52Hz เศษส่วนความเหงา (YAOI) สนพ.OvergraY

ตอนที่ 24 : เศษส่วนความเหงา 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,573
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 299 ครั้ง
    10 ต.ค. 61


เศษส่วนความเหงา 23

วันที่ไม่มีคุณอยู่ ไม่รู้ว่าอากาศที่ทำให้หนาวหรือเพราะหัวใจมันหายไป

 

                ยิ่งกว่าโลกพังทลาย

 

                ผมมองแผ่นหลังกว้างที่หายลับสายตาไปไม่สนใจผมที่เรียกหา ผมทรุดตัวอยู่กับพื้น มีชิชาโอบกอดร่าง ปล่อยโฮออกมาไม่สนใจว่าคนแถวนั้นจะมองผมเหมือนคนบ้าแค่ไหน

 

                เวลานี้ผมกำลังเสียใจ

 

                เสียใจที่ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากปล่อยมันไปทั้งน้ำตา

 

                ผมทำใจไม่ได้ที่จู่ๆ มันก็ไปกะทันหัน ยังไม่รู้เลยว่าถ้ามันเร็วกว่านั้น ผมจะทำได้จริงหรือเปล่า บางทีผมอาจจะทำทุกทางเพื่อรั้งมันเอาไว้ก็ได้ ทุกทางที่สามารถยืดเวลาของเราให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป

 

                นี่คือคำขอโทษที่มันบอกผมใช่ไหม

 

                ตลอดไปไม่มีจริง

 

                กลับเถอะชิน หมอกเขาไปแล้ว

 

                “ฮึก ฮือ ไม่

 

                “กลับบ้านเถอะนะ นะคนเก่งชิชากอดปลอบผม เธอเองก็ร้องไห้ คงจะสงสารที่เห็นผมร้องไห้หนักขนาดนี้ พยายามดึง พยายามเกลี่ยกล่อมให้ผมยอมออกจากตรงนี้แล้วไปขึ้นรถ ผมร้องไห้หมดแรงเกือบเป็นลม กำมือถือที่เปิดหน้าจอข้อความของหมอกค้างไว้ตลอดทาง

 

                ผมไม่รู้ว่าคำบอกรักนั้นมันคือคำลา

 

                ไม่รู้ว่าการโอบกอดครั้งสุดท้ายคือการบอกว่าจะไม่มีมันอีกต่อไป

 

                ไม่รู้ว่าวันเกิดปีนี้ นี่จะเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์

 

                มันเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ที่ผมไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยสักนิด

 

                ผมสะอื้นจนเจ็บอก ร้องไห้จนเสียงแหบแห้ง เกือบหมดแรงตอนมาถึงห้อง ผมขังตัวเอง ซุกตัวอยู่กับที่นอน ให้กลิ่นนิโคตินในห้องหมอกโอบกอดผมไว้ ผมเจ็บเจียนจะขาดใจ นี่มันหนักกว่าตอนที่ผมเสียใจพี่อิชอีก หนักจนผมไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นถึงขนาดนี้

 

                หมอกมีอิทธิพลกับชีวิตผมหลายเท่า

 

                กูก็อยู่ไม่ได้

 

                ‘แต่กูต้องอยู่ให้ได้ ชิน

 

                ผมคดตัวฝังหน้าลงกับหมอนปล่อยหยาดใสให้รินรดกับเตียงนอน เฝ้าอ้อนวอนขอให้ช่วงเวลานี้ผ่านไปสักที เพราะผมไม่อยากนับว่าสี่ปีมันนานขนาดไหน ถ้าเมื่อคืนผมรู้ว่าเขาจะไป ผมจะกอดเขาไว้ ทำทุกอย่างที่ทำได้ ไม่ใช่แค่เรียกร้องว่าให้เขาทำอะไร

 

                ผมยังไม่ได้ตามใจเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว

 

                ฮึก ฮือ หมอก ผมกัดปากจนเจ็บไปหมด อีกสักพักมันคงเลือดออกถ้าผมยังไม่หยุดร้องไห้ ผมคิดถึงเขา มันร้าวแทบขาดใจ ผมอยากตื่นมาเจอเขา อยากได้กลิ่นของอาหารที่เขาทำให้ และกลิ่นบุหรี่ที่เขาสูบไว้ จะมากจะน้อยแค่ไหนก็ได้ ขอแค่ยืนยันว่าเขายังไม่ไป

 

                เขายังอยู่กับผม...เหมือนเดิม

 

                เสียดายที่มันคือการหลอกตัวเองไม่ต่างจากตอนพี่อิช ผมกลัวตัวเองต่อจากนี้ว่าจะคิดอะไรไม่ดีอีก เพราะผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตที่ไม่มีหมอกมันจะเป็นยังไง

 

                สิบสามปีที่อยู่ด้วยกัน มันนานจนเป็นทั้งชีวิตของกันและกันได้

 

                สิบสามปีที่จับมือกันไว้ ถ้าคนใดคนนึงหายไป ย่อมทำให้เวลาชีวิตเปลี่ยนค่าไป

 

                ผมเพิ่งเข้าใจนาฬิกาทรายที่แตกในความฝันนั้น มันคือการบอกว่าเวลาที่เราจะอยู่ด้วยกันมันสูญหาย สุดท้ายแล้วผมจะนั่งอยู่คนเดียวไม่มีใคร

 

                มีแค่น้ำตาที่ไหลเท่านั้นเป็นเพื่อนปลอบโยน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               

                ผมผล็อยหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นมาอีกทีก็ตอนหนึ่งทุ่ม ชิชามาเคาะประตูเรียกผมให้ตื่นจากความฝัน เธอเข้ามาไม่ได้เพราะไม่รู้ว่ากุญแจไขห้องหมอกนั้นอยู่ที่ไหน มีแค่ผมที่เข้ามาได้

 

                มันคือข้อตกลงของเรา

 

                ชิน ออกมาได้แล้ว ออกมาหาพี่หน่อย

 

                “…”

 

                “ออกมากินข้าวกันเถอะนะ เร็วคนเก่ง พี่คิดถึงชินจะแย่แล้วผมยันตัวเองขึ้น มองปลายเท้าเปลือยเปล่าที่พื้น คราบน้ำตายังหลงเหลืออยู่ นั่นแปลว่าแม้จะตื่นจากฝัน ผมก็ยังเจอกับฝันร้ายอย่างต่อเนื่อง โดยที่ไม่รู้ว่ามันจะจบลงเมื่อไหร่ แต่ยิ่งเวลามันเดินขึ้นไป...

 

                หัวใจผมก็แหลกสลายไปตามวินาที

 

                หมอกผมเรียกเจ้าของห้อง หวังเพียงให้เขาออกมาหา แต่สิ่งที่ได้รับมาคือความว่างเปล่า ความมืดในห้องกำลังโอบกอดร่างทำผมเสียน้ำตาอีกครั้ง ต่อให้เพิ่งจะหยุดร้องไปก็ตาม

 

                อยากรู้ชะมัดว่าคนเราจะร้องไห้ได้นานแค่ไหน

 

                หนึ่งวัน

 

                หนึ่งอาทิตย์

 

                หรือสี่ปี

 

                ผมคิดว่าอีกไม่นานคงเจอคำตอบ ผมเหม่อมองข้อมือตัวเองที่มีผ้าพันแผล มันไม่เลือดซึมแล้ว แต่ก็ไม่ได้แห้งสนิท ผมเห็นภาพมือของคนที่ผมคิดถึง เลื่อนมาจับมันนิดๆ

 

หมอกย่นคิ้วใส่

 

บอกกูทีว่ามึงไม่ได้ตั้งใจ

 

กูเป็นห่วงมึงมากนะ

 

คำพูดของเขาลอยวนในหัว เปลี่ยนเป็นภาพของคนที่กอดผมจากด้านหลัง ริมฝีปากร้อนกดจูบลงมา พึมพำว่าแค่ใส่เสื้อกันหนาวให้เพราะตัวผมเย็นเกินไป

 

จะได้อุ่นๆ

 

หมอกผมคว้ามือแต่มันโดนไหล่ แสดงให้เห็นว่ามันไม่มีอะไรนอกจากความคิด ผมรั้งสายตามองออกไปข้างนอก เห็นภาพของหมอกยืนสูบบุหรี่อยู่ ควันสีขาวลอยฟุ้งขณะที่เจ้าตัวหันมามองผม คีบบุหรี่ลงแล้วยกยิ้มให้ เป็นภาพที่ทำให้ผมลุกขึ้น เดินไปหา เลื่อนบาดเกล็ดออก สัมผัสกับสายลมที่โชยมา

 

                ความเย็นของมันไม่ต่างจากวันนั้นที่ผมจะฆ่าตัวตาย

 

                มวนที่สี่

 

                ‘แค่กำจัดความเหงาตัวเอง

 

                เขาพูดกับผม สีหน้าเรียบเฉยหลังเราจูบกัน ปล่อยควันคลุ้งก่อนจะเลือนหายไปท้องฟ้ากลายเป็นภาพมายาที่ผมสร้างมาหลอกตัวเองไว้ ผมยื่นมือ สัมผัสพื้นที่ว่างเปล่าก่อนจะปล่อยลงไป หันไปอีกทีก็เห็นหมอกกำลังนั่งดูหนัง เขามองมาที่ผม หัวเราะเบาๆ ราวกับขบขัน

 

                พลันก็กลายเป็นภาพที่เขาปีนราวกัน ใบหน้าเปื้อนน้ำตาบอกว่าจะตายด้วยกัน

 

                มึงอยากตายนักใช่ไหม เอาเลย ! กูจะโดดกับมึงด้วย !’

 

                ‘ถ้าจะตายก็ตายด้วยกัน เพราะกูทนไม่ไหวแล้ว กูทนเห็นมึงเจ็บต่อไปไม่ไหวแล้ว

 

                ‘กูรักมึงมากนะเว้ย ถ้ามึงไม่อยากมีชีวิต มึงก็ให้กูดิ กูดูแลได้

 

                “แต่มึงไม่ได้จะดูแลตลอดไป

 

กึก !

 

                “ตลอดไปไม่มีจริงผมทรุดฮวบร้องไห้กับราวกัน อยากจะกระโดดลงไปแทบขาดใจ แต่ความทรงจำนั้นกลับห้ามเอาไว้ให้กอดตัวเอง ยิ่งรวมกับคำพูดก่อนหน้านี้ที่เขาบอกผมอย่างใกล้ชิด

 

                บางครั้งเราก็เอาตัวเองไปผูกมัดกับคนอื่นมากไป จนเราคิดว่าเรามีค่าได้ก็เพราะเขา แต่มันไม่จริง มึงรู้ไหม

 

                ‘มึงมีค่าในตัวมึงเองอยู่แล้ว แค่มึงไม่มองเองก็เท่านั้น

 

                ‘หลังจากนี้มึงต้องให้ความสำคัญกับตัวเองให้มากนะ เพราะกูอยู่ให้ค่ามึงไม่ได้แล้ว

 

                “ฮือผมสะอื้นยกมือขึ้นปิดปากเพื่อกลั้นเสียง ผมจะให้ค่าตัวเองได้ไงในเมื่อผมไม่เคยเห็นตัวเองมีค่า ผมอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะหมอกให้ค่าผม ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองสำคัญพอที่จะมีชีวิตอยู่ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครมาเลี้ยงดู พ่อแม่ผมก็ทิ้งไปมีครอบครัวใหม่ พี่สาวก็ต้องทำงานหาเงินมาให้

 

                ผมมีแค่เขาคนเดียวที่เข้าใจ

 

                แล้วเมื่อเสียคนที่ไว้ใจไป ผมควรทำอะไร

 

                ควรเดินต่อไปยังไงดี

 

ติ๊ง !

 

                เสียงข้อความจากมือถือทำให้ผมหันไปหา หน้าจอที่สว่างวาบบนเตียงทำให้ผมคิดเพียงว่ามันคงเป็นแมสเสจไร้สาระ ทว่าอีกใจหนึ่งก็คิดว่าหมอกอาจจะส่งมา ขาทั้งสองข้างเลยต้องพยายามฝืนกายลุกขึ้นไปดู เอื้อมหยิบมือถือขณะที่ทิ้งตัวลงนั่งมองคลิปวิดีโอที่ถูกส่งมาให้

 

                วินาทีนั้นผมไม่รอช้าที่จะกดดูไป เพราะภาพที่ผมเห็นคือภาพของหมอก

                ในห้องนี้

 

                [ไงมึง กูเองหมอก]

 

                “…”

 

                [ถ้ามึงได้ดูคลิปนี้อยู่แปลว่ากูไปเมกาแล้ว และแปลว่ากูไม่ได้บอกมึงตรงๆ]

 

                เขายกยิ้ม หากแต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความเจ็บช้ำ

 

[กูขอโทษที่ไม่บอกลามึง กูทำใจไม่ได้ที่รู้ว่าจะทำมึงร้องไห้ กูไม่อยากเห็นมึงเสียใจ ให้มึงโกรธที่กูทิ้งไปยังดีซะกว่า]

 

[กูรู้ว่ากูทำมึงรู้สึกแย่นะ กูเองก็รู้สึกแย่ที่ไม่ได้บอกมึงเหมือนกัน จริงๆ กูรู้มาสักพักแล้วว่าต้องไปเรียนต่อเมกาตามที่พ่อสั่ง มึงก็รู้ใช่ไหมว่าพ่อกูโหดขนาดไหน กูผลัดเขามาหลายครั้งแล้ว เพราะกูอยากดูแลมึงมากกว่า แต่กูไม่ได้โทษมึงนะที่ทำให้กูไม่ได้ไปน่ะ กูแค่ติดมึงมากก็เลยทำใจไปไม่ได้]

 

[แต่พอเห็นมึงมีพี่เอสแล้วก็เลยคิดว่าควรไป กูคิดว่าเขาน่าจะดูแลมึงได้ ถึงกูจะดูเหมือนไม่อยากให้มึงคุยกับเขาก็ตาม]

 

[ตอนที่รู้ว่ามึงไปหาเขา ใจกูสลายมาก คงเพราะกูทำตัวแย่ๆ กับมึงด้วยแหละ มึงก็เลยตัดสินใจแบบนั้น ยอมรับว่ากูโกรธที่มึงไม่บอกกล่าว แต่การที่กูไปเมกาไม่ได้แปลว่ากูเอาคืนมึงนะ]

 

เขายกมือห้ามปราม เป็นท่าทางงุ่นงานชวนขบขัน

 

[กูแค่ต้องไปเรียนต่อ อีกไม่นานก็กลับมา ถ้าพูดว่าสี่ปีมันอาจจะฟังดูนาน แต่กูว่าเวลามันผ่านไปเร็วอยู่แล้ว จนมึงอาจจะไม่ทันสังเกตเลยว่ากูหายไป]

 

[กูไม่รู้ว่ามึงจะเสียใจอย่างที่กูคิดไหม แต่ถ้ามึงเสียใจ มึงต้องเข้มแข็งนะ]

 

หมอก

 

[กูอยากให้มึงมีความสุข กูมาเรียนเดี๋ยวก็กลับอาจจะไม่ได้ติดต่อหามึงบ้าง แต่จะทำเท่าที่ทำได้ ถึงตอนแรกกูจะตั้งใจตัดใจจากมึงด้วยก็ตาม แต่กูทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เพราะกูรักมึงมาตลอดสิบสามปีที่อยู่ด้วยกัน]

 

เขาหลุบตาต่ำ เลียปากขณะประสานมือกันตรงหว่างขา

 

[กูรักมึงมาก มึงเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้กูมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้]

 

[และจะเป็นเหตุผลเดียวที่ให้กูใช้ชีวิต ถึงตอนนี้กูจะอยู่ไม่ได้ที่ไม่มีมึง แต่กูต้องทำให้ได้]

 

ไม่...

 

[และถ้ามึงยืนยันว่ามึงเสียกูไปไม่ได้อย่างที่มึงพูดไว้…]

 

เขาเงียบไปก่อนจะถอนหายใจ

 

[อีกสี่ปีข้างหน้า ถ้ามึงยังไม่เปลี่ยนไป กูจะกลับมากอดมึงอีกครั้งนะ]

 

[กูรักมึง ชิน]

 

หมอกยกยิ้มก่อนจะเดินมาปิดกล้อง กลายเป็นบทสนทนาที่ตัดจบให้ค้างและชวนเดิมพันกับสิ่งที่ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้ไหม ผมร้องไห้ ยกมือขึ้นปิดปากกับความในใจที่ส่งมาให้ หมอกไปเรียนตามที่พ่อของเขาเคยขอเอาไว้ ผมเคยได้ยินเรื่องนี้ช่วงขึ้นปีหนึ่งใหม่ๆ แต่เห็นมันบอกว่าไม่ไปก็เลยไม่ได้สนใจ

 

ใครจะคิดว่าสองปีต่อมาแพลนนั้นยังไม่ล้มไป แล้วอาศัยจังหวะที่ผมมีคนอื่นตอบรับคำข้อนั้น

 

ผมไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง จะโกรธจะเกลียดก็ไม่ใช่ จะดีใจก็ไม่เชิง ผมยกมือขึ้นเสยผม มองวิดีโอที่กดค้างไว้ ภาพสุดท้ายคือภาพที่เขายิ้มให้ เป็นรอยยิ้มสุดท้ายเพราะตอนเราจากกันเขาไม่แม้แต่จะยิ้มดีๆ ให้ผม

 

เขาทำเหมือนว่าเราต้องตัดขาดราวกับจะไม่มีวันโคจรมาพบ แต่วิดีโอกลับเฉลยทุกการกระทำ

 

เขาแค่ไม่อยากเสียใจต่อหน้าผม

 

เขาแค่ไม่อยากเห็นผมร้องไห้

 

เขาแค่อยากเห็นผมยิ้ม ไม่มีเรื่องร้ายอะไร

 

ไม่งั้นวันเกิดปีแรกที่ไม่มีเขามันจะไม่น่าจดจำ

 

ปังๆ !

 

                “ชิน ! อยู่หรือเปล่าน่ะ เป็นอะไรไหม !”

 

                “ชิชา

 

                “ตอบพี่หน่อย ! ชิน ชิน !”พี่สาวตะโกนเรียกหาพร้อมกับทุบประตูห้องเสียงดังปัง วินาทีนั้นผมเลยเดินไปเปิดประตูให้เขา มองสีหน้าของคนขี้ตกใจที่ถลึงตาใส่ ผมโผเข้ากอดเธอ ฝังหน้าลงกับไหล่แล้วก็ร้องไห้ เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้นไหนบอกพี่

 

                “ฮึก ผมคิดถึงหมอกอะพี่ ผมคิดถึงจนจะบ้าอยู่แล้ว

 

                “ชิน...

 

                “แต่ผมต้องมีชีวิตใช่ไหม

 

                “…”

 

                “ผมต้องอยู่ให้ได้ใช่ไหม ชิชา ฮือ

 

                โธ่ชิน... ไม่มีคำตอบจากพี่สาว มีเพียงแค่การลูบหัวปลอบแล้วอยู่เป็นเพื่อนจนผมหยุดร้องไห้ ตลอดทั้งคืนผมได้อ้อมกอดของพี่สาวเป็นตัวเยียวยาไว้ รักษาหัวใจที่ฉีกขาดเต็มทน กำมือถือที่เปิดวิดีโอมันไว้แนบอก แล้วพาตัวเองจมลงสู่ความรู้สึกที่ไม่ได้เรียกว่าความเหงาเกินทน

 

                แต่เป็นเพียงแค่เศษส่วนความเหงาที่ผม...

 

ติดมันไว้ในหัวใจของตัวเอง

 


#เศษส่วน52HZ

 อีกสองตอนจบนะคะ

 


 

ทวิต ael_2543


 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 299 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,129 ความคิดเห็น

  1. #1084 _pn17 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 13:57
    เห้อม ผมจ้อยในน้ามตาไหลเป็นสายเรยนะ แสนจะเห็นใจกับทั้งสองคน
    #1,084
    1
    • #1084-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      28 เมษายน 2563 / 14:28
      กอดดดดด
      #1084-1
  2. #1060 Pantawan Khaokaew (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:57
    ชินก็น่าสงสาร แต่คนที่เจ็บปวดที่สุดกลับเป็นหมอก😭
    #1,060
    1
    • #1060-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      16 เมษายน 2563 / 16:54
      ไม่ร้องแงงง
      #1060-1
  3. #1051 Pimnok2124 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:36
    แค่4ปีเองงงง เดี๋ยวก็ผ่านไป ใช่ว่าจะไม่ได้ติดต่อเสียหน่อย สู้ๆ
    #1,051
    1
    • #1051-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:48
      ฮึบบบบ
      #1051-1
  4. #1050 Pimnok2124 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:35
    มันไม่มีใครได้อยู่ด้วยกันตลอดไปหรอกนะชิน แงงงง เวลาจะพิสูจน์เองนะ 4ปีเองงง สู้ๆ
    #1,050
    1
    • #1050-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:48
      อีกนิดเดียวว
      #1050-1
  5. #976 pawitt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 10:03
    อดทนนะชิน TT สี่ปีมันแค่แปปเดียวนะ
    #976
    1
    • #976-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      20 กรกฎาคม 2562 / 11:38
      อีกแค่นิดเดียวว
      #976-1
  6. #945 Lolypop (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:06

    น้องชิน อดทนไว้นะ ฮืออ กอดดด

    #945
    1
    • #945-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      14 มิถุนายน 2562 / 07:37
      กอดดดด
      #945-1
  7. #918 geejajaa (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 13:46
    ร้องไห้TT_________TT

    #918
    1
    • #918-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      1 มิถุนายน 2562 / 14:23
      กอดดดดด
      #918-1
  8. #900 i17645za (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 14:50

    อยากร้องมากเเต่ร้องไม่ได้อ่านในที่ฝึกงานเดี๊ยวป้าๆตกใจได้เเค่น้ำตาคล้อเบ้า
    #900
    1
    • #900-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      31 พฤษภาคม 2562 / 15:19
      กอดน้า
      #900-1
  9. #840 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:39
    เสียน้ำตาให้เรื่องนี้เยอะมากแม่
    #840
    1
    • #840-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      12 เมษายน 2562 / 07:21
      อีกนิดเดียวว
      #840-1
  10. #791 toonytoony (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:51
    โอ้ยปวดเป้าตาฮื้ออออ
    #791
    1
    • #791-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      19 มีนาคม 2562 / 14:37
      สู้ก่อนนน
      #791-1
  11. #762 ปอปา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 15:07

    รอนะ ชิน

    #762
    1
    • #762-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      1 มีนาคม 2562 / 16:19
      รอเลยย
      #762-1
  12. #725 TAT47 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 17:15
    ใช้สี่ปีให้คุ้มนะ ทำให้ดีนะเว้ย
    #725
    1
    • #725-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      11 มกราคม 2562 / 18:35
      ฮึบไว้เด้ออ
      #725-1
  13. #693 G_Huk023 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:53

    ต่อไปใช้ชีวิตให้เต็มที่นะชินทำให้หมอกรู้ว่าชินมีความสุข
    น้องกำลังจะmove onแร้ววว
    #693
    1
    • #693-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      1 มกราคม 2562 / 13:32
      น้องต้องสู้แล้วว
      #693-1
  14. #642 น่องขาหมู (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 22:28

    ชินอย่าเปลี่ยนใจนะรู้มั้ย หมอกอ่ะรักมาสิบสามปีเราเชื่อว่านายจะไม่หมดรักชินง่ายๆ ชินอยู่ด้วยตัวเองให้ได้นะ แล้ววันหนึ่งก็ต้องกลับมาเจอกันอยู่ดี เรานึกไม่ออกเลยว่าถ้า สมมุติเรื่องนี้มีเพียงตัวละครหลักคือ อชิระกับชิน แล้วชินจะทนควสมเจ็บปวดยังไง น้องอาจเป้นโครซึมเส้าตายตั้งแต่ตอนแรกเลยมั้ง อ่านมาถึงตอนนี้ก็นู้แล้วว่สชีวิตของชินมีสิ่งดีๆที่เข้ามาอย่างเช่น คนที่ชื่อหมอก ฮือ มันอิน มันอินเว้ย!!!! พูดแล้วจาร้อง
    #642
    1
    • #642-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 06:14
      ไม่ต้องร้อง เดี๋ยวก็จบแล้ว 5555
      #642-1
  15. #592 Kamobee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 00:33
    งือออออ....
    #592
    0
  16. #568 ntw96 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:36
    ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ว่าใครจะเป็นคนขอก็ตาม ชีวิตเรามีค่ามากเลยนะน้องชินผ่านเรื่องร้ายๆมาได้ถือว่าเข้มแข็งมาก แล้วน้องชินก็จะต้องผ่านไปได้อีกแน่นอน รอวันนั้นนะอีกสี่ปี น้องต้องอดทนนะเพื่อหมอกไง ที่นักเรามาตั้งสิบสามปีแหนะ สีปีเองไม่นานเลย
    #568
    1
    • #568-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      21 ตุลาคม 2561 / 08:00
      สี่ปีไม่น่าเลยเมื่อเทียบกับสิบสามปีที่อยู่ด้วยกัน
      #568-1
  17. #539 Chandra and Clover (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:36

    ทำไมน้ำตาไหล
    #539
    1
    • #539-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      20 ตุลาคม 2561 / 06:58
      ไม่ร้องงง
      #539-1
  18. #446 AxbSidaphorn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 19:23
    อินเหมือนโดนทิ้งเองเลย แงง
    #446
    1
    • #446-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      12 ตุลาคม 2561 / 20:07
      ไม่ร้องนะ
      #446-1
  19. #428 jeanzzy19 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 02:28
    อดทนนะลูก เค้าแค่ไปเรียน 4ปีเอง แปปๆก็ครบแล้ว กอดนะ
    #428
    1
    • #428-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      12 ตุลาคม 2561 / 07:20
      กอดดดด
      #428-1
  20. #427 MomeMelon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 22:02
    เรายอมรับว่าแอบอ่านข้ามนะพอเจอตอนนี้ไม่กล้าอ่านตอนเเรกT^Tมันเจ็บช้ำงื้ออออ
    #427
    1
    • #427-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      11 ตุลาคม 2561 / 22:03
      มันจะไม่เศร้าแล้ว
      #427-1
  21. #424 nuttaklum123 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 16:53

    ตอนนี้น้ำตาหนูไหลจริงๆนะไรท์ฮือออๆๆๆๆ
    #424
    1
    • #424-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      11 ตุลาคม 2561 / 17:03
      ไม่ร้องงง
      #424-1
  22. #422 LittleWaew (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 13:27

    ถือซะว่าให้ระยะทางและเวลาพิสูจน์ใจพิสูจน์รัก

    กอดตัวเองแน่นๆ ให้หมอกไปอะดีแล้ว ชินจะได้รู้สึกว่าการไม่มีเขาอยู่มันเป็นยังไง ตลอดเวลา 13 ปี ที่หมอกรักชินมาตลอด แต่กลับมองไม่เห็น เมื่อเสียเขาไปถึงได้รู้สึก

    รอการกลับมาของหมอกนะชิน แค่ 4 ปีเอง หมอกยังทำได้เลยตั้ง 13 ปี เราแอบเข้าข้างหมอก พิสูจน์ให้หมอกเห็นนะชิน รอหมอกนะ

    #422
    1
    • #422-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      11 ตุลาคม 2561 / 13:32
      ต้องกอดตัวเองไว้ให้แน่นเลย
      #422-1
  23. #419 วายคือสายกู (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 00:07

    ไป4ปีไม่เป็นไรหรอกถ้าเกิดใครสักคนความรุ้สึกเปลี่ยนไปนี่สิ้น่าเป็นห่วงมากกว่า//ไรท์เเต่งดีเวอร์นี้ฟังเพลงเศร้าเเล้วนึกถึงเรื่องนี้ต้องมีน้ำตาเเตกอ้ะ-งงงง
    #419
    1
    • #419-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      11 ตุลาคม 2561 / 08:04
      ไม่ร้องนะ กอดด
      #419-1
  24. #418 sakunsakun (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 23:55

    จะร้องไห้แข่งกับชินแล้วนะ ฮึกกก
    #418
    1
    • #418-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      11 ตุลาคม 2561 / 08:03
      ไม่ร้องงง
      #418-1
  25. #417 Forurin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:46
    นี่ถ้าหักมุมตอนจบนี่มีอึ้งนะคะ แบบว่า(..) ได้เหงาตลอดไป โฮ ฟเห่กาก ทำไมชั้นถึงคิดอะไรอย่างนี้ออกมาได้นะ!!
    #417
    1
    • #417-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 24)
      11 ตุลาคม 2561 / 08:00
      ไม่หรอกก
      #417-1