52Hz เศษส่วนความเหงา (YAOI) สนพ.OvergraY

ตอนที่ 20 : เศษส่วนความเหงา 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,726
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 326 ครั้ง
    26 ก.ย. 61


เศษส่วนความเหงา 19

การเสียไปไม่น่าเศร้าเท่ากับการเคยมี

 

-MOK PART-

 

                ผมลงมาซื้อของ กำลังเดินเลือกสิ่งที่ชินชอบ กะจะลองเมนูใหม่ๆ ที่มันไม่เคยลองเพื่อว่าจะทำให้มันดีขึ้นมาได้บ้าง บางทีการอยู่กับอะไรเดิมๆ มันอาจทำให้เราย่ำอยู่กับที่ไม่ก้าวหน้าไปไหน

 

                ตอนนี้มันกำลังจมปรักอยู่กับความเศร้าเกินที่จะเข้าใจ

 

                และยิ่งมันเศร้ามากเท่าไหร่ ใจผมก็ยิ่งแย่ลงมากขึ้นเท่านั้น ราวกับว่าเราใช้หัวใจดวงเดียวกัน พอคนใดคนนึงแย่ อีกคนก็จะรู้สึกตามไปด้วย

 

                ตลกเนอะ

 

                มันเคยให้ใจผมซะที่ไหน ตอนที่มันสัญญาผมยังไม่เห็นถึงความจริงใจ

 

                แต่ผมก็พูดไม่ได้ว่าผมเสียความไว้ใจในตัวมันไปหมดแล้ว ผมกลัวว่ามันจะทำให้ชินยิ่งรู้สึกแย่ และแบบนั้นเราจะดึงมันออกจากเขาวงกตไม่ได้ เวลานี้ชินควรได้รับกำลังใจ ซึ่งผมจะให้มันเต็มที่ที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้

 

                ในระยะเวลาที่ผมมี

 

Rrrr !

 

                ผมชะงัก หลุดจากความคิดเมื่อเสียงมือถือดังขึ้น พอหยิบมันขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นคนที่ชินโทรหา ผมย่นคิ้วน้อยๆ แปลกใจที่ชิชาโทรมา เธอไม่น่าจะมีอะไรคุยกับผมแล้วนิ

 

                ว่าไงชิชา ผมกดรับ ตากวาดมองดูพืชผักพลางคิดเมนูมื้อค่ำ มีอะไรหรือเปล่า

 

                [ตอนนี้หมอกอยู่ห้องหรือเปล่า พี่ว่าจะเข้าไปหา]

 

                “ดึกขนาดนี้ยังจะมา

 

                [พี่เป็นห่วงชินน่ะ พี่อยากรู้ว่าเขาเป็นไง]

 

                “ที่โทรคุยกันไม่ทำให้พี่ใจชื่นบ้างหรือไง

 

                [หา ?]

 

                “ก็เห็นคุยกันตั้งนานผมหัวเราะเบาๆ นึกถึงสีหน้าสำนึกผิดของเพื่อนสนิท ตอนมันคุยกับชิชา ผมอยากจะกอดปลอบมันไว้ มันคงไม่อยากให้พี่มันไม่สบายใจถึงได้พยายามหลีกเลี่ยงที่จะคุย แอบเห็นว่าตอนสารภาพความผิด น้ำตามันจะไหล คาดว่าคงรู้สึกแย่มากที่ให้พี่มันมารู้ว่ามันจะฆ่าตัวตาย

 

                ตอนนั้นที่ผมรู้ผมก็โคตรใจหาย ดีแค่ไหนที่ผมลืมกระเป๋าตังค์ไว้เลยเจอมันก่อนที่จะจากผมไป

 

                ลองคิดดูสิว่าวันนั้นผมไม่กลับไป วันนี้ผมอาจจะไม่ได้ทำอาหารให้ใครกินอีกต่อไปแล้ว

 

                คงเฟลกันทั้งคู่ใช่ไหม มันไม่ได้ตั้งใจหรอกชิชา

 

                [เดี๋ยวนะ นี่หมอกกำลังพูดเรื่องอะไร]

 

กึก !

 

                [ชินโทรหาพี่ตอนไหน พี่ยังไม่ได้รับสายชินเลยนะ]

 

                “ว่าไงนะคิ้วผมขมวดกันแน่น หยุดมือที่กำลังจะเลือกของ พี่ลืมหรือเปล่า ก็ไอ้ชินเพิ่งโทรหาพี่เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ผมก็อยู่ด้วยตอนมันโทรหา

 

                [แต่พี่เพิ่งเลิกประชุมนะ พี่จะคุยกับชินตอนไหน]

 

                “อะ..!”

 

                [ซัน คุณเห็นน้องชายฉันโทรมาไหม ตอนที่ฉันประชุมอยู่]

 

                [ไม่เห็นมีใครโทรมานิ มีแค่ข้อความขายประกัน]

 

                “นี่อย่าบอกนะว่ามันหลอกผม

 

                [พี่ว่าอาจจะเข้าใจผิดกันก็ได้นะ]

 

                ชิชาพยายามมองโลกในแง่ดี แต่ผมนี่คิดดีไม่ได้ ถ้าเกิดมันไม่ได้เอามือถือโทรหาชิชา แล้วมันจะเอาไปทำอะไร

 

                ขอมือถือกูได้ไหม กูอยากคุยกับพี่เขา

 

                พลันผมก็นึกออก คำพูดที่มันเคยบอกไว้ วินาทีนั้นผมถึงกับทิ้งรถเข็นที่ใส่ของไว้เกือบเต็มรถ วิ่งฝ่าผู้คนเพื่อตรงขึ้นหอพัก การที่ผมยึดมือถือมันเพราะผมไม่อยากให้มันคุยกับพี่อิชอีก ผมไม่รู้ว่ามันจะคิดไม่ดีอะไรบ้าง ก่อนหน้านี้มันเสียใจ กรีดข้อมือตัวเองมาแล้ว

 

                และถ้ามันเห็นข้อความนั้นของไอ้พี่อิช

 

                ถ้าเหงาก็มาหากันไง แค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ

 

พี่พร้อมจะเปิดโอกาสให้ชินนะ

 

แม่งเอ้ย ผมไม่น่าเชื่อมันเลย !”

 

[ทำไม เกิดอะไรขึ้น !?]

 

มันบอกผมว่ามันจะโทรหาพี่ แต่มันไม่ได้ทำ

 

[อ๊ะ !]

 

แปลว่ามันต้องเอาไปคุยกับพี่อิชแน่ๆ แล้วถ้ามันได้คุยกันอีก ไอ้ชินคง...!” ผมกัดปากแน่นไม่อยากจะคิดภาพ ไอ้ชินชอบคิดอะไรแปลกๆ ชอบฟุ้งซ่านเวลาอยู่คนเดียวไม่มีใคร ผมเสยผมขึ้นอย่างเครียดจัด ไม่รอแล้วลิฟต์เพราะมาช้า ผมรีบวิ่งขึ้นบันได ชนคนแถวนั้นแต่ก็ทำได้แค่ขอโทษ แค่นี้ก่อนนะชิชา ผมจะรีบไปหามัน !”

 

[ได้ๆ พี่เองก็จะรีบไปเหมือนกัน]

 

โอเคผมกดตัดสาย ตอนนี้ภายในหัวผมมีแต่เรื่องไม่ดีเต็มไปหมด ผมวิ่งข้ามขั้นเกือบล้มหลายครั้ง ทว่าก็ยืนหยัดขึ้นไปชั้นเจ็ดให้ได้ หัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำตอนเหยียบบันได้ขั้นสุดท้าย ผมพยายามโทรหาไอ้ชินไปด้วย หวังเพียงมันมารับสายแล้วบอกว่าไม่เป็นไร

 

แต่มันก็เมินเฉยทำให้ผมคิดหนักเข้าไป

 

ไอ้ชิน !” ผมกระชากประตูออกตอนใช้กุญแจไขเข้าห้องมัน กวาดตามองฝ่าความมืดหาเจ้าของห้องที่ควรจะนั่งอยู่ในนี้ แต่ที่ห้องนั่งเล่นกับห้องครัวไม่มี ผมเลยรีบวิ่งเข้าไปในห้อง

 

ภาพที่ผมเห็นคือซากของเตียงนอนและปอกหมอน ทุกอย่างเละเทะไม่มีชิ้นดีแสดงให้เห็นถึงการอาละวาด

ผมไล่สายตาหาต้นตอของมันก่อนจะเจอกับไอ้ชินที่ยืนอยู่ตรงนั้น

 

นอกราวกันระเบียงที่มีที่ยืนอันน้อยนิด ชินหันหลังให้ผมเขาดูล่องลอยคล้ายคนไร้สติ

 

ชิน !” ผมส่งเสียงเรียกทว่าเขาเหมือนไม่ได้ยิน ถึงอย่างนั้นเขาก็หันมายิ้มทั้งน้ำตา

 

ไง

 

ฟึ่บ !

 

                “ไม่ !!!!!” ผมตะโกนเรียกรีบวิ่งไปหา ขาขาวลื่นจากขอบที่เหยียบอยู่ ทำให้ร่างกายตกวูบสู่เบื้องล่าง วินาทีนั้นหัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำ คว้าข้อมือที่มีผ้าพันแผลไว้ แรงโน้มถ่วงทำให้ผมต้องกัดฟันดึงมันขึ้นมาให้ได้ กระชากอย่างแรงจนมันถลามาโถมใส่พาให้หลังผมกระแทกกับบาดเกล็ดประตู อึก !”

 

                เราทั้งสองทรุดฮวบไปกับพื้น ผมกัดปากแน่นความความเจ็บปวดไว้ ในขณะที่อีกคนกำลังร้องไห้ เขาสะอื้นเหมือนเพิ่งรู้ว่าทำอะไร

 

                ไม่ก็เสียใจที่ถูกขัดขวางไม่ให้ทำ

 

                “มึง...มึงมาห้ามกูไว้ทำไม

 

                แล้วมึงทำบ้าอะไร! มึงทำอะไรลงไปมึงรู้ตัวบ้างไหม ไอ้ชิน !”ผมตวาด เขย่าตัวมันที่ร้องไห้อย่างหนัก มึงเป็นอะไรมึงก็บอกกูดิ มึงจะตัดสินใจทำแบบนี้ได้ไง ! มึงไม่เห็นใจกูเหรอ !”

 

                “แล้วมึงไม่เห็นใจกูเหรอ มึงเห็นไหมว่ากูทรมานแค่ไหน !”

 

                “!!!”

 

                “มึงเห็นไหมว่ากูทนไม่ได้ กูทนไม่ไหวกับตัวเองที่เป็นแบบนี้ชินขึ้นเสียงใส่ผม เขาสะอื้นกุมหัวใจตัวเองไว้แน่น กูเจ็บจนจะตายอยู่แล้ว ถ้ากูตายไปซะ กูก็จะได้ไม่เจ็บอีก !”

 

                “แล้วมึงไม่คิดถึงคนที่เขาห่วงมึงหรือไง มึงไม่คิดถึงชิชาบ้างเหรอ !”

 

                “ไม่ ! กูไม่คิดถึงใคร กูคิดถึงแต่ตัวเองเท่านั้น !”

 

                “…”

 

                “มึงไม่รู้หรอกว่ากูรักเขามากแค่ไหน กูยอมหลอกตัวเองหวังว่าเราจะคืนดีได้ แต่เขาก็ทำมันพัง แล้วมึงก็ทำแผนกูพัง กูไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วหมอก มึงได้ยินไหม กูเจ็บ กูอยากตาย !”

 

                “แล้วมึงคิดบ้างไหมว่ากูจะรู้สึกยังไง !”

 

                “อ๊ะ !”

 

                “มึงไม่เห็นใจกูบ้างเหรอ กูรักมึงนะเว้ย รักมึงเหมือนที่มึงรักเขา !” เขาบีบแขนมัน สาดทุกความรู้สึกที่สะกดไว้ใส่ กูยอมมึงทุกอย่าง ทำทุกทางเพื่อให้เราอยู่ด้วยกันได้ ครึ่งหนึ่งของชีวิตมึงมันคือของกู มึงเคยคิดบ้างไหม ที่กูดูแล ที่กูใส่ใจ แค่นี้ก็บอกแล้วว่ามึงเป็นของกูส่วนนึง โดยเฉพาะตรงนี้

 

                ผมชี้ที่หัวใจมัน กดย้ำๆให้มันรู้ว่าในนี้มีอะไร

 

                มึงเอาหัวใจของกูไป ทำไมกูจะไม่รู้ว่ามึงเจ็บแค่ไหน ! มึงคิดว่ากูไม่รู้สึกอะไรเหรอที่คนอื่นมาเอาใจมึงไปได้ ทั้งที่กูอยากได้มาตลอด

 

                “หมอก...

 

                “มึงคิดบ้างนะ ว่ากูจะทนอยู่กับมึงเพื่ออะไร ถ้ากูไม่รัก แล้วมึงจะไปยึดติดกับคนที่เขาไม่รักมึงทำไม เขารักมึงไม่ได้ เขาเห็นมึงเป็นแค่ของเล่น ! แต่กู ! ไอ้หมอกคนนี้ที่รักมึงสุดหัวใจ ชีวิตนี้กูให้มึงได้ทุกอย่าง !”

 

                “…”

 

                “และถ้ามึงอยากตายนัก ก็เอาเลย ! โดดลงไปเลย ! เพราะกูเองก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน กูทนเห็นมึงเจ็บขนาดนี้ไม่ได้แล้วชิน !”ผมตะโกนใส่หน้ามัน ผลักมันออกแล้วทำท่าจะปีนราวกัน ในเมื่อมึงอยากตายนักก็ตายด้วยกัน กูจะโดดเป็นเพื่อนมึงเอง มา !”

 

                “หมอก ฮึก ไม่เอา ! ไม่ อย่าทำ

 

                “จะมาห้ามทำไม จะตายก็ตายด้วยกันนี่ไง !”

 

                “ฮือ

 

                “กูจะไม่ยอมให้มึงเจ็บอีกต่อไปแล้ว เพราะกูทนไม่ไหวแล้วชินเสียงของผมบาดลึกพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ชินพยายามดึงผมให้กลับเข้ามา มือของมันสั่นสะอื้นขณะฝังหน้ากับเข่าผม ได้ยินคำขอโทษที่มาพร้อมกับการอ้อนวอนขอให้กลับเข้ามาด้านใน

 

                ผมเบือนหน้าหนี กัดปากแล้วร้องไห้ หัวใจผมแหลกไม่มีชิ้นดีกับการกระทำครั้งนี้ของมัน

 

                ชีวิตนี้ผมให้มันได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะความรักหรือหัวใจ รวมถึงร่างกายนี้ ผมไม่เสียดายเลยถ้าต้องตายเป็นเพื่อนมัน เพราะอย่างน้อยแม้จะไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน ผมก็ยังได้อยู่ข้างมันในช่วงสุดท้ายของชีวิต

 

                ชินส่ายหน้า มันสะอื้นกัดปากจนห้อเลือด ดึงกางเกงผมให้กลับเข้ามา

 

                มานี่ ฮึก มาหากู

 

                “ชิน

 

                “กูขอโทษ หมอก ฮึก กูขอโทษมันปล่อยโฮแทบจะฟุบหน้าลงกับเท้าผม วินาทีนั้นผมเลยกลับเข้ามา ดึงมันมากอดเอาไว้พลางฝังหน้าร้องไห้อยู่บนลาดไหล่ ชินร้องไห้หนักมาก ระบายทุกอย่างที่อัดอั้นไว้ ผมลูบหลังปลอบมัน คิดภาพไม่ออกเลยว่าถ้าไม่ทัน หัวใจดวงนี้จะเป็นยังไง

 

                บางทีผมอาจกระโดดตามมันไปอย่างไม่รีรอ

 

                กูขอร้อง ฮึก ขอร้องนะชิน ช่วยมีชีวิตเพื่อกูสักครั้ง

 

                “ฮือ

 

                “มึงอาจจะคิดว่ามึงไม่สำคัญ แต่ทั้งชีวิตกูคือมึงอะ มึงไม่สำคัญกับเขา แต่มึงมีค่ากับกูมากนะเว้ยผมบอกมันเสียงสั่น ปล่อยน้ำตาสู่หัวใจมันที่กอดผมไว้แน่น เขาไม่ดูแลมึง กูดูแลได้ เขาทำมึงเสียใจ กูปลอบมึงได้ เขาทำมึงเหงา กูเหงาเป็นเพื่อนมึงได้ แต่ขอร้อง มึงอย่าทิ้งชีวิตตัวเองไป มึงยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะนะเว้ย

 

                “ฮึก หมอก กูเจ็บไปหมด

 

                “…”

 

                “ใจกูมันไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่เหลือเลยแม้แต่นิดเดียว มันสะอื้นจนตัวโยน ผมเลยผละมาประคองหน้ามันไว้ กูรักเขามาก มากจนกูทนอยู่ไม่ได้ เขามีอิทธิพลกับใจกู

 

                “แล้วมึงเปลี่ยนให้กูไปแทนที่เขาได้ไหม

 

                “หมอก...

 

                “ให้กูเป็นคนที่มึงให้ใจขนาดนั้นได้ไหมวะชินผมกัดปากถาม สบตามันผ่านม่านน้ำตาที่คลอไว้ กูรักมึงหมดหัวใจ ตลอดสิบสามปีที่ผ่านมายังไม่พออีกเหรอว่ามึงมีค่ากับกูแค่ไหน

 

                “…”

 

                “มึงไม่เหลือหัวใจรักใครก็ไม่เป็นไร

 

                “…”

 

                แต่เศษใจของมึง กูขอได้ไหม มันมีค่ากับใจกูเหลือเกินชินเรียกชื่อผมเสียงแผ่วทาบหน้าผากลงมา แล้วร้องไห้อย่างหนัก เราสองคนปล่อยความเสียใจเป็นการแลกเปลี่ยนกัน ต่างฝ่ายต่างรับความเจ็บปวดของอีกคนไว้ ผสานกันผ่านหยดน้ำที่เคลือบอยู่บนใบหน้า ผมกดจูบลงบนหน้าผากมัน ให้มันกอดผมไว้มั่น

 

 

                แล้วเราก็จูบกัน

 

                ผ่านความขื่นขมของน้ำตา

 

                นาทีนั้นผมหวังเพียงให้เวลาเลยผ่านเพื่อมอบเรื่องดีๆ เข้ามา แต่พอคิดอีกทีผมก็อยากจะหยุดเวลา

 

                เพราะเวลาของผม มีไม่มากแล้ว

 

                กูรักมึงนะ ชิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ชิชามาถึงตอนสี่ทุ่ม เธอร้องไห้ทันทีที่รู้ว่าน้องชายตัวเองทำอะไร เธอรีบเข้าไปกอดชินเอาไว้ ปลอบประโลมจนคุณหมอผมร้องไห้อีกรอบ ผมมองสองพี่น้องร้องไห้กอดกัน เหลือบตาไปมองแฟนชิชาที่พามาด้วยนิดหน่อย เขาเพียงแค่พยักหน้าให้ผม ดวงตาฉายแววโล่งอกที่ไม่มีข่าวร้าย

 

                ผมเองก็โล่งใจที่มาช่วยไว้ได้ทัน

 

                อย่าทำแบบนี้อีกนะ ชีวิตชินมีค่ามากนะรู้ไหม

 

                “ผมรู้ชิชา ผมเสียใจ

 

                “...

 

                “ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีก ผมจะไม่ทำอีกแล้ว จริงๆชินพูดอย่างจริงจัง สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นกลัวพี่สาวไม่เชื่อคำขอ คราวนี้ผมเห็นความจริงใจระคนอ้อนวอน ต่างจากตอนขอโทรศัพท์ผมลิบลับ ชิชาลูบแก้มน้องชาย เธอจูบหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆ ด้วยความรักที่มีให้

 

                เราปล่อยให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันตามลำพัง ผมกลับมาในห้องเปิดลิ้นชักแล้ววางมือถือชินลงบนนั้น

 

                ผมจำเป็นที่ต้องยึดโทรศัพท์ ถือวิสาสะลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับอิชิออก มันดีกว่าถ้าให้เขาอยู่ให้ห่างจากคนพรรค์นั้น

 

พลันมือถือของผมก็สั่น

 

ผมหยิบมันขึ้นมา ดูหน้าจอที่ขึ้นข้อความจากพ่อที่ส่งมาหา ก่อนจะหลุบตามองสิ่งที่ซ่อนเอาไว้ไม่ให้ใครรู้

 

DAD : เตรียมตัวได้แล้วนะลูก

 

-MOK PART END-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ผมเพิ่งผ่านช่วงเลวร้ายที่สุดในชีวิต

 

                เพราะมัวแต่สนใจตัวเอง ไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่น ผมเลยปล่อยตัวปล่อยใจ อยากให้ตัวเองหายไปซะจะได้หมดภาระ อีกส่วนคือผมรับตัวเองไม่ได้ที่รักพี่อิชจนหมดหัวใจ ผมอยากให้ความรู้สึกนั้นหายไป และสิ่งเดียวที่จะทำให้ผมหายเจ็บนั้น...

 

                คือความตาย

 

                ผมเกือบทำสำเร็จแล้วถ้าหมอกไม่มาช่วยไว้

 

                ใบหน้าของคนที่แทบไม่เคยร้องไห้ทำให้ผมตาสว่าง เขาตัดพ้อ ด่าผมสารพัด แล้วก็ทุ่มทุกความรู้สึกที่มีสาดมาจนผมเกือบรับไม่ทัน ตอนแรกผมยังงุนงงไม่สนใจเขา กระทั่งเขาบอกว่าเราจะตายด้วยกัน

 

                วินาทีนั้นผมรีบคว้าเขาไว้ หัวใจของผมคล้ายจะตายตอนได้ยินแบบนั้น

 

                ผมเสียหมอกไปไม่ได้ เขามีค่ามากกว่าพี่อิชเป็นไหนๆ แต่ที่ก่อนหน้านี้ผมไม่ใส่ใจ เพราะใจผมมันมีแค่อิชิ

 

                ผิดกับตอนนี้

 

                คิดถึงใจกูบ้างดิ กูรักมึงสุดหัวใจ

 

                ‘ถ้าเราจะตายก็ต้องตายด้วยกัน

 

                ‘กูจะไม่ให้มึงเจ็บอีกต่อไปแล้ว

 

                คำพูดเหล่านั้นเวียนวนอยู่ในหัว ขับกล่อมผมให้หลับใหลสู่ห้วงความฝัน ในฝันครั้งนี้ผมยังคงเห็นตัวเองร้องไห้ หนักหน่วงคล้ายจะขาดใจ นาฬิกาทรายเปลี่ยนเป็นมือถือที่หมอกเอาไปซ่อนไว้ ตอนนี้ผมไม่จำเป็นต้องใช้มันอีกแล้ว ภาพของข้อความที่พี่เอสส่งมา ผ่านพาดด้วยรอยร้าวเช่นทุกครั้งที่หลับฝัน

 

                ทว่าครั้งนี้แตกต่างที่มือถือกลายเป็นนาฬิกาทรายอันนั้น

 

                มันยังคงอยู่ในสภาพดี ก่อนจะถูกพลิกให้ทรายด้านบนไหลลงมา

 

                ผมมองมัน รวมถึงคนด้านข้าง หมอกยิ้มให้ผมทั้งน้ำตา ทำให้ผมเอื้อมมือไปเช็ดให้เขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาร้องไห้อย่างหนัก เจ็บปวดกับความโง่เขลาของผม

 

                และมันทำให้ผมยอมตื่นมาเผชิญกับความจริง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                แสงแดดวันใหม่ไล่เลียร่างกายเช่นทุกวัน ผมมองเพดานห้องของเขา กลิ่นอายของหมอกเด่นชัดทั่วทุกที่ เลื่อนสายตาไปมองอีกทีก็พบว่าเจ้าของห้องกำลังนอนกอดผมอยู่ ใบหน้าที่ห่างกันเพียงคืบ ทำให้รับรู้ได้ถึงลมหายใจที่ส่งผ่าน ผมกวาดตามองหน้าเขา

 

                ร่องรอยความเสียใจยังมีอยู่ให้เห็นบ้าง

 

                รวมถึงความอ่อนล้าของคนที่ต้องดูแลผมมานาน

 

                ใช่...เขาพูดถูก อีกครึ่งชีวิตของผม เป็นของเขา

 

                ตลอดระยะเวลาสิบสามปีที่ผ่านมา ถ้าไม่ได้เขาผมก็คงจบชีวิตตัวเองไปนานแล้ว ยังนึกถึงวันที่เขาเข้ามาในชีวิตได้ เด็กหนุ่มผมดำหน้าตาย หยิบยื่นไอติมที่ได้มาแล้วพูดว่า...

 

                เป็นเพื่อนกัน

 

                เป็นคำพูดเด็กๆ ที่พอคิดตอนนี้แล้วนึกขำ สมัยนั้นการเป็นเพื่อนกันแลดูง่ายกว่าปัจจุบันเป็นหลายเท่า ผมยกยิ้ม เกลี่ยแก้มขาวให้เขาขยับเข้ามาใกล้

 

                หมอกไม่เปลี่ยนไปเลย ไม่เคยเปลี่ยนไป

 

                มีแค่ผมที่ผันไปและตอนนี้ผมคิดว่าผมต้องหยุดวิ่งแล้ว

 

                หมอกผมเรียก ไม่ได้หวังให้เขาตื่น ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด

 

                “อือ...

 

                “ถ้าไม่มึง กูคงตายไปนานแล้ว

 

“…”

 

ขอบคุณที่ยังทนนะ เจ้าตัวขานรับ คงปัดรำคาญเพราะนอนอยู่ ผมเลยหัวเราะหน่อยๆ ก่อนจะลุกขึ้น ปลายเท้าสัมผัสพื้นพาตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ

 

                เมื่อคืนตอนเห็นเงาในกระจก ผมสมเพชตัวเองและรับไม่ได้

 

                ทุกความเสียใจมันทำให้ผมอยากหนีไป คิดไม่ออกว่าจะใช้ชีวิตโดยไม่คุยกับพี่เอสได้ยังไง ทั้งที่ก่อนไม่มีเขาผมก็อยู่ได้ จนวินาทีนั้นความตายเฉียดฉิวไป

 

ตอนนี้ผมกำลังสงสารหัวใจที่ปล่อยให้ตัวเองเสียเวลา

 

                มึงใช้เวลาเยอะเกินไปแล้วชิน

 

กึก !

 

เลิกวิ่งได้แล้ว ผมบอกตัวเอง ยกยิ้มพร้อมกับกวักน้ำมาล้างหน้า แรงไปหน่อยมันก็กระเซ็นมาโดนตัวผม ถึงอย่างนั้นก็ยอมให้ความเย็นอาบไล้ใบหน้าผม ปลุกผมตื่นจากความหฤโหดของความฝัน ผมเงยหน้า ปาดหยาดน้ำออกไปเพราะรู้สึกถึงการกอดรัด

 

                มีคนตื่นนอนหนึ่งอัตรา

 

                ตื่นเร็วจัง

 

                “ไปไหนทำไมไม่บอก

 

                “กูแค่มาล้างหน้า

 

                “แต่กูตกใจ

 

                “หมอก

 

                “อย่าทิ้งกูไป

 

                “อะ...

 

                “กูกลัว ผมชะงักพยายามประมวลผลตามที่หมอกบอก เจ้าตัวกอดผมไว้แน่นเนื้อตัวสั่นไว้ขณะที่ฝังหน้าลงกับบ่าผม มันทำให้ผมรับรู้ได้ถึงความหวาดหวั่น ไม่ต่างจากวันนั้นที่เรามีอะไรกันแล้วเขาบอกรักผม

 

                เขาสารภาพว่าเขาเสียผมไปไม่ได้ ผมถึงได้รู้ความในใจ

 

                หมอกคงฝันร้าย เขาถึงได้แสดงด้านอ่อนแอแทนผมแบบนี้

 

                กูไม่ได้ไปไหน กูอยู่นี่

 

                “ชิน

 

                “มึงกอดกูไว้ กูไปไหนไม่ได้หรอกผมทาบมือที่เปียกน้ำกับมือเขา ลูบเบาๆเพื่อที่เขาจะได้รู้ว่าผมไม่ได้หายไปไหน หมอกละหน้าจากบ่า เงยหน้ามาสบตากับผมผ่านกระจกที่ผสานนัยน์ตา ผมยกยิ้มส่ายหน้าให้เขารู้ว่าผมจะไม่มีวันทิ้งเขาไป

 

อีกแล้ว

 

มึงอยู่ตรงนี้จริงๆใช่ไหม

 

ใช่

 

มึงจะไม่ทิ้งกูไปอีกแล้วใช่ไหมผมพยักหน้า บีบมือเขาเบาๆ ให้อีกฝ่ายกอดผมแน่นขึ้น ฝังจูบลงบนต้นคอ สัมผัสชีพที่เต้นถี่ ผมยอมให้เขาทำแต่โดยดี เพราะผมเองก็อยากรับรู้ถึงไออุ่นที่ผมพยายามวิ่งหนีมานานแสนนาน มึงอยู่นี่ อยู่กับกูจริงๆ

 

ใช่ และกูจะไม่ทิ้งมึงไปไหน

 

                “…”

 

            “จะไม่ทำให้มึงเจ็บหัวใจอีกแล้ว หมอก

 

#เศษส่วน52Hz


 

ทวิต ael_2543


 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 326 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,129 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #1097 Z-plusMing (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 15:27
    อ่านตอนนี้เเล้วเรายอมรับเลยว่าเราร้องไห้ไม่หยุดเลยไม่เคยอินกับการอ่านนิยายดราม่าเเล้วร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อนเป็นครั้งเเรกที่น้ำตาไหลหนักมากโดยไม่รู้ตัวมันเหมือนไปสะกิดหัวใจเราอ่านเเล้วรู้สึกทั้งความอึดอัดเศร้าเสียใจหมดหวังอ้างว้างโดดเดี่ยว หลายๆเยอะมากพี่เอลบรรยายความรู้สึกตัวละครมาได้ดีมากๆจังหวะที่เราอ่านเเล้วหมอกบอกว่าจะตายตามอะเราเเบบหยุดอ่านละก็นั่งร้องไห้ปล่อยโฮเลย เราอ่านเเล้วหัวใจเต้นเเรงรู้สึกเเบบเสียใจมากๆ อินจริงๆอะไม่เคยอินขนาดนี้ เเล้วที่หมอกมีเวลาไม่มากด้วยมันเหมือนยิ่งบีบให้เรารู้สึกกดดันมากขึ้นไปอีก
    #1,097
    0
  3. #1092 Call.me.NK (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 14:42
    อยากเอาไม่ฟาดอิพี่ออิชิตั้งแต่ไทยไปถึงบรูไน!!!!!
    #1,092
    1
    • #1092-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      7 พฤษภาคม 2563 / 14:48
      จัดไปปปป
      #1092-1
  4. #1080 _pn17 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 13:28
    นายหมอก นายจะไปไหน นาย!!!มันยังไม่จบอีกหรอ เค้าเจ่บไปหมดแร้วนะ;;-;;
    #1,080
    1
    • #1080-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      28 เมษายน 2563 / 14:28
      ยังมีอีกกกก
      #1080-1
  5. #1045 Pimnok2124 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:07
    น้ำตานองเลยตอนนี้อะ เฮ้อออ;_;
    #1,045
    1
    • #1045-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:47
      กอดๆน้า
      #1045-1
  6. #1044 Pimnok2124 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:05
    ชินรู้จักให้อภัยตัวเองได้มั้ย
    #1,044
    1
    • #1044-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:47
      คงใช้เวลา
      #1044-1
  7. #973 pawitt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 09:27
    หมอกจะไปไหนนนนน
    #973
    1
    • #973-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      20 กรกฎาคม 2562 / 11:38
      เอาำล้าวว
      #973-1
  8. #943 Lolypop (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 00:31

    น้ามตานอง แล้วหมอกจะไปไหนอีก โอยย กำลังจะดีแท้ๆ

    #943
    1
    • #943-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      13 มิถุนายน 2562 / 08:22
      รอลุ้นน
      #943-1
  9. #914 geejajaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 12:19
    หมอกจะไปไหนนนน แล้วชินล่ะ พาไปก้วยกันหรือเปล่า
    #914
    1
    • #914-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      1 มิถุนายน 2562 / 12:22
      ทำใจหน่อยย
      #914-1
  10. #837 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:45
    น้ำตาแตกเลย
    #837
    1
    • #837-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      12 เมษายน 2562 / 07:20
      กอดน้าา
      #837-1
  11. #821 FiShandBird (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:58
    หมอกจะไปไหน Y-Y
    #821
    0
  12. #797 สามีโยชิโกะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:05
    หมอกจะเป็นไรอ่ะะ ฮืออ ไม่นะะะะ
    #797
    1
    • #797-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      22 มีนาคม 2562 / 15:25
      สู้ก่อนน
      #797-1
  13. #787 toonytoony (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:41
    แงงงงงงงงงร้องจนตาปวมเลยไม่ไหวแล้ว
    #787
    1
    • #787-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      19 มีนาคม 2562 / 12:56
      สู้ก่อนนน
      #787-1
  14. #760 ปอปา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 14:12

    เราก็รักหมอกนะ

    #760
    1
    • #760-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      1 มีนาคม 2562 / 14:27
      กอดดดด
      #760-1
  15. #722 TAT47 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 16:38
    ตอนนี้เราร้องไห้โคตรหนักเลย บรรยายอารมณ์ทำเราอินมากถึงขนาดปวดตาเพราะร้องไห้ อ่านแล้วพัก ร้องไห้ต่อ กลับมาอ่านใหม่อยู่แบบนี้ ปวดใจมาก อยากให้ชินใช้ชีวิตดีๆเลย อย่าใช้ชีวิตเพื่อใครเลย

    ส่วนหมอกมีเรื่องอะไรที่ยังไม่ได้บอกชินก็บอกซะ เราจะได้รู้ด้วย (จริงๆคือไม่อยากร้องไห้อีก ปวดตา) ไม่อยากให้ห่างกัน เข้าใจกัน อยู่ด้วยกัน สู้ๆ
    #722
    1
    • #722-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      11 มกราคม 2562 / 18:34
      สู้เด้อออ
      #722-1
  16. #673 <n'j> (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:16
    เฮ้อออ !!! รู้สึกสบายใจ!! ในที่สุดชินก็ตื่นสักที
    #673
    1
    • #673-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      6 ธันวาคม 2561 / 07:37
      กอดน้องง
      #673-1
  17. #645 Jibangrin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 00:26
    โอ้ยยย น้ำตาแตกก ฮืออ หมอกจะไปไหนอะ แงงง
    #645
    1
    • #645-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 06:20
      อ่านไปอีกนิดด
      #645-1
  18. #638 น่องขาหมู (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:41
    ทำไมอ่ะทำไมจะรักกันแล้วคนหนึ่งต้องจสกไป ยื้อได้มั้ยเราไม่อยากให้เขาจากดันเลย เราทำใจไม่ได้ มันเส้ามากพอแล้วจะให้ชินสูนเสียคนที่รักไปอีกแล้วเหรอ ทำไมไม่สงวารชินบ้างกับการสูนเสียบ่อยๆ ไม่เอาแล้ว ร้องไห้ตาม เส้าอ่ะเหมือนเป้นตัวละครเลย สงสาร ฮืออ พักก่อนค่อยมาอ่านต่อ¦_¦
    #638
    0
  19. #607 eye-water maker (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 21:25
    หมอก นายจะไปไหน นายทิ้งชินตอนนี้ไม่ได้นะ
    #607
    1
    • #607-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      29 ตุลาคม 2561 / 22:04
      กอดน้องง
      #607-1
  20. #598 Oomz3 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 22:58
    อ่านรวดเดียวมาถึงตอนนี้ ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ มันให้อารมณ์หน่วงๆ น้องชินหนูลูกกก อยากจะกอดปลอบ คือรู้สึกว่าตัวชินเป็นอะไรที่มีความคิดแบบวนเวียนติดอยู่กับความเศร้าที่แบบเรียลมากๆอะ ชอบมากเลยค่ะ แงงงง
    #598
    1
    • #598-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      26 ตุลาคม 2561 / 13:45
      ขอบคุณที่ติดตามน้า
      #598-1
  21. #589 Kamobee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 23:17
    มาแล้วไงกลิ่นความเศร้าาาา...งือออ
    #589
    1
    • #589-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      24 ตุลาคม 2561 / 08:36
      ไม่ร้องงง
      #589-1
  22. #564 ntw96 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:01
    คุณคะ ฉันได้กลิ่นมาม่าน้องหมอกป่วยแน่ๆ ดิฉันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย แล้วถ้ามันต้องจบแบบนั้นจริงๆแล้วน้องชินจะอยู่ยังไงล่ะคะ ถ้าน้องชินเปิดใจให้น้องหมอกน้องชินจะไม่จิตตกอีกใช่ไหม อย่าเป็นอะไรไปนะ ขอให้อิฉันเข้าใจผิด สาธุ
    #564
    1
    • #564-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      20 ตุลาคม 2561 / 21:01
      ไม่ป่วยหรอกก
      #564-1
  23. #336 fy_mhiw12 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 09:46
    หมอกจะไปต่างประเทศแน่เลยอ่ะ!! แงงงงงงง ดีค่ะ ไปเลย ห่างกันไปให้หัวใจชินทำงาน
    #336
    1
    • #336-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      28 กันยายน 2561 / 11:31
      รอลุ้นน
      #336-1
  24. #335 Choco'l Pis (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:51
    อุแงงงงง หม้อกกกกก
    #335
    1
    • #335-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      28 กันยายน 2561 / 06:09
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #335-1
  25. #325 Little Ta SmileGirl (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 18:52

    หมอกจะไปไหน...
    #325
    1
    • #325-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 20)
      27 กันยายน 2561 / 19:50
      รอลุ้น
      #325-1