12 God of Prevent เทพผู้คุมครองทั้ง 12

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 การเดินทางไปพื้นพิภพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 ม.ค. 56

1
...การเดินทางไปพื้นพิภพ...


 

         ที่ห้องทำงานของเทพจักรราศีทั้ง 12 ในปราสาทเอเดนสถานที่ที่เป็นที่พัก ที่ทำงานของเหล่าเทพทั้งหลาย ในห้องนี้มีแต่กองกระดาษเต็มไปหมดและทุกคนในนั้นดูเหมือนจะยุ่งมากเสียด้วยเพราะโต๊ะของแต่ละคนก็มีแต่กองกระดาษงานที่องค์มหาเทพเอามาให้ทำ จะมากที่สุดก็โต๊ะของอัพไรท์ส่วนคนอื่นก็มีระดับพอดีๆ

          "เสร็จสักที" เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งตะโกนขึ้นด้วยความดีใจแล้วลุกจากโต๊ะทำงานเตรียมออกไปข้างนอก แต่โดนเสียงหนึ่งขัดไว้

          "พาสเนอร์ถ้าเจ้าเสร็จงานแล้ว เจ้าก็ช่วยไปเชิญองค์มหาเทพมาหาพวกเราด่วน ข้าคิดว่าพวกเราต้องมีเรื่องคุยกับท่านแน่นอน" เสียงหญิงสาวที่กำลังอารมณ์เดือดได้ที่เอ่ยขึ้นมาแล้วส่งสายตาไปทางพาสเนอร์ประมาณว่า เรื่องแค่เนี้ยเจ้าทำได้ไหม

          "ก็ได้ๆ ไฟร์ ข้าจะไปเดียวนี้แหละ" พาสเนอร์เอ่ยแล้วเดินออกจากห้องไปด้วยความเร็วสูง เพื่อจะไปที่ห้องขององค์มหาเทพด้วยความกลัวที่ไฟร์จะเอามีดมาปาใส่หัวคลายเครียด

          "ไฟร์เจ้าไปกินรังแตนที่ไหนมาน่ะ" เสียงชายหนุมผมสีน้ำเงินยาวจรดกลางหลังเอ่ยแล้วมองไปทางไฟร์ด้วยอารมณ์ที่เย็นกว่านิดหน่อย

          "เปล่า ข้าไม่ได้ไปกินรังแตนหรอกเรอา แต่ข้าอยากจะถามซันไลท์ว่างานพวกนี้มันอะไรกันทั้งที่วันนี้เป็นวันหยุดนะ หน่วยอื่นเค้าหยุดกันหมดทำไมหน่วยเราต้องมานั่งทำงานตั้งแต่รุ่งสางแบบนี้" ไฟร์เอ่ยด้วยอารมณ์เดือดจนถึงขีดสุด แล้วทำงานที่กองเท่าภูเขาที่อยู่บนโต๊ะของตนส่วนเรอาเขาทำงานเสร็จแล้วตอนนี้กำลังเดินไปช่วยอัสโตรเคลียร์งาน

          "ข้ามาแล้ว มีใครเรียกข้างั้นหรือ" เสียงชายหนุ่มผมสีทองตาสีทองเอ่ยขึ้น ตามด้วยร่างของพาสเนอร์ที่สภาพโทรมเหมือนไปวิ่งรอบปราสาทสัก 100 รอบ

          "ข้าเอง" เสียงไฟร์ดังขึ้นจากด้านหลังขององค์มหาเทพ

          "มีอะไรงั้นเหรอ ไฟร์" องค์มหาเทพเอ่ยถามหญิงสาวเจ้าของนัยน์ตาสีชมพู

          "มี ข้าอยากรู้งานพวกนี้มันอะไรกันแล้วทำไมต้องเรียกพวกเรามาทำงานตั้งแต่รุ่งสางด้วยทั้งๆที่วันนี้เป็นวันหยุดหน่วยอื่นๆเค้าหยุดกันหมดทำไมหน่วยเทพจักรราศีของเราไม่ได้หยุด" ไฟร์ยิงคำถามใส่องค์มหาเทพเป็นชุดใหญ่
             
          "อ๋อ วันพรุ่งนี้ฉันแล้วก็พวกเธอจะต้องเดินทางไปดูความเรียบร้อยของพื้นพิภพน่ะสิ ส่วนรายละเอียดอื่นๆ เดี๋ยวจะแจ้งตอนเดินทางวันนั้น เลยต้องเคลียร์งานทั้งหมดให้เสร็จถ้าคนไหนทำเสร็จแล้วก็ต้องช่วยเพื่อนทำด้วยตอนนี้รู้สึกว่ามีคนเสร็จอยู่สองคนคือ พาสเนอร์กับเรอา" องค์มหาเทพเอ่ย แล้วเดินไปนั่งตรงโซฟาพร้อมกับเอนตัวนอนหลับพักผ่อน

          "งั้นเหรอเนี่ย ดีจังเลย" หลังจากที่องค์มหาเทพตอบคำถามของเธอ ไฟร์ก็อารมณ์ดีขึ้นอย่างทันตาเห็น เพราะดีใจที่จะได้ไปเทียวที่พื้นพิภพ เวลาปกติหน่วยเทพจักรราศีนี้ต้องทำงานหรือจัดการกับปัญหาต่างๆ ที่ส่งเข้ามาไม่ค่อยได้ออกไปไหนนักหรอก

          "อืม งั้นต้องรีบทำงานให้เสร็จแล้วสิ" อัพไรท์เอ่ยแล้วทำงานด้วยความเร็วแสงคนอื่นๆก็เช่นกัน เวลาผ่านไปไม่ถึง 30 นาทีงานที่กองเต็มโต๊ะทั้ง 12 ของเทพจักรราศีทั้ง 12 ก็หายไปราวกับถูกลมพัดพาไป

          "เสร็จงานสักที ต้องรีบไปเก็บของเตรียมเดินทางแล้ว" ไฟร์เอ่ยแล้วลากรีสกับวอเทอร์น่าไปเก็บของที่ห้องของพวกเธอด้วยรอยยิ้ม

          "นั่นสิ เราก็ต้องไปบ้าง" อัสโตรเอ่ยแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมเรอา เพื่อกลับไปที่ห้องพักของพวกเขา
          "เดี๋ยวก่อน ซันดาร์ค ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า" องค์มหาเทพซันไลท์เอ่ยขึ้น พร้อมกับหันไปบอกกับคนอื่นๆที่อยู่ในห้อง "พวกเจ้าไปกันก่อนเลยก็ได้ ข้าจะขอคุยกับน้องข้าสักครู่"
           
          ซันดาร์คเดินเข้ามาหาซันไลท์ พร้อมกับพูดว่า "มีอะไรงั้นหรือ? ท่านพี่" ซันไลท์ดึงเอาซองกระดาษสีน้ำตาลออกมาแล้วยื่นให้เขา "ข้ามีงานให้เจ้าทำ ระหว่างที่พวกหน่วยเทพจะลงไปยังพื้นพิภพ"
        
          ซันดาร์คเหล่มองกระดาษในมือขององค์มหาเทพชั่วครู่ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมัน แล้วเปิดซองสีน้ำตาลนั้นอย่างใจเย็น มันคือแผนที่ของป่าแห่งหนึ่ง "นี้อะไร?"
           "มันเป็นแผนที่ของป่าวอร์มวู๊ด ที่ซึ่งค่ายของมือขวาแห่งราชันปีศาจไปตั้งพักแรม ใกล้กับค่ายจะเป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่ง สายของข้ารายงานมาว่าพูดมันจะบุกเข้ายึดหมู่บ้านในสองสามวันนี้"
           
            ซันดาร์คพยักหน้ารับคำอย่างตั้งใจ "แล้วงานของข้าคืออะไร?"
           "เจ้าจงไปจัดการ เกรแฮมมือขวาของปีศาจซะ ข้าจะส่งกองกำลังหน่วยลอบสังหารไปให้เจ้า 30 นาย จัดการแค่ 'แกรแฮม' เท่านั้น อย่าลืมเจ้าต้องลอบสังหาร ห้ามบุกเดี๋ยวเป็นอันขาด! และจงระวัง! อย่าไว้ใจใคร!"
           
          ซันดาร์ครับคำ ก่อนจะออกจากห้องไป เขาได้ยินคำทิ้งท้ายจากซันไลท์ว่า "โชคดี.."



          วันต่อมา ณ ปราสาทเอเดน ซึ่งเป็นที่พักขององค์มหาเทพและเทพแห่งจักรราศีทั้ง 12 กับคนของหน่วยของพวกเขาทั้ง 12 หน่วยด้วย

          "พร้อมกันรึยัง" เสียงขององค์มหาเทพดังมาแต่ไกล

          "ทุกคนเตรียมตัวเสร็จกันได้ชาติหนึ่งแล้วคู้ณ เจ้ามาสายเองนะ" เสียงอัพไรท์ดังขึ้นจากด้านหลังองค์มหาเทพ

          "ช่ายยย พวกเรามารอนานมากเลยนะ จนข้าหลับไปตั้งหลายรอบ" เสียงหนุ่มน้อยรูปร่างหน้าตาอายุประมาณเจ็ดขวบ แต่อายุจริงของเขาเท่าไรแล้ว ก็ไม่สามารถอธิบายได้

          "ไหนๆก็มาครบแล้ว...ออกเดินทางกันเลยดีกว่า" องค์มหาเทพเอ่ยเฉไฉ แล้วเตรียมจะเดินทางออกจากปราสาทไปที่ประตูเอมพีรอล*แต่มีเสียงหนึ่งท้วงไว้ก่อน

*ประตูเอมพีรอล เป็นประตูที่เชื่อมต่อระหว่างที่อยู่ของเทพกับพื้นพิภพ

          "นี่ พวกท่านจะไม่ปลอมตัวกันหน่อยเหรอ ไปทั้งสภาพนี้วุ่นวายตายเลย" เสียงเอมมัวเอ่ยแล้วมองไปทางองค์มหาเทพที่ดูเด่นกว่าใครเพื่อน

          "อืม นั่นสินะ ยังไงก็ต้องปลอมเพื่อความสะดวกในการเดินทางด้วย" อัพไรท์เสริม สิ้นเสียงของอัพไรท์ร่างของทุกคนก็เปล่งแสงออกมา ไม่นานหลังจากนั้นทุกคนก็มีสภาพเหมือนมนุษย์ทั่วไป แต่มีเสื้อคลุมสีดำทับอยู่แถมยังมีฮู้ดคลุมศีรษะ เพื่อป้องกันคนไม่ให้จำได้อีกชั้นหนึ่งเพื่อความสะดวกสบายในการตรวจตราด้วย

          "รีบไปเถอะ ถ้าช้าเราจะหาที่พักดีๆไม่ได้นะ" วอเทอร์น่าเอ่ยแล้วเดินเข้าประตูเอมพีรอลเป็นคนแรกตามด้วยไฟร์ และอีกหลายๆคน พร้อมกับปิดท้ายด้วยองค์มหาเทพ

          "อากาศดีจัง" ไฟร์เอ่ยแล้วยืดเส้นยืดสายแล้วมองไปทางอีก 12 คนที่เหลือ ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ภูเขาแห่งเทพ เป็นภูเขาที่คนอยากจะเป็นเทพมาฝึกตน ถ้าเข้าตาเทพผู้คัดเลือกก็จะพาเข้าไปที่เซนจูรี่เอง

          "นั่นสิคะ อากาศดีกว่าเซนจูรี่เยอะเลย" รีสเอ่ยแล้วมองท้องฟ้าที่สดใสในยามบ่าย

          "ข้าว่าเรารีบออกเดินทางกันดีกว่า ถ้าเข้าเมืองค่ำจะหาที่พักลำบากนะ" อัพไรท์เอ่ยแล้วเดินลงเขาเป็นคนแรก ตามด้วยเชนเด็กน้อยผู้มีหน้าตาเด็กที่สุดในกลุ่มเทพจักรราศีทั้ง 12 ตน ไม่นานเทพทั้ง 12 ก็มาถึงหน้าประตูเมืองเคนธีรอท

          "พวกเจ้าเป็นใครมาจากไหนและมาทำอะไรที่นี่" เสียงทหารยามเฝ้าประตูเอ่ยหลังจากที่เทพทั้ง 12 กับองค์มหาเทพเดินมาอยู่ที่หน้าประตู

          "พวกข้าเป็นคนที่มาฝึกที่ภูเขาแห่งเทพ แต่พวกข้ามีน้องสาวสามคนกับน้องชายอีกหนึ่งคนติดมาด้วย เลยจะเข้าเมืองเพื่อหาที่พักให้น้องสาวน่ะ พักในป่ามันไม่ค่อยดีต่อสุขภาพของน้องสาวกับน้องชายของพวกข้าเท่าไหร่" ซันไลท์เอ่ยแล้วมองไปทางทหารแล้วส่งยิ้มให้ทหารเฝ้าประตู

          "อ๋อ ข้าเข้าใจละ พวกเจ้าคงห่วงน้องสาวมาก เลยต้องตามไปดูใช่ไหม ตกลง พวกเจ้าผ่านไปได้" ทหารเฝ้าประตูเอ่ยแล้วหันมาส่งยิ้มให้พวกเขาแล้วเปิดประตูเมืองให้พวกซันไลท์เข้าไปในนั้น
               
          "พูดโกหกคล่องมากเลยนะ ทำบ่อยละสิท่า" เรอาเอ่ยแล้วมองซันไลท์ อย่างหงุดหงิดเล็กน้อยแล้วเดินเข้าเมืองไปในเมืองนั้นมีผู้คนมากมายหน้านัก มีทั้งท่านหญิงท่านชายต่างเดินอยู่กันเต็มไปหมดมีทั้งนักรบ จอมเวทย์ อัศวิน และคนธรรมดาที่ไม่มีพลังและความสามารถอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวเดินไปมา

          "ก็ประมาณนั้นแหละ" ซันไลท์เอ่ยแล้วเดินตรงไปข้างหน้าเรื่อยๆ ไม่นานทั้ง 13 ก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง ที่นั่นดูหรูหรามีระดับมาก

          "สวัสดีครับ ยินดีต้องรับสู่โกล โฮเทลครับ" หลังจากที่ทั้ง 13 ยืนอยู่หน้าโรงแรมไม่นานก็มีพนักงานหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งโพล่มาต้อนรับด้วยน้ำเสียงสุภาพแล้วยิ้มให้พวกเขาทั้ง 13

          "เอ่อ ผมจะมาเปิดห้องน่ะครับ" ซันไลท์เอ่ยแล้วยิ้มออกมาอย่างคนชั้นสูงที่มองผู้ต่ำกว่าตน

          "เชิญทางนี้เลยครับ" สิ้นเสียงซันไลท์ไม่นานนัก ชายหนุ่มก็เอ่ยปากแล้วเดินนำไปที่เคาน์เตอร์ที่มีแผนภาพแสดงว่าห้องไหนว่างและมีขนาดเท่าไหร่ เพื่อให้เลือกสะดวกขึ้น จากนั้นซันไลท์ก็เลือกห้องมีขนาดใหญ่ที่สุดนอนได้ 15 คนในห้องเดียวกัน แถมภายในห้องยังมีห้องน้ำ ห้องครัว และเสื้อจัดเตรียมไว้ให้ด้วย เป็นที่พักที่สะดวกสะบายมากและแพงมากในเวลาเดียวกันแต่เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาของซันไลท์มากเท่าไหร่หรอก หลังจากนั้นทั้ง 13 ก็ขึ้นไปที่ห้องพักที่ซันไลท์เลือกไว้

          "ห้องสวยจังเลยค่ะ" รีสเอ่ยแล้วเดินเข้าไปในห้อง หลังบานประตูห้องคือ เตียงสีทองอร่ามงดงามตระการตา มีเตียงทั้งหมด 15 เตียงเดี่ยว มีตู้เสื้อผ้าสองตู้เป็นของชายและหญิง มี 2 ห้องน้ำ 1 ห้องครัว แล้วก็ห้องรับประทานอาหารอีก 1 ห้อง

          "เอาละต่อไป ข้าขอให้ทุกคนเตรียมเสื้อผ้าด้วย เดี๋ยวคืนนี้เราจะไปงานประจำหมู่บ้านกัน" ซันไลท์เอ่ยแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้า พร้อมกับไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ

          "เดี๋ยว งานนี่หมายถึงอะไร" เอมมัวเอ่ยแล้วมององค์มหาเทพที่เดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องน้ำด้วยความงุนงงสุดขีด

          "ก็งานประจำหมู่บ้านที่มีจัดขึ้นปีละครั้ง เพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อองค์มหาเทพและเทพทั้ง 12 เพื่อเป็นฤกษ์ที่ดีของปีไงล่ะ" อัสโตรเอ่ยแล้วเตรียมเสื้อผ้าของตนเอง

          "เหรอ" ไฟท์เอ่ยแล้วเลือกหาเสื้อผ้ากับรีสอยู่อย่างร่าเริง หลังจากนั้นทุกคนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ พร้อมจะไปงานประจำปีของหมู่บ้านกันแล้ว ทั้ง 13 อยู่ในชุดพื้นเมืองของหมู่บ้านแห่งนี้ โชคดีที่งานในครั้งนี้ให้ใส่หน้ากาก ทุกคนในหมู่บ้านจึงไม่เห็นหน้าตาของพวกเขา

          "นี่ งานนี้สนุกดีนะคะ" วอเทอร์น่าเอ่ยแล้วมองงานด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสที่ได้ออกมาเดินท่ามกลางผู้คนที่นานๆทีจะได้ออกมาเที่ยวแบบนี้ เพราะเทพอย่างพวกเราได้แต่ทำงาน พิพากษา และแก้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในโลกจนไม่มีเวลาพักเลยสักนิดเดียว

          "แต่เรดูเหมือนไม่สบอารมณ์ยังไงไม่รู้สิ" เชนเอ่ยแล้วมองเรอาที่ยืนอยู่ข้างอัสโตรที่มีสีหน้าเหมือนจะฆ่าคนได้อยู่แล้วถ้าไม่ติดว่าอัสโตรจับแขนไว้ละก็...เกิดเรื่องขึ้นแน่

          "ช่างเถอะ ยังไงอัสโตรก็ห้ามอยู่ละมั้ง" ซันไลท์เอ่ยแล้วมองเพื่อนหนุ่มของเขา เขาพบเรอากับอัสโตร ตอนก่อนมาเป็นองค์มหาเทพได้ประมาณ 200 ปีก่อน ก่อนหน้านั้นมีสงครามเทพกับจอมปีศาจ หลังจากสงครามนั้นเขาตกลงไปในโลกมนุษย์แถมยังความจำเสื่อม ถ้าไม่ได้เรอากับอัสโตรช่วยฟื้นความทรงจำละก็...เขาคงไม่มาอยู่ที่นี่หรอก

          "คงงั้น" อัสโตรตอบแล้วเดินดูอะไรไปเรื่อยๆ ส่วนเรอาก็อารมณ์ดีขึ้นมากแล้ว เพราะชายหนุ่มหน้าหวานคนนี้มีเสน่ห์กับทั้งสองเพศ

          "ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ช่วยลูกสาวข้าด้วย ลูกสาวข้าถูกปีศาจจับตัวไป" เสียงหญิงแก่คนหนึ่งเอ่ย แล้วร้องไห้ออกมาเสียงดังจนซันไลท์อดถามไปไม่ได้

          "นี่ ป้าเรื่องมันเป็นมายังไง" ซันไลท์เอ่ยถาม เพราะนอกจากเขาและหน่วยเทพจักรราศีแล้วไม่มีใครสนใจเรื่องที่ป้าแกพูดเลย

          "ป้าใจเย็นๆก่อน แล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกเราฟัง" เอมมัวเอ่ยแล้วพาป้าคนนั้นเดินออกจากงานไป เพื่อที่จะได้คุยสะดวกขึ้นด้วย

          "ลูกสาวป้าออกไปเก็บของป่ามาขาย หลังจากนั้นป้าได้ยินเสียงกรีดร้อง ป้าเลยเข้าไปดู หลังจากนั้นป้าก็เห็นลูกสาวป้าถะ ถูกมะ มันตัดคอ...ละ แล้วมันก็พาตัวลูกสาวป้าไป" หญิงชราเอ่ยเสียงสั่นปนเสียงสะอื้น

          "เกิดขึ้นเมื่อไหร่" เรอาเอ่ยเสียงเรียบ แล้วมองหญิงชราที่ร้องไห้อยู่ด้วยน้ำเสียงจริงจัง

          "เมื่อกี้ หลังจากที่ป้าเห็นป้าก็วิ่งเข้ามาขอความช่วยเหลือเลย" หญิงสาวเอ่ยแล้วมองบุคคลทั้ง 13 ที่ยืนล้อมเธออยู่

          "งั้นเราคงต้องรีบไปช่วยเธอแล้วละ" ซันไลท์เอ่ยเสียงเครียดแล้วเอ่ยต่อว่า "ป้าช่วยนำทางไปที" สิ้นเสียงซันไลท์ หญิงชราก็ปาดน้ำตาแล้วเดินนำพวกเค้าเข้าไปในป่าแห่งหนึ่งที่นั้นมีแต่กลิ่นคาวเลือดเต็มไปหมด

          "หวัดดีสาวน้อย" เสียงชายหนุ่มผู้หนึ่งเอ่ยแล้วจับคางเรอาขึ้นมาทำท่าเหมือนจะจูบลงที่ปาก

          'ซันไลท์ ไม่ผิดใช่ไหมที่จะทำให้หมอนี่หลับไปตลอดกาล' เรอาส่งกระแสจิตไปถามซันไลท์ แล้วใช้เวทย์ไฟเผาเจ้าแวมไพร์ตัวนั้นแต่มันกลับไม่เป็นอะไรแถมยังสามารถซ่อมแซมตัวเองได้อีกด้วย

          "สาวน้อยที่น่ารักของข้าใช้เวทย์เป็นด้วยงั้นรึ ถ้าข้าชนะเจ้าต้องให้ข้าสัมผัสกายของเจ้านะ" แวมไพร์ตัวนั้นเอ่ยต่อแล้วพุ่งเข้าหาเรอาทันทีแถมยังใช้เวทย์รัตติกาลโจมตีใส่เรอาด้วย ซึ่งแน่นอนมันไม่เป็นผลอะไรเลยจากเทพทั้งสิบสามคนที่มองดูอยู่ กำลังคำนวณอยู่ว่าศพของแวมไพร์จะเป็นยังไง เพราะปีศาจที่พูดแบบนี้กับเรอามักจะมีสภาพ...อธิบายไม่ถูกรู้แต่ว่าสยองก็แล้วกัน

          "ไม่มีวัน" เรอาเอ่ยเบาๆแล้วใช้ลูกบอลไฟสีขาวพันธนาการแขนและขาของแวมไพร์ไว้ จากนั้นก็ใช้ดาบฟันร่างของแวมไพร์ให้ออกจากกันแล้วนำไปเผาทีละส่วนๆจนมันหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล         
                  
          "ตามใจ ก็เจ้าส่งมันไปแล้วนี่" ซันไลท์เอ่ยพร้อมกับมองร่างของแวมไพร์ที่กลายเป็นเถ้าธุรีอยู่ตรงหน้าแล้วเอ่ยต่อว่า "ป้าทำใจเถอะ ลูกสาวป้านางจากไปแล้ว ถ้าลูกสาวของป้าเป็นคนดีนางอาจจะได้กลับมาเกิดเร็วๆนี้ข้าเชื่ออย่างนั้น" สิ้นเสียงซันไลท์ป้าแกก็ปล่อยโฮออกมาอีกครั้ง

          "จริงรึพ่อหนุ่มทำไมเจ้าถึงรู้ได้ว่าลูกสาวป้าเป็นคนดีล่ะ" หญิงชราเอ่ยแล้วพยายามหยุดร้องไห้

          "ก็ข้าคิดว่าตอนที่ท่านเข้าไปดู นางคงเห็นท่านแต่ไม่ตะโกนชื่อท่านออกมาเพื่อจะให้ท่านหนีไปยังไงล่ะ สำหรับคนเป็นลูกแล้ว การที่เราได้ตอบแทนผู้มีพระคุณมารดาและบิดาของตนแล้ว ก็มีความสุขและยินดีที่จะทำ เพราะถ้าไม่มีพวกท่านเราคงไม่ได้เกิดมาหรอก" ซันไลท์เอ่ยแล้วมองหญิงชราที่ทำใจได้แล้ว

           "งั้นรึ ขอบคุณมากที่พวกเจ้าเป็นห่วงข้า ความจริงแล้วข้าตายไปแล้วล่ะ นี่เป็นแค่เป็นจิตเท่านั้น ข้าแค่อยากรู้ว่าทำไมลูกสาวของข้านางถึงได้จากไป ขอบคุณพ่อหนุ่มกับเพื่อนๆเจ้ามากนะ" หญิงชราเอ่ยจากนั้นร่างของหญิงชราก็หายไปกับอากาศธาตุ ภาพนั้นเป็นภาพที่น่าหดหู่ใจมาก จากนั้นทั้งสิบสามก็กลับไปที่โรงแรมเพื่อพักผ่อน เพราะตอนนี้ทุกคนคงไม่มีอารมณ์เที่ยวกันแล้ว เพราะเหนื่อยกายและใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้

           เมื่อกลับมาถึงที่พัก ทุกคนเจอจดหมายฉบับหนึ่งวางไว้บนโต๊ะ ทำให้ซันไลท์เข้าไปเปิดอ่านออกเสียงให้ทุกคนฟังว่า

ถึง องค์มหาเทพ

           สวัสดี ข้าเฟท ซีนัส กับซีไรท์ น้องสาวของนายแอบหนีไปเที่ยวในงานเทศการที่เคนธีรอท ข้าเห็นว่าพวกท่านออกมาดูพื้นที่ที่พื้นพิภพ ข้าเลยอยากให้ท่านหาสองคนนี้ด้วยไม่รู้ว่าไปทำปัญหาอยู่รึเปล่า อ้อ จะขอบคุณมากถ้าตามหาสองคนนั้นเจอแล้วส่งกลับมาให้ข้า เพราะสองคนนั้นยังทำงานไม่เสร็จ

                                                                                                 จาก
                                                                                           เฟท อิน เฟท
                                                                                        เทพแห่งโชคชะตา

            หลังจากที่ทั้งสิบสามได้อ่านจดหมายจากเฟท แล้วทุกคนก็มองหน้าซันไลท์แล้วเอ่ยพร้อมกันว่า
                       
            "ต้องตามหาใช่ไหม" เทพแห่งจักรราศีทั้งสิบสองเอ่ย แล้วมองผู้เป็นนายของตนด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

            "ใช่" ซันไลท์ตอบแล้วเอ่ยต่อว่า "เราต้องรีบตามหาสองคนนั้นก่อนที่พวกเธอจะเจอกับพวกปีศาจ"

 


21 ความคิดเห็น

  1. #8 ;Blue Eye ^ o^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2555 / 19:29
    ก็สนุกดีนะคะ แต่รู้สึกว่าการต่อสู้มันจบเร็วไปหน่อยนะคะ

    ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ แต่ก็สนุกมากค่ะ สู้ๆนะคะจะเป็นกำลังใจ

    ให้นักเขียนทั้งสองคนค่ะ สู้ๆนะคะ
    #8
    0
  2. #6 nightstorie (@nightstorie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2555 / 11:08
     ถูกต้องมีคนเขียงสี่คนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    เนื้องเรื่องจากถูกปรังปรุงและแก้ไขตลอดเวลาาา นะคับ
    - ไรท์เตอร์ -

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มกราคม 2556 / 15:30
    #6
    0
  3. วันที่ 28 เมษายน 2555 / 16:02
    ไปสมัครตัวละครไว้เลยมาอ่าน
    ^^
    ยังไม่ได้อ่านนะค่ะ
    พอเห็นมีแต่บทสนทนา *0*
    ตรงที่แทรกคำอธิบายน่าจะไว้ท้ายสุดของเนื้อเรื่อง
    หรือไม่ก็วงเล็บ ขีดเส้นใต้คำให้แตกต่างจากเนื้อเรื่องค่ะ ^^


    คำผิด
    บรรทัดที่ 1 โกงกระดาษ - กองกระดาษ
    บรรทัดที่ 2 ยุ้งมาก - ยุ่งมาก
    บรรทัดที่ 7 ความเร้วสูง - ความเร็วสูง
    บรรทัดที่ 11 วันไลท์ - ซันไลท์
    บรรทัดที่ 12 เคา - เค้า
    บรรทัดที่ 12 รุง - รุ่ง
    บรรทัดที่ 13 โกง - กอง
    บรรทัด  13 เครียน - เคลียร์
    บรรทัดที่ 14 วิ้ง - วิ่ง
    บรรทัด ที่ 17 นัตตาสรชมพู - นัยน์ตาสีชมพู
    ...
    ...
    ...
    บลาๆ
    (หาต่อเองนะค่ะ)

    ด้วยความที่มีแต่บทสนทนาเลยแทบไม่รู้อะไรเลย
    ว่ากันตามจริงนะค่ะ
    แค่ตอนแรกตัวละครก็เยอะมาก
    อาจจะพาคนอ่านมึนได้นะค่ะ

    *** ถ้าความคิดเห็นนี้ทำให้ไม่สบายใจ ต้องขออภัยไว้ ณ ที่ด้วย ***
    *** ถ้าทำอะไรเกินความจำเป็น เกินหน้าที่ ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ***
    #5
    0
  4. #2 TyfuuN (@fuun2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 10:52
    สนุกดีคะ
    #2
    0
  5. #1 nightstorie (@nightstorie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 08:11
    ขอบคุณที่บอกค่ะ เป็นพระคุณอย่างสูงมาก
    จะใบ้ให้นิดนึงนะคะว่าเรื่องนี้เป็นการเขียนร่วมกันค่ะ

    - Writer -

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 เมษายน 2555 / 08:27
    #1
    0