ตอนที่ 11 : ราตรีที่ 10. คู่ชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 982 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61

“เจ้าอยากนอนที่ใดคืนนี้ ด้วยข้าวของที่เจ้าให้ข้ามา น่าจะพอเช่าโรงเตี๊ยมดี ๆ ให้เจ้านอนได้สักหนึ่งปี”

“ไม่ล่ะ” ไห่อี้ซิ่วเบ้หน้า หากของพวกนั้นสามารถนอนโรงเตี๊ยมได้หนึ่งปี ข้าขอให้ท่านเก็บมันเอาไว้เป็นค่าอาหารและค่ายาดีหรือไม่”

“งั้นเจ้าจะนอนที่ใดกัน”

“วัดร้างก็ดี ในป่าข้างทางก็ได้” ไห้อี้ซิ่วตั้งท่าคิด “แต่ข้าอยากลองไปนอนริมทะเลสาบสักครั้งเหมือนกัน”

“เจ้าไม่เคยนอนค้างนอกบ้านเลยใช่หรือไม่”

“ใช่”

“แล้วเจ้าไม่กลัวเลยหรือไร สถานที่แต่ล่ะอย่างที่เจ้าว่ามา ประตูไม่มี กำแพงไม่แข็งแรง ผู้ใดจะเข้ามาใกล้เมื่อไหร่ก็ย่อมได้”

“ถึงตอนนั้นค่อยหาทางหนีกันไป ข้าขอแค่เพียงเรื่องเดียวเท่านั้นจริง ๆ”

“อันใด ?”

“ห้ามท่านทิ้งข้าเอาไว้คนเดียวอย่างเด็ดขาด”

“หา ?”

นางชูมือที่กำลังจับกันไว้ขึ้นมาในระดับสายตา

“ปกติแล้วข้าไม่เคยไปไหนคนเดียวเลยสักครั้ง ต้องมีเหยียนฮุ่ย ท่านพ่อ หรือท่านพี่คนใดคนหนึ่งติดตามมาด้วยตลอด ซึ่งตอนนี้ข้าก็มีท่าน ดังนั้นเรื่องเดียวที่จะทำให้ข้าหวั่นใจ คือการที่ท่านหายไป แล้วทิ้งข้าเอาไว้ในสถานที่ซึ่งไม่คุ้นเคยเลยสักนิดคนเดียว”

“เจ้าเป็นคุณหนูใหญ่แน่หรือ ?”

ชางหยูเวยเหล่ตามองนาง พลางเหลือบไปมองเท้าที่ไม่ได้รัดอย่างเช่นลูกคุณหนูบ้านอื่น

“ท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่ชาย ทนเห็นข้าร้องไห้ไม่ไหว พวกเขาจึงตัดสินใจ เลิกบังคับข้ารัดเท้า”

“งั้นนี่ก็เป็นเรื่องโชคดีของข้า หากต้องให้อุ้มเจ้าเดินไปด้วยเกรงว่าอีกสิบปีก็ไม่น่าจะถึงบ้านของข้า”

“อะ” นางชะงักเท้า “ท่านมีบ้านด้วยหรือ ? ข้านึกว่าท่านพูดเล่นเสียอีก”

“เอาไว้เดินเท้าถึงบ้านข้าเมื่อไหร่เจ้าก็จะรู้เอง”

 

หลังจากเดินกันมาจนปวดเท้า ที่แรกที่ชางหยูเวยตัดสินใจพาไห่อี้ซิ่วพักผ่อนคือริมทะเลสาบหูไท่แบบที่นางต้องการ เขาเริ่มลงมืก่อกองไฟ โดยนางตัดสินใจปัด ๆ พื้นหญ้าอย่างไม่ใส่ใจ แล้วใช้ห่อผ้าหนุนต่างหมอน

“ข้าจะไปหาอาหารมาให้ เจ้ารอที่นี่ได้หรือไม่”

“ท่าน...จะไม่ทิ้งข้าไปใช่หรือไม่”

“ทำไมข้าจะต้องทิ้งเจ้า...”

“ก็...ข้าไม่มี...ทรัพย์สินใดให้พี่หยูอีกแล้ว”

“งั้น... เจ้ากอดถุงผ้านี่ไว้”

ชางหยูเวยส่ายหน้า พลางโยนถุงผ้าที่ภายในใส่ของมีค่าให้นางถือเอาไว้ ไห่อี้ซิ่วกระพริบตาปริบ ๆ อย่างไม่เข้าใจ ไม่นานนัก ชางหยูเวยก็จากไป โดยที่นางได้แต่นั่งชันเข่ามองถุงผ้าในมือด้วยความกังวล

หลังจากชะเง้อคอรอสามีจนเกือบเคลิ้มหลับ ในที่สุดเขาก็กลับมาพร้อมด้วยนก กระต่ายป่า และผลไม้ป่าอีกหลากหลายชนิด นางรับหน้าที่ล้างผลไม้ป่าให้สะอาด โดยที่เขาเริ่มจัดการกับนกและกระต่ายป่าเหล่านั้น ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็เริ่มลงมือกินผลไม้ป่า เพื่อรอคอยให้นกและกระต่ายสุก

“ทำไมเจ้าถึงแต่งงานกับข้า”

ท่ามกลางความนิ่งเงียบอยู่ ๆ ชางหยูเวยก็เอ่ยถามเรียกสายตาของไห่อี้ซิ่วให้ช้อนดวงตากลมโตของนางให้ขึ้นมามองเขา

“ทำไมพี่หยูถึงเพิ่งมาถาม...”

สีหน้ากังวลของนางฉายชัดออกมา

“ข้าแค่สงสัย ว่าแค่เพียงเพราะสกุลใหญ่ในยุทธภพอย่างสกุลฟู่ไม่แต่งงานกับเจ้า เจ้าที่กลัวขายหน้ามาก จำเป็นต้องลงทุนขนาดติดตามสามีขอทานเช่นข้าออกมาลำบากเชียวหรือ ?”

“ข้า...”

นางเม้มปากแน่น เหลือบมองตรงไปยังกองไฟ ในหัวของนางกำลังตีกันวุ่นวาย ว่านางควรจะรักษาหน้าของตน หรือกล่าวความจริงกับชางหยูเวยที่ก้าวเข้ามาเป็นสามีของนาง

หากนางเห็นเขาเป็นสามี...นางก็ไม่ควร..มีความลับต่อเขา

“ตอนแรกข้าก็คิดว่าจะหาผู้ใดสักผู้หนึ่งมาจัดงานแต่งงานกำมะลอขึ้นมาเพื่อรักษาหน้าข้าไว้”

“งั้นทำไม...เจ้าถึงตกลงรับเงื่อนไขที่แต่งแล้วห้ามหย่าของข้า...”

“พี่หยูรู้หรือไม่ ว่ากว่าจะเดินไปถึงยังบ้านร้างที่ท่านอาศัยหลับนอน ข้าเดินผ่านบุรุษมานับสิบนับร้อยคน”

“หือ ?”

“พอได้ยินว่าข้าแซ่ไห่ นามว่าอี้ซิ่ว บุรุษเหล่านั้นก็พากันแตกกระเจิง บ้างก็ว่าไม่กล้าแต่งกับข้าเพราะกลัวสกุลฟู่จะไม่พอใจ บ้างก็กลัวว่าข้าจะไม่สามารถทำหน้าที่ภรรยาได้ บ้างก็กลัวว่าจะกลายมาเป็นคนรับใช้ของข้าบ้าง”

นางแค่นรอยยิ้มเศร้าออกมาครู่หนึ่ง

“มีแต่ท่านเท่านั้น...ที่นอกจากจะไม่เกรงกลัวต่อแซ่ของข้า ท่านยังกล้ายื่นข้อเสนอว่าท่านยินดีให้ข้าทำหน้าที่ภรรยาให้ท่าน และจะไม่ยอมหย่ากับข้า”

“ความหมายของเจ้าก็คือ เพราะไม่มีใครกล้าแต่งกับเจ้า เจ้าจึงตกลงที่จะแต่งงานกับขอทานเช่นข้า”

“มิผิดนัก”

นางแย้มรอยยิ้มบาง ๆ แต่ไม่ได้กล่าวสิ่งที่คิดออกไปว่า เพราะขอทานอย่างเขาคิดว่านางจะเป็นภรรยาได้ต่างหากเล่า นั่นต่างหากที่ทำให้นางยินดีแต่งกับเขา

“ตรงข้ามกับข้ายิ่งนัก”

“หา ?”

“เพราะมีสตรีไล่ตามหวังจะจับข้าทำสามีให้ได้ ข้าเลยตัดสินใจแต่งงานกับเจ้า”

หา...

นอกจากนางยังมีสตรีอื่นที่ทั้งโง่เง่า ทั้งฟั่นเฟือนจนกล้าตัดสินใจแต่งงานกับขอทานอีกหรือ ?

“พี่หยูต้องล้อข้าเล่นแน่ ๆ “

“กินเถอะ... เจ้าคงจะหิวแล้ว”

ชางหยูเวยส่งรอยยิ้มลึกลับให้ภรรยาพลางฉีกน่องกระต่ายส่งให้นางรับมาถือเอาไว้ นางแย้มรอยยิ้มให้เขาแทนการขอบคุณ หลังจากกินอาหารและพูดคุยกันทั่วไป นางที่เหนื่อยมาทั้งวันก็เผลอนั่งหลับไป จนชางหยูเวยช่วยประคองให้นางนอนลง ใช้ย่ามผ้าต่างหมอน โดยมีเขาใช้สองแขนหนุนศีรษะเงยหน้าเหม่อมองท้องฟ้ากว้าง

“เดี๋ยวเจ้าจะได้รู้ว่าการเป็นภรรยาของชางหยูเวยไม่ง่ายอย่างที่คิด”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจถูกบุรุษหนุ่มที่กำลังแหงนหน้ามองท้องฟ้าเหลือบมองดวงดาวกระตุกยิ้มออกมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 982 ครั้ง

1,238 ความคิดเห็น

  1. #1226 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 14:06
    คุณสมบัติที่อยากได้คืออึดถึกทนซินะ
    #1226
    0
  2. #603 IIaom (@iiaomjompoan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:21
    อึดถึกทน5555
    #603
    0
  3. #432 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:59
    งานหนักแน่นางเอกเรา
    #432
    0
  4. #288 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 16:21
    มันใช่เลยละใครล่ะที่จะโดน?5555
    #288
    0
  5. #126 Puig (@Puig) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:54
    ร้ายกาจจจ
    #126
    0
  6. #108 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 09:03
    แต่งเมียถูกคนสะด้วยได้ไปกำหราบสาวๆพวกนั้นแน่เพราะเมียท่านย่อมใครที่ไหนเด๋วรู้เลยแหมชอบจริงสองผัวเมียคู่นี้
    #108
    0
  7. #92 Bumnimkong (@Bumnimkong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:18

    พี่หยูท่านคือใครรึ
    #92
    0
  8. #90 kanoknat81 (@kanoknat81) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:09
    กลัวใจว่าตอนรู้ความจริงน้องจะทิ้งเอา เพราะน้องไม่น่าจะชอบคนโกหก
    #90
    0
  9. #89 OuWate (@OuWate) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 08:54
    อย่าแกล้งน้องเยอะน่ะ น้องน่าสงสารพอแล้ว หวานๆกันไปจ้า
    #89
    0
  10. วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 07:18

    คนมีความลับ
    #88
    0
  11. #87 นมเย็น (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 06:52

    พี่เวยแหย่นางนิดหน่อยพอนะอย่าแกล้งน้อง

    #87
    0
  12. #86 chatchaomn (@chatchaomn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 05:22

    สนุกค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #86
    0
  13. วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:33
    เล่นกับความรู้สึก... เดีืยวน้องไม่สนใจแล้วจะร้องไม่ออก
    #85
    0
  14. #84 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:07

    ชักจะกลัวพี่หยูซะแล้วสิ เค้าคิดอะไรอยู่ อี้ซิ่วยังบอกความในใจให้พี่หยูไม่หมด นางจะโดนทดสอบอะไรอีก ลุ้นค่ะ ขอบคุณค่ะ

    #84
    0
  15. #83 QuarkP (@pikkyoopz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:06
    เฮียนี่ลีลาจริงๆเลย 555
    #83
    0
  16. #82 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 23:39

    นั่นๆๆๆๆๆๆงัย เฮียต้องเป็นประมุขพรรคมารแน่ๆ อันดับ1ในใต้หล้า

    #82
    0
  17. #81 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:46
    ค้างค่ะๆๆๆๆๆๆ
    #81
    0
  18. #80 ANGELBABYCOOL (@ANGELBABYCOOL) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:43

    ตกลงพี่หยูเป็นใคร

    แม่ทัพ ท่านอ๋อง องค์ชาย

    #80
    0
  19. #79 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:29
    สั้นจุง
    #79
    0
  20. #78 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:28

    จบแบบลุ้นๆๆ
    #78
    0
  21. #77 nikename2 (@Nikename) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:25
    พี่อย่าร้ายกะนัองมากนะ
    #77
    0
  22. #76 may46 (@may46) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:21
    รอน้าาาาาา
    #76
    0