TS9 [Fic อ้นตั้ม] Loveable Story รักนะ...เจ้าเงาะของผม

ตอนที่ 2 : Loveable Story : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    13 พ.ค. 56

+❥ Free theme mouse. naru












 















********************************************************
 



            [Aon’s part]
 

            ผม อ้น ครับ ทุกคนคงรู้จักผมกันหมดแล้วล่ะ ผมเคยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนไปต่างประเทศมาตั้งสองปี คิดถึงบ้านจะแย่ แต่ก็ดีครับ เพราะเราจะได้หาประสบการณ์ใหม่ๆในชีวิตด้วย
 

            ผมเพิ่งกลับมาเมืองไทยได้ไม่นานและได้มาเรียนอยู่ในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ที่แห่งนี้ทำให้ผมได้รู้จักเพื่อนรุ่นน้องมากมาย โดยเฉพาะ ตั้มหัวหน้าห้องที่คาดว่าน่าจะแสบพอควร ถ้าถามว่าผมรู้นิสัยของตั้มได้ยังไง ผมคงจะบอกว่า อาจเป็นเพราะพวกผมคล้ายกันล่ะมั้งครับ ก็เลยรู้ดีว่าดีกรีความแสบสันมันเป็นยังไง ฮ่าๆๆ
 

            ทุกคนที่เห็นหน้าผมครั้งแรกมักจะบอกว่าผมดูเป็นคนเงียบๆ อ่อนโยน พูดไม่ค่อยเก่ง แต่หาใช่ไม่! นิสัยของผมน่ะแตกต่างจากลักษณะภายนอกโดยสิ้นเชิง! จะว่าไงดีล่ะ คือแบบ ผมเป็นพวกประเภทชอบแกล้งคนเป็นที่สุด ยิ่งคนกวนๆยิ่งน่าแกล้งเข้าไปใหญ่ ผมไม่อยากจะโม้ว่าผมเคยแกล้งเพื่อนผู้ชายตัวบึกบึนคนหนึ่งสำเร็จโดยการเอากางเกงพละของเจ้านั่นไปซ่อนพร้อมกับแมลงสาบประมาณสิบตัวเห็นจะได้ ตอนนั้นเจ้านั่นถึงกับร้องไห้เลยทีเดียว [ไอ้เรื่องแมลงสาบอ่ะ มันโผล่มาเองนะ ไม่เกี่ยวกับผม -..-]
 

            วันนี้ผมมาโรงเรียนสายเป็นพิเศษ ก็คนมันง่วงอ่ะ ยังปรับตัวไม่ทันกับเวลาไทยเลย ผมมีความรู้สึกอยากกลับไปนอนกอดหมอนข้างอีกครั้ง แต่ถ้ากลับไปจริงๆมีหวังโดนแม่ว่าแหงๆ เฮ้อ ช่างเถอะๆ ไหนๆก็มาโรงเรียนแล้ว รีบขึ้นห้องไปแกล้ง เอ้ย! ไปหาน้องตั้มดีกว่า ^^
 

            ผมเปิดประตูห้องเรียนดังครืด สายตาหลายสิบคู่ต่างจ้องมายังผม เอาอีกละ! สายตาหยาดเยิ้มแบบนี้ พวกคุณกรุณามองผมแบบคนปกติได้ไหมครับ ผมรู้ว่าผมหล่อ แค่ก! ผมรู้ว่าผมเป็นเด็กใหม่ ทุกคนก็เลยสนใจผมเป็นธรรมดา =w=
 

            ผมเดินดุ่มๆหมายจะไปยังที่นั่งของตัวเอง แต่ก็ถูกหัวหน้าห้องสุดเกรียนพูดแซวขึ้นมาก่อนว่า “ไม่มาซะชาติหน้าเลยล่ะพี่”
 

            “อ่อ พอดีพี่ยังไม่ชินกับเวลาไทยน่ะ ก็เลยตื่นสาย...นิดหน่อย” ผมตอบอย่างยิ้มๆ
 

            “นิดหน่อยงั้นหรอ นี่มันจะพักกลางวันแล้วนะ พี่เป็นไม้ขัดฝาผนังหรือไงกัน! แถซะสีข้างถลอกหมดแล้ว!
 

            ไม้ขัดฝาผนัง? แถจนสีข้างถลอก?? เดี๋ยวนะ โอ้! ไม่นึกว่าจะเล่นมุกแบบนี้ โดน! โดนครับโดน! ผมโดนเจ้าตั้มเอาคืนแล้วครับ สงสัยเมื่อวานนี้ผมคงไปทำแสบไว้กับเจ้านี่เยอะไปหน่อย
 

            “ถ้าพี่เป็นไม้ขัดฝาผนัง น้องก็เป็นผนังละกัน พี่จะได้คอย ขัดหูขัดตา น้องต่อไปเรื่อยๆ” ผมทำหน้าทะเล้นให้ตั้มก่อนเดินไปนั่งที่อย่างมีความสุข แต่ทันทีที่ผมนั่ง ผมก็มีความรู้สึกเย็บวาบๆที่ก้นแปลกๆ ความชื้นแฉะดูเหมือนจะซึมเข้ามาในกางเกงผมจนผมต้องรีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว
 

            ผมมองไปที่เก้าอี้อย่างงุนงงแล้วก็ได้เห็นน้ำหวานสีแดงๆเจิ่งนองอยู่เต็มเก้าอี้ เฮ้ย! งั้นเมื่อกี้ที่ผมนั่งทับก็...
 

            “ใครเอาน้ำแดงมาเทใส่เก้าอี้พี่เนี่ย!!!” ผมพูดพลางพยายามหันหน้าไปมองก้นของตัวเอง หวา! เปียกหมดเลย จะมีมดมากัดก้นผมมั้ยเนี่ย T^T ดีนะที่กางเกงนักเรียนเป็นสีดำ ไม่งั้นได้เห็นคราบรอยน้ำแดงแน่ๆ
 

            “ใครกล้าแกล้งพี่อ้นสุดหล่อของเราเนี่ย” นักเรียนหญิงคนหนึ่งพูดขึ้น
 

            “นั่นสิๆ อย่าให้จับได้นะ ฉันจะจัดการให้เรียบ” อีกคนพูดสวนขึ้นมา
 

            ผมหันไปมองไอ้ฟูที่นั่งอยู่ข้างหน้าผม รู้สึกจะเงียบผิดปกตินะครับน้องตั้ม ผมว่าผมพอจะรู้แล้วล่ะว่าใครเป็นคนทำ ถ้านักเรียนหญิงพวกนั้นรู้มีหวังตั้มไม่รอดแหงๆ ฮ่าๆๆ
 

            ผมเดินไปแตะไหล่ตั้มและกระซิบเบาๆว่า “ทีหลังอยากกินน้ำหวานก็บอกกันดีๆก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่หามาให้ เอาให้ หวาน กว่านี้เป็นล้านเท่าเลย”
 

            ตั้มถลึงตาใส่ผม สงสัยคงจะหงุดหงิดที่ผมจับได้ล่ะมั้งครับ ผมเดินกลับมายังโต๊ะตัวเองแล้วหยิบกระดาษทิชชู่มาซับตรงเก้าอี้จนน้ำแดงหายออกไปหมด แต่มันยังเหนียวๆอยู่เลยอ่ะ เดี๋ยวผมคงต้องเอาน้ำเปล่ามาถูหน่อยแล้ว แหม่ แสบถึงทรวงเลยน้าน้องตั้ม หึๆ คงจะเตรียมตัวรับมือกับผมเอาไว้แล้วสิ แต่อย่าหวังเลยว่าน้องจะชนะพี่ ฮ่าๆๆ
 

           

(ต่อ)


 

            [Aon’s part]
 

            หลังจากเหตุการณ์น้ำแดงจบลง อาจารย์ที่สอนวิชาประวัติศาสตร์ก็เดินเข้ามาในห้อง และวิชานี้ก็เป็นหนึ่งในวิชาที่ผมไม่ค่อยชอบสักเท่าไรนัก เพราะถ้าอาจารย์เริ่มสอนเมื่อไรผมก็จะหลับเมื่อนั้น เหมือนอย่างตอนนี้นี่แหละ หนังตาของผมเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆจนผมไม่สามารถรั้งมันไว้ได้อีกต่อไป ผมจมลงสู่ภวังค์ ก่อนจะค่อยๆหลับไปในที่สุด
 

            เพียงไม่นาน ผมก็ค่อยๆสะลืมสะลือตื่นขึ้นเนื่องจากแรงปะทะที่ใบหน้าเบาๆ ผมได้ยินเสียงเหมือนตั้มกำลังปลุกผมอยู่
 

            “ตื่นๆๆ ตื่นได้แล้วพี่อ้น พี่อ้นจะหลับอีกนานไหม” ตั้มดึงแขนผมเป็นเชิงให้ผมลุกขึ้น
 

            “อือ ขออีกประมาณสิบนาที” ผมงึมงำตอบกลับไป
 

            “ไม่ได้! จะไปกินข้าวไหมเนี่ย เดี๋ยวครูก็หาว่าผมดูแลพี่ไม่ดีหรอก ตื่นได้แล้ว”
 

            “งืมๆ...”
 

            “พี่อ้น ตื่นได้แล้วโว้ย พี่อ้น พี่อ้น นายกรกฎ ตุ่นแก้ว ตื่นนน ไอ้พี่กฎ!!!” ฝ่ามืออรหันต์ตบดังป้าบที่หลังผมอย่างแรง ผมสะดุ้งโหยงจนเกือบจะตกเก้าอี้ ให้ตายเถอะ! คนเขากำลังหลับสบายๆ ตกใจหมด
 

            “โอ้ย ตีพี่ทำไมเนี่ย” ผมร้องโอดครวญ
 

            “ก็พี่ไม่ยอมตื่นเองนี่ โดนอย่างนี้แหละดี จะได้จำ ไปๆ ไปกินข้าว” ตั้มพยายามดึงผมจากเก้าอี้ แต่ผมก็ยังคงมึนๆงงๆอยู่ โอย! ถ้ามันจะง่วงนอนขนาดนี้!
 

            “เฮ้ย จะหลับอีกแล้วเรอะ เลิกทำตัวเป็นหมีโคอาล่าหน้ามึนสักทีได้ไหม!!!” ผมขมวดคิ้ว นึกสงสัยกับคำว่า หมีโคอาล่าหน้ามึน
 

            “ทำไมเรียกพี่อย่างนั้นอ่ะ”
 

            “ก็พี่ชอบทำตัวเหมือนหมีโคอาล่าหน้ามึนนี่”
 

            “ยังไง?”
 

            “ก็หมีโคอาล่ามันขี้เซาจะตายไป วันๆเอาแต่นอน เหมือนใครบางคนแถวนี้” เหอๆๆ ช่างสรรหาคำมาแซวพี่จังเลยนะครับน้องตั้ม สมแล้วที่เป็นหัวหน้าสุดเกรียนของห้อง
 

            “ถ้าพี่เป็นหมีโคอาล่า น้องก็เป็นเงาะป่าล่ะครับ หัวฟูๆหย็อยๆ ตรงกับรูปลักษณ์เจ้าเงาะอย่างชัดเจนเลย ฮ่าๆๆ” ผมแกล้งแหย่ตั้มเล่นๆ ส่วนตั้มก็แยกเขี้ยวใส่ผมอย่างกินเลือดกินเนื้อ
 

            “ไอ้หมีโคอาล่าจอมกวนประสาท ไปกินข้าวเองเลยไป ไม่พาไปด้วยแล้ว” ตั้มหมุนตัวเดินออกจากห้องอย่างหัวเสีย เมื่อตั้มเดินไปจนลับสายตาผมก็ปล่อยก๊ากออกมาเต็มที่
 

            “ฮ่าๆๆๆๆ แกล้งตั้มนี่สนุกเป็นบ้า เอ หมีโคอาล่างั้นหรอ น่ารักดีแฮะ ฮ่าๆๆ” [เดี๋ยวนะ ไอที่น่ารักนี่หมายถึงตั้มหรือหมีโคอาล่าเนี่ย ช่างมันๆ ก็น่ารักทั้งคู่นั่นแหละ (เอ่อ แล้วผมไปเอาความคิดนี้มาได้ยังไงกัน งงตัวเองวุ้ย!)]


 

 

            [Tum’s part]
 

            โรงอาหาร
 

            “เฮ้ย ตั้ม เป็นอะไรวะ ทำหน้าบูดมาเชียว” ไอ้ดิวพูดขึ้นในขณะที่ผมกำลังเดินมายังโต๊ะอาหาร
 

            “ก็ไอ้พี่กฎอ่ะดิ อยู่ๆมาหาว่าฉันเหมือนเงาะป่า นี่ฉันเหมือนตรงไหนวะ” ผมพูดอย่างหงุดหงิด
 

            “พี่กฎ?”
 

            “ก็ไอ้พี่อ้นนั่นแหละ อารมณ์เสียโว้ย คนบ้าอะไรวะ หน้าตาดีซะเปล่า แต่ปากกลับไม่ได้ดีเหมือนหน้า!!!” ผมบ่น
 

            “นายคิดไปเองเปล่าวะ ฉันว่าพี่กฎของนายก็ดูเป็นคนเรียบร้อยดีออก” ไอ้ดิวพูดเข้าข้างเจ้าหมีโคอาล่าหน้ามึนนั่นสุดๆ
 

            “เรียบร้อยกับผีนะสิ! นายไม่ได้เจออย่างฉัน นายจะไปรู้ได้ยังไง แล้วอีกอย่างมันไม่ใช่ พี่กฎของฉัน โว้ยยย” ผมเถียงเสียงดังจนคนอื่นเริ่มหันมามอง
 

            “เออๆ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่วะ ไม่เห็นต้องเสียงดังขนาดนั้น ว่าแต่นายคิดหรือยัง เรื่อง การต้อนรับนั่นน่ะ”
 

            “อืม ก็คิดๆไว้บ้างแล้วล่ะ รับรองงานนี้มีเฮ หึๆ” ผมอยากเห็นหน้าของไอ้พี่กฎตอนผมแกล้งจัง ท่าทางจะสนุกพิลึก ผมมีความรู้สึกว่าตั้งแต่เจ้าหมีโคอาล่าย้ายเข้ามา ผมยังแกล้งหมอนั่นไม่สำเร็จเลย มันก็มีบ้างที่ผมได้แกล้ง แต่ผมจะโดนตอกกลับตลอด แถมตอกกลับได้เจ็บแสบกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก ให้ตาย! ใครจะไปคิดว่าภายใต้รูปลักษณ์ที่ดูดีนั่นกลับแฝงไปด้วยความกวนประสาทขนานแท้ ผมคงต้องระวังไอ้พี่กฎให้มากขึ้นแล้ว!
 

            “คุยอะไรกันอยู่หรอครับน้องๆ” เฮ้ย! ไอ้พี่กฎ ตายยากซะจริง พูดถึงปุ๊ปมาปั๊ป
 

            “ไม่มีอะไร ผมขอตัวก่อน” ผมทำท่าจะเดินออกไป แต่พี่กฎก็จับบ่าผมเอาไว้แล้วหมุนตัวผมให้หันกลับมาเผชิญหน้าอย่างรวดเร็ว
 

            “ตั้มยังไม่ได้กินข้าวเลยนี่ มาๆ มานั่งกินกับพี่ก่อน ไหนบอกว่าจะเป็นคนพาพี่มากินข้าวไง พี่อุตส่าห์ซื้อข้าวมาเผื่อเลยนะเนี่ย” พี่กฎพูดพลางดันตัวผมให้นั่งลงตรงโต๊ะอาหาร ส่วนผมก็ได้แต่นั่งตามอย่างขัดใจ จริงๆก็ไม่ได้ขัดใจมากหรอก เพราะผมหิว! และมันเป็นของฟรีด้วย! ใครจะปฏิเสธของฟรีกันล่ะ ฮ่า! ในเมื่อเขาเลี้ยง เราก็ต้องรับไว้เป็นมารยาทจริงไหม [พวกคุณอย่าหาว่าผมตะกละนะ มันเป็นมารยาท!]
 

            “กินช้าๆก็ได้ตั้ม อาหารอร่อยล่ะสิท่า ก็แหงล่ะ พี่เป็นคนไปซื้อมาเองเลยนี่ ฮ่าๆๆ” พี่กฎยิ้มขำๆ
 

            “แหวะ หมีโคอาล่าหลงตัวเองสุดๆ” ผมพูดทั้งที่ข้าวยังอยู่เต็มปาก
 

            “ระวังจะติดคอนะครับ...เงาะป่า ^^
 

            “ไอ้หมีโคอาล่าหน้ามึนจอมกวนประสาท = =
 

            “น้องเงาะป่าจอมเกรียน ^^
 

            “ไอ้หมีโคอาล่าขี้แกล้ง = =**
 

            “เจ้าเงาะน้อยจอมแซว ^^
 

            ผมคงจะเถียงกับพี่กฎอีกนานถ้าไม่ติดที่ว่าไอ้ดิวมันบ่นขึ้นมาซะก่อน “จะเถียงกันอีกนานไหมเนี่ย พวกคุณเห็นหัวผมบ้างไหมครับ ผมนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคนนะ ทำอย่างกับว่าโลกนี้มีเพียงเราสองไปได้”
 

            ผมทำตาเหลือกใส่ไอ้ดิวอย่างโมโห แล้วลงมือกินข้าวต่ออย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ผมแอบเห็นไอ้พี่กฎทำตาวาววับประหลาดๆเล็กน้อยก่อนมันจะหายไปอย่างรวดเร็ว จะทำตาแบบนั้นเพื่อ? โว้ย ช่างเหอะ ตอนนี้ผมหิวววว!!!


********************************************************

Talk with writer
 

จบไปอีกตอนแล้วจ้า

คู่นี้เขาเถียงกันไม่หยุดเลยเนอะ

เจ้าเงาะตั้งฉายาให้พี่อ้นของเราแล้ว 555

มาลุ้นกันเถอะว่าตอนหน้า หนูตั้มของเราจะทำยังไงต่อไป

 

ขอเม้นหน่อยนะฮ้า อย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงาน้า ไรท์จะได้รู้ว่ายังมีคนติดตามอยู่ *O* //ทำตาปิ๊งๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #88 !Mymimz :) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 11:36
    >__________<
    #88
    0
  2. #31 Jutamas Wasombut (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 22:11
    555555555 หมีโคอาล่า
    #31
    0
  3. #27 แพมมี่จัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 20:20
    สรรหาคำได้เยี่ยมมากอ่ะ
    #27
    0
  4. #20 AonTum28FC (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 20:14
    พี่โคอะล่าหน้ามึน กับน้องเงาะป่าจอมเกรียน น่ารักดี เถียงกันไปเถียงกันมาทำแบบโลกนี้มีเพียงเราสองอย่างพี่ดิวว่า น่ารักดีออก ✊✋
    #20
    0
  5. #19 อั้มต้น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 19:58
    สนุกมากเลยคะไรท์เตอร์ ชอบหมีโคอาร่าปะทะเจ้าเงาะ น่ารักมาก



    มาอัพต่อไวๆนะคะ ชอบคะ
    #19
    0
  6. #17 ชะเอม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 19:21
    ไรท์อัพเร็วๆๆๆๆๆ น๊า ><



    สนุกมากๆเลย กวน_ีน ทั้งคู่ 55555
    #17
    0
  7. #16 mint (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 01:39
    55555555 หมีโคอาล่า วันๆเอาแต่นอน

    ใช่เลยอะพี่กฎ
    #16
    0
  8. #14 Respire (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:58
    โอ๊ยยย สนุกอ่ะ แสบนักนะพ่อเงาะ แต่พี่อ้นดันรู้ทันซะด้วย นี่แหละน้าเค้าว่าคู่กันย่อมที่จะทันกันทุกเรื่อง สมน้ำ สมเนื้อกันดี
    #14
    0
  9. #13 S♥ne Sunbright (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 15:46
    ไรท์แต่งได้น่ารักมากเลย>< มาต่อเร็วๆนะคะชอบ ><
    #13
    0
  10. #12 ผมตกเป็นของเค้าแล้ว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 07:47
    ไรท์น่ารักที่สุดในสามโลก เลย



    อัพ เร็วๆๆๆๆ นะ เค้าอยากอ่าน >////<



    (ผมตกเป็นของเค้าแล้ว) ฟินสลบค่าาา 555
    #12
    0
  11. #11 love-HKS-love :3 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 02:37
    หนุกๆ หนุกมากๆอ่ะ มาต่อเร็วๆนะอยากอ่านต่อ
    #11
    0
  12. #9 kik_snoooy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 21:26
    หนุกมากเลยค่ะ อัพต่อเถอะนะพลีสสสสส ><
    #9
    0