May-To-December [yaoi] *ตีพิมพ์ สนพ.เฮอร์มิท*

ตอนที่ 1 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 271 ครั้ง
    11 พ.ย. 61












 

Prologue

 




กลุ่มควันขาวลอยขึ้นจากปล่องเมรุ ม้วนตัวสูงขึ้นเรื่อยและจางหายไปกับท้องฟ้าสีสด แดดช่วงสายสาดจ้า พื้นคอนกรีตร้อนระอุ ตัดกับความรู้สึกที่หนาวเหน็บคล้ายอยู่บนหน้าผา  

          เด็กหนุ่มต่างวัยสองคนยืนจับมือกัน ไม่มีคำพูดอะไรออกจากปาก ไม่มีน้ำตาแม้สักหยด เพราะมันเหือดแห้งไปกับการสูญเสียอย่างกะทันหันตั้งแต่วันแรกที่ได้รับรู้แล้ว

          แขกเหรื่อที่มาร่วมงานค่อยๆทยอยกลับ เพื่อนฝูงของผู้เสียชีวิตเดินเข้ามาลูบหลัง เสียใจไปกับสองพี่น้องที่ต้องเจอกับเรื่องร้ายตั้งแต่ยังวัยรุ่น ญาติห่างๆเข้ามาเป็นธุระช่วยจัดงานให้ตั้งแต่เริ่มจนกระทั่งวันสุดท้าย ช่วงที่วุ่นวายจัดงาน ไม่มีใครได้พักผ่อนหรือมีเวลาเศร้าสร้อยมากนัก แต่เมื่อผู้คนเริ่มน้อยลง ความหม่นเศร้าก็เข้ามาแทน

          “พรุ่งนี้ค่อยมาเก็บกระดูกนะ” ลุงที่เฝ้าเมรุบอก สีหน้าแสดงความเห็นใจ “พ่อกับแม่เขาไปดีแล้วหลานเอ๊ย..เป็นลูกผู้ชายต้องเข้มแข็ง อย่าไปร้องไห้ให้พวกแกมีห่วง”

          พวกเขายังจับมือกันอยู่อย่างนั้น ยืนนิ่งเงียบ แหงนคอมองกระทั่งควันที่เผาไหม้ซากไร้ลมหายใจเบาบางลง

          “ผมไม่อยากกลับบ้าน” ใครคนหนึ่งพูดขึ้น

          “ไม่กลับแล้วจะไปไหนได้”

          คนถูกถามหันไปมอง พี่ชายที่มาใช้นามสกุลร่วมกัน “ไปเรื่อยๆมั้ง”

          “ถ้าทำได้..มันก็คงจะง่ายสินะ” อีกฝ่ายถอนหายใจ น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมา เขาได้แต่ยกมือขึ้นปัดมันทิ้งไป

          เมธา..สูญเสียมารดาของตน ไปพร้อมๆกับที่อรัญ..ต้องสูญเสียบิดาเช่นกัน

          พวกเขาต่างฝ่ายต่างเป็นลูกติดของอีกฝั่ง ได้ใช้ชีวิตร่วมกันอยู่เพียงแค่ห้าปี

          ห้าปีที่เมธาได้มีพ่อ..และเป็นห้าปีที่อรัญได้มีแม่ แต่สุดท้ายความสุขก็อยู่ด้วยไม่นานนัก อุบัติเหตุรถชนวันนั้น ทำให้พวกเขาสองพี่น้องต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าพร้อมกัน

          “เรายังมีหน้าที่ต้องทำ” เมธาโตกว่าอรัญหลายปี เขาจะต้องเป็นหลักยึดให้น้องชาย “เรียนให้จบ แล้วมีชีวิตต่อไป”

          อรัญเงยมองท้องฟ้า ร้องไห้มากพอแล้ว..เขาร้องไม่ไหวอีกแล้ว

          “กลับเถอะรัน..” เมธาดึงน้องมากอด “พรุ่งนี้..ค่อยมาใหม่”

          รถยุโรปใหม่เอี่ยมคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดในบริเวณวัด ฝีเท้าที่กำลังจะเดินออกไปชะงักกึก  

          พวกเขาหยุดยืนมอง ประตูฝั่งคนขับเปิดออก ก่อนที่ชายหนุ่มในชุดสูทจะก้าวลงมา

          “รัน..” เสียงทุ้มต่ำเรียก เขาถอดแว่นกันแดด ดวงตาสีเข้มจ้องตรงมายังเด็กหนุ่มเบื้องหน้า

          อรัญเบิกตากว้าง ความเสียใจที่กลั้นไว้พังทลายลงในทันทีที่ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามากอด

          “อาคิม!” หยดน้ำตาร้อนผ่าวร่วงไม่หยุด ยิ่งถูกโอบไว้ในอ้อมแขนแข็งแรง ยิ่งได้สัมผัสความอบอุ่นจากใครบางคน ความอ่อนแอยิ่งปะทุขึ้น “พ่อ..พ่อไม่อยู่แล้ว”

          เมธาไม่รู้จักอีกฝ่าย แต่พอคาดเดาได้ว่าเป็นญาติฝั่งบิดาบุญธรรมของเขา

          “ไม่เป็นไรนะรัน..ไม่เป็นไร” ผู้ชายคนนั้นกอดปลอบอรัญแนบแน่น “อาขอโทษที่มาช้า..อาติดงานประชุมที่เวียนนา พอถึงกรุงเทพก็รีบขับรถมาเลย แต่ก็ไม่ทัน..ขอโทษจริงๆนะครับ”

          อรัญส่ายหัว เขาเข้าใจความจำเป็นนั้นดี มุมหนึ่งก็พอจะมีความเป็นผู้ใหญ่อยู่บ้าง แต่อีกมุมก็หลงเหลือความเป็นเด็ก ที่จริงเขายังเป็นเด็กชาย อีกแค่ปีเดียวก็จะได้ใช้คำนำหน้าใหม่ แต่พ่อกับแม่ก็ไม่อยู่ด้วยแล้ว

          เมธาที่ยืนนิ่งเป็นคนนอกมาสักพัก ค่อยๆเดินเลียบเคียงเข้าไปหา  

          ใบหน้าคมเข้มหันมองเด็กหนุ่มอีกคน เขารู้มานานแล้วว่าพี่ชายแต่งงานใหม่กับหญิงสาวที่มีลูกติดและย้ายมาอยู่บ้านฝ่ายหญิงที่พะเยา แต่ไม่เคยได้เจอหน้ากันอย่างจริงจัง ความที่อยู่ไกลคนละจังหวัด เขาเลยไม่ได้ติดต่อไปมาหาสู่

          “เธอ..ชื่ออะไร หืม..” เสียงอ่อนโยนทักทายอย่างเป็นมิตร รอยยิ้มอบอุ่นส่งไปให้

          เมธามองฝ่ามือที่ยื่นมาหา ยังลังเลไม่ขยับ เขาโตแล้ว..ปีหน้าก็จะจบมัธยมปลาย หากยังต้องการการปลอบโยนอยู่อีก อรัญคงจะมองว่าเป็นพี่ชายที่ไม่เอาอ่าว

“ธาม..” อรัญกวักมือเรียกพี่ “นี่อาคิม..อาคิมเป็นน้องของพ่อ”

เมธาเงยมอง ดวงตาไหวสั่นกับความอาทรของอีกฝ่าย

          “ฉันชื่อคิมหันต์” เขาแนะนำตัว “จะเรียกว่าอาคิมเหมือนเจ้ารันก็ได้”

          “คุณ..อา” คนอายุน้อยกว่าทวนคำ “เป็นน้องชายของพ่อเพชรหรือครับ”

          ชายหนุ่มยิ้มบาง “ไม่ใช่น้องแท้ๆหรอก” เขาบอก “พ่อของพี่เพชรรับอุปถัมภ์ไว้น่ะ”

          เมธาพยักหน้ารับ ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้เท่าไรก็ตาม

          “อาคิม..ผมจะต้องทำยังไงต่อ” อรัญเขย่าแขนเรียก

          “หลังจากนี้อาจะเป็นธุระจัดการให้” คิมหันต์พูดเสียงนุ่ม “ไม่ว่าจะเรื่องเรียน หรือเรื่องความเป็นอยู่ของเรา เพียงแต่ว่า..รันอาจจะต้องย้ายลงไปอยู่กรุงเทพกับอา”

          อรัญชะงัก หันมองไปทางพี่ชายที่ยืนหน้าซีด

          เมธาไม่มีใคร..มีแค่แม่เพียงคนเดียว และเพราะว่าเหลือกันเพียงสองคนแม่ลูกที่สู้ชีวิตมาตามลำพัง พ่อของอรัญถึงได้เกิดความเห็นใจ แล้วเปลี่ยนเป็นความรัก ขอให้ทั้งสองเข้ามาเป็นครอบครัวเดียวกัน

          “แล้ว..” อรัญอ้ำอึ้ง ไม่กล้าท้วงถาม

          คิมหันต์อ่านสายตาหลานชายบุญธรรมออก ที่จริงแล้วเขาไม่ทันได้คิดถึงเรื่องลูกเลี้ยงของพี่เพชรมาก่อน นึกเอาเองว่าเดี๋ยวญาติของฝั่งนั้นก็คงจะมารับตัวไป แต่จากสภาพที่เห็น ท่าทางจะไม่ใช่อย่างนั้น

“ธาม..” เขาเรียกชื่อตามที่ได้ยิน “เธอมีญาติอยู่ที่ไหนอีกหรือเปล่า”

เมธาส่ายหัว ใบหน้าเศร้าสร้อย

ดวงตาที่หมองลง สีหน้าที่หวาดหวั่น อ้างว้าง และเงียบเหงา..จับความรู้สึกของชายหนุ่มเอาไว้ คล้ายกับเกลียวเชือกที่ขมวดปมเข้ากลางใจ

..ทิ้งเด็กคนนี้ไว้ไม่ได้..

“ธาม..” เขาเรียกอีกครั้ง ยิ้มให้เจ้าตัว “มานี่เถอะ”

เมธาหลุบตามองมือที่ยังรอเขา สองเท้าค่อยๆก้าวเข้าไปหา

ท่อนแขนแข็งแรงข้างหนึ่ง โอบกระหวัดช่วงตัวและดึงเข้าสู่อ้อมอกอุ่น เช่นเดียวกันกับที่อรัญได้รับ

“เด็กๆไปอยู่กับอาที่บ้านนะ..ไปด้วยกันทั้งสองคนนี่แหละ”

เมธาไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเพียงแต่มองอรัญ สองพี่น้องยิ้มให้กัน ก่อนจะปล่อยให้น้ำตาไหลเงียบเชียบ

เส้นทางเก่าจบลง แต่เส้นทางใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น

เมธาเพียงแต่นึกวาดหวัง ว่าจากนี้ไป หัวใจของเขา คงจะถูกโอบอุ้มไว้ด้วยความอ่อนโยน

..จากใครคนนั้น..ที่เป็นเสมือนฤดูร้อนอันแสนอบอุ่น..














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 271 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #155 Spices_smile (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 22:09
    สงสารน้อง
    #155
    0
  2. #132 nanami87 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 13:08
    ติดตามๆค่ะ
    #132
    0
  3. #125 Peach9 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:43
    คุณอาาาาาา~~~
    #125
    0
  4. #119 MJ96 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 15:37
    น้องงงงงT^T
    #119
    0
  5. #105 MINO_pry (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:35
    ฮืออ คุณอา อบอุ่นจัง
    #105
    0
  6. #95 onkgoon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:36
    น่ารักมากกกกกกก คาแรคเตอคุณอาแบบ ฮือออออออ นี่เหลวเปนน้ำแล้ววววววววว
    #95
    0
  7. #63 Purplehwing (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 15:42
    ไม่เส้าเร่นๆเด้อ
    #63
    0
  8. #61 momizone (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 12:27

    แค่เปิดมาก็หน่วงใจแล้วอ่าา

    #61
    0
  9. #59 M_e_Mew (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 13:05

    กรีดร้อง


    #59
    0
  10. #57 Panzza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 06:42
    นำ้ตาใหลตั้งแต่เปิดตัวเลยนะคะ ชอบเรื่องโทนนี้มากๆค่ะ
    #57
    0
  11. #49 Punmile09 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 22:19
    แงงงงงงง พี่ปั้นเปิดเรื่องใหม่แล้วววว แววม่ามาแต่ไกลเลยค่ะ ฮืออออ ชอบจังงง โหยหาแนวเรื่องครึ้มฟ้าครึ้มฝนจากพี่ปั้นมานานม้ากกกกกก ติดตามนะคะะ /ปูเสื่อรอ!
    #49
    0
  12. #37 RainyPula (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 17:30
    อ่านตอนแรกแล้วหน่วงจริงๆ น้ำตาซึมๆเลย
    #37
    0
  13. #33 NM1108 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:28
    มาคุครึมๆ
    #33
    0
  14. #26 ae_ishappy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 08:28
    ฮือ ชอบโทนเรื่องแบบนี้มากเลย รอค่าาาา
    #26
    0
  15. #24 baebi♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 03:09
    สงสารน้อง
    #24
    0
  16. #22 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 23:27
    ขอให้เด็กๆโชคดี
    #22
    0
  17. #21 Extra Ordinary (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 08:17
    รู้สึกนึกตาคลอ// น้องธามสู้ๆนะคะ
    #21
    0
  18. #19 koy_incle (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 10:49

    อบอุ่นหัวใจ

    #19
    0
  19. #17 YD25 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 17:22
    ชอบจังเลยยยยยยยย
    #17
    0
  20. #15 Surawatari Komiko (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 10:44
    คุณอาาาา
    #15
    0
  21. #13 Hunbears (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 00:03
    ฮื้อออเปิดมาแบบหนึบๆแต่ก็อบอุ่นในใจเบาๆๆ
    #13
    0
  22. #12 MornigSunsine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:18

    เปิดมาก็ทำเสียน้ำตาเลย T T

    #12
    0
  23. #11 Sayyhoon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 14:30
    ชอบบบบบบ
    #11
    0
  24. #10 Kyungchan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:07
    พี่คะ

    TT
    #10
    0
  25. #7 sunmarine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 03:06
    โอ๊ยยยย น้ำตามาตั้งแต่ต้นเรื่องเลยค่ะ
    คนอบอุ่น จะใช่คนที่รอคอยไหมน้า อาคิม
    อยากรู้แล้ว ว่าจะไปอยู่กับเหมันต์ยังไง
    #7
    0