TS9 [Fic อ้นตั้ม] Loveable Story รักนะ...เจ้าเงาะของผม

ตอนที่ 9 : Loveable Story : Chapter 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    4 ก.ค. 56

+❥ Free theme mouse. naru


















************************************************************

            [Tum’s Part]
 

ผมโดนไอ้พี่กฎลากไปเดินเล่นในงานอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ก็จะให้ทำอย่างไรล่ะ ในเมื่อเจ้าหมีโคอาล่ามันจะอุ้มผมเดินออกนอกซุ้มจริงๆนี่ ถ้าเกิดมีใครเห็นคงอายเขาตาย แต่ว่า...อ้อมแขนของหมอนั่นก็อุ่นเหมือนกันแฮะ อยากให้อุ้มอีกจัง เฮ้ย! ไม่ใช่ๆ ผมเนี่ยนะอยากให้หมีโคอาล่าอุ้ม บ้าไปแล้ว!
 

พวกเราเดินฝ่าฝูงชนมากมายอย่างยากลำบาก ทำไมคนเยอะอย่างนี้เนี่ย ร้อนก็ร้อน หึ ไอ้พี่กฎบ้า! พี่จะลากผมมาทรมานสังขารทามม้ายยย!
 

พี่กฎเดินจับมือผมอยู่นาน ก่อนที่กลุ่มคนกลุ่มใหญ่จะเดินเข้ามาชนเต็มๆ ทำให้มือผมกับเขาหลุดออกจากกัน ผมเดินไล่ตามพี่กฎอย่างรวดเร็วเพราะกลัวจะพลัดหลง เมื่อเห็นแผ่นหลังไวๆของอีกฝ่ายผมจึงเอื้อมมือหมายจะไปจับมือของคนร่างสูงอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันได้จับ พี่กฎก็คว้าตัวผมเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาเสียแล้ว  เขากระซิบข้างหูผมว่า "อยากจับมือกับพี่อีกหรอ"
 

ผมเริ่มดิ้นแต่ก็ทำได้ไม่ถนัดนัก ผมมีความรู้สึกว่ายิ่งผมดิ้นมากเท่าไร พี่กฎก็จะยิ่งกอดรัดตัวผมมากขึ้นเท่านั้น ให้ตาย! ผมอยากออกจากอ้อมแขนนี่แล้วนะ อยู่แบบนี้ไปนานๆมีหวังตัวผมช้ำหมดแน่! อีกอย่าง ความรู้สึกที่ผมไม่เคยได้สัมผัสกำลังก่อตัวขึ้นมาภายในจิตใจผม มันทำให้จิตใจของผมว้าวุ่นอย่างประหลาด...มันคืออะไรกันนะ ความรู้สึกแบบนี้
 

"ถ้าตั้มไม่เลิกดิ้น พี่ก็จะกอดอยู่แบบนี้แหละ ให้คนเขามุงดูกันไปเลย!" พี่กฎยิ้มเจ้าเล่ห์ และในตอนนี้ผมก็เริ่มสังเกตเห็นแล้วว่า ผู้คนที่เดินสัญจรไปมาแถวนั้นต่างหยุดยืนดูพวกเราอย่างสนใจใคร่รู้ เฮ้ย! มาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย พวกคุณไม่มีงานทำหรือไงถึงได้มายืนมุงดูชาวบ้านแบบนี้หา!
 

ผมเลิกดิ้นและหันมาพูดขู่ฟ่อๆกับพี่กฎว่า "ปล่อยผมเดี๋ยวนี้"
 

"ฮ่าๆๆ ขู่เหมือนแมวเลยนะ น่ารักจัง ><" พี่กฎยิ้ม ส่วนผมก็รู้สึกถึงอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วบนใบหน้า ไอ้บ้าเอ๊ย! เมื่อไรมันจะปล่อยผมสักที ผมไม่ใช่ต้นยูคาลิปตัสให้หมีโคอาล่ามากอดอยู่อย่างนี้นะ!
 

"ปล่อยผม" ผมพูดเสียงเย็น "ถ้าพี่ไม่ปล่อย ผมจะไม่ไปเดินเล่นกับพี่ต่อเด็ดขาด"
 

พี่กฎหน้ามุ่ยลงเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆคลายมือออกจากตัวผม "ก็ได้ๆ ไปเที่ยวกันต่อเถอะเจ้าเงาะ"
 

ผมหลุดยิ้ม ซึ่งก็ทำให้พี่กฎหันมาทำตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ "นี่ตั้มยิ้มให้พี่หรอ"
 

"ไม่ใช่สักหน่อย ผมยิ้มให้กับต้นไม้ สายลม และแสงแดดต่างหากเล่า" ผมแถแบบน่าเกลียดสุดๆ แต่พี่กฎก็ยิ้มอ่อนโยนตอบกลับผม ผมรู้สึกว่าลมหายใจของตัวเองสะดุดเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว นี่ผมเป็นโรคอะไรหรือเปล่าเนี่ย? เวลาอยู่ใกล้พี่กฎทีไร ผมจะรู้สึกแปลกๆทุกที ให้ตาย! นับวันหมอนั่นยิ่งมีอิทธิพลต่อจิตใจผมมากไปแล้วนะ!
 

ผมไม่อยากจะบอกว่า ครั้งแรกที่เราเจอหน้ากัน ผมก็เกลียดเขาทันที ไม่ใช่เกลียดแบบอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้นะ แต่เป็นเกลียดแบบหมั่นไส้! หึ ใครใช้ให้มาหล่อกว่าผมล่ะ! และตั้งแต่ตอนนั้นเราก็แกล้งกันไปมาเรื่อยๆ จนความรู้สึกของผมที่มีต่อพี่กฎเริ่มเปลี่ยนไป ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเปลี่ยนไปยังไง ผมรู้แค่ว่าผมเริ่มมองคนๆนี้ในมุมมองที่แตกต่าง ผมเริ่มเห็นด้านดีในตัวเขามากขึ้น(มั้ง) ถึงแม้เขาจะเป็นคนกวนประสาท แต่จริงๆแล้วเขาเป็นคนที่จริงใจมากทีเดียวล่ะ ทั้งยังชอบช่วยเหลือผู้อื่นอีกด้วย...เอ่อ สงสัยผมออกนอกเรื่องมากเกินไปแล้ว! ถ้าไอ้พี่กฎรู้ว่าผมกำลังชมอยู่ล่ะก็ เจ้านั่นมันต้องเหลิงใหญ่แน่!
 

พี่กฎยกมือขึ้นมาโบกตรงหน้าผม ซึ่งก็ทำให้ผมหลุดออกจากห้วงความคิดประหลาดๆเมื่อครู่อย่างง่ายดาย
 

"ตั้มเหม่ออะไรเนี่ย พี่เรียกตั้งนานไม่เห็นตอบรับเลยสักคำ" ให้ตาย! ผมเผลอไปคิดนานขนาดนั้นเชียวหรือ แถมยังเป็นเรื่องของเจ้าหมีโคอาล่าซะด้วย ผมคงต้องไปเช็คสมองตัวเองสักหน่อยแล้ว!
 

"ผมไม่ได้เหม่อนะ" ผมเถียงพี่กฎ
 

"หรอออออ" พี่กฎลากเสียงยาวและชี้ไปยังเบื้องหน้า "ช่างเถอะๆ เราเข้าซุ้มนี้กัน"
 

ผมมองตามมือพี่กฎไปก็เห็นซุ้มที่มีลักษณะเป็นเหมือนโรงครัวอะไรสักอย่าง แต่สิ่งที่สะดุดสายตาผมมากที่สุดเห็นจะเป็นป้ายประกาศหน้าร้านเสียมากกว่า ป้ายนั้นเขียนว่า 'จัดประกวดการทำอาหาร ผู้ชนะจะได้รับเงินสดสองพันบาท สนใจติดต่อด้านใน'
 

ป้ายดังกล่าวทำให้ผมตาโตด้วยความถูกใจ ว้าว! ทำอาหารงั้นหรอ ได้เงินรางวัลตั้งสองพันบาท เรื่องนี้ผมถนัดอยู่แล้ว! ฮ่าๆๆ
 

ผมดึงมือพี่กฎเข้าไปในซุ้มด้วยความคึกคะนองเต็มที่ ฮ่า! เงินสดจ๋า รอผมก่อนน้าาา ผมเห็นพี่กฎเขาดูมึนๆนิดหน่อย ท่าทางเขาดูสงสัยไม่น้อยที่อยู่ดีๆผมก็เกิดคึกขึ้นมา ทั้งๆที่ตอนแรกผมไม่มีอารมณ์มาเดินเล่นเลยสักนิด
 

"ตั้มอยากแข่งทำอาหารหรอ" พี่กฎถามด้วยความประหลาดใจ
 

"ใช่แล้ว เงินตั้งสองพันเชียวนะ" ผมทำตาเป็นประกายวิ้งๆ ทำให้พี่กฎหลุดขำออกมาอย่างช่วยไม่ได้
 

"ฮ่าๆๆ ทำหน้าอย่างกับเป็นตัวการ์ตูนตาโปนเลยนะ" ผมถลึงตาใส่พี่กฎอย่างเคืองๆ ก่อนจะหันกลับไปสนใจภายในซุ้มอีกครั้ง
 

ซุ้มนี้ออกแนวโทนสีขาว ให้ความรู้สึกอบอุ่น ภายในเต็มไปด้วยรูปภาพอาหารหลากชนิดที่ชวนน้ำลายสอ มุมหนึ่งของซุ้มมีพวกผักผลไม้วางตกแต่งอยู่เต็ม นี่ถ้าไม่ติดที่ว่าผลไม้พวกนั้นเป็นของปลอมล่ะก็ ผมคงเดินไปจิ๊กใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้ว
 

ทางด้านหน้าของซุ้มมีโต๊ะประชาสัมพันธ์ตั้งอยู่ พวกผมทั้งสองคนจึงเดินเข้าไปสอบถามเกี่ยวกับเรื่องการแข่งขันทำอาหารที่กำลังจะมีขึ้น ฝ่ายประชาสัมพันธ์บอกมาว่า 'การแข่งขันทำอาหารจะเริ่มในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า ถ้าสมัครตอนนี้ยังทันอยู่ แต่ต้องสมัครเป็นคู่เท่านั้น'
 

พอผมได้ยินว่าต้องสมัครเป็นคู่ ผมก็เกิดอาการลังเล ผมหันไปมองพี่กฎที่ยืนยิ้มแป้นอยู่อย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งสิ้น หมอนี่จะทำอาหารเป็นมั้ยเนี่ย ถ้าลงสมัครคู่กันแล้วจะรอดไหม...ผมคิดอย่างปลงตก
 

แต่ดูเหมือนพี่กฎจะอ่านความคิดของผมออก เขาจึงพูดว่า "ตั้มอยากสมัครก็สมัครสิ พี่ยอมรับนะว่าพี่ทำอาหารไม่เป็น แต่ยังไงก็ตาม พี่จะคอยเป็นลูกมือที่ดีของตั้มเสมอ ^^"
 

"แน่ใจนะ" ผมถาม
 

"อือ ^^"
 

"งั้นเราสองคนลงสมัครครับ" ผมบอกกับพนักงานประชาสัมพันธ์ ก่อนจะเริ่มกรอกใบสมัครอย่างมีความสุข เยส! ได้ทำอาหารแล้ววว จะทำเมนูไหนดีน้า ฮ่าๆๆ ส้มตำ? แกงกะหรี่? กระเพรา? แกงเผ็ด? อ้า! เมนูมันเยอะซะจนผมเลือกไม่ถูกแล้ว! ผมยืนยิ้มไปคิดเมนูไปโดยที่ไม่ทันได้สังเกตว่าร่างสูงเบื้องหลังกำลังมองมาที่ผมอย่างเอ็นดู...




(ต่อ)



 

สามสิบนาทีผ่านไป
 

ในที่สุดเวลาที่ผมรอคอยก็มาถึง คณะกรรมการต่างมารวมตัวกันอยู่เบื้องหน้าผู้เข้าแข่งขันทุกคน เสียงพิธีกรดำเนินรายการดังออกมาเป็นระยะๆ ส่งผลให้ผู้เข้าชมเริ่มตื่นเต้นไปตามๆกัน
 

'เอาล่ะค่ะ ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทุกคนประจำที่ของตนเอง อย่าลืมนะคะว่าพวกคุณต้องใช้แต่อุปกรณ์ที่เราเตรียมให้เท่านั้น และพวกคุณต้องประกอบอาหารอย่างน้อยสองอย่างภายในเวลายี่สิบนาที หากหมดเวลาแล้วต้องวางอุปกรณ์ทุกอย่างทันทีค่ะ เริ่มจับเวลาได้'
 

สิ้นเสียงประกาศ ทุกคนก็ลงมือทำงานกันอย่างเร่งรีบ อืมมม ไหนผมดูซิว่ามีวัตถุดิบอะไรบ้าง...ปลา ข้าวหอมมะลิ ผักหลากชนิด ซอส ซีอิ๊ว เครื่องปรุงต่างๆ เอ จะทำอะไรดีน้า
 

ตอนนี้สมองของผมเริ่มประมวลผลไม่หยุด ผมเห็นทีมอื่นเริ่มทำอาหารกันแล้ว ถ้าผมไม่รีบมีหวังไม่ทันแน่ แล้วจู่ๆไอเดียดีๆก็ผุดขึ้นมาในสมองผม ผมหันไปถามพี่กฎทันทีว่า
 

"พี่กฎหั่นผักเป็นไหม"
 

"เป็นสิ พี่ก็ช่วยแม่หั่นอยู่บ่อยๆนะ"
 

ผมพยักหน้า "งั้นพี่ก็หั่นแครอทกับขิงไปนะ หั่นให้เป็นเส้นบางๆอ่ะ เดี๋ยวผมทำอย่างอื่น"
 

พี่กฎยิ้มรับก่อนจะหันไปจัดการงานของตัวเอง ส่วนผมก็เริ่มหยิบเครื่องปรุงต่างๆมาคลุกเคล้ารวมกันให้กลายเป็นน้ำซอสรสชาติกลมกล่อม
 

ผมหยิบปลาที่หั่นแล้วมาทอดในกระทะพอให้สุกก่อนจะหยิบขึ้นมาราดน้ำซอสที่เตรียมไว้ แล้วเอาเข้าซึ้งนึ่งทันที ผมนำปลาส่วนที่เหลือไปชุบแป้งทอดเพื่อทำเป็นข้าวมันปลา และเริ่มทำน้ำสำหรับราดข้าวมันปลาก่อนจะให้พี่กฎเอาไปคนให้เข้ากัน
 

พี่กฎนี่เป็นลูกมือของผมดีทีเดียวล่ะ สั่งอะไรก็ทำหมด ฮ่า! ผมคิดถูกจริงๆที่มาแข่งในวันนี้ ถ้าวันข้างหน้ามีการทำอาหารอีก ผมก็จะลากพี่กฎมาช่วยเป็นคนแรก ฮ่าๆๆ
 

ผมลงมือทำน้ำซุปเอาไว้กินแกล้มกับข้าวมันปลา เพื่อไม่ให้ผู้ทานรู้สึกฝืดคอจนเกินไป ผมเพิ่งรู้ตัวว่า ในขณะนี้ใกล้หมดเวลาแล้ว ผมมีลุ้นเหมือนกันว่าเจ้าปลาที่ผมจับใส่ซึ้งนึ่งเมื่อกี้จะเสร็จทันเวลาไหม...พวกคุณสงสัยล่ะซี่ว่าผมกำลังทำเมนูอะไร ผมจะบอกให้ก็ได้ ผมกำลังทำเมนู 'ปลานึ่งซีอิ๊ว' ไงล่ะ นี่เป็นสูตรลับเฉพาะของที่บ้านผมเลยนะ รับรองอร่อยอย่าบอกใครเชียว ฮ่าๆๆ
 

ในช่วงเวลาสิบวินาทีสุดท้าย ผมก็ยกซึ้งนึ่งลงมาทันท่วงที เฮ้ออ ลุ้นแทบแย่ นึกว่าจะไม่ทันซะแล้ว...ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก
 

'หมดเวลาค่ะ ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทุกท่านวางอุปกรณ์ในมือลงให้หมด ทางคณะกรรมการจะทำการให้คะแนนแล้วค่ะ รอเพียงสิบนาทีก็จะทราบผลการแข่งขัน'
 

สิ้นเสียงประกาศ พวกผมก็เดินออกไปรอผลอยู่ข้างๆ พี่กฎพูดกับผมว่า "สนุกแฮะ เพิ่งเคยทำอะไรแบบนี้ครั้งแรกเลยนะเนี่ย"
 

"เห็นไหมล่ะ การทำอาหารสนุกจะตาย"
 

"พี่สนุกก็เพราะตั้มนี่แหละ" พี่กฎจ้องตาผมอยู่นาน ก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือมาลูบตรงมุมปากของผมอย่างแผ่วเบา
 

"ทำอีท่าไหนผักถึงติดปากได้เนี่ย" พี่กฎยิ้มขำๆ แล้วเอาเศษผักที่ติดปากผมเมื่อครู่เข้าปากตัวเองหน้าตาเฉย
 

ฮะ เฮ้ย! เมื่อกี้มันเหมือน... เอ่อ... เหมือน จะ... จ...จูบทางอ้อมเลยนี่หว่า ไอ้หมีโคอาล่าบ้าาาา! ทำอะไรลงไปหา! ผมหวังว่าตอนนี้ผมคงหน้าไม่แดงอยู่นะ
 

"หน้าแดงหมดแล้วตั้ม" เจ้าหมีโคอาล่าหัวเราะคิก ส่วนผมก็รีบยกมือขึ้นมาจับใบหน้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว ไอ้บ้าเอ๊ย! ผมเป็นผู้ชายนะ! อย่ามาทำให้จิตใจผมว้าวุ่นได้ม้ายยย!!!

 


 

สิบนาทีต่อมา
 

'ขณะนี้ถึงเวลาประกาศผลแล้ว ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทุกท่านมายืนรวมตัวกันหน้าเวทีด้วยค่ะ'
 

ผมเดินไปหน้าเวทีโดยที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวมากนัก ในหัวของผมมีแต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่วนเวียนอยู่ตลอดเวลา ให้ตาย! ทำไมผมต้องรู้สึกแบบนี้ด้วยนะ ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ
 

เสียงประกาศของพิธีกรยังคงดังต่อเนื่อง แต่ผมก็ไม่ค่อยได้สนใจฟังสักเท่าไร 'ผลการแข่งขันอยู่ในมือดิฉันแล้วค่ะ ผู้ชนะการแข่งขันทำอาหารในปีนี้ได้แก่... คู่ของคุณกรกฎและคุณวราวุธค่ะ ขอแสดงความยินดีด้วยนะค้าา'
 

"ตั้ม ตั้ม เฮ้! น้องตั้ม เจ้าเงาะ! ฟังพี่อยู่หรือเปล่า" พี่กฎเขย่าตัวผมทำให้ผมหลุดออกจากห้วงความคิดของตัวเอง
 

"พวกเราชนะการแข่งขันแล้วนะ ไม่คิดจะขึ้นไปรับรางวัลบนเวทีหน่อยหรอ"
 

"หา?" ผมเอียงคออย่างงงๆ
 

"เราชนะแล้ว!" ผมนิ่งค้างไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะกระโดดกอดพี่กฎอย่างรวดเร็ว เย้! ชนะแล้วโว้ยยย เงินรางวัลจ๋า ผมจะไปรับแล้ววว
 

"โอยตั้ม กอดพี่ซะแน่นเลย พี่หายใจไม่ออกแล้วนะ" เมื่อรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ผมจึงรีบผละออกจากพี่กฎทันที
 

ผมกับพี่กฎเดินขึ้นไปรับของรางวัลอย่างมีความสุข วันนี้เป็นอีกวันที่ผมจะไม่ลืมเลยล่ะ ก็ได้เงินตั้งสองพันบาทเลยนี่ ฮ่าๆๆ แล้วยังได้... เอ่อ ช่างเถอะ รู้แค่ว่าวันนี้ผมมีความสุขก็พอ!


**********************************************************
Talk with writer

จบตอนแล้วจ้า
ไรท์จะบอกว่าอาทิตย์หน้าไรท์งดอัพฟิคนะคะ
มหกรรมการสอบกลางภาคถาโถมเข้ามาแล้วววววว T_T
ตอนนี้อาจแต่งได้ไม่ดีเท่าที่ควร ขอโทษด้วยนะคะ

ตัวเองไม่เม้นให้เค้าเลยอ่าาาา เศร้าาาาา T^T

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #115 pip4L36 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 20:50
    น่ารักมาก

    #115
    0
  2. #103 kate (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2556 / 22:39
    พี่กฏแทะโลมทีละนิดน้าาา น่ารักอ่ะ ชอบๆๆๆๆๆ

    เจ้าตั้มก้อเริ่มแปลกๆๆแล้วล่ะสิ 55555

    เพิ่งเข้ามาอ่าน แต่ก้อจะติดตามไปเรื่อยๆๆๆนะคะ ^^
    #103
    0
  3. #93 mint (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 13:54
    นะ นะ น่ารักง่ะ!!!!!!!!!!

    >
    #93
    0
  4. #79 !Mymimz :) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 00:02
    ฟินๆๆๆ โดยเฉพาะตอนจะ...จะ....จูบทางอ้อม >< อัพต่อเร็วๆนะ อย่าลืมๆ สู้ๆค่ะ

    #79
    0
  5. #75 เธออยู่ในใจฉันเสมอ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 17:33
    สนุกค่ะไรท์ติดตามตลอดไป รักนะ จุ๊บๆ
    #75
    0
  6. #74 Beebeesss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 14:11
    สนุกมากเลย. แล้วจะรอนะจ๊ะ
    #74
    0
  7. #73 อั้มต้น (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 08:39
    อร๊ายยยย บอกตรงๆๆ ฟิน จุงเบย สนุกดีนะคะไรท์ มีฉากกุ๊กกิ๊กเล็กๆ น่ารักพอให้เราได้ฟินแบบกรุบกริบ
    #73
    0
  8. #71 Respire (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 11:53
    เขาจะมีกิจกรรมร่วมกันอีกครั้ง มโนไป เราว่าช๊อตทำอาหาร คงน่ารักกันสุดๆ
    นั่นแน่ตั้มเริ่มมีใจให้กรกฎแล้วใช่ม๊า
    #71
    0
  9. #70 chaaem_ts28 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 07:10
    ฮ่าๆๆ พร้อมแล้วค่ะไรท์ ยาก็พร้อมแล้วว 55
    รอฟินนะจ๊ะ จุ๊บๆๆๆ 
    #70
    0