It Had To Be You [Yaoi]

ตอนที่ 17 : Chapter 15 : 'ใคร' สักคนที่เป็นของเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,198 ครั้ง
    24 มิ.ย. 61







 

 

Chapter 15

 

 


สัปดาห์นี้เป็นการเรียนครั้งสุดท้ายก่อนที่จะมีสอบปลายภาค จากนั้นก็จะปิดเทอมระยะสั้น หลังสอบเสร็จ ทางบ้านของอคิราห์วางแผนจะเที่ยวต่างจังหวัด

          ไปอัมพวาดีไหม ไม่ไกลดีเฮียเสนอในกรุ๊ปไลน์ครอบครัว อาซ้อเองก็จะได้เปลี่ยนบรรยากาศ แถมไม่ต้องเดินทางนานด้วย กำลังท้องกำลังไส้

          ไปเสาร์กลับอาทิตย์ก็ได้นะ ไม่ต้องปิดร้านนานเจ๊พิมพ์บอก

          เอาไว้คลอดแล้วค่อยไปที่ไกลๆกันม้าเองก็สนับสนุน

          อคิราห์นั่งอ่านบทสนทนาอย่างเนือยๆ ไม่ค่อยออกความเห็นอะไรนัก

          อาโซ้ยตี๋ว่าไงป๊าถาม อยากไปไหนหรือเปล่า

          เขาพิมพ์ตอบกลับไป แต่หูยังฟังที่อาจารย์เลคเชอร์อยู่

          ว่าไงว่าตามกัน อัมพวาก็ได้

          อาตี๋มันคงคิดถึงน้องกลอยน่ะป๊าเจ๊อิงตัวแสบโพล่งกลางกลุ่ม

          ถ้าอย่างนั้นก็ชวนน้องไปด้วยกันสิม้าเลยเสนอซะเลย

          จริงด้วย..ชวนน้องมาเที่ยวด้วยกันสิน้องเอ๊ะอาซ้อสนับสนุน เดี๋ยวพี่จองห้องพักแยกให้ พวกเราจะได้พักสะดวก สนุกกันตามประสาเด็ก

          อคิราห์หน้าแดงขึ้นมาเมื่อคิดหาทางชวนไอ้กลอยไปเที่ยวด้วยกัน

          จะสนุกอะไรยังไงน้า~ อิๆอาเจ๊แม่งหาช่องเสียบมุกนี้แน่ๆ

          เงียบไปเลยเจ๊ ไก่ตื่น เขาส่ายหัวอย่างระอา ตอบตกลงกับทางบ้านแล้วกดล็อคมือถือ หันมาตั้งใจฟังอาจารย์อีกรอบพลางมองไปยังที่นั่งด้านหน้า

          กรกฎนั่งถัดลงไปจากเขาอีกแถว ตรงนี้เป็นห้องสโลปของอีกคณะ คาบที่เรียนอยู่เป็นวิชาเลือก Human Relationship วิชายอดฮิตของเพื่อนบ้าน

          อคิราห์นั่งเท้าคาง เหม่อมองปอยผมอ่อนที่ยาวระต้นคอของมันอย่างเผลอตัว สายตาเขาซอกซอน สำรวจไปทั่วชุดนิสิต สนใจตั้งแต่ปลายผม ผิวเนื้อขาวใต้ปกเสื้อ มองเรื่อยไปยังแนวบ่าและหัวไหล่ที่เล็กจนกุมได้มิดในมือเดียว

          ..บางทีก็อยากกอดแน่นๆ แต่กลัวจะป่นเป็นผงไปก่อน..

          “ปิดเทอมกลอยจะไปเที่ยวไหน” เพื่อนผู้ชายอีกคณะหันมาถามกรกฎ

          เจ้าตัวเอียงหน้ามามอง “น่าจะกลับบ้านน่ะครับ ไม่ค่อยได้เที่ยวเท่าไร”

          “บ้านอยู่ที่ไหนหรือครับ”

          “ภูเก็ตครับ ถ้าว่างๆก็ไปเที่ยวได้” กรกฎยิ้มตาปิด ปกติแล้วไม่ค่อยจะมีอัธยาศัยนักหรอก ที่มาเรียนวิชานี้ก็เพื่อจะได้หัดมีมนุษย์สัมพันธ์กับคนอื่นบ้าง

          อคิราห์ที่นั่งมองอยู่เหยียดปากอย่างไม่สบอารมณ์นัก เขาจงใจเตะขาเก้าอี้มันไปครั้งหนึ่งเป็นการเตือนให้ตั้งใจเรียนแต่ดูเหมือนไอ้กลอยจะไม่ได้สนใจ

          “แล้วบ้านกลอยอยู่ส่วนไหนของภูเก็ตล่ะ”

          “ในเมืองเลย ที่บ้านผมเป็นร้านอาหารน่ะ ชื่อร้าน...”

          อคิราห์มุ่นหัวคิ้ว เตะขาเก้าอี้มันอีกรอบ ไอ้กลอยเพียงแต่ก้มมอง นึกว่าเขายกขาไปโดน เด็กหนุ่มเลยฉีกสมุดโน้ต ขยำกระดาษเป็นก้อนขว้างใส่หัวมัน

          หนึ่งป๊อก..ได้ผล ไอ้กลอยหันมาหาแล้วเลิกคิ้ว

          “ฟังอาจารย์” เขาทำปากพะงาบ

          กรกฎทำนิ้วเป็นวงกลม เงียบสักพักแล้วก็หันไปคุยกับคนด้านข้างใหม่ และเพียงแค่อึดใจ เขาก็ถูกกระดาษขว้างใส่หัวอีกสองก้อนติดกัน

          เขามองเศษกระดาษที่หล่นพื้น สงสัยว่าไอ้เอ๊ะมีอะไรเลยเก็บขึ้นมาอ่าน

          นอกใจกู

          เป็นข้อความสั้นๆที่ทำให้กรกฎหน้าร้อนผ่าว เพื่อนใหม่ชะโงกหน้ามาดู เขาเลยรีบขยำมันกลับ พอไม่อยู่ในความสนใจของอีกฝ่าย เขาก็เปิดอีกใบอ่าน

          กล้าคุยกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้า เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย

          กรกฎหันไปมองไอ้เอ๊ะที่นั่งไขว่ห้าง เขียนอะไรยิกๆลงกระดาษใบเล็ก พอมันเงยหน้าขึ้นสบตา เขาก็ขยับปาก ปฏิเสธด้วยท่าทีจริงจัง

          “กูเปล่า..เขามาชวนคุย”

          อคิราห์ยกยิ้ม ยื่นจดหมายน้อยให้อีกแผ่น เขาเลยรับมาอ่าน

          สอบเสร็จ ไปเที่ยวอัมพวากับที่บ้านกูไหม ทุกคนให้มาชวนมึง

          กรกฎทำตาโต ชี้หน้าตัวเอง ไอ้เอ๊ะพยักพเยิด พอนึกอย่างลังเล มันก็เตะขาเก้าอี้เบาๆไปครั้งหนึ่ง กระตุ้นให้รีบตอบตกลง “โอเคๆ” เขาผงกหัว

          อคิราห์ยิ้มบาง ปล่อยไอ้กลอยกลับไปตั้งใจเรียน แต่สักพักเขาก็ส่งไลน์

          อย่ายิ้มให้คนอื่นมาก..ยิ้มของมึงเป็นของกูคนเดียว

          กูเป็นพวกขี้หวง..รู้ไว้ด้วยล่ะ

          กรกฎอ่านแล้วได้แต่ร้อนวูบทั่วหน้า รู้สึกดีไปกับประโยคหึงหวงของมัน

          ..แค่จีบยังขนาดนี้..ถ้าเป็นแฟนกันแล้วจะขนาดไหน..

 

......................................................................

 

“น้องกลอย~” เสียงของเจ๊อิงดังลั่นมาแต่ไกลเมื่อเห็นเพื่อนในกลุ่มของน้องชาย

          กรกฎยกมือไหว้ทุกคน เขาเพิ่งซ้อนมอเตอร์ไซค์ไอ้เอ๊ะมาจากบ้าน

พอสอบเสร็จ หมดภารกิจ เนรัญก็จองตั๋วลงไปเที่ยวทะเลใต้กับแฟนทันที ด้านจิณณ์ก็กลับบ้านที่นครปฐม วางแผนจะไปเดินป่ากับเพื่อนอีกกลุ่ม

          ส่วนตัวเขารออาทิตย์หน้าถึงจะกลับภูเก็ต เสาร์อาทิตย์นี้เลยตกลงมาเที่ยวกับที่บ้านมันก่อน..อย่างน้อยๆก็จะได้ใช้เวลาด้วยกันสักพัก

          “น้องกลอย มาลูกมา” ม้าเดินมาอ้าแขนรับแล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยง

          กรกฎหัวเราะแหะ มองไอ้เอ๊ะที่หิ้วกระเป๋าเขาไปไว้ท้ายรถ “มีอะไรให้ผมช่วยยกไหมครับ” ไปกับบ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ต้องขยับตัวบ้าง

          “ไม่มีแล้วลูก” ป๊าบอก “เรานั่งกับอาตี๋มันนะ”

          อาซ้อที่เดินควงแขนมากับเฮียอั้มยิ้มให้ ตอนนี้กำลังท้องอ่อนๆ เฮียเลยเป็นพ่อบ้านประจำตัว ไม่ว่าจะหยิบจับอะไร แค่ปรายตามองเฮียก็พุ่งไปให้ทันที

          “พี่จองห้องให้น้องกลอยกับน้องเอ๊ะไว้ต่างหากแล้ว” เธอกระซิบ

          กรกฎหน้าร้อนวาบขึ้นมาเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่ามีความหมายแฝงไหม

          “เอ่อ..ผมไม่ค่อยมั่นใจ” เขาอุบอิบ “พี่ๆทุกคนรู้เรื่อง..แบบว่า..”

          เธอหัวเราะเบาๆ เดินเข้ามาแตะไหล่ “รู้ว่าน้องเอ๊ะชอบเรา?

          “หวา..” เขาแทบจะยกมือปิดหน้า มันใช่เรื่องธรรมดาเสียที่ไหนล่ะ

          “รู้กันหมดทั้งบ้านเลย” เธอยิ้ม “รู้มานานแล้ว ก่อนที่น้องกลอยจะมาที่บ้านอีก ก็รายนั้นน่ะ..” บุ้ยใบ้ไปที่อาตี๋น้อย “มีวันหนึ่ง ตอนกินข้าวเย็นด้วยกัน น้องก็ทะลุกลางปล้องเลยว่าคนที่ผมชอบเป็นผู้ชาย และผมจะไม่เปลี่ยนใจ!

          กรกฎแทบจะเอาหน้ามุดดิน

          “ทุกคนนี่เงียบกริบ พี่ยังหวั่นๆว่าอาม้าอาป๊าจะยอมไหม แต่ว่าทั้งสองคนก็แค่มองหน้าแล้วบ่นว่า..กว่ามันจะพูดออกมาได้ คือผู้ใหญ่ก็พอจะรู้ๆอยู่บ้างตามประสาน่ะค่ะ เพราะตั้งแต่เล็กจนโต น้องเอ๊ะไม่เคยสนใจผู้หญิงให้เห็นเลย”

          “แล้ว..แล้วรู้กันตอนไหนอ่ะครับว่าเป็นผม”

          “คนรู้ก่อนคือเจ๊อิงค่ะ แล้วก็มารู้ชัดเจนกันทั้งบ้านตอนที่น้องเอ๊ะตะโกนกลางวง” อาซ้อหัวเราะเอ็นดู “น้องเอ๊ะจะชอบเอาภาพของเรามาให้ดูเรื่อยๆ”

          กรกฎเลยต่อเรื่องราวได้สำเร็จ ว่าปฏิกิริยาอาการทั้งหลายที่เกิด เพราะทุกคนรับรู้เรื่องของเขาดีอยู่แล้ว โธ่..แนบเนียนและร่วมมือกันดีอะไรขนาดนั้น

          “รู้แบบนี้แล้วก็โล่งใจได้นะน้องกลอย ไปเที่ยวจะได้ไม่เกร็ง ถือเสียว่าไปพักผ่อนกับครอบครัว ทุกคนเอ็นดูน้องกลอยกันหมด เหมือนลูกชายนี่แหละ”

          “ขอบคุณมากๆนะครับ” เขาใจชื้น มีใครไม่หวั่นบ้างล่ะ ในเมื่อนอนจูบ ตื่นจูบ เดินๆก็จูบกับลูกชายเขาลับหลังมาตั้งเยอะ ยิ่งเป็นบ้านคนจีนด้วย

          “ยืนคุยอะไรกับอาซ้อไอ้กลอย” อคิราห์ดึงตัวคนของเขาขึ้นรถ “อาซ้อนั่งกลางกับม้านะ เฮียขับ ป๊าช่วยเฮียดูรถ ส่วนเจ๊เกาะหลังคาไป คนเดียวโฉดๆ”

          “ปากหมานักไอ้เอ๊ะ ถ้าเจ๊หาผัวได้ แกต้องมากราบฉัน!

          กรกฎกลั้นขำ ปีนไปนั่งเบาะท้ายของรถเจ็ดที่นั่ง Toyota Vellfire รุ่นล่าสุด คันนี้สามล้านแปด..บ้านมันนี่ เรียกว่าเห็นเงียบๆแต่เงินเพียบสุดๆ

          “น้องกลอยนั่งข้างในก็ได้ ไอ้เอ๊ะนั่งกลาง เจ๊นั่งริมให้ เผื่อจู๋จี๋กัน”

          อคิราห์ส่ายหัว เจ๊แม่งปากมาก ไอ้กลอยเอาหน้ามุดเบาะแล้วนั่น

          “รถจะออกแล้วนะคร้าบ” เฮียอั้มบอก “ขับไม่ดีก็บอกได้”

          “ถ้าอาหลินนั่งรถแล้วอ้วก ให้ไอ้อั้มรับผิดชอบเลยนะป๊า” ม้าแหย่

          “ลูกชายกลายเป็นหมาหัวเน่าแล้ว~”

          กรกฎยิ้มน้อยๆ เขาชอบบรรยากาศเป็นกันเองในบ้านของไอ้เอ๊ะ ไม่มีคำว่าแม่ผัวลูกสะใภ้ทะเลาะกัน ส่วนเรื่องพ่อตาลูกเขยนี่คงยากหน่อย เพราะเจ๊ไม่ยอมมีแฟนสักที ส่วนตัวเขานั้นมันก้ำกึ่ง ไม่รู้จะอยู่ในฐานะอะไร

          ..ว่าแต่..แป๊บเดียวนี่เขาคิดไปไกลขนาดนี้แล้วหรือวะ!..

          “ถ้าอยากแวะปั๊มก็บอก” อคิราห์กระซิบ “หิวฉี่ ปวดน้ำ ไม่ต้องเกรงใจ”

          “มึง..กลับกันแล้ว” กรกฎหัวเราะ

          คนพูดเลยหน้าขึ้นสีเล็กน้อย “โทษที..พอดีกูตื่นเต้น”

          เขาเหลือบมองยิ้มๆ ปลายนิ้วที่วางข้างเบาะก็เย็นเหมือนกัน “เรื่อง?

          “พามึงมาเปิดตัวกับที่บ้านไง” อคิราห์พูดเสียงเบา “ตื่นเต้นฉิบหาย”

          เจ๊อิงที่ม่อยหลับไปแล้วกลับผงกหัวขึ้นมาตะโกน

          “ป๊า! ม้า! ไอ้เอ๊ะบอกว่าวันนี้จะเปิดตัวกับน้องกลอยให้พวกเรารู้!

          และแล้วก็มีเสียงฮิ้วว~ ดังลั่นรถจากทุกคนในครอบครัว

          ..ถือว่าเปิดตัวกันเสร็จภายในห้าวินาทีด้วยประการฉะนี้..




ที่พักของพวกเขาคืนนี้เป็นโฮมสเตย์กึ่งตึกแถวอยู่เลยตัวตลาดออกมาอีกหน่อย นับว่าสงบเงียบ ไม่ค่อยได้ยินเสียงอึกทึกนัก ด้านหน้าเป็นชานบ้านที่สร้างติดลำคลอง ป๊ากับม้าได้นอนในห้องใหญ่ตรงโซนด้านหน้า ติดกันเป็นห้องของอาซ้อกับเฮียอั้ม ส่วนเจ๊อิงได้ห้องพักในสวน ติดกับห้องพักของอคิราห์และกรกฎ

          “ทำไมใครๆก็มาเป็นคู่” เจ๊บ่นอุบอิบ นั่งเท้าคางคนกาแฟในถ้วยตราไก่

          “เนื้อคู่อิงอาจจะยังไม่เกิดก็ได้นะลูก” ม้าปลอบใจ “รอชาติหน้าก็ได้”          

          “เดี๋ยวนะม้า..นี่ให้กำลังใจแล้วจริงอ่ะ”

          กรกฎกลั้นหัวเราะ เขาชวนไอ้เอ๊ะเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บในห้องก่อน

          “อย่าเผลอหลับล่ะ เดี๋ยวเย็นๆออกไปเดินตลาดกัน” ป๊าบอก “เออ..ใช่ แล้วน้องกลอยว่ายน้ำเป็นไหม จะชวนล่องเรือดูหิ่งห้อย”

          “เป็นครับ” กรกฎพยักหน้าหงึก “ว่ายแข็งเลย”

          “หนุ่มนักกีฬาก็แบบนี้แหละป๊า แข็งแรง” เจ๊ยัดขนมถ้วยเข้าปากสามชิ้น

          “เจ๊อยากได้ไหมล่ะหนุ่มนักกีฬาน่ะ ในกลุ่มผมยังมีคนเหลือนะ”

          เจ๊อิงหูตาแพรวพราว “ใครวะ”

          “ไอ้จินไง” อคิราห์หัวเราะ “แต่เจ๊ต้องชอบเข้าป่านะ มันไม่ชอบเดินห้าง”

          เจ๊ทำคอตก “อาตี๋..มึงนี่สรรหามาแต่ละอย่าง รักพี่มันทั้งนั้น”

          “จินน่ารักนะครับเจ๊” กรกฎช่วยพูด “ถึงมันจะรักอิสระ ดูจับตัวยาก แต่ว่าเวลาใส่ใจใครก็ทำได้ดีมากเลย แล้วก็เป็นสุภาพบุรุษด้วย โอ๊ย..”

          “หยิกแก้มน้องทำไมอาตี๋” เฮียอั้มหัวเราะ

“หวง” อคิราห์บอกความในใจอย่างไม่อ้อมค้อม “ไม่ชอบให้ชมคนอื่น”

กรกฎหน้าร้อนจัด รีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินหนีลิ่วๆขึ้นห้องทันที

คนที่เหลือเลยได้แต่หัวเราะคิกคัก ไม่รู้ว่าไอ้เอ๊ะมันขี้หวงติดใครมา

อคิราห์เดินตามกรกฎไปตรงโซนบ้านพักอีกหลัง มันกำลังไขกุญแจห้องที่ได้มาจากพนักงานผิดๆถูกๆ เขาเลยเข้าไปหาแล้วดึงมาเปิดประตูห้องเอง

พอเข้ามาได้ เขาก็ถาม “ทำไมหูแดง”

“มึงนี่นะ” กรกฎทำปากพะงาบ “ชอบพูดโจ่งแจ้งต่อหน้าป๊าม้า”

          “ยังจะมาเขินอะไรอีก” เขาหัวเราะ ทิ้งตัวลงนอนกับฟูก ในห้องไม่มีเตียง มีแต่ที่นอนปูไว้กับพื้น ตู้เย็นหนึ่ง ทีวีติดผนังอีกหนึ่ง มีห้องน้ำในตัว

          “กูไม่ชินนี่หว่า” เจ้าตัวอุบอิบ “เกิดมา..ก็มีแต่มึงนี่แหละ..เป็นคนแรก”

          อคิราห์หูตาแวววาม อาศัยตอนไอ้กลอยมัวง่วนหยิบจับของในกระเป๋า คลานเข่าไปคว้าข้อมือมันแล้วลากตัวลงมา ไอ้แว่นเลยผงะหงาย

          “ไอ้เอ๊ะ~” กรกฎหัวเราะเมื่อถูกมันจูบที่ซอกคอ “หยุดเลยมึง~”

          “จริงๆกูก็หาเรื่องมึงไปอย่างนั้นแหละ แค่อยากบอกว่ารู้สึกยังไงด้วย” เสียงทุ้มต่ำกระซิบ กดแผ่นหลังเล็กให้นอนนิ่งๆ ซบลงบนอกของเขา “เวลามีคนคอยหึงคอยหวง มันน่าจะรู้สึกดีกว่ามีแฟนที่ไม่สนใจอะไรเลยไม่ใช่หรือไง”

          ..เออ..คำก็แฟน สองคำก็แฟน มั่วนิ่มดีจริงๆมึง..

          “มันก็ใช่” เขานอนบนตัวมัน ปล่อยให้ลูบหลังลูบไหล่

          “ที่จริงแล้วกูออกจะดีใจนะ ที่มึงแนะนำไอ้จินให้เจ๊” อคิราห์ก้มลงมองคนในอ้อมกอด “เพราะมันแปลว่า..มึงไม่ได้มีใจเหลือให้มันอีกแล้ว”

          “ก็ใช่น่ะสิ” กรกฎเงยหน้าขึ้นสบตา “กูน่ะ..ชอบจินแป๊บเดียวเท่านั้น”

          “แปลว่าปัจจุบันมึงชอบกูใช่ไหม”

          คนถูกถามไม่ตอบ ได้แต่อมยิ้มแก้มปริ “แล้วแต่จะคิด..”

          อคิราห์หัวเราะ ก้มจูบไรผมอ่อน “นอนเถอะ นั่งรถมาเหนื่อย” เขาลูบหัวไอ้กลอยแผ่วเบา ใช้เวลาไม่นาน มันก็ผล็อยหลับคาอก

          ..หากการแอบรักเป็นความรักระดับต่ำสุด..

          ..การได้คบกับคนที่แอบรัก..ก็คงจะเป็นความรักระดับราชา!..

 



บ้านเรือนสองฝั่งคลองเป็นบ้านไม้เก่าสมัยโบราณ พื้นที่ชั้นล่างจัดแต่งเป็นร้านขายของที่ระลึก บางส่วนเป็นร้านอาหารและที่พักสไตล์โฮมสเตย์

          ป๊าม้า อาเจ๊ อาเฮียและพี่สะใภ้แยกกันไปเดินเล่น ทิ้งให้หนุ่มๆสองคนใช้เวลากันตามประสาวัยรุ่น ส่วนใหญ่ก็คือการเดินดูของฝากไปเรื่อย

          “มึงจะกลับบ้านวันไหนนะกลอย” อคิราห์เดินจูงมือกับว่าที่แฟน

          กรกฎเองก็ไม่ได้ปฏิเสธเลยสักนิด “คิดว่าอาทิตย์หน้าน่ะ”

          “งั้นกูก็ต้องกลับมาอยู่ที่ร้านจนกว่ามึงจะกลับจากภูเก็ตสินะ”

          “ทำไม..เหงาหรือ” เขามองยิ้มๆ “มึงก็หาเรื่องเที่ยวสิ จะได้ไม่เหงา”

          อคิราห์มองหน้าอีกฝ่ายครู่หนึ่งก็คิดขึ้นได้..หาเรื่องเที่ยวสินะ อืม..

          “แล้วก็ถ้าเหงา..” กรกฎพึมพำ “มึงก็โทรหากูสิ”

          ร่างสูงเลิกคิ้วพร้อมกับยิ้มแก้มปริ เดินจูงมือกับมันต่อ “ซื้อเสื้อคู่ไหม”

          “ห๊ะ? ไม่เอามึง~”

          “เอาน่า” เขาฉุดแขนมัน “มึงเลือกคำเลย”

          “เชี่ยเอ๊ะ~” กรกฎหัวเราะ “ถ้าเราใส่เสื้อคู่ เขาก็รู้กันหมดทั้งคลอง!

          “แล้วที่กูเดินจูงมือกับมึงนี่ ไม่มีใครรู้เลย?” เขาชูมือของไอ้กลอยขึ้นมา

          “ไอ้..” แก้มเขาขึ้นสีจัด “เออ..เลือกก็เลือก กูเอาไปใส่ภูเก็ตก็ได้”

          “โอเค..ใส่วันไหนบอก เดี๋ยวกูจะได้คอยใส่อยู่ที่กรุงเทพ”

          พวกเขาต่างคนต่างยิ้มเป็นบ้าเป็นหลัง..เมื่อยแก้มเป็นบ้า

          เสื้อคู่ที่ยืนเลือกอยู่นานสองนานไม่ได้มีคำอะไรโดดเด่น เป็นแค่ลายนกเงือก..สัญลักษณ์ความรักเดียวใจเดียว เป็นความหมายโดยนัยที่สื่อถึงความรู้สึก

          “กูอยากได้อีกตัวว่ะ” อคิราห์ชี้ไปที่ตัวที่เขียนว่า You’re Mine กับ I’m Yours “แล้วแต่มึงว่าอยากจะใส่ตัวไหน..เธอเป็นของฉัน หรือฉันเป็นของเธอ จะได้ให้เขาสกรีนชื่อกูกับมึงไว้คนละตัวด้วย” เขายักคิ้วให้ “เจ๋งใช่ป่ะล่ะ”

          กรกฎหูร้อนฉ่า “มึงอย่าเที่ยวใส่ไปให้เพื่อนๆเห็นเชียวนะ”

          “เออน่า..ใส่เล่นในบ้าน”

          “ของกูน่ะ..ตัวไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ” เขาดันแว่นขึ้น หน้าแดงก่ำ

          ..เพราะสุดท้าย..เราก็เป็นของกันและกัน..

          โฮมสเตย์ที่พวกเขาอยู่มีเรือนำเที่ยวพาไปชมหิ่งห้อย คิดราคาต่อหัวไม่เท่าไร ป๊าเลยเป็นเจ้ามือจ่ายให้ทั้งหมดแล้วต้อนพวกลูกๆเข้าเรือ

          อคิราห์เดินลงไปก่อนแล้วหันมาจับแขนไอ้กลอย “ใส่เสื้อชูชีพด้วย”

          กรกฎก้มหัวรับเสื้อที่มันสวม แถมยังกดล็อคและสำรวจความเรียบร้อยให้อีก ป๊าเองก็ทำให้ม้า ส่วนเฮียอั้มก็ทำให้เมีย เหลือเจ๊คนเดียว..ไม่มีใครทำให้

          “ฮึ่ม..ทำเองก็ได้โว้ย” เจ๊อิงใส่เสื้ออย่างเซ็งอารมณ์

          “อย่าบ่นน่าเจ๊ เวลาคนมาจีบก็เรื่องมาก”

          “ชีวิตเจ๊ดีอยู่แล้ว ถ้าคนเข้ามาไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นแล้วจะเอาทำไม”

          อคิราห์หัวเราะในลำคอ “ไปนั่งข้างหน้าไป ผมกับกลอยนั่งหลังเอง”

          “ทำไมยะ” ทั้งลำนี่มีแต่พวกเขา เรียกว่าเหมาทั้งครอบครัว

          “อยากเห็นคนจูบกัน?” น้องชายคนเล็กถามโต้งๆ “ถ้าเจ๊ไม่อยากรู้สึกอิจฉาจนไมเกรนขึ้นก็ขยับขึ้นไปนั่งหน้าครับ ผมจะได้จูบไอ้กลอยได้ง่ายหน่อย”

          เจ๊อิงเลยขว้างค้อนปะหลับปะเหลือก ยอมข้ามไปนั่งด้านหน้าแทน

          กรกฎได้แต่นั่งแก้มแดงเป็นลูกลิง “มึงนี่นะ..พูดอะไรหน้าด้าน”

          “จับดูเอาเองว่าด้านไหม” อคิราห์คว้ามือมันมาวางแนบใบหน้า

          “มึง~” เขาหลุดยิ้ม จะยื้อออกแต่มันยึดไว้ไม่ปล่อย พอเรือเดินเครื่อง ไอ้เอ๊ะก็ดึงเอวให้เขาขยับไปใกล้แล้วกุมมือไว้แน่น

          “ไม่ต้องกลัวนะกลอย..กูอยู่ตรงนี้” เขาทำเสียงเท่

          กรกฎเอียงคอมอง “เปล่านี่..กูไม่ได้กลัว กูว่ายน้ำแข็ง”

          อคิราห์เบะปาก “มึงก็ช่วยไหลๆตามสถานการณ์ได้ไหม ไอ้แว่นนี่..”

          คลองด้านในเป็นคลองแคบ พออ้อมไปออกอีกด้านหนึ่งก็เข้าสู่พื้นที่แม่น้ำกว้างใหญ่ สองข้างทางมืดสนิท มีบ้านเรือนผู้คนตั้งห่างกันประปราย

          เรือนำเที่ยวจอดเป็นพักๆเพื่อชี้ให้ดูหิ่งห้อยตามต้นลำพู ส่วนใหญ่จะกะพริบส่องแสงสีเหลืองเล็กๆเป็นจุดตามพุ่มใบ แม้จะเคยมาอัมพวาหลายหน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ล่องเรือมาดู เลยอดจะตื่นเต้นกันไม่ได้

          อคิราห์นั่งเท้าคางมองคนข้างตัว ไอ้กลอยมองซ้ายมองขวาเหมือนเด็กขี้ตื่น ส่วนเขาไม่ได้สนใจวิวสองข้างเท่ากับการมองไอ้ตัวน้อยอยู่อย่างนั้น

          ลมเย็นยามดึกพัดโกรก ปอยผมสีเข้มปลิวระต้นคอ เขาเอื้อมไปเกลี่ยออกให้พร้อมกับขยับเข้าหา ได้กลิ่นหอมอ่อนๆเลยแอบสูดเข้าเต็มปอด

“มึงว่า..หิ่งห้อยนี่ของปลอมหรือเปล่าวะ” กรกฎกระซิบถาม

          อคิราห์หัวเราะ “ปลอมหรือจริง ตอนนี้กูไม่สนหรอก” เขาพูดยิ้มๆ

          “ทำไมล่ะ” เจ้าตัวเงยหน้ามอง ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่ออีกฝ่ายก้มลงใกล้

          ปากร้อนผ่าวเฉียดลงมาที่ปากเขา แขนซ้ายจงใจกระหวัดรอบเอวเพื่อรั้งตัวเข้าหาอ้อมกอด มืออีกข้างแตะแนวแก้ม ดึงให้แหงนหน้าขึ้นเล็กน้อย

          “กูสนแค่..ปากมึงนี่แหละ..ของจริง” เขาจูบลงบางเบา

          กรกฎรู้สึกเหมือนตัวล่องลอยอยู่เหนือแม่น้ำ..กลางแสงหิ่งห้อยนับพัน

          ..ผู้ชายถ่อยๆคนนี้ จริงๆแล้วก็โรแมนติกเป็นบ้า..

         



พวกเขากลับถึงห้องพักประมาณสามทุ่มเศษ ป๊ากับม้าว่าจะนั่งคุยกันต่อที่ชานเรือนอีกสักหน่อย นานๆมาเที่ยวที อยากดื่มด่ำบรรยากาศริมคลองให้มากที่สุด

          “งั้นผมพาเมียไปพักก่อนนะ ท่าทางจะง่วงแล้ว” เฮียอั้มบอก

          “ผมพาไอ้กลอยไปนอนด้วย” อคิราห์ก็พูดขึ้นมาเหมือนกัน

          ป๊ากับม้ามองหน้ากันแล้วยิ้ม เจ๊อิงแอบหัวเราะคิกคัก กรกฎดูปฏิกิริยาทุกคนอย่างมึนงง กระทั่งม้าบอกว่าไปนอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า

          “งั้นพวกผมขอตัวก่อนนะครับ” กรกฎยกมือไหว้ “ฝันดีครับอาป๊าอาม้า”

          พวกแกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เจ๊ที่ยังไม่ขึ้นนอนลุกตามมา เธอเรียกน้องชาย บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย กรกฎเลยขอขึ้นห้องก่อน ทิ้งไอ้เอ๊ะไว้กับพี่สาว

          คล้อยหลังใครอีกคน เจ๊อิงก็ดึงแขนอาตี๋ไปข้างห้องน้ำ “แก..เจ๊รู้นะ”

          อคิราห์เลิกคิ้ว “รู้บ้าอะไรวะเจ๊”

          “แน่ะ..ไม่พูดก็ได้ เอาเป็นว่า..” เธอควักบางอย่างออกมา

          “เฮ้ย..” เขาตกใจ มองถุงยางที่เจ๊ติดมาด้วยตาโต

          “เจ๊ว่าแกต้องตั้งใจรวบหัวรวบหาง กินกลางตลอดตัวน้องมันคืนนี้แน่ๆ เจ๊เลยขโมยมาจากที่ร้าน” เธอบอก “พวกแกต้องใช้ถุงยางนะ..รู้ไหม”

          “ไอ้เจ๊~ ผมยังไม่ได้วางแผนถึงขั้นนั้นเลยเหอะ!        

          “อย่ามาตอแหลอาตี๋” เจ๊อิงยกมือปัด “แกร่ำๆจะฟัดเขาหลายครั้งแล้ว เอาเป็นว่าจะวางแผนไม่วางแผน เอาไปติดตัวไว้ก่อน เผื่อบรรยากาศมันให้”

          อคิราห์หน้าแดงก่ำ ก่นด่าเจ๊ใหญ่อุบอิบ

          “เออ..เตือนอีกอย่าง” เจ๊อิงยิ้ม “จะทำก็รีบๆเข้า เพราะเขาติดป้ายไว้ว่าหลังสามทุ่มห้ามส่งเสียงเอะอะ” เธอทำหน้าเจ้าเล่ห์ “ไม้กระดานลั่นง่ายนะแก”

          ..หน้าด้านที่สุดคือเจ๊เขานี่แหละ..ไม่มีใครเกิน..

          อคิราห์หันหลังกลับ หัวใจเต้นแรงเพราะคำยุยงของพี่สาว พอเขาเปิดห้องเข้าไปก็เห็นว่าไอ้กลอยกำลังอาบน้ำอยู่ เล่นเอาจินตนาการยิ่งกระจายไกล

          ..นี่สาบานด้วยความสัจจริง ไม่ได้คิดจะสวาปามอะไรมันเลย..

          เด็กหนุ่มนั่งขัดสมาธิบนฟูกอย่างเหม่อลอย ในมือมีถุงยางราคาแพงจากที่ร้านเป็นกล่อง ดีนะที่เจ๊มันเอากล่องเล็กมาให้ ไม่ใช่หยิบมาทั้งกล่องใหญ่

          ..แล้วดันเดาไซส์ถูกเสียด้วยนี่ น่ากลัวฉิบหายผู้หญิงคนนี้..

          เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้น อคิราห์รีบซ่อนกล่องถุงยางไว้ใต้ผ้าห่ม

          “มึง..อาบน้ำเร็ว ยิ่งดึกเดี๋ยวจะยิ่งหนาว”

          “โอเคๆ” แล้วเขาก็กระโดดผลุงหายวับไปแบบมีพิรุธ

          กรกฎหยิบผ้าเช็ดตัวมายีหัว พอนั่งลงที่ฟูก เขาก็ทับกับอะไรบางอย่างใต้ผ้าห่ม เด็กหนุ่มตวัดผ้าออกก่อนจะชะงักไปทั้งตัว หัวหูแดงเถือกไปหมด

          ..ไอ้เชี่ยเอ๊ะ~ มึง~..

          เขานั่งหน้ามืดตาลาย คิดอะไรไม่ออกบอกไม่ถูก สิบนาทีผ่านไป ไอ้เอ๊ะก็อาบน้ำเสร็จ ตอนมันเดินออกมาทั้งผ้าขนหนูที่พันท่อนล่าง เขาก็รีบล้มพรึ่บลงนอน คลุมโปงด้วยความรวดเร็วทั้งที่ไม่เห็นต้องทำแบบนั้น

          “นอนแล้วหรือกลอย” อคิราห์ถามเสียงเบา

          กรกฎไม่ยอมตอบ ใจเต้นตึกตักตอนเงี่ยหูฟังมันเดินไปเดินมา ไอ้เอ๊ะเหมือนจะมาหยุดยืนอยู่ที่ปลายเท้าสักพัก จากนั้นก็เดินไปที่กระเป๋า ได้ยินเสียงรื้อข้าวของ ได้ยินเสียงสะบัดเสื้อ ตามด้วยการเดินรอบห้องอีกหลายนาที

          สุดท้าย..ใจเขาก็ยิ่งเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อมันปิดไฟ ฟูกข้างตัวยวบลง

          ทั้งร่างเขาสะดุ้งเล็กน้อยกับช่วงแขนที่คล้องมาที่เอว

          กรกฎหลับตาปี๋ สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ซ้อนทับมาด้านหลัง ส่วนใหญ่แล้วไอ้เอ๊ะมักจะลากเขาไปนอนกอด แต่คืนนี้..มันกลับแตะเขาเบาเหลือเกิน

          “กลอย..” เสียงเรียกจากมันแทบจะเป็นการกระซิบ “กูรู้..มึงยังไม่นอน”

          อกซ้ายเต้นรัวจนปวดหนึบ อุ้งมือใหญ่ค่อยๆแตะช่วงแขน แล้วดึงรั้งคนหลับตาแน่นให้หันกลับมา ริมฝีปากอุ่นวาบแตะจูบบนหัวไหล่แผ่วเบา

          กรกฎลืมตามอง หายใจแทบไม่ออก “มึง..”

          ดวงตาสีเข้มวาววับในความมืด ต่อให้ไร้ประสบการณ์ก็พอตีความออก

          “กลอย..” อคิราห์นิ่งอยู่ครู่ หายใจหนักขึ้นตอนที่ขยับตัวเข้าหา

          กรกฎร้อนวาบไปทั้งตัว เขาถูกดึงไปนอนใต้ร่างมัน “จะ..ทำอะไร”

          “จูบ” เขาพึมพำ ก้มลงแตะกลีบปากแล้วนวดคลึงไปมา “แค่จูบ..”

          เจ้าตัวรู้สึกหวามไหวเพราะสัมผัสอบอุ่นที่เกิดและเพราะสัมผัสร้อนผ่าวที่กำลังดุนดันต้นขาอยู่ด้านล่าง “มึง..” เขายกมือขึ้นแตะบ่ากว้าง “มีอารมณ์?

          อคิราห์นิ่งไปครู่ เขาผ่อนลมหายใจ “ไม่มีอะไรหรอก”

          กรกฎมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาใสแจ๋ว “จริงหรือ..” เขาร้อนวูบไปหมด “มึงกำลัง..อดทนอยู่ใช่ไหม” เขาได้ยินเสียงมันหายใจหนักขึ้น “มันปวดหรือ..”

          “ไม่มีอะไรหรอกน่า” ร่างสูงส่ายหัว โน้มลงวางหน้าผากกับไหล่ลาด

          “เอ๊ะ..คือว่า..” ไม่ทันพูดอะไร อีกคนก็ขยับเข้าจูบปาก ดุนดันปลายลิ้นเข้ากวาดต้อน ซ้ำยังกระหวัดทั่วโพรงปาก ดูดกลืนเรียวลิ้นอีกคนเข้าหาไม่หยุด

          “ไม่มีอะไร” อคิราห์กระซิบ กัดปากนุ่มอีกหลายครั้ง “นอนเถอะ”

          “เอ๊ะ..” กรกฎกระสับกระส่าย..สงสารมัน

          “ไม่ต้องเป็นห่วง” เขาหันมายิ้มให้ “กูไม่รังแกมึงหรอกน่า ของแบบนี้ กูรอได้ รอหลังจากมึงยอมคบ รอหลังจากมึงพร้อม ถึงตอนนี้..อีกกี่ปีก็รอได้หมด”

          สายตาพร่าเบลอเพราะไม่ได้ใส่แว่นมองคนที่ก้มลงจูบแก้ม

          “แล้วมึง..จะทำยังไง” เขาหมายถึงความต้องการที่อัดอั้นอยู่

          อคิราห์หัวเราะแผ่ว “ถึงได้บอกให้นอนไง” เขาฟัดแก้มกลมจนหนำใจแล้วลุกจากฟูก แต่มีคนดึงแขนเอาไว้ก่อน “กลอย..ถ้าไม่ปล่อยเดี๋ยวก็เป็นเรื่อง”

          กรกฎเลยละมือ เขายันตัวนั่ง หน้าแดงก่ำ “มึงจะทำ..แบบคืนนั้น?

          คนฟังเลิกคิ้ว “คืนไหน?

          “คืนที่รู้ว่าอาซ้อท้อง” เขาก้มงุด “มึง..ทำอย่างนั้นในห้องน้ำ กูได้ยิน”

          ..เรียกชื่อเขา..ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์..

          “ร้ายนักนะมึง” เขาหัวเราะ “คืนนั้นมึงแกล้งหลับสินะ”

          กรกฎไม่ตอบ ได้แต่พึมพำ “มึงคิดถึงกู..เวลาทำด้วยหรือ”

          “เปล่า..กูคิดถึงหน้าไอ้โอ๊ตเวลาช่วยตัวเอง” พอคนฟังเบิกตากว้าง เขาเลยหยิกแก้มมันจนยืด “บ้าน่ะกลอย ไม่คิดถึงหน้ามึง ให้คิดถึงใคร”

          “ล..แล้วมึงเคยนอนกับคนอื่นไหม”

          อคิราห์นิ่งไปครู่ “เกือบๆจะแย่เหมือนกัน แต่พอนึกถึงหน้ามึง กูก็หดหมดแล้ว” เขาหัวเราะแผ่ว ลูบหัวคนที่ดูตื่นๆ “นอนเถอะ กูจัดการของกูเอง”

          กรกฎฟังตาแป๋ว ได้แต่มองไอ้เอ๊ะที่ลุกจากฟูกไปทางห้องน้ำ “เอ๊ะ..”

          “อะไรครับ” ร่างสูงหันกลับมา ชะงักไปตอนที่อีกคนคลานเข่ามาหา

          คนตัวเล็กกว่าลุกขึ้นยืน แล้วเขย่งปลายเท้าจูบเบาๆที่ริมฝีปาก

          “ขอบคุณนะ..ที่มีใจให้กูขนาดนี้” แล้วก็กระโจนกลับไปนอนคลุมโปง “ช่วย..ช่วยอดทนหน่อยนะ” เขาตะโกนบอก “คบกับมึงเมื่อไร กูยอมมึงแน่!

          อคิราห์นิ่งอึ้ง ลูบหน้าตัวเองแรงๆพลางหัวเราะชอบใจด้วยความเอ็นดู

          คืนนั้น..เขาสำเร็จโทษตัวเองไปถึงสามครั้งเต็มๆ



.....................................................................................................





ตอนหน้า Last Chapter จ้า อิๆ เรื่องสั้นของแท้ 5555+ 

#เอ๊ะกลอย











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.198K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,093 ความคิดเห็น

  1. #2092 baekbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 12:19
    โอ๊ยยยย ลูกเอ๊ยดีนะว่าเป็นเอ๊ะอ่ะ เป็นคนอื่นกำลังอดทนอดกลั้นแบบนี้ ไปทำตัวน่ารักใส่เขาคงไม่เหลือซาก 555
    #2,092
    0
  2. #2068 aliskyu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 02:33
    รีบคบกันเลยลูก
    #2,068
    0
  3. #2048 PCB614 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:27
    โธ่ เอ๊ะ น่ารักแท้ล่ะ
    #2,048
    0
  4. #2030 blueeyes111 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 22:13
    หื้อ เอ๊ะคนดีของฉัน5555
    #2,030
    0
  5. #2013 Haruma_Hunsei (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:18

    อ่าโห่ว พี่เอ๊ะมีมุมงี้ด้วย น่ารักเชียว อดทนได้เมื่อเทอพร้อมมม พ่อคนดี

    #2,013
    0
  6. #1984 Hare-Akira (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 15:56
    โคดดีเลยยยยยย มีความเซ็กซี่เบาๆ ผู้ชายที่อดทนได้เพื่อคนที่รักนี่น่ารักจัง
    #1,984
    0
  7. #1968 Nuthathai Por (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 11:22

    พ่อคนดี แบบนี้จะไม่ให้กลอยใจรักได้ยังไง

    #1,968
    0
  8. #1946 MyJS (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:22
    คำตอบชัดเจนละว่าเอ๊ะกวนได้ใคร เจ๊ใหญ่นี่มันจริงๆ เลย
    #1,946
    0
  9. #1925 psirikwan43 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:39
    สงสารโอ๊ต โดนพาดพิงตลอด55555555
    #1,925
    0
  10. #1919 🤘🏻🍑 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:02
    เอ๊ะน่ารักชะมัด
    #1,919
    0
  11. #1897 withfluffyp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:57
    พี่เอ๊ะคนดี;////;
    #1,897
    0
  12. #1884 mangironn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:12
    ไม่อยากให้จบเลย เจอพระเอกที่ถูกใจ
    #1,884
    0
  13. #1880 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 00:19
    ดีใจที่เอ๊ะไม่ขืนใจน้อง ฮือ น่ารัก
    #1,880
    0
  14. #1863 heykiki (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 23:01
    น่ารักกจังงงงง กลอยน่ารักมากคำพูดคำจา ช่วยอดทนหน่อยนะ เอ็นดู 5555555555 เอ๊ะดีจริงงง
    #1,863
    0
  15. #1763 A-sujiGoZziii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 11:59

    ให้เอ๊ะกินน้องก่อนจบบบบบ

    #1,763
    0
  16. #1709 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 09:45
    อู้ววววววรู้กกกกกกคะน่ารักอ่ะ
    #1,709
    0
  17. #1707 Bunny (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 03:18

    เอ๊ะกลอยน่ารักมาก ฟินขอบคุณมากที่แต่งนิยายสนุกๆนะคะ

    #1,707
    0
  18. #1632 19981010 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 04:08
    เจ๊อิงนี่ใจๆมากค่ะ เอาใจนุไป4555555
    #1,632
    0
  19. #1628 Yesmyboy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 02:56
    กลอยยยยย น่ารักอะไรขนาดนี้อยากจับฟัดเลย พูดอะไรก็ทำตาม ขออะไรก็ให้หมด เรื่องนี่ก็ไม่ได้ไม่ให้นะแค่น้องของเตรียมใจแปปน่ารักๆๆๆๆ
    #1,628
    0
  20. #1585 ❥You're mine. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 00:13
    อดทนเก่งมากเลย เค้าก็รักของเค้าเนอะ
    #1,585
    0
  21. #1565 liarguy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 06:13
    น้องเอ๊ะคนดี น้องกลอยก็น่ารักกกก
    งือ~
    #1,565
    0
  22. #1548 lufian (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 10:28

    สงสารเจ้าเอ๊ะ แต่น่ารักมาก ไม่รังแกน้อง คนดีของเค้า ผิดๆ

    #1,548
    0
  23. #1542 Poppiesvanillie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 10:23
    กลอยใจจจ ตอนนี้คือฟินตัวแตกไปเรยยืรอคบก่อนนะเอ๊ะ55555555
    #1,542
    0
  24. #1528 gift_tyr (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 19:23
    เอ็นดูน้องกลอยยยย
    #1,528
    0
  25. #1513 CcBb__pcy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 02:41
    กลอยลูกกก ไปบอกเขาอีกว่าจะยอม แง้ เอ็นดู 55555555
    #1,513
    0