52Hz เศษส่วนความเหงา (YAOI) สนพ.OvergraY

ตอนที่ 17 : เศษส่วนความเหงา 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 311 ครั้ง
    16 ก.ย. 61


เศษส่วนความเหงา 16

ดวงตะวันตกดินเป็นสัญญาณของชีวิตที่ต้องทบทวนการตัดสินใจ

 

                ราวกับโลกเสียการทรงตัว

 

                ภาพในหัวหมุนติ้วแม้ผมจะนั่งอยู่ไม่ได้ไปไหน ผมจับจ้อง มองหญิงสาวที่ยิ้มเขินอาย แหวนสีเงินสะท้อนไปมาบ่งบอกถึงสถานะที่พวกเขามีให้ต่อกัน

 

                นี่ฟาง คู่หมั้นพี่เอง

 

                คู่หมั้น...

 

                คู่หมั้นงั้นเหรอ ?

 

                พี่ไม่เคยบอกผมว่าพี่มีคู่หมั้น

 

                เรากำลังจะแต่งงานกันเดือนหน้า

 

                “หา...

 

                “พี่อยากให้ชินรู้จักฟางไว้น่ะ ก็เราเป็นน้องชายคนสนิทของพี่นี่ผมเห็นแก้วใบสวยเกิดรอยร้าวในมโนภาพ เป็นรอยร้าวเล็กๆ ที่ไล่เรียงต่อกันทั่วทั้งใบ จากนั้นมันก็หล่นลงไป แตกแหลกละเอียดที่ผมเพิ่งมาเข้าใจว่านั่นไม่ใช่แก้ว หรือว่าอะไร

 

                มันคือหัวใจ

 

                หัวใจของผมที่พังเละไม่มีชิ้นดี

 

                ผมไม่รู้เลยว่าพี่มี...แฟนอยู่แล้ว

 

                ก่อนหน้านี้พี่ยังบอกว่าพี่ไม่มีใคร พี่มีผมเป็นเหตุผลในการใช้ชีวิตต่อไป

 

แล้วนี่มัน...อะไรกัน ?

 

ก็เรายังไม่เคยเจอกันนี่น่า เรื่องดีๆ พี่ก็อยากเก็บไว้บอกช่วงหลังๆ พี่อิชมองข้ามความเจ็บปวดที่ผมส่งผ่าน อีกอย่างพี่ก็รอให้แพลนงานเสร็จเรียบร้อยก่อน จะได้บอกทีเดียวไปเลยว่าพี่กำลังจะแต่งกับใคร

 

“…”

 

ขอโทษนะที่ทำให้ตกใจ

 

“…”

 

แต่พี่เลือกแล้วผมกัดปากแน่น มองหน้าพี่สองคนสลับกันไปมา ผู้หญิงไม่ได้คุยอะไรกับผม เธอแค่ชะงักไปตอนผมยิ้มเจื่อนให้ ภาพตรงหน้าเริ่มโดนบดบังเพราะหยาดใสมาเอ่อคลอรวมกัน ก็พี่เขาบอกเองว่าชอบผม อยากให้เราอยู่ด้วยกัน มีความสุขที่เจอกันแล้วนี่มันอะไร

 

นี่มันอะไรกันอิชิ !

 

อิช เราว่าน้องน่าจะตกใจ

 

อะ...

 

พาน้องกลับไปพักก่อนไหม น้องดูไม่ค่อยไหวนะ เธอว่าอย่างอ่อนโยน แต่ความนุ่มนวลส่งผ่านมาไม่ถึง อิชิมองหน้าผม จู่ๆ เขาก็หน้าตึงแล้วพ่นลมหายใจใส่

 

ความไม่พอใจที่มอบให้นั่นคืออะไร เขา...เขาไม่เสียบ้างเหรอที่หลอกผม

 

ไปคุยกันหน่อยไหมชิน

 

ผมไม่ตอบ แต่รีบลุกขึ้นยืนทว่าก็ต้องประคองตัวเองไว้ ขาของผมอ่อนแรงแทบล้มลงไป เสียดายที่อิชิไม่หันมามอง เขาเดินนำไปก่อน ปล่อยให้ผมเดินตามหลัง หญิงสาวคนนั้นยกยิ้มให้ผมบางๆ ทิ้งตัวลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับที่ผมนั่ง ผมเม้มปากแน่น เราสองคนเดินมาค่อนข้างไกล เป็นชายหาดที่ไม่มีใครแล้วอิชิก็หันมา

 

ชิน ทำไมทำหน้าแบบนั้น

 

“…”

 

พี่นึกว่าเราจะมีความสุขซะอีกที่รู้ว่าพี่กำลังจะแต่งงานผมสบตาเขา ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะพูดคำนั้น พี่รู้ว่าผิดที่ไม่บอกชินก่อน แต่พี่อยากแนะนำฟางให้รู้จัก

 

แล้วพี่ไม่คิดจะถามผมเหรอว่าผมอยากรู้จักไหม

 

“…”

 

พี่ทำแบบนี้กับผมได้ไง ไหนพี่บอกว่าพี่อยากให้ผมเป็นเหตุผลที่ทำให้พี่อยากมีชีวิตอยู่ไง แล้วนี่มันอะไรกัน อิชิ นี่มันคืออะไรผมถามเขาเสียงแผ่ว สั่นไหวรุนแรงไม่ต่างจากเศษแก้วที่แตกออก โอบกอดตัวเองไว้พลางส่ายหน้าไม่เข้าใจ พี่หลอกผมทำไม พี่โกหกผมทำไม อิชิ

 

พี่ไม่ได้โกหก ชินเป็นเหตุผลที่ทำให้พี่อยากมีชีวิตจริงๆ

 

พี่อิช

 

ก่อนหน้านี้พี่จะเลิกกับเขา เราทะเลาะกันอย่างหนักจนงานแต่งเกือบล่ม พี่เพิ่งจะมาคืนดีกันวันนั้น

 

วันไหน

 

“…”

 

ผมถามว่าวันไหน

 

วันที่พี่...ไม่ไปหาชิน นาทีที่ได้ยินคำตอบนั้น ผมมองเห็นภาพเขาเอามีดมาแทงทะลุหัวใจ รู้สึกเจ็บจนภายในด้านชาขณะที่สมองขุดภาพเรื่องไม่ดีที่เขาทำไว้ ไหนเขาบอกว่าเขาติดงานมาไม่ได้ไง แล้วจู่ๆ ทำไมถึงมากลับคำ เขามาง้อพี่ที่บ้าน กอดแขนอ้อนวอนขาให้พี่ไม่ทิ้งไป

 

แล้วพี่ก็เลือกที่จะทิ้งผมไว้ และกลับไปหาเขา

 

“…ใช่เขาตอบรับสั้นๆ แต่หนักแน่นพอจะย้ำเตือนถึงความรู้สึกไร้ค่าที่ผ่านมา เราคบกันมานาน นั่นเป็นครั้งแรกที่เราทะเลาะกัน พี่ก็เลยให้อภัยเขา กลับมาคบกันต่อ

 

แล้วก็ปล่อยผมให้อยู่กับความรู้สึกจอมปลอม

 

ชิน

 

พี่แม่งโคตรเห็นแก่ตัวเลย !”ผมตะโกนใส่หน้าพี่เขา น้ำตารินไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง หัวใจถูกกรีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมั่นใจว่าทุกอย่างที่พูดมามันคือเรื่องจริงทั้งหมด เขาไม่ได้รักผม เขาไม่ได้ต้องการผม เขาแค่อยากให้ผมมาเป็นคนคั่นเวลาตอนที่เขาทะเลาะกับแฟนตัวเองเท่านั้น

 

ยัดเยียดสถานะจอมปลอม เหตุผลไร้สาระที่ผมเชื่อมั่นสุดหัวใจ

 

ผมสะอื้นส่ายหน้าอย่างเจ็บปวด ไม่คิดว่าเขาจะหลอกผมได้ลงคอ

 

พี่ทำอย่างงี้กับผมได้ไงวะ ผมรักพี่มากนะเว้ย

 

ชิน พี่...

 

พี่ไม่เห็นค่าความรู้สึกของผมเลยเหรอ ที่ผมรอ ที่ผมมา ที่ผมให้อภัย มันไม่มีค่าอะไรเลยเหรอพี่อิช มันไม่ต่างจากเมื่อก่อนตอนที่ผมบอกชอบพี่เลยใช่ไหม ปากของผมสั่นตามความเสียใจที่เดือดพล่าน ผมนึกว่าเราจะสมหวัง นึกว่าพี่จะให้ใจอย่างที่ผมต้องการ พี่เป็นคนบอกเองว่าอยากให้ผมอยู่ในชีวิต แต่พี่มีคนอื่นอยู่แล้ว พี่เลือกแล้วว่าพี่จะอยู่กับใคร !”

 

แต่พี่ชอบชินจริงๆนะ แค่เรารักกันไม่ได้

 

รักกันไม่ได้แล้วจะมายุ่งกับผมทำไม !”

 

“…”

 

พี่รู้ไหมว่าทุกคำโกหกของพี่ มันมีอิทธิพลกับผมแค่ไหน

 

“…”

 

พี่ทำให้คนคนนึงรักพี่หมดหัวใจ รักได้โดยไม่มีข้อแม้แม้ว่าเราจะไม่เคยเจอกันมาก่อน ผมให้ใจพี่ ทำทุกอย่างให้พี่รู้ว่าผมแคร์พี่แค่ไหน แล้วดูสิว่าผมได้อะไร

 

ก็ตอนนั้นพี่เปิดโอกาสให้ชินไปแล้วไง

 

หา…?”

 

                “แต่ชินก็ไม่ออกไปเองภาพความทรงจำย้อนคืนถึงแชทนึงที่ทำให้ความรู้สึกผมเปลี่ยนไป วันนั้นที่เขาบอกว่าจะไปกินเหล้ากับเพื่อน แล้วบอกว่าพูดอย่างนี้ระวังผมจะหนีไป

 

S : จะไปก็ไปสิ พี่ห้ามใครไม่ได้อยู่แล้ว

 

                ผมไม่รู้ว่านั่นคือการขับไล่แบบจริงจัง ผมยังมองโลกในแง่ดีหวังเพียงแค่พี่เขาเมาหรือมีคนหยิบมือถือเขาไปเล่นแล้วส่งมาแกล้งผม ก็วันต่อมาเขายังส่งข้อความมาง้อผม ยังโทรมา ยังถามไถ่ ใครจะคิดว่านั่นคือการลองใจว่าผมจะหายไปไหม

 

                ผมไม่เคยหายไป ผมรอเขา โดนทำร้ายผมก็ยังรอเขา

 

                ผมเพิ่งรู้ว่าตัวเองมันโง่มากที่ทำแบบนั้น และไม่คิดว่าเขาจะตอกย้ำความงมงายของผมแบบนี้

 

                ชินยังทน พี่ก็คิดว่าชินรอได้ ถ้าชินอดทนอีกนิด พี่ก็จะตอบรับความรู้สึกชิน

 

                “ในฐานะอะไร

 

                “…”

 

                “พี่จะแต่งงานกับเขาอยู่แล้วพี่จะมาตอบรับความรู้สึกผมในฐานะอะไร ถ้าวันนั้นพี่หายไปจริงๆ ผมก็จะคิดว่าเรื่องของเรามันจบลงแล้ว แต่พี่ก็กลับมา ง้อผม ทำให้ผมรู้สึกว่ามันไม่มีอะไร

 

                “…”

 

                “แล้วผมผิดตรงไหนที่ไม่ไป ก็พี่ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกผมต้องไปนิ ฮึกผมสะอื้น ยกมือขึ้นปิดปากร้องไห้ อิชิมองหน้าผม เขาถอนหายใจขยับกายเข้ามาหา มือหนาวางลงบนบ่า ความร้อนที่แผ่ซ่านไม่ต่างจากไฟบรรลัยกัลป์เผาร่างผม วินาทีนั้นผมดันตัวออก ส่ายหน้าและยกมือขอร้องไม่ให้เขาเข้ามาใกล้ อย่ามาแตะตัวผม ฮึก อย่าเข้ามาใกล้

 

                “ชินอยู่กับพี่ไม่มีความสุขหรือไง พี่มีเวลาให้ชินได้ต่อให้พี่จะแต่งงานกับเขา

 

                “พี่คิดว่าผมรับได้เหรอที่มาเป็นเมียน้อยใคร

 

                “อ๊ะ !”

 

                “ผมต้องการคนที่ให้ใจได้ ไม่ใช่คนที่มองเห็นผมเป็นแค่คนคั่นเวลานะพี่ !”ผมตะโกนผลักเขาจนเซถอยไปหลายก้าว ผมทนมองหน้าเขาไม่ไหวแล้ว ริมฝีปากที่แก้ตัวด้วยข้ออ้างที่ฟังไม่ขึ้น ทำให้ผมรู้สึกสะอิดสะเอียนจนอยากจะอ้วกออกมา ยิ่งนึกถึงตอนที่เราจูบกัน ทั้งหน้าผาก ทั้งแก้ม แม้กระทั่งเรียวปาก

 

                ความรุ่มร้อนที่ส่งผ่านมา มันเป็นของคนอื่นอยู่แล้วไม่ใช่ของผม

 

                แล้วชินจะให้พี่ทำไง พี่ก็รับผิดชอบในส่วนที่พี่ทำผิดแล้วไหม

 

                “พี่หมายความว่าไงรับผิดชอบ ผมไม่เห็นว่าพี่จะรับผิดชอบตรงไหน

 

                “ก็ที่พี่อยู่กับชินไง

 

                “…”

 

                “มันยังรับผิดชอบไม่พออีกเหรอ เรื่องมันแลดูจะพลิกล็อคไปหมด ผมไม่รู้แล้วว่าเขาพูดความจริงอันไหนบ้าง ที่ทำให้ชินมีความสุข แค่นี้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอสำหรับการชดใช้ความผิดที่ทำให้ความรู้สึกชินเสียไป

 

                “พี่ชดใช้แค่เรื่องวันนั้นที่พี่มาไม่ได้ใช่ไหม

 

                “…”

 

                “แล้วพี่ไม่คิดเหรอว่าการชวนผมมาใหม่ มาอยู่ด้วยกันมันจะทำให้ผมเสียความรู้สึกกว่าเดิมเจ้าตัวนิ่ง ไม่ตอบโต้จนผมถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า หยาดใสอาบเลอะไปทั่วหน้า ยิ่งได้ฟังข้อแก้ตัวจากปากนั้น ผมก็ยิ่งรู้ว่าเขาไม่ควรจะเป็นคนที่ได้ใจผมเลย

 

                เขามันเห็นแก่ตัว มักมากและคิดน้อย

 

                คิดเอาเองง่ายๆ ว่าการกระทำแค่นี้จะลบล้างความผิดที่มีได้ โดยไม่รู้เลยว่ามันกำลังสร้างโลกใบใหม่

 

                โลกที่ผมวาดฝันว่าเราจะได้อยู่ด้วยกัน

 

                ตอนนี้มันพังแล้ว

 

                พังหมดแล้ว

 

                ผมขยุ้มผมตัวเองอย่างเครียดจัด ผมทนมองหน้าพี่เขาไม่ได้เลยจำต้องหันหลังให้ พี่อิชพยายามจะเข้ามาหา แต่ผมก็ปรามพี่เขาไว้ ผมกำลังคิดว่าผมควรจะทำไง ผมควรจะลงทะเลจมน้ำตายไปเลยไหมหรือว่าผมควรจะ...

 

Rrrrr !

 

                เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมก้มมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ตัวอักษรสีตัวของคนที่รอผมทำให้ผมเข่าอ่อน ภาพของคนที่ไม่เคยทำให้ผมเสียใจทำผมจุกอยู่ในคอ

 

                วินาทีนั้นขาผมรีบวิ่งออก พาผมไปขึ้นรถแท็กซี่มุ่งตรงกลับบ้าน

 

                กลับไปหาคนที่ผมทอดทิ้งมาตามการเดิมพัน

 

                ฮึก ฮือ หมอก กูไม่น่าทิ้งมึงมาเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-MOK PART-

 

                ผมนึกว่าชินหลอกผม...

 

CHIN : กูกำลังกลับ

 

                ผมกวาดสายตามองข้อความที่เขาส่งมา แปลกใจกับสิ่งที่เห็น เพราะเขาบอกผมเองว่าพรุ่งนี้ถึงจะกลับ ตอนส่งข้อความแบบนั้น ผมเลยเหมือนคนเมาที่ตาฝาด แอลกอฮอล์ในร่างทำให้ร่างกายผมเดือดพล่าน อยากจะส่งข้อความกระหน่ำ แต่ก็กลัวจะไปทำตัวไม่ดีใส่ เลยถามแค่ว่าเกิดอะไร

 

                ทำไมจู่ๆ ถึงกลับมากะทันหัน

 

                ทว่าเขาก็ไม่ตอบผมเลยเข้าใจว่าเขาคงบอกเพื่อให้ผมสบายใจ

 

                กระทั่งหน้าห้องถูกเคาะประตูเสียงดังในตอนตีสอง...

 

ผมเดินกลับห้องไปเปิดประตูมองหน้าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

 

                ดวงตาสีสวยเคล้าคลอด้วยน้ำตา เนื้อตัวเปียกซ่กเพราะด้านนอกฝนตก วินาทีนั้นผมเบิกตากว้าง ตกใจกับภาพตรงหน้าที่ได้เห็น ผมเอื้อมมือไปแตะแก้มที่โคตรเย็น

 

                สัมผัสน้ำตารินไหลของคนที่แสดงความเจ็บปวดสุดหัวใจ

 

                ฮึก ฮือ หมอก

 

                “ชิน...ทำไม ทำไมมึงเป็นแบบนี้

 

                “ฮึก

 

                “เกิดอะไรขึ้นเสียงของผมสั่น ผมตกใจที่เห็นมันในสภาพนี้ ชินร้องไห้ส่ายหน้าไปมาราวกับตบตีความคิด เขาโผเข้ากอดผมทันทีฝังหน้าลงกับแผ่นอกแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร เสียงสะอื้นทำให้ผมต้องกอดเขาไว้ ฟังเสียงอู้อี้ของคนที่พยายามจะเล่า

 

                เขาหลอกกู ฮึก เขาหลอกกูเหมือนที่มึงบอก

 

                “ชิน

 

                “เขามีแฟนอยู่แล้วมึง เขา...เขากำลังจะแต่งงานกัน

 

                “ว่าไงนะ

 

                “เขาจะให้กูไปเป็นเมียน้อยเขา เขาไม่ได้รักกูเลย ฮึก เขาไม่รักกูเลยมึง ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว ฮือ ถ้อยคำแห่งความเสียใจสาดเข้ามาในหัวใจผม ชินตัวสั่น ร้องไห้อย่างหนักให้สมกับความรู้สึกที่เสียไป ผมพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว แต่ฤทธิ์ของมึนเมาที่กินเข้าไปก็ทำให้ผมคิดช้า

 

                ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้ปล่อยให้เขาทรมานอะไร

 

                กดจูบปลอบลงบนหน้าผาก ลูบหัวน้อยๆ ให้เขาสบายใจก่อนจะกระซิบชิดเรือนผมเปียกชื้นเบาๆว่า

 

                ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็มีกูที่รักมึง

 

 

 

                ผมพาเขาเข้ามาในห้อง หาผ้าเช็ดตัวเช็ดหัวให้ ชินเอาแต่นั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ปลายเตียงผมนานนับชั่วโมง เขาดูทุกข์ระทมกว่าตอนแรกมาก ตอนที่พี่เอสไม่มาหาเขาตามนัด เขาเองก็ร้องไห้แต่ไม่ได้หนักขนาดนี้ ทว่าครั้งนี้ด้วยเรื่องที่เจอมันหนักจริงๆ ทำให้ชินกลายเป็นเพียงแก้วใบเล็กที่ถ้าเดินไม่ระวังจะเหยียบมันแตก

 

                ซึ่งตอนนี้มันก็แตกออกแล้วจริงๆ

 

                “ฮึก ฮือ

 

                “ชู่ว

 

                “หมอก

 

                “กูอยู่นี่ผมลูบหลังปลอบเขา เอียงหัวอีกคนให้มาซบบ่า มึงไม่เป็นไรแล้ว ไม่มีใครทำอะไรมึงได้แล้ว ชิน

 

                “กูน่าจะเชื่อมึง กูไม่น่าทิ้งมึงไปเลยผมยกยิ้ม ไม่ด่าทอเขาที่มาคิดได้ตอนนี้ ผมรู้ว่าช่วงเวลานึงคนเราย่อมต้องตัดสินใจเพื่อเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ไม่ก็สิ่งที่เราเข้าใจว่ามันจะทำให้เรามีความสุข ชินมันก็แค่คนคนนึง มันมีความรัก มีความต้องการ ทำอะไรโง่เง่าไปบ้าง แต่ทุกอย่างที่มันทำ มันตัดสินใจหมดแล้ว

 

                และเมื่อคนเราตัดสินใจไปแล้ว มันก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา

 

                ความเสียใจคือสิ่งที่ตอบแทนความพยายามของมัน

 

                มึงรู้ไหมว่าเขาหลอกอะไรกูบ้าง

 

                “…”

 

                “มึงจำพี่อิชิที่กูชอบตอนม.4ได้ไหมใบหน้าของรุ่นพี่ที่มันชอบผุดขึ้นมา ผมจึงพยักเป็นการตอบรับ            “เขาคือพี่เอส

 

                “อะไรนะ ?

 

                “เขาคือคนที่กูคุยด้วยมาตลอด แต่เขาไม่บอกเพราะเขาอยากลองใจกู อยากรู้ว่ากูจะจริงใจกับเขาไหม ชินเล่าเสียงสั่น มือเราประสานเข้าด้วยกัน แบ่งปันความอบอุ่นเข้าไปในร่างที่ผมไม่แน่ใจว่าคราวนี้จะแทรกผ่านหัวใจมันได้ไหม ตอนแรกกูตกใจมาก สักพักกูก็ดีใจ ดีใจที่ได้เจอรักแรก ดีใจที่เขาคือคนที่ตอบรับความรู้สึกกู

 

                “ชิน...

 

                “แม่งเป็นช่วงเวลาที่เหมือนฝันอะ เขาดูแลกูดีทุกอย่าง ทำทุกอย่างเหมือนที่กูฝันไว้ แต่กูไม่รู้ ไม่รู้ว่าเขาจะทำกับกูแบบนี้เขากัดปาก ส่ายหน้าไปมาเหมือนไม่อยากเชื่อสิ่งที่ตัวเองคิด เขามีแฟนอยู่แล้วมึง เขาพากูไปแนะนำตัวกับแฟนเขามา เขากำลังจะแต่งงานกันเดือนหน้า ฮึก เขาบอกอยากเซอร์ไพรส์กูตอนเจอกัน

 

                “เชี่ย…”

 

                “แล้วมึงรู้ไหมอะไรตลกที่สุด

 

                “…”

 

                “เขาอยากให้กูรู้จักแฟนเขาไว้ เพราะกูเป็นน้องชายที่สนิทที่สุดของเขา เป็นแค่น้องชายอะมึงหัวใจของผมวูบโหวงตอนได้ยินมันบอกแบบนั้น ผมรู้ดีว่าชินมันจริงจังกับคนที่มันคุยด้วยมากแค่ไหน ทุกการกระทำที่บ่งบอกถึงความจริงใจเป็นสิ่งที่ทำให้ผมอิจฉาพี่เอสเสมอมา แต่พอมารู้ว่าคนที่มันให้ใจด้วยทำร้ายความรู้สึกมันแบบนี้ผมก็อดโกรธไม่ได้

 

                ผมทะนุถนอมมันมาตั้งนาน ดูแลมันไม่ให้ใครมาทำร้ายได้ แล้วไอ้รักแรกนั่นมันกล้าดียังไง

 

กล้าดียังไงพังหัวใจที่ผมอยากได้มาตลอด

 

                เขาเริ่มแก้ตัว สารพัดเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น ทุกอย่างพยายามโยงว่าเขารู้สึกดีกับกู แต่เขารักกูไม่ได้

 

                “แล้วแบบนั้นเขาจะให้มึงไปหาทำไม

 

                “เพราะกูไม่ยอมเดินออกจากชีวิตเขาไง

 

                “…”

 

                “เขาเลยคิดว่ากูรับได้ถ้าจะไป...เป็นเมียน้อย ฮือ สถานะนั่นโคตรเป็นอะไรที่น่าขยะแขยง ถ้าไม่ต่ำช้าจริง มันคิดเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอก ชินสะอื้นตัวโยนจนสำลักน้ำลาย ผมลูบหลังเขา พยายามรวบมากอดเอาไว้ ดึงมานั่งบนตักให้เขาซุกหน้าลงกับบ่า ฮึก ฮือ ทำไมกูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ กูให้ใจแล้ว ทำไมเขาทำแบบนี้กับกูอะ

 

                “…”

 

                “เขาไม่คิดถึงใจกูบ้างเหรอวะว่ากูชอบเขาขนาดไหน กูทำขนาดนั้นยังไม่พอที่จะให้เห็นเหรอว่ากูจริงจัง ถ้าเขาไม่ต้องการตั้งแต่แรกทำไมเขาไม่พูดออกมาชัดๆ

 

                “…เขาคงอยากรักษาน้ำใจมึงมั้ง

 

                “แล้วทำแบบนี้มันมีค่าอะไรวะ

 

                “…”

 

                “กูเสียใจกว่าตอนนั้นอีก เราสบตากันผ่านม่านน้ำตา ผมเลยปาดหยาดใสบนหน้าให้ เสยผมที่ลงมาปรกหน้ามันให้ไปข้างหลัง กดจูบเบาๆที่หน้าผาก มันส่ายหน้า เม้มปากอย่างรับไม่ได้ ทำไมเขาไม่รักกูเหมือนที่มึงรัก ถ้าเขาตอบว่าเขารักกูบ้าง กูอาจจะทำใจได้

 

                “แน่ใจเหรอว่ามึงจะทำใจได้

 

                “…”

 

                “ตราบใดที่เขาไม่ได้เป็นอย่างที่มึงคิดไว้ มึงก็เสียใจอยู่ดีนั่นแหละผมพูดตามความจริง ทำเอามันนิ่งไปชั่วขณะ ชินหลุบตาต่ำ ผมไม่รู้ว่ามันเข้าใจที่มึงพูดไหม แค่จะมากหรือน้อยก็เท่านั้น ชีวิตมันก็แบบนี้

 

                “แล้วการหลอกคนคนนึงให้มีความหวัง มันดีเหรอวะ

 

                “ก็ลองถามตัวมึงเองสิว่าตอนที่มึงให้ความหวังกู กูรู้สึกยังไง

 

                “หมอก...

 

                และตอนที่มึงเอาความหวังคืนไป กูเจ็บปวดแค่ไหน เคยคิดบ้างไหม

 

 

 

 

 

ติดแท็ก #เศษส่วน52Hz


 

ทวิต ael_2543


 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 311 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,129 ความคิดเห็น

  1. #1124 proudsj (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 19:14
    จนถึงตอนนี้ชินก็โคตรใจร้ายกับหมอกเลย เหมือนเห็นหมอกเป็นของตาย ผิดหวังเสียใจเมื่อไหร่ก็ค่อยมาหากัน
    #1,124
    0
  2. #1113 dina_d (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 13:20
    ชินนิสัยไม่ดีวะ บอกคนอื่นให้ความหวังแล้วตัวเองอะ แม่ง หมอกไม่ต้องไปรักมันแล้ว พอ จบ แยก!!
    #1,113
    0
  3. #1107 pim_Y3T (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 22:22
    นั่นแหละที่เรารู้สึกเหมือนหมอกเลย อิพี่อิชกับหนุชินอะก็ชอบให้ความหวังคนอื่น แต่จะต่างตรงที่อิพิอิชหลอกเขาโกหกนู่นนี่สันดานเ*ี้ย ซึ่งคราวนี้น้องต้องตะหนักและคิดเยอะๆได้แล้วนะก่อนจะทำอะไรต่อไป มองให้กว้างๆเลย คสพ.ดีๆและโควตาที่อดทนมามันมีจำกัดจริงๆ
    #1,107
    0
  4. #1100 Teny_wang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 20:30
    ฉันเหมือนคนที่โดนเธอเเทงข้างหลังเเล้วมันทะลุถึงหัวใจ
    ฉันเหมือนคนกำลังจะตายที่ขาดอากาศจะหายใจ~
    #1,100
    0
  5. #1090 Call.me.NK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 13:17
    หมอกมานี่มา เราจะดูแลหมอกเอง อยู่กับเราหมอกจะมีความสุข อิอิ
    #1,090
    2
    • #1090-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      7 พฤษภาคม 2563 / 13:59
      กอดๆน้า
      #1090-1
  6. #1077 _pn17 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 13:06
    ไม่ต้องมีใครคู่กันแล้วค่ะ นายหมอกเป็นของเรา เราจะดูแลนายหมอกเอง น้องชินเชิญไปหาข้างหน้าเลยค่ะ นายหมอกเจ็บมาเยอะเกินไปค่ะ ทำใจมะได้แน้ว
    #1,077
    1
    • #1077-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      28 เมษายน 2563 / 13:21
      เดี๋ยวก่อนนน
      #1077-1
  7. #1058 Pantawan Khaokaew (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 14:34
    #Saveหมอก
    #1,058
    1
    • #1058-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      16 เมษายน 2563 / 16:54
      กอดๆๆๆ
      #1058-1
  8. #1039 Pimnok2124 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:52
    เนี่ยหมอก ฟาดมันเลย ฟาดคุณชินเลย ฮึ่ย
    #1,039
    0
  9. #1038 Pimnok2124 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:45
    หมอกก็คือโคตรดี
    #1,038
    1
    • #1038-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:49
      กอดๆเด้อ
      #1038-1
  10. #993 tunty0505 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 21:14
    อา เจ็บ
    #993
    0
  11. #970 pawitt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 09:00
    ทีมหมอกเลยตอนนี้
    #970
    1
    • #970-1 ★Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      20 กรกฎาคม 2562 / 11:38
      จัดไปป
      #970-1
  12. #957 kray khunkhun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 17:42
    รู้สึกดีด้วย แต่รักไม่ได้ คำนี้โคตรเจ็บ
    #957
    0
  13. #952 Hibiki10 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 10:10
    สุดท้ายก็ซมซานกลับมา เราใช้คำนี้ได้ใช่ไหม
    #952
    1
    • #952-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      19 มิถุนายน 2562 / 11:48
      ก็เป็นได้
      #952-1
  14. #940 Lolypop (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 23:03

    เจ็บ จึกๆ ไม่รู้แหละbiasน้อง

    #940
    1
    • #940-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      13 มิถุนายน 2562 / 08:20
      สู้เด้อ
      #940-1
  15. #911 geejajaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:10
    เห็นแก่ตีว เฮงซวยมากๆอีพี่อิช อยากกระทืบตริงๆนะ ผลกรรมที่ล้อเล่นกับหัวใจน้องชิน จะส่งผลให้ชีวิตตู่ล่มจม


    น้องหมอกของพี่ พ่อคนดี คนงาม พ่อเทพบุตร
    #911
    1
    • #911-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      1 มิถุนายน 2562 / 09:16
      สู้เด้อ
      #911-1
  16. #848 ปาปิย๊าป้อกป้อก (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 20:13
    อยากเผาบ้าน-พี่เอสเลยตอนนี้ ใจน้องสลายหมดแล้ว
    #848
    1
    • #848-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      19 เมษายน 2562 / 20:14
      กอดน้องง
      #848-1
  17. #834 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:03
    จุกเลย พี่เอสก็เห็นแก่ตัวเกินไปป่ะ
    #834
    1
    • #834-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      11 เมษายน 2562 / 21:16
      คนเรามีความเห็นแก่ตัวทั้งนั้น
      #834-1
  18. #737 NoTTo5549porgtbs (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:08
    อ่ะ ตลกร้ายนะ- พี่-เล่นกับความรู้สึกคนอื่นได้ขนาดนี้อ่ะ แต่แล้วยังไง คืออะไร ทำไมทำงี้อ่ะ ใจน้องคือพังหมดแล้ว โอ้ยย แม่งเอ้ยยย
    #737
    0
  19. #719 TAT47 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 15:57
    ออกไปจากน้องจริงๆนะเอส รอบนี้มันเลวไป ใจน้องมันพังหมดแล้ว

    ยอมรับว่าไม่ชอบที่ชินเห็นหมอกเป็นแค่เพื่อนแก้เหงา แต่หมอกมันเต็มใจ เราเลยได้แต่เป็นกำลังใจให้อยู่ตรงนี้ ดูแลความรู้สึกกันดีๆ มันกลับไปเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ชินต้องดูแลตัวเองให้มากๆกับหมอกก็เลือกเปิดใจหรือจะปิดไว้เหมือนเดิม หมอกต้องเผื่อใจเยอะๆ ดูแลตัวเองด้วย

    ก็อยากให้รักกัน แต่ก็ค่อยเป็นค่อยไปแหละ เดี๋ยวจะอึดอัดกัน สู้เว้ยพ่กนาย TT
    #719
    1
    • #719-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      11 มกราคม 2562 / 16:00
      ต้องอดทนนน
      #719-1
  20. #689 G_Huk023 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 09:15
    คือขอโทษนะอิพี่เอส...พูดออกมาได้ไงเฮงซวย!!!เชี่ยมันมีคนที่คิดอะไรออกมาแบบนี้จริงหรอว่ะคือต่ำมากอ่ะต่ำไร้คำบรรยายแล้วไม่ได้ผิดแค่ต่อชินอ่ะคือแล้วคู่หมั้น-ละโถ่ววมีผู้ชายอย่างนี้ในชีวิตอย่าไปมีเลยพูดจริง แล้วน้องชินคือคำพูดน้องในตอนนี้คือกึกหลายรอบเเล้วอ่ะแบบเห้ยกูไม่น่าทิ้ง-ไปเลยหมอกคือขอโทษก็คุณตัดสินใจแล้วขอทีเหอะกับคำว่า'ไม่น่า'เห้ออmove onหมอกmove on
    #689
    1
    • #689-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      1 มกราคม 2562 / 09:54
      มันมีจริงๆนะคนแบบนี้ เคยเจอมากับตัวเลยเข้าใจอย่างดีเลยแหละ อาจจะไม่ถึงขนาดนี้
      แต่ในสถานการณ์ตอนนั้นมันแย่มากจริงๆ
      #689-1
  21. #672 <n'j> (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:46
    เออจริง ที่พี่เอสทำกับชินเป็นแค่น้อง ก็เหมือนชินทำกับหมอกเป็นแค่เพื่อนอะ
    #672
    1
    • #672-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      5 ธันวาคม 2561 / 10:03
      ปวดใจจ
      #672-1
  22. #663 imimmyy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 00:54
    ยังไงก็ได้แต่อิพี่เอสเนี้ยทิ้งไปซะ ถ้ามีบทอีกเราจะโกรธละนะ ฮือ ขอบคุณหมอกที่ยังอยู่กับชินตรงนี้ ชินควรตัดสินใจได้แล้วนะว่าจถตอบรับหรือจะปล่อย หมอกไม่ควรถูกกั๊กหรืออะไรแล้วอะ น้องชินต้องตัดสินใจได้แล้ววว
    #663
    1
    • #663-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      13 พฤศจิกายน 2561 / 06:40
      รอเลยย
      #663-1
  23. #635 น่องขาหมู (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:19

    หมอกดูแลหน่อยอย่าพึ่งซ้ำเติม
    #635
    0
  24. #631 Jibangrin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 19:17
    แงงงงงงงงงงงง หมอก
    #631
    1
    • #631-1 ★Aelisma/Avery Pie ★(จากตอนที่ 17)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 19:18
      สู้ววว
      #631-1
  25. #609 ⊙﹏⊙ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 22:22
    หมอกต้องเจ็บขนาดไหนกัน ฮือออออ
    #609
    0