It Had To Be You [Yaoi]

ตอนที่ 16 : Chapter 14 : 'ใคร' ที่มีใจให้กัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,291 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61









 

Chapter 14

 

 



เสียงจูบดังแผ่วเบาในความเงียบ พัดลมตั้งโต๊ะหมุนกึง ผ้าห่มที่ใช้คลุมร่างคนสองคนถูกดันไปกองปลายเท้า อากาศเช้ามืดกำลังเย็นสบาย แต่เพราะว่าช่วงตัวก่ายเกยกัน อุณหภูมิรอบข้างเลยระอุขึ้นจนหยดเหงื่อผุดซึมเสื้อที่สวม

          อคิราห์ยึดพื้นที่ด้านหนึ่งของเตียงเอาไว้ เบียดเสียดจนเจ้าของห้องต้องขยับเข้ามาชิด แขนขวาของเขาสอดเข้าใต้ราวคอ กระหวัดอ้อมไปยังหัวไหล่ โอบร่างที่เล็กกว่าให้นอนอยู่ในอ้อมกอด มืออีกข้างแตะปลายคางให้แหงนเงย

          ใบหน้าคมเอียงเข้าหา เปิดปากขบคลึงริมฝีปากล่างที่อุ่นนุ่ม ชุดนอนที่สวมยับย่นเพราะถูกยึดรั้งไว้แน่น เสียงครางดังในลำคอทุกครั้งที่กดจูบลึกซึ้ง

          “อือ..” กรกฎตาปรือปรอย เคลิ้มไปกับแรงนวดคลึงกลางแผ่นหลัง

          เรียวปากของสองคนยังดูดดึงกันและกัน..ไม่ยอมห่างตั้งแต่เช้ามืด

“อืม..เอ๊ะ” คนที่ถูกกอดแน่นกระตุกคอเสื้อของอีกฝ่ายเบาๆ

“ว่า?” อคิราห์ผละออกไปอึดใจแล้วก้มลงจูบใหม่ เขามองริมฝีปากที่บวมแดงและเปียกชื้นของมันแล้วอดใจไม่อยู่ ต้องไล้ปลายลิ้นเลียปลอบ

“ปาก..” กรกฎพึมพำ “ปากชาหมด..แล้ว”

คนฟังหัวเราะเบาๆ ดูดกลืนเรียวลิ้นชุ่มฉ่ำจนพอใจแล้วถึงยอมล่าถอย

“ไหน..ขอดูหน่อย” เขายิ้มบาง แตะแก้มมันให้เงยหน้า ปากอุ่นๆนั่นแดงจัด เห่อร้อน ซ้ำยังเจ่อขึ้นพอตัว “มึง..” เขาหอมแก้ม “น่ารักมาก”

กรกฎตาพร่าพราย ในหัวหมุนวิ้งๆ

ทุกคืนพวกเขาจะนอนจูบกันจนหลับ พอเช้ามาก็จะถูกปลุกด้วยจูบ ที่น่าตลกคือ..เขาไม่เคยคิดต่อต้านมันเลย จูบก็จูบ อยากจูบเหมือนกัน

..โธ่เอ๋ย..ไอ้เอ๊ะเข้าหานิดๆหน่อยๆ เขาก็แทบจะยอมมันหมดแล้ว..

“นี่..” เขาอุบอิบขึ้นมา “ทำไมมึงถึงชอบจูบกูนัก”

“ถามตลก ก็กูชอบมึง รักมึง ถึงได้จูบมึง” อคิราห์พูดตรงไปตรงมา ไม่มีอ้อมค้อม “ถ้ากูสนใจมึงแต่ไปจูบไอ้จิน ไอ้รัน หรือไอ้โอ๊ตนี่สิ..ค่อยน่าสงสัย”

“จูบไอ้โอ๊ต..” กรกฎหัวเราะขึ้นมาทันทีเลยถูกดึงแก้มจนยืด “ฮื่อ~”

“ถามเพื่ออะไร ไม่ชอบที่กูจูบแต่มึงคนเดียวหรือไง”

“เปล่า~”

“งั้นก็ไม่ต้องสงสัยให้มากเรื่องหรอก”

กรกฎหัวเราะเมื่อถูกกัดตรงซอกคอ สักพักเขาก็หลุดเสียงครางเมื่อปากร้อนจัดแตะจูบหลังกกหูแล้วเคลื่อนมาบดคลึงปากล่างของเขาด้วยความนุ่มนวล

“รู้อะไรไหมกลอย” อคิราห์กระซิบ

“หือ?” คนฟังหน้าร้อนวูบวาบ เพราะปากของไอ้เอ๊ะก็ชุ่มฉ่ำพอกัน

“ปากมึงนุ่มมากเลยนะ..แต่ใจน่ะ..โคตรแข็ง”

กรกฎชะงัก “นี่ด่ากูอยู่หรือเปล่า”

“ไม่ได้ด่า กูแค่ตัดพ้อ” อคิราห์หัวเราะหึๆ “มึงยอมให้กูจูบ แต่ไม่ยอมรับรัก ไม่ยอมตกลงเป็นแฟนกับกูสักที กูนี่ใจลอยคิดกับมึงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว”

อีกคนดูมึนเบลอ ถามอย่างซื่อๆ “คิดไปถึงไหน..ล่ะ”

“ก็..” เด็กหนุ่มยิ้มมุมปาก “ถึงตรง..” เขาหลุบตามองลึกลงใต้คอเสื้อ

มีเสียงเคาะประตูดังหน้าห้อง กรกฎสะดุ้งตัวโยน รีบกระโดดผลุงลงจากเตียงในขณะที่อีกคนแค่หันไปมองด้านหลังก่อนจะสบถอย่างเสียอารมณ์

“ไอ้เอ๊ะ..ไอ้กลอย ตื่นยังวะ” เป็นเสียงของเนรัญที่เรียกหา

กรกฎรีบปัดผมยุ่งเหยิงของตัวเอง ดึงเสื้อนอนให้เรียบแล้วเดินก้มหน้างุดๆไปที่ประตู แต่เพราะถูกไอ้เอ๊ะรั้งแขนไว้ เขาเลยหันมามอง

“เช็ดปากด้วย” มันว่าล้อๆ “วาวเชียวนะ..กินอะไรมาล่ะ ถึงได้ปากมัน”

“เชี่ยเอ๊ะ” เขาด่าอุบ ยกแขนเสื้อขึ้นถูปากตัวเอง

..กินปากมึงมาตั้งแต่เช้ามืดเนี่ยแหละ!..ยังหาเรื่องมาแหย่..

เขาเปิดประตูรับไอ้รันก่อนที่จะถูกเพื่อนสงสัย โผล่หน้าไปหา ทำท่าทางเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ว่าไงมึง..มีอะไรหรือเปล่า”

เนรัญยักไหล่ เห็นไอ้เอ๊ะนอนอุตุ กรนคร่อกเสียงดังอยู่บนเตียง ช่วงนี้มันมานอนห้องไอ้กลอยเพราะแอร์กับพัดลมในห้องของมันดันเสียพร้อมกัน

“จะอาทิตย์แล้ว มันยังไม่ไปซ่อมพัดลมอีก รีโมทเสียก็ไม่หาซื้อ แล้วมันจะใช้ได้เมื่อไรล่ะ” เนรัญส่ายหัว “มึงทนนอนเบียดกับมันได้หรือกลอย”

“พอได้” กรกฎหัวเราะแหะ “แล้วนี่จะไปไหน”

“กูจะไปหาแฟนกู” เขาบอก “น่าจะค้างที่คอนโดเขาเลย ค่อยกลับพรุ่งนี้มืดๆ ข้าวเช้ากูซื้อมาเผื่อแล้ว ถ้ากินไม่หมดก็เข้าตู้เย็นด้วย เดี๋ยวบูด”

“ขอบคุณคร้าบ” กรกฎผงกหัวให้

“อ้อ..ไอ้จินก็กลับบ้านเหมือนกัน ไปตั้งแต่เช้า น่าจะกลับพรุ่งนี้เย็น”

“โอเค..กูอยู่ได้ ไม่ต้องห่วง” เขาทำนิ้วเป็นวงกลม “ไว้เจอกัน”

เนรัญโบกมือให้ “บอกไอ้เอ๊ะซ่อมพัดลมด้วย ไอ้ขี้เกียจ”

กรกฎหัวเราะแผ่ว มองจนแน่ใจว่าเพื่อนออกไปแล้วก็พรูลมหายใจออก หันมาทางคนแกล้งหลับที่ตอนนี้นอนหงาย มองเขาตาใสด้วยท่าทีกวนตีน

“กูว่าวันนี้มึงไปซื้อรีโมทใหม่ ไม่ก็หาพัดลมเครื่องใหม่ดีไหม”

อคิราห์ยันตัวขึ้น หรี่ตามอง “ทำไม? กูอยู่ด้วยแล้วอึดอัด?

“เปล่า~” เขาปฏิเสธ “เห็นมึงมาทนร้อนอยู่ในห้องกูแล้วมันไม่ดีไง”

“ไม่ดีตรงไหน ออกจะดีแบบลืมตาย”

กรกฎหน้าร้อนไปหมดกับสายตาที่จ้องกันอย่างโจ่งแจ้ง

“ของเสียแล้วได้นอนกอดจูบมึงทุกคืนแบบนี้..กูยอมให้เสียเป็นชาติ”

“ไอ้เว่อร์” เขาทำเสียงฟึดในจมูก “นี่มึงจงใจทำของเจ๊งป่ะเนี่ย”

“มึงน่ะคิดมาก” เขาหัวเราะ “เดี๋ยวเปลี่ยนใหม่ก็ไม่เจ๊งแล้ว”

..เพราะครั้งหน้า..กูจะพังพัดลมห้องของมึงแทน..ไอ้ตัวเล็ก..

“เออ~ ถ้างั้นก็ลุกเลยมึง วันนี้ว่าง ไปซื้อพัดลมกัน”

อคิราห์ลุกตามอย่างอิดออด เขาบิดขี้เกียจไปหน “พัดลมไว้ก่อนก็ได้ วันเสาร์แบบนี้ ไปเดินจตุจักรกับกูไหม มึงไม่อยากได้แคคตัสต้นใหม่หรือวะ”

กรกฎหูผึ่ง เขาชอบปลูกต้นไม้ ตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้ก็อาศัยสวนด้านหน้าเป็นที่เพาะมาหลายต้นแล้ว ที่วางเรียงรายข้างกำแพงน่ะของเขาทั้งนั้น

“ไปๆ งั้นกูไปอาบน้ำก่อน กินข้าวแล้วไปเลยนะ”

อคิราห์ยิ้ม “เอาดิ..วันนี้ทั้งวัน..กูยกเวลาของกูให้มึงคนเดียวเลย”

..หูย..ไอ้เอ๊ะ มึงอย่ามาทำหล่อแถวนี้..

กรกฎย่นจมูกใส่ เดินจ้ำออกไปจากห้อง

..แค่ที่เป็นอยู่ กูก็แทบไม่เป็นทรงแล้ว..สักวันคงได้ระเหิดกลายเป็นไอ!..

 



จตุจักรวันเสาร์ ผู้คนเดินกันแน่นขนัด พักหลังๆโซนที่ขายต้นไม้ย้ายกันไปหมด เหลือแต่พวกร้านเสื้อผ้าแทน ถึงอย่างนั้นก็ยังมีบางเจ้าที่หลงเหลืออยู่

          กรกฎยืนเลือกอยู่นานสองนาน ต้นนั้นก็ดี ต้นนี้ก็อยากได้ แต่เขายังไม่ได้จัดระเบียบกระบะปลูกของตัวเองเลย เที่ยววางเกะกะอยู่เต็มไปหมด

          “อยากได้สโนว์แคป” เขาชี้ไปที่แคคตัสต้นน้อย รูปทรงเหมือนกระบองอันเล็กๆที่ผุดขึ้นมาจากกระถาง มีหนามสีขาวปกคลุมดูเผินๆคล้ายเกล็ดหิมะ

          “เอาไปสิ” อคิราห์พยักพเยิด “ต้นนั้นก็น่ารักนะ” เขาหยิบต้นที่แตกยอดอ่อนเป็นทรงกลมสองข้าง ดูไปดูมาเหมือนหูมิกกี้เม้าส์ “ไอ้นี่ก็เหมือนมะพร้าว”

          “เอาสามต้นเลยหรือ” กรกฎเงยหน้ามอง เหมือนจะชั่งใจทั้งที่อยากได้

          “เอาไปห้าเลยสิ” เขาหยิบแคคตัสอีกกระถาง รูปร่างเหมือนผลกล้วย ปลายมีหนามยาวเป็นแฉก ต้นนี้กำลังติดดอกสีเหลืองสดใส “นี่ด้วย” อีกต้นเป็นพวกแมม มีขนอ่อนสีขาวสะอาดปกคลุมหนาแน่น ตัวดอกเป็นสีชมพูอ่อน

          “ฮื่อ..เยอะไปไหม” ที่บ้านก็มีอยู่แล้วเกือบสิบต้น

          “ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวกูช่วยปลูก”

          กรกฎหลุดยิ้ม พยักหน้าหงึกหงักแล้วควักกระเป๋าเงินออกมา แต่ไอ้เอ๊ะดันมือเขาแล้วยื่นเงินให้พ่อค้าแทน “มึง..ทำอะไรน่ะ”

          อคิราห์รับถุงแคคตัสทั้งห้าต้นมาจากคนขาย เขาถือให้มัน “ซื้อให้”

          อีกคนอ้าปากหวอ “เอ้ย..ซื้อให้ทำไม”

          “ของขวัญไง” ร่างสูงเดินออกจากร้าน ตรงนี้ร้อนเป็นบ้า

          “ของขวัญเนื่องในโอกาส?” ยังไม่ใช่วันเกิดเขาสักหน่อย

          อคิราห์หยุดเดิน ไอ้กลอยเลยเอาจมูกมาปะทะแผ่นหลังเขาเต็มๆ

“เนื่องในโอกาส..” เขายิ้ม “ที่มึงจะยอมเป็นแฟนกูในอนาคต”

กรกฎตาโต ไอ้เอ๊ะทิ้งระเบิดไว้แล้วก็เดินลิ่ว “เดี๋ยว~ อะไรของมึง~”

..โอ๊ย~ ป๊าม้าเลี้ยงมึงมาด้วยอะไร ถึงได้มั่นอกมั่นใจขนาดนี้~..

          “ร้อนว่ะ” อคิราห์บ่นระหว่างเดินเลาะออกมาตรงทางเดินรอบนอก

หัวโค้งตรงนี้เป็น MRT ข้ามฝั่งถนนไปจะเป็น อตก. ที่ป๊ากับม้าชอบมาซื้อของ ฝั่งที่เขายืนอยู่มีร้านไอศกรีม ร้านขายเครื่องดื่ม เดินออกไปอีกหน่อยจะเป็นโซนขายหนังสือเก่า ช่วงจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย เขามาเตร่หาแนวข้อสอบเอนท์อยู่เรื่อย ส่วนด้านหลังคือร้านภูฟ้าที่มีนักท่องเที่ยวเดินเข้าออกกันแน่น

“กินกาแฟไหม” กรกฎกระตุกแขนเสื้อมัน “เดี๋ยวเลี้ยง”

“จริงอ่ะ” เขาเลิกคิ้ว มองหน้าไอ้กลอยยิ้มๆ “ว่าที่แฟนกู..ใจดี๊ใจดี”

“เงียบไปเลยหมาเอ๊ะ” เขาหน้าร้อนจัด แดดจตุจักรยังร้อนไม่สู้

“ฮ่ะๆ เอาคาปูนะ” อคิราห์เดินตามมัน ปล่อยให้ไอ้กลอยสั่งกาแฟ ส่วนเขาดูของไปเรื่อย เสื้อยืดร้านภูฟ้าสวยดี น่าซื้อเอาไว้ใส่เล่น แต่วันนี้ขี้เกียจจ่าย

กรกฎเหลือบมองคนด้านหลังอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปดูเสื้อตัวที่มันจับ

อคิราห์เดินเตร่ พลิกของอื่นดูเล่นแล้วไปยืนรอที่เคาน์เตอร์ริมกระจก วันนี้คนค่อนข้างเยอะ มีทั้งนักท่องเที่ยวชาวไทยและต่างชาติ ส่วนคิวก่อนหน้าไอ้กลอยเป็นผู้ชายรุ่นราวใกล้ๆกัน สั่งแบล็คคอฟฟี่กับลาเต้

เขาไม่ได้สนใจอะไรหรอก ถ้าไม่ใช่เพราะว่าตอนหมอนั่นรับกาแฟมาจากเคาน์เตอร์ จะมีผู้ชายตัวเล็กอีกคนยืนรออยู่พร้อมกับผ้าเช็ดหน้า

“มือไม่ว่าง” ฝ่ายนั้นบอก “ไว้ก่อนก็ได้”

“ก้มมาสิครับ”

อคิราห์เลิกคิ้ว มองตามคนสองคนที่เดินออกจากร้าน เลยทันได้เห็นซีนเช็ดหน้าให้กัน เขาผิวปากหวือ เผลอมองเหลียวหลังจนประตูกระจกปิดลง

“ได้แล้วมึง” กรกฎยิ้มเผล่ ยื่นแก้วกาแฟให้

“มือไม่ว่าง” เขาอยากลองเล่นมุกนี้ ดูซิว่ามันจะยื่นกาแฟมาให้กินไหม

“ยืนกำตดอยู่หรือไง” ไอ้แสบกลอยถามได้กวนส้นตีนมาก

อคิราห์เลยได้แต่บ่นด่าอยู่ในใจ โอเค..เขาหวังอะไรอยู่ล่ะเนี่ย

“รับไปดิ” กรกฎเบะปาก หูขึ้นสีแดงเล็กน้อยตอนไอ้เอ๊ะรับไปดูด เขาบ่นพึมพำ “กูรู้ทันนะ..จะให้กูป้อนใช่ไหมล่ะ ฝันไปเหอะ”

“หือ..” อีกคนทำหน้าเซอร์ไพรส์ “ฉลาดนี่หว่า”

“เออ..ถ้าไม่ฉลาดก็ตามมึงไม่ทันหรอกไอ้เอ๊ะ~”

อคิราห์หัวเราะในลำคอ เอาถุงแคคตัสมาคล้องแขนขวา ถือแก้วกาแฟด้วยมือเดียว อีกมือถือโอกาสโอบรอบคอไอ้แว่นพลางดึงมันมาใกล้

“ถ้าอย่างนั้นคนฉลาด..ช่วยบอกหน่อยว่าตอนนี้ผมคิดอะไรอยู่”

กรกฎเงยหน้ามอง ทั้งหน้ากลายเป็นสีแดงเพราะเห็นดวงตาวาววามของมัน เขาหันหลบ เบี่ยงตัวหนีออกมา “ไม่คุยกับมึงแล้ว! นี่มันที่สาธารณะนะ!

เขารีบก้าวให้ทันพร้อมกับหัวเราะอย่างชอบใจ

“กูยังไม่ทันพูดอะไรเลย” เด็กหนุ่มดึงถุงภูฟ้าในมือเจ้าตัว “มา..ถือให้”

“ไม่เป็นไร” กรกฎอุบอิบ

“ซื้ออะไรน่ะ” เขาชะโงกหน้ามอง

“ขนมนิดหน่อยกับเสื้อยืด”

อคิราห์ไม่ได้สนใจเท่าไรนัก เขาต้องเดินหลบฝรั่งตัวใหญ่ เผลออยู่แว้บเดียว ไอ้กลอยไปถึงนู่นแล้ว “มึง..” เขาส่ายหัว “เดี๋ยวก็หลง”

ระหว่างเดินแทรกนักท่องเที่ยว เขาเห็นผู้ชายที่เจอในภูฟ้าอยู่ข้างหน้า ฝั่งนั้นตัวพอๆกับไอ้กลอยกำลังยืนโบกไม้โบกมือมาทางเขาเหมือนเรียกหาอีกคน

..ท่าทางจะเป็น..แฟนกันสินะ..

“เดี๋ยวก็หลงหรอก” คนรั้งท้ายตรงมาคว้าเป้ใบเล็ก “อย่าไปไวนักสิครับ”

“โอเค..งั้นไปพร้อมกัน”

อคิราห์ยิ้มบาง มองมือคนหนึ่งที่จับชายเสื้ออีกคน จากนั้นแค่อึดใจ คนที่เหลือก็เปลี่ยนมือที่ถือกาแฟแล้วเลื่อนมือซ้ายลงกำแขนคนข้างกายไว้หลวมๆ

“ไอ้เอ๊ะ..มัวทำอะไร เดินมานี่ๆ” กรกฎเขย่งเท้า เรียกโหวกเหวก

เขาเดินไปหาไอ้กลอย ตอนที่ไอ้หนุ่มนั่นเปลี่ยนเป้าหมายมาประสานปลายนิ้วกับแฟนตัวเองจนแนบแน่น จากนั้นทั้งสองคนก็เดินจูงมือกันกลางผู้คน

“มัวแต่สนใจอะไรอยู่วะ เดี๋ยวทิ้งเลย” กรกฎมองตามสายตาไอ้เอ๊ะ

“กูดูสองคนนั้นเขาจูงมือกันน่ะ” ร่างสูงบุ้ยใบ้ไปด้านหน้า

คนมองตามแก้มร้อนขึ้นนิดหน่อย พอหันมาสบตา ไอ้เอ๊ะก็เอาแต่ยิ้ม

“อะไรของมึง..”

“กลอย..” อคิราห์ยื่นแขนไปหา “เดินจับมือกันเถอะ”

“เชี่ยเอ๊ะ~” เหลือเชื่อกับมันจริงๆ! ตรงไปตรงมาแบบไม่มีหักเลี้ยว

“จะให้จับดีๆ หรือจะให้บังคับ”

“มึง~” เขาเตะเท้ามันแรงๆหนหนึ่ง “ทำไมเอาแต่ขู่”

“กูแหย่เล่น” อคิราห์หัวเราะ เดินเอื่อยๆท่ามกลางผู้คนมากหน้า แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ละสายตาจากไอ้กลอยเลย “นี่..จะไม่ให้จับมือจริงๆหรือวะ”

“มึงมัน..” กรกฎอับอายจนแก้มขึ้นสี

“น่า..นะ” เขาขอเสียงอ่อนเสียงหวาน “ขอจับมือหน่อยนะครับ”

..ไอ้เลวเอ๊ะ ไอ้ขี้โกง มึงมันสารพัดความเจ้าเล่ห์!..

“มึงเรียงลำดับความสำคัญผิดหรือเปล่า”

“ตรงไหน?” อคิราห์เลิกคิ้ว มองคนที่เช็ดมือตัวเองกับกางเกง

“ก็ตรงที่จูบก่อนแล้วค่อยมาขอจูงมืออ่ะดิ”

“อ้อ..ไม่เป็นไรหรอก..เพราะยังไง กูก็ชอบมึง” เขายิ้มบาง

ดวงตาคมกล้ามองไอ้กลอยที่หันหน้าหนี แต่มันกลับยื่นมือมาทางเขาด้วยความตกลงปลงใจ อา..กูเห็นนะว่าหูมึงแดง น่ารักฉิบหาย

เขาประสานนิ้วเข้ากับอุ้งมืออุ่นนุ่ม..รู้สึกดีเหมือนอย่างที่คิดไว้เลย

..เดินจูงมือกับคนที่เรารักในที่สาธารณะ..

..นี่มันความฝันสูงสุดของเขาเลยนะเว้ย..

“ขอบคุณนะกลอย” อคิราห์พึมพำ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไปเรื่อย

“ขอบคุณอะไรอ่ะ” เขาเองก็หลุดยิ้มตาม ใจเต้นตุบๆกลางจตุจักร

“ที่เลื่อนขั้นสถานะแอบรักให้กู..มาอยู่ในสถานะ..รอให้มึงรับรัก”

กรกฎไอค่อกแค่ก หน้าแดงก่ำยิ่งกว่าถ่านติดไฟ

..อย่างน้อยก็ไม่ได้อยู่ในเลเวลต่ำสุดแล้วล่ะนะ..

 




เย็นวันนั้น พวกเขากลับมากินข้าวที่บ้าน กรกฎเป็นคนทำมื้อเย็นให้ ในขณะที่ใครอีกคนง่วนอยู่ตรงสวนด้านหน้า ตอกไม้พาเลทปึงปังอยู่เป็นชั่วโมง

          “ไอ้เอ๊ะ..กูทำข้าวผัดเสร็จแล้ว จะกินเลยไหม” กรกฎออกมาเรียก

          “รอแป๊บ ถ้ามึงหิวก็กินไปก่อน”

          คนตัวเล็กกว่าเอียงคอมอง เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้วเดินมาดู “จะทำอะไรอ่ะ” เขามองชั้นวางไม้ที่ต่อขึ้นมาสี่ชั้น บนสุดมีโครงทำเหมือนจั่วหลังคา  

          “ตรงนั้นจะติดแผ่นอะคริลิค ทำเลียนแบบเรือนกระจก”

          “มันคืออะไร”

          อคิราห์ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อที่ผุดซึมบนหน้าผากก่อนหันมายิ้มให้

“ทำที่ปลูกแคคตัสให้มึงไง”

          กรกฎชะงัก หลังจากนั้น ความรู้สึกอุ่นวาบก็แผ่ซ่านในใจ “มึง..”

          “ไงล่ะ..ซึ้งอ่ะดิ” เขาหันกลับไปตอกไม้ต่อ อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว ทำไว้หลายชั้นเผื่อไอ้กลอยขยายกระถาง “แฟนมึงน่ะ ที่หนึ่งเรื่องการตามใจ รู้ไว้เลย”

          “ใครแฟนใคร มั่ว~”

          อคิราห์หัวเราะ “ไม่อยากให้กูตู่เรื่องเอาเองก็ยอมตกลงคบกันเร็วๆ”

กรกฎทำเสียงในลำคอ อยากเตะมันจริงๆพับผ่าสิ

“เรื่องนั้นน่ะ..รอก่อนสิ” เขาพึมพำ นั่งยองๆลงด้านข้าง

“เออ..รอก็รอ”

เจ้าตัวกลั้นยิ้ม เท้าคางมองไอ้เอ๊ะตอกตะปูยึดแผ่นไม้ พร้อมกันนั้นก็นั่งมองเหงื่อเม็ดเล็กๆที่ซึมขึ้นมาข้างขมับ ทั้งนึกเอ็นดู ทั้งนึกสงสาร

“ถอยออกไปหน่อยมึง เดี๋ยวถูกค้...” เขานิ่งงันเมื่อมือของคนข้างกายยื่นมาใกล้..แล้วเช็ดเหงื่อบนใบหน้าให้อย่างนุ่มนวล “ไอ้กลอย..” เขาคราง

“อะไรเล่า” กรกฎบู้หน้า หูแดงก่ำ “ห้ามทักนะ..หยุดเลย”

อคิราห์ยิ้มจนเมื่อยแก้ม “แม่ง..ยอมทำชั้นให้มึงอีกร้อยชั้นเลยเอ้า!

“มึงมันเยอะ” เขาหัวเราะ “แค่เช็ดเหงื่อให้เอง..ใครๆก็ทำกัน”

“ใครๆบ้านมึงสิ..มีแต่แฟนกันทำให้กันเท่านั้นแหละ”

“เออน่า” กรกฎมองฟ้ามองฝนไปเรื่อย แต่จงใจขยับเข้าไปใกล้ไอ้เอ๊ะ

..ตัวติดกับมันแล้ว..เขาอุ่นใจดี..แถมมีความสุขด้วย..

“เอาล่ะ..เสร็จแล้ว” อคิราห์ยกชั้นไม้ขึ้นวางจากนั้นก็ทยอยหยิบกระถางแคคตัสเข้าไปเรียง ไม่นานนักก็เรียบร้อย “ดูๆไปก็สวยดี แต่ต้องอดทนปลูกมากเลยนะ กว่าแม่งจะออกดอกแต่ละดอก ดูเหมือนจะอึดแต่ก็ตายง่ายเหมือนกัน”

“มันถึงมีเสน่ห์ไง” กรกฎยิ้ม “เพราะต้องใช้ความพยายามแล้วก็อดทน”

“มึงหมายถึงการปลูกแคคตัส หรือหมายถึงการที่กูจีบมึง”

“เดี๋ยวๆๆ กูยังไม่ทันคิดเลยเหอะ” กรกฎส่ายหัวหวือ

อคิราห์ยิ้มขัน “กูว่าก็ไม่ต่างหรอกนะ..ระหว่างทางน่ะต้องพยายามหน่อย แต่ว่าหลังจากนั้น..” เขามองด้วยดวงตาคมปลาบ สื่อความรู้สึกออกมาโดยนัย “เวลาที่มันออกดอกออกผลให้เห็นเนี่ย..คงจะชื่นใจน่าดู”

กรกฎไม่ยอมสบสายตาคนตรงข้าม ยังไม่ทันได้พูดอะไร ไอ้เอ๊ะก็ดึงตัวเขาเข้าไปกอด แขนสองข้างคล้องช่วงเอว ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงแนบชิด

“กูจะปลูกมึงดีๆนะกลอยใจ” เขากระซิบ “แล้วก็จะรอวันที่มึงโตเต็มวัย พร้อมสำหรับกูจนเต็มที่..กูจะได้..” เขายิ้มบาง “เก็บเกี่ยวดอกผลจากมึง”

“ไอ้..” เขาด่า..แต่ยังไม่ทันมีเสียงลอดออกมา ปากร้อนระอุก็ประกบจูบ

แดดร่มลมตก สายลมเย็นพัดเอื่อย เนื้อตัวที่เบียดชิดกันร้อนวูบวาบ

..โชคดีที่ไม่มีใครมาเห็น แต่ถึงเห็น..เขาก็ไม่สน..

อคิราห์ดันต้นคออีกคนเข้าหา บดกลีบปากมันซ้ำๆ ขบคลึงเรียวปากล่างและบน วนเวียนไปมาจนพอใจ รอให้มันหายใจอีกสักนิดแล้วใช้ปลายจมูกดันแก้มให้ใบหน้านั้นเงยขึ้นก่อนสอดแทรกลิ้นอุ่นๆเข้าไป

เสียงจูบดังแผ่วเบา สองแขนของใครอีกหนึ่งก็สอดรัดบ่ากว้างไว้ด้วย

“ขอบคุณสำหรับออเดิร์ฟ” เขาหอมแก้มมัน “ไปกินข้าวกันเถอะ”

กรกฎตาเบลอ ได้แต่ยกหลังมือขึ้นเช็ดปากที่ร้อนวูบวาบ ไอ้เอ๊ะเก็บอุปกรณ์แล้วเดินเข้าบ้าน มีเขาตามหลังมาต้อยๆ “นี่..” เจ้าตัวเรียกไว้

“หือ” อคิราห์หันมองคนที่หยิบถุงภูฟ้าออกมา มันล้วงเสื้อยืดสีดำที่เขายืนมองอยู่ในร้านพักใหญ่ “มึงซื้อมาผิดไซส์หรือไง ใหญ่เกินสำหรับมึงนะ”

“กู..” กรกฎอุบอิบ “ซื้อมาให้มึงน่ะ”

คนฟังนิ่งเงียบ จู่ๆหน้าก็ขึ้นสีแดงเข้ม อารมณ์ตอนนั้นหวามไหวจนเกือบห้ามใจไม่อยู่ ต้องยั้งมือแทบแย่ ไม่ให้คว้าตัวมันมากอดรัดให้สมใจอยาก

“มึงนี่นะ..” เขายิ้มจนเมื่อยปากไปหมด “น่ารักให้น้อยๆหน่อยได้ไหม”

“ช..ชอบหรือเปล่า” ลิ้นเขาเกือบพันกัน

แทนคำตอบ อคิราห์ดึงร่างของมันเข้ามากอดแน่น “ไม่ชอบก็โง่แล้ว!

“ฮื่อ..” กรกฎยิ้มตาปิด กอดตอบมันเหมือนกัน “ขอบคุณนะเอ๊ะที่ชวนไปเดินเล่น ขอบคุณที่ซื้อแคคตัสให้ แล้วก็ขอบคุณที่ต่อชั้นให้ลูกๆกูด้วย”

“บ้าเอ๊ย..” อคิราห์หัวเราะอย่างอดใจไม่อยู่ “เป็นแฟนกูซะทีเถอะน่า”

“เรื่องนั้นน่ะ..” เขาหน้าร้อนจัด “อีกไม่นานหรอก..”

“ให้ตายเถอะวะ” ร่างสูงสบถแผ่ว “กูนึกภาพตอนเป็นแฟนกับมึงอยู่”

“มันจะ..” เขาเงยหน้ามอง “เป็นยังไงหรือ”

“อย่างแรกเลย..กูจะขอมีอะไรกับมึงน่ะสิ อดทนมานานแล้วเนี่ย”

“ไอ้เชี่ยเอ๊ะ~” หมดกัน! ไอ้เลวนี่~

“ล้อเล่นๆ” อคิราห์หัวเราะชอบใจ “มันก็ไม่เป็นยังไงหรอกกลอย..”

กรกฎเงยหน้ามองมัน ตัวร้อนวูบวาบไปหมดเมื่อจินตนาการไปไกล

“ตอนที่กูแอบรักมึงอยู่ กูก็ตามเทคแคร์มึงห่างๆ แต่ถ้ามึงตกลงยอมเป็นแฟนกับกู มึงก็จะได้คนดูแลแบบเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาไงล่ะ”

..แค่เนี้ย~ โธ่..ไอ้เอ๊ะ..

“ไม่มีโปรโมชั่นน่าสนใจกว่านี้หรือวะ” เขาแหย่มัน

อคิราห์ยิ้ม “ถ้าคุณตกลงสั่งซื้อ หัวใจของผมภายในเทอมนี้..” เขาพูดเลียนแบบไดเรคเซลล์ “คุณจะได้รับผู้ชายที่โคตรรักจริงไปไว้ข้างตัวตลอดชีพ”

          กรกฎหัวเราะร่วน

          “แต่ถ้าโทรเข้ามาภายในยี่สิบสายแรก..จะแถมฟังก์ชั่นทำการบ้านทุกคืนตลอดอายุการใช้งาน แค่สะกิด ไฟก็ติดได้ง่าย รับประกันความอร่อย”

          “พอเลยมึง~” เขากระโดดเตะมันท่ามกลางเสียงหัวเราะชอบใจลั่นบ้าน

          ..ไม่ต้องโฆษณาสรรพคุณอะไรมากนักหรอกไอ้เอ๊ะ..

          ..แค่นี้กูก็หลวมตัวหลวมใจให้มึงเกินครึ่งแล้ว..



.............................................................................





ใกล้จบแล้วค้าบ อีก 2-3 ตอนจ้า :D ขอบคุณที่ติดตามน้า เรื่องนี้ไม่มีดราม่าคร้าบ 555

ปล. แขกรับเชิญที่สวนกัน คือ พี่ภัสกับน้องภีม : Don't expect me to be your friend จ้า

#เอ๊ะกลอย 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.291K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,093 ความคิดเห็น

  1. #2091 baekbow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 11:44
    โอ๊ยยยย หวานอะไรกันขนาดนั้นอ่ะ รู้แล้วค่ะว่ารักกันมากกก จริงๆ ทำกันขนาดนี้ก็ไม่ต่างจากเป็นแฟนกันแล้วนะ
    #2,091
    0
  2. #2067 aliskyu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 02:27
    เนี๊ยะ หวานกันตลอดดดด
    #2,067
    0
  3. #2047 PCB614 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:57
    น้องกลอย โปรโมชั่นเค้าดีนะคะ พอหายปากแข็งแล้ว กลายมาเป็นปากหวานทันที
    #2,047
    0
  4. #2029 blueeyes111 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 21:07
    น่ารักกันจังวุ้ยยย หวานปานน้ำผึ้ง
    #2,029
    0
  5. #2012 Haruma_Hunsei (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:05

    ไม่ม่าจริงๆ ที่สุดแล้วเรื่องนี้จีบกันน่ารักๆเขิงๆ

    #2,012
    0
  6. #2000 thanporntxd (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 12:36
    อยากให้เพื่อนมาเจ้อะตอนจูบกันจิงๆเลอะ55
    #2,000
    0
  7. #1983 Hare-Akira (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 15:31
    หูยยยยย แค่นี้ก็โคดแฟนแล้ววว ขอแบบเอ๊ะสักคนสิ
    #1,983
    0
  8. #1967 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 10:16

    นี่ขนาดยังไม่ตกลงเป็นแฟนกันยังน่ารักซะขนาดนี้

    #1,967
    0
  9. #1945 MyJS (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:57
    เบาหวานขึ้นตา อิจฉาคนรักกัน
    #1,945
    0
  10. #1918 🤘🏻🍑 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:23
    น่ารักกกกกก
    #1,918
    0
  11. #1908 JaruJoo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:49
    อยากได้โปรนี้หาได้ที่ไหน
    #1,908
    0
  12. #1896 withfluffyp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39
    เกลียดความขายตรงของเอ๊ะ แต่ละอย่างคือเข้าทางเอ๊ะหมดดดด55555555 ฮึ่ย ร้ายนัก
    #1,896
    0
  13. #1879 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 00:10
    น่ารัก เอ๊ะนี่หายใจเข้าออกคือกินกลอยปะ55555
    #1,879
    0
  14. #1862 heykiki (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:52
    โคตรน่ารักเลยยยย เอ๊ะโคตรดี แงงงง
    #1,862
    0
  15. #1819 Jaeyongie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 23:26
    น่ารักชะมัด
    #1,819
    0
  16. #1801 yada_nara (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 14:15
    คู่นี้น่ารักอ่า
    #1,801
    0
  17. #1762 A-sujiGoZziii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 11:37

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png รอเข้้้้้้าหออยูู่นาาาส

    #1,762
    0
  18. #1708 nun__nutty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 09:13
    อ๊ากกกกก รีบซื้อเลยๆๆๆๆ
    #1,708
    0
  19. #1631 19981010 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 03:16
    แงงง ชอบบบบ เขิงงงง พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
    #1,631
    0
  20. #1627 Yesmyboy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 02:43
    คือยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันนะ แต่การกระทำ การดูแลนี่ไปแล้ววววนาารักทั้งคู่เลย
    #1,627
    0
  21. #1583 ❥You're mine. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 23:37
    จะเป็นเบาหวานแล้ว ฮือ
    #1,583
    0
  22. #1574 NB2206 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 22:53
    เขินนะ เขินมากกก แต่แบบเหมือนตะโรแมนติกไม่สุดเพราะอคิราห์เลย ฮืออออ ทำไมเป็นคนตลกอ่ะ หล่อแล้วยังตลกอีก แงงงงงง
    #1,574
    0
  23. #1547 lufian (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 10:02

    น่ารักกันจังเลยน้า

    #1,547
    0
  24. #1526 gift_tyr (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 18:38
    ยอมใจ เอ๊ะเขินมากแน่เลย จินตนาการไปไกล
    #1,526
    0
  25. #1506 Poppiesvanillie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:40
    นี่ขนาดไม่เป็นแฟนอะะะ โหหห ยอมเอ๊ะแล้ววว
    #1,506
    0