52Hz เศษส่วนความเหงา (YAOI) สนพ.OvergraY

ตอนที่ 6 : เศษส่วนความเหงา 05 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 491 ครั้ง
    8 ก.ย. 61


เศษส่วนความเหงา 05

คนที่ทำเราเจ็บไม่น่าจดจำเท่าคนที่ช่วยเราไว้

 

                แค่กำจัดความเหงาตัวเอง

 

                ผมมองเพดาน คิดถึงคำพูดที่ลอยวนอยู่ในหัว โกโก้ที่หมอกชงให้เย็นชืดไปหมดแล้วเพราะผมวางทิ้งไว้นอกระเบียง ขณะที่นอนฟังเสียงนาฬิกาติ๊กต่อกท่ามกลางความเงียบสงบ ผมพยายามคิดตามที่หมอกพูด ค้นหานัยแฝงแม้ว่าจะตาใกล้ปิดเต็มทน

 

                ผมควรจะนอน ไม่ใช่นั่งรอใครบางคนกลับมา

 

                จะตีสองแล้ว ข้างห้องผมก็ยังไม่ได้ยินเสียงประตู

 

                ผมหยิบมือถือมาดู คิดอยู่ว่าควรจะทักไปหาเขาดีไหม ผมคิดว่าผมกำลังทำให้เขาหงุดหงิดใจ

 

                กลิ่นนิโคตินที่เขาฝากไว้ มันยังฝังลึกอยู่ในริมฝีปากผม

 

กึก !

 

                เสียงเปิดประตูอย่างถือวิสาสะทำให้ผมแกล้งหลับ ซ่อนมือถือไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนา ตั้งใจฝังเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาโดยไม่ลืมตาดูว่าเป็นใคร

 

                กลิ่นโคโลญจน์ที่เขาใช้คละเคล้าไปกับกลิ่นบุหรี่ที่บอกว่าเขาสูบจัดแค่ไหน

 

                รวมถึงกลิ่นน้ำหอมที่ผมไม่รู้จัก

 

                เดี๋ยวมดก็ขึ้นหมดพอดี เจ้าตัวพึมพำ ได้ยินเสียงฝีเท้าผละออกไป ผมปรือตามอง เห็นหมอกเดินไปหยิบแก้วโกโก้ที่ตั้งไว้ตรงระเบียงมาถือไว้ เขามองมันถอนหายใจคล้ายเหนื่อยหน่าย

 

                ผมไม่ได้กินมันเลยตั้งแต่ที่เขาเดินออกไป

 

                แม้กระทั่งตอนเขากลับมา มันก็ยังอยู่ที่เดิม

 

                หมอกส่ายหน้า เขาเดินกลับเข้ามาปิดประตูระเบียงแล้วหายไปข้างนอก ผมคิดว่าควรจะทำเป็นตื่นแล้วออกไปหาเขาดีไหม อย่างน้อยก็น่าจะดีกว่าปล่อยไปแบบนี้

 

                ทว่าเขากลับเดินเข้ามา

 

                หยุดยืนอยู่ข้างๆ กวาดตามองผมที่แกล้งหลับอีกครั้งโดยไม่พูดอะไร

 

                เสียงเครื่องปรับอากาศแลดูจะเบาไปเมื่อเทียบกับสิ่งลมหายใจ และเสียงหัวใจที่เต้นอยู่ในอก ผมไม่รู้ว่าหมอกกำลังทำอะไร ผมหลับตาแน่น ข่มไม่ให้ความแตกก่อนจะได้ยินความลับ ปลายนิ้วร้อนผ่าวเกลี่ยแก้มผมเบาๆ ทัดเส้นผมที่ลงมาปรกหน้าไปทัดหู

 

                ผมแกล้งปรือตามองดู มั่นใจว่าตอนนี้ทุกอย่างมืดหมดจนมองไม่เห็นว่าลืมตา

 

                ในความมืดนั้นผมเห็นหมอกมองมา เขาย่อตัวคุกเข่าขณะยื่นหน้ามาจูบหน้าผากผม

 

                ความอุ่นร้อนแผ่ซ่านไปทั่วผิวบริเวณนั้น เสริมทัพด้วยกลิ่นบุหรี่ยี่ห้อเดียวกัน มันทำให้ผมสบายใจอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าก่อนหน้านี้เราเหมือนจะมีเรื่องกันก็ตาม

 

                มันไม่เชิงว่าทะเลาะ เราไม่ได้ขึ้นเสียงกัน

 

                เขาก็แค่จูบผม

 

                แค่บอกว่าเขากำจัดความเหงา

 

                แค่ผมไม่เข้าใจว่าทำไม

 

                เหมือนกับตอนนี้ที่ไม่เข้าใจ

 

                ตื่นอยู่ใช่ไหม

 

                โดนจับได้

 

                ผมลืมตามองแบบเต็มตา มองคนที่ลากสายตามาสบ ไม่มีคำเอื้อนเอ่ย มีแค่ลมหายใจที่เต้นผิดจังหวะ เราสองคนสบตากันเนิ่นนานจนลืมเวลา

 

                กระทั่งเขาเป็นฝ่ายเลื่อนมือมาลูบหัวผมเบาๆ

 

                นอนได้แล้ว พรุ่งนี้มึงมีเรียนเช้า

 

                “...มึงกลับช้า

 

                ตลก

 

                เขาก็กลับแบบนี้แทบทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก

 

                รถติด

 

                เขาโกหก

 

                จะตีสองแล้วรถที่ไหนจะติด

 

                ความเงียบปกคลุมเราอีกครั้ง เป็นสัญญาณของความรู้สึกที่ติดค้าง หลากหลายคำถามไหลวนอยู่ในหัว ทว่าปากกลับไม่ยอมขยับราวกับกลัวความผิด ฝ่ามืออุ่นๆ ที่สัมผัสเรือนผมอยู่นี่...

 

                หากถามตามความคิด จะยังอยู่ตรงนี้อยู่ไหม

 

                สนุกไหม

 

                “ไม่เลย

 

                “แล้วทำไมไม่รีบกลับ

 

                “...

 

                “โกรธกูเหรอได้ยินเสียงหัวเราะ ไม่รู้ว่าอยู่ในโหมดไหน มือที่ลูบหัวไว้ก็กลับมาลูบแก้มอีกครั้ง หมอก

 

                “ไม่ได้โกรธ มึงสิ ควรโกรธ

 

                “...

 

                “โกรธไหมล่ะ ? ผมเม้มปาก ผมแค่อึดอัดมันไม่ใช่ความโกรธ มันอาจขยะแขยงที่กูทำ

 

                “กูไม่เคยรู้สึกแบบนั้น

 

                “…”

 

                “ไม่มีวัน ผมตอบตามความจริง คิดไม่ออกเหมือนว่าถ้าเป็นคนอื่นจะรู้สึกแบบนี้ไหม แต่กับหมอก อาจเพราะสนิท อาจเพราะความไว้ใจ หากเขาทำแบบนั้นเพราะเหงาไม่ต่างจากผม ผมก็คิดว่ามันไม่แปลกที่จะทำ

 

                มันคงเป็นการเอาคืน

 

                หมอกไม่พูดอะไร เขากำลังอ่านความคิด สุดท้ายก็ถอนหายใจอย่างยอมแพ้

 

                กูกลับห้องก่อนนะ

 

                “ไม่เอา

 

                “ชิน

 

                “นอนนี่

 

                “…”

 

                “นอนกับกูไม่เชิงสั่ง ไม่เชิงขอร้อง แค่อยากบอกให้รู้ถึงความปรารถนา ผมไม่ชอบเวลาที่เรามีเรื่องติดค้างกันแล้วต้องห่างกัน ต่อให้สถานที่ที่เขาไปคือห้องของเขาก็ตาม แต่ผมก็อยากให้เขาอยู่ตรงนี้ ลูบหัว จับแก้ม และโอบกอดเหมือนที่เคยทำ

 

                ชินชากับความเหงาเป็นเพื่อนผม

 

                ตัวกูเหม็นเหล้า

 

                “หมอก นอนด้วยกัน

 

                “…”

 

                “นะเสียงของผมแผ่วเบาคล้ายกับกระซิบ ถึงอย่างนั้นก็สร้างแรงสะเทือนมากพอที่จะทำให้เขาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผมขยับตัว หยิบมือถือไปวางไว้ที่โต๊ะหัวเตียงฝั่ง แบ่งที่นอนให้เขาพลิกตัวหันเข้าหากัน มือหนายังทาบแก้มผม ไม่มีถ้อยคำเอื้อนเอ่ยราวกับโดนขโมยกล่องเสียง

 

                เจ้าตัวดึงผ้าห่มมาคลุมตัวผม กั่นกลางด้วยหมอนข้าง

 

                ทว่าผมดึงมันออก แล้วใช้เขาเป็นแทนมัน

 

                เป็นอะไร

 

                “เหงา

 

                “…”

 

                เหงามากเลย ตอบเสียงสั่นขณะที่กอดอีกฝ่ายไว้แน่น ฝังหน้าลงกับแผ่นอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ หมอกไม่ตอบผม ผมว่าเขาน่าจะเข้าใจทั้งหมด ดูได้จากมือที่เปลี่ยนมากอดผม อีกข้างก็แทรกลงกับกลุ่มผม สางเบาๆ คล้ายกับปลอบประโลมให้หายเหงา

 

                ผมยกยิ้ม นึกถึงวันเก่าๆ

 

                ตอนผมเหงา หมอกจะกอดผมไว้เสมอ แล้วบอกกับผมด้วยถ้อยคำธรรมดา

 

                อืม เหงาเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                หยาดน้ำกระทบร่าง

 

                ผมก้มมองสายน้ำมากมายที่ไหลผ่านร่างลงไปกระทบพื้น ความเย็นชืดของมันขับไล่ความเศร้าหมองในจิตใจ แทนที่ด้วยความสดชื่นพาให้ร่างกายตื่นตัวต้อนรับวันใหม่

 

                หากแต่ในใจผมกลับยังติดอยู่ในช่วงเวลาเดิมๆ

 

                เหงาเหมือนกัน

 

                ผมด่ำดิ่งสู่ความคิด ถ้อยคำที่ได้ยินเมื่อคืนนี้มันสลักลึกอยู่ในอกผม ทั้งที่มันเป็นแค่คำปลอบโยนเพื่อให้รู้ว่าเขาจะอยู่เป็นเพื่อนผม แต่ทำไมครั้งนี้ผมกลับรู้สึกว่ามัน...

 

                แตกต่างจากทุกที่

 

                เหมือนว่าหมอกกำลังซ่อนความคิดไว้ในคำพูดนั้น

 

                มึงกำลังคิดอะไรอยู่วะ ผมพึมพำพยายามค้นหาคำตอบในม่านหมอกที่มองอะไรไม่เห็น ผมอยากถามติดตรงที่ว่านั่นไม่ใช่นิสัยตัวเอง

 

                ผมไม่อยากก้าวก่ายห้องลับที่เขาสร้างไว้ในหัวใจ

 

                หมอกไม่ใช่คนที่คาดคั้นแล้วจะพูดออกมาได้ เขาจะพูดก็ต่อเมื่อเขาอยากพูด

 

                และเราก็รับรู้มันผ่านการกระทำ

 

                เว้นครั้งนี้

 

                ผมเดินออกมาจากห้องน้ำ แต่งตัวในชุดนักศึกษา เตรียมพร้อมสำหรับการไปเรียนวิชาเมเจอร์หลัก กระเป๋าเรียนถูกใส่หนังสือและชีทที่ใช้ในวิชานี่เรียบร้อยแล้ว แต่ผมไม่ได้เป็นคนจัดการมัน

 

                แถมมันยังถูกวางไว้คู่กับโทรศัพท์ ในห้องนั่งเล่นที่เราแชร์กันเสมอ

 

                มากินข้าว

 

                “อืมผมพยักหน้าตอนสบตากับเขา มือที่กำลังจะหยิบโทรศัพท์เลยวางไว้ก่อน เดินไปหาหมอกที่ทำเมนูง่ายๆ เช่นออมเล็ตให้ผมกิน ผมชอบรสมือของเขา มันอร่อย และถูกปากผมที่สุด

 

                ผมเทนมใส่แก้ว ยื่นให้อีกฝ่ายที่นั่งฝั่งตรงข้าม เขายกดื่มขณะที่ผมตักข้าวเข้าปาก

 

                ความเงียบปกคลุม แต่มันเป็นสัญญาณที่ดี

 

                วันนี้กูเลิกช้านะ

 

                “พรีเซนงานเหรอ ? ผมเอียงคอถาม เขาพยักหน้า

 

                งานที่เอามาแก้คราวนั้นนั่นแหละ อาจารย์เขาเลื่อนพรีเซนมาเป็นวันนี้

 

                “โอเค

 

                ถ้าจะกลับก่อนก็โทรมาบอก เดี๋ยวกูมาส่ง

 

                “ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวกูไปรอมึงที่คณะ

 

                “หืม ?

 

                “เดี๋ยวซื้อลาเต้ไปฝากผมยิ้มให้เขาสบายใจ แม้ว่าความแปลกใจจะฉายชัดบนทั่วหน้าของเขาก็ตาม แน่สิ ผมแทบไม่เคยไปรอเขาที่คณะ น้อยมากๆ ที่เคยทำ เพราะเวลาของเราแตกต่างกัน ส่วนใหญ่ถ้าเลิกแล้วเขาจะมาส่งก่อนวนรถกลับไปเรียนใหม่ อ้างว่าผมจะได้ไม่ต้องทำหน้าเหมือนรำคาญใครๆ

 

                ใช่ ผมรำคาญที่ผมอยู่ท่ามกลางคนมากมาย ผมก็ยังเหงาอยู่ดี

 

                แต่ครั้งนี้ผมขอเป็นข้อยกเว้น

 

                ไปโดนใครป้ายยามา ?

 

                “สงสัยเป็นอาจารย์มาลีผมหัวเราะให้เขายิ้มขำ อาจารย์มาลีคืออาจารย์ประจำวิชาหลักที่โคตรจะโหด และให้เอยากมากๆ เรียกได้ว่าเป็นครูปรับตัวฉกาจพอๆ กับอาจารย์ดิเรกที่ชอบจับผิดผมเลย

 

                เกิดเป็นผม ก็เหนื่อยหน่อย

 

                เอาเป็นตกลงตามนี้ รีบกิน จะได้รีบไป

 

                “วันนี้หิมะตกแน่ๆ เขาพึมพำตอนตักข้าวเข้าปาก ผมเลยเอาด้ามช้อนไปตีมือเขาเบาๆ เป็นการเอาคืนคนที่แซะผมแบบนั้น พอทำตัวดีล่ะมาแซะกัน พอทำตัวไม่ดีก็มาบอกว่าเหงา...

 

                เอาใจยากจังนะ เพื่อนคนนี้

 

 

 

 

 

 

 

                ผมไม่ได้ตอบข้อความพี่เอสตั้งแต่เช้า วันนี้วิชาหลักเล่นงานจนผมแทบไม่มีเวลาคุยกับคนด้านข้าง หลังจากบอกลาหมอกเสร็จผมก็ตรงดิ่งมาที่คลาส เนื่องจากผมมาเลทกว่าเวลาไปห้านาที ซึ่งถ้าอาจารย์มาลีแกไม่เลทกว่าวันนี้ ผมคงโดนเอฟจั่วหัวไปแล้ว

 

                และพอมาถึงเนื้อหาที่ยาวเหยียดเป็นหางว่าวก็สาดซัดเข้ามา

 

                เล่นเอาเด็กแพทย์ถึงกับอ่อนล้า ทุกคนทำหน้าเหมือนจะตายลงตรงนี้

 

                กูอยากลาออกเลยเอาจริง

 

                “อดทนมึง สู้ก่อน เพื่อนในคลาสบ่นกันไปมาอยู่ด้านหลัง พาให้ผมส่ายหน้าน้อยๆ ขณะที่มือจดตามสไลด์ วันนี้รายละเอียดมันยิบย่อยและต้องจำให้ได้ อีกไม่นานจะมีการสอบเก็บคะแนน

 

                คะแนนเก็บแทบไม่สำคัญกับวิชานี่ อาจารย์จะให้สอบติดๆกันเกือบทุกคาบ

 

                หลายคนเลยท้อตอนมาเรียน

 

                อย่ามัวแต่บ่นนะคะเด็กๆ รีบจดให้ทัน

 

ครืน~

 

                และห้ามเล่นโทรศัพท์ด้วย ไม่รู้ว่าแกได้ยินหรือจ้องจับผิดผมอยู่ก่อนหน้า เพราะตอนที่มีใครบางคนส่งข้อความมา แล้วผมทำท่าจะหยิบบางอย่างในกระเป๋าขึ้นมาดู อาจารย์แกก็ปรามไว้ ดวงตาสีสวยตวัดมาสบผม ทำให้ผมยกยิ้มอ่อนใจ

 

                สุดท้ายก็ไม่ได้เปิดข้อความนั้นดู เพราะไม่อยากกินปลา

 

                มันหนักหน่วงเหมือนกันกับสามสี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ดวงตาผมอ่อนล้า แค่จะหลับยังปวดไปทั้งหัว เด็กแพทย์หลายคนเลือกที่จะดิ่งไปหาคาเฟอีน ผิดกับผมที่เลือกซื้อโกโก้กับลาเต้ร้านประจำ

 

                ของโปรดผม กับของโปรดหมอก

 

                แต่จะอร่อยกว่านี้ถ้าหมอกเป็นคนชง

 

                เหมือนจะตายเลยนะ

 

                “ไม่ต่างกันหรอกผมยิ้มให้สามที่แซวผมจากด้านหลัง ผมเห็นขาเดินมากับเดือนนิเทศที่ผมจำชื่อไม่ได้ อีกฝ่ายนั่งอยู่ที่โต๊ะขณะที่สามเดินมาซื้อน้ำร้านเดียวกับผม มากับแฟน

 

                “อือ พามากินข้าว

 

                “…”

 

                “ไม่พาหมอกมาด้วยล่ะ ผมเอียงคอมอง เลิกคิ้วอย่างถามว่าทำไม เห็นโทนบอกว่าเมื่อเช้าเห็นหมอกทำหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่

 

                “หืม ?

 

                “ทะเลาะกัน ? ดวงตาหลุบตำหวนคิดว่าเมื่อเช้าเราทะเลาะกันหรือเปล่า เมื่อเช้าตอนเรากินข้าว เขาก็ยังยิ้มและหัวเราะอยู่เลยตอนผมบอกว่าจะไปหาเขาที่ตึก

 

                ก็ไม่น่ามีเรื่องอะไรกันนิ

 

                เปล่า ไม่ได้ทะเลาะกัน

 

                “…”

 

                “หน้ามันก็นิ่งแบบนั้นแหละ ผมตอบกลับรับเครื่องดื่มที่สั่งมาจากป้าร้านน้ำ ยื่นเงินให้เขาระหว่างรอตังค์ทอนก็ต่อบทสนทนากับหมอสาม

 

                เจ้าตัวนิ่งงันใช้ความคิดให้ผมสงสัย

 

                เป็นครั้งแรกที่อ่านออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่

 

                ไม่เชื่อเรา ?

 

                “คนมีอะไรในใจ มันอ่านง่ายเสมอ เขายิ้ม แต่กูไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายเรื่องของมึงกับมัน

 

                “…”

 

                “เอาเป็นว่ามึงก็ดูแลมันบ้างแล้วกัน

 

“…”

 

บางครั้งการมองข้ามความสำคัญของคนใกล้ตัว อาจจะเกิดขึ้นตอนมึงไม่รู้ตัวผมย่นคิ้วไม่เข้าใจความหมาย แต่แทนที่จะอธิบายสามกลับตบบ่าผม ยื่นหน้าบอกให้รับเงินทอนจากป้าที่ยื่นมาให้ ดันให้ถอยไปเพราะเขาจะได้สั่งบ้าง ตอนแรกผมจะถามต่อถ้าไม่ติดว่าโทรศัพท์สั่น

 

เป็นครั้งแรกของวันที่ผมได้ตอบพี่เอสที่ส่งข้อความมาหาตั้งแต่เช้า

 

7.15

S : อรุณสวัสดิ์

8.20

S : กินข้าวหรือยัง

9.30

S : วันนี้เรียนเช้าเหรอ

11.02

S : ชิน

13.59

S : ฮัลโหล

14.50

S : โกรธอะไรพี่หรือเปล่า

 

 

                ผมไม่รู้เลยว่าดองแชทเขาขนาดนี้ คงเพราะวันนี้ผมเรียนแต่วิชาหนักๆ เวลาหายใจแทบไม่มี พอจะตอบทีอาจารย์ก็มาเพ่งเล็งนู้นนี่ สุดท้ายผมเลยเลือกที่จะเก็บไว้ก่อน คิดว่าเดี๋ยวเขาทำงานก็คงมาตอบเอาตอนเย็นๆ ใครจะคิดว่าเขาจะรัวใส่ผมขนาดนี้ ไหนจะสายที่ไม่ได้รับอีก

 

                ผมเลยบอกความจริงที่ทำให้ผมต้องละเลยเขาไป

 

                CHIN : ขอโทษครับ ผมเพิ่งเลิกเรียน

               

 

 

                ผมเดินเอื่อยๆ มาที่ตึกนิเทศ มีหลายคนมองผมคงแปลกใจที่เห็นผมที่นี่ ผมนั่งรออยู่หน้าคลาสที่ร่างสูงกำลังพรีเซนงานอยู่ แม้จะไม่ได้เข้าไปดูก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศตึงเครียดที่แผ่ออกมา ผมยกโกโก้ขึ้นดูด มองลาเต้ที่ซื้อมาฝาก ไม่รู้ว่าอีกนานไหมกว่าเขาจะออกมา

 

                ถ้ามันละลายก่อนก็ค่อยไปซื้อใหม่ก็ได้

 

                S : วันนี้เรียนหนักเหรอ

 

                ผมก้มมองโทรศัพท์ กดตอบข้อความของคนที่น่าจะทำงานเวลานี้

 

                CHIN : ใช่ครับ วันนี้วิชาหนัก

                CHIN : ผมแทบตายแหนะ

 

                ยิ้มบางๆ โดยไม่ทันสังเกตว่ามีใครมองอยู่ รอสักแปปนึงข้อความนั้นก็ถูกอ่าน ผมนั่งเขย่าขาเหลือบตามองหมอกที่โต้ตอบกับอาจารย์เป็นระยะๆ ดูเหมือนนี่จะเป็นงานกลุ่ม และเขาเป็นหัวหน้า

 

                หรือเพราะงานส่วนนี้เขาเป็นคนรับผิดชอบหรือเปล่าก็ไม่รู้

 

                S : พี่ก็นึกว่าเราโกรธพี่ซะอีก เห็นเมื่อวานนี้จู่ๆก็ตัดสาย

                S : พี่ก็นอนเครียดว่าเผลอพูดอะไรผิดหรือเปล่า

 

                ผมนิ่งไปสักพักย้อนไปเมื่อวานว่าเกิดอะไรขึ้น จำได้ว่าผมกำลังจะพูดว่าคิดถึง แต่โดนหมอกป้อนนิโคตินเข้าปาก แล้วดึงมือถือไปตัดสายเขาซะก่อน

 

                และผมก็เอาแต่คิดเรื่องเขา จนลืมเรื่องพี่เอสไปเลย

 

                CHIN : ผมกดผิดแล้วงานมันเข้ามาพอดีน่ะครับเลยไม่ได้โทรกลับ

                CHIN : ขอโทษนะครับ

 

                ผมโกหกไปแบบนั้น ใครจะบอกว่าโดนเพื่อนสนิทจูบปาก แบบนั้นสายสัมพันธ์ที่สร้างมาก็คงพังทลายลงตรงนี้ พี่เอสส่งสติ๊กเกอร์มาให้ อาจจะกำลังพิมพ์อะไรส่งมาอีก ถ้าไม่ติดว่าคนที่ผมรออยู่เดินออกมายืนอยู่ตรงหน้า

 

                หมอกก้มมองผม ใบหน้านิ่งงันจนผมอดประหม่าไม่ได้

 

                ไม่เวิร์คเหรอ ?ผมถามไม่ทันสังเกตว่าคลาสเลิกแล้ว

 

                “ก็ดี งานไม่ต้องแก้ใหม่

 

                “แล้วทำหน้าบึ้งทำไม

 

                “…”

 

                “กินลาเต้ก่อน จะได้อารมณ์ดีผมส่งของโปรดให้เขากิน เก็บมือถือที่พี่เอสส่งอะไรสักอย่างมาหา บอกแล้วนิว่าวันนี้จะตามใจน่ะ เพราะงั้นเรื่องของผมคงต้องพับเก็บไว้ก่อน

 

                หมอกยืนมอง รับลาเต้ไปดื่มโดยไม่พูดอะไร

 

                แต่ก่อนที่เราจะลุกขึ้นเดินไป เขาก็ก้มมาป้อนลาเต้ให้

 

                ด้วยปากตัวเอง

 

 

 

ติดแท็ก #เศษส่วน52Hz

 

 

 

ติดตามนักเขียน ael_2543

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 491 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,129 ความคิดเห็น

  1. #1101 V💜K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 10:39
    งื้อ หมอก

    ป้อนเก่ง
    #1,101
    0
  2. #1096 Z-plusMing (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 13:33
    เอาล่ะเราไม่รู้อยู่ทีมหมอกเเล้วค่าา เพราะพี่เอสอะไรนั่นก็ยังไม่ปรากฎตัวด้วยเห็นคนที่จริงใจกับชินมีหมอกนี่เเหละ
    #1,096
    1
    • #1096-1 Kerepiman(จากตอนที่ 6)
      18 กันยายน 2563 / 20:37
      พี่เอสนี่คน? ถ้าไม่ปรากฏตัวนี่ว่าจินตนาการแล้ว 😂 ทีมนุ้งหมอกคร้า
      #1096-1
  3. #1066 _pn17 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 11:36
    นายหมอกเอาอีกแล้ว!!! นานไม่เคยเบาเลย เค้าบอกว่าอย่าเพิ่งกินน้อง!!!
    #1,066
    1
    • #1066-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      28 เมษายน 2563 / 12:13
      ใจเย็นๆ 55555
      #1066-1
  4. #1018 Pimnok2124 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:26
    โว้วคุณหมอก โว้วววว
    #1,018
    1
    • #1018-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:47
      โว้ววว
      #1018-1
  5. #999 Khunmocha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 01:23

    เชียร์หมอก ยุในสถานะ เฟรนโซนสินะ

    #999
    0
  6. #985 tunty0505 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:12
    ไม่ดีต่อใจเลยสักนิด หมอกเอ้ย
    #985
    0
  7. #935 NichaGosantor (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 23:23
    เขินนะ555555​
    #935
    1
    • #935-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      8 มิถุนายน 2562 / 07:12
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #935-1
  8. #899 geejajaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 08:46
    อ้าวเฮ้ยยยยยยยหมอกกกกกกกกก


    นี่คือ งง เลยทำไมชินไม่เอะใจ หมอกทำขนาดนี้ไม่น่าคิดแค่เพื่อนนนน
    #899
    1
    • #899-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      31 พฤษภาคม 2562 / 08:54
      เพราะเป็นเพื่อนกันมาตลอดและชินมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
      #899-1
  9. #864 Haruma_Hunsei (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 15:43

    อ๊ากกกกกก ทำมัย ปยสุดท้ายละมุม เขิลจังเล้ยยยย ดุจได้กินเอง ฮ่าาาาา แด่ค.มโนแรงนี้ 5555+

    #864
    1
    • #864-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      21 พฤษภาคม 2562 / 15:44
      เขินนน
      #864-1
  10. #824 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 14:13
    กี้ดดดดดดดดดดดด
    #824
    1
    • #824-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      11 เมษายน 2562 / 14:15
      ใจเย็นนน
      #824-1
  11. #817 FiShandBird (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 20:56
    กลางคณะเลยนะหมอก !!!!
    #817
    2
    • #817-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2562 / 20:58
      นิดนึงงง
      #817-1
    • #817-2 PimmyChu(จากตอนที่ 6)
      9 พฤษภาคม 2562 / 04:43
      ทำไมฉันเพิ่งได้อ่านนนนนนนน ฮืออออออออ หน่วง ๆ มึน ๆ ดี
      #817-2
  12. วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 20:08
    ฮื่อออเชียร์หมอกได้ไหม แบบยังไงดี ชอบบ แต่ก็เข้าใจชินอะก็รู้สึกกับเอสไปแล้ว
    #805
    1
    • #805-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      28 มีนาคม 2562 / 20:16
      ไฟท์ติ้งงง
      #805-1
  13. #707 TAT47 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 22:41
    เหงาเหมือนกัน = รักเหมือนกัน
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด
    หมอก นายมันสุดยอด เราเชียร์นาย เขิ้นนนน
    #707
    1
    • #707-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      11 มกราคม 2562 / 08:13
      ถือป้ายไฟฟ
      #707-1
  14. #653 imimmyy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:53
    กลายเป็นน้องที่ไม่ค่อยว่างซะแล้วพี่เอส
    #653
    1
    • #653-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      12 พฤศจิกายน 2561 / 19:54
      เอาแล้ว...
      #653-1
  15. #620 Jibangrin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 16:38
    โอ้ยยยย ฮือออ
    #620
    1
    • #620-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 16:41
      สู้ววว
      #620-1
  16. #606 eye-water maker (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 19:41
    ทำแบบนี้ไม่ดีดลยนะหมอก
    #606
    2
    • #606-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      29 ตุลาคม 2561 / 19:42
      ใจคนนน
      #606-1
  17. #578 ang_9potion (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:23
    เราไม่เข้าใจคนเหงาสองคนนี้ พวกเธอเล่นอะไรก๊านนนนน
    #578
    1
    • #578-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      23 ตุลาคม 2561 / 10:02
      พยายามทำความเข้าใจนะคะ
      #578-1
  18. #574 nkhantharat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 20:11
    หมอกกกกกกก
    เงียบๆนิ่งๆแต่ดูอบอุ่นนน
    #574
    1
    • #574-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      22 ตุลาคม 2561 / 20:19
      ช่ายยย
      #574-1
  19. #550 ntw96 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 18:43
    จูบ = หวง
    #550
    1
    • #550-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      20 ตุลาคม 2561 / 20:38
      หวงมาก
      #550-1
  20. #518 heartrocker2412 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 00:24
    กุมใจกับตอนนี้ ดีมากกก แอบน้ำตาซึม
    #518
    0
  21. #473 Noong7 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 22:08
    หมอกเราก็เหงา กอดเราที
    หมอกเราก็อยากกินลาเต้ เรากินด้วย 5555555555555555555555555555555555
    #473
    1
    • #473-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      15 ตุลาคม 2561 / 07:52
      ไม่สิ55555
      #473-1
  22. #321 Choco'l Pis (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 17:18
    โอ้ยอยากกินบ้าง
    #321
    1
    • #321-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 19:49
      น่าจะอร่อย
      #321-1
  23. #306 SUNOBA (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 06:38
    หมอกชอบป้อนด้วยปากหรอ แต่เดี๋ยวนะ ตรงนั้นหน้าห้อง!!!
    #306
    1
    • #306-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 06:58
      ไม่เป็นไรร
      #306-1
  24. #264 ilee2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:47
    ลาเต้หวานมัน
    #264
    1
    • #264-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      24 กันยายน 2561 / 17:48
      ต้องถามชินแฮะ
      #264-1
  25. #244 KYLM_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 02:00
    หมอกนี่ป้อนเก่งเนาะะ
    #244
    1
    • #244-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 6)
      23 กันยายน 2561 / 07:59
      ใช้ปากเก่ง5555
      #244-1