่วงเวลาหลังจากนี้..ขอความสุขสมหวังให้เขาหน่อยได้ไหม..

“เห็นแก่ตัวอะไร” ชยนจูบข้างแก้ม “อินรักผม ผมเองก็รักอิน ในเมื่อความจริงมันเป็นแบบนี้แล้ว เราก็ต้องคบกัน มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันสิ”

อินทร์ยิ้ม จูบบนบ่ากว้าง

“ไม่ต้องคิดไปไกลอย่างเช่นว่าจะยอมปล่อยให้ผมไปเจอคนอื่นล่ะ ไร้สาระสุดๆ” ชยนขู่ “ถ้าในอนาคต อินกล้าทิ้งกันด้วยเหตุผลนี้ ต่อให้แก่แค่ไหน ผมก็จะตามไปจับอินกลับมาแล้วล่ออินทั้งคืน เอาให้หมดแรงลงไปคลานเลย”

“กลัวแล้วครับ” อินทร์หัวเราะ “อย่าป่นกระดูกผมเลย”

ชยนทำเสียงในลำคอ กอดรัดคนรักไว้แนบชิด

“เรารักกัน..แค่นั้นมันก็พอแล้ว”

อินทร์ผงกหัวรับ

“หลังจากนี้ไม่ต้องไปคิดมากเรื่องอนาคตล่ะ”

คนฟังเงยหน้ามอง “คุณเชนเองก็รับปากผมด้วยได้ไหม”

“ว่ามาสิ”

อินทร์แตะแนวสันกรามอย่างนุ่มนวล เขาจูบบางเบา

“เรื่องในอดีต..ก็เลิกคิดมากได้แล้วนะครับ”

ชยนนิ่งเงียบ รู้ดีว่าตัวเองทำร้ายหัวใจอินทร์ไว้หลายต่อหลายครั้ง

“ขอโทษ..” เขาถอนใจ “รับปากว่าจะไม่ขุดเรื่องเก่าขึ้นมาอีก”

..จะร้อนอกร้อนใจไปทำไมว่าอินทร์เคยคบกับใคร..

..ในเมื่อปัจจุบัน อินทร์เป็นของเขาคนเดียว..

“ผมเองก็จะไม่ขุดเรื่องแฟนเก่าของคุณเหมือนกัน..ว่ามีกี่สิบราย”

ชยนรู้สึกว่าเหงื่อออกที่มือ “ถึงซะที่ไหน!

อินทร์หัวเราะ เขาแกล้งแหย่ไปอย่างนั้นเอง

มีเสียงเคาะประตูหน้าห้อง พวกเขาหันไปมอง อินทร์พลิกตัวไปหยิบเสื้อคลุมมาสวม ตั้งใจจะเดินไปเปิดรับ แต่คุณเชนบอกว่าเดี๋ยวจัดการเอง

ชยนก้มหยิบกางเกงนอนมาสวมทับท่อนล่าง เขายังไม่ได้อาบน้ำ เลยรู้สึกเหนียวตัวไม่น้อย ทั้งเนื้อทั้งตัวเองก็มีรอยจูบรอยเล็บเต็มไปหมด

..แต่เอาเป็นว่า..เขาไม่แคร์..

เด็กหนุ่มเดินไปเปิดประตู คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าทำให้เขากระแอมไอ

“พี่ชิน..”

ชินภัทรยิ้มรับ เลี่ยงสายตา ไม่มองเข้าไปในห้อง แม้ว่าจะเห็นแผ่นหลังเปลือยของใครบางคนลนลานกระโดดลงจากเตียง

..อายตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว..ไอ้ตอนส่งเสียงน่ะได้ยินไปถึงไหน..

“มีอะไรหรือเปล่าพี่” ชยนงับประตูไว้

“จะบอกว่ารีบไปอาบน้ำแต่งตัวเข้า” ชินภัทรพูด “ทั้งคู่เลย..”

“ทำไม”

“พี่เฌอกำลังจะถึงบ้านแล้ว”

 



ชยนจัดแจงตัวเองกับอินทร์จนสะอาดเรียบร้อย กลิ่นแชมพูและครีมอาบน้ำลอยฟุ้งออกมาจากตัวพวกเขาทั้งสองเหมือนเข้าไปแช่กันมาทั้งคืน

          ชินภัทรนึกขำ เจ้าพวกตัวดีทำท่าทางเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มันมีหลายอย่างที่ชวนให้สะดุดตา เช่นว่า ผมที่ยังหมาดๆเหมือนกัน ใช้ครีมกลิ่นเดียวกัน ซ้ำยังมี..ร่องรอยบางส่วน เหมือนๆกัน

          “นี่..” คุณหมอยกยิ้ม ละมือที่ประสานไว้บนหน้าขาขึ้นชี้ที่คอ

          อินทร์ตาโต รีบตะครุบต้นคอตัวเอง แทบจะพร้อมกันกับคุณเชน

          “ตรงไหนพี่” ชยนจับซ้ายป่ายขวา

          “รอยทางขวาทั้งคู่ เจ้าเชนอยู่แถวบ่า อินอยู่สูงกว่าหน่อย”

          พวกเขาหน้าร้อนผ่าว คงจะเป็นตอนที่อินทร์เอียงหน้าไปงับคอคนรัก เปิดโอกาสให้คุณเชนที่มันเขี้ยวพอๆกันกัดคนตรงข้ามเข้าให้อีกฝั่งหนึ่ง

          ชินภัทรหัวเราะหึๆ พาดขาไขว่ห้างอย่างไม่ถือสาพวกวัยรุ่นเลือดร้อน

          ..เอาเถอะ..ตอนเขายังหนุ่มก็เลือดระอุพอๆกัน..

          มีเสียงรถแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน ชินภัทรหันมอง เขาให้เจ้าเมฆไปรับพี่เฌอที่สนามบิน ตอนนี้มาถึงเรียบร้อยแล้ว

          อินทร์หันมามองหน้าคุณเชน รู้สึกตื่นเต้นอยู่หน่อยๆ

          ชยนเองก็อดเกร็งไม่ได้ เขาไม่เจอพี่สาวตั้งแต่พี่เฌอมีหลาน เพราะพี่ไม่ได้กลับไทยเลย วุ่นวายกับการเลี้ยงลูกตลอด อย่างมากก็วีดีโอคอลหากัน

          “พี่ไปรับพี่เฌอก่อน” ชินภัทรยิ้ม “เด็กๆอยู่ตรงนี้ก็ได้”

          อินทร์นั่งเงียบ ชยนเห็นคนรักดูกังวลนิดๆก็ขยับเข้าไปหา

          ฝ่ามือใหญ่ประสานปลายนิ้วเข้ากับอีกฝ่าย กอบกุมไว้แทนคำพูด

          “คุณเชน..” อินทร์ตั้งท่าจะดึงมือออก เขาไม่อยากให้โจ่งแจ้งไปนักเพราะกลัวคุณเฌอรู้สึกไม่ดี แค่ยอมให้พวกเขาไปด้วยกันต่อได้ก็มากพอแล้ว

          “ไม่เป็นไร” ชยนพูดเสียงนิ่ง อาศัยช่วงไม่มีคนชะโงกไปจูบหน้าผาก

          รอยสัมผัสนั้นให้ความอบอุ่นและสร้างความกล้าให้อินทร์มากมาย

          พวกแม่บ้านและคนอื่นๆเข้าไปต้อนรับคุณเฌอ ได้ยินเสียงพูดคุยทักทายและเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา ชยนมองตาอินทร์ ยิ้มให้กำลังใจอีกครั้ง

          ผู้หญิงที่เป็นพี่คนโตของครอบครัวปรากฏตรงหน้า ชยนหันไปมอง เตรียมใจว่าพี่คงจะกดดันด้วยสายตาและเชือดเขาด้วยคำพูดที่หาเรื่องใส่ตัว

          เอาเถอะ..พี่จะด่าเขาว่าโง่เง่า ซื่อบื้อ ชอบทำให้พี่หนักใจจนต้องแล่นมาจากต่างประเทศ หรือจะด่าว่าคอยแต่หาเรื่องเดือดร้อนก็ไม่เป็นไร

..แต่อย่าว่าอินทร์แล้วกัน..

ชยนมองหน้าพี่ ดึงตัวอินทร์ให้มายืนข้างกัน พร้อมกางปีกปกป้อง

“หวัดดีพี่เฌอ..”

          ดวงตาคมกริบของเฌอมากวาดมองที่เด็กทั้งสอง ริมฝีปากบางเม้มแน่น สายตาที่ทั้งสวยและดุดันนั้นจับจ้องที่ผ้าพันแผลบนแขนน้อง

          เธอเดินเข้าไปหาคนสองคนทันที

          ชยนมุ่นหัวคิ้ว ก้าวเข้าบังอินทร์โดยอัตโนมัติในจังหวะที่พี่เอื้อมมือมา

          เจ้าเด็กบ้าเอ๊ย!” เธอกระชากร่างน้องคนเล็กเต็มแรง

          ..และกอดไว้แน่นด้วยสองแขน..เท่าที่เธอจะทำได้ไหว..

          “เชน..” เฌอมาปล่อยโฮอย่างเต็มกลั้น ท่ามกลางความตกใจของคนอื่น ตลอดทั้งชีวิตที่รู้จักกัน เธอไม่เคยร้องไห้ได้รุนแรงขนาดนี้

ชยนและอินทร์ตื่นตะลึง หันไปมองชินภัทรที่ยังนึกทึ่ง

          ในนาทีที่รู้ว่าชยนบาดเจ็บเพราะถูกแทง เฌอมาถึงกับทำอะไรไม่ถูก มือสั่น หัวใจหดเกร็งด้วยความกังวล ความรู้สึกผิดที่อยู่ไกลกันตีเข้าแสกหน้า

          ชินภัทรอธิบายว่าชยนปลอดภัย แค่บาดเจ็บเล็กน้อย แต่เธอก็จองตั๋วกลับไทยในวันรุ่งขึ้นทันที ระหว่างที่เดินทาง เธอยังน้ำตาซึมอยู่ตลอด

          พอได้เจอ ไม่ทันคิดเหมือนกันว่าจะร้องไห้ออกมาได้อย่างน่าอาย

ตอนที่พ่อกับแม่เสียชีวิต เธอร้องไห้เงียบๆ และหลบไปร้องคนเดียว ไม่ให้ใครเป็นห่วง หลังจากนั้นเป็นต้นมา เธอบอกตัวเองว่าจะเข้มแข็งกว่าเดิม พี่คนโตต้องไม่อ่อนแอ ต้องเป็นหลักให้น้อง ต้องสามารถดูแลครอบครัวและเป็นฐานที่หนักแน่นให้ได้ ถ้าจะมาอ่อนปวกเปียก ไม่เด็ดขาดก็อย่าเป็นมันเลย

          เฌอมารักน้องสองคนอย่างถึงที่สุด แต่ด้วยอะไรหลายอย่าง หน้าที่การงาน ครอบครัวที่ตนเองมี ทำให้เธอต้องอยู่ไกล และดูแลได้แค่การให้เงินทอง คอยซื้อความสะดวกสบาย ซื้อทั้งสิ่งแวดล้อมและสังคมให้แทน

          ความที่เธอเป็นคนพูดห้วน สีหน้าเรียบนิ่ง ไม่ค่อยยิ้มและสายตาดุ บทบาทของเธอในบ้าน จึงเป็นการทำให้คนเกรงใจ ในขณะที่ชินภัทรเป็นคนยิ้มง่ายและอ่อนโยน บทบาทของเขาเลยเป็นการให้กำลังใจและปลอบขวัญ

          ในบ้านหลังหนึ่งจะมีคนเข้มงวดทั้งหมดไม่ได้ และจะมีคนนุ่มนวลทั้งหมดไม่ได้เหมือนกัน มันต้องแบ่งสันปันส่วนกันไป

..น้องเล็กของเธอถึงได้กลัว และระแวงเธออย่างไรเล่า..

“พี่..” ชยนยืนเก้กัง เอามือแตะหัวไหล่อีกฝ่ายไว้ “ผมยังไม่ตาย”

“ไอ้น้องบ้า” เธอสะอื้น นัยน์ตาไหวสั่น เครื่องสำอางเปรอะเปื้อนได้น่าตลก เอาเป็นว่าเธอจะยอมให้เห็นแค่วันเดียวเท่านั้น

“โอเค..พี่ห่วงผมใช่ไหม” ชยนยิ้มอวดเขี้ยว “ขอโทษๆ ผมไม่เป็นไรแล้ว นี่อีกสองวันหมอก็นัด แป๊บเดียวก็หาย ของแค่นี้เล็กน้อย”

เฌอมาปาดน้ำตาทิ้ง เธอรั้งคอเจ้าเชนลงมาแล้วขยี้หัวน้อง

“คนที่ทำแก..พี่จะจัดการเรื่องคดีให้ถึงที่สุด”

ชยนเงียบกริบ กระแอมเบาๆ “อืม..ตามใจพี่เลย” เขาเหลือบมองไปทางอินทร์ที่ยืนหลบอยู่ด้านหลัง “พี่..” เขาจับมืออดีตพี่เลี้ยงไว้ “นี่..อิน”

เฌอมาเงยหน้าจากแผ่นอกของน้องชาย มองด้วยดวงตาบวมช้ำ

“คุณเฌอ..สวัสดีครับ” อินทร์ยกมือไหว้ เก้กังเล็กน้อย “ขอบพระคุณนะครับที่ช่วยเหลือผมมาตลอด แล้วก็..ขอโทษคุณเฌอจริงๆที่ทำให้คุณเชน..”

“อินผิดอะไรถึงต้องมาขอโทษ อย่ามาไร้สาระ เคยรู้จักมันแล้วยังไง ไม่เกี่ยว” เฌอมาขมวดคิ้ว กวักมือเรียก “มานี่ซิ..ไอ้น้องบ้า”

อินทร์เบิกตากว้าง “ครับ?

“มาให้ฉันกอดหน่อยได้ไหมเล่า..”

น้ำตามากมายไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ในทันทีที่คุณเฌอเดินเข้าหาแล้วรวบตัวเขาเข้าไปกอดเสียเอง มือเรียวบางลูบแผ่นหลังปลอบประโลม

“ขวัญมา..ทั้งคู่เลยนะ” เธอลูบหัวเด็กสองคน “ขอโทษ..ที่ไม่ได้อยู่ดูแล ลองถ้าเป็นฉันวันนั้น มันไม่ได้ออกไปแบบมีชีวิตแน่”

ชยนยิ้มเฝื่อน พี่เฌอเป็นคนยิงปืนแม่นมาก และเธอก็สะสมไว้หลายกระบอก เห็นบอกว่าเป็นงานอดิเรก..ขัดปืนกับซ้อมยิงเล่นๆ

อินทร์ยิ้มรับ ไหว้อีกฝ่ายด้วยความนอบน้อม เขามองเลยคุณเฌอไปยังคุณชิน ทางนั้นเองก็ยิ้มและยกนิ้วโป้งให้กำลังใจเหมือนกัน

“พี่..” ชยนที่ถูกกอดจนปวดแขนพึมพำ “ผมกับอินคบกันแล้วนะ”

เฌอมาพยักหน้ารับ “เออ..รู้แล้ว ดีใจด้วย” เธอเช็ดน้ำตา “เอาเป็นว่าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งที่แกสัญญาไว้ อย่าลืมล่ะ..ลูกผู้ชายไม่คืนคำ”

เด็กหนุ่มทำหน้าเครียด หัวเราะในลำคอ “โอเค..ไม่คืนคำ”

“ปีหนึ่งใช่ไหม” เธอยิ้ม ลูบหลังลูบไหล่น้อง

“อือ..” ชยนทำจมูกย่น เพราะพี่ชินยืนกอดอกหัวเราะเขาอยู่

“เลือกสาขาตอนไหน สนใจอะไร”

“ปีสอง” เขาพึมพำ “อยากเลือกปิโตรเลียม ถ้าเกรดถึง..”

“อยากทำงานกลางทะเลหรือไง” เฌอมาหัวเราะ มองไปทางอินทร์ “กว่าจะได้กลับเข้าฝั่ง เดี๋ยวแกก็คิดถึงแฟนจนอกแตกตายหรอก”

อินทร์สำลักออกมา จมูกและแก้มกลายเป็นสีแดงก่ำ

“พี่!” ชยนเองก็อาย “มันมีงานบนฝั่งด้วย!

“หึ..ให้มันแน่ อินไปอยู่ตลาดแค่นี้ อาละวาดร้องห่มร้องไห้ ข้าวปลาไม่กิน ขว้างปาข้าวของ เอารูปถ่ายทั้งอัลบั้มมาเรียง นอนละเมอเรียกชื่อเขา”

อินทร์ที่เพิ่งรู้เรื่องหันไปมองคุณเชน สีเลือดแล่นลามขึ้นบนใบหน้า

ชยนกุมขมับ รู้ทันทีว่าใครฟ้อง..พี่ชินกับไอ้ห่าเมฆนี่ไง

“พี่เฌออย่าแกล้งเจ้าเชนมันมาก” ชินภัทรพูดไปขำไป “มานี่เถอะ กินอะไรมาหรือยัง ตั้งโต๊ะไว้รอแล้วเดี๋ยวข้าวจะเย็นหมด”

เฌอมาสนใจน้องคนกลางแทน ตามไปที่ห้องอาหาร

“นั่นสิ..หิวไส้จะขาด คิดถึงอาหารที่ไทย” เธอยิ้ม หันมองคนด้านหลังที่ตามมาห่างๆ “ทำตัวเหมือนเป็นคนนอกไปได้นะอิน..มานี่เร็ว” 

อินทร์ก้าวเข้ามาหาคุณเฌอ ยังเกร็งๆอยู่

“คิดถึงกับข้าวฝีมืออิน..” เฌอมาควงแขนอีกฝ่าย “ฉันจะมาอยู่ที่นี่ราวหนึ่งอาทิตย์ รบกวนหน่อยนะ ขอรสจัดๆเลย”

อินทร์ยิ้มกว้าง “ได้เลยครับคุณเฌอ” เขาเลื่อนเก้าอี้ให้

“ที่ร้านขายดีไหม”

“ดีครับ..เด็กเสิร์ฟหน้าตาดี ลูกค้าเลยติดใจ”

ชินภัทรไอค่อกแค่ก อยากจะบ้าตายกับไอ้คู่นี้จริงๆ..ชมกันเอง

ชยนยักไหล่ ตักข้าวให้พี่สาวกับพี่ชาย เดี๋ยวมื้อนี้เขาจะล้างจานโชว์ด้วย “ของมันแน่อยู่แล้ว ใครจะหล่อเท่าน้องชายพวกพี่”

“เออ..แบ่งกันคนละครึ่ง” เฌอมาพูด “หน้า จมูก ปากเหมือนพี่ชิน ลูกตาของแกเหมือนฉัน แต่ที่สำคัญ นิสัยแกนี่แหละ..ที่ลอกฉันไปทั้งดุ้น”

อินทร์หลุดขำ จริงด้วย..เขาไม่ทันสังเกตมาก่อน

ชยนหัวเราะหึๆในลำคอ ตักกับข้าวเอาใจให้พี่เฌอ แล้วหันมาตักให้พี่ชิน ตามด้วย พี่อินคนรักของเขา ปิดท้ายคือตัวเองเป็นลำดับหลัง

ชินภัทรกับเฌอมาลอบมองทุกอย่างแล้วอดจะยิ้มไม่ได้

..ความรัก..ทำให้เด็กบ้าๆคนหนึ่งมีพัฒนาการ..

“พี่มาอยู่ทั้งอาทิตย์นี่ลางานได้หรือ” ชินภัทรถาม

“อืม..ส่งใบลาแล้วจองตั๋วเลย ถ้าบอสไม่อนุมัติ ฉันลาออก!

ชยนยิ้มขำ เอาแต่ใจโคตรๆเป็นที่หนึ่งของบ้าน..คุณเฌอมานี่แหละ

“ลูกชิดเป็นไงบ้าง กี่ขวบแล้วนะ”

“สี่ขวบแล้ว” เฌอมาชูนิ้ว ยิ้มอ่อนโยนเมื่อนึกถึงลูก “เออ..ชินลองติดต่อสำนักงานขายในหมู่บ้านเราให้ทีสิ ว่ามีหลังไหนยังว่างอยู่บ้าง”

ชินภัทรเลิกคิ้ว “ใครจะซื้อ”

“ฉันจะกลับมาอยู่ไทย” เฌอมาทานต่อด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ไม่เอาแล้ว อยู่เมืองนอก มีอะไรเกิดขึ้นมามันกังวล จะอยู่ไกลๆกันไปทำไม”

“อ้าว..ก็อยู่มาได้ตั้งนาน” ชยนงุนงง

เธอมองน้องตาเขียว “ก็คิดได้แล้วนี่ไง”

“คิดว่า?” ชินภัทรงุนงง

“ตอนพ่อแม่ตาย ฉันพอเข้าใจ เพราะรู้ว่ายังไงวันหนึ่งเขาก็ต้องไม่อยู่ เพราะช่วงนั้นเขาก็เริ่มอายุเยอะแล้ว” เฌอมาตอบ “แต่ตอนที่รู้ว่าเชนถูกแทง ฉันรู้สึกแย่มาก กลัวไปหมด แล้วก็นึกขึ้นได้..ว่าความตายมันไม่เลือกอายุ”

“ผมยังไม่ตาย..” ชยนปวดหัวตุบ จริงๆคือถูกมีดบาด..ไม่ใช่แทง

“รู้แล้วว่าไม่ตาย แต่ถ้าวันไหนมันมีเรื่องอื่นล่ะ” เธอขมวดคิ้ว “อยู่ที่นู่นก็มีแต่ครอบครัวตัวเอง มีอะไรเกิดขึ้น มันก็ไม่มีใครที่ไหนแล้วเหมือนกัน”

“อืม..ผมเห็นด้วย” ชินภัทรพยักหน้า “กลับมาอยู่ด้วยกัน ดีที่สุด”

ชยนไม่ว่าอะไร โอเคหมด ไม่ได้เป็นพวกต่อต้านครอบครัวสักหน่อย

“เอ้า..นั่งเงียบเชียว ไม่เห็นพูดเรื่องตัวเองบ้าง” เฌอมาตักกับข้าวให้อินทร์ทานบ้าง “นี่พวกแกวางแผนชีวิตกันไว้ยังไงต่อ”

“ไม่ยังไง นี่แฟนผม ไม่ต้องถามเรื่องแต่งงานนะ” ชยนตอบ

“ไอ้น้องบ้า” เธอหัวเราะ “ฉันหมายถึงความเป็นอยู่น่ะ จะเอาไง จะอยู่บ้าน อยู่คอนโด หรือจะอยู่กับอินที่บ้านเช่านั่น หรือจะไปๆมาๆ”

อินทร์มองคุณเชน เขายังขอยืนยันอย่างเดิม คือทำร้านอาหารต่อไป

ชยนเข้าใจความต้องการของคนรัก ก็มีแต่เขาเท่านั้นที่จะยอมลงให้

“อินก็ทำร้านไปนั่นแหละ ผมคงไปๆมาๆ บ้านกับร้านมั้ง”

“คอนโดล่ะ ไม่อยู่แล้วหรือ” เฌอมาถาม

“มันใกล้มหาลัยก็จริง แต่ว่ามันไกลอิน”

อินทร์หน้าแดง ซึ้งใจกับการเสียสละของคุณเชน แต่ว่าเขาเองก็ไม่สามารถไปอยู่ที่คอนโด แล้วนั่งรถเป็นชั่วโมงเพื่อมาทำอาหารตอนเช้ามืดได้

“เอางี้สิ..ขายคอนโดไหม” เฌอมาเสนอ “มีเพื่อนฝรั่งหลายคนสนใจคอนโดในไทย ห้องของแกยังใหม่อยู่ ทำเลก็ดี ตอนนี้ราคาสูงกว่าพรีเซลแล้ว”

“แล้วไงต่อ” ชยนสงสัย

“เอาเงินมาซื้ออาคารพาณิชย์หลังนั้นแทน” เธอตอบ “เขาขายไหม”

อินทร์นิ่งอึ้ง โบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน “ไม่..ไม่ได้นะครับ มันมากไป”

“อ้าว..มากยังไง น้องชายฉันลำบาก ฉันก็ต้องอำนวยความสะดวกให้มัน ไม่อยากให้มาขาดใจตายเพราะคิดถึงเมีย” เธอพูดตรงไปตรงมา “ถือซะว่าเป็นบ้านอีกหลัง เบื่อก็ขายต่อได้ ตึกแถวในย่านชุมชนน่ะทำราคาดีนะ”

ชินภัทรยิ้มบาง เขาบอกแล้วว่าคนที่ตามใจเจ้าเชนที่สุดคือพี่เฌอ

อินทร์น้ำตาคลอ คุณเฌอพูดอย่างนั้นอย่างนี้ จริงๆแล้วเพราะอยากแสดงการยอมรับในตัวตนของพวกเขาทั้งสอง “แต่ว่า...”

“พูดง่ายๆ..ฉันให้เป็นของรับขวัญน้องสะใภ้”

..นั่นอย่างไรเล่า..เดาผิดเสียที่ไหน..

“เอ๊ะ..หรือน้องเขย” เฌอมาหันไปถามชินภัทร

“ตลกแล้ว” ชยนหลุดยิ้มออกมาเพราะพี่คิดถึงใจเขามากจริงๆ “จะขายคอนโดแล้วมาซื้อห้องนั้นให้จริงหรือพี่”

“ไปคุยกับเจ้าของดูแล้วกัน ถ้าเขาขาย ฉันจัดให้” เธอพูดเหมือนซื้อซาลาเปาสักลูก “จะช่วยรีโนเวทให้ด้วย ทำร้านอาหารทั้งที เอาให้ดีไปเลย”

อินทร์เม้มปากแน่น ยิ้มให้คุณเชน

ชยนพยักหน้าให้คนรัก เขาจับมืออีกฝ่ายแล้วเดินไปหาพี่ๆ

“ทำอะไรกันน่ะ” เฌอมาตกใจเล็กน้อยเมื่อน้องนั่งคุกเข่าลง

“มาขอบคุณพี่สาวคนสวย” ชยนไหว้บนตักเธอพร้อมกับอินทร์

“ขอบคุณนะครับ..คุณเฌอ” อินทร์กลั้นน้ำตาไว้ เขาหันไปทางอดีตเจ้านายอีกคน “ขอบคุณนะครับ..คุณชิน”

ทั้งสองคนที่นั่งอยู่ถึงกับพูดไม่ออก รู้สึกตันในลำคอเมื่อเห็นภาพนี้

เฌอมายกมือปัดๆ หมอชินเองก็เหมือนจะเขินอายเหมือนกัน

“เล็กน้อยน่ะ” เธอพึมพำ “ไม่ทำเพื่อครอบครัว จะให้ทำเพื่อใคร”

ชยนยิ้มตาปิด หอมแก้มพี่สาวไปฟอดหนึ่ง พี่เฌอถึงกับตาโต

“พี่เขยไม่ว่าอะไรใช่ไหม ขายอย่างมาซื้ออย่างน่ะ”

เฌอมาหรี่ตามอง “คุณดนย์จะว่าอะไร เขาตามใจฉันจะตาย”

ชินภัทรหัวเราะ “เขากลัวพี่หรือเปล่า”

“ปากเสีย..เขาเกรงใจต่างหาก”

ชยนขำ “ไม่ว่าก็ดีแล้ว ไม่อยากให้พี่มีปัญหากับแฟนว่าตามใจผม”

“เขาให้เกียรติพี่ พี่ก็ให้เกียรติเขา ญาติแต่ละฝ่ายน่ะเป็นเซฟโซน เราต้องไม่ยุ่มย่ามกัน” เฌอมาบอก “ตราบใดที่ไม่ได้เดือดร้อนมาถึงครอบครัว การที่เราจะซัพพอร์ทพี่ๆน้องๆของเรา มันก็ยังเป็นเรื่องส่วนตัวของเรา”

“คุณดนย์ไม่คิดมากหรอก ที่บ้านเขารวย” ชินภัทรบอก “ลูกชายคนเดียวของฟาร์มไข่มุกที่ภูเก็ตเลยนะ แม่เขาก็รักพี่เฌอจะตาย”

ชยนยิ้มรับ “แค่นี้ก็หายห่วงแล้ว” เด็กหนุ่มเท้าคางมอง “นี่..พี่เฌอ..มีลูกชิดแล้ว ขอลูกชุบอีกสักคนสิ”

เฌอมาหน้าแดงเรื่อ หาได้ยากสำหรับผู้หญิงหน้านิ่ง

“อายุปูนนี้แล้ว จะบ้าหรือไง” เธอยกน้ำขึ้นจิบ

“คนอายุสี่สิบกว่ายังท้องได้เลย อยู่ในความดูแลของหมอไง”

“ไปขอพี่ชินนู่น”

ชินภัทรส่ายหัว “ผมไม่แต่ง”

“พาเข้าบ้านเลยแล้วกันถ้าไม่แต่ง”

“ใช่ซะที่ไหน” คุณหมอกุมหัว เริ่มจะป่วนชีวิตเขาแล้วไงล่ะ

“งั้นแกก็ทำให้อินท้องเองแล้วกัน” เฌอมาย้อนไปหาคนที่กินข้าวเงียบๆ น่าแกล้งชะมัด “แต่เบาหน่อยนะ..ระวังกระดูกกระเดี้ยวเขาด้วย”

“รอลุ้นแล้วกันว่าติดไหม..” ชยนพูดอย่างหน้าไม่อาย

“พวกคุณ~” อินทร์ประท้วง

พี่ๆหัวเราะด้วยความเอ็นดู และเพราะไม่ได้อยู่ร่วมกันทั้งครอบครัวมาหลายปี ช่วงเวลาเลยลากยาวออกไป หลังกินข้าว พวกเขายังมานั่งดูทีวีในห้องรับแขกด้วยกัน เฌอมาวีดีโอคอลหาสามีและลูกชาย ทุกคนเลยได้พูดคุย

ลูกชิดพูดไทยได้ชัดเจน เด็กน้อยกำลังซน ตัวกลมป้อมแล้วก็กินเก่ง

ชิดๆจะไปหาอาเชน

ชยนยิ้มกว้าง “มาเลย อาเชนจะพาลูกชิดน้อยเที่ยวนะ”

อินทร์มองคนรักคุยกับหลานท่าทางยิ้มแย้ม เขาอดหลงใหลเสน่ห์ของความเป็นผู้ใหญ่ในตัวของคุณเชนไม่ได้

..เจ้าตัวจะรู้บ้างไหม..ว่ามีใครคนหนึ่งรักมากขนาดนี้..

ชยนคุยกับหลานไปยี่สิบนาที แย่งเวลาคนเป็นแม่มาหมดจนพี่เฌอไล่ เขาหัวเราะในลำคอ เอื้อมหยิบมันฝรั่งในซองมาเคี้ยว

“น้ำส้มหมด เดี๋ยวไปเอาให้นะพี่” เด็กหนุ่มลุกขึ้นยืน อาสาไปหยิบเองโดยไม่ออกปากใช้คนอื่นเหมือนที่เคยทำ

“ผมไปให้ครับ” อินทร์เดินตาม แม้คนรักจะบอกว่าไม่เป็นไร

พออยู่ในครัวกันสองคน ร่างสูงใหญ่ก็หันมองคนที่ยืนเก้อเขิน เขาเลิกคิ้ว อดประหลาดใจไม่ได้ที่อินทร์ดูหน้าแดง “อะไรล่ะนั่น” เขายิ้ม เปิดตู้เย็น

จังหวะที่ก้มหยิบขวดน้ำส้ม อินทร์ก็ชะโงกมาหอมแก้ม

ชยนนิ่งค้าง ใบหน้าร้อนวูบวาบ

“รักคุณนะครับ..คุณเชนของอิน” กระซิบแล้วจ้ำอ้าวออกไป

ใครอีกคนถึงกับสติล่องลอย กว่าจะดึงกลับมาได้ อินทร์ก็ไม่อยู่แล้ว

ชยนคาดโทษไว้ในใจ..คืนนี้ยังเหลืออีกยาว

..เขาจะรักอินทร์ให้คุ้มค่ากับสิบสามปีที่ผ่านมาเลย..


FIN



Talk :

จบลงแล้วจ้า สำหรับ #คุณเชนเอาแต่ใจ :3 ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามกันมากมายน้าา แม้จะผ่านการดองมาสองเดือนกว่า ฮือออ เรื่องนี้ตั้งใจจะเขียนตอบแทนที่ได้รับโหวต นข จาก Meb จริงๆเป็นเรื่องสั้น ตอนแรกกะว่าน่าจะจบแบบปลายเปิดด้วย 55555 แต่ก็เมามันในอารมณ์ เลยเขียนมาเรื่อย ตามแรงยุด้วยอีกส่วนหนึ่ง 

ขอบคุณที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี แม้เนื้อหาจะไม่มีอะไร ยอมรับตามตรงว่าเขียนเอามัน 555 เก็บกดจากเรื่องอื่น แหม..กว่าจะได้กัน มาคุยกับคุณเชนนี่มาา

เรื่องนี้มาทีหลังแต่แซงหน้าเรื่องอื่น เพราะมันเขียนเอาอารมณ์เข้าว่า ไม่ต้องอะไรเยอะแยะ อิๆ แต่ก็พยายามเขียนให้มันมีอะไรบ้างสักเล็กสักน้อย จึ๋งๆก้นมดก็ยังดี ถ้าชอบกันก็ดีใจจ้า 

ขอบคุณอีกครั้งนะคร้าบ แล้วเจอกันใหม่เรื่องหน้าเน้อ (นี่ตื่นมาปั่นตอนจบ ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย กรั้กก เวลาตื่นนอนนี่จะอารมณ์เขียนพุ่งสูง เลยช่วงนี้ไปจะเหี่ยวแระ)

ปล. คุณเชนจะมีรวมเล่ม น่าจะราวๆ เกือบถึง 400 หน้าได้ ราคาก็จะเลข 3 นำหน้า ของแถมคือการ์ด ที่คั่น และเรื่องสั้นแบบ XXX 5555+ ยังไงจะเอารายละเอียดมาลงให้อีกทีนะคร้าบ

เรื่องนี้เมื่อจัดหน้าแล้ว จะลงตอนหลักตั้งแต่ต้นจนจบให้โหลดใน Meb ได้ฟรี เพื่อตอบแทนที่ได้รับโหวตรางวัลนักเขียนจากนักอ่านทุกท่านค้าบ (แต่ปกจะไม่ใช่ตัวจริงเน้อ นิดๆบอกว่าน่าจะปลายมิ.ย.คับ)

ส่วนฉบับที่มีตอนหลัก+ตอนพิเศษ จะมีทั้งรูปเล่มและอีบุ๊คด้วยจ้า เรื่องสั้นแถมก็จะใส่ไว้ในตอนท้ายของอีบุ๊คนะคับ

แล้วเจอกันงับบ 

Nigiri-Sushi



ตัวอย่างเรื่องสั้นแถม



Bedroom Eyes

 


ดวงตาที่เลื่อนลอย ติดจะพร่ามัวเพราะฤทธิ์มึนเมาของไวน์แดงทั้งขวด กำลังจับจ้องไปยังฝ้าเพดาน แสงไฟจากหลอดนีออนส่องสว่างอยู่ด้านบน แต่มันไม่ได้จัดจ้าจนแยงตา เพราะเบื้องหน้ามีเงาของร่างหนึ่งช่วยบดบังอีกที

          สิชลรู้สึกปวดหัวตุบๆ เขายกมือขึ้นก่ายหน้าผาก ระหว่างที่กำลังนอนหงายอ้าซ่า แยกขาออกกว้าง และมีผู้ชายคนหนึ่งอยู่หว่างกลาง

          ..โอเค..เขากำลังมีเซ็กซ์..

          ..แต่มันเกิดขึ้นได้อย่างไรนะ..

          “อาชล..” เสียงแหบพร่าของใครบางคนเรียกชื่อ

          สิชลปรือตา เพ่งดูใบหน้าได้รูป สลับกับมองปลายเท้าของตัวเองที่ชี้ขึ้นด้านบน มันแกว่งไกวไปมาอยู่บนบ่ากว้าง..ท่าทางน่าตลก

          เขาหลุบตาลงมองแผ่นอกตึงแน่นของคนที่กำลังโน้มตัวอยู่เหนือร่าง

          “อาชล..เจ็บหรือเปล่า..”

          สิชลกะพริบตาปริบ

          “ขอโทษที..ผมทำอานานไปหน่อย..บวมซะแล้ว”

          สิชลรู้สึกเหมือนหูอื้อ ทุกอย่างดังอึงไปหมด

          ในห้องที่เปิดไฟจนสว่างจ้า..มีเสียงเพลงสากลเปิดดังกระหึ่ม เหมือนจงใจเปิดไว้เพื่อกลบเสียงอย่างอื่นที่ดังน้อยกว่า..แต่ก็ชวนให้สะดุดหูที่สุด

          มันคือเสียงเตียงที่ลั่นเอี๊ยด ขาเหล็กเสียดสีกับพื้นไม่หยุดหย่อน

เสียงของผิวเนื้อที่กระทบกันเป็นจังหวะ

          เสียงเนื้อในที่โดนบางอย่างผลุบเข้า..และออก

          เสียงความชุ่มชื้นที่ก่อตัวขึ้นเป็นครีมขาว..มากมายจนไหลพรูลงกอง

          “แน่นเป็นบ้า..”

          กับเสียงครางทุ้มต่ำ..ของเด็กที่เพิ่งจะแตกเนื้อหนุ่มมาได้ไม่กี่ปี

          ..ใช่แล้ว..เจ้าหมอนี่..

          สิชลนอนมองหน้าผู้ชายคนเดิม พร้อมกันกับที่ร้องโวยวายในใจ

          ..เขาล่อ หลานชายของตัวเองเข้าซะแล้ว..

 

......................................................................



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.314K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,357 ความคิดเห็น

  1. #6353 Anjij (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 09:08

    จบแล้ววววว สนุกมากกกกเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ

    #6,353
    0
  2. #6352 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 23:58

    สองตอนหลังไม่มีเดอะแก๊ง ร้านตามสั่งพออ่านจบแล้วก็คิดถึง!

    อิตาคุณเชนพอไม่เอาแต่ใจ มันก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย 5555

    ขอบคุณนะคะไรท์ เราเพิ่งจะหลงเข้ามาอ่านเรื่องนี้ ถึงไรท์จะบอกว่าแต่ด้วยแรงยุ แต่อ่านแล้วสนุกมากๆนะคะ

    #6,352
    0
  3. #6338 9nvwqluvXz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 11:21

    กรี๊ดดดด คุณเชนคายตะขาบทายาทอสูรใส่ใครเขาไว้น่ะ หลายฝ่ายไหนน้อ แถมมีอาชลกินเด็กมาอีกรายแล้วว 5555555555

    #6,338
    0
  4. #6323 phapha087bw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 12:36
    เป็นลมแล้วกับตอนพิเศษ กลับมาอ่านเพราะคิดถึงนะคะ
    #6,323
    0
  5. #6293 ylover (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 17:32
    ชอบมากกก
    #6,293
    0
  6. #6291 Byaphat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 09:20
    เห้ออ คิดถึงคู่นี้จัง
    #6,291
    0
  7. #6287 lin_minew (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 01:39
    จบแล้ววว ประทับใจครอบครัวนี้มาก
    ชอบพี่เฌอ เป็นพี่สาวที่เจ๋งดีอ่ะ
    #6,287
    0
  8. #6273 Vesi_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 01:03
    นึกว่าจะมีคู่2หมอชินกับหมูแฮมงี้
    #6,273
    0
  9. #6262 Spices_smile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 14:58
    น่ารักกกกกกกก
    #6,262
    0
  10. #6235 Withcake (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 01:58
    ขอบคุณคุณไรท์นะค้า เพิ่งได้อ่านเรื่องนี้ อ่านยาวๆจนจบเลย น่ารักมาก หน่วงๆแต่ก็น่ารัก เชื่อแล้วก็ได้ว่าฟีลกู๊ดน้า แต่กว่าจะยิ้มออกก็ร้องไห้น้ำตาซึมไปเยอะอยู่555
    #6,235
    0
  11. #6223 Thepooh26 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 20:36
    ไรท์เขียนออกมาดีมากๆเลยค่ะ อ่านไปนึกภาพตาม เหมือนดูหนังเลยค่ะ เห็นภาพตามทุกฉาก น้ำตาไหลตามอินทร์กันเชน ครึ่งแรกเหมือนโดนไรท์ควักหัวใจออกมาบีบจนหายใจไม่ออก ละค่อยๆคลาย สุดท้ายก้ใส่กลับมาที่เดิมละกอดปลอบเราอ่ะ ตอนจบคือลูบหลังโอ๋ๆรีดด้วย ฮรื่อออออ เขียนดีแบบอ่านแล้ววางไม่ลงเลยค่ะ สุดยอด
    #6,223
    0
  12. #6221 - cherish 。 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 00:46

    เป็นตอนจบที่แบบว่ากลมกล่อมมากกค่ะ มาครบเลยฉากหวานๆ ฉากเรียกเลือด ฉากครอบครัว ขอบพี่เฌอมากกกก ผู้หญิงอาไรแสนจะเท่ห์เลย🥺 แต่ว่าตอนสุดท้ายก็คือต้องกุมตะหมูกเลย ไม่ไหว TT , ,TT พี่อินเซ็กซี่มากกกกกก //อุดปากกรี๊ด เค้ารักกันลืมคนในบ้านเลยค่ะ เปนเลิ่กลั่กกับเสียงกันหมดแล้วมั้งนั่น5555555


    ขอบคุณคุณข้าวปั้นนะคะสำหรับงานเขียนทุกเรื่องเลย ตามอ่านกี่เรื่องก็ไม่เคยผิดหวัง สนุกมากกกๆ จะตามไปอ่านเรื่องอื่นเรื่อยๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้เสมอเลยนะคะ💖

    #6,221
    0
  13. #6214 jj_jantakarn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 00:11

    จบได้สวยงามมากหลังจากที่ผ่านอะไรต่อมิอะไรมาด้วยกัน5555มีความสุขด้วยกันสักทีบรรยายออกมาได้ดีมากเลยค่ะทั้งการดำเนินเรื่องหรือตัวละครไม่มีสดุดเลยค่ะเป็นนิยายอีกเรื่องที่เป็นแนวฟีลกู้ดที่ชอบมากอีกเรื่องขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ สนุกมากค่ะ
    #6,214
    0
  14. #6180 taekook57 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 18:07
    น่ารักกันทั้งครอบครัวเลย ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆ นะคะ เริ้บๆๆ
    #6,180
    0
  15. #6179 Rinata Aya (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 16:23
    ขอบคุณค่ะ
    #6,179
    0
  16. #6162 อยากเกิดเป็นแมว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 09:52
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะไรท์ นิยายดีมาก บรรยายดีภาษาก็สวย ดีไปหมดเลยค่ะ ปกติชอบแนวเคะอายุเยอะกว่าอยู่แล้ว คือดีมากเลยงื้อออ จะคอยตาใเรื่องอื่นๆของไรท์ต่อไปนะคะ
    #6,162
    0
  17. #6149 blueeyes111 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:38
    จบได้น่ารักมากค่ะ ขอบคุณๆรท์นะคะ จะติดตามผลงานต่อไปนะคะ
    #6,149
    1
    • #6149-1 blueeyes111(จากตอนที่ 14)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:39
      **ไรท์สิ
      #6149-1
  18. #6140 Justbelive94 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:34
    แอ่ สนุกค่า อ่านยาวเลยเรา ชอบคุณเชนมาก เหมือนหมาเด้กเลย น่ารักมาก พี่อินก็น่าแกล้งอ่ะแงๆๆๆ อิสสา ขอบคุณที่แต่งเรื่องสนุกๆให้อ่านนะคะ รักคุณข้าวปั้น ;-;
    #6,140
    0
  19. #6135 baekbow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:56

    งื้อออออออ จบได้น่ารักมากเลยอ่ะ อินน่ารักสุดๆเลย เชนก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นชัดเจนมาก ชอบบรรยากาศครอบครัวสุขสันต์แบบนี้ด้วย มันดูอบอุ่นและอบอวลไปด้วยความสุขมากๆเลย // ตอนนี้มี nc นะ ตกใจมากที่ไม่ได้ตัดทั้งๆที่อินเอ็กซ์มากเลย -,,- แถมเป็นเอ็นซีที่ฟินมากด้วย // จบไปแล้วกับคู่พี่เลี้ยงกับเด็กน้อย ดราม่ากันมาซะหลายตอน กว่าเขาจะเข้าใจกัน จริงๆเขาก็เหมือนจะผูกพันและมีความรู้สึกให้กันมานานแล้วแหละ เพียงแต่มันไม่มีสถานะให้กัน มันมีแต่ความไม่ชัดเจน แต่สุดท้ายเขาก็เข้าใจกันในที่สุดอยู่ดี .....ขอบคุณไรท์สำหรับนิยายสนุกๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #6,135
    0
  20. #6119 phapha087bw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:06
    สุดยอดเลยไรท์คือแบบอ่านแล้วเหมือนไบโพล่ากระชากอารมณ์ไปมา แต่สนุกโคตรทยอมเลย
    #6,119
    0
  21. #6102 aiaic (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:05
    ไม่ผิดหวังเลยยคร้าแปปปแแแ
    #6,102
    0
  22. #6101 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 14:39
    น่ารักกก
    #6,101
    0
  23. #6076 Rosemary is happy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 15:42
    พี่อินร้ายนะอ้อนมาก เอาใจเก่ง แถมแซ่บอีกต่างหาก มีเมียแก่มันดียังงี้ เชนโชคดีมากที่มีครอบครัวเข้าใจ ชอบแนวเคะแก่ที่สุดมันแซ่บ
    #6,076
    0
  24. #6075 September2009 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 13:19
    สนุกมากค่ะ
    #6,075
    0
  25. #6062 Maei_Ai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 10:09
    สนุกมากเลยค่าาา ขอบคุณนะคะะ
    #6,062
    0