It Had To Be You [Yaoi]

ตอนที่ 8 : Chapter 7 : 'ใคร' ที่มักมาอยู่ใกล้ตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,316 ครั้ง
    23 พ.ค. 61












Chapter 7








กรกฎนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงด้วยความมึนงง เมื่อวานเขาตกปากรับคำไอ้เอ๊ะว่าจะไปเดินห้างเป็นเพื่อนมัน เห็นว่าอยากได้ของขวัญไปให้พี่ชาย

          เอาจริงๆตั้งแต่ตอนคบกันมา เขาไม่ค่อยจะได้ไปไหนมาไหนกับมันแค่สองคน เพราะส่วนใหญ่อยู่ใกล้กันทีไร ถ้าไม่ด่าก็กัดกันเป็นปกติ แต่ช่วงนี้เหมือนไอ้เอ๊ะจะดูใจดีขึ้น ปากหมาน้อยลง ทำนั่นทำนี่ให้เขามากขึ้นอย่างไรแปลกๆ

          ..แถมยัง..ชอบมาป้วนเปี้ยน วนเวียนรอบตัวให้เขาคิดมากอีก..

          ..จะเอายังไงกับชีวิตกันแน่วะกู..

          เด็กหนุ่มกุมขมับ นั่งตากพัดลมในสภาพกางเกงลิงตัวเดียวต่อไป

          เสียงเคาะประตูปึงๆด้านหน้าทำเขาสะดุ้งเฮือก รีบคว้าเสื้อยืดมาสวมแล้วเดินไปเปิดรับ เป็นไอ้เอ๊ะนั่นแหละไม่ใช่ใคร เพราะคนอื่นกลับบ้านไปแล้ว

          “เสร็จแล้วหรือมึง แป๊บๆ กูเป่าผมอยู่” กรกฎโผล่หน้าออกมา

          “เออ..เร็วเข้า ถ้าเย็นเกินไปร้านอาหารคนมันจะเยอะ”

          คนฟังเอียงคอมอง “เกี่ยวไรกับร้านอาหารวะ”

          อคิราห์นิ่งคิดอยู่ครู่ก็กระแอม “มึงจะเดินอย่างเดียว ไม่กินอะไรหรือไง”

          “อ๋อ” กรกฎพยักหน้า หันหลังกลับไปคว้าเป้มาใส่ของ “ขอนาทีเดียว”

          พอไอ้กลอยเดินไปที่เตียง คนที่ยืนรออยู่ก็ชะงักค้าง “ไอ้กลอย..”

          “อะไรวะ” กรกฎหยิบแว่นมาสวม ก่อนนี้เป่าผมเลยวางทิ้งไว้

          “มึง..” อคิราห์หลุบตามองคนที่เดินไปมาแล้วยิ้มบาง ชายเสื้อยืดที่มันใส่ตกลงมาคลุมสะโพกไว้หมิ่นๆ “จะไปสภาพนั้นใช่ไหม”

          เจ้าตัวเลิกคิ้วก่อนจะก้มลงตามสายตาของไอ้เอ๊ะ “เชี่ย!” กระโดดคว้ากางเกงยีนส์ที่พาดไว้มาสวมอย่างรวดเร็ว ไอ้ห่า! นี่เดินอวดลิงไปกี่นาทีแล้ว!

          คนที่เหลือได้แต่หัวเราะเบาๆ ไม่ได้แหย่อะไรให้มันอายมากกว่าที่เป็น

          “ไปยังไงอ่ะ” พอแต่งตัวเสร็จ กรกฎก็ชวนคุยเรื่องอื่นแก้เก้อ

          “ขี่รถไปไง จะเดินหรือวะ” ที่จริงอยู่กลางเมือง ห้างมันก็ไม่ได้ไกลหรอก

          ..แต่เขาชอบเวลาที่มีคนซ้อนท้ายมากกว่า..

          “ใส่หมวกซะกลอยใจ” ร่างสูงบอก ยื่นหมวกกันน็อคให้

          “นี่ยังไม่เอาไปคืนพี่อั้มอีกหรือวะ” กรกฎทัก เห็นมันบอกว่าหมวกพี่

          อคิราห์เลิกคิ้ว คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ร้องอ้อ “มันยกให้แล้ว”

          เขาพยักหน้า ไม่ได้ทักอะไรอีก พอสวมเสร็จ ไอ้เอ๊ะก็หันมาปรับสายให้

          “เรียบร้อย” รอยยิ้มนุ่มนวลผุดขึ้น “ต้องให้อุ้มขึ้นรถไหม”

          “เชี่ยเอ๊ะ..กูไม่ใช่เด็ก” กรกฎหน้าร้อนผ่าว

          อคิราห์หัวเราะชอบใจ จูงรถออกจากบ้านแล้วรอให้ไอ้กลอยปิดประตูให้เรียบร้อย เขาตบเบาะหลังให้มันขึ้นมานั่งซ้อนท้าย “จับเอวกูได้ ไม่บ้าจี้”

          คนฟังทำเสียงฟึดขึ้นจมูก ใครจะจับเอวมัน..ไม่มีทางหรอก

          พวกเขาแวะมาที่พารากอน วันหยุดคนค่อนข้างเยอะ อคิราห์ไม่ได้มีธงในใจว่าจะต้องเลือกซื้ออะไร เลยอาศัยเดินเตร่ไปมาแต่ละแผนกมากกว่า

          “มีงบให้เท่าไรอ่ะมึง” กรกฎถาม

          “ห้าพัน”

          อื้อหือ..ไอ้คุณชาย~ “กูก็นึกว่ามึงจะซื้อหนังสือหรือผลไม้ไปให้”

          “เอาให้มันมีน้ำมีเนื้อหน่อย” เขาหัวเราะ “แล้วก็ไม่เอาแพงมาก กูจน”

          “คร้าบ~” กรกฎทำหน้าเหม็นเบื่อ “ซื้อน้ำหอมไหมล่ะ”

          อคิราห์ยิ้มบาง โยกหัวมันไปมา “ฉลาดนี่หว่า..เอากลิ่นอะไรดี”

          “กูว่ากลิ่นที่มึงใช้ก็หอมนะ” เขายื่นหน้าเข้าไปหา ทำจมูกฟุดฟิด

          ใครอีกคนถึงกับตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ ไม่ทันคิดว่าไอ้กลอยจะขยับมาดมแถวปกเสื้อเขา แน่ล่ะ..จุดใส่น้ำหอมมันคือแถวนั้น ทั้งข้อพับ..และซอกคอ

          “เชี่ยกลอย” เขาพึมพำ หลังหูร้อนผ่าว “คนเขามองกันหมดแล้ว”

          กรกฎเพิ่งได้สติ รีบหดตัวกลับมาที่เดิม ตะกี้เขาเขย่งเท้าไปดมมันเลย

          “ขอโทษๆ” พูดด้วยหน้าที่ขึ้นสี “กูไม่ได้ตั้งใจ”

          “ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่” ดูเหมือนอีกคนจะอารมณ์ดีสุดๆ นัยน์ตาคมกล้ามองอย่างมีความหมาย “Hugo Boss ถ้ามึงชอบก็มาใช้ที่ห้องกูได้”

          “ใครจะเข้าห้องมึง” กรกฎด่าอุบอิบ

           อคิราห์หัวเราะ ถึงมึงไม่เข้าห้องกู..สักวันกูก็เข้าห้องมึงอยู่ดี

          สรุปว่าของขวัญวันเกิดของพี่ชายเป็นน้ำหอมแบรนด์ Davidoff เขาคิดว่าดีเหมือนกัน เพราะพี่คลุกคลีอยู่แต่กับสัตว์ ในคลินิกจะอบไปด้วยกลิ่นสุนัขกับแมว เวลาไปงานหรือออกข้างนอกควรใช้น้ำหอมกลิ่นสดชื่นและติดทนตลอดวัน

          “เสร็จแล้ว” เขาบอกเมื่อรับของจากพนักงานตรงเคาน์เตอร์แบรนด์

          “ต้องทำอะไรต่อหรือเปล่า”

          “กินข้าว..แล้วก็..” อคิราห์เหลือบมอง “ดูหนัง..กับกูสักเรื่องได้ไหม”

          กรกฎรู้สึกว่าหน้าเขาร้อนวาบ ทำไมโปรแกรมนี้มัน..เหมือนเดทเลย

          ..ไม่ใช่สิ ถ้าเป็นเพื่อนกันก็ต้องไม่คิดมากไม่ใช่หรือ..

          “เงียบ..แปลว่าตกลง” เขาคว้าแขนไอ้กลอยให้เดินตาม

          “เดี๋ยวๆๆ กูบอกตอนไหนว่าตกลง”

          “ก็มึงเงียบ” พักนี้เขายิ้มเรี่ยราดจริงๆ “เงียบแปลว่าตามใจกู”

          แล้วเขาจะท้วงอะไรได้นอกจากเดินตามแรงฉุดของไอ้เอ๊ะต้อยๆ

          “มึงกินอาหารญี่ปุ่นได้หรือเปล่า” อคิราห์หยุดยืนดูเมนูหน้าร้านฟูจิ

          “ได้สิ ชอบด้วย”

          “แบบนี้สิวะ ถึงจะอยู่ด้วยกันได้”

          “ห๊ะ?” กรกฎมึนงง ไม่ทันพูดอะไรมันก็ลากเขาเข้าร้านไปแล้ว

          เด็กหนุ่มนั่งมองคนตรงหน้าสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ ไอ้เอ๊ะชอบกินซาชิมิ เกลียดทาโกยากิกับลูกชิ้นปลานารุโตะเข้าไส้ ไม่โอเคกับตระกูลโซบะ กินผักยากชนิดที่ควรจะต้องจับยัด และเป็นสายเนื้อแบบชอบหมูหมากาไก่ทุกชนิด

          “มึงเป็นเด็กหรือไง” กรกฎหัวเราะเมื่อมันเขี่ยต้นหอมในจานทิ้ง

          “ออกมาข้างนอกกูก็ไม่กิน แต่ถ้าอยู่ในบ้าน ม้ากูจับยัดปากแล้วเนี่ย”

          เขาขำตัวโยนตอนที่นึกท่าทางของไอ้เลวเอ๊ะที่ปกติมักจะแกล้งเขาอยู่เสมอ ถ้ามันจะต้องถูกคุณม้าจัดการ เขาว่าคงคล้ายไจแอนท์กับแม่น่าดู

          อคิราห์ยกน้ำขึ้นจิบ มองไอ้กลอยนั่งดึงกางปลาซาบะออกทีละอันจนหมด พอดึงหลุดลุ่ยเหลือแต่เนื้อแล้วมันถึงลงมือกิน ต่างกับเขาที่กินไปดึงไป

          เขาสังเกตได้อีกว่ากรกฎชอบกินผัก ชอบเนื้อปลาทุกอย่าง ชอบไข่ตุ๋น ไม่ชอบทาโกยากิ ไม่ชอบเส้นโซบะแต่กินอุด้ง และมันก็ไม่ชอบซาชิมิสดๆด้วย

          “มึงกินอันนี้ไหม” อคิราห์ใช้ตะเกียบคีบกิมจิขึ้นมาจากถ้วยมันเพราะเห็นว่ามันไม่ยอมแตะต้องเลย ในขณะที่ของเขากินเรียบตั้งแต่วินาทีแรก

          “อย่าเชียวนะไอ้เอ๊ะ! นั่นของชอบกูสุดๆ~”

          “เอ้า! ของชอบก็ต้องกินก่อนสิเว้ย”

          “ของชอบเขาเก็บไว้กินทีหลังต่างหาก!

          อคิราห์หัวเราะเบาๆ ยกมือสั่งกิมจิมาต่างหากอีกสองถ้วย

          “ม้ากับป๊ากูตีกันเรื่องของที่เก็บไว้กินทีหลังประจำ” ร่างสูงยิ้มบาง “ม้าชอบกั๊กของโปรดไว้ท้ายสุด แต่ป๊าชอบกินก่อนโดนแย่งแล้วก็ชอบไปแย่งม้าต่อ”

          กรกฎเงยหน้าจากถ้วยไข่ตุ๋น หัวเราะเบาๆ “มันแล้วแต่สไตล์”

          “นั่นสินะ” อคิราห์แบ่งกิมจิถ้วยใหม่ของเขาให้ไอ้กลอยครึ่งหนึ่ง

          “อ้าว..มึงไม่กินหรือวะ”

          “กิน..แต่มึงชอบ เลยแบ่งให้” เขานั่งมอง “ป๊าเองก็ชอบทำแบบนี้กับม้า”

          กรกฎนิ่งไปอึดใจ..จากนั้นใบหูก็กลายเป็นสีแดงเรื่อ

          ในชีวิตเรามักมีเรื่องบางอย่างเหมือนกันและบางอย่างก็ต่างกัน ส่วนที่เหมือนมีขึ้นเพื่อให้อยู่ร่วมกันได้โดยไม่ขัดแย้งจนเกินไป ส่วนที่ต่างมีขึ้นเพื่อให้เราเติมเต็มซึ่งกันและกัน และเมื่อมาถึงจุดที่ต้องเลือก การเสียสละก็คือทางออก

          “ถ้าอย่างนั้น..” กรกฎยื่นลูกชิ้นนารุโตะให้อีกฝ่าย “กูตอบแทนมึงบ้าง”

          “กูเกลียดนารุโตะ ไอ้ห่า เพิ่งเล่าไปหยกๆ ไม่ฟังเลย”

          อีกคนหัวเราะก๊าก “โอ๋นะ” เขาฉีกยิ้มตาปิด “ให้ปลาดิบแทนแล้วกัน”

          อคิราห์เอาตะเกียบรับจากมันอย่างเต็มใจ นี่แหละ..จิ๊กซอว์ชีวิต

 

เด็กหนุ่มสองคนยืนอยู่ตรงหน้าจอฉายรายชื่อภาพยนตร์ที่เข้าโรงอย่างครุ่นคิด ทำไมมันมีแต่หนังเด็กๆ ไม่เป็นการ์ตูนก็แนวแฟนตาซี ผจญภัยสิงสาราสัตว์

          “มึงชอบดูแนวไหนอ่ะเอ๊ะ” กรกฎเงยหน้าถาม

          Action, Thriller, Suspense, Horror, Crime

          “โหดๆทั้งนั้นเลยมึง” เขาพึมพำ

          “แล้วก็..” อคิราห์เหลือบมองคนตัวเล็กกว่า “Erotic

          กรกฎสำลักน้ำเปล่าที่เพิ่งจะยกขึ้นดื่ม “มึง~”

          “ทำไม? มึงไม่เคยดูหนัง Erotic หรือวะ” เขาถามยิ้มๆ

          ใครอีกคนหลบสายตาแวววาว แต่ก่อนไอ้เอ๊ะก็ดูเป็นหมาล็อตไวเล่อร์ที่ชอบไล่งับสัตว์ตัวอื่นอยู่หรอกนะ แต่ทำไมตอนนี้เหมือนเปลี่ยนเป็นหมาจิ้งจอก

          “กูไม่ได้หมกมุ่นเหอะ” เขาเถียงกลับ

          “กูก็ไม่ได้หมกมุ่น แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมชาตินี่”

          กรกฎฉีกซองเลย์มาเคี้ยวหมุบๆ “ไม่รู้ล่ะ กูชอบทอยสตอรี่!

          อคิราห์หัวเราะ “กูชอบหนังสงครามมาก..วันไหนมาดูด้วยกันสิ เรื่อง Spartacus สู้กันสะใจดี” เขาก้มลงกระซิบ “แถม sex scene ก็ดุเดือดโคตร”

          “ไอ้เชี่ยเอ๊ะ~” กรกฎหูร้อนฉ่าๆ เขาจะไม่ดูเรื่องนี้กับมันแน่นอน!

          “แหย่เล่นครับ” ร่างสูงยิ้มบาง โยกหัวอีกคนอย่างเอ็นดู “เลือกมาสักเรื่องที่มึงชอบ” เขากอดคอมันแล้วดึงเข้าหาตัว “ไหนๆก็มาแล้วต้องไม่เสียเที่ยว”

          อีกฝ่ายชี้อนิเมชั่นเรื่องหนึ่งที่ดูยังไงก็ไม่เหมาะกับผู้ชายสองคนเลย

          อคิราห์บ่นอยู่ในใจ โชคดีที่ Finding Dory ฉายไปแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องนั่งอยู่ท่ามกลางพ่อแม่ผู้ปกครองกับลูกเล็กเด็กแดงวัยกระเตาะแน่

          “มึงไม่อยากดูหรือวะ” กรกฎถาม “กูเปลี่ยนเรื่องก็ได้นะ”

          “ไม่เป็นไร การ์ตูนก็ได้” เขาเดินไปซื้อบัตรเข้าชม ไอ้กลอยคืนเงินมา แต่เขาบอกปัด “เอาไว้มึงเลี้ยงกูคืนเรื่องหน้าแล้วกัน”

          “มัดมือชกนี่หว่า” เจ้าตัวแย้งด้วยเสียงที่ไม่มั่นคงนัก

          “หรืออยากดู Spartacus กับกูที่บ้าน?

          “มึงจองโรงหนังไว้ได้เลยไอ้เอ๊ะ” กรกฎรีบบอก “กูเลี้ยงเองเลย”

          อคิราห์หัวเราะในลำคอ เดินไปซื้อของกินเล่นแล้วลากไอ้กลอยเข้าโรง

          หลังจากภาพยนตร์เริ่มฉาย ใครบางคนก็หาวหวอด ดวงตาเขาหนักอึ้ง ปรือจนจะปิดไม่ปิด ตรงกันข้ามกับเด็กน้อยกลอยใจที่ดูการ์ตูนตาแป๋ว

          “ตูนเชี่ยไรวะ..ไม่เห็นจะสนุก” เด็กหนุ่มบ่นอย่างเซ็งๆ

          กรกฎหันมาปิดปากเพื่อน “ไอ้เอ๊ะ..เดี๋ยวก็โดนเตะออกข้างนอกหรอก”  

          อคิราห์เลิกคิ้ว หลุบตามองฝ่ามือที่โปะมาตรงปากแบบไม่ทันคิด เขายกยิ้มตามลำพัง เอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเบาะพลางลอบมองคนที่ดูอย่างตั้งใจ

          เบื้องหลังเลนส์แว่น ดวงตาคู่กลมจ้องไปที่จอฉายแทบไม่กะพริบ เวลาที่ตัวการ์ตูนมีมุกตลก ใครบางคนก็จะหลุดยิ้มและหัวเราะตามอย่างเผลอตัว

          “ท่าทางมึงจะชอบนะ” เขาเท้าคางมองคนข้างๆ

          “ไอ้ตัวนั้นมันน่ารักจะตายมึง” กรกฎหัวเราะร่วน ยิ้มจนตายิบหยี

          “เออ..” อคิราห์ตอบรับ “น่ารัก”

          “ใช่มะๆ” อีกคนหัวเราะคึ่กๆไม่หยุด

          “มึงนั่นแหละ..น่ารัก”

          กรกฎถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง แรงจนป๊อปคอร์นในมือร่วงกราว

          “เชี่ยเอ๊ะ! พูดอะไร” เขาเผลอโวยด้วยหน้าสีแดงก่ำ

          ผู้ปกครองของเด็กที่อยู่ด้านหน้าหันมาจุ๊นิ้วเป็นเชิงปรามให้เงียบๆ เขาเห็นแล้วต้องยกมือไหว้ขอโทษขอโพยใหญ่ เพราะไอ้ห่าเอ๊ะแท้ๆเลย!

          อคิราห์กลั้นขำ “เป็นอะไรไอ้กลอย กูพูดอะไรผิดไปหรือวะ”

          กรกฎทำปากพะงาบใหญ่ “ก็..ก็มึง..มึงบอกว่า..”

          “ว่า?” คนด้านข้างเลิกคิ้ว “กูยังไม่ได้พูดอะไรเลย”

          เขาเลิ่กลั่ก จะให้ทวนคำก็อายจนหูเป็นสีแดง แถมไอ้เอ๊ะยังทำไม่รู้ไม่ชี้ แล้วจะให้ทำอย่างไรได้นอกจากทำเป็นเฉยต่อ “มึงนะมึง..ชอบปั่นหัวกู”

          “กูเปล่า” อคิราห์ยิ้มบาง เอนตัวพิงเบาะแล้วนั่งเท้าคางดูหนังต่อ

          กรกฎบ่นพึมพำในใจ ระหว่างที่การ์ตูนฉายไปเรื่อย เขาก็ลอบมองคนที่นั่งติดกัน แสงไฟที่วาบขึ้นบนจอภาพยนตร์ทาบทับบนโครงหน้าได้รูป ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อย เห็นเงาของแพขนตายาวที่รับกับคิ้วหนา ปลายจมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากบางยิ่งทำให้เครื่องหน้าของใครบางคนดูดีอย่างหาตัวจับยาก

          ..ถ้าตัดเรื่องความกวนส้นตีนเขาทิ้งไป..ไอ้เอ๊ะมันก็..

          “กูหล่อใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำเปรยทั้งที่ไม่ได้หันมามอง

          กรกฎสำลักน้ำลายตัวเองอีกรอบ บนหัวมีเสียง ฉ่าดังขึ้นเหมือนน้ำที่เทลงบนกระทะร้อน “พ..พูดอะไรของมึง~” เขากระซิบกระซาบถาม

          “ก็มึงแอบมองหน้ากู” อคิราห์พูดยิ้มๆ “แล้วไง..หล่อหรือเปล่าล่ะ”

          “สาดด” แล้วก็ด่ามันชุดใหญ่ในใจ “กูแค่สงสัยที่มึงตั้งใจดูการ์ตูนเหอะ”

          “อ้อ..งี้นี่เอง” เขาไม่ได้ว่าอะไร นอกจากนั่งยิ้มต่อไป

          กรกฎรู้สึกใจเต้นตุ๊มต่อม กลัวมันรู้ความคิดของเขา ไอ้เอ๊ะเนี่ยประมาทมากไม่ได้ เผลอทีไร หาเรื่องแกล้งกันทุกที นี่ก็ไม่รู้จะมาไม้ไหน

          กำลังคิดต่ออย่างหมกมุ่น เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงหนักๆที่หัวไหล่

          เด็กหนุ่มหันไปมองก่อนจะต้องชะงักเมื่อไอ้คนกวนตีนนั่นเอนหัวลงมาซบบนบ่า เขานั่งตัวแข็ง ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วอึดใจถึงได้มีสติ รีบผลักตัวมันออก

          “เชี่ยเอ๊ะ~ มึงทำบ้าอะไร~”

          “ชู่ว์” คนด้านหน้าหันมาทำตาดุใส่ “รบกวนเงียบหน่อยได้ไหมคะ”

          กรกฎยิ้มแหย ยกมือไหว้ท่วมหัวอีกครั้ง เวรของกรรมจริงๆ

          “เชี่ยเอ๊ะ..ลุกเลยนะ” เขากระซิบไอ้ตัวต้นเหตุ

          อคิราห์ถอนหายใจแล้วทำเสียงเหมือนรำคาญ “มึงช่วงนั่งเฉยๆได้ไหม” เขาพูดเสียงดุ “นั่งนิ่งๆสักชั่วโมงทำไม่ได้หรือไง สมาธิสั้นสินะมึงอ่ะ”

          “อะไรของมึง~” เขาอ้าปากค้าง “กูผิดอีก~”

          “หุบปากแล้วก็นั่งดีๆสักที” ร่างสูงพึมพำ ไม่ยอมยกหัวออกจากไหล่ของมัน “กูง่วงจะตายห่า เมื่อคืนกว่าจะหลับก็ตีสาม ยืมบ่าหน่อยได้หรือเปล่าล่ะ”

          “ต..แต่ว่า..เรามาดูหนัง มึงก็ต้องดูหนังสิ จะนอนก็ไปนอนที่บ้านดิ”

          “ความผิดมึงนั่นแหละ เลือกการ์ตูน กูเลยจะหลับแล้วเนี่ย”

          แล้วกรกฎจะทำอะไรได้ นอกจากนั่งเป็นรูปปั้นให้มันซบ

          ..ว่าแต่..ทำไมไม่นอนดีๆล่ะเฮ้ย! เอาจมูกมาซุกซอกคอคนอื่นทำไม!..

          เขานั่งตัวเกร็ง รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่รินรดอยู่ข้างคอ ร้อนวาบตั้งแต่หัวจรดเท้า มือชื้นเหงื่อ ทั้งใจ..ก็เต้นไม่ค่อยเป็นจังหวะ

          กว่าการ์ตูนจะฉายจบวันนั้น กรกฎแทบดูหนังไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย

          “เออ..ค่อยหลับได้เต็มอิ่มหน่อย” อคิราห์ยกมือบิดขี้เกียจตอนเดินออก

          ตรงกันข้ามกับอีกคนที่รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน ทั้งที่หนังสนุกและน่ารัก

          “อยากกินอะไรอีกไหม” เขาถามระหว่างพาไอ้กลอยลงบันไดเลื่อน

          “อิ่มจะตายห่า” กรกฎพึมพำ “ป๊อปคอร์นเต็มพุงกูเลย”

          คนฟังหัวเราะ ในเมื่อมันไม่กิน เขาก็พากลับบ้านได้เลย ตอนนี้รถเริ่มติดแล้ว แต่พอขับมอเตอร์ไซค์ ใช้เวลาไม่นานก็ถึง

          “มึง..อย่าลืมน้ำหอม” กรกฎท้วงเมื่อไอ้เอ๊ะตั้งท่าจะเข้าห้องไป

          “อ้อ..” อคิราห์วกกลับมาหา เขามองมันนิ่งๆอยู่ครู่ก็บอก “ขอบใจ”

          “เออ..ของแค่นี้ก็ลืม เดี๋ยวก็ไม่ได้เอาไปให้พี่อั้ม”

          “เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้น”

          กรกฎหยุดอยู่หน้าห้องนอน ส่วนใครอีกคนก็เดาะลิ้นแล้วขมวดคิ้วมุ่น

          “ขอบใจ..ที่ไปกับกู ครั้งแรกเลยนะที่เราทำอะไรหลายอย่างด้วยกัน”

          “อ่า..” เขาเกาแก้มแก้เก้อ พอนึกถึงเรื่องที่เกิดในโรงหนังแล้วก็ร้อนแถวใบหูขึ้นมาอีกอย่างช่วยไม่ได้ “ไม่เป็นไร..เพื่อนช่วยเพื่อน”

          “หึ” อคิราห์นิ่งไปอึดใจ พึมพำ “กูก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับมึงหรอก”

          “ห๊ะ?” อีกคนกะพริบตาปริบๆ “ว่าอะไรนะ”

          “เข้าห้องซะกลอยใจ” เขาไม่ตอบคำถาม ได้แต่ยกมือขยี้หัวมัน “วันนี้กูพามึงไปตะลอนๆทำธุระของกูตลอด มึงคงเหนื่อย รีบไปอาบน้ำนอนไป”

          “ทำเหมือนกูเป็นเด็กเลยเนี่ย” กรกฎบู้ปาก

          อคิราห์ยิ้มบาง มองคนที่เปิดห้อง ยังไม่ทันที่มันจะปิดประตู เขาก็ยกมือดันบานไม้เก่าแล้วชะโงกหน้าเข้าใกล้ ไอ้กลอยนิ่งอึ้งไปเสี้ยววินาที

          ร่างสูงก้มลงกระซิบข้างหูคนที่ยืนเอ๋อ “ฝันดีนะครับ..”

          ..แล้วทิ้งไอ้ตัวเล็กให้ยืนหน้าร้อนวูบวาบอยู่คนเดียว..

 

..........................................................................

 

เช้าวันนี้กรกฎตื่นสาย เขาเพิ่งงัดตัวจากที่นอนได้ตอนสิบโมงครึ่ง หัวหูยุ่งดูไม่จืด ขอบตาดำคล้ำเหมือนคนไม่ได้หลับ เป็นเพราะว่าเมื่อคืนนอนได้ไม่สนิทนัก

          ..เพราะไอ้เอ๊ะแท้ๆเลย!..

          เด็กหนุ่มหลับๆตื่นๆตลอด ฝันเป็นตุเป็นตะได้แฟนตาซีและพิสดารมาก

          ..เขาฝันว่าไอ้เอ๊ะ..มาสารภาพรักและขอเป็นแฟน..

          “โอ๊ย..ไอ้ห่า ประสาทกลับแล้ว” เขาขยี้หัวตัวเองยิกๆ

          มีเสียงเคาะประตูหน้าห้อง กรกฎสะดุ้งเฮือก พอโผล่หน้าออกไปก็เจอไอ้ตัวต้นตอที่ทำให้เขาตาดำเป็นหมีแพนด้ายืนอยู่ข้างนอก

          “วันนี้ร้านข้าวไม่ขาย กูว่าจะออกไปกินข้างนอก มึงจะไปไหม”

          เขาลังเลอยู่ครู่เหมือนเต่าที่ผลุบโผล่ในกระดอง แต่แล้วท้องก็ร้องโคร่ก เป็นตัวตัดสินว่าอย่ามัวชักช้าจนท้องไส้ปั่นป่วน “ขอห้านาที อาบน้ำแป๊บ”

          อคิราห์ยักไหล่ เข้ามานั่งรอมันในห้องพลางกวาดตามองรอบด้าน เห็นเสื้อผ้าใช้แล้ววางกองเป็นภูเขา ถุงเท้าข้างหนึ่งกระเด็นไปทาง ชั้นในก็ม้วนเป็นวงกลมกองอยู่อีกทาง ตื่นนอนแล้วไม่พับผ้าห่ม หัวเตียงท่าจะไม่เคยเช็ด

          ..โสโครกฉิบหายเหมือนเคย..กลอยใจของกู..

          สุดท้ายเขาก็ทนไม่ได้ ต้องลงมือเก็บกวาดให้มัน แต่อย่างมากก็ได้แค่พับผ้าห่ม ปัดที่นอนและขึงผ้าปูให้เรียบกับกวาดเสื้อผ้าที่จะรอซักไปใส่ตะกร้า

          “อ้าว..ไอ้เอ๊ะ ทำอะไรเนี่ย” กรกฎกลับเข้ามาด้วยตัวที่เปียกชุ่ม

          “ทนดูไม่ได้ไง” อคิราห์ถอนหายใจ “หมัดจะขึ้นที่นอนมึงอยู่แล้วไอ้ห่า!

          เจ้าของห้องยิ้มเฝื่อน “ไม่มีหมัดเหอะ..อย่างมากก็แมลงสาบ”

          “เชี่ยกลอย” อีกคนยกมือกุมหัว “ถ้าม้ากูรู้ แกต้องเป็นลมแหงๆ”

          ..ทำไมม้าไอ้เอ๊ะรู้ว่าเขาโสโครกแล้วต้องเป็นลมด้วยล่ะ..งงในงง..

          “ไงก็ช่างเถอะ ไปกันได้แล้ว” อคิราห์เดินนำ เขาคว้ากุญแจมอเตอร์ไซค์กับกระเป๋าเงินแล้วรอไอ้กลอยปิดประตูรั้ว พอมันกระโดดขึ้นหลังรถเขาก็พาซิ่ง

          “มึงจะไปกินที่ไหนวะ” จริงๆเดินวนให้ทั่วละแวกนี้ก็น่าจะมีขายบ้าง

          “จะพาไปกินฟรี” เขาตอบ “อิ่มจังตังค์อยู่ครบ”

          “หือ..” กรกฎเอียงคออย่างสงสัย ไอ้เอ๊ะขับฉวัดเฉวียนจนต้องเกาะเอว

          “บ้านกูเอง”









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.316K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,093 ความคิดเห็น

  1. #2084 baekbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 20:39
    เอ๊ะนี่ร้ายไม่เบาหลอกชวนเขาไปเดทแถมหลอกหิ้วเขาไปกินข้าวที่บ้านด้วย น่าทุบมากก ส่วนกลอยนั้นมองจากดาวอังคารก็รู้ว่าหวั่นไหว 5555
    #2,084
    0
  2. #2071 salammy2546 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 13:13
    อ่านกี่รอบก็เขินเหมือนเดิมมม
    #2,071
    0
  3. #2061 aliskyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 01:34
    ที่บ้านเอ๊ะต้องรู้อยู่แบ้วแน่ๆว่าน้องขอบกลอย เชียร์ๆ ปิดประตูลงกลอน
    #2,061
    0
  4. #2040 PCB614 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 00:19
    อันนี้คือจะพาเค้ามาฝากตัวกับพ่อแม่ป่ะคะ
    #2,040
    0
  5. #2022 blueeyes111 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 23:23
    แหนะ หลอกล่อเขามาบ้านตลอด
    #2,022
    0
  6. #2007 Haruma_Hunsei (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:12

    แแหนะตะล่อมเค้าไปบ้านสะง้านอ่ะ

    #2,007
    0
  7. #1976 Hare-Akira (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 13:35
    ที่บ้านเอ๊ะต้องรู้แน่ๆ
    #1,976
    0
  8. #1960 Nuthathai Por (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 20:13

    พาว่าที่สะใภ้ไปบ้านอีกละ

    #1,960
    0
  9. #1938 MyJS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 18:12
    ฮั่นแน่ พาเดตสองวันติดเลยน้า
    #1,938
    0
  10. #1907 🤘🏻🍑 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:09
    เนียนเก่งงงงง เนียนแบบไม่เนียนแต่น้องกลอยเมินความไม่เนียนอะ5555555
    #1,907
    0
  11. #1890 withfluffyp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:56
    พอเอ๊ะรุก น้องกลอยใจก็สับสน เลิ่กลั่กเลย555555 วงวารน้อง งงไปหมด
    #1,890
    0
  12. #1872 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 18:37
    เอ๊ะโหมดหลัวคือดีต่อใจ ขอได้มั้ยถ้ากลอยไม่เอา
    #1,872
    0
  13. #1852 heykiki (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 11:04
    เอ๊ะคือดีต่อใจ ชวนกลอยไปใช้น้ำหอมตัวเองสองรอบแล้วนะ 555555555
    #1,852
    0
  14. #1825 Jekkju (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:46
    โอ๊ยยยย หวั่นไหวๆ
    #1,825
    0
  15. #1809 MaiNatkamon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 01:44
    รุกหนักจริงเอ๊ะ เขินไปหมดแล้วเนี่ย55555
    #1,809
    0
  16. #1805 Beom_0601 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 19:04
    กลอยเธอเป็นนางนางเอกนะ โสโครกไม่ด้ายย
    #1,805
    0
  17. #1797 yada_nara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 05:23
    ถ้าเราเป็นกลอยก็สับสนอ่ะ ตามอารมณ์ไม่ถูกเลย แต่เขินหนักมาก
    #1,797
    0
  18. #1786 xxiuminx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:40
    เจ้าเอ๊ะ พาไปบ้านบ่อยเลยน้าา55555555555
    #1,786
    0
  19. #1776 WinGz of Evil (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 19:23
    เอ๊ะเริ่มรุกหนักแล้วกร๊าวใจมากๆค่าาาาา วี๊ดดดดดดดด
    #1,776
    0
  20. #1770 Arisplai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 14:53
    รุกหนักเว้อออออ กรี้ดดดดดดด ใจสั่นกับนิยายไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลยเห้ออออ
    #1,770
    0
  21. #1753 A-sujiGoZziii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 14:42

    พพาไปกินข้าวกับครอบครัวววว

    #1,753
    0
  22. #1696 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 20:12
    แหมมมมมมม
    #1,696
    0
  23. #1685 nun__nutty (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 12:13
    แหมมมมม กลอยใจของกู
    #1,685
    0
  24. #1683 Nudear (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:25

    รุกแรงนะคะอิเอ๊ะ จะเอาให้ได้เนอะคนนี้อ่ะ นุ้งกลอยกะใจสั่นไปทุกเรื่อง ใกล้แล้วล่ะซิ

    #1,683
    0
  25. #1666 WayVe❤ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 12:15
    เอ๊ะร้ายมากกกกกกกก
    #1,666
    0