52Hz เศษส่วนความเหงา (YAOI) สนพ.OvergraY

ตอนที่ 21 : เศษส่วนความเหงา 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 311 ครั้ง
    12 ต.ค. 61


เศษส่วนความเหงา 20

ความทรงจำที่ล้ำค่ามันขึ้นอยู่ที่ตัวบุคคล

 

                กว่าเขาจะยอมเชื่อคำพูดผม เราก็ใช้เวลากอดกันไปนานหลายสิบ ร่างสูงเอาแต่กระเง้ากระงอดกอดผมเป็นปลิง ผมเดินไปทางไหนก็จะมีเขาคอยตามติด เลยมานั่งดูเขาทำงานที่เคาท์เตอร์ หมอกแอบมองผม คอยให้ผมอยู่ในสายตาเขา ผมเลยปล่อยควันบุหรี่ใส่หน้า

 

                ให้เขาเห็นว่าต่อให้ควันหายไปผมก็ยังคงอยู่ที่เดิม

 

                เลิกจ้องกูได้แล้ว

 

                “กูกลัวมึงหนีไป

 

                “เอาโซ่มาล่ามขากูไว้ไหม

 

                “กูทำได้เหรอ ?ผมกลอกตา ส่ายหน้าให้กับความคิดนั้น ถึงก่อนหน้านี้ผมจะผิดสัญญามากมาย แต่ตอนนี้ผมจะไม่มีวันทำแบบนั้นแล้ว มึงรู้ไหมว่าเมื่อคืนกูกลัวแค่ไหน ถ้าเกิดกูมาไม่ทันมึงจะเป็นยังไง

 

                “…”

 

                “แล้วกูจะมีชีวิตยังไงถ้าไม่มีมึง สีหน้าเคร่งเครียดทำให้ผมลูบหัวเขาเบาๆ เป็นการปลอบ ผมรู้ว่าเมื่อคืนทำอะไรโง่ๆ นั่นก็เพราะหัวใจของผมแหลกสลาย อย่าทำแบบนั้นอีกนะ มึงรักชีวิตมึง แต่กูรักมึงมาก มึงไม่อยากได้ชีวิตก็เอามาให้กูนี่ กูดูแลได้

 

                “กูรู้แล้ว กูเสียใจ

 

                “…”

 

                “ขอครั้งสุดท้าย เชื่อใจกูนะมันอาจจะเป็นการร้องขอที่มากไปสำหรับคนที่ทำผิดซ้ำซาก หมอกมองหน้าผม สบตากันก่อนจะถอนหายใจด้วยความอ่อนล้า ผมเลยจับมือเขา บีบเบาๆ ให้รู้ว่าผมจะไม่ทำอีก

 

                ตอนนี้อาจจะไม่มีอะไรเป็นหลักประกัน แต่ผมจะทำให้เขาเชื่อมั่นในตัวอีกครั้งให้ได้

 

                กูขอโทษหมอกเลียปาก เขาขยับตัวมากอดผมไว้ ไม่รู้ทำไมคนที่อ่อนแอกลายเป็นเขาแทนที่จะเป็นผม อาจเพราะเรามีหัวใจดวงเดียวกัน ถ้าใครคนนึงเสียหาย อีกคนก็ต้องรับกรรมไปด้วย ผมยกยิ้ม กดจูบลงบนหน้าผากแม้จะไม่เคยทำมาก่อน

 

                หมอกไม่ได้อิดออด กลับกันเขาหลับตาลงน้อมรับสัมผัสแต่โดยดี

 

                เรากอดกันอยู่อย่างนั้นพักใหญ่จนชิชาเข้ามาขัด

 

                รักของหนุ่มๆ นี่มันฟินจังน้า

 

                “อ๊ะ !”

 

                “ระวังมื้อเช้าจะไหม้นะหมอก เดี๋ยวจะอดกินกันหมด เธอแซว ชี้ไปที่กระทะซึ่งกำลังผัดข้าวอยู่ หมอกเลยรีบผละออกจากผม ไปทำอาหารต่อ ผมลืมไปเลยว่าเมื่อคืนชิชามาที่ห้อง เธอนอนข้างห้องผม ส่วนผมไปนอนกับหมอก ไม่ใช่ว่าไม่อยากนอนกอดพี่สาวหรอกนะ

 

                แต่เธอพาแฟนมาด้วย ผมก็เลยอยากให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน

 

                ไงคนเก่ง เป็นไงบ้างเธอถาม ขยับตัวมาหาผมที่โดดลงจากเคาท์เตอร์เดินมาหา ฝ่ามือนิ่มๆ แนบลงบนหน้า ลูบแก้มผมเบาๆ ขณะที่มองด้วยความห่วงใยระคนเอ็นดู หน้าตาสดใสขึ้นกว่าเมื่อวานเยอะเลย

 

                “ผมดีขึ้นแล้วน่ะ

 

                “เพราะหมอกนอนกอดทั้งคืนล่ะสิท่า

 

                “อะ...

 

                “อิจฉาจังน้า พี่ก็อยากนอนกอดชินบ้างเหมือนกัน ยู่ปากอย่างง้องอนก่อนจะหัวเราะใส่ ยึดตัวน้องชายพี่ก็ดูแลดีๆ ล่ะหมอก น้องชายพี่บอบบางมากรู้ไหม

 

                “รู้สิชิชา ผมอยู่กับมันทุกวัน

 

                “…”

 

                “เพราะงั้นถึงต้องดูแลแบบนี้ไง คลาดสายตาได้ที่ไหน ชอบทำให้เป็นห่วงผมกลอกตาใส่คนขี้ฟ้อง ถึงอย่างนั้นก็ทำให้หมอกระบายยิ้มออกมาได้ ตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อคืน ผมยังไม่เห็นมันยิ้มราวกับโดนขโมยปากไป พอได้เห็นแล้วหัวใจก็สั่นไหวย้ำเตือนว่าบางอย่างกำลังเปลี่ยนไป

 

                ทีละเล็กทีละน้อย

 

                แล้วแฟนพี่ไปไหน ยังไม่ตื่นเหรอ ?

 

                “อื้ม เมื่อวานเขาทำงานหนักแล้วยังพาพี่มาที่นี่อีก ก็เลยปล่อยให้นอนต่ออีกนิดดีกว่า ไว้ค่อยไปปลุกตอนจะกินข้าว ผมพยักหน้า ไม่ถือสาเพราะนั่นไม่ใช่เรื่องของผม จะว่าไปแล้วเราไม่เจอกันนานขนาดไหน พี่มีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่ผมไม่เห็นรู้

 

                ตอนนั้นที่ไปหาก็ไม่ได้ถามไถ่ เอาแต่สนใจเรื่องของตัวเอง

 

                แล้วหมอกจะทำอะไรอีก มาๆ เดี๋ยวพี่ช่วยชิชาดึงแขนผมให้เข้าไปช่วยหมอก ดันให้เราสองคนอยู่ใกล้กัน ขณะที่เธอผละไปหั่นผัก ผมไม่ได้มีสกิลทำอาหารนั่นเลยทำให้ผมยืนเก้ๆ กังๆ จะหั่นผักหรือหั่นเนื้อก็แลดูจะยากไปซะหมด รีบๆ ทำนะจะได้กินข้าวกัน วันนี้พี่มีงานคงต้องรีบกลับหน่อย

 

                “จริงๆ เมื่อวานพี่ไม่ต้องมาก็ได้ งานพี่เยอะจะตายไม่น่ามาหาผม

 

                “จะบ้าหรือไงน้องชายพี่ทั้งคน พี่อยากมาหาตั้งแต่ตอนเราอยู่โรงบาลแล้วด้วยซ้ำ

 

                “อะ...

 

                “นี่พี่นั่งโทษตัวเองตลอดทางเลยนะที่ไม่ได้มา ยิ่งเมื่อคืนถ้าพี่ไม่มา พี่คงกลายเป็นพี่สาวใจร้ายน่าดูน้ำเสียงของเธอสั่น แสดงให้เห็นเลยว่าไม่ใช่แค่ผมที่ขวัญเสีย พี่รู้นะว่าช่วงเวลานั้นมันยากลำบาก แต่ชินมีทางเลือกที่ดีกว่าทำแบบนั้น

 

                “…”

 

                “พี่คงอยู่ไม่ได้ถ้าชินเป็นอะไรไป เราเหลือกันอยู่แค่นี้ จำไม่ได้เหรอคำพูดของพี่สาวบีบอัดเข้าที่หัวใจ ผมลืมนึกไปว่าครอบครัวที่เหลืออยู่มีแค่ชิชา เจ้าตัวปาดน้ำตาลวกๆ ผมเลยเข้าไปกอดไว้ พี่สาวเกือบจะร้องไห้หนักกว่าเดิม แต่ก็ฮึดไว้เพราะไม่อยากให้เช้าวันดีๆ ถูกทำลาย

 

                ประจวบเหมาะที่แฟนเธอตื่นมาพอดี ก็เลยเข้าไปปลอบและช่วยกันทำอาหารไป

 

                ผมกลับมาสนใจมีดในมือที่กำลังหั่นเนื้อชิ้นใหญ่ หมอกคงเห็นว่าผมเริ่มเหม่อลอยเลยเดินมากอดผมจากด้านหลังไว้

 

                กูจะสอนให้ จะได้ทำเป็น ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่ที่ต้นคอ ตอนเขาทาบมือลงกับมือผม ช่วยสอนวิธีจับมีดและการเฉือนมีดลง ปรับองศาให้ชิ้นเนื้อออกมากพอเหมาะ แม้ว่าผมจะไม่ได้สนใจมันเลยก็คาม

 

                ผมกำลังเสี้ยวหน้าของเขา สัมผัสลมหายใจที่แผ่ซ่าน ริมฝีปากร้อนจัดทาบลงมาเบาๆ ราวกับปลุกผมให้ตื่นจากภวังค์ความคิด

 

                เขาจูบผม

 

                และผมไม่ได้หนี กลับกันผมยอมให้เขาทำแต่โดยดี ก่อนจะผละออกเพราะชิชาหันมา

 

                ถือมีดต้องสนใจมีดดิ มัวแต่มองอย่างอื่นเดี๋ยวก็โดนบาด

 

                “ก็มึงเข้ามาใกล้ทำไมล่ะ

 

                “อยากกอดก็ผิดเหรอวะเลิกคิ้วกวนประสาทให้ผมส่ายหน้าพลางยกยิ้มใส่ มันก็แค่คำออดอ้อนของคนที่กลัวผมจะหายไปเท่านั้น อยากกอดมึงทั้งวันจนกว่าจะรู้สึกดี

 

                “แค่ตื่นมาเจอมึง กูรู้สึกดีแล้ว

 

                “…”

 

                “มันทำให้กูอยากตื่นมาเจอมึงทุกวันหมอกชะงัก แววตาหลุกหลิกชั่วขณะก่อนจะกลับมาเป็นปกติเหมือนไม่มีอะไร เขายิ้มให้ผม ยีหัวเล็กน้อยแล้วผละออกไปทำอาหารต่อ ผมแปลกใจเล็กน้อยกับบางอย่างที่เขาพยายามซ่อน

 

                ถึงอย่างนั้นรสสัมผัสเมื่อกี้ก็โอบกอดทำให้ผมละทิ้งข้อสงสัยไป

 

                บางทีผมอาจจะคิดมากไป

 

                ผมไม่อยากคิดเยอะเหมือนตอนพี่อิชอีกแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                หลังจากกินข้าวเสร็จ ชิชากับพี่ซันก็ขอตัวกลับไปก่อนเพราะมีงานต้องสะสาง ผมเดินไปส่งพวกเขาหน้าห้อง ให้สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรพิเรนทร์อีก ชิชากอดผมนานมาก เธอคงต้องการกำลังใจที่ใช้เยียวยาหัวใจอันบอบบาง มันทำให้ผมต้องเตือนตัวเองว่าหลังจากนี้จะต้องคิดอะไรให้มากขึ้น

 

                ต้องโตกว่าตัวผมเมื่อวาน

 

                ออกไปข้างนอกกันไหม หมอกถามตอนผมกลับมาข้างใน ใบหน้าของเขาแสดงความคาดหวังที่พาให้หัวใจผมวูบโหวงนิดหน่อย

 

                ผมไม่อยากไปไหน อยากนอนพักแล้วพิจารณาตัวเองว่าทำอะไรลงไป

 

                แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าไม่ไป เหตุการณ์แบบเมื่อวานจะเกิดขึ้นอีก

 

                กูเห็นไอ้โทนแชร์มา มีคนมาขายแคคตัสอยู่แถวนี้

 

                “มึงอยากได้เหรอ ?

 

                “ซื้อมาเลี้ยงสักต้นก็คงดี

 

                “…”

 

                “อย่างน้อยตอนกูไม่อยู่ มึงจะได้มีอะไรทำ

 

                “พูดเหมือนจะไปไหน

 

                “…”

 

                “แค่ไปเรียนไม่เห็นต้องซื้อมาเลยนิ ผมว่าอย่างครุ่นคิด เรากลับบ้านพร้อมกันทุกวันนั่นแปลว่าเราจะไม่มีเวลาดูแลสิ่งที่ซื้อมาเลี้ยงไว้ เมื่อก่อนผมเคยอยากได้หมาไม่ก็แมวเหมือนกัน เสียดายที่หอพักไม่ให้เลี้ยงสัตว์ ทว่าพอเห็นสีหน้าที่หงอลงไปของเขา มันก็ทำให้ผมกัดปากขึ้นมา

 

                ดูเหมือนแสงของวันใหม่จะแตกต่างกว่าทุกวัน

 

                ก็แค่อยากให้มีอะไรที่ทำด้วยกัน พอเห็นแล้วจะได้นึกถึงไง

 

                “...

 

                “แต่ถ้ามึงไม่อยากได้ก็ไม่เป็นไร กูเข้าใจว่าตอนนี้มึงอยากอยู่คนเดียว

 

                “เดี๋ยวก่อนผมคว้าแขน ดึงเบาๆให้หันกลับมา ใบหน้าที่หงอลงไปนั้นฉายแววเศร้าที่ทำให้ผมต้องบีบมือแน่น ไม่ได้ว่าที่อยากได้สักหน่อย ก็แค่แปลกใจ ไม่เคยเห็นมึงอยากได้

 

                “กูเห็นพวกคู่รักเขาชอบซื้อมาเลี้ยงไว้

 

                “อะ...

 

                “ก็เลยอยากไปซื้อมาเลี้ยงกับมึงความจริงเฉลยพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อนิดหน่อย หมอกลูบท้ายทอย เลียปากขณะเสตามองผม เห็นว่ามันน่ารักดีก็เลยอยากซื้อมาเลี้ยงสักต้น อยากทำอะไรพิเศษกับมึงนี่มันผิดมากหรือไง

 

                “ไม่ได้ผิด ก็แค่...ไม่รู้ว่ะ ดีใจ

 

                “หา ?

 

                “งั้นเดี๋ยวกูไปอาบน้ำก่อน แล้วเราไปซื้อด้วยกัน โอเคไหม

 

กูไม่ได้ไปบังคับให้มึงไป ถ้ามึงไม่อยากก็ไม่เป็นไร

 

แต่กูบอกว่าจะไปไง

 

“…”

 

ไปกับมึง ไปด้วยกันหมอกเบิกตากว้าง ดูจะไม่คิดว่าผมจะตอบรับง่ายๆ ก็พอได้ยินประโยคนั้นแล้วผมก็อดดีใจไม่ได้ รีบเข้าไปอาบน้ำปล่อยให้เขาตกอยู่ในภวังค์ความคิด ไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกมาอีก มีเพียงแค่การจับมือเดินออกไปข้างนอก

 

                ความอบอุ่นที่ชโลมลงคือสัญญาณของการเริ่มต้นใหม่...

 

                ถึงเวลาใส่รองเท้าใหม่แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                เจ้าตัวพาผมมาที่ตลาดต้นไม้ มันไม่มีอะไรเลยนอกจากร้านอาหารและขนมสามสี่ร้าน ท่ามกลางร้านขายต้นไม้นับสิบ มีคนไม่น้อยที่มาเดินดูของที่นี่ ส่วนใหญ่จะเลือกซื้อไม้ใหญ่ ไม้ดอกเอาไปปลูก ผมจับมือหมอก เดินดูของไปเรื่อยๆ อันไหนถูกใจก็แวะดูนานหน่อย จะซื้อหรือไม่ซื้อก็อีกเรื่องหนึ่ง

 

                เพราะประเด็นหลักคือการมาซื้อแคคตัส

 

                แคคตัสถูกๆ ต้นละยี่สิบจ้ะต้นละยี่สิบ

 

                “ร้านนี้ไงที่ไอ้โทนแชร์มา

 

                “คนโคตรเยอะ ผมพึมพำ มองร้านแคทตัลราคาถูกที่ไอ้หมอกชี้ เวลานี้มีคนมาซื้อเยอะมาก ส่วนมากเป็นพวกคู่รักชายหญิง เดินกระหนุ้งกระหนิงให้ผมรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย นั่นคงเพราะผมไม่ชอบสายตาเวลาที่มีคนมอง

 

                ถ้ามองเฉยๆ จะไม่ว่า แต่นี่มองแล้วหันไปกระซิบกัน

 

                รอคนน้อยลงกว่านี้หน่อยไหม ค่อยเข้าไป หมอกที่เห็นสีหน้าผมหันมาถามไถ่ จะได้ไม่อึดอัด

 

                “แต่เดี๋ยวแคทตัลที่มึงจะเอาก็หมดพอดี

 

                “…”

 

                “ป้าเขาบอกว่าเหลืออยู่ไม่ถึงสิบต้นแล้วนะ ผมพูดพยักหน้าไปทางป้าที่กำลังป่าวประกาศให้คนมาซื้อแคทตัล เพียงเวลาไม่นานเจ้ากระบองเพชรคู่รักก็เหลืออยู่ไม่กี่อัน ผมเลยจำใจดึงมือเขาฝ่าผู้คนเข้าไปในร้าน ถึงผมจะไม่ชอบความแออัด แต่เพื่อสิ่งที่ถ่อสังขารมาถึงนี่ คนเราก็ต้องยอมเสี่ยงบ้าง

 

                หมอกคอยกันเวลาคนมาเบียดผมเกินไป ผมไม่ชอบที่ที่มีคนเยอะก็เพราะแบบนี้

 

                กว่าจะมาอยู่ในจุดที่คอยแคคตัสพอดี ผมเกือบตัวหลีบหายไปกับกลีบเมฆ

 

                เอาอันไหนดี

 

                “มึงชอบอันไหนผมถาม ไม่มีความรู้เรื่องพืชพวกนี้เท่าไหร่ มองเจ้าหน่อเขียวที่มีหนามแหลมคมยื่นออกมามากมาย ผมไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมพวกคู่รักถึงชอบเอาไปปลูกกัน

 

                แต่คิดว่าเขาน่าจะชอบความทนทานต่อทุกสภาพอากาศของมัน แสดงให้เห็นว่าความรักของเราจะอยู่คงทน

 

                เอาอันนี้ไหม แล้วเดี๋ยวไปซื้อกระถางใหม่ผมพยักหน้า แล้วเดี๋ยวซื้อสีไปเพ้นท์ใหม่อีกหน่อย แลกเกอร์ที่ห้องกูก็ยังมีจะได้ใช้เคลือบสีไม่ให้หลุด

 

                “เหมือนมึงวางแผนมาหมดแล้ว

 

                “ก็นิดนึงอะ ผมกลอกตา คิดแล้วเชียวว่าอีกคนน่าจะมีแผน แต่ก็คิดว่าจะล่ม เพราะดูมึงไม่อยากมาเท่าไหร่

 

                “กูไม่อยากเอาแต่นอนแล้วคิดมากไปเรื่อยแล้วอะ

 

                “…”

 

                “กูอยากใช้เวลากับอย่างอื่นบ้างผมพูดโดยไม่สบตาเขา หยิบแคทตัลในกระถางสีชมพูขึ้นมาถือไว้ ผมคิดว่าขนาดมันกำลังดีน่าจะพอเลี้ยงไว้ ส่วนหมอกก็หยิบอึกอันขึ้นมาถือไว้ เลื่อนมือมาถือใกล้กัน เอาต้นนั้นเหรอ มันดูเหมือนกำลังจะตาย

 

                “งั้นเราก็ต้องช่วยชีวิตมัน

 

                “อะ...

 

                “เพราะการที่มันใกล้ตายไม่ได้แปลว่ามันไม่มีค่า มันแค่ต้องการคนดูแลมากกว่าต้นอื่นก็เท่านั้นเขายิ้ม ดูหลงใหลเจ้ากระบองเพชรตรงนั้น ซึ่งคำพูดที่สื่อออกมาทำให้ผมรู้สึกว่าเขามองมันเหมือนผม

 

                ผมที่ต้องการคนดูแลมากกว่าใคร

 

                มึงจะช่วยกูเลี้ยงมันใช่ไหม เขาลากนัยน์ตามาสบ จ้องลึกเข้ามาในดวงตาผมก่อนจะฉายแววคาดหวัง วินาทีนั้นผมเลยพยักหน้าให้เขา ยิ้มบางๆ เป็นการตอบรับ

 

                แน่นอน

 

                “สัญญา ?

 

                “สัญญาคราวนี้เป็นผมที่ยกนิ้วก้อยไปให้เขาเกี่ยว เล่นเอาเจ้าตัวหัวเราะเบาๆ อย่างชอบใจ ผมเกาแก้มแก้เขินอายนิดหน่อย เพราะคนไม่น้อยเลยที่ให้ความสนใจพวกเรา ยิ่งตอนที่เราเกี่ยวก้อยกัน บางคนนี่ยิ้มหวาน ไม่รู้ว่าดีใจหรือแค่ตามมารยาทเท่านั้น

 

เสียดายที่ผมไม่ได้สนใจพวกเขา เราแค่เอาแคทตัลไปจ่ายเงินแล้วไปหาอะไรกินกัน        

 

จากนั้นก็แวะซื้อของกลับบ้าน มองดูคนที่ตื่นเต้นกับการเพ้นท์กระถางต้นไม้ใหม่

 

                เราแวะซื้อสีก่อนกลับตามที่เขาบอกไว้ ส่วนใหญ่จะเป็นสีโทนสว่าง เพราะหมอกบอกว่าอยากให้ผมสดใสขึ้นกว่านี้ แม้สีโปรดผมจะเป็นสีทึบๆ ก็ตาม ถึงอย่างนั้นผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสีชมพูอ่อน กับสีส้มอ่อนแบบลูกพีชมันสวยยิ่งกว่าอะไร

 

                และใช่ กระถางแคคตัสใหม่ของผมเป็นสีพีช

 

                ที่มีชื่อตัวเองพาดผ่านไว้

 

                สดใสเชียว

 

                “เงียบไปเลยผมเกือบจะทุบคนที่มาแซว เพราะความเก้อเขิน ค่อยๆ เก็บรายละเอียดจนคิดว่าตัวเองควรไปเรียนพวกสถาปัยต์ไม่ก็นิเทศที่ใช้ฝีมือหัวศิลป์เป็นหลัก หมอกเท้าแขน มองผมที่ละเลียดสีลงไปด้านข้าง แต้มขาวลงไปเล็กน้อยตรงอักษรตัวสุดท้ายของชื่อตัวเอง

 

                CHIN

 

                “เรียบร้อย

 

                “ตากไว้ก่อน เดี๋ยวกูค่อยไปเคลือบเลคเกอร์ให้

 

                “แล้วมึงไม่ทำของมึงหรือไง

 

                “กูเหลือแค่เขียนชื่อ เขาตอบ ยกกระถางต้นไม้สีฟ้าอ่อนมาให้ มันเป็นลวดลายเรียบๆ ตามนิสัย มีสีม่วงอ่อนแซมไปเล็กน้อยชนิดที่ว่าถ้าไม่สังเกตก็คงจะมองไม่ออกเท่าไหร่ กูไม่รู้จะเขียนชื่อใคร

 

                “ก็เขียนชื่อมึงสิ ต้นไม้มึงนิ

 

                “ไหนมึงบอกว่าเราจะเลี้ยงด้วยกันไง

 

                “หือ ?

 

                “มันก็ต้องใส่ชื่อสองคนดิ ผมย่นคิ้ว ย้อนไปก่อนหน้านี้ที่คุยกัน ผมตอบรับที่เขาถามว่าจะช่วยเขาเลี้ยงไหม ผมนึกว่าหมายถึงช่วยรดน้ำ ไม่ก็พรวนดินหรืออะไรทำนองนี้ให้ ส่วนเรื่องกระถางต้นไม้มันควรเป็นสิทธิ์ของเขา เพราะผมก็เพ้นท์ชื่อตัวเองในกระถางของผม

 

                หมอกเลียปาก เขากำลังคิดว่าจะเอายังไง

 

                และแล้วเขาก็เริ่มร่างชื่อให้ พาให้ผมขมวดคิ้วใส่ตอนอ่านชื่อมัน

 

                “Min…มิน ? ผมเลิกคิ้ว มองหน้าคนที่ยกยิ้มพอใจ ชื่อใคร ?

 

                “ชื่อพวกเราไง

 

                “หา ?

 

                “มาจากหมอกบวกชินเขาตอบพร้อมกับเขียนชื่อเราเป็นภาษาอังกฤษลงบนโต๊ะ ชื่อของ Mok ผสมกับคำว่า Chin เลยกลายเป็นคำว่า Min ที่มันเขียนอยู่

 

                ให้อารมณ์เหมือนตั้งชื่อลูกตามชื่อพ่อแม่เลย

 

                ผมไม่ควรคิดแบบนั้นสินะ

 

                น่ารักป่ะ ?

 

                “ขนลุกแปลกๆ มันหัวเราะทำท่าจั๊กจี้ ขณะที่ผมขบขันใส่ จะเอาชื่อนี้จริงดิ ?

 

                “จริง มันจะได้เป็นของแทนใจไง

 

กึก !

 

                “ตอนมึงเห็นจะได้รู้ว่ากูอยู่ใกล้ๆ เวลาคิดถึงจะได้กอดแคคตัสต้นนี้ไง แต่มึงต้องระวังหนามนะมันขำ ดูชอบใจกับมุขตัวเองที่ผมส่ายหน้าใส่ ผมชอบเวลาได้เห็นมันยิ้มออกมาจากใจ มันดูจะสนใจและรักเจ้ากระบองเพชรต้นนั้นมาก มันยื่นมาให้ผม ขยับเข้ามาใกล้ๆ จะได้ลงสีด้วยกัน

 

                หัวทุยๆ ซบลงบนบ่า ให้ผมเอียงหัวแนบกับมันเป็นการตอบรับ

 

                มือของเราประสานกลายเป็นภาพที่ผมอยากจะเก็บไว้ให้หัวใจที่กำลังสั่น

 

                “มึงต้องรักมันให้มากนะเว้ย เพราะมันต้องการความรัก

 

                “อื้ม

 

                “วันไหนที่มึงรู้สึกเหนื่อยล้าหรืออ่อนแอ มึงดูแคคตัสต้นนี้แล้วสู้ต่อไปนะ เพราะไม่ว่ามันจะเจออะไร มันก็จะสู้ต่อไป มึงต้องทำจิตใจให้แข็งแกร่งเหมือนกระบองเพชรรู้ไหมผมขานรับ ให้หมอกขยับเอาหน้ามาซุกไหล่ จะได้ไม่มีใครทำอะไรมึงได้อีก

 

                “กูรู้ กูจะพยายาม

 

                “กูก็จะช่วยมึงเท่าที่กูทำได้

 

                “…”

 

                “กูจะเป็นแคคตัสที่ปกป้องมึงผมยิ้มกว้าง หัวใจสั่นไหวยามมือประสานกันเป็นหนึ่ง ผมไม่รู้เลยว่าทำไมจู่ๆ ตัวเองถึงได้มีความสุขมากขนาดนี้ จะด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา หรือเส้นผมที่คลอเคลียอยู่บนหน้า ทุกๆ อย่างของหมอกทำให้ผมรู้สึกว่าการมีชีวิตมันช่างดีกว่าการตายเป็นไหนๆ

 

                และไม่รู้ว่าเพราะผมอ่อนแอมากเกินไปหรือเปล่า ถึงได้รู้สึกว่าการกระทำเหล่านี้นั้น...

 

                ช่างมีอิทธิพลเหลือเกิน

 

                มึงเองก็จะเป็นแคคตัสของกูตลอดไปเช่นกัน

 

#เศษส่วน52Hz


 

ทวิต ael_2543


 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 311 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,129 ความคิดเห็น

  1. #1081 _pn17 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 13:35
    นายหมอกจะไปไหน บอกทีเค้าจะได้เตรียมใจรอ
    #1,081
    1
    • #1081-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      28 เมษายน 2563 / 14:28
      สู้น้า
      #1081-1
  2. #1046 Pimnok2124 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:11
    โอยยย หมอกอย่าทำร้ายชินนะ
    #1,046
    1
    • #1046-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:47
      กอดดดด
      #1046-1
  3. #997 KumaKukoy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 15:37
    ไม่นะ ชินของเราจะเจอความสูญเสียอีกแล้วเหรอ เราจะรับไม่ไหวแล้วนะ
    #997
    0
  4. #944 Lolypop (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 00:51

    ฟินไม่สุดอีกแล้ว แง้ อย่างน้อยก้ยังมีโมเม้นให้ได้กระชุ่มกระชวยหัวใจบ้างล่ะ

    #944
    1
    • #944-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      13 มิถุนายน 2562 / 08:23
      มันจะทำนองนี้ไปเรื่อยๆ 55555
      #944-1
  5. #915 geejajaa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 12:39
    น้องหมอกไม่พาน้องชินไปด้วยเหรอออออ ทำไมอ่ะทำไม สัญญาตะอยู่ด้วยกันแล้วนี่นา
    #915
    1
    • #915-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      1 มิถุนายน 2562 / 14:22
      กอดน้อง แงง
      #915-1
  6. #875 Haruma_Hunsei (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 02:37

    หมอกพูดเป็นนัยยะตลอดเลย มีอะไรแน่ๆ

    #875
    1
    • #875-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      24 พฤษภาคม 2562 / 07:50
      รอลุ้นน
      #875-1
  7. #788 toonytoony (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 12:18
    อย่านะอย่าเป็นอะไรนะหมอกเราตายแน่ๆ
    #788
    1
    • #788-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      19 มีนาคม 2562 / 12:56
      สู้ววว
      #788-1
  8. #776 MINERVA09 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 05:39
    อืมมมันจะฟินมากๆถ้าไม่ติดเรื่องหมอกน่ะนะT^T
    #776
    1
    • #776-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      14 มีนาคม 2562 / 07:39
      ไม่ร้องงง
      #776-1
  9. #723 TAT47 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 16:49
    ทำทุกช่วงเวลาให้มันดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้นะชิน มีความสุขมากๆทั้งสองคนเลย
    #723
    1
    • #723-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      11 มกราคม 2562 / 18:34
      อีกไม่นาน
      #723-1
  10. #701 pascalth (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:19
    มันก็จะฟินอยู่หรอกถ้าเกิดไม่รู้ว่าที่หมอกกำลังทำให้คือหมอกจะไม่อยู่ โอยยย ไม่รู้จะสงสารใครแล้วว
    #701
    1
    • #701-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      8 มกราคม 2562 / 10:54
      กอดดดด
      #701-1
  11. #691 G_Huk023 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:07

    แคนตัสมินๆ
    #691
    1
    • #691-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      1 มกราคม 2562 / 13:32
      ช่ายยย
      #691-1
  12. #639 น่องขาหมู (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:53

    ...ตอนหน้ามันจะหวายหรือจบนะ
    #639
    1
    • #639-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 06:09
      รอลุ้นนน
      #639-1
  13. #590 Kamobee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 23:34
    ไม่อยากจะคิด......เฮ้อ!!
    #590
    1
    • #590-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      24 ตุลาคม 2561 / 08:37
      กอดนาจา
      #590-1
  14. #565 ntw96 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:09
    น้ำตานองเต็มหมอนแล้วคุณขาาา ขอให้น้องชินเข้มแข็งต่อไปไม่ว่าจะเจออะไรที่หนักหนาสาหัส น้องหมอกก็ด้วย เค้าละเอียดอ่อนกับทุกเรื่องจริงๆอ่ะแบบสิบสามปีที่ผ่านมาเค้าซึมซับทุกอย่างของน้องชินเอาไว้ในเมมโมรี่หใดแล้ว อืม ชอบจัง มาอยู่กับพี่แทนไหมน้องหมอก 5555
    #565
    1
    • #565-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      21 ตุลาคม 2561 / 07:59
      ไม่ร้องนะคะ แล้วห้ามชวนหมอกไปอยู่ด้วย555555
      #565-1
  15. #536 Chandra and Clover (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:29
    ขอโทษที่พึ่งเม้น สงสารทุกคน ชินทำตัวเหมือนแก้วเปล่า พอใครเอาน้ำมาเติม ก็จะเต็มอยู่อย่างถ้าไม่มีใครดื่ม หรือเทไป ก็จะอยูากับความรู้สึกนั้น ทำอะไรกับมันไม่ได้ พอคนนั้นมาเติมใตก้ติดกับคนนั้น คนนี้มเทแล้วเติมอแก้วใหม่ก็อยากใกล้ชิดกับคนนี้ ชินเหมือนแก้วใบเปล่าที่ไม่มีอะไรเลย
    ส่วนหมอกก็เป็นคนที่มั่นคง(?) แต่ไม่ค่อยพูดอะไร
    ตั้งแต่อ่านมาไม่รู้สึกเลยว่าใครมีความสุขสักคน คนอยากถูกรัก ก้เสียใจ คนถูกรักก็เห็นแก่ตัว คนอยากรักก็ไม่พูด
    #536
    1
    • #536-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      20 ตุลาคม 2561 / 06:58
      เอลมองว่าความรักก็คือความเห็นแก่ตัวอย่างนึงนะคะ เพราะเรารัก เราย่อมคาดหวัง แต่เพราะกลัวผิดหวัง เราเลยใช้การกระทำรั้งเขาไว้และติดอยู่กับความรู้สึกนั้นไม่ยอมหยุด ทุกคนมีความต้องการอยู่ที่ว่าจะแสดงออกมาแบบไหนแค่นั้นเอง
      #536-1
  16. #444 AxbSidaphorn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 16:03
    จะสุขกันได้อีกนานมั้ยเนี่ย ปล.มันคือแคคตัสไม่ใช่หรอคะ...
    #444
    1
    • #444-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      12 ตุลาคม 2561 / 16:18
      เดี๋ยวแก้จ้า
      #444-1
  17. วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 04:25
    ใจจะพัง ฮือ
    #357
    1
    • #357-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      3 ตุลาคม 2561 / 07:22
      กอดดดด
      #357-1
  18. วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 04:25
    ใจจะพัง
    #356
    1
    • #356-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      3 ตุลาคม 2561 / 07:22
      ไม่ร้องงงง
      #356-1
  19. #351 talayismychild (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 12:29
    เมื่อไหร่จะมองตรงนี้ คนที่อยู่ข้างเธอ เค้าก็แค่พึ่งเจอ. //อยู่ๆเพลงนี้ก็ดังขึ้นมาในใจตอนอ่านเลย
    #351
    1
    • #351-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      1 ตุลาคม 2561 / 18:30
      ต้องไปฟังแล้ว
      #351-1
  20. #350 LittleWaew (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 14:31

    ในเวลาที่ชินดีขึ้น หมอกจะต้องจากไปอีกใช่มั้ย

    #350
    1
    • #350-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      30 กันยายน 2561 / 14:33
      เศร้าจังง
      #350-1
  21. #349 cat250613 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 09:06

    หวังว่าชินและหมอกจะทำใจได้เมื่อต้องห่างกัน
    #349
    0
  22. #348 My name's BM (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 01:58

    ละมุนนน>\\<

    ในความละมุนมีความกลัว
    หมอกกก จะไปไหน~
    สงสารสองคนนี้จัง มั่นคงไว้นะ สู้ๆ
    #348
    1
    • #348-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      30 กันยายน 2561 / 09:17
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #348-1
  23. #347 อภิรญา พลสวัสดิ์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 23:41
    ไม่อยากให้หมอกไปไหนเลยอ่าาาา
    #347
    1
    • #347-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      30 กันยายน 2561 / 09:16
      คงไม่ทัน
      #347-1
  24. #346 aommy2611 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 23:14
    กลิ่นแปลกๆมาแระ..กลัวใจไรททจุงเบย..มีน้ำตาซึมอ่านไปบีบหัวใจกันไปเด้อ
    #346
    1
    • #346-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      30 กันยายน 2561 / 09:16
      อย่าร้องงง
      #346-1
  25. #345 nuttaklum123 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 22:24

    อ่านนิยายเรื่องนี้เหมือนโดนเเทงตลอดเลย มีการหลอกให้ตายใจเเล้วใช้มีดเเทงทีหลัง ฮือออ เเต่เราก็ยอมโดนเเทงตลอดอะ หยุดอ่านไม่ได้555รีบมาเฉลยนะคะ เรารอโดนเเทงอยู่
    #345
    1
    • #345-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 21)
      30 กันยายน 2561 / 09:15
      ลับมีดรอแล้วว
      #345-1