It Had To Be You [Yaoi]

ตอนที่ 13 : Chapter 12 : 'ใคร' ที่ให้โอกาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,834 ครั้ง
    14 มิ.ย. 61












Chapter 12

 

 


“ไอ้เอ๊ะ~” กรกฎขืนตัวสุดแรง แต่สู้มันได้ที่ไหน

          อคิราห์ดึงคนที่พยายามยงโย่ยงหยก โก่งตัวโก่งก้นไปด้านหลังเพื่อถ่วงน้ำหนัก เขานึกรำคาญเลยหันขวับมาหาแล้วตวัดตัวไอ้กลอยขึ้นพาดบ่าทันที

          “มึง~” เจ้าตัวเสียงหลง “อย่าโยนกูนะ~”

          “ถ้ามึงอยู่ไม่นิ่ง กูโยนแน่” เด็กหนุ่มเดินพรวดเดียวไปหลังที่พัก

          พอปล่อยตัวไอ้กลอยลง ไอ้เด็กเวรก็ตั้งท่าจะวิ่งหนี เขาเลยยกแขนขึ้นกั้น ดวงตาใต้เลนส์แว่นเบิกกว้าง จากนั้นก็ทำท่าจะมุดแขนชิ่งไปอีก

          “หยุด ไอ้สัตว์!” เขาตบมือเข้ากับผนังดังปึง! เล่นเอาไอ้กลอยสะดุ้งตัวโยน “ไม่ใช่รีรีข้าวสาร ไม่ต้องหาเรื่องหนีกู!

          “ล..แล้วมึงพากูมาที่นี่ทำไม” กรกฎไม่กล้าสบตา

          “เรื่องของกู”

          “แต่เรื่องของมึงนี่มีกูเข้าไปเอี่ยวด้วยนะเว้ย~” ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

          อคิราห์ยืนมองด้วยหัวคิ้วที่พันกันยุ่งอยู่สักพักก็สงบใจลง ถึงอย่างนั้นในหัวก็ยังกรุ่นๆภาพที่เห็นเมื่อครู่นี้อยู่ “เมื่อกี้มึงคุยอะไรกับไอ้จิน”

          “ห..เห็นด้วยหรือวะ” เขาเลิ่กลั่ก

          “กูถามว่ามึงคุยอะไรกันสองคน”

          “เปล่า~” กรกฎส่ายหัวดิก จะให้บอกหรือไงว่าเขารู้แล้วเรื่องที่มันแอบมาลักจูบเขาแล้วก็มีครั้งต่อๆมาอีก..น่าอายจะตาย! “ไม่ได้คุยอะไรกันเลย”

          “อย่ามาโกหก” เขาบีบปลายคางมันแรงๆ

          “ฮื่อ~ กูแค่ถามว่าทำไมนกกระปูดต้องตาแดง ตาเขียวไม่ได้หรือไง”

          “ไอ้กลอย” อคิราห์ดีดแก้มมันดังเพี้ยะ ไอ้แสบเลยหลับตาปี๋ “กูได้ยินตั้งแต่ตอนที่มึงบอกว่าไอ้จินเป็นคนใจดี ถ้ามีแฟนมันก็คงจะดูแลแฟนดี!

          ..อ้าว..หูผีมาตั้งแต่แรกแล้วจะมาถามกูทำไม~..

          “ล..แล้วทำไมล่ะ เพื่อนกันถามกันไม่ได้หรือไง”

          ร่างสูงมองมันนิ่งๆ เขาอดรู้สึกแย่ขึ้นมาไม่ได้เมื่อความคิดด้านลบในหัวตีความไปโดยอัตโนมัติ ต่อให้ปฏิกิริยาของมันที่มีต่อเขาจะชวนให้คิด แต่อะไรที่ออกจากปากของอีกฝ่าย มันน่าจะเป็นเครื่องยืนยันที่แน่นอนมากกว่า

“มึง..” เขาข่มใจ

กรกฎเหลือบมอง หัวใจเต้นตึกตัก ตึกตัก

..หรือว่า..จะสารภาพรักกับเขา!..

ยังไม่เลิกชอบไอ้จินหรือวะ

คนฟังเงยหน้ามอง อ้าปากค้าง อ้าว..ฉิบหาย คดีพลิก แต่ตอนนี้ที่น่าตกใจกว่า คือคำถามตรงจัดชัดจริงของมันนี่แหละ “ม..มึงรู้?” ว่ากูเคยชอบจิน?

“มึง..” อคิราห์ชะงักค้าง หลุดสีหน้าเจ็บปวดออกมาให้เห็น

กรกฎยืนอึ้ง ประมวลผลลัพธ์ตรงหน้าก่อนจะตีความได้

..มัน..หึง..สินะ..

คิดได้แค่นี้ก็หน้าร้อนผ่าว แก้มกลายเป็นสีเดียวกับกุ้งต้มสุก

          “ถามแค่นี้ทำไมต้องหน้าแดง!” อคิราห์หงุดหงิดหัวใจสุดๆ

          โอ๊ย~ ควายเอ๊ะ~ กรกฎทำเสียงฟึดฟัด “มึงคิดว่าไงล่ะ!” นี่! เอาแต่ถามกู งั้นกูถามกลับบ้าง เป็นอะไรจะมาหึงเขา เคยพูดเคยบอกอะไรสักคำหรือยัง

          “กูถามมึง ไม่ได้ให้มึงมาย้อนถาม”

          “แล้วไงอ่ะ กูจะชอบใครไม่ชอบใครก็เรื่องของกูดิ” ทีมึงยังไปป้อแม่นกแต้วแร้วสาวบัญชีนั่นได้เลย ตกลงจะเอานกแต้วหรือจะเอากระปูด!

          อคิราห์ขมวดคิ้วไม่พอใจ ไอ้กลอยเองดูจะไม่ยอมเขาง่ายๆ ต่างฝ่ายต่างยืนจ้องกัน พอไม่มีใครพูดอะไรออกมา กรกฎก็เบะปากแล้วก้าวหนี

          อุ้งมือใหญ่คว้าเข้าที่เอวก่อนดึงตัวอีกฝ่ายกลับ ผลักให้ชนเข้ากับผนัง หัวน้อยๆของมันเลยโขกกำแพงเสียงดังป๊อกแบบไม่ตั้งใจ..แต่ดันได้ดั่งใจเขา

          ใบหน้าได้รูปก้มต่ำ ฉวยจังหวะไอ้กลอยยืนก่นด่าฉกปากจูบไม่ให้ตั้งตัว

          กรกฎใจหายแว้บ ภาพด้านหน้าเหมือนจะมืดไป เขาเบิกตากว้าง เห็นแต่เพียงกลุ่มผมสีดำสนิทที่ลอยอยู่ในเขตสายตา สติหลุดเคว้งไม่อยู่กับเนื้อกับตัว และทั้งร่างก็คล้ายกับจะเบาหวิว ลอยละลิ่วปลิวเป็นใบไม้ร่วง

          “อื้อ!” ใจเขาเต้นรุนแรง สองมือเกาะบ่ากว้างเป็นหลัก นิ่วหน้าเล็กน้อยกับแรงขบกัดที่ริมฝีปาก อุณหภูมิรอบด้านเหมือนจะระอุขึ้นกะทันหัน

          ร่างสูงตามรุกไล่เมื่ออีกคนหันหน้าหนี เขาจับปลายคางมันไว้ บดปากลงไปอีก ทั้งยังใช้ปลายจมูกดุนดันพวงแก้มสองข้างที่พลิกไปมา

          “เอ๊ะ..อ..ย่า..” กรกฎร้องตอนที่ถูกอ้อมแขนแข็งแรงรัดเข้ามาที่เอว

          ส่วนสูงที่ต่างกันทำให้ฝ่ายตรงข้ามต้องก้มต่ำ อคิราห์จูบหนักหน่วง เขายอมปล่อยให้มันหายใจชั่วครู่แล้ววกมาจูบใหม่ นวดคลึงด้วยปาก ขบกัด ดูดดุนอยู่ภายนอก เก็บกลืนซ้ำๆเหมือนกำลังดื่มด่ำกับเยลลี่รสหวานสมัยเด็ก

          กรกฎถูกปล้นจูบจนตัวอ่อนปวกเปียก ริมฝีปากชื้นและชุ่มฉ่ำ เห่อร้อนและบวมแดง แต่มันก็ยังไม่หยุด มือที่เกาะบ่าตกลงข้างตัว ขาที่พยุงน้ำหนักไว้คล้ายจะทรงตัวไม่อยู่ ถ้าไม่ถูกช่วงแขนแกร่งรัดพันรอบเอว เขาคงลื่นไถล

          “เอ๊ะ..” เด็กหนุ่มตัวโงนเงน หน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลม

          “หึ..” อคิราห์พักยกให้อีกครึ่งนาที เขาหอมแก้มมันทั้งสองข้าง ฟังเสียงหอบหายใจของมันแล้วกระซิบพร่าต่ำข้างหู “ไอ้เตี้ยเอ๊ย..”

          “มึง!” อารมณ์หวามไหวหายไปในพริบตา แต่ยังไม่ทันด่าอะไร แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามก็ยกตัวเขาลอยหวืออย่างง่ายดาย “เอ๊ะ! ปล่อย!

          “หนวกหู ไอ้สัตว์” อคิราห์พูดเสียงดุ ไม่รอให้มันโวยอะไรออกมาอีก เขาก็อุ้มมันเข้าใกล้ ปิดปากนั้นด้วยปากของเขา เอาให้เอ๋อแดกไปเลย “มึงมันเตี้ย..” เขาพึมพำ “จะให้กูก้มจูบตลอดเวลาหรือไง มันเมื่อยคอนะ”

          คนฟังหน้าร้อนวูบวาบ ถ้าก้มจูบแล้วเมื่อยคอ ต้องลงทุนอุ้มให้ความสูงเท่ากัน กูว่ามึงหยุดจูบแล้วเลิกนวดปากคนอื่นด้วยปากจะดีกว่าไหม~

          ..แต่การบ่นในใจครั้งนี้ไม่เป็นผล..

          การจูบครั้งใหม่ไม่ได้รุกเร้าผิวเผินแบบที่ผ่าน อคิราห์จงใจกัดปากมันแรงขึ้นจนเจ้าตัวหลุดร้อง เปิดจังหวะให้เขาดุนดันปลายลิ้นเข้าลึก

          กรกฎร้อนวาบ เหมือนถูกกระแสไฟแล่นผ่านปลายเท้าถึงกลางศีรษะเมื่อลิ้นอุ่นๆสัมผัสกันและกัน เขาเสียวปลาบไปทั้งท้องน้อย กล้ามเนื้อหดเกร็ง ฝ่ามือชื้นเหงื่อ ทั้งหัวใจ..ก็เต้นรุนแรง รัวเร็วยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

          อคิราห์จูบลึกซึ้งทั่วโพรงปาก กวัดกวาดตามไรฟันขาวแล้ววกกลับมาดูดคลึงลิ้นนุ่มที่พลิกหนี เก็บกลืนความชุ่มฉ่ำ สัมผัสลมหายใจร้อนจัดที่รินรดกันจนเลนส์ใสขึ้นฝ้า หลุบตาลงมองใบหน้าที่แดงก่ำ จับจ้องปฏิกิริยาของเด็กน้อย

          ..หน้าแดงกับกูขนาดนี้..มึงชอบไอ้จินไม่ได้หรอก..กลอยใจ..

          เขาจูบอ้อยอิ่งอยู่อีกนาทีกว่าก็ยอมล่าถอย แสงไฟด้านบนส่องให้เห็นคนที่หน้าแดงเป็นสีเลือด ปากบวมจัดเหมือนกินของเผ็ดมาเป็นกิโล

          “มึง~” กรกฎตัวอ่อนยวบยาบเป็นเทียนถูกไฟลน..ทำไมมันจูบเก่งจังวะ

          “เป็นไง..” อคิราห์เลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ “กูจูบดีไหม”

          “ไอ้สาดด..” นี่หน้าเขาคงเหมือนมะเขือเทศที่สุกจนจะเละ

          “พูดดีๆ” เขาบีบคางมัน “เรียกกูดีๆ..แบบที่มึงคุยกับไอ้จิน”

          กรกฎเหลือบมอง ไอ้เอ๊ะมันวกเข้าเรื่องนี้อีกแล้ว แต่เขาไม่ได้ด่าอะไรมันหรอก เพราะหน้ายังแดงก่ำอยู่ แม่ง..จูบที เหมือนโดนสูบวิญญาณ

          “มึงมันแย่..” เขาอุบอิบ

          “อะไรนะ” อคิราห์ขมวดคิ้วแน่น

“แย่” นี่ด่าแรงที่สุดแล้วเท่าที่จะกล้าด่ามัน “มาจูบ..กูทำไม”

อีกฝ่ายมุ่นหัวคิ้วสักพักก็หัวเราะหึ “ไหนๆก็ถึงขั้นนี้แล้ว” ดวงตาสีเข้มจ้องคนตรงข้าม “กูจะบอกให้เอาบุญ..ไอ้โง่ ว่ามึงมันซื่อบื้อ!

กรกฎอ้าปากค้าง เดี๋ยวนะ..มึงเพิ่งจูบกูเมื่อกี้ ตอนนี้ด่ากูแล้ว!

          “ไอ้แว่นงี่เง่า! กูทำขนาดนี้ มึงยังเดาเรื่องไม่ออกหรือไง”

          “อ..อะไรของมึง~”

“มึงคิดให้ดีนะ..ฟัง! แล้วคิดตามกูให้ดี”

“ฮื่ออ..” เขาถูกดึงตัวเข้าไปใกล้ ทั้งเนื้อทั้งตัวร้อนจัดเพราะสายตามัน

“มึงคิดว่าเป็นใคร..ที่เดือดร้อน อยู่ไม่สุขเวลามึงเจ็บ”

เจ้าตัวกะพริบตาปริบ ใจเต้นโครมๆ  

“ใครที่อยากดูแล เสนอตัวทั้งที่มึงไม่ต้องการ” อคิราห์พูดอย่างโมโห “ใครที่พาไปหาหมอ เช็ดตัวให้ตอนมึงไข้ขึ้น ใครเป็นคนป้อนยาตอนมึงไม่มีสติ”

กรกฎหน้าร้อนวูบวาบ เสียงหายไปจากลำคอ 

          “คิดว่ากูว่างหรือไง ที่เอาน้ำเต้าหู้ไปให้ที่หอ คิดว่ากูจะติดพลาสเตอร์ยาในกระเป๋าไว้เล่นๆไหม” เขาด่ายับ “คิดว่าคืนฝนตก..กูบังเอิญขับมอเตอร์ไซค์ไปเจอมึงหรือ คิดว่ากูย้ายมาอยู่ร่วมบ้านกับมึงเพื่ออะไร”

          ..มึง..ใจเย็น~ กูคิดตามไม่ทัน..

          “คิดดูดีๆ คนที่เอาข้าวต้มขึ้นไปให้มึงบนห้อง คนที่อุ้มมึงขึ้นบ้านตอนมึงเมาไม่รู้เรื่อง..มันก็คือคนคนเดียวกับที่ยืนบังแดดทั้งที่ร้อนฉิบหาย แล้วก็สูบลมสระยางให้ทั้งที่อายเพื่อนบ้านแทบตายนั่นแหละ”

          “กูทำได้หมด..ทนได้หมด..กลอย” อคิราห์บอก “ให้ทำดีกับมึงถึงแม้มึงจะไม่รู้ตัว..กูก็ทำได้ ให้ทนมองมึงเพ้อถึงคนอื่น ให้กูเป็นตัวแทนของคนอื่นตอนมึงไม่สบาย ให้รอจนเปียกฝนไปทั้งตัว กูก็ยอมได้จริงๆ..” 

          กรกฎยืนนิ่ง ใจเต้นรัวแรง ยิ่งกว่าตอนถูกจูบ

“ยอมหมดแล้ว ทั้งที่ไม่เคยยอมให้ใครขนาดนี้เลย..เพราะอะไรรู้ไหม”

..มันเป็นการบอกความรู้สึกที่ไม่โรแมนติกเลยสักนิดเดียว..

          “เพราะในชีวิตกู..ต้องเป็นมึงเท่านั้น” เขาสารภาพอย่างจริงจัง ลึกซึ้ง และหนักแน่น “เป็นมึง..คนเดียว..กลอยใจ

          ถึงอย่างนั้น..กรกฎก็รู้สึกว่า..ความในใจของไอ้เอ๊ะทั้งหมดนี้

          ..แม้จะบ้าบิ่น สุดห่าม..แต่มันก็..หวานเหลือทน..

“เฮ้ย..ไอ้เหี้ย พูดอะไรบ้างสิ ให้กูพูดเป็นไฟอยู่คนเดียว” เขาบีบแก้มมัน

“โอ๊ย~” คนตัวเล็กกว่าน้ำตาเล็ด ปรับสติแทบไม่ทัน “ให้พูดอะไรล่ะ~”

“มึงจะเอาไงกับกู!

กรกฎล่อกแล่ก แก้มเป็นสีแดงจัด “กู..กูจะไปรู้หรือไง” แค่นี้หัวใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว “กู..กูเพิ่งได้ฟังจากมึงนี่..แล้ว..แล้วมึงไม่เห็นพูดอะไรต่อเลย”

“ห๊ะ?” อคิราห์ขมวดคิ้วอีกรอบ “กูพูดยาวมากแล้วนะ”

“ที่มึงบอกมาทั้งหมดเนี่ย สรุปว่ามึง! มึ..” เขาเผลอกัดลิ้นตัวเอง “อือ! 

“กูทำไม”

“มึงช..” กรกฎหน้ามืด “ชอ...”

“ชอเหี้ยอะไรวะ”

“ช..อ..บ..กู..หรือไง”

“ไอ้บื้อ..” อคิราห์ครางอย่างไม่อยากเชื่อ เขาบีบแก้มกลมของไอ้กลอยอีกครั้งด้วยความมันเขี้ยว คิดได้อย่างนั้นก็ขอสักหน่อย กัดหัวไหล่แม่ง!

“เจ็บ~ เป็นหมาหรือไงไอ้เอ๊ะ~”

“มึงมัน..” เขาสบถในลำคอ “เชี่ยเอ๊ย..กูแม่งหวิดจะเอามึงทำเมียอยู่หลายครั้งแล้ว มึงยังมีหน้ามาถามว่ากูชอบมึงหรือเปล่า ไอ้..!” สุดจะสรรหาคำมาด่าแม่งจริงๆเลย ปกติมึงบื้อ แต่ไม่น่าจะหัวทึบขนาดนี้ไหม!

“ทำไมต้องด่ากูด้วย~ มึงสารภาพรักอยู่ไม่ใช่หรือไ..”

ริมฝีปากร้อนผ่าวเบียดแทรกอีกครั้ง หนักหน่วง ดุดัน และไม่คิดล่าถอย

คนอย่างไอ้กลอยใจ ต่อให้ขุดเหตุผลมากี่มากน้อย ก็คงสู้การกระทำที่ชัดเจนเพียงครั้งเดียวไม่ได้ แต่เพราะว่า มีใจให้ถึงขนาดนี้แล้ว

จะให้เขาพูดกี่ร้อยครั้ง หรือกระทำกี่ร้อยหน..ก็จะพูด..และทำให้

อคิราห์บดจูบลึกซึ้ง แขนข้างหนึ่งกระหวัดรัดช่วงเอวมันแน่น มืออีกข้างกดต้นคอให้ใกล้กัน เขาเอียงหน้าให้จูบได้ถนัด ไม่กี่วินาที ไอ้กลอยก็ตัวโอนเอนอยู่ในอ้อมกอด เหมือนลูกไก่ตัวน้อย..จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด

เสียงจูบที่สัมผัสกันและกันดังแว่วไปในความเงียบ ได้ยินฝีเท้าคนเดินมาแถวนั้น อคิราห์เหลือบมองแล้วตัดสินใจดึงตัวไอ้กลอยหลบไปอีกมุม

กรกฎหอบหายใจเมื่อถูกปล่อยตัวเป็นอิสระ ปากเขายังไม่ทันแห้ง จู่ๆก็กลับมาเปียกได้อีก..ไม่คิดเลยว่าไอ้เอ๊ะจะเป็นคนเอะอะจับจูบขนาดนี้

“เชี่ยเอ๊ะ..” เขายกหลังมือเช็ดปาก หน้าร้อนวูบวาบ

อคิราห์มองคนที่อยู่ในอ้อมแขน เขากระตุกยิ้ม “ปากบวมเลยนะ”

“เพราะใครล่ะ!

“กูลงโทษมึง” เขาเฉลย “เพราะมึงมีหน้ามาถามว่ากูชอบมึงหรือเปล่า ทั้งที่กูบอกมึงไปหลายครั้งแล้ว แต่มึงเสือกไม่เข้าใจเอง”

“บอกตอนไหน!

“หึ..มึงฟังดีๆนะ กูจะแปลความให้แค่รอบเดียว” เขายิ้มมุมปาก กดจูบอีกครั้งแล้วโน้มลงกระซิบ “หว่อซื่อเจินเตออ้ายหนี่..แปลว่ากูรักมึงจริงๆ”

กรกฎเบิกตากว้าง ร้อนไปหมดทั่วหน้า

“หว่อจ้ายฮูหนี่..กูแคร์มึง หว่อจื่อโหยวหนี่..กูคนนี้..มีแต่มึง”

“เอ๊ะ..” เขาหันหนี แก้มแดงเหมือนกินถ่านไฟ แต่อีกฝ่ายจับให้หันมอง

“หว่อจื่ออ้ายหนี่อี๋เก้อเหริน..กูรักแค่มึงคนเดียว” เขากดจมูกบนแก้มนุ่ม “แต่ที่กูอ้ำอึ้ง อมพะนำ ยักแย่ยักยันจนทุกวันนี้ ก็เพราะว่า..หว่อปู้จือเต้ากายเจิ่นเมอเกินหนี่ซัวหว่ออ้ายหนี่..กูไม่รู้จะบอกยังไงว่ากู..รักมึง”

กรกฎยืนตัวโงนเงน

“กลอย..กูน่ะ..รักมึงมากจริงๆ รักมานานแล้ว..รักมึงมาตั้งแต่ปีหนึ่ง รักมึงอยู่ในใจเงียบๆคนเดียว” อคิราห์กระซิบ “หนี่อ้ายหว่อมะ..”

“อ..อะไร”

“แปลว่า..แล้วมึงล่ะ..รักกูบ้างไหม”

          ..ชัดเจนขนาดนี้..ตกหลุมพรางที่มันขุดไว้เข้าเต็มเปาแล้วแหละ..

          “เอ๊ะ..” เขาไม่กล้าสบตาเลย แค่มองมันก็ทำอะไรไม่ถูก

          “กลอย..” อคิราห์พูดเสียงอ่อน “มึงอย่ารักไอ้จินเลยนะ”

          “......”

          “รักกูแทนเถอะ..” เขาขอ “เพราะถ้าชาตินี้มึงรักกูไม่ได้..กูคงจะ..”

          กรกฎเงยหน้ามอง “มึง..จะแกล้งกูไปตลอดชีวิตหรือไง”

          “กูคงจะ..” เด็กหนุ่มพึมพำ “รักใครไม่ได้อีกแล้วจริงๆ” เขาดึงคนตัวเล็กกว่าเข้ามากอด จูบบนไรผมอ่อน “ก็บอกแล้วไง..สำหรับกู ต้องเป็นมึงเท่านั้น”

          หัวใจของใครอีกคนอ่อนยวบ เหมือนถูกห่อหุ้มไว้ด้วยคำบอกรักที่อัดแน่น เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกในแต่ละปี แต่ละเดือน แต่ละสัปดาห์ แต่ละวัน แต่ละชั่วโมง แต่ละนาที กระทั่งเสี้ยววินาที..ที่มันกักเก็บมาโดยตลอด

          ความในใจถูกกลั่นออกมา..แม้จะเพียงแค่หยดน้ำ แต่ก็จริงจัง มั่นคงเหมือนรากแก้วที่ทอดยาวใต้พื้นดิน กว่าจะรู้ตัว รากนั้นก็เกี่ยวพันจนดิ้นไม่หลุด

          ..ตั้งแต่ตอนไหนกันนะ..ไอ้เอ๊ะ..ไอ้ขี้โกง..

          กรกฎยืนซบอกมัน ฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงเป็นจังหวะ

          ..ตึกตัก..ตึกตัก..ตึกตัก..

          “กู..” เขาพึมพำ

          “มึงทำไม” อคิราห์กอดมันแน่น

          “กูน่ะ..ชอบจิน” กรกฎสารภาพ “แต่ก็..แค่ช่วงสั้นๆ เพราะว่ามีใครบางคน..หันความสนใจของกูไปจากจิน” เขาเงยหน้ามอง “คนที่..ชอบแอบจูบกู”

คนฟังกระแอมเบาๆด้วยความเก้อเขิน

“ถ้ามึงถาม..ว่าตอนนี้กูยังชอบจินไหม”

อคิราห์แทบกลั้นหายใจ

“กูก็จะตอบ..ว่า..ไม่แล้ว” กรกฎแทบจะกัดลิ้นตัวเองอีกรอบ “และที่กูเผลอชอบเขา ก็เพราะว่าคืนนั้น..กูคิดว่าคนที่มาจูบตอนกูหลับครั้งแรก..เป็นจิน”

“กูต่างหาก” เขาบอกทันที “ว่าแต่..คืนไหนวะ กูจูบมึงบ่อยจนลืม”

“ไอ้เอ๊ะ~” กรกฎทำเสียงฟ่อดในลำคอ “วันที่กูแว่นแตก!

“อ๋อ” อคิราห์พยักหน้า เขานิ่งคิดสักพักก่อนจะพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติทั่วไปที่ใครๆก็ทำกัน “แต่นั่นไม่ใช่ครั้งแรกที่กูแอบจูบมึงสักหน่อย

คนฟังตัวโงนเงนเหมือนจะล้มลงให้ได้ถ้าไม่โดนพยุงตัวไว้

“จะยังไงก็เถอะ” ร่างสูงยิ้มบาง “มึงไม่ชอบจินแล้ว งั้นก็ชอบกูสิ”

“เดี๋ยวๆๆ” กรกฎยกมือห้าม “ข..ขอเวลากูหน่อยได้ไหม”

“ทำไมต้องขอเวลา”

“มึงช่วยให้กูได้หายใจหายคอหน่อย เกิดมากูยังไม่เคยโดนสารภาพขนาดนี้ จะให้ตั้งหลักรับได้เลยหรือไงวะ มึงช่วยทำตามขั้นตอนหน่อยเซ่!

“อะไร..ขั้นตอนอะไร นี่ไง บอกรักแล้วก็คบกันสิ”

ไอ้เชี่ยเอ๊ะ~ กรกฎทำเสียงฮื่อ “ขอตั้งหลักบ้าง ค่อยๆดูกันไปได้ไหม”

“นี่กูต้องจีบมึงต่ออีกหรือวะ?

“ที่ผ่านมานี่เรียกว่าจีบแล้วหรือไง”

“ควาย..ซื้อน้ำให้ แกะขวดให้ พกยาไว้ในกระเป๋า ไปรับไปส่ง พาไปหาหมอ ย้ายมาอยู่ร่วมบ้าน ขนาดนี้ไม่เรียกว่าจีบ จะให้เรียกอะไร งานอดิเรก?

..มึงนี่ปากร้ายเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ..

“โทษที..มึงไม่ใช่งานอดิเรก..เพราะว่า..กูจะเอามึงเป็นงานประจำ

          กรกฎสำลักค่อกแค่ก ทั้งหูทั้งตาแดงก่ำ พอตั้งหลักได้ก็ผลักอกมันเต็มแรงแล้ววิ่งแน่บเข้าห้องของพวกเขาไป ทิ้งไอ้เอ๊ะยืนงงคนเดียว

          อคิราห์เลิกคิ้ว เมื่อกี้เขาพูดอะไรแปลกๆจนมันตีความผิดอีกหรือเปล่า

          “กลอย..มึงมานี่เลย มาคุยกันก่อน” เขารีบก้าวยาวๆตาม

          กลุ่มเพื่อนเริ่มทยอยกลับมาทางที่พัก การพรีเซ้นท์งานจบลงครบถ้วนหมดแล้ว บางคนก็แยกย้ายกันมาเข้านอน พรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับแต่เช้า

          จินและเนรัญเดินคุยกันมาทางห้อง อคิราห์หันมองแล้วได้แต่ก่นด่าในลำคอ สรุปว่าเขายังไม่ได้คำตอบอะไรจากไอ้กลอย

          ตอนชะโงกหน้าเข้าไปในห้อง ไอ้ตัวเล็กเข้าไปนอนคลุมโปงเรียบร้อย แต่คืนนี้ไม่มีโอกาสเข้าไปนอนเบียดหรือกอดมันให้สมใจอยากหรอก ไม่อย่างนั้นเพื่อนอีกสองคนจะสงสัย ไอ้กลอยไม่พร้อม เขาก็ยอมตาม รอได้..ไม่ว่ากัน

          “เออ..ไอ้จิน กูขอแลกเตียงกับมึงได้ไหม” อคิราห์บอกเพื่อน

          จิณณ์งุนงง “อ้าว..ทำไมล่ะ ไหนว่านอนดิ้น”

          “กูนอนริมหน้าต่างแล้วไม่หลับว่ะ ไฟแยงตา เลยอยากเปลี่ยนมุม”

          “เออ..ยังไงก็ได้” จิณณ์เออออตาม “เปลือกตาบางเหลือเกินนะมึงเนี่ย”

          อคิราห์หัวเราะในลำคอ ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากเปลี่ยนขึ้นไปนอนเตียงชั้นบนแทนไอ้จิน จากนั้นก็รอเวลาให้เพื่อนสองคนหลับสนิท ถึงได้เรียกหามัน

          “กลอย..” เด็กหนุ่มกระซิบ ยื่นมือลอดผ่านแนวกั้นของเตียงออกมา

          กรกฎที่นอนตะแคงข้างยังใจเต้นไม่เป็นปกติ

          “กลอย..” อคิราห์เรียกแผ่วเบา “เรื่องที่กูพูดกับมึง..กูพูดจริงๆ”

          อีกคนนอนหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นตุบตอนเหลือบมองมือของมัน

          แสงไฟด้านนอกลอดผ่านม่านหน้าต่าง เขานอนหงาย มือข้างหนึ่งกุมอกซ้ายของตน พยายามระงับไม่ให้มันเต้นแรงเกินไปจนปวด

          “ถ้ามึงตกลง..ให้กูเดินหน้าต่อ..ช่วยส่งสัญญาณทีเถอะ”

          คนที่นอนอยู่ข้างล่างเงียบกริบ อคิราห์อดทนรอจนผ่านไปหลายนาที ใจที่พองโตเมื่อตอนที่มันบอกมาว่าไม่ได้ชอบไอ้จินอีกแล้ว เริ่มจะแห้งเหี่ยวลง

          ..ท่าทางมันคงยังไม่พร้อมจริงๆ..

          นาทีที่เขาพลิกตัวกลับด้านด้วยความน้อยใจ ปลายนิ้วนิ่มๆของใครบางคนก็แตะเข้ามาที่อุ้งมือ เขานิ่งงัน สัมผัสอุ่นร้อนนั่นทำให้หัวใจกลับมาเต้นแรง

          ไอ้ตัวจ้อยกระตุกมือเขา..เหมือนเด็กที่ขอกินขนม

          “นี่คือสัญญาณว่าโอเค ไฟเขียวใช่ไหม” เขาถาม

          ไอ้กลอยไม่ยอมตอบ ได้แต่ทำเสียงฟึดฟัดในลำคอ

          เขาไม่ได้อยากแกล้งมัน รู้ว่ามันกลัวไอ้จินไอ้รันจะได้ยิน เลยไม่ยอมส่งเสียงหรือพูดคุยอะไรสักอย่าง อคิราห์เลยคว้ามือถือออกมาแล้วพิมพ์ไลน์

          เสียงข้อความเข้าดังเบาๆ กรกฎสะดุ้ง รีบคว้ามาอ่าน

          ถ้ามึงตกลงให้กูเดินหน้าจีบมึงต่อ..พรุ่งนี้ตอนขึ้นรถบัส ให้มึงขอแลกที่นั่งกับไอ้รัน แล้วมานั่งกับกูแทน แต่ถ้ามึงเปลี่ยนใจ..ก็ไม่ต้องมา

          กูอยากได้โอกาสจากมึงนะ แต่ก็ต้องเตือนมึงไว้เหมือนกัน

          ถ้ามึงอนุญาตให้กูเข้าไปในชีวิตมึงแล้ว..กูเอาจริง..

          กรกฎหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นรุนแรง วันนี้เขาใช้พลังงานมากเหลือเกิน

          ฝันดีนะครับ..แล้วจะรอคำตอบ

         



รุ่งเช้า รถบัสออกจากที่พักตามกำหนดการเดิม ทุกคนค่อนข้างเหนื่อย พอต่างฝ่ายต่างได้ที่นั่งที่เดิมแล้วก็ม่อยหลับ คอพับคออ่อนไม่มีใครคุยอะไรกันเลย

          อคิราห์มุ่นหัวคิ้วเมื่อไอ้รันเดินมานั่งด้วย เขามองหน้ามันอยู่อึดใจ

          “เป็นอะไรไอ้เอ๊ะ..นอนไม่พอหรือไง” เนรัญส่ายหัว

          ร่างสูงมองกรกฎที่นั่งข้างไอ้จินเหมือนเดิม เขานิ่งเงียบไปครู่ก่อนถอนหายใจ รู้สึกปวดแปล๊บในอก เหมือนถูกเสี้ยนขนาดท่อนซุงตำ

          เด็กหนุ่มนั่งกอดอก เสียบหูฟังแล้วหันหน้าออกนอกหน้าต่าง รถบัสเคลื่อนตัว เสียงเพลงดังแว่ว แต่ข้างๆเขาไม่ใช่ไอ้กลอย

          ในช่วงที่กำลังจะเคลิ้มหลับ รถโยกเล็กน้อย เขาหันหน้ามาตรงกลาง

          ใจกระตุกวูบไหวกับคนที่ยืนอยู่ด้านข้าง มองกันด้วยแก้มสีเข้ม

          กรกฎกระแอมแก้เก้อ ไม่สบตาไอ้เอ๊ะ แต่ไปเขย่าแขนไอ้รันแทน

          “เพื่อนรัน” เขาเรียกคนที่กำลังนอนกรน “แลกที่กันหน่อยดิ”

          “อะไรของพวกมึงกันว้า..กูกำลังจะหลับเลย” เนรัญบ่น

          “เถอะน่า แป๊บนึง” เขาอุบอิบ

          บุคคลที่สามเกาหัวแกรก “เออๆ..มึงนั่งไปเลย กูไปนั่งกับไอ้จินแล้วกัน แล้วอย่าตามมาปลุกอีกนะเว้ย จะเขกกะโหลกให้ไอ้ตัวดี”

          กรกฎหัวเราะแหะ ดันแว่นที่ตกลงมากองบนดั้งจมูกแล้วมองอีกคน

          อคิราห์เงยหน้าขึ้นสบตา รู้สึกร้อนวูบแถวแนวแก้มไม่ต่างกัน

          “นั่งสิ” เขาพูดเสียงเบา ยังไม่ปลดหูฟังออก

          อีกคนทำตามอย่างว่าง่าย แม้ว่าปลายจมูกจะกลายเป็นสีแดงเข้ม

          “สรุปว่า..ตกลงใช่ไหม” คนด้านข้างถามขึ้น

          กรกฎไม่ตอบ ทำได้แค่ย่นจมูกแบบเก้อเขิน

          ..และนั่นแหละ..คือสัญญาณ..

          “กูจะจีบมึง” อคิราห์อมยิ้ม หันมองออกนอกหน้าต่าง ดูวิวสองข้างทาง ในขณะที่มือซ้ายค่อยๆเลื่อนลงด้านล่างแล้วแตะมือของไอ้กลอยที่อยู่ใกล้กัน

          กรกฎหันขวับมามอง จะดึงมือหนีตามสัญชาตญาณ แต่ถูกมันจับไว้แน่น เขามองไอ้เอ๊ะด้วยสายตาตื่นๆ แต่มันไม่ได้หันมาสนใจกัน

          ..เพียงแต่จงใจกุมมือเขาไว้อย่างนั้น ไม่ยอมปล่อย..

          “ถ้าหนาวก็ห่มซะ” อคิราห์ใช้มือขวาข้างเดียวตวัดเสื้อนอกมาคลุมตัวพวกเขาไว้ จงใจให้ปิดบังช่วงมือที่กอบกุมกันอยู่อย่างเงียบเชียบ

          ต่างคนต่างเผลอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แม้ว่าจะไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.834K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,093 ความคิดเห็น

  1. #2089 baekbow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 10:26
    งุ้ยยยย ทำตัวเหมือนคนแอบเป็นชู้กันไปได้ แค่จีบกันเอง 555 ดูจากทรงแล้ว อีกไม่นานคงได้คบกัน แค่ยอมให้เขาจีบยังเขินขนาดนี้เลย
    #2,089
    0
  2. #2066 aliskyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 02:18
    คบกันไวไวน้าาาาา
    #2,066
    0
  3. #2051 smile_psk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 12:17
    โอ๊ย เขินมากกกก งือออ ยุบยิบหัวใจ
    #2,051
    0
  4. #2045 PCB614 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:13
    โอโห ตรงจนไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว พูดแบบนี้บ่อย ๆ ก็ดีนะ ชอบ~
    #2,045
    0
  5. #2027 blueeyes111 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 20:01
    ปากแข็งมานาน พอได้บอกนี่ตรงเว่อ ชัดเจนไม่ต้องหมุนเสา เขิลลล
    #2,027
    0
  6. #2011 Haruma_Hunsei (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:34

    อู้ยยยยย ตอนนี้เขิงมากจ่าแม่


    เหมือนไม่ได้อ่านนิยายแนวจีบกันแบบนี้มานานมากอ่ะ อบอุ่นละมุน ส่วนหัวใจชั้นละบานแทนไปหมดแน้ววว



    น้วยค่าาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #2,011
    0
  7. #1996 MY SWEET HAERT (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 21:38
    อยากได้เพื่อนแบบรัญกับจินอ่ะ คือดีฮื่ออ
    #1,996
    0
  8. #1981 Hare-Akira (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:51
    ตรงจัด ชัดจริงมากเอ๊ะ ชอบบบบบบ
    #1,981
    0
  9. #1965 Nuthathai Por (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 06:34
    คนจริงต้องแบบนี้สิ
    #1,965
    0
  10. #1943 MyJS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:10
    น้ำตาซึมเลย ถึงจะเถื่อนๆ ไปหน่อย แต่พอรวบรวมสิ่งที่เอ๊ะทำให้กลอยแล้วมันซึ้งมากเลย
    #1,943
    0
  11. #1931 salammy2546 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 00:59
    ทั้งน้ำตาเลยอ่ะ55
    #1,931
    0
  12. #1915 🤘🏻🍑 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:14
    เอ๊ะ ไอคนบ้า บ้าๆๆๆๆ
    #1,915
    0
  13. #1906 JaruJoo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:35
    อ่านแล้วเมื่อยกราม ยิ้มตามทั้งเรื่องเลย เขิน
    #1,906
    0
  14. #1877 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 23:53
    น่ารักกกก
    #1,877
    0
  15. #1859 Kamobee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 19:18
    งือมันดีง่ะ...
    #1,859
    0
  16. #1857 heykiki (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 15:09
    โถ น่ารักจริง ๆ
    #1,857
    0
  17. #1830 Jekkju (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 05:12
    งื้อออฟินมากกกกก
    #1,830
    0
  18. #1818 Jaeyongie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:35
    โอ้ยยย จิกหมอนอะ ต้องมุ้งมิ้งกันขนาดนี้หรอ
    #1,818
    0
  19. #1806 Beom_0601 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 19:45
    โหยยยฟินนนน
    #1,806
    0
  20. #1800 yada_nara (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 10:32
    อร้ากกกกก เขิน เอ๊ะหึงโหด กร้าวใจพี่มากกกกกกก
    #1,800
    0
  21. #1792 xxiuminx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 21:20
    เจ้าเอ๊ะรุกหนักเลยย เขินนนนนนน ;//;
    #1,792
    0
  22. #1779 >haruhi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 11:10
    จะ’เอา’เป็นงานประจำเลยเหรอคะเอ๊ะ5555
    #1,779
    0
  23. #1778 WinGz of Evil (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:13
    ง่อวววววแอบจับมือกันนี่ทำไมไม่คบๆให้มันจบๆไปเลยอ่ะคะ
    #1,778
    0
  24. #1767 boywud (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 13:23
    แง้ เขินนนนนน ฮืออออ
    #1,767
    0
  25. #1760 A-sujiGoZziii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 10:41

    โง้ยยยยยย เขินนรนนนนนน กลับไปจะเป็นยังไงเนี้ย น้องจะปลอดภัยใช่มั้ยคะ 5555555

    #1,760
    0