Starless night ดาวคล้องรัก LINHOON Ft.HUNHAN

ตอนที่ 4 : STARLESS NIGHT 3 : กลลวงหลอกดาว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    8 ธ.ค. 60

STARLESS NIGHT : CHAPTER 3

คืนไร้ดาวคืนที่ 3 : กลลวงหลอกดาว

#ดาวคล้องรัก

 

            บ้า ใครจะอยากมา !”คนตัวเล็กยู่ปากวางฟอร์มทำซึนไม่สนใจ ทั้งๆที่ลึกๆในใจเขาก็รู้สึกอย่างที่ควานลินพูดออกมาจริงๆนั้นแหละ แค่การพูดออกไปตรงๆในบางเรื่องมันไม่ใช่นิสัยของเขา อีกอย่างถ้ายอมรับว่าคิดถึงเลยยอมมา มันก็คงจะน่าอายไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นคงทำให้คนตรงหน้าดีใจจนยิ้มไม่หยุดเป็นแน่

 

            ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่จีฮุนหวั่นไหวมากที่สุด

 

            เขาไม่ชอบเวลาที่รอยยิ้มของควานลินมีอิทธิพลกับหัวใจของเขา เพราะเขารู้ดีว่าถ้า คนคนนั้น รู้เรื่องของเราขึ้นมา อีกไม่นานรอยยิ้มของคนตรงหน้าก็จะหายไป

 

            ไม่ช้าก็เร็ว

 

            เราจะกลับกันได้หรือยังพี่แจฮวาน ผมมีเรียนบ่ายอีกนะ

 

            “อะไรกันล่ะจีฮุนจะรีบไปไหน ไม่ต้องเขินจนต้องรีบกลับหรอกน่า

 

            “ผมไม่ได้เขินสักหน่อย ! ผมก็แค่จะกลับไปเรียน ถ้าพี่ไม่ไป พี่ก็กลับคนเดียวแล้วกัน !”

 

            เดี๋ยวสิ !”ยังไม่ทันที่แจฮวานจะได้ห้าม ควานลินก็ส่งเสียงห้ามอีกฝ่ายที่กำลังจะหมุนตัวเดินกลับไป หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อรู้ว่าเวลาที่จะได้พบกันมันกำลังจะหมดไป เขายังไม่หายคิดถึงจีฮุนเลยสักนิดเดียว

 

            กลับกันมันยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกนาทีจนอยากจะหยุดช่วงเวลานี้เอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน หรือไม่ก็ทำยังไงก็ได้ให้ได้อยู่กับอีกฝ่ายได้นานที่สุด ขอเพียงแค่เสี้ยววินาทีเขาก็ยินยอม และเหมือนจีฮุนเองก็รู้เลยยอมหยุดอยู่เฉยๆให้เจ้าตัวได้พูดอะไรออกมา

 

            ทว่าสวรรค์กลับไม่เห็นค่าความคิดถึงของพวกเขาแม้แต่นิดเดียว

 

            คุณควานลิน ทำอะไรน่ะ !”

 

            “อ๊ะ !”

 

            “กรุณาลงมาจากกำแพงด้วยครับ อย่าให้ผมต้องขึ้นไปดึงคุณลงมาด้วยตัวเอง เพราะผมไม่รับประกันว่าจะคุณจะไม่บาดเจ็บสักแผลเดียวเสียงทุ้มต่ำที่รู้จักดีส่งผลให้ควานลินเบิกตากว้าง รีบหันควับไปมองผู้เรียกหาก่อนจะชะงักร่าง มองใบหน้านิ่งงันของ คัง แดเนียล ลูกน้องคนสนิทพ่อที่มองเขาด้วยแววตารู้ทัน

 

            วินาทีนั้นจีฮุนไม่รอช้ารีบคว้าแขนแจฮวานให้หนีไปจากตรงนั้น ควานลินมองภาพนั้นด้วยความเจ็บใจที่ถูกขัดจังหวะ ถ้าเกิดแดเนียลไม่มาขวางป่านนี้เขาอาจจะได้บอกชอบหรือบอกรักจีฮุนสักคำ อุตส่าห์นั่งรอโอกาสมาทั้งวัน กลับพูดคุยกันได้ไม่กี่ประโยค

 

            แถมยังนกไม่ได้พูดความในใจออกไปอีก

 

            ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ ทำไมไม่ไปกับพ่อ ?

 

            “นายท่านสั่งให้ผมมารอรับคุณควานลิน

 

            “…”

 

            และเฝ้าสังเกตการณ์หากมีบางอย่างผิดแปลกไปน้ำเสียงอันเรียบนิ่งทำให้ควานลินตัวช้าไปนิดหน่อย แดเนียลถือว่าเป็นคนที่น่ากลัวไม่น้อยเมื่อเทียบกับเซฮุนแล้ว เขาถือว่าเป็นรองอยู่เพียงนิดเดียวเท่านั้น จึงไม่แปลกหากการอยู่กับเขาก็ไม่ต่างกับการอยู่ในกรงขังของพ่อตัวเอง เพราะแดเนียลก็คือเครื่องมือในการบีบบังคับควานลินให้ตายทั้งเป็นนั่นเอง

 

            ความซื่อสัตย์ยิ่งกว่าสุนัขภักดีเจ้านายของเขา ทำเอาควานลินเดือดร้อนมานักต่อนักแล้ว และครั้งนี้ก็เหมือนกัน ดูจากสายตาแล้วอีกฝ่ายคงจะเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ไปแล้วก็เป็นได้ ซึ่งถ้าเกิดเขาเอาไปบอกพ่อเมื่อไหร่...

 

            มีหวังตอนเย็นกลับบ้านไป คงมีรอยมือปรากฏบนใบหน้าเขาอีกเป็นแน่

 

            และมันคงไม่ดีแน่ถ้าเขาต้องโดนตบทุกวัน

 

            “เมื่อกี้คุยกับใครเหรอครับ ?แดเนียลเอ่ยปากถามตอนที่ควานลินกระโดดลงมายืนอยู่ตรงหน้าเขาเป็นที่เรียบร้อย ส่งผลให้นัยน์ตาทั้งสองคู่สบเข้าหากัน และคุณหนูเล็กก็เป็นฝ่ายหลบตาเอง

 

            ไม่มีอะไร ก็แค่คนถามทาง

 

            “ถามทางจนต้องยืนคุยกันนานขนาดนั้นเลยเหรอครับ

 

            “อะ...

 

            “สงสัยคงจะหลงทางมาสินะครับถึงได้คุยกันนาน คงจะหลงทางมาไกลน่าดูคำพูดประชดประชันทำเอาควานลินเม้มปากแน่น รู้ดีเลยว่าแดเนียลจะต้องรู้อยู่แล้วว่าเมื่อกี้เขาคุยอยู่กับใคร แค่ถามไปให้เขาสารภาพไปเองเท่านั้น

 

            ทำตัวไม่ต่างจากกับเจ้านายของมัน ซักไซ้ยิ่งกว่าผู้พิพากษา

 

            แล้วเขาไปไหนแล้วล่ะครับ รู้ทางกลับไปแล้วเหรอ

 

            “...

 

            “จริงๆน่าจะรอกันหน่อยนะครับ ผมจะได้บอกทางให้ เพราะพื้นที่แถวนี้ผมรู้จักดี เผลอๆอาจจะรู้ดีกว่าคนแถวนี้ก็ได้

 

            “...

 

            “ไม่ก็ผมจะได้พานั่งรถไป การพาไปถึงจุดหมายมันน่าจะดีกว่าใช่ไหมครับ ?รอยยิ้มมุมปากปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา ควานลินทำได้แค่สูดลมหายใจเข้าทำเป็นไม่สนใจการแดกดันของอีกฝ่าย แดเนียลเป็นแบบนี้เสมอ ทำเหมือนว่าตัวเองใหญ่คับฟ้าและมีอำนาจเหนือกว่าลูกนายเหนือของเขา ซึ่งความจริงแล้วถ้าเกิดจะให้ชี้เป็นชี้ตายกันจริงๆ อำนาจของควานลินย่อมใหญ่กว่าอยู่แล้ว

 

            แต่ที่ควานลินไม่ตอบโต้หรือต่อกรอะไร ก็เพราะเขาไม่อยากมีปัญหาใหญ่กับพ่อ

 

            เขารู้ดีว่าพ่อไว้ใจแดเนียลมากจนยอมอนุญาตให้ทำหลายอย่าง การต่อกรกับแดเนียลจึงไม่ต่างจากการยื่นมือเข้าปากเสือ นอกจากจะเอาออกไม่ได้ก็ยังจะถูกกัดตายลงต่อหน้า

 

            เพราะงั้นสิ่งที่ควานลินทำได้มีเพียงแค่การหลุบตา

 

            พร้อมกับบอกอีกฝ่ายว่า...

 

            ช่างมันเถอะ ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเถอะนะ

 

            “ผมเองก็อยากจะคิดแบบนั้นเหมือนกัน ถ้าเกิดคุณช่วยอยู่ในกฎระเบียบให้มากกว่านี้คุณควานลิน

 

“…”

 

ผมไม่ได้อยากจับผิด ผมแค่ไม่อยากให้นายท่านต้องมีเรื่องให้คิดเยอะไปกว่านี้อีกแล้ว

 

ด้านของจีฮุน

 

            หลังหนีมาจากตรงนั้นก็ทำให้จีฮุนอดรู้สึกเป็นห่วงควานลินไม่ได้ ไม่รู้ว่าป่านนี้อีกฝ่ายจะเป็นยังไง จะหวนกลับไปใจก็ไม่กล้าพอเพราะรู้แน่นอนว่า จะต้องเป็นสาเหตุให้ควานลินโดนลงโทษหนัก สิ่งที่ทำได้จึงมีเพียงแค่การหันกลับไปมองทางที่จากมาอยู่บ่อยครั้ง พลางภาวนาให้ร่างโปร่งปลอดภัย

 

            และหวังลึกๆในใจว่าจะยังมีโอกาสได้เจอกัน

 

            หันไปมองขนาดนั้นก็กลับไปหาเขาเลยไม่ดีกว่าเหรอ ฉันสงสารกลัวนายปวดคอนะเนี่ย

 

กึก !

 

            แจฮวานพูดขึ้นตอนที่ทั้งสองคนมาหยุดยืนอยู่ตรงทางม้าลายเตรียมข้ามถนน หากแต่ตอนนี้ยังเป็นไฟแดงอยู่พวกเขาเลยหยุดยืนคุยกันได้ แน่นอนคำพูดของแจฮวานทำให้จีฮุนหันขวับไปมองอย่างไม่ชอบใจ ถึงจะโทษว่าเป็นเพราะอีกฝ่ายคนเดียวไม่ได้ เนื่องจากถ้าเกิดเขาไม่ตามมาควานลินก็จะไม่เจอเรื่องแบบนี้เข้า เพราะงั้นถ้าจะผิด มันก็ผิดทั้งสองฝ่าย

 

            แต่ขอแอบเอียงไปหาคนที่รู้อยู่แก่ใจเช่นเขาหน่อยแล้วกัน

 

            วันหลังพี่อย่าทำแบบนี้อีกนะ มันไม่ใช่เรานะที่เจอปัญหา

 

            “อ๊ะ

 

            “ควานลินต้องรับหน้าแทนพวกเราทุกครั้ง มันไม่สนุกเลยนะที่เขาจะต้องเจ็บแทนเราน่ะน้ำเสียงของคนตัวเล็กบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขาเป็นห่วงควานลิน ระคนไม่พอใจแค่ไหน ต่อให้เขาจะบอกว่าอยากเจอผมหรืออะไรก็ตาม แต่อย่าทำแบบนี้อีก ผมไม่อยากให้เขาเดือดร้อน

 

            “ก็ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้นี่น่า คนเขาอุตส่าห์อยากให้เจอกัน

 

            “แต่พี่ก็รู้ว่าพวกผมเจอกันไม่ได้

 

            “…”

 

            “เราไม่ควรเจอกันด้วยซ้ำเจ้าตัวบอกพลางถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ถ้าเกิดพ่อของควานลินรู้เข้าอีกฝ่ายจะเป็นยังไง ทำไมถึงไม่คิดถึงเรื่องนี้ให้มากๆ ทำอย่างกับว่านี่เป็นครั้งแรกซะเมื่อไหร่ เขาไม่อยากให้ควานลินมารับเคราะห์กรรมกับสิ่งที่คนอื่นก่อไว้ต่อให้เขาจะมีส่วนร่วมก็ตาม ขอร้องล่ะพี่แจฮวาน ผมรู้นะว่าพี่หวังดีแต่อย่าทำอีกเลย มันมีแต่เสียกับเสีย

 

            “…”

 

            “ผมไม่อยากให้ควานลินต้องเจ็บอีกแล้ว เขาไม่ควรมาเจ็บเพราะคนอย่างผมว่าจบคนตัวเล็กก็เพิ่งจะพบว่าสัญญาณไฟให้คนข้ามเปลี่ยนเป็นสีเขียวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มารู้เอาตอนที่มันกลายเป็นสีเหลือง เขาจึงรีบออกตัวสาวเท้าเพื่อข้ามฝั่ง น่าเสียดายที่ไฟเหลืองมันอยู่ได้ไม่นานและไม่ค่อยมีคนอยากข้ามกัน

 

            และโชคร้ายก็พุ่งเข้าชนจีฮุนอย่างจังเมื่อตอนที่เขาข้ามถนนแล้วไฟเขียวให้รถผ่านปรากฏขึ้นมา การกระทำอันกะทันหันของอีกฝ่ายทำให้รถยนต์คันหรูนั้น...

 

โครม !

 

            จีฮุน !!!!!”

 

โรงพยาบาล

 

            ไม่เป็นไรมากแล้วล่ะแค่ฟกช้ำนิดหน่อย เดี๋ยวหมอให้ยาไปกินก็น่าจะหายภายในอาทิตย์นี้ แล้วก็อย่าลืมทายาตรงที่มันเป็นแผลด้วยล่ะ ที่สำคัญคืออย่าไปเดินตัดหน้ารถคนอื่นอีก ทุกคนเข้าไม่ได้ใจดีเหมือนคุณคนนี้หรอกนะบุรุษเสื้อกราวน์ร่ายยาวทันทีที่รักษาจีฮุนเสร็จ เจ้าตัวถูกนำส่งโรงพยาบาลหลังจากโดนรถชนเข้าที่สะโพก ดีที่ตอนนั้นรถเพิ่งออกตัวเลยไม่ได้แรงขนาดที่อาการหนัก แค่มีรอยแผลฟกช้ำเท่านั้น ซึ่งต้องขอบคุณเจ้าของรถที่พาเขาส่งโรงพยาบาลทันทีเขาเลยได้รับการรักษา ยิ่งไปกว่านั้นเขายังออกค่ารักษาพยาบาลให้ทั้งหมดถือว่าเป็นการไถ่โทษที่ไม่ระมัดระวัง

 

            ทั้งๆที่ความจริงแล้วคนที่ไม่ระวังคือคนข้ามถนนอย่างเขาเอง

 

            หมอขอตัวนะ

 

            “ขอบคุณมากนะครับหมอจีฮุนกล่าวตอนนี้เขาอยู่ในห้องฉุกเฉินรอแจฮวานมารับ เนื่องจากเจ้าตัวไปรอเอายามาให้ ความเจ็บที่สะโพกถึงมันจะไม่แรงมากเท่าไหร่ แต่มันก็ทำให้เคลื่อนตัวลำบากเกินกว่าจะพยุงตัวเองให้เดินไปได้ เขาจึงทำเพียงแค่นั่งรออยู่บนเตียงเฉยๆ และระหว่างที่รอพี่ชายคนสนิท เจ้าของรถคันหรูนั้นก็เปิดประตูเข้ามา

 

            ดวงตาสีสวยสบเข้ากับอีกฝ่าย กวาดตามองใบหน้าคล้ายผู้หญิงนั้นที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างแปลกประหลาด มันทำให้เขานึกถึงใบหน้าของใครสักคนที่รู้จักกัน เสียดายที่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกบวกกับเคลิ้มให้กับความหวานหยดย้อยของใบหน้าหวาน ซึ่งเจ้าของมันกำลังยกยิ้มให้ด้วยความห่วงใย

 

            ไม่เป็นไรนะ ยังเจ็บตรงไหนอยู่ไหม ?

 

            “ไม่ครับ ผมไม่เป็นไรแล้ว

 

            “ค่อยยังชั่ว ดีจริงๆที่เธอไม่เป็นอะไรมาก ตอนล้มลงไปฉันตกใจแทบแย่

 

            “ผมขอโทษจริงๆครับที่ไม่ระมัดระวัง และขอบคุณมากนะครับที่พาผมมาส่งโรงพยาบาลคุณ...ลู่หานเจ้าของชื่อ ลู่หาน ยกยิ้มเป็นมิตร มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนรอบข้างสบายใจและรู้สึกวางใจเมื่อได้อยู่กับคนตรงหน้า ร่างเล็กเขยิบกายเข้ามากวาดมองใบหน้าของเด็กน้อยช้าๆก่อนจะยื่นมือไปเช็ดรอยเปื้อนบนหน้าของอีกฝ่าย

 

            ความใกล้ชิดส่งผลให้จีฮุนได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากผิวเนียนละเอียดนั้น พาให้รู้สึกถึงที่บ้านยังไงก็ไม่รู้

 

            เดี๋ยวฉันจะให้คนขับรถไปส่งเธอที่บ้านนะ จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถกลับ

 

            “แค่คุณเสียค่ารักษาพยาบาลให้ผมก็เกรงใจจะแย่แล้วครับ ผมกลับเองดีกว่า

 

            “ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก ให้ฉันช่วยเธอเถอะนะ

 

            “ทำไมคุณถึงใจดีกับผมจัง ?

 

    “เพราะเธอทำให้ฉันนึกถึงลูกชายที่ฉันไม่ได้เจอเขามานานหลายปี ตอนนี้เขาก็น่าจะรุ่นๆเธอเนี่ยแหละ ถ้าได้รู้จักกันก็คงดีสินะ

 

            คำพูดของคนตรงหน้าทำให้จีฮุนชะงักไปนิดหน่อย น่าเสียดายที่พวกเราไม่มีเวลามากพอที่จะเสวนากัน เพราะพอพูดจบคนขับรถของลู่หานก็เดินเข้ามาบอกว่าถึงเวลาที่เขาจะต้องรีบไปคุยงานแล้ว เจ้าตัวเลยพยักหน้ารับแล้วให้คนขับรถไปส่งจีฮุนตามที่ตัวเองบอกเอาไว้

 

            โดยก่อนที่พวกเขาจะลากันไป จีฮุนก็ได้ขอบคุณลู่หานอีกครั้ง รวมถึงซึมซับความเป็นนางฟ้าของอีกฝ่ายเอาไว้อย่างเต็มที่ เรียกได้ว่าเขาจะไม่มีวันลืมคนดีๆอย่างคนตรงหน้านี้ได้เลย

 

            ขอบคุณที่ช่วยเหลือผมมากขนาดนี้นะครับ คุณ...ลู่หาน

 

            ด้านของลู่หานหลังจากช่วยเหลือเด็กน้อยผู้น่าสงสารคนนั้นเสร็จ ก็รีบตรงไปที่บริษัทที่ตนเองนัดเอาไว้ หัวใจดวงน้อยสั่นไหวเมื่อรับรู้ว่าเขาจะต้องเจอกับ ใครคนนั้น ที่เขาไม่ได้เจอมานานแสนนาน ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงจดจำใบหน้าหล่อเหลาของคนที่ผลักไสเขาได้ดี

 

            และยังจำวันคืนที่เคยมีร่วมกันได้ดีอีกด้วยเช่นกัน

 

            นานแล้วสินะที่ไม่ได้สัมผัสมือคู่นั้น...

 

            มือคู่ที่เคยบอกว่าจะจับกันตลอดไป

 

            มือที่เคยบอกว่าจะไม่ปล่อยหรือทิ้งกันไปไหน

 

            มือที่สัญญาว่าจะจับไว้ข้างกาย ตอนนี้มันได้ห่างหายกันไปนานมากเหลือเกิน...

 

            พอคิดถึงเรื่องนั้นก็พาให้ใจหวั่นไหว ลู่หานกุมมือตัวเองแน่นยิ่งกว่าอะไร ทว่าไออุ่นจากมือทั้งสองก็แลดูจะแทรกเข้าหากันไม่ได้ เมื่อหัวใจยังคงจดจำได้ว่าอะไรคือต้นเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องปล่อยมือกัน...

 

            เขายังจดจำมันได้ดีราวกับว่ามันฝังรากลึกอยู่ในหัวใจของเขา

 

            ถึงแล้วครับคุณลู่หาน

 

            “อะ...

 

            “เชิญครับเจ้าตัวสะดุ้งนิดหน่อยตอนที่ประตูข้างแขนเขาเปิดออก พร้อมกับที่คนขับรถผายมือให้เขาลงมา วินาทีนั้นร่างเล็กกระชับสูทที่สวมใส่ก้มมองนาฬิกาข้อมือเพื่อดูว่าเขาเลทจากเวลานัดหรือเปล่า ซึ่งก็ไม่ ต้องขอบคุณที่เขาเลือกจะมาก่อนเวลาที่นัดไว้ พอมีเรื่องเข้ามาเขาเลยยังพอมีเวลามาตามนัดทัน

 

            ถึงอย่างนั้นการไม่มีเรื่องมันก็ดีกว่า แต่สิ่งที่ตื่นเต้นไม่ใช่เรื่องที่ผ่านมา มันคือสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นข้างหน้านี่ต่างหาก

 

            ยินดีต้อนรับค่ะคุณเสี่ยว ลู่หาน ท่านประธานรอพบคุณอยู่เจ้าของชื่อสูดลมหายใจเขาเป็นการเรียกขวัญ ในขณะที่ขาก็ก้าวตามหญิงสาวที่น่าจะเป็นเลขาไปอย่างว่าง่าย ดวงตาสีสวยกวาดมองไปทั่วบริษัทตึกใหญ่พลางหยุดยืนมองภาพของท่านประธานที่ถูกแขวนไว้ตรงบอร์ดบริหาร

 

            ภาพของโอ เซฮุนในวัยยี่สิบตอนปลายยังคงดูดี เวลาไม่เคยฆ่าเขาลงได้เลย

 

            เช่นเดียวกับรักเก่าคนนี้ที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเช่นกัน

 

            เชิญค่ะ

 

            “ขอบคุณครับ

 

            “อยากให้ดิฉันอยู่เป็นเพื่อนไหมคะ ?

 

            “อะ...

 

            “หรือว่าอยากจะคุยกับท่านประธานเป็นการส่วนตัวคำพูดนั้นอาจฟังดูประหลาด หากแต่ลู่หานรับรู้ได้ดีว่าเลขาสาวคนนี้เป็นห่วงเขามากแค่ไหน ก็ไม่แปลก เธอรู้จักกับลู่หานมานานตั้งแต่ที่บริษัทนี้เพิ่งจะเปิดตัวด้วยซ้ำ กระทั่งวันนี้เธอก็ยังคงจดจำได้ว่าคนตรงหน้าครั้งหนึ่งเคยเป็นคนที่ท่านประธานของเขารักมากแค่ไหน จึงไม่แปลกถ้าเกิดเธอจะห่วงใย

 

            ก็ตอนนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไปแล้ว เธอก็กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น ซึ่งลู่หานก็อ่านเธอออกทั้งหมดเลยยกยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร อันเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่ว่าใครต่างก็ต้องได้รับรอยยิ้มนี้จากเขา

 

            ไม่ต้องกังวลไปหรอก เขาไม่ทำอะไรผมหรอกครับฮยอนอา

 

            “…”

 

            “ถ้าเกิดเขาใจร้ายกับผมเมื่อไหร่ ผมจะตีเขาให้ตายเลย ดีไหมแม้คำพูดนั้นจะเหมือนติดตลก แต่เลขาสาวก็รู้ดีว่าลึกๆในใจลู่หานไม่ได้ตลกไปด้วย ดวงตาสีสั่นไหวบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขาประหม่าแค่ไหน น่าเสียดายที่เขาถอยกลับไม่ได้ เดินมาขนาดนี้แล้วอย่างน้อยก็ขอเพียงแค่เห็นเศษเสี้ยวก็ยังดี

 

            และอีกอย่างเขาเองก็อยากจะเจอลูกชายด้วย

 

            สุดท้ายแล้วลู่หานก็บอกว่าจะเข้าไปพบกับเซฮุนเพียงลำพัง เขาให้คนติดตามของเขารออยู่หน้าห้องกับเลขาสาว จากนั้นก็ทำใจเดินเข้าไปในห้องท่านประธาน วินาทีนั้นหัวใจของเขาเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ภาพที่เขาเห็นคือร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างอ่านเอกสารในมือด้วยท่าทางสุขุมจริงจัง

 

            และเมื่อบานประตูปิดลงนั้นดวงตาทรงอำนาจก็ตวัดมามองร่างบางทันที

 

            ไม่คิดเลยนะว่าจะได้เจอกันอีก

 

            “อะ...

 

            จะว่าเป็นพรหมลิขิตหรือว่าเวรกรรมดีนะ ?

 

LOADING 100 PER

เจิมรอกลลวงหลอกดาว งานนี้แม่มา !

แหมมาตอนแรกพระเอกของเราก็จะมีเรื่องซะแล้ววว งานนี้จะเป็นยังไงคะเนี่ย !

ใครที่คิดว่ามันจะหวาน จะคอมเมดี้บอกเลยว่าให้รีบไปซื้อผ้ามาซับน้ำตา

เพราะฟิคเรื่องนี้ ดรา ม่า หนัก มาก ! โอ้วชิส ! จะเป็นยังไงก็รอติดตามนะงับ

รอเยอะอัพไวนาจา รอกันมากพรุ่งนี้อัพเลย !

งานนี้จะร้าวขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้หลินฮุนผู้ยากรัก !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ดาวคล้องรัก

 

   
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

986 ความคิดเห็น

  1. #976 nphrommaboon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 18:25
    อิคูมพ่อ ปากนะปาก!!!
    #976
    0
  2. #960 jhoon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 06:26

    ดูคำพูดคำจา เซฮุ๊นนนน ตัวบอสสุดในเรื่องล่ะ ต้องแก้คนนี้

    #960
    0
  3. #929 AlmondSupakarn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 14:09
    อะไรจะขนาดเลยหรอเซฮุน?
    #929
    0
  4. #792 luhun947 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 21:13
    เห้ยยยอิฮุนนั่นปากหร๊ะ!! ว่างๆไปเอาหมาออกด้วยนะ
    #792
    1
    • #792-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      13 มิถุนายน 2561 / 06:41
      งานเยอะไปไม่ได้หรอกก
      #792-1
  5. #437 un-til_dawn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 10:58
    เบิกตัวคุณแม่ค่าาาาาาาา คุณแม่ช่วยมาจัดการกับคุณพ่อที ช่วยคุณลูกกะลูกสะไภ้ด้วยนะค่าาาาาาา
    #437
    1
    • #437-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      12 มีนาคม 2561 / 06:30
      จะช่วยได้หรือเปล่าน้า
      #437-1
  6. #277 Chonnikan Kritsopee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:13
    อยากรู้ปมแล้วค่า!!!!!ทำไมเซฮุนถึงดกลียดอพไรขนาดนั้น
    #277
    1
    • #277-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      11 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:08
      รอติดตามมม
      #277-1
  7. #231 NanR (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 23:16
    ใจเต้นแรงมาก55555
    #231
    1
    • #231-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      27 มกราคม 2561 / 07:58
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #231-1
  8. #134 CDmemory (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 02:08
    โอ๊ยยยยย ตื่นเต้นแล้วก็ลุ้นมากค่ะ อยากรู้เรื่องราวแล้วปมหลายๆอย่างมากเลยค่ะ ไรท์แต่งสนุกมากๆเลยยยย
    #134
    1
    • #134-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      10 ธันวาคม 2560 / 07:17
      ขอบคุณมากค่า
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #134-1
  9. #131 PPSnook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 22:40
    เขาอยากรู้ปมการแยกกันขอบพ่อกับแม่อะไรท์จ๋า~~~~
    คุณพ่อเซฮุนขาทักคุณแม่ลู่หานดีดีสิค่ะ มันคือพรหมลิขิตและเวรกรรมเลยค่ะ คุณพ่อเซฮุนจะต้องชดใช้เวรและกรรมกับคุณแม่ลู่หานไปตลอดกาลค่ะ เฮ้อ~~~อยากให้เขาดีกันสงสารควานลินกับจีฮุน
    #131
    1
    • #131-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      9 ธันวาคม 2560 / 07:34
      รอลุ้นนะจ้ะ
      ตอนแรกว่าจะเปิดภาคของพ่อแม่ด้วยแต่กลัวไม่มีเวลาแต่ง
      เอาไว้จะเฉลยทีหลังเด้อ
      #131-1
  10. #129 chochre (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 20:28
    เคยคิดนะว่าที่ฮุนทำเนี่ยเพื่อปิดบังความเสียใจที่มีต่อลู่หาน แบบรักมากเจ็บมาก ปากก็ร้ายแต่จริงๆในใจนี่ อยากกอดเค้าให้จมอกละสิ อิคนปากแข็ง
    #129
    1
    • #129-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      9 ธันวาคม 2560 / 07:30
      เศร้าจังเลยนะคนปากแข็ง
      #129-1
  11. #128 NoonCharunda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 19:15
    เออออออออ๋ คุณแม่จะโดนคุณพ่อจัดการอีกคนรึเปล่าเนี่ยยยยยย
    #128
    1
    • #128-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      9 ธันวาคม 2560 / 07:30
      ไม่รอดแน่เลย
      #128-1
  12. #127 PPSnook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 02:05
    คุณแม่แล้วเจอว่าที่ลูกสะใภ้อีกต่างหากกก
    #127
    1
  13. #126 Dearcb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 20:56
    แม่มาแล้วค่าา
    #126
    1
  14. #124 D.da (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 10:58
    กรี๊ดดดดด แม่มาแล้ววว มาจัดการอีฮุนด่วน
    #124
    1
  15. #123 chochre (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 09:35
    แม่มา พ่อเสร็จแน่
    #123
    1
  16. #122 Seluhh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 08:52
    แม่มาแล้วววววว
    #122
    1
  17. #121 ซาลาเปาลูกกลมๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 08:45
    คุณแม่แล้วว
    #121
    1
  18. #120 Bubibow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 08:44
    แม่มาแล้วววว แม่ต้องมาช่วยควานลินให้สมหวังเด้อ คุณพ่อใจร้ายสุด
    #120
    1
  19. #119 Dearcb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 02:54
    คุณพ่อช่างโหดกับลูกนิ่งนัก
    #119
    1
  20. #118 PPSnook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 00:23
    สงสารควานลินอะ เฮ้ออออเหมือนนักโทษดีดีนี่เอง คุณแม่ลู่หานขามาหาลูกลินไวไวนะ ลินจะมิไหวเพราะเจอจีฮุนยากมากกกก แล้วคุณแม่จะช่วยลินได้ไหมอะ
    #118
    1
  21. #117 ซาลาเปาลูกกลมๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 23:45
    รอคุณแม่
    #117
    1
    • #117-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      2 ธันวาคม 2560 / 07:22
      จะรีบมาอัพน้า
      #117-1
  22. #116 Kuhchpon Khunhom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 22:54
    แม่มาาาได้แล้ววิสงสารลูกกก ฮืออ
    #116
    1
    • #116-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      2 ธันวาคม 2560 / 07:22
      รอก่อนนน พาร์ทหน้าๆๆ
      #116-1
  23. #115 passion_final (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 00:19
    แม่ควรรีบมา สงสารหลินน
    #115
    1
  24. #114 ซาลาเปาลูกกลมๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 19:36
    รอน่ะคะไรต์
    #114
    1
    • #114-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      30 พฤศจิกายน 2560 / 20:50
      จะรีบมาอัพน้า
      #114-1
  25. #112 Noonasense (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 12:44
    คุณแม่มาาา
    #112
    1
    • #112-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 4)
      28 พฤศจิกายน 2560 / 11:48
      อีกไม่นานนน
      #112-1