Fanfic Detective Conan มาเป็นช่วงๆ (BL)

ตอนที่ 2 : Fic Detective Conan: Christmas day 2018

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 ม.ค. 62



Fic Detective Conan: Christmas day 2018

Pairing: Okiya Subaru X Amuro Tooru

Theme: Christmas Day 2018

Rate: PG

 

 

 

        [1]วันคริสต์มาสเป็นวันหยุดประจำปี ที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูซึ่งตรงกับวันที่ 25 ธันวาคม โดยวันดังกล่าวอาจจะไม่ตรงกับวันเกิดจริงๆของพระเยซู แต่อาจจะเป็นวันที่ถูกเลือกเอาไว้เพื่อให้สอดคล้องกับเทศกาลโรมัน หรือสอดคล้องกับวันที่มีช่วงเวลากลางวันสั้นที่สุด (winter solstice) คริสต์มาสเป็นเทศกาลที่สำคัญ และมีการฉลองอย่างยิ่งใหญ่ ในย่านของชาวคริสเตียนนั้นจะมีการจัดเทศกาลนี้ยาวนานถึง 12 วัน

แม้ว่าวันคริสต์มาสจะเป็นเทศกาลของชาวคริสต์ แต่ในหมู่คนที่ไม่ใช่ชาวคริสต์ก็มีการเฉลิมฉลองกันอย่างแพร่หลายเช่นกัน ซึ่งการเฉลิมฉลองนั้นมีทั้งแบบสมัยใหม่ที่ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาเลยกับอีกแบบหนึ่งคือแบบดั้งเดิม โดยประเพณีที่เป็นนิยมในสมัยใหม่นั้น ได้แก่ การมอบของขวัญ การแลกเปลี่ยนการ์ดอวยพร

การจัดงานเลี้ยงฉลองในโบสถ์ การรับประทานอาหารมื้อพิเศษ และการโชว์งานตกแต่งประดับประดาตามสถานที่ต่าง ๆด้วย ต้นคริสต์มาส ดวงไฟประดับ พวงดอกไม้ ต้นมิสเซิลโท การแสดงเกี่ยวกับวันประสูติของพระเยซู และต้นฮอลลี่ นอกจากนี้บิดาแห่งคริสต์มาส (หรือที่ชาวอเมริกาเหนือและไอร์แลนด์เรียกว่า ซานตาคลอส) ยังเป็นหนึ่งตำนานที่เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้นำของขวัญมามอบให้กับเด็ก ๆ

เนื่องจากการมอบของขวัญและการฉลองทั้งหลายนี้ ส่งผลต่อระบบเศรษฐกิจสูงมาก ทั้งในเมืองของชาวคริสเตียน และที่ไม่ใช่ชาวคริสเตียน เทศกาลคริสต์มาสจึงกลายเป็นช่วงเวลาที่สำคัญในการขายของสำหรับเหล่าพ่อค้าและนักธุรกิจ การที่ระบบเศรษฐกิจได้รับการกระตุ้นจากเทศกาลนี้คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการเติบโตอย่างต่อเนื่องในทั่วทุกพื้นที่ในช่วง 2-3 ศตวรรษที่ผ่านมานี้

 

 

ในที่สุดก็ถึงวันที่สึบารุจะได้ไปเดตกับอามุโร่คุงแล้ว ถึงแม้อีกฝ่ายจะคิดแค่ว่าจะเป็นไกด์ให้เขาก็เถอะ เขาก็เลือกจะมารอที่หน้าคาเฟ่ปัวโรต์ตั้งแต่ 8 โมงเช้า ก่อนเวลานัดชั่วโมงนึง กลัวใจอีกฝ่ายจะไม่รอเขา เขาเลยรีบมารอแทน ตอนเช้าได้กินแค่แซนวิชจากร้านสะดวกซื้อที่เดินผ่าน

ระหว่างที่รอก็นึกถึงแผนการ(เดต)ที่คิดไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ว่าจะพาอามุโร่คุงไปเที่ยวที่ไหนบ้าง กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า

เขายกข้อมือดูนาฬิกาอีก 5 นาที จะ 9 โมงเช้า ตามเวลาที่นัดกันไว้ พอเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นอามุโร่คุงเดินมาแต่ไกล เขาเลยโบกมือทักทายอีกฝ่ายให้เห็นว่าเขายืนอยู่ตรงนี้

เมื่ออามุโร่คุงมาถึง สึบารุก็รีบทักทายอีกฝ่าย

“สวัสดีครับ”

“สวัสดีครับ” อามุโร่ทักกลับ

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อ โอกิยะ สึบารุ ครับ แล้วคุณชื่อ...” สึบารุเริ่มแนะนำตัวก่อน

“ผมชื่อ อามุโร่ โทรุ ครับ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ” อามุโร่คุงตอบพร้อมยิ้มให้

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ” สึบารุยิ้มตอบ

“เช่นกันครับ งั้นไปกันเลยไหมครับ” อามุโร่คุงชวน

“ไปครับ” เขาตอบ

 

อามุโร่คุงเริ่มออกเดิน สึบารุจึงรีบเดินไปอยู่ข้างๆ

“แล้วเราจะเดินทางไปยังไงหรอครับ?” สึบารุถามพลางทำหน้าสงสัย

“เดินครับ น่าจะไม่เกินชั่วโมงนึงจากที่นี่ เพราะถ้าไปโดยรถไฟคนคงจะเยอะมากแน่ครับ” อามุโร่คุงอธิบาย

สึบารุพยักหน้าอย่างเห็นด้วย “นั่นสิครับ ถึงแม้ว่าการเดินจะใช้เวลามากกว่า แต่ระหว่างทางก็ได้มีเวลาซึมซับบรรยากาศรอบๆ”

“ปกติผมก็ชอบค่อยๆเดินดูเพื่อซึมซับบรรยากาศเรื่อยๆนะครับ” อามุโร่คุงพูดไปยิ้มไป

“ผมก็เหมือนกันครับ” สึบารุยิ้มไปด้วยพลางมองใบหน้าด้านข้างของอามุโร่คุง แล้วอดยิ้มตามไม่ได้

ทั้งสองคนเริ่มเดินกันต่ออย่างเงียบๆ มองดูร้านค้าต่างๆที่ตกแต่งในธีมวันคริสต์มาส บางร้านพนักงานก็แต่งตัวเป็นซานตาครอสหรือซานตี้แบกถุงของขวัญเตรียมแจกเด็กๆตอนเปิดร้าน

ระหว่างเดินดูรอบๆ อามุโร่คุงก็พูดขึ้นมาว่า

“อีเว้นท์น้ำพุดนตรี มี 2 รอบ นะครับ รอบแรกตอน 11 โมงเช้าและอีกรอบตอน 2 ทุ่ม คุณอยากไปดูรอบไหนหรอครับ?”

“2 ทุ่มครับ” สึบารุตอบอย่างรวดเร็ว เขาอยากอยู่กับอามุโร่คุงนานๆ

“คุณสะดวกไหมครับ?” สึบารุหันมาถามอามุโร่คุงอย่างไม่แน่ใจ

“สะดวกครับ รอบ 2 ทุ่มนะครับ” อามุโร่คุงตอบ

“งั้นระหว่างนี้ผมจะพาคุณไปเดินดูบรรยากาศเรื่อยๆก่อนก็แล้วกันนะครับ คุณอยากจะแวะร้านไหนบอกผมได้นะครับ” อามุโร่คุงเสนอ

“ตกลงครับ” สึบารุยิ้มรับ

 

เมื่อตกลงกันแล้ว ทั้งสองคนก็เริ่มเดินดูร้านค้าอื่นๆที่กำลังเริ่มเปิดต่อ เมื่อเริ่มรู้สึกว่าแดดร้อนตรงกลางหัว จึงลองมองดูนาฬิกาก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว สึบารุจึงชวนอามุโร่คุงไปร้านอาหารเพื่อกินอาหารเที่ยงด้วยกัน อีกฝ่ายก็ตอบรับอย่างดี พลางมองหาร้านที่น่าสนใจ จนไปเห็นร้านๆหนึ่งเข้า เป็นอาหารที่เขาไม่ได้กินมานานแล้ว ซึ่งในร้านนั้นเป็นร้านอาหารไทยชื่อว่า ลายไทย นั่นเอง อามุโร่คุงจึงชวนสึบารุไปที่ร้านอาหารนั้น

 

พอเปิดประตูร้านเข้าไป ก็มีพนักงานแต่งชุดไทยมากล่าวทักทายก่อนพาไปนั่งโต๊ะที่ว่างอยู่ แต่พวกเขาก็ขอเลือกโต๊ะเอง พนักงานจึงเดินกลับไปเอาเมนูมาให้ที่โต๊ะพวกเขา

หลังจากสึบารุนั่งดูเมนู ซึ่งมีรูปประกอบ รวมทั้ง ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น และภาษาที่เขาไม่รู้จัก เขาเดาว่าน่าจะเป็นภาษาไทย มาสักพัก ก็ไม่รู้จะสั่งอะไร เขาจึงให้อามุโร่คุงเป็นคนเลือกออเดอร์ อีกฝ่ายจึงหันไปสั่งออเดอร์กับพนักงานอย่างคล่องแคล่วราวกับเคยกินร้านนี้มานาน

ระหว่างนั่งรอ สึบารุก็ลองมองไปรอบๆร้าน บรรยากาศในร้านตกแต่งได้เรียบง่าย และสบายตา อามุโร่คุงบอกเขาว่า เจ้าของร้านเป็นคนญี่ปุ่น แต่หลงใหลในประเทศไทยเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอาหารไทย จึงได้ไปฝึกเรียนทำอาหารไทย ก่อนจะกลับมาเปิดร้านที่นี่ เขานั่งฟังอย่างตั้งใจ ก่อนอีกฝ่ายจะบอกยิ้มๆว่า ที่จริงแล้ว เจ้าของร้านมีแฟนเป็นคนไทย แล้วแฟนเป็นคนแนะนำให้เปิดร้านอาหารไทย ซึ่งขายดีมาจนถึงทุกวันนี้ ส่วนตัวอามุโร่คุงนั้นมากินหลายครั้งแล้ว เพราะติดใจในรสชาติของอาหารไทยเขาก็อมยิ้มตาม อามุโร่คุงทำให้เขายิ้มได้ตลอด

สักพักใหญ่ พนักงานก็เอาอาหารที่สั่งมาเสิร์ฟให้พวกเขา มีทั้งข้าวเปล่า 2 จาน ต้มยำกุ้งน้ำข้น สีส้มเข้มดูน่าทาน ยำรวมมิตร ที่มีของทะเลและผักต่างๆรวมกัน ซึ่งเป็นเมนูแนะนำที่อามุโร่คุงเป็นคนอธิบายอาหารแต่ละอย่างให้เขาฟัง

เพราะเป็นเมนูที่อามุโร่คุงเป็นคนเลือก เขาจึงค่อยๆลองชิมทีละอย่าง แล้วพบว่าอร่อยมาก ถึงแม้กินไปเรื่อยๆ แล้วจะยิ่งเผ็ดก็เถอะ แต่เพราะมันอร่อยสุดๆ พวกเขาจึงกินกันหมดทั้งสองอย่าง สึบารุไม่คิดเลยว่าอามุโร่คุงจะเป็นคนที่กินเผ็ดได้มากขนาดนี้ จนเขาต้องยอมแพ้เลย แค่เห็นอีกฝ่ายกินอย่างมีความสุขแล้วเขาก็มีความสุขไปด้วย

 

หลังจากนั่งย่อยอาหารพักนึง สึบารุก็เรียกพนักงานให้คิดเงิน โดยตอนแรกเขาจะเป็นคนเลี้ยงอามุโร่คุง แต่อีกฝ่ายก็ชวนกันหารค่าใช้จ่ายคนละครึ่ง เมื่อจ่ายเงินเสร็จเดินออกมานอกร้าน ก็เป็นเวลาเกือบบ่ายสองโมงแล้ว พวกเขาสองคนจึงตกลงกันไปเดินดูบรรยากาศเรื่อยๆ พอถึงเวลา 6 โมงเย็น ค่อยเดินตรงไปที่ลานแสดงน้ำพุใจกลางเมือง เดินเล่นอยู่แถวนั้นจนใกล้เวลา 2 ทุ่ม จึงไปหาที่ยืนชมบรรยากาศไม่ไกลจากน้ำพุ

 

พอถึงเวลา 2 ทุ่ม ก็มีเสียงประกาศให้ทุกคนฟังคำแนะนำและทำตามอย่างเคร่งครัด

เมื่อเสียงประกาศเงียบลง เสียงเพลงก็ดังขึ้น พร้อมกับน้ำพุที่พุ่งขึ้นมาเป็นสายตามจังหวะดนตรีและแสงไฟสีต่างๆ

อามุโร่และสึบารุต่างมองดูด้วยความเพลิดเพลิน จนกระทั่งเสียงเพลงจบลง พวกเขาจึงค่อยๆหันหน้ามามองกัน ก่อนจะยิ้มให้กัน

“สวยดีนะครับ” สึบารุพูดขึ้น

“ใช่ครับ สวยงามมากเลย” อามุโร่คุงตอบ

“หวังว่าปีหน้าจะจัดงานแบบนี้อีกนะครับ”

“ครับ ผมก็หวังว่าอย่างนั้น” อามุโร่คิดแล้วยิ้มออกมา

“ถ้างั้นพวกเรากลับกันเลยดีไหมครับ?” อามุโร่คุงถาม

“หิมะเริ่มตกแล้ว กลับกันเลยครับ” สึบารุตอบกลับ

 

เมื่อเดินมาถึงหน้าสถานีรถไฟ อามุโร่คุงจึงหันมาบอกลาสึบารุ

“งั้นผมกลับล่ะนะครับ”

“เดินทางปลอดภัยนะครับ” สึบารุยิ้มให้

อามุโร่คุงยิ้มตอบกลับ ก่อนจะหันหลังเดินไป สึบารุจึงเอ่ยปากไปว่า “คราวหน้า...ผมไปที่คาเฟ่ปัวโรต์อีกได้ไหมครับ”

อามุโร่คุงหันกลับมายิ้มสดใส แล้วพูดว่า “ยินดีต้อนรับเสมอครับ”

“แล้วเจอกันนะครับ” สึบารุยิ้มด้วยความดีใจ ก่อนโบกมือลาอีกฝ่าย

“เจอกันครับ” อามุโร่คุงหันหลังกลับพลางทำท่าโบกมือตอบ

 

 

ได้เจอกันทุกวันแน่นอนครับ สึบารุคิดพลางหมายมั่นไว้ในใจ



------------------------------------------



[1] ประวัติวันคริสต์มาส จากเว็บไซต์ https://www.educatepark.com/วันคริสต์มาส/ประวัติวันคริสต์มาส


***ก่อนอื่น ต้องขอ สวัสดีปีใหม่ (ย้อนหลังมาซะหลายวันเลย) นักอ่านทุกคน ขอให้สุขภาพแข็ง มีความสุขมากๆ สมหวังสมปรารถนาทุกอย่าง
ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาอ่าน คนเขียนดีใจมากๆ***
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #4 Ainaemoroe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:46

    เดตเนียนๆเลยยย ชอบบบ

    #4
    1
    • #4-1 ~PiToN~(จากตอนที่ 2)
      8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:29
      คนเนียนที่สุด
      #4-1
  2. #2 จิ้งจอกกอดลูกโลก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 16:48
    สึบารุเจ้าเล่ห์ สึบารุเจ้าเล่ห์... อิอิ
    #2
    1
    • #2-1 ~PiToN~(จากตอนที่ 2)
      9 มกราคม 2562 / 20:56
      เจ้าเล่ห์ที่สุดดด
      #2-1