Starless night ดาวคล้องรัก LINHOON Ft.HUNHAN

ตอนที่ 5 : STALESS NIGHT 4 : ดาวที่ไกลเกินมือ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

STARLESS NIGHT : CHAPTER 4

คืนไร้ดาวคืนที่ 4 : ดาวที่ไกลเกินมือ

#ดาวคล้องรัก

 

            คำพูดนั้นไม่ต่างจากการโดนตบหน้า ลู่หานยืนนิ่งค้างอยู่ประมาณห้าวินาทีก่อนจะดึงสติกลับมาให้เข้าร่างตามเดิม เซฮุนมองคนตรงหน้าดวงแววตานิ่งงัน หากแต่ในใจนั้นกลับสั่นไหวเสียยิ่งกว่าระฆังก้อง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนร่างเล็กเบื้องหน้าก็ยังคงงดงามไม่มีหยอก มันทำให้เขาหวนนึกถึงวันเก่าครั้งก่อนที่เคยมีช่วงเวลาร่วมกัน

 

            มันเนิ่นนานแล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสไออุ่นจากร่างกายนี้

 

            นั่งลงสิ จะคุยงานไม่ใช่เหรอ

 

            “…”

 

            “หวังว่าคงจะคุยแค่งานนะลู่หานยังคงนิ่งไม่ปริปากโต้ตอบอะไร นั่นคงเป็นเพราะนิสัยปากร้ายของเซฮุนที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย นับแต่วันที่เขาจากไป ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็ไม่ได้พูดอะไรแค่เดินไปทิ้งตัวลงนั่งตรงโซฟาสำหรับแขก ก่อนจะกวาดตามองไปรอบห้องทำงานของอีกฝ่ายที่ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

 

            รูปคู่ของพวกเขาหายไปแล้วเหลือเพียงแค่แฟ้มงานและรูปของท่านประธานที่ลู่หานเคยเอาไปใส่กรอบแล้วเอามาตั้งไว้ให้เท่านั้น

 

            มีเพียงแค่รูปเดี่ยวอันเดียวเท่านั้นที่อยู่ในห้องนี้ แม้แต่รูปลูกก็ไม่มี...

 

            มองหาอะไรอยู่เหรอ

 

            “อะ...

 

            “มองหารูปที่นายเคยถ่ายกับฉันเหรอเซฮุนเอ่ยถามขณะเลื่อนสายตามาสบเข้ากับลู่หานอย่างไม่หวาดหวั่น ถ้าเป็นรูปอันนั้นฉันทิ้งไปแล้ว เผอิญมันเกะกะโต๊ะทำงานของฉัน

 

            “อย่างน้อยก็น่าจะมีรูปลูกติดโต๊ะไว้บ้าง

 

            “ไม่จำเป็น นี่มันที่ทำงานไม่ใช่ที่บ้าน

 

กึก !

 

ถ้าอยากเห็นรูปครอบครัวก็ต้องไปดูที่บ้านเท่านั้น ฉันจะไม่ให้อะไรมาขัดขวางการทำงานของฉันหรอกนะประโยคนั้นคล้ายตอกย้ำถึงความไร้สาระของลู่หาน เพราะเขาเป็นพวกที่ชอบเอารูปครอบครัวมาไว้ใกล้ๆ มันทำให้มีกำลังใจ แต่อีกฝ่ายคงไม่คิดแบบนั้น แล้วนายก็ควรจะสนใจงานได้แล้ว

 

            “คุณไม่เปลี่ยนไปเลยนะเซฮุน

 

            “อะ...

 

            ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆคำพูดนั้นแฝงไปด้วยหลายความหมาย ทั้งหมายถึงนิสัยบ้างาน ชอบจริงจังทุกเรื่องของเซฮุน และหมายถึงนิสัยเย็นชาที่จะทำตัวปิดกั้นเวลาอยู่กับคนที่ตัวเองไม่อยากเข้าใกล้ ในกรณีของลู่หานมันก็แค่การไม่เปิดใจ

 

            คนที่ทิ้งกันไป ไล่ออกจากบ้านกับมือจะให้กลับมาคุยดีๆด้วยก็คงยาก

 

            ยิ่งไปกว่านั้นรอยร้าวที่อีกฝ่ายทำไว้มันก็ยังคงติดตรึงในใจ จะให้เปิดใจรับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็คงยากสำหรับเซฮุน

 

            ผมขอเวลาคุยกับคุณสักเดี๋ยวได้ไหม คุยทั่วไปไม่ใช่เรื่องงาน

 

            “ถ้าไม่ใช่เรื่องงานก็กลับไปดีกว่า ฉันมีงานต้องทำอีกเยอะเซฮุนทำท่าจะลุกขึ้น หากแต่ลู่หานถือวิสาสะเอื้อมมือคว้าเอาไว้ ร่างสูงชะงักค้างรีบสะบัดมือออกโดยไว ก่อนจะหันไปทำหน้าเข้มใส่เป็นจังหวะเดียวกับที่ได้เห็นแววตาเศร้าสร้อยจากนัยน์ตาสวยคู่นั้น

 

            นัยน์ตาที่ทำให้เขาตกหลุมรักไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

 

            ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาท

 

            “…”

 

            “ผมก็แค่อยากจะคุยกับคุณบ้าง เราไม่ได้เจอกัน...มานานมากแล้วนะลู่หานทอนเสียงลงให้แผ่วพร้อมทั้งเอามือออกจากแขนของอีกฝ่าย เซฮุนมองภาพนั้นก่อนจะถอนหายใจ เขารู้ว่านี่มันคือสถานการณ์อันลำบากของตัวเอง คุณไม่อยากคุยกับผม ผมก็เข้าใจ แต่ผมอยากรู้ว่าลูกเป็นยังไงบ้าง

 

            “…”

 

            “เขาสบายดีใช่ไหมครับ ตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง ?

 

            “เขาก็ไม่ได้เป็นอะไร สบายดีทุกอย่าง

 

            “…”

 

            “ฉันไม่เลี้ยงเขาให้ขัดสนหรอกนะ เพราะเขาจะต้องเติบโตขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ ฉันจะไม่ยอมให้อะไรมาเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นเด็กเกเรเหมือน...

 

            “…”

 

            เหมือนแม่ของมัน ลู่หานหลุบตาต่ำแทบจะทันที คาดการณ์เอาไว้แล้วว่าการมาที่นี่ย่อมโดนพูดเรื่องไม่ดีใส่ เซฮุนเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร เขาชอบประชดประชันโดยไม่สนใจว่าความรู้สึกของคนอื่นจะเป็นอย่างไรบ้าง โดยเฉพาะกับคนที่เขาเคยรักอย่างลู่หาน

 

            การทำให้อีกฝ่ายทรมานดูเหมือนจะเป็นการรักษาแผลใจที่ดี

 

            ขอโทษนะครับที่ทำให้คุณรู้สึกแย่มาจนถึงตอนนี้

 

            “ถ้ารู้แล้วทำไมยังจะกลับมาอีก

 

            “เพราะผมคิดว่าเราจะคุยกันดีๆได้

 

            “นายคิดว่าหลังจากที่นายทำแบบนั้นกับฉัน แล้วฉันจะลืมมันไปหรือไง

 

            “ใช่ครับ ผมงมงายคิดแบบนั้นร่างบางตอบกลับขณะเลื่อนสายตาสบกลับกับร่างสูงอย่างนิ่งงัน ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาเอาแต่คิดมากรอคอยโอกาสที่จะได้กลับมาพบกันเพื่อคุยกัน แต่พอมันเกิดขึ้นจริงๆเขากลับรู้สึกว่าควรจะปล่อยให้เราห่างกันเหมือนเดิมมันดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องมาเสียความรู้สึกเพิ่มแบบนี้ ผมคิดว่าคุณจะให้อภัยและเปิดใจให้กันได้ แม้เพียงนิดเดียวผมก็อยากให้มันเป็นแบบนั้น

 

            “…”

 

            น่าเสียดายนะครับ ดูเหมือนผมจะคิดผิดหมดเลย

 

            ความเงียบกลืนกินทั้งสองคนแทบจะทันทีที่ลู่หานพูดออกไปแบบนั้น คล้ายกับต้องการจะเตือนสติอีกฝ่ายให้เลิกพูดจาไม่ดีใส่ ถึงอย่างนั้นลู่หานก็ไม่ได้คิดอยากทำให้เซฮุนไม่พอใจ แค่บอกในสิ่งที่เขาคิดตลอดเวลาที่ผ่านมาก็เท่านั้น

 

            งั้นเราคุยเรื่องงานกันเลยไหมครับ จะได้ไม่เสียเวลาคุณ

 

            “…”

 

            “ผมเองก็มีงานต้องกลับไปทำลู่หานว่าพร้อมก้มลงมามองแฟ้มเอกสารในมือของเขา เขาเป็นตัวแทนบริษัทเข้ามาคุยงานด้วยตัวเอง เนื่องจากมันเป็นงานในส่วนที่เขาได้รับ และอีกอย่างเขาก็อยากจะกลับมาเจอหน้าค่าตาของคนที่เขาจำเป็นต้องทิ้งไปด้วย

 

            น่าเสียดายที่มันไม่ได้เป็นไปในแบบที่เขาคิด

 

            ทว่าในตอนที่เขากำลังจะคุยเรื่องงานกันแบบจริงๆ จู่ๆเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมา เซฮุนเหลือบตามองนาฬิกา รับรู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร ร่างสูงเอ่ยปากบอกคนด้านหลังให้เปิดประตูเข้ามาเร็วไว

 

            ส่งผลให้ลู่หานได้พบกับคนที่เขาอยากเจอ

 

            ควานลิน !”

 

            “แม่ !” เด็กหนุ่มเบิกตากว้างรอยยิ้มฉายบนหน้าแทบจะทันทีที่ได้พบหน้า เจ้าตัวพุ่งเข้าหาร่างบางที่ตัวเล็กกว่าโอบกอดมารดาที่ไม่ได้พบกันมาเนิ่นนาน เช่นเดียวกับลู่หานที่จูบลงบนกลุ่มผมสวย ซึมซับทุกความรักใคร่และถ่ายถอดความคิดถึงออกไป

 

            ให้ลูกชายได้รับรู้ความรู้สึกของช่วงเวลาที่ผ่านมา

 

            แม่มาได้ไง ทำไม ทำไมผมไม่รู้ล่ะ ทำไมไม่บอกผมว่าแม่จะมาควานลินผละออก มองใบหน้าหวานของคนเป็นแม่ด้วยความห่วงหา กี่วันเวลาแล้วที่เขาไม่ได้มองหน้าคนที่เขารักสุดหัวใจแบบนี้ มันทำให้เขาอยากจะร้องไห้ ลืมเรื่องไม่ดีที่เกิดขึ้นไปเสียสนิท ผมคิดถึงแม่มากเลยนะครับ คิดถึงมากๆเลย

 

            “เหมือนกันลูกรัก แม่ก็คิดถึงหลินหลินของแม่เหมือนกัน

 

            “ผม...

 

            “โตขึ้นเยอะเลยนะ หล่อเหมือน...ลู่หานเว้นวรรคยาวกลืนคำพูดลงคอเมื่อพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะคุยเล่นกับร่างสูงที่ยืนนิ่งไม่พูดอะไรได้ แต่คิดว่าควานลินคงจะเข้าใจ และสิ่งที่น่าแปลกใจคือความนิ่งงันที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อสายตาสบเข้ากับพ่อของตัวเอง

 

            วินาทีนั้นควานลินถอยห่างจากแม่ของเขา กลับไปยืนตรงข้างแดเนียลราวกับว่าเมื่อกี้ไม่ได้ดีใจที่ได้เจอแม่ยังไงยังงั้น เล่นเอาลู่หานถึงกับชะงัก รับรู้ได้เลยว่าร่างสูงจะต้องสอนลูกให้ทำตัวผิดแปลกต่อเขา ไม่งั้นควานลินคงไม่แสดงท่าทีกลัวเกรงพ่อของเขาขนาดนี้

 

            นั้นสินะ ในที่แห่งนี้พ่อของเขาใหญ่ที่สุด

 

            ถ้าพอใจแล้วก็พาควานลินออกไป ฉันจะคุยงาน

 

            “ครับ นายท่าน

 

            “ให้ลูกอยู่ด้วยกันไม่ได้เหรอ งานที่คุยมันก็ไม่ได้สำคัญขนาดที่จะต้องปิดบังลูกนิ

 

            “แล้วจะเอาคนที่ไม่มีส่วนร่วมในสาระสำคัญของโปรเจคนี่เข้ามาเพื่ออะไร

 

กึก !

 

            “ความคิดถึงมันควรจะจบลงตั้งแต่กอดเมื่อกี้แล้วน้ำเสียงของเซฮุนนิ่งมากจนบรรยากาศรอบข้างถึงกับตึงเครียดไม่มีหยุด เรื่องลูกเป็นเรื่องเดียวเท่านั้นที่ลู่หานไม่อยากจะยอมคนตรงหน้า เขาเฝ้ารอเวลาเพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน แต่จะมาพรากลูกจากอกเขาไปมันก็ออกจะใจร้ายไปหน่อยไหม

 

            แล้วอย่าคิดว่าเขาไม่รู้นะว่าตัวเองเลี้ยงลูกยังไง กดขี่ข่มเหงขนาดไหนลูกถึงได้ทำตัวเหมือน...

 

            เหมือนสุนัขรอเข้ากรง

 

            พาควานลินออกไป ฉันจะคุยธุระ

 

            “แต่ผมอยาก...อยากอยู่กับแม่

 

            “คิดจะขัดคำสั่งฉันเหรอควานลิน

 

            “…”

 

            “อยากเจอดีอีกหรือไง

 

            “พูดแบบนี้หมายความว่าไง คุณทำอะไรเขา ?ลู่หานหันขวับไปย่นคิ้วใส่คนตรงหน้าทันทีที่ได้ยินแบบนั้น พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นรอยช้ำมุมปากของลูกชายสุดรัก ส่งผลให้เจ้าตัวรีบสาวเท้าไปจับใบหน้าหล่อเหลาขณะที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่มันรอยอะไร ลูกไปโดนอะไรมา

 

            “ผะ...ผม

 

            “คุณทำเขาใช่ไหม

 

            “ใช่

 

            “เซฮุน !”ร่างบางขึ้นเสียงใส่ แสดงสีหน้าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องทำร้ายลูกขนาดนี้ เขาทำผิดอะไรคุณถึงต้องทำร้ายเขาขนาดนี้ มันเกิดอะไรขึ้น ?

 

            “ฉันก็แค่ลงโทษตามประสา คนทำผิดมันก็ต้องรับกรรมที่ทำไว้

 

            “แต่นี่มันใจร้ายเกินไปแล้ว คุณไม่มีสิทธิ์ทำกับเขาแบบนี้ !”

 

            นายก็ไม่มีสิทธิ์เหมือนกัน !”

 

ตุ้บ !

 

            ตั้งแต่วันที่นายก้าวขาออกไปนายก็หมดสิทธิ์ในตัวควานลินแล้ว นายไม่ใช่แม่เขาอีกต่อไปแล้ว ลู่หาน !”

 

            แฟ้มงานในมือถูกปาลงพื้นอย่างหงุดหงิด ทำเอาควานลินรีบเอาตัวมาบังแม่เอาไว้ เป็นปฏิกิริยาปกติที่จะต้องปกป้องคนที่เขารัก บวกกับกลัวว่าพ่อจะทำร้ายแม่เหมือนที่ทำกับเขา แบบนั้นเขาขอรับกรรมแทนแม่ดีกว่า อย่างน้อยแม่ก็จะได้ไม่มีความทรงจำที่เจ็บปวดเกี่ยวกับพ่ออีก

 

            แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว เขาอยากให้แม่กลับมา กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน ไม่อยากให้แยกกันอยู่แบบนี้ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากอยู่กับพ่อ แต่เขาต้องการครอบครัวที่สมบูรณ์

 

            ไม่ใช่กรงขังห้ามดาวไม่ให้เลื่อนลอย

 

            ควานลิน

 

            “พ่อครับ พ่อใจเย็นๆก่อนนะ พ่ออย่าทำอะไรแม่นะผมขอ

 

            “…”

 

            “ยังไงเขา...เขาก็ยังเป็นแม่ผมนะควานลินตอบกลับเสียงสั่น แม้ว่าประโยคที่เขาพูดมามันจะขัดกับคำพูดของพ่อเขาเมื่อกี้ก็ตาม ความหมายของเซฮุนในประโยคนั้นคือการบอกใบ้ว่านับแต่วันที่ลู่หานจากไป เจ้าตัวก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวของควานลินอีกเนื่องจากลูกอยู่กับเขา เปรียบเหมือนลู่หานทอดทิ้งไร้ซึ่งความเป็นแม่ที่ถูกหลัก ต่อให้ความจริงที่ทำให้ลู่หานต้องไปจะเป็นอีกอย่างก็ตาม

 

            เซฮุนมองหน้าลูกชายตัวเองสลับกับมองคนรักเก่า ดวงตาทรงอำนาจตึงขวางคล้ายกับพญาเสือที่โกรธจัด ถึงอย่างนั้นเขาก็พยายามจะสงบสติอารมณ์แล้วบอกให้แดเนียลพาควานลินออกไปอีกครั้ง

 

            พาเขาออกไป ป่านนี้อาจารย์สอนพิเศษรอแย่แล้ว

 

            “พ่อ...

 

            “ถ้าแกเชื่อฟัง ทำตัวว่านอนสอนง่ายแม่ของแกก็จะไม่เป็นไร

 

            “…”

 

            “ต่อให้ฉันอยากจะไล่เขาไปให้พ้นๆก็ตามคำพูดนั้นปักลึกลงในอกบางทำเอาลู่หานหน้าเสีย ก่อนจะดึงความลินให้หันมามองหน้าตน ลูบไล้มุมปากช้ำพลางกดจูบลงบนแก้มขาวอย่างห่วงคะนึง นานแล้วที่ไม่ได้กลิ่นกายหอมหวานนี้จากเด็กคนนี้

 

            ช่างเป็นกลิ่นที่อยากจะร้องไห้ซะจริง

 

            เอาไว้ถ้าคุยงานเสร็จ แม่จะไปหานะควานลิน

 

            “แม่ครับ...

 

            “เป็นเด็กดีนะลูก อย่าขัดใจพ่อเขาอีกนะรู้ไหมมือบางลูบหัวร่างโปร่งอย่างอ่อนโยน พยายามจะฝืนยิ้มให้แม้ว่าในใจก็ชอกช้ำเจ็บไปหมด แน่นอนควานลินยังคงยืนอยู่ เขาเป็นห่วงกลัวว่าพ่อจะกลับคำ แต่สุดท้ายด้วยอำนาจที่ต่างกันเลยทำให้เขาต้องยอมจำนนเดินออกไปจากห้องท่านประธานใหญ่ และนาทีที่บานประตูปิดลง...

 

สงครามแห่งความเจ็บแค้นก็ปรากฏตัว

 

คุณใจร้ายกับเขามากเลยนะเซฮุน คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่ทำร้ายเขา

 

ก็บอกแล้วไงว่ามันทำผิด คนผิดก็สมควรโดนลงโทษ

 

แต่นั่นลูกนะ ลูกของคุณไม่ใช่ลูกน้อง คุณจะมาเผด็จการใช้มาตรฐานเดียวกับลูกน้องของคุณไม่ได้ คุณจะทำให้เขามีแผลในใจ

 

เหมือนที่นายทำกับฉันน่ะเหรอ

 

ก็เหมือนที่คุณทำกับผมเช่นกัน

 

“…”

 

เราต่างคนต่างมีบาดแผลของกันและกัน แต่ผมขอ ขอร้องล่ะเซฮุนอย่าไปสร้างบาดแผลให้เขา เขาไม่ได้มาเกี่ยวข้องกับเรื่องของเราเลย และจะไม่มีวันเกี่ยวข้อง

 

“…”

 

ให้เขาเป็นแค่เด็กที่ควรเติบโตมาอย่างสมบูรณ์ต่อไปเถอะนะ อย่าทำร้ายเขาเลย...อื้อ !”ยังไม่ทันจะพูดจบ แขนบางก็ถูกกระชากจนร่างเซถลาเข้าอกแกร่ง มือหนาเลื่อนขึ้นจับกุมใบหน้าหวานก่อนจะฝังริมฝีปากลงมาทำเอาเจ้าของดวงตาสวยถึงกับเบิกกว้างด้วยความตกใจ เซฮุนบดเคล้าริมฝีปากอย่างเอาแต่ใจ หนักหน่วงจนช้ำทั่วกลีบปาก โอบรัดกายบางเอาไว้ในอ้อมแขนที่ร้อนดั่งไฟลนเหล็ก วินาทีนั้นลู่หานได้แต่นิ่งอึ้งจะปฏิเสธก็ทำไม่ได้ มันเหมือนทั้งกลัว ทั้งตกใจ ในขณะเดียวกันลึกๆในความรู้สึกแง่ลบนั้น

 

มันก็มีความสุขที่ได้สัมผัสกับริมฝีปากนี้อีก

 

ความร้อนระอุที่ไม่ได้สัมผัสมันมานานแสนนาน...

 

อื้อ...หยุดนะแม้จะห้ามปรามคนตัวโตก็ยังสอดลิ้นเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวานได้ เขาดันคนตัวเล็กให้ไปชิดกับขอบโต๊ะ รุกเร้าจนกายบางเขยิบขึ้นไปนั่งบนโต๊ะประธาน ส่งผลให้มือแกร่งสองข้างสามารถล็อคตัวอีกคนให้อยู่กับที่ได้ขณะที่แทรกกายไปยืนอยู่ระหว่างขานั้น ใบหน้าของลู่หานร้อนจัด ไม่คิดว่าตัวเองจะถูกทรมานหนักขนาดนี้

 

ต่อให้นี่จะเป็นความรู้สึกดี แต่มันก็คือการบันดาลโทสะของอีกคน

 

พอ...แฮ่ก ได้โปรด หยุด

 

“…”

 

หยุดสักทีร่างบางผละใบหน้าออกหายใจเข้าออกอย่างหอบถี่ การกระทำเมื่อกี้ทำให้เขารู้ดีว่าอีกคนก็ยังมีใจหลงเหลืออยู่บ้าง แต่การจะฆ่าเขาให้ตายด้วยวิธีนั้นมันแปลกประหลาดไปเสียหน่อย อีกอย่างเขาก็ไม่อยากถูกจูบในขณะที่ต้องจ้องมองดวงตาทรงอำนาจ...

 

ที่ฉายแววเจ็บปวดไปทั่วทุกนัยน์ตา

 

ทีนี้เข้าใจหรือยังล่ะว่าฉันต้องทนทรมานแค่ไหนกับความรู้สึกที่มีให้นาย

 

เซฮุน

 

ถ้ากรีดใจออกไปแล้วเปลี่ยนใหม่ได้ ฉันก็จะทำ

 

“…”

 

อย่างน้อยก็ไม่ต้องทรมานที่กลับมาเจอกันแบบนี้ มันทำให้ฉันเกลียดที่จูบนายแล้วรู้สึกดี เกลียดที่ต้องอ่อนข้อให้นายเวลาเห็นนายทำหน้าเสียใจ

 

“…”

 

และเกลียดตัวเองที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน...ก็ยังรักนายอยู่เหมือนเดิม

 

LOADING 100 PER

เจิมรอดาวที่ไกลเกินมือ งานนี้พ่อเดือด !

แหมมาตอนแรกพระเอกของเราก็จะมีเรื่องซะแล้ววว งานนี้จะเป็นยังไงคะเนี่ย !

ใครที่คิดว่ามันจะหวาน จะคอมเมดี้บอกเลยว่าให้รีบไปซื้อผ้ามาซับน้ำตา

เพราะฟิคเรื่องนี้ ดรา ม่า หนัก มาก ! โอ้วชิส ! จะเป็นยังไงก็รอติดตามนะงับ

รอเยอะอัพไวนาจา รอกันมากพรุ่งนี้อัพเลย !

งานนี้จะร้าวขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้หลินฮุนผู้ยากรัก !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ดาวคล้องรัก

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

986 ความคิดเห็น

  1. #977 nphrommaboon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 18:37
    คูมพ่อคะ
    #977
    0
  2. #961 jhoon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 07:01

    เห็นแววแก้ตัวบอสล่ะ อิอิ รอบอสยอมคุณลู่ น้องจีฮุนจะได้สมหวังสักที~~~

    #961
    0
  3. #793 luhun947 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 21:20
    ทะเลาะอะไรกันนนฮรื่ออเซฮุนเป้นโรคขี้บังคับรึป่าวต้องการยาใช่ไหมมลู่กับลูกทำไรผิดด
    #793
    1
    • #793-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2561 / 06:41
      พ่อแค่รักเท่านั้นเองง
      #793-1
  4. #606 lakkee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 10:14
    ขอบคุณ
    #606
    1
    • #606-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      16 เมษายน 2561 / 07:31
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #606-1
  5. #438 un-til_dawn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 11:24
    ฮือออออออออออ ไรท์จำเป็นต้องแต่งให้อินขนาดนี้ไหมมมมม คือแบบ ตอนนึงมันมีหลายอารมณ์มากเลย แบบๆๆๆๆ แง้ๆๆๆๆ บรรยายไม่ถูกแต่แบบ ฮืออออออ
    #438
    1
    • #438-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2561 / 06:30
      จะได้ไม่เบื่อไงคะ55555
      #438-1
  6. #390 aomhhkd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 15:43
    ไม่ไหวแล้วโว้ยย อึดอัดแท้
    #390
    1
    • #390-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      3 มีนาคม 2561 / 19:03
      ต้องปลดปล่อย(?)
      #390-1
  7. #232 NanR (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 23:23
    กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด รุนแรงไปแล้ว
    #232
    1
  8. #169 Gorkam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 08:27
    ดึงเข้ามาจูบแบบรุนแรงและบอกรักเค้านี่มันหมายความว่าไงหว่าาาา
    #169
    1
    • #169-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      24 ธันวาคม 2560 / 11:01
      แค่บอกเฉยๆไม่มีไร 55555
      #169-1
  9. #168 minniefan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 00:56
    โหเซฮุนเอ้ยร้ายอ่ะ แต่ก็ยังรักเขานะ แหมมมม
    #168
    1
  10. #167 Thep_hunhan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 23:39
    ลู่ผิดอะไร!?? ฮุน!!ตาแก่บ้าอำนาจจย
    #167
    1
  11. #165 thiyadapam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 16:44
    โหหหห แบบนี้แหละเซฮู๊นนน พูดไปให้หมดว่ายังรัก แล้วกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมเร็วๆนะะ
    #165
    1
  12. วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 16:23
    ลู่หานผิดอะไรนักหนาอะ
    #164
    1
    • #164-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      24 ธันวาคม 2560 / 06:43
      คนมันรัก คนมันเคยเจ็บบบ
      #164-1
  13. #163 Dearcb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 12:39
    เซฮุนยกโทษให้ลู่หานเถอะ
    #163
    1
  14. #162 chochre (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 12:34
    ว่าแล้วววววว พ่อต้องรักแม่อยู่ อีคนปากแข็งเอ้ยยยยย
    #162
    1
  15. #161 PPSnook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 12:00
    กระชากจูบ โอ้ยปวดกับคู่พ่อแม่จริงๆ
    #161
    3
    • #161-2 PPSnook(จากตอนที่ 5)
      28 ธันวาคม 2560 / 02:43
      ปวดใจค่ะ พิมพ์ตก5555
      #161-2
    • #161-3 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      29 ธันวาคม 2560 / 07:17
      ตกใจหมด55555
      #161-3
  16. #160 alla26297 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 11:39
    คุณพ่อรักคุณแม่อยู่เหมือนเดิม 
    อยากให้กลับมาอยู่ด้วยกันเร็วๆจัง กลับมาเลี้ยงลูก(ควานลิน)ด้วยกัน
    ไม่แน่ ถ้าแม่(ลู่หาน)อยู่ด้วยกัน คุณพ่อ(เซฮุน)อาจจะใจเย็นลง ไม่บังคับในกฎระเบียบมากเกินไป ก็เป็นได้
    #160
    1
    • #160-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      23 ธันวาคม 2560 / 13:39
      เรื่องนี้ก็ต้องอยู่ที่การตัดสินใจหลังจากนี้
      ถึงจะรักกันมาก แต่บาดแผลที่สร้างไว้ห่างกันไปมันอาจดีกว่า
      เรื่องราวจะเป็นยังไง ฝากติดตามด้วยน้า
      #160-1
  17. #159 babymiljiko (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 11:20
    คุณพ่อไม่อ่อนโยนกับคุณแม่เลย เอาเลยค่ะ ลากคุณแม่ขึ้นเตียง=.,=
    #159
    1
  18. #158 SSkyelle (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 10:47
    กรี๊ดโดด ทำไมไม่อ่อนโยน
    #158
    1
    • #158-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      23 ธันวาคม 2560 / 13:38
      ไม่อ่อนโยนอะไรทั้งนั้น555555
      #158-1
  19. #157 Seluhh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 10:40
    คุณพ่ออออออออ
    #157
    1
  20. #156 dowsehun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 22:31
    มาอัพไวๆนะคะติดมากสนุกสุดๆ
    ปล.พ่อฮุนใจร้ายยยย
    #156
    1
  21. #155 Dearcb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 23:26
    เซฮุนใจร้ายย
    #155
    1
  22. #154 PPSnook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 16:55
    อิ-จะใจร้ายไปแล้ว ลู่มีเหตุผลอะไรที่ต้องจากมาแน่ คนที่เข้าใจหน้าจะเป็นเซนะแต่ทำไมกัน แต่ก็นะเขาไม่รู้นิ เหตุผลอาจจะเกี่ยวข้องเซก็ได้ลู่ถึงยอมต้องใช่แน่ อยากรู้เหตุผล~~~
    #154
    1
  23. #153 passion_final (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 11:36
    หลินเกี่ยวอะร้ายยย ทำไมต้องมาเป็นที่รองรับอารมพ่อด้วย แม่ควรเคลียกับเดี๋ยวนี้
    ฮรือออ สงสารน้อง
    #153
    1
  24. #152 Kuhchpon Khunhom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 21:52
    เซฮุนร้ายยนย
    #152
    1
  25. #151 Gorkam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:42
    ทำไมเซฮุนต้องใจร้ายขนาดนี้อ่าาา
    #151
    1