TS9 [Fic อ้นตั้ม] Loveable Story รักนะ...เจ้าเงาะของผม

ตอนที่ 8 : Loveable Story : Chapter 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    23 มิ.ย. 56

+❥ Free theme mouse. naru



















*******************************************************************



            [Aon’s part]
 

ผมบอกตามตรงเลยว่าตอนนี้ผมเหนื่อยสุดๆ หลังจากผมกลายเป็น 'ของรางวัลจำเป็น' ให้พวกสาวๆลากไปไหนต่อไหนมาหนึ่งชั่วโมงเต็ม ผมก็เกิดความรู้สึกอยากกลับบ้านขึ้นมาทันที เฮ้อ เจ้าเงาะนะเจ้าเงาะ น้องทำให้พี่ปวดขาไปหมดแล้ว!
 

ขณะนี้เป็นเวลาบ่ายโมงตรง แต่ผมยังไม่ได้แตะต้องข้าวเที่ยงเลยซักแอะ แสงแดดก็ร้อนแรงเสียจนตัวผมแทบจะสุกเป็นหมีโคอาล่าต้มอยู่แล้ว! ผมเดินหิ้วท้องกลับซุ้มตัวเองในสภาพจะเป็นจะตายให้ได้ ทุกคนที่เห็นผมต่างมองผมด้วยแววตาเห็นใจ [ก็ผมมันคนน่าสงสารนี่เนอะ หุๆ =W=]
 

ผมเดินไปหลังซุ้มซึ่งเป็นที่ที่คาดว่าเจ้าเงาะน่าจะอยู่ และมันก็เป็นไปตามที่ผมคิด ตั้มกำลังนั่งกินข้าวเงียบๆไม่สนใจใคร ผมจึงอดแซวไม่ได้ว่า "ไงเจ้าเงาะ พอไม่มีพี่อยู่ด้วยถึงกับนั่งหง็อยเลยหรอ"
 

ตั้มเงยหน้าขึ้นมาเหลือกตาใส่ผม "น้อยๆหน่อยหมีโคอาล่า เดี๋ยวนี้ชักหลงตัวเองมากขึ้นทุกทีแล้วนะ"
 

ผมพยายามกลั้นหัวเราะเอาไว้ในใจแล้วเบนสายตาไปที่กล่องข้าวข้างๆตัวตั้ม
 

"ข้าวนี้ของใครอ่ะ" ผมถามเพราะตอนนี้ผมหิวสุดๆ หิวจนแทบจะกินเงาะได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย!
 

"ไม่มีเจ้าของ" ตั้มตอบพร้อมกับยัดข้าวคำโตใส่ปาก
 

"งั้นพี่ขอนะ"
 

"เชิญ" นี่ผมคิดไปเองหรือเปล่าที่เห็นตั้มยิ้มมุมปากน้อยๆ แต่เพียงแค่ผมกระพริบตา รอยยิ้มนั่นก็หายไปแล้ว...สงสัยผมคงจะตาฝาดจริงๆ
 

เราสองคนนั่งกินข้าวกันเพียงไม่นาน ตั้มก็ลุกเดินออกไปแล้วถามผมว่า "เอาน้ำอะไรไหม" ส่วนผมก็เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ เฮ้ย! เจ้าเงาะ! วันนี้กินยาไม่เขย่าขวดมาหรือเปล่า! หรือว่าจะแกล้งใส่อะไรให้พี่กินอีก!
 

ตั้มแยกเขี้ยวใส่ผมก่อนจะพูดว่า "ผมไปเอาน้ำให้ มันดูประหลาดนักหรือ" ประหลาดครับ! ประหลาดมากๆเลยด้วย!
 

"ผมไม่ใส่อะไรแปลกๆให้พี่กินหรอกน่า วันนี้ผมไม่มีอารมณ์แกล้งคนเท่าไร" ตั้มพูดดักคอผม "ถ้าแกล้งแล้วเสื้อเปื้อนเหมือนเมื่อเช้าผมขอไม่แกล้งใครดีกว่า อุตส่าห์แต่งตัวซะดิบดี เดี๋ยวความหล่อหายหมด!"
 

ผมหัวเราะคนที่ห่วงความหล่อของตัวเองเสียงดัง "ฮ่าๆๆ มีอย่างนี้ด้วย"
 

"เฮอะ ใครจะไปหล่อเท่าพี่ล่ะ ถึงจะทำหน้าทำตายังไงก็มีแต่สาวๆตามกรี๊ด" ตั้มพูดอย่างงอนๆ
 

"น้องอิจฉาพี่หรอ" ผมแกล้งแหย่
 

"ไม่ได้อิจฉาหรอก แค่หมั่นไส้!" โอโห! เจ้าเงาะป่า! บทจะตรงก็ตรงเกินไปแล้ว!
 

"พี่คิดว่าถึงน้องจะไม่หล่อ แต่น้องก็น่ารักนะ ไม่เห็นหรอ ตอนอยู่บนเวที แค่น้องพูดคำเดียวก็มีแต่คนกรี๊ดให้แล้ว" ผมยิ้มให้ตั้ม
 

"งั้นผมก็ฮอตกว่าพี่สิ ฮ่าๆๆ"
 

"แต่พี่หล่อกว่าน้อง โฮ่ๆๆ" ผมยักคิ้วล้อเลียนตั้ม ส่วนฝ่ายหลังก็ได้แต่ทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างไม่สบอารมณ์
 

"น้องจะไปหยิบน้ำให้พี่ไม่ใช่หรอ งั้นพี่ขอน้ำเปล่าละกัน" ผมเร่งตั้ม
 

"ไม่ไปแล้ว อยากกินก็หยิบเองเซ่!"
 

"อ่าว ไหงเป็นงั้น" ผมถามอย่างเสียดาย นานๆทีตั้มจะบริการผมสักที น่าเสียดายเป็นบ้า!
 

"หึ! สม! ไปหยิบเองแหละดีแล้ว โทษฐานที่พี่หล่อเกินหน้าเกินตาชาวบ้าน!" ตั้มพูดจบก็เดินออกไปจากตรงนั้นเลย ให้ตาย! น้องครับ น้องขยันประชดพี่จังเลยนะ พี่เคยไปทำอะไรให้น้องแค้นเป็นการส่วนตัวหรือเปล่าเนี่ย [หา! พวกคุณจะบอกว่าผมทำเยอะเลยงั้นหรอ ไม่จริงน้าาา ผมแค่แกล้งน้องเขานิดๆหน่อยๆเท่านั้นเอง!]
 

ผมเดินไปหยิบน้ำมาอย่างเซ็งๆ อยากให้ตั้มหยิบให้จัง ว่าแต่ ผมเองก็มีมือมีเท้า ทำไมต้องรู้สึกอยากให้ตั้มเป็นคนหยิบด้วยล่ะ?  ช่วงนี้ผมเป็นอะไรกันแน่เนี่ย ผมชักสงสัยตัวเองแล้วนะว่าทำไมเวลาอยู่ใกล้ตั้มต้องรู้สึกแปลกๆด้วย ราวกับว่าจิตใจของผมมันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวยังไงไม่รู้ โอยยย ผมสับสนโว้ยยยย!!!
 

ผมตบหัวตัวเองให้เลิกคิดเรื่องไร้สาระ แต่แล้วเจ้าดิวก็เดินเข้ามาหาผมและถามผมด้วยความประหลาดใจว่า "พี่อ้น พี่จิกทึ้งผมตัวเองทำไมน่ะ เดี๋ยวหัวก็ยุ่งหมดหรอก"
 

ผมชะงักไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบว่า "อ้อ พี่แค่คันหัวนิดหน่อยน่ะ สงสัยจะใส่สเปรย์เยอะเกินไป"
 

"งั้นหรอ" ดิวพูด "ว่าแต่พี่ไปเดินเที่ยวกับพวกสาวๆมาสนุกป่ะ"
 

"สนุกจนแขนพี่จะหลุดอยู่แล้ว! เดี๋ยวคนโน้นก็ดึง เดี๋ยวคนนี้ก็ดึง ดิวรู้ป่ะว่าเดี๋ยวนี้พวกผู้หญิงน่ากลัวกว่าผู้ชายอย่างเราซะอีก" ผมตอบอย่างหมดเรี่ยวแรง
 

"ฮ่าๆๆ น่าอิจฉาจังเลยนะพี่ มีสาวๆมารุมล้อมเต็มเลย"
 

"ไม่เห็นน่าอิจฉาสักนิด = =" ผมมองหน้าดิวสักพัก ก่อนที่สมองของผมจะเริ่มทำการประมวลผลอะไรบางอย่าง อืมมม จะว่าไปเจ้าดิวก็หน้าตาใช้ได้เลยนะเนี่ย ตั้มเคยบอกให้ฟังว่าหมอนี่ก็เล่นกีตาร์เก่งแถมร้องเพลงเพราะซะด้วย เอ ถ้าผมให้เจ้าดิวขึ้นร้องเพลงในภาคบ่ายนี้แทนผมจะดีกว่าไหม เพราะพวกลูกค้าคงจะเบื่อหน้านักร้องเดิมๆบ้างล่ะนะ เหอๆๆ ส่วนผมก็จะได้ลาก 'เจ้าเงาะ' ไปเดินเที่ยวด้วยกันสักหน่อย ฮี่ๆ ^^
 

ดูเหมือนว่าดิวจะสังเกตเห็นใบหน้าราวกับกำลังมีแผนชั่วของผม ดิวจึงรีบถามผมอย่างไม่ไว้ใจว่า "พี่คิดอะไรอยู่เนี่ย"
 

"เปล่าๆ เอ่อ ดิว พี่ขอร้องอะไรอย่างนึงได้ไหม"
 

"ได้สิ" ดิวพยักหน้า
 

"ไปเป็นนักร้องแทนพี่หน่อย"
 

"!!!"
 

ดิวนิ่งอึ้งอยู่นานก่อนจะรีบละล่ำละลักตอบว่า "ไม่เอาหรอกพี่ ผมชอบงานเบื้องหลังมากกว่า ถ้าจะให้ผมร้องเพลง สู้เอาน้ำโค้กพิสดารของตั้มมาให้ผมกินยังจะดีซะกว่าอีก!"
 

"น่าๆ หน้าตานายก็เข้าขั้นดีถึงดีมากเลยทีเดียว ถ้านายไปร้องเพลงคงมีสาวๆกรี๊ดตรึม" ผมเริ่มพูดหว่านล้อมดิว
 

"มีสาวๆกรี๊ดก็ดีอยู่หรอก แต่ แต่ว่า..."
 

"นายอาจจะได้แฟนสาวสวยจากงานนี้เลยก็ได้นะ"
 

"แต่..."
 

"นายจะกลายเป็นคนดังในชั่วพริบตา"
 

"เอ่อ ไม่ดีมั้ง"
 

เมื่อผมเริ่มเห็นว่าการหว่านล้อมไม่น่าจะสำเร็จ ผมจึงเลือกที่จะพูดความจริงแทน
 

"ไปร้องเพลงแทนพี่เหอะดิว พี่ขอร้อง พี่จะได้ลากตั้มไปเดินเล่นแล้วแกล้งหมอนั่นให้หนำใจไปเลย!" เพียงเท่านั้นแหละ ดิวก็ตอบตกลงทันที เฮ้ย! นี่น้องแค้นตั้มมาจากไหนหรือเปล่า ทีอย่างนี้ล่ะรีบตกลงทันทีเลยนะ รู้งี้ผมพูดความจริงตั้งแต่ตอนแรกยังจะดีซะกว่าอีก
 

"งั้นผมฝากแกล้งตั้มด้วยนะพี่อ้น" ดิวยิ้มหน้าบาน
 

"น้องอยากแก้แค้นเจ้าตั้มขนาดนั้นเลยหรอ"
 

"อยากสิ อยากมากๆเลยล่ะ พี่รู้ไหมว่าจนถึงป่านนี้ผมยังไม่มีโอกาสได้เอาคืนตั้มเลยสักครั้ง เพื่อนๆในห้องก็เหมือนกัน ผมเห็นว่ามีแต่พี่คนเดียวนี่แหละที่กล้าแกล้งตั้ม ดังนั้นพวกเราก็ได้แต่ยืมมือพี่แก้แค้นให้ไง" โอ้! นี่ผมกลายเป็นเครื่องมือแก้แค้นไปแล้วอย่างนั้นหรือ? มันน่าดีใจมั้ยเนี่ย! แต่ก็ดีอยู่อย่างนึงนะ...ผมจะได้แกล้งตั้มสะดวกขึ้นไง ฮ่าๆๆ :D
 

"ได้เลยดิว พี่จะแก้แค้นให้ทุกคน ฮ่าๆๆ" ผมหัวเราะอย่างมีความสุข ในที่สุดก็มีคนสนับสนุนผมให้แกล้งตั้มแล้ว น่าดีใจเป็นบ้า!
 

"ฝากด้วยนะพี่ ผมไปและ"
 

"อื้ม รีบไปแต่งตัวซะล่ะ" แล้วดิวก็หันหลังเดินจากไป อ้า! เดี๋ยวต้องรีบไปตามหาเจ้าเงาะของผมซะแล้ว...รอพี่ก่อนนะ เงาะป่าาา~~~





(ต่อ)





 

[Tum’s part]
 

"หึ ไอพี่กฎ หล่อกว่าผมนักเรอะ ฮอตกว่าผมนักเรอะ ผู้หญิงกรี๊ดให้เยอะกว่าผมนักเรอะ หมั่นไส้โว้ยยย!!! นี่แน่ะๆๆๆ" ผมชกตุ๊กตาหมีโคอาล่าจนมันหน้าเบี้ยวไปข้าง ก็จะให้ทำยังไงล่ะ ผมไม่มีที่ระบายที่ดีไปกว่าตุ๊กตาแล้วนี่ ครั้นจะไปแกล้งเจ้าหน้ามึนนั่นก็โดนแกล้งกลับมาทุกที ตอนนี้มันก็เลยกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว วันไหนที่พวกเราสองคนไม่แกล้งกันนี่สิแปลก
 

ผมคิดถึงบทสนทนาเมื่อครู่อย่างหงุดหงิด... '...พี่หล่อกว่าน้อง' หึ! ไอ้หมีโคอาล่าหลงตัวเองเอ๊ย! [โอเคๆ ผมยอมรับก็ได้ว่าเจ้านั่นหล่อกว่าผม พวกคุณเลิกจ้องผมแบบนั้นได้แล้ว!]
 

ผมหยิบตุ๊กตาหมีโคอาล่าขึ้นมาถลึงตาใส่อย่างโมโห ดูสิ ขนาดคนอื่นยังบอกว่าเจ้านั่นหล่อกว่าผมเลย วันนี้ผมอุตส่าห์แต่งตัวดีแล้วนะ ทำไมมีแต่คนจ้องไอ้พี่กฎนั่น หงุดหงิดๆๆ
 

ผมเขย่าตุ๊กตาจนหัวมันสั่นโคลงเคลง แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะมีเสียงนุ่มอันคุ้นเคยดังอยู่ข้างหู "เดี๋ยวนี้มีตุ๊กตาหมีโคอาล่าด้วยหรอ"
 

ผมหันขวับไปอย่างตกใจ และด้วยความที่ไม่ระมัดระวังจึงทำให้ตอนนี้ใบหน้าของผมกับเขาอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ผมรีบถอยตัวออกห่างอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลับมาจัดท่าทางตัวเองอีกครั้ง ปากก็ตะกุกตะกักตอบกลับไปว่า "อะ...เอ่อ มันของน้องสาวผม ผมแค่ยืมเธอมาเท่านั้นแหละ"
 

พี่กฎยิ้มอย่างเอ็นดูให้ผม เขาถามว่า "แล้วทำไมต้องเป็นตุ๊กตาหมีโคอาล่าด้วยล่ะ เอ๊ะ นี่หรือว่า..."
 

ผมเห็นดวงตาของพี่กฎเป็นประกายแปลกๆ ผมจึงรีบชิงพูดขึ้นมาก่อน "ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ ผมยืมมาเพื่อ 'ระบายความแค้น' เฉยๆ"
 

"โธ่ คิดว่ามีเหตุผลอย่างอื่นซะอีก" น้ำเสียงของพี่กฎดูเหมือนผิดหวังเล็กน้อย แต่ประกายตาของเขาก็ฉายแววล้อเลียนอย่างปิดไม่มิด
 

ผมทำหน้ามุ่ยก่อนจะเปลี่ยนเรื่องถามว่า "พี่มาหาผมทำไมหรือ"
 

"แหม ถามซะอย่างกับว่าเราเป็นคนห่างไกลกันเลยนะ พี่จะมาหาเจ้าเงาะของพี่ไม่ได้เลยหรอ"
 

"ใครเป็นเจ้าเงาะของพี่กัน..." ผมถามเสียงแผ่ว
 

"เมื่อกี้น้องว่าไงนะ"
 

"อ๊ะ เปล่าๆ"
 

"ช่างเถอะๆ นี่ๆ ไปเที่ยวกันไหมตั้ม ไหนๆโรงเรียนก็มีจัดงานทั้งที จะให้อุดอู้อยู่แต่ในซุ้ม น่าเบื่อแย่" พี่กฎเอ่ยชวนผม ส่วนผมก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที จะบ้าเรอะ! จะให้ผมไปเดินเที่ยวชมงานกับหมอนี่อ่ะนะ
 

"ไปเถอะน้า นะๆๆ" พี่กฎทำตาหวานให้ผม แต่ผมไม่โง่หลงกลหรอกโว้ย! เอ่อ...ว่าแต่ เวลาหมอนี่อ้อนก็น่ารักดีเหมือนกันแฮะ เดี๋ยวนะ...เฮ้ย! นี่ผมกำลังคิดบ้าอะไรอยู่!
 

"ไม่ไปอ่ะ พี่คิดจะทิ้งซุ้มแล้วหนีไปเที่ยวงั้นหรอ นิสัยไม่ดีเลยน้าาา" ผมยิ้มล้อเลียนให้คุณพี่กฎ
 

"พี่ไม่ได้ทิ้งสักหน่อย พี่ให้ดิวขึ้นร้องเพลงแทนพวกเราเรียบร้อยแล้ว"
 

"หา!?" ผมอ้าปากค้าง คนอย่างไอ้ดิวเนี่ยนะยอมขึ้นร้องเพลง ไม่อยากจะเชื่อ!
 

"พี่หลอกผมล่ะสิ"
 

"ไม่ได้หลอกซะหน่อย ดิวเป็นคนรับปากกับพี่เองเลยด้วยซ้ำ"
 

"หึ ถึงไอ้ดิวจะรับปากยังไง ผมก็ไม่ไปกับพี่อยู่ดี" ผมยืนกรานหนักแน่น
 

"ถ้านายไม่ไปกับพี่ดีๆ พี่จะ 'อุ้ม' แล้วนะ" พี่กฎพูดขู่ เฮอะ ใครหน้าไหนเขาอยากจะ 'อุ้ม' ผู้ชายด้วยกันเองวะครับ! แล้วยังเป็นคนที่ชอบแกล้งตัวเองอีกต่างหาก
 

"แน่จริงก็เอาเลยเซ่" ผมพูดอย่างท้าทาย แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น พี่กฎช้อนตัวผมขึ้นมาจากพื้นอย่างง่ายดาย เย้ย! เอาจริงดิ! เจ้าหมีโคอาล่ามันอุ้มผมจริงๆด้วยอ่ะ ผมไม่ใช่นางเอกละครน้ำเน่านะเฟ้ยยย! ผมเป็นผู้ชายนะ! ทำอย่างนี้กับผมได้ไง!
 

"เฮ้ย ไอพี่กฎ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้นะ" ผมดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่าย
 

พี่กฎยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่ปล่อย จนกว่าน้องจะยอมไปเที่ยวกับพี่ ><"
 

"เออๆ ก็ได้ๆ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้" หึ! ได้ทีเอาใหญ่เลยนะเจ้าหมีโคอาล่า! พี่กฎวางผมลงบนพื้นอย่างนิ่มนวล ก่อนจะยื่นมือมาจับมือผมแล้วลากผมออกนอกซุ้มไปในทันที ไอ้หมีโคอาล่าบ้าเอ๊ย! นี่ผมยังไม่ทันได้ตั้งหลักเลยนะ! จู่ๆมาดึงตัวผมแบบนี้ ถ้าผมเกิดล้มหน้าทิ่มขึ้นมาใครจะรับผิดชอบหา!!!


*********************************************************
Talk with writer

จบตอนแล้วววววว //ปาดเหงื่อ
ไรท์มีความรู้สึกว่าคนเม้นน้อยจังเลยอ่ะ เศร้าาา T_T
มาเม้นให้กำลังใจไรท์หน่อยซี่ ไรท์จะได้ปลีกเวลามาแต่งให้บ่อยๆ


เม้นหน่อยน้าาาาาาา *o*
เห็นแก่ไรท์เตอร์ตาดำๆคนนี้ด้วยเถิด T^T

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #78 !Mymimz :) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2556 / 23:54
    ฟินนน -////-
    #78
    0
  2. #69 rigki (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2556 / 18:05
    อ้ายยยย น่ารักมากกก
    #69
    0
  3. #68 The first 111 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2556 / 20:20
    ฟินนนนนนนน
    #68
    0
  4. #67 The first 111 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2556 / 20:19
    อุ้มอีกๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #67
    0
  5. #64 เธออยู่ในใจฉันเสมอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 13:20
    เห็นด้วยเลย 555
    #64
    0
  6. #63 Respire (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 22:22
    จะแกล้งอะไรตั้มอีกหล่ะ แต่ว่านะ เจ้าตัวแสบก็ช่างน่าแกล้งจริงๆ เล่นแกล้งเค้าไปทั่ว พวกโจทย์เยอะ รอที่เหลือนะค่ะ
    #63
    0
  7. #62 อั้มต้น (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2556 / 23:21
    รีบๆมาอัพนะคะไรท์ กำลังสนุกเลยอ่ะ รอนะคะ
    #62
    0
  8. #60 I'กุ๊บกิ๊บ ใสใส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2556 / 21:33
    แหม่ พี่ดิว 5555
    #60
    0