52Hz เศษส่วนความเหงา (YAOI) สนพ.OvergraY

ตอนที่ 22 : เศษส่วนความเหงา 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 306 ครั้ง
    3 ต.ค. 61


เศษส่วนความเหงา 21

บางครั้งเราก็เลือกที่จะโกหกเพื่อให้เขามีชีวิตต่อ

 

                ผมเลียปาก ยืนอยู่หน้าคณะแพทย์ศาสตร์ของมหาลัยที่ตัวเองสอบได้ ผมขาดเรียนไปหลายวัน และถ้ายังหยุดอีกผมคงหมดสิทธิ์สอบ นั่นหมายถึงว่าอนาคตการเป็นหมอของผมจะมอดดับ วันนี้ผมเลยต้องเข้ามาติดต่อขอรับงาน และเนื้อหา รวมถึงบทลงโทษของการหายไปโดยไม่บอกกล่าวอาจารย์สักคน

 

                ผมหันไปมองรถมาสด้าสีขาว เจ้าของรถสู้นิ้วโป้งให้เป็นการให้กำลังใจผม

 

                ผมพยักหน้า สูดหายใจเขา โบกมือลาก่อนจะเดินเข้าคณะ

 

                สิ่งแรกที่ผมเห็นคือโรงอาหารที่มีคนนั่งมากมาย มีหลายคนที่หันมามองผม ดูตกใจระคนสงสัยว่าทำไมผมถึงโผล่มาได้ หลังจากหายไปเกือบอาทิตย์ ผมยิ้มแหยให้กับเพื่อนบางคน ยกมือไหว้อาจารย์ที่รู้จัก

 

                ความอึดอัดทำให้ผมอยากบุหรี่มาก แต่ผมก็พยายามที่จะต่อสู้กับสายตาคนพวกนั้น

 

                กระทั่งมีคนเรียกผมจากด้านหลัง เสียงเรียกของเขาเปิดประตูที่กำลังสั่นของผมไว้

 

                ชิน

 

                “สาม ? ผมเอ่ยชื่อ กะพริบตามองคนที่เข้ามาทัก หมอสามยกยิ้มให้ผม เล็กน้อยแต่ก็พอรู้ว่าเป็นการทักทาย

 

                “โผล่มาได้แล้วสินะ มึงอะ

 

                “อะ...

 

                “ทุกคนเขาเป็นห่วงมึงนะ อาจารย์ก็ถามถึงมึงแทบทุกคาบเลย เขาเล่า ไม่มีการถามไถ่หรือถามความต้องการของผม ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้ผมหลุบต่ำ กัดปากเบาๆ อย่างประหม่า กูจดเลคเชอร์ไว้ให้มึงด้วยนะ เดี๋ยวค่อยให้ตอนเลิกคลาส

 

                จะ...จดให้กูเหรอ ?

 

                “อื้ม คิดว่ามึงน่าจะเจอศึกหนักก็เลยจดไว้ให้

 

                “…”

 

                “ถึงจะช่วยแก้ปัญหาที่มึงเจอมาไม่ได้ แต่ก็พอช่วยสิ่งที่พอทำได้นะ มันยิ้มฉายแววจริงใจที่ทำให้ผมเกือบจะร้องไห้ นอกจากหมอกกับชิชาก็ไม่เคยมีใครมาใจดีใส่ เขาทำให้ผมรู้สึกไม่ต่างจากตอนเข้ามาเรียนแรกๆ เท่าไหร่ ตอนไม่มีหมอก ผมช่างเดียวดาย ไม่รู้จะคุยกับใคร กระทั่งเข้าคลาสแล้วอาจารย์ให้ทำงานกลุ่มเพื่อละลายพฤติกรรม

 

                ผมเจอสาม เขาเป็นคนแรกที่เข้ามาทัก

 

                หลังจากนั้นก็เป็นคนอื่นที่เข้ามาทำความรู้สึก

 

                เหมือนตอนนี้

 

                ชิน ! หายไปไหนมา !”

 

                “แก้ว

 

                “เราทักไปหาชินก็ไม่ตอบกลับ เบอร์ที่ชินให้ไว้ก็ทำหาย เราก็ไม่รู้จะติดต่อชินยังไงร่างเล็กที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน เข้ามาเขย่าแขนผม พร้อมกับผละไปถอนพ่นลมอย่างโล่งใจ เห็นชินหายไปเป็นอาทิตย์ก็ไม่รู้ว่าไปไหน ไม่สบายเหรอหรือว่าเกิดเรื่องอะไร

 

                “เอ่อ...

 

                “คงจะรู้สึกแย่ใช่ไหม ไม่เป็นไรนะ ไปๆ ไปนั่งก่อน กินข้าวมายังเนี่ย แก้วดึงแขนผมไปนั่งที่โต๊ะในโรงอาหาร สามตามมาผมเลยเพิ่งสังเกตเห็นว่าโต๊ะนี้รวมทุกคนที่ทำงานกลุ่มกับผม ดวงตาสีสวยกวาดตามองทุกคน พวกเขาดูโล่งใจที่ผมกลับมา พยายามชวนคุย พยายามทำให้รู้ว่าเขาห่วงใยแค่ไหน

 

                วินาทีนั้นผมยกยิ้มอยากขอบคุณจากใจ

 

                นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมอยู่ท่ามกลางคนมากมาย

 

                แล้วไม่เหงาอย่างที่เคยเป็น

 

                ขอบคุณนะที่เป็นห่วง แต่เราดีขึ้นแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ผมต้องตามงานเองตลอดทั้งวัน มีรายงาน รวมถึงชิ้นงานที่ทำร่วมกลุ่มกัน ดีหน่อยที่เดทไลน์ส่งช้ากว่านี้ก็เลยยังมีเวลายัดชื่อผมให้มีส่วนร่วมในชิ้นงานได้ ผมเคลียร์งานด่วนก่อนที่คะแนนจะถูกตัดไป รวมถึงต้องไปรับงานมาทำเพิ่มเพื่อชดเชยเวลาที่เสียไป

 

จึงไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจถ้าสภาพผมจะโทรมกว่าวันแรกที่กลับมา

 

นมไหม

 

ก็ดี ผมพยักหน้าให้หมอกที่เอานมอุ่นๆ มาให้ เงยหน้าจากหนังสือสอบที่ต้องไปตามสอบพรุ่งนี้ก่อนจะถูกตัดเกรดแล้วต้องลงเรียนใหม่ มีหลายตัวมากที่เขาจัดสอบไป ทำให้สองสามวันมานี่ผมวิ่งวุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือและทำงาน ดีหน่อยที่มีสามกับแก้วช่วย ก็เลยพอจะหายใจคล่องตัวได้บ้าง

 

ส่วนหมอกก็เป็นกำลังใจ คอยสรุปเนื้อหาที่ผมอ่านไว้ มาสก์จุดที่คิดว่าสำคัญให้จนผมอยากจะช่วยมาเรียนหมอด้วยกัน

 

ปวดตาไปหมดเลยอะ

 

แน่ดิ มึงอ่านไม่หยุดเลยตั้งแต่กลับมา

 

ก็พรุ่งนี้สอบนี่หว่า อาจารย์บอกว่าถ้าไม่ไปสอบพรุ่งนี้ ก็รอลงเรียนใหม่

 

ก็อยากหนีไปหาผู้ชายเองผมยู่ปากใส่มันที่มากระทบจิตใจผม เรื่องของพี่อิชหายไปจากสมองผมนับแต่วันที่ผมเกือบฆ่าตัวตาย ที่มอไม่มีใครรู้ว่าผมเผชิญกับปัญหาอะไร แต่พวกเขาก็พอจะเดาได้ว่ามันใหญ่ขนาดไหน ผมถึงหยุดเรียนไปกะทันหันแบบนั้น

 

แน่นอนว่าผมต้องไปคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษา เขาก็เซ้าซี้ผมอย่างหนักเหมือนกัน บอกว่าถ้าหายไปอีกจะเรียกพี่ชิชาให้มารู้ข่าวเรื่องการลงเรียนใหม่

 

ซึ่งผมไม่อยากจบช้ากว่าคนอื่น

 

แล้วมึงไม่นอนหรือไง นี่เที่ยงคืนกว่าแล้ว

 

กูนอนไม่หลับ เลยว่าจะรอมึงอ่านหนังสือเสร็จ

 

กูคงอ่านต่อจนจบเล่ม เผลอๆ คงนอนเช้า

 

มึงควรพักบ้าง เดี๋ยวสมองล้าละคิดข้อสอบไม่ไหว

 

ถ้าจบตัวนี้วิชาอื่นก็พอได้ แค่ต้องกัดฟันหน่อยหมอกยิ้ม ลูบหัวผมเป็นการให้กำลังใจ ผมเลยยกนมขึ้นดื่ม ไม่กล้าสูบบุหรี่เพราะกลัวว่าเนื้อหาจะหายไปกับควัน เดี๋ยวนี้ผมก็ไม่เห็นหมอกสูบบุหรี่แล้วเหมือนกัน นานๆ จะเห็นหยิบมาสักมวน

 

มีไรให้กูช่วยก็บอกได้นะ

 

อยากให้มึงไปนอน ไม่ต้องรอกู

 

ไม่...

 

ช่วงนี้มึงเหนื่อยกับการดูแลกูทุกวัน กูอยากให้มึงพักบ้างไม่งั้นเราจะพังพร้อมกัน มึงเข้าใจไหมผมว่าอย่างจริงจัง ไม่ใช่ว่าผมรู้สึกแย่ที่เขาดูแลผมนะ แต่หมอกควรจะได้พัก ได้ทำอย่างอื่นบ้าง ไม่ใช่วันๆ มาเสียเวลาอยู่กับการไปรับไปส่ง หาข้าวหาปลาให้ผมกิน

 

ผมรู้ว่าเขาชิน ทว่าก็อยากให้เขาไปใช้ชีวิตอย่างเสรีเหมือนกัน

 

เพราะงั้นไปนอน จะนอนเตียงกูก็ได้ เดี๋ยวกูอ่านหนังสือเสร็จกูตามไป

 

กูอยากนอนกอดมึงว่ะ

 

ไอ้หมอก

 

ของอแงหน่อยได้ป่ะวะผมสบตามัน มองคนงอแงที่เดี๋ยวนี้ขี้อ้อนเก่ง มันหลุบตามองผม แสดงความวูบไหวในดวงตาสีอ่อน ผมมองหนังสือที่เหลืออยู่ไม่กี่บท อีกสิบกว่าหน้าผมก็คงได้ไปนอนแล้ว จริงๆ คือการอ่านทบทวนก่อนสอบ เพราะผมอ่านมันมาก่อนหน้านี้แล้วสามรอบ

 

อ่านจนมันแทรกเข้าไปในสมอง ลบเลือนความทรงจำไร้ค่าออกไป

 

งอแงเก่งนะเดี๋ยวนี้

 

อือ รำคาญตัวเองเหมือนกัน

 

“…”

 

แต่ก็เป็นกับมึงคนเดียวนะ คนอื่นไม่เป็นผมยกยิ้ม ส่ายหน้าให้คนงอแงเก่ง ยกมือเล็กไปลูบแก้มก่อนจะเอาที่คั่นมาคั่นหน้าที่อ่านไว้ ยอมลุกขึ้นบิดกายคลายความเมื่อยล้า ขยี้ตาหน่อยๆ ให้ความเบลอมันหายไป หมอกนั่งอยู่ตรงนั้น รอผมมาดึงมือแล้วล้มตัวลงนอนไป

 

นมอุ่นๆ ที่ผมเพิ่งกินไปกลายเป็นยานอนหลับที่พอผสมกับไอร้อนในร่างเขาแล้ว ยิ่งทำให้ง่วงซึมเข้าไปใหญ่

 

จากที่ว่าแค่จะมานอนเป็นเพื่อนให้เขาหลับไปก่อน แล้วค่อยลุกขึ้นมาอ่านหนังสือต่อ กลายเป็นตอนนี้ผมโคตรง่วงนอน และคาดว่าจะหลับก่อนเขาแน่ๆ

 

แอบใส่ยานอนหลับในนมป่ะเนี่ย

 

คงงั้น เขาหัวเราะ ขยับเข้ามาใกล้ๆ ให้ผมนอนหนุนแขน กอดเอวเข้าไว้ขณะที่กอดไหล่ผม ตัวมึงอุ่นจัง

 

ก็กูยังไม่ตายนิ

 

กวนตีน มันตีหัวผมเบาๆ ให้ผมขบขันตามประสา กูไม่ได้นอนกอดมึงทุกวันนี่หว่า บางวันมึงกลับมาก็สลบเหมือดให้กูอุ้มไปนอน

 

ก็มันเหนื่อยนิ ตามงานทั้งวันแล้วยังต้องวิ่งสอบ

 

เดี๋ยวพอผ่านอาทิตย์นี้ไป มึงก็เป็นไทแล้ว

 

เย้...ผมส่งเสียวแผ่วเบา น้อมรับจูบที่อบอุ่นไม่ต่างจากอ้อมกอด สัมผัสอุ่นร้อนทาบลงบนหน้าผากและเรือนผม ไหนบอกจะนอนไง

 

ก็นอนอยู่ แต่ตัวมึงหอมไง

 

มันก็แค่คำแก้ตัวของคนชอบฉวยโอกาสป่ะวะ

 

หึมันหัวเราะ ดูชอบใจที่ผมแซะมัน ก็เพราะกูรักมึงไง กูถึงชอบฉวยโอกาส

 

มึงย้ำบ่อยนะเรื่องนี้

 

มึงจะได้รู้ไงว่ามึงสำคัญกับกูแค่ไหน

 

“…”

 

กูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีมึง ผมปรือตามองหน้าเขา สบตากันผ่านลมหายใจที่แลกเปลี่ยนไปมาไม่ยอมหยุด หมอกเกลี่ยผมที่ลงมาปรกหน้าไปทัดหูให้ ไล้แก้มผมช้าๆ คล้ายกับกลัวว่าผมจะแตกสลาย ผมชอบเวลาที่มันอ่อนโยนและบอกผมว่าสำคัญกับมันแค่ไหน

 

มันคือเหตุผลที่ทำให้ผมอยากตื่นนอนและหลับตาไปพร้อมกัน

 

กูรักมึง

 

กูรู้ผมพยักหน้า กูกำลังพยายามปรับตัวอยู่

 

กูไม่ได้ขอให้มึงมารักกู มึงรู้ใช่ไหม

 

“…”

 

กูขอแค่ได้ดูแลมึงตลอดไป แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว มันเป็นความจริง ผมอ่านออกจากสายตาของมัน ทำเอาหัวใจของผมสั่น โอบกอดมันไว้แน่นฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นส่ำ ผมกำลังเรียนรู้ที่จะรักมัน แต่การจะรักใครสักคนหรือเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนไปเป็นคนรักมันต้องใช้เวลา

 

แต่ผมคิดว่าอีกไม่นาน ผมจะได้พูดคำนั้นแบบเต็มปาก

 

คำที่จะทำให้มันมีความสุขเกินคาดต่อให้มันจะบอกว่าเป็นสิ่งที่มันไม่ต้องการก็ตาม

 

แต่ผมรู้ว่าจุดสูงสุดของการแอบรักคือการที่เขาตอบรับรักเรา ผมกำลังพยายาม ศึกษา และเปลี่ยนตัวเองในแต่ละวันเพื่อตอบรับความรู้สึกนั้น

 

ที่ผมควรจะรับมันตั้งแต่แรก

 

อื้ม ขอบคุณนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ช่วงมรสุมชีวิตผมหายไปแล้วหลังจากสอบเสร็จทุกวิชาที่คั่งค้าง ทุกคนล้วนเฮไปกับผมด้วยตอนเดินออกมาจากห้องสอบ อารมณ์เหมือนพ่อแม่ลุ้นว่าลูกสอบผ่านไหม ซึ่งผมก็ว่าน่าจะผ่าน ผมทำได้เกือบทุกข้อ แต่ก็ต้องรอดูว่ามันจะตรงกับคำตอบที่อาจารย์กำหนดไว้ไหม

 

ซึ่งก็คงใช้เวลาอีกอาทิตย์หนึ่งถึงจะรู้ผล ก่อนถึงตอนนั้นผมคงต้องไปเติมพลังสักหน่อย

 

ผมมองหารถมาสด้าสีขาวที่ควรจอดอยู่แถวนี้ ยกนาฬิกาข้อมือดูนิดหน่อยก็พบว่าตอนนี้สี่โมงกว่า อีกวิชานึงของผมยกคลาสนั่นแปลว่าผมมีเวลาว่างพอที่จะพักผ่อน

 

ไม่ก็ใช้เวลากับคนที่มางอแงเมื่อวันก่อน

 

ปรี๊นๆ !

 

                เสียงบีบแตรทำให้ผมหันไปมองหมอกที่ลดกระจก โบกมือให้ วินาทีนั้นผมเลยหันไปโบกมือลาเพื่อนที่อยู่รอส่ง ช่วงนี้ผมสนิทกับพวกเขาขึ้นเยอะ ผลพวงจากที่เขาจดงาน และติวสอบให้

 

                อีกนัยคือผมกำลังเปิดใจล่ะมั้ง

 

                ไว้เจอกันวันจันทร์นะชิน

 

                “อื้ม บาย

 

                “บายจ้าแก้วโบกมือให้อย่างดี้ด้าก่อนจะที่ผมจะรีบมาขึ้นรถ ผมยิ้มให้คนขับที่ดูมีความสุขไม่ต่างกัน ก็พอรู้ว่าวันนี้ตารางชีวิตผมกลับมาเป็นปกติ เขาก็ดีใจที่เราจะได้ไปไหนมาไหนได้คล่องสักที โดยที่ผมไม่ต้องรีบไปตามงาน ตามสอบ

 

                อาจจะฟังดูไม่ดีไปหน่อย แต่ผมก็เข้าใจเขาแหละ

 

                ไปไหนดี เขาถาม ผมเลยย่นคิ้วใส่ ครุ่นคิดว่ามีที่ไหนที่อยากไป ที่แน่ๆ ผมคงไม่ไปสวนสนุกเวลานี้ ไปดูหนังหรือไปกินข้าวกันไหม

 

                “ดูหนังก็ได้ เห็นวันนี้มีหนังใหม่

 

                “โอเค...

 

                “ดูจบไปดื่มกันไหม

 

                “หืม ?

 

                “อยากเหล้านิดหน่อยว่ะ หมอกขมวดคิ้วใส่เพราะทุกครั้งที่ผมชวนไปกินเหล้า ส่วนใหญ่คือไม่สบายใจไม่ก็อยากเมาให้ลืมความเจ็บช้ำ ผมยังจำได้ว่าครั้งก่อนที่เราไปกินด้วยกัน ทำให้เกิดเรื่องนั้นขึ้นมา แล้วความสัมพันธ์ของเราก็สั่นคลอน ทว่าเวลานี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว ผมก็อยากเป็นเด็กมหาลัยที่พอสอบเสร็จก็อยากไปฉลอง แต่ไม่อยากไปรวมกลุ่มหรือขนกันไปเป็นกอง

 

                ผมแค่อยากยืนเมา กอดคอหมอกเหมือนวันนั้น

 

                ฉลองที่สอบเสร็จไง ไม่ได้มีเรื่องทุกข์ใจหรอก

 

                “...ถ้ามึงว่างั้น ก็ตกลง

 

                “แต่ไปหาไรกินก่อนะ โคตรหิวอะ มันผลักหัวผมอย่างเอ็นดูก่อนจะออกรถ ผมเล่าเรื่องข้อสอบให้มันฟัง ไม่ได้แตะโทรศัพท์หรือแอปพิเคชั่นอะไรทั้งนั้น เวลาเพื่อนตามตัว ผมก็อาศัยนัดกันล่วงหน้า เลิกเล่นไลน์ถาวร มีบ้างที่เล่นเฟสในโน้ตบุ๊ค เพราะต้องติดต่อสื่อสาร

 

                ผมว่าจะไปเปลี่ยนเบอร์ใหม่ กำลังหาเวลาว่างอยู่ คาดว่าคงเป็นช่วงวันหยุดนี่

 

                เลยวันเกิดผมไปก่อน

 

                หมอกพาผมมาดูก่อนว่าจะดูเรื่องไหน ผมเลือกหนังปลาฉลามเพราะมันตรงกับไทป์ และนักแสดงที่ผมชอบก็เป็นพระเอกของเรื่องนี้ เจ้าตัวไม่อิดออด เขาตรงไปซื้อตั๋วแล้วพาผมไปอาหารอะไรกิน แวะซื้อของติดไม้ติดมือบ้าง จากนั้นก็เข้าไปดูหนัง

 

                ตลอดเรื่องเราไม่ได้คุยกัน แค่จับมือ กินน้ำกินป็อปคอร์น มีบางครั้งที่ผมทำหน้าลุ้นระทึกตอนที่ฉลามล้านปีโผล่มากินคน ผมชอบความใหญ่โต และอึดทนของมัน เป็นสัตว์ในระบบนิเวศที่ผมสนใจเป็นพิเศษ

 

                เสียดายที่ผมไม่ได้เรียนเกี่ยวกับมันโดยตรง

 

                มึงแทบจะสิงคนข้างหน้าแล้ว หมอกกระซิบเพราะผมโน้มตัวไปด้านหน้าด้วยความลุ้น ทำเอาผมสะดุ้งก่อนจะรีบกลับมานั่งชิดเบาะ มันหัวเราะน้อยๆ ส่ายหน้าให้กับความตื่นเต้นของผม ก็ผมชอบหนังแนวนี้มากนี่น่า ถ้าจะอินเป็นพิเศษก็ไม่แปลก

 

                ผิดกับหมอกที่แม้จะลุ้น หน้าเขาก็ยังนิ่งอยู่ แม้แต่ตอนที่ฉลามโผล่มางาบจนเหลือแต่มือ เขาก็ยังไม่สะทกสะท้าน

 

                เห็นแล้วผมอยากจับเขาโยนเข้าไปในนั้นชะมัด อยากรู้ว่าถ้าโดนฉลามไล่ล่าจริงๆ ยังจะทำหน้านิ่งได้หรือเปล่า แถมบางครั้งผมหันไปมองเขา ก็จะเจอเขาจ้องผมอยู่ จ้องเหมือนคนกำลังดูหนัง แสงจากจอหนังทำให้ผมเห็นว่าเขายกยิ้มมีความสุขแค่ไหน

 

                จะด้วยเอ็นดูหรือว่าอะไร มันก็พาให้หัวใจผมสั่นไปหมด

 

                มองจอดิ มามองกูทำไม

 

                “มองมึงแล้วมันสนุกกว่า

 

                “ไอ้...

 

                “มีความสุขจังวะ มันพึมพำ ขบขันกับความคิดแปลกประหลาดที่พูดออกมาเสียงแผ่ว แต่ด้วยระยะห่างเท่านี้ทำให้ผมได้ยินได้ไม่ยาก ผมยู่ปาก กลับมานั่งดีๆ พลางจับมือเขาไว้

 

                เราประสานนิ้วกันโดยที่ผมไม่ได้อิดออดอะไร มันไม่มีความโรแมนติกอยู่แล้วเพราะเป็นหนังระทึกขวัญ ทว่ามันก็นับเป็นโมเมนต์ที่ดีนะ ประจำเราจะดูหนังที่ห้องมากกว่า นี่แทบจะเป็นครั้งแรกในรอบปีเลยที่เรามาดูในโรง

 

                มันก็ไม่ได้แย่ กลับกันผมชอบตอนที่ได้บีบมือเขาเวลาตกใจหรือหวาดหวั่น

 

                มันทำให้รู้ว่าเขาจะคอยอยู่ข้างๆ ดูแลผมอย่างที่เขาบอกไว้

 

                เป็นเกราะกำบังที่ผมจะคว้ามากอดไว้แนบตัว

 

 

 

 

 

 

 

                กว่าหนังจะจบก็เล่นไปทุ่มกว่า เราเดินเล่นอยู่ในห้างอีกพักใหญ่ก่อนจะไปจบที่ร้านเหล้า ผมยกยิ้มทักพวกที่สาขาที่ดันหันมาเจอผมเข้า โบกมือน้อยๆ เป็นเชิงสานสัมพันธ์ ติดตรงที่ผมมีโต๊ะประจำ และโต๊ะของผมมันก็มีที่ว่างให้แค่คนสองคนเท่านั้น

 

                อย่ามอมเหล้ากูเชียว

 

                “อยากเมาก็ต้องมอม หมอกยักคิ้ว สั่งให้พนักงานมารับออเดอร์ ในคลับวันนี้คนค่อนข้างเยอะ อาจเพราะใกล้วันหยุดด้วยก็เลยมาสังสรรค์ หมอกเทแอลกฮอล์ในแก้ว เลื่อนมันมาชนกัน เรากระดกพร้อมกันให้ความแสบสันไหลลื่นลงคอไป

 

                ผมเลียปาก เสยผมเมื่อความร้อนต้องการทีระบาย บุหรี่มวนแรกของวันเลยจุดสูบ

 

                เอาไหม ผมยื่นให้ แต่อีกฝ่ายปฏิเสธ

 

                กูว่าจะเลิก

 

                “ถามจริง ?

 

                “จริง พยักหน้าทำผมเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ร้อยวันพันปีมันเคยคิดอยากเลิกบุหรี่ที่ไหน ขนาดผมขอไม่ให้มันสูบเกินสี่มวนต่อวันมันยังทำไม่ได้ แต่นี่กลับเลิกขาด ก็ว่าทำไมพักหลังๆ ไม่เห็นได้กลิ่นควันติดทั่วร่าง

 

                แอบเหงาเหมือนกันนะที่ต้องสูบคนเดียวอะ ถึงอย่างนั้นก็ดีใจมากกว่าที่มันหันมารักสุขภาพ

 

                งั้นก็ไม่สูบด้วยกัน ผมเก็บบุหรี่เข้าซอง แล้วโยนมันไว้ด้านข้าง หมอกส่ายหน้าราวกับว่าผมนี่มันเป็นเด็กเรื่องมาก พอไม่มีคนทำเป็นเพื่อนก็เลยไม่ทำ ไม่ต้องมาล้อกูเลย กูแค่มาดื่มไม่ได้มาสูบ

 

                “ถ้าไม่สูบ มึงจะเมาเร็ว

 

                “เมาเร็วก็ดี เผื่อมึงคึกปล้ำกูอีก

 

                “ไอ้ชิน

 

                “คราวนี้กูยินดีนะหมอกกัดปาก ยกยิ้มร้ายกาจตอนผมพูดแบบนั้น แน่นอนว่าผมต้องรีบกลบเกลื่อนความเขินอายด้วยเหล้าแก้วที่สอง กระดกรวดเดียวหมด ให้ฤทธิ์แอลกอฮอลปกคลุมร่าง หมอกกระดกตาม ผ่านไปสามสี่แก้วพวกเราก็อยู่กลางลานเต้นรำ

 

                ผมยกยิ้ม ทาบหน้าผากลงกับเขา แลกเปลี่ยนลมหายใจร้อนเร่าเพราะนี่มันเพลงช้า

 

                ประสบการณ์ที่ผ่านมา ถ้าคุณไม่ได้เศร้าอย่าออกไปเต้นกับเพลงมันส์เชียว

 

                มันไม่อิน

 

                เมาแล้ว คุณหมอกู

 

                “อือ นิดหน่อยผมตอบ กระชับวงแขนที่คล้องคอเขาไว้ หมอกหัวเราะ เขารั้งเอวผมเข้าไปใกล้ๆ ให้กายเราแนบติดกัน รู้สึกดีจังวะ เหมือนอยู่ในความฝัน

 

                “ให้กูลองกัดปากมึงไหม จะได้รู้ว่าฝันหรือจริง

 

                “ข้อแก้ตัวของคนอยากจูบ

 

                “แล้วให้จูบได้ไหม ผมขบขัน มองคนเจ้าเล่ห์ที่เอาเรียวปากมาคลอเคลียผม เลียปากตัวเองน้อยๆ จ้องมองริมฝีปากสีสดของคนตรงหน้า

 

                หลายวันแล้วที่ผมไม่ได้จูบกับเขา เกือบหลงลืมไปแล้วว่ามันหวานแค่ไหน

 

                มันเหมือนแอปเปิ้ลอาบยาพิษของสโนว์ไวท์ เพียงแค่ฤทธิ์ของมันไม่ได้หนักหน่วงชวนขาดใจเหมือนของพี่อิช

 

                หมอกลุ้นระทึกว่าผมจะยอมให้ลองชิมหรือเปล่า แน่นอนผมจะไม่ตอบคำถามน่าอายนั่น แต่ยอมเผยอปากให้เขาแทรกเรียวลิ้นเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวาน เรียวปากของเราเลื่อนเข้าหากัน บดเคล้าโดยมีรสของแอลกอฮอลชักนำ ร่างสูงละเลียดชิมมันช้าๆ เร่งเร้าบางจังหวะที่จูบกัน กัดปากผมเบาๆ ให้พอรู้ว่าผมไม่ได้ฝัน

 

                ก่อนจะมอบความร้อนเร่าที่พาให้ร่างกายนี้หลอมละลาย

 

                จูบเก่ง ผมว่าตอนถอนจูบ ทำคนช่วยโอกาสกัดปากตัวเองแน่นเป็นการข่มอารมณ์ มึงฝึกกับผู้หญิงที่นอนด้วยเหรอ

 

                “ไม่ใช่สิ่งที่ควรถาม

 

                “ก็แค่อยากรู้ว่าทำไมมึงถึงนอนพวกนั้น

 

                “เพราะกูเหงาที่มึงไม่รัก

 

                “…”

 

                “เหงาที่ใกล้กันแค่นี้ก็อยู่ในใจมึงไม่ได้ผมเงียบ ฟังเขาพูดความในใจ มึงไม่รู้หรอกว่าตอนที่มึงคุยกับพี่อิชกูเหงาแค่ไหน มันเหมือนมีอะไรมากั้นให้พวกเราใกล้กันไม่ได้

 

                “หมอก

 

                กูอิจฉาที่เขาได้ใจมึงไป

 

                “…”

 

                “กูเลยไประบายอารมณ์กับคนพวกนั้น ไม่มีการโกหก มีแค่คำสารภาพผิด หมอกถอนหายใจนิดๆ เขาดูจะรู้สึกไม่ดีที่ต้องพูดเรื่องที่ผ่านมา ทุกครั้งที่กูทำ กูก็จะนึกถึงหน้ามึง ตอนที่เราทำกันอะ แม่ง กูโคตรมีความสุข จนกูอยากหยุดเวลาตรงนั้นไว้ ไม่อยากตื่นมารู้ว่ามึงคิดถึงใคร

 

กึก !

 

                “อยากตื่นมาแล้วได้ยินมึงบอกว่ารักกูแค่ไหน พูดอะไรก็ได้ที่ทำให้กูรู้สึกว่ากูสำคัญกับมึงไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์เหล้าหรือความในใจที่อัดอั้นทำให้เขาพูดมันออกมาจนหมดเปลือกที่ซ่อนไว้ ทำให้ผมเข้าใจแล้วว่าผมปล่อยให้เขาเหงาขนาดไหน แต่เขาก็ไม่เคยปล่อยให้ผมต้องเผชิญกับความเหงาเพียงลำพัง

 

                เป็นเขาที่เข้ามาดูแล มอบความรักและความห่วงใย

 

                เป็นผมที่บ่อนทำลาย ไม่ใส่ใจแล้วยังหนีเขาไปอีก

 

                ทุกๆ สิ่งที่ทำให้ผมอยากจะย้อนเวลากลับไป ถ้าผมรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ผมจะไม่ปล่อยให้เขารอนานเลย เสียดายที่มันผ่านมาแล้ว และเราทำได้แค่พูดถึงมันเหมือนเล่านิทาน

 

                ถึงอย่างนั้นความในใจนี่ก็จะทำให้ผมเข้าใจเขามากขึ้น ตอบทุกคำถามที่คิดไว้

 

                ผมจูบเขา หนักหน่วงมอบความรักให้ ทำทุกอย่างให้เขารู้ไว้ว่าเขาก็สำคัญไม่แพ้กัน

 

                ไม่ต้องทนอีกต่อไปแล้วนะ กูจะรับความรู้สึกของมึงทั้งหมด

 

                “ชิน

 

                “กูขอโทษที่ทำให้มันรอนานขนาดนี้ แต่หลังจากนี้ไม่ต้องไประบายอารมณ์กับใคร

 

                “…”

 

                “มึงมีกู จะทำเมื่อไหร่ก็ได้

 

                “...แล้วถ้าเป็นตอนนี้ล่ะ

 

อะ...

 

ให้กูได้ไหม

 






CUT

ลิ้งค์ที่ไบโอทวิตนะคะ


 






 

                ในความมืดของห้องมีเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงของเราที่เคล้ากันไปไม่ยอมหยุด ผมกอดเขา เราจูบกัน มอบความสุข เป็นช่วงเวลาที่ผมต้องการมาตลอด

 

                หมอกกอดผมไว้แนบอก เราทำกันจนผมไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน

 

                กูขอโทษผมได้ยินเสียงเขาเหมือนร้องไห้พรรณนาขอโทษที่ไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไร พาให้ต้องผละไปประคองหน้าคนที่มอบความรักให้ผม เราสบตากัน ปาดน้ำตาที่ไหลหยดลงบนหน้า ผมยกยิ้มกดจูบลงบนหน้าผากเขา

 

                บางทีเขาอาจจะสงสารที่ทำผมร้องไห้ เจ็บปวดตอนย้ำกายเข้ามา

 

                กูไม่เป็นไร กูไม่เจ็บแล้ว

 

                “ชิน

 

                “กูรู้สึกดีที่มึงกอดกูนะผมลูบแก้มเขามองคนที่กัดปากแน่น ซ่อนอะไรในใจไว้ มึงไม่ต้องอดกลั้นอีกต่อไปแล้วหมอก กูจะอยู่ตรงนี้ ข้างมึงตลอดไป

 

                “ตลอดไปมันนานแค่ไหนวะ

 

                “นานเท่าที่มึงอยากมีกูอยู่ในชีวิต

 

                “…”

 

                “ตอนนี้กูเป็นของมึงแล้วนะ

 

                “…”

 

                และกูเสียมึงไปไม่ได้ไม่ต่างจากมึงแล้วคำพูดของผมทำอีกคนร้องไห้ ฝังหน้าลงกับลาดไหล่ปล่อยให้น้ำตารินไหล และผมก็กอดเขาไว้ ลูบหัวคนตัวโตที่คงจะเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป ไม่ก็รู้สึกว่าความรู้สึกที่เขาให้มานั้นได้รับการตอบแทนสักที ผมรู้ ผมเข้าใจ ผมเองก็เป็นอย่างนี้ตอนที่อิชิตอบรับ เสียดายที่เรื่องของผมกับเขามันเป็นเพียงแค่ภาพความฝัน

 

                แต่ผมกับหมอกจะเป็นเรื่องจริงที่ไม่มีวันลบล้างได้ เจ้าตัวกอดผมไว้ ขอโทษมากมายโดยที่ผมไม่รู้ว่าเขาพูดถึงเรื่องไหน

 

                ถึงอย่างนั้นผมก็แบกรับมันไว้ และก่อนจะสลบไปผมกลับได้ยินเสียงกระซิบ

 

                ขอโทษนะชิน แต่เวลากู...ไม่มีอีกต่อไปแล้ว

 

#เศษส่วน52Hz

 

อีก 2-3ตอนก็จบแล้วนะคะ


 

ทวิต ael_2543


 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 306 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,129 ความคิดเห็น

  1. #1082 _pn17 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 13:47
    จะไปไหนนนนน นายหมอกกก
    #1,082
    1
    • #1082-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      28 เมษายน 2563 / 14:28
      รอลุ้นนน
      #1082-1
  2. #1048 Pimnok2124 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:27
    😭😭😭😭😭😭หมอก..
    #1,048
    1
    • #1048-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:47
      กอดดดด
      #1048-1
  3. #1047 Pimnok2124 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:14
    ชินโตขึ้นแล้วนะ:)
    #1,047
    1
    • #1047-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:47
      ช่ายยย
      #1047-1
  4. #974 pawitt (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 09:50
    แง หมอกกกกก
    #974
    1
    • #974-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      20 กรกฎาคม 2562 / 11:38
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #974-1
  5. #916 geejajaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 13:12
    ไม่ใช่ว่าชินจะเสียศูนย์ หลังจากหใอกไปเหรอ ชินที่เพิ่งเข้มแข็งขึ้นด้วยรักจากหมอกอ่ะ ฮืออออออข
    #916
    1
    • #916-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      1 มิถุนายน 2562 / 14:23
      กอดน้า
      #916-1
  6. #838 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:15
    จะไปไหนนฮือ
    #838
    1
    • #838-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      12 เมษายน 2562 / 07:20
      รอลุ้นนน
      #838-1
  7. #789 toonytoony (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 12:56
    ฮื้อออออออออสุดๆๆๆๆๆๆ
    #789
    1
    • #789-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      19 มีนาคม 2562 / 13:02
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #789-1
  8. #768 __b.bam (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 20:35
    ให้ตายเถอะะ ตาบวมแล้ววว
    #768
    0
  9. #646 Jibangrin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 01:00
    ไรท์อ่าาา ฮือออออออออ
    #646
    1
    • #646-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 06:21
      เอาน่าา
      #646-1
  10. #640 น่องขาหมู (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 22:02

    ถึงจะจาก โชคชะตาก็ต้องกลับมาให้พานพบกันอีกครั้ง เราเชื่อนะ... เลื่อว่าไรท์จะไม่ทำร้ายตัวละครอีกแล้ว555
    #640
    1
    • #640-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 06:11
      ไม่ทำแล้วมั้ง55555
      #640-1
  11. #611 ⊙﹏⊙ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 19:30
    อ้าวหมอกจะไปไหนนนน
    #611
    1
    • #611-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      30 ตุลาคม 2561 / 19:33
      รอลุ้นนน
      #611-1
  12. #566 ntw96 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:25
    บอกเราว่าไรเตอร์ไม่ได้เกิดปี 43 คือถ้าจริงนี่ขอปรบมือพร้อมจุดพลุให้เนื่องด้วยเป็นคนมีความสามารถขั้นสูงเกินอายุ คือลืมบอกเลยว่าตั้งแต่แรกที่อ่านมาเราชอบการบรรยาของไรเตอร์มากๆเลยนะคะ มันลึกซึ้งมากจริงๆ ไว้จะเล่าตอนจบแบบยาวๆเด้อ เลิฟฟฟ
    #566
    1
    • #566-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      21 ตุลาคม 2561 / 07:59
      ไรท์เกิดปี 43 ค่า ตอนนี้อายุ 18 แล้ว 55555555
      ขอบคุณค่า
      #566-1
  13. #537 Chandra and Clover (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:32
    หมอกเป็นอะไร ป่วยเหรอ?
    #537
    1
    • #537-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      20 ตุลาคม 2561 / 06:58
      ไม่หรอกกก
      #537-1
  14. #384 BeiwJone (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 14:40
    ที่รักพาชินชินไปด้วยสิ
    #384
    1
    • #384-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      7 ตุลาคม 2561 / 15:51
      ไม่ได้หรอก
      #384-1
  15. #380 ketsunee-2003 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 22:12
    จะร้องไห้เเล้วㅠㅠ

    จะไปไหนอ่ะหมอก ไม่ให้ไปㅠㅠ
    #380
    1
    • #380-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      5 ตุลาคม 2561 / 07:09
      รอเด้ออ
      #380-1
  16. #378 kongdamp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 14:42

    ไปแต่งงานป่ะเนี่ย555555
    #378
    1
    • #378-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 14:53
      ไม่สิ5555
      #378-1
  17. #377 conankun17406 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:05
    ไปเรียนต่อต่างประเทศแน่เลย
    #377
    1
    • #377-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 13:12
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #377-1
  18. #376 ooy1565 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 09:27
    คืออะไรหมอกจะตายหรือไม่นะอย่าทิ้งชินไปอีกคน
    #376
    2
    • #376-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 09:41
      ไม่ตายหรอก...
      #376-1
  19. #375 salmon_mb (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 03:13
    เอ้าอิห่านนนไม่ได้จะป่วยตายใช่ไหม
    #375
    1
    • #375-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:40
      ไม่หรอกก
      #375-1
  20. #374 jeanzzy19 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 02:19
    ไปไหนลูกแม่ ไปไหน
    #374
    1
    • #374-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:40
      จะไปแล้วว
      #374-1
  21. #373 sakunsakun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:34
    หมอก อยากมีเวลาเพิ่มมั้ย //ยื่นนาฬิกาให้
    .
    .
    .
    ก็กล้าเล่นเนอะ เขินเลย5555555
    #373
    2
    • #373-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:35
      ได้เหรอ5555
      #373-1
    • #373-2 sakunsakun(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 09:26
      ถ้าใจบอกว่าได้ก็ต้องได้55555555
      #373-2
  22. #372 SeMisoo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:27
    พี่หมอก พี่จะไปจริงๆหรอคะ..
    #372
    1
    • #372-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:34
      คงต้องไป
      #372-1
  23. #371 khim_kemisara (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:11
    หือ ทำไมเป็นคนแบบนี้
    #371
    1
    • #371-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:33
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #371-1
  24. #370 Chanya-49 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:10
    ทำไมเราถึงปวดใตไปกับหมอกด้วยอ่ะ มันช้าไปแล้วใช่มั้ยหมอก
    #370
    2
    • #370-1 Chanya-49(จากตอนที่ 22)
      3 ตุลาคม 2561 / 21:10
      ปวดใจสิโว้ยยยยย
      #370-1
    • #370-2 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:32
      ปวดใตนี่ต้องไปหาหมอแล้ว5555
      #370-2
  25. #369 RainyPula (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:41
    แงงงงงงงงงงงงง สรุปหมอกเป็นอะไร ป่วยจริงๆใช่มั้ย
    #369
    1
    • #369-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 22)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:29
      ไม่หรอกก
      #369-1