Starless night ดาวคล้องรัก LINHOON Ft.HUNHAN

ตอนที่ 2 : STALESS NIGHT 1 : กับดักกรงขัง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

STARLESS NIGHT : CHAPTER 1

คืนไร้ดาวคืนที่ 1 : กับดักกรงขัง

#ดาวคล้องรัก

 

            เสียงดนตรีหวานดังแผ่วออกมาจากห้องซ้อมร้องเพลงที่มีใครบางคนกำลังใช้ห้องนั้นอยู่ ส่งผลให้ควานลินอมยิ้มขณะที่เดินไปส่องดูตรงหน้าต่าง ในห้องสี่เหลี่ยมไม่ใหญ่มากมีร่างเล็กของคนที่เขาชอบแอบมามองทุกวันกำลังร้องเพลงตามเนื้อที่เขียนไว้บนกระดาษ

 

            พัค จีฮุน ถอนหายใจที่ไม่สามารถเปล่งเสียงให้สูงถึงคีย์ที่กำหนดไว้ได้ แม้จะพยายามหลายครั้ง กระทั่งดื่มน้ำช่วยหรือวอร์มเสียงก็ยังทำไม่ได้ สุดท้ายก็เลยต้องเดินไปปิดเพลงคว้ากระเป๋าเตรียมออกจากห้องซ้อม พลันก็รู้สึกเหมือนมีคนแอบมองก็เลยหันขวับไปที่หน้าต่าง

 

            เล่นเอาควานลินเกือบหลบไม่ทัน

 

            เฮ้อ เกือบไปแล้ว เจ้าตัวพึมพำเหล่มองอีกครั้งว่ายังถูกจับพิรุธอยู่ไหม ทว่าก็ต้องขมวดคิ้วแปลกใจเมื่อพอหันกลับไปมองในห้องอีกครั้งก็พบว่าจีฮุนหายไปแล้ว อ้าว ไปไหนแล้วล่ะ

 

            “อยู่ตรงนี้ไง

 

            “อ๊ะ !” ร่างสูงสะดุ้งเฮือกเมื่อเสียงทุ้มหวานดังขึ้นจากด้านหลัง รั้งให้เขาหันมาสบเข้ากับนัยน์ตาสวย จีฮุนกวาดตามองคนตรงหน้าพลางส่ายหน้าไปมาด้วยความเหนื่อยหน่าย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาจับได้ว่าควานลินแอบมามองเขาที่ห้องซ้อม

 

            ทั้งๆที่ก็รู้ว่าไม่ควรทำแบบนั้น

 

            ไงจีฮุน ซ้อมเสร็จแล้วเหรอ

 

            “...

 

            “เหนื่อยไหม ไปหาอะไรกินกันไหม ?ควานลินถามพร้อมกับยกยิ้มเป็นมิตรให้ แม้ว่าอีกฝ่ายดูจะไม่ค่อยพอใจก็ตาม เล่นเอาเจ้าตัวหน้าหงอลงไปนิดหน่อย ทำให้โกรธอีกแล้ว...สินะ

 

            “ไม่ได้โกรธหรอก แต่แค่ไม่ชอบที่นายทำแบบนี้

 

            “…”

 

            “คนที่เดือดร้อนมันไม่มีแค่นายนะคำพูดนั้นทอนรอยยิ้มของควานลินลงแทบจะทันที พาให้บรรยากาศดีๆถึงกับอึมขรึมขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ใจจริงจีฮุนไม่ได้ต้องการทำร้ายจิตใจของอีกฝ่าย แต่ถ้าไม่พูดอะไรสักอย่างให้อีกคนเข้าใจ การแอบไปมาหาสู่กันอย่างนี้รังแต่จะทำให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นในวันข้างหน้า

 

            เพราะใครๆก็รู้ดีว่าพ่อของควานลินเป็นยังไง โดยเฉพาะกับจีฮุน

 

            น่าเสียดายที่พอเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของควานลินแล้วมันก็อดใจอ่อนไม่ได้ ทุกครั้งเขามักต้องแพ้พ่ายให้กับสีหน้าแสนน่าสงสารนี่ ร่างเล็กยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองแก้เก้อนิดหน่อย ก่อนจะถอนหายใจแล้วเปลี่ยนอารมณ์ของตัวเอง

 

            ไปหาอะไรกินกันไหม รอนานหรือยัง

 

            ควานลินใช้เวลาอยู่กับจีฮุนร่วมสองชั่วโมง พาคนตัวเล็กไปดูดาวบนท้องฟ้าที่ไม่ค่อยส่องแสงเท่าไหร่นักหลังจากทานข้าวเสร็จ รวมถึงช่วยซ้อมร้องเพลงให้กับร่างบางในจุดที่อีกฝ่ายยังไปไม่ถึง การได้ซึมซับรอยยิ้มของจีฮุนในช่วงเวลาสั้นๆ มันถือเป็นความทรงจำแสนล้ำค่าของควานลินก่อนที่เขาจะต้องกลับไปเจอกับนรกของจริงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

 

            ขอบคุณที่มาส่งนะ แล้วก็ขอบคุณที่ช่วยซ้อมให้

 

            “ไม่เป็นไร แต่ถ้าได้หอมสักฟอดจะชื่นใจมากกว่าร่างสูงยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ ทำให้คนตัวเล็กถึงกับต้องผลักหน้าผากเขาด้วยความหมั่นไส้ โฮ้ อุตส่าห์ขับรถมาตั้งไกล จะไม่ให้รางวัลกันหน่อยเหรอ

           

            “ไม่ได้ขอให้มาหาสักหน่อย อยากมาเองแล้วจะเรียกร้องอะไร

 

            “แต่นี่พาไปเลี้ยงข้าวมานะ แถมยังช่วยซ้อมให้ ไม่รู้ล่ะทำดีขนาดนี้แล้วต้องได้รางวัลไม่พูดเปล่าควานลินยังหันแก้มไปให้คนตรงหน้า ใช้ปลายนิ้วเรียวยาวชี้ที่แก้มของตัวเองอย่างหวังผล จีฮุนส่ายหน้าระคนยกยิ้มให้กับการกระทำนั้น ถึงไม่อยากทำแต่ก็ไม่อาจจะทนลูกอ้อนของอีกฝ่ายได้จริงๆ เร็วๆสิ เดี๋ยวมีคนมาเห็นนะ

 

            “ก็ไม่อยากทำนี่น่า ทำไมถึงชอบบังคับกัน

 

            “ก็เราชอบจีฮุนนิ

 

            “อะ...

 

            “คนชอบกันก็ต้องหอมกันสิ แบบนี้ไงยังไม่ทันที่จะได้ตั้งตัวคนตัวสูงก็ขโมยหอมแก้มไปทันที เล่นเอาจีฮุนถึงกับเบิกตากว้างยกมือกุมแก้มขวาของตัวเองที่ยังมีสัมผัสร้อนผ่าวประทับอยู่ หอมจริงๆเลยคนอะไรไม่รู้

 

            “ควานลิน !”

 

            “คืนนี้คงนอนหลับฝันดีน่าดูควานลินยิ้มมีความสุขในขณะที่จีฮุนเชิดปากใส่อย่างไม่พอใจที่ถูกฉวยโอกาส ใจจริงก็อยากจะอยู่ง้อต่ออีกหน่อย ทว่าพอก้มมองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เวลาปาไปเกือบสี่ทุ่มกว่าแล้ว ถ้าเกิดเขากลับไปไม่ทันสี่ทุ่มครึ่งมีหวังโดนพ่อลงโทษอีกแน่ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ ต้องไปแล้วเดี๋ยวไม่ทัน

 

            “ก็เคยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องมาหากัน รู้ทั้งรู้ว่าพ่อตัวเองเป็นยังไงก็ยังจะหาเรื่องเดือดร้อนอีก

 

            “ก็คิดถึงนี่น่า ถ้าไม่ได้เจอจีฮุนเลยใจมันต้องขาดแน่ๆ

 

            “แต่ถ้าพ่อนายรู้ว่านายทำแบบนี้ เราคง...จีฮุนหลุบตาต่ำแสดงสีหน้ากังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด ถึงจะยังไม่เคยเจอพ่อของควานลินเลยสักครั้ง แต่ก็พอรู้ว่าพ่อของเขาเข้มงวดขนาดไหน แถมยังดูจะวางอนาคตไว้ให้ร่างสูงเสร็จสรรพ ถ้าเกิดฝ่ายนั้นรู้ว่าควานลินแอบมีใจให้เขา ไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

 

            แต่ที่แน่ๆมันต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน

 

            เพราะงั้นเราเจอกันแค่ที่โรงเรียนดีกว่า อย่ามาหากันแบบนี้เลย มันไม่ดีหรอก

 

            “แล้วจีฮุนทนได้เหรอที่ไม่ได้เจอหน้าฉันนานๆน่ะ

 

กึก !

 

            “ฉันทนไม่ได้หรอกนะ ก็ฉันชอบจีฮุนมากนี่น่า จะให้ไม่เจอกันเลยฉันคงคลั่งตายแน่ๆร่างสูงว่าเสียงแผ่วพร้อมกับเอื้อมมือมาจับมือคนตัวเล็กเอาไว้ เชื่อใจฉันนะ ถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ฉันจะคุยกับพ่อเรื่องของเรา เราจะได้คบกันได้อย่างเปิดเผยสักที

 

            “ควานลิน...

 

            “อดทนรอฉันอีกนิดนะ

 

            “…”

 

            ฉันจะทำให้ความรักของเราเป็นจริงให้ได้ สาบานเลย

 

            พอเห็นสีหน้าแน่วแน่ของร่างสูงแล้ว จีฮุนก็ทำได้แค่เม้มปากแน่นจะว่าไม่เชื่อใจก็คงไม่ถูก ควรจะเรียกว่ามองไม่เห็นทางออกน่าจะดีกว่า ลึกๆแล้วควานลินเองก็คงจะรู้ว่าความรักระหว่างเขากับจีฮุนนั่นเป็นไปไม่ได้ แต่ที่ยังดิ้นรนต่อไปก็เพียงหวังว่าสักวันนึง สิ่งที่เขาฝันไว้มันจะเป็นจริง

 

            เหมือนอย่างที่แม่ของเขาเคยบอกเอาไว้

 

            ลูกต้องมีศรัทธา แล้วคำขอของลูกจะเป็นจริง

 

          ‘อย่าละทิ้งความพยายามนะควานลิน น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคน ที่อ่อนลงง่ายยิ่งกว่าหิน

 

          ‘จำไว้นะควานลิน ลูกต้องมีศรัทธา

 

            ทั้งน้ำเสียง ทั้งแววตาของแม่ เขายังคงจดจำได้ เพราะงั้นเขาจะไม่ละทิ้งในสิ่งที่แม่ของเขาฝากไว้ ต่อให้ตอนนี้แม่จะไม่ได้อยู่กับเขาก็ตาม ถึงอย่างนั้นคำพูดของแม่มันก็เป็นสิ่งเดียวที่สามารถเยียวยาหัวใจดวงน้อยได้ พอคิดเรื่องนี้แล้วก็ทำให้เขาอดคิดถึงแม่ขึ้นมาไม่ได้

 

            นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้เจอกัน ?

 

            รู้สึกเหมือนมันช่างนานแสนนานเหลือเกิน...

 

            ฉันไปก่อนนะ แล้วไว้เจอกันพรุ่งนี้ ดูแลตัวเองด้วยนะ

 

            หลังจากบอกลาจีฮุนเสร็จ ควานลินก็รีบขับรถกลับมาที่บ้าน เขาพยายามโทรหาซองอูหลายรอบเพื่อถามว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ทว่าโทรเท่าไหร่ก็ไม่รับสาย มีเพียงข้อความสั้นๆที่ส่งกลับมาว่าให้ รีบกลับบ้าน เท่านั้น ทำเอาหนุ่มหล่อวัย 17 ปีแทบขับรถไม่คิดชีวิตตัวเองเลย

 

            แต่เขาก็ยังคงห่วงเรื่องความปลอดภัยอยู่ดี ต้องขอบคุณที่วันนี้รถไม่เยอะมากนัก เส้นทางกลับบ้านก็เลยค่อนข้างปลอดโปล่งและปลอดภัย ในขณะเดียวกันมันก็ทำให้เขาคิดมากว่าวันแบบนี้ พ่อของเขาจะกลับเร็วหรือเปล่า

 

            รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดียังไงก็ไม่รู้สิ...

 

บรืน

 

            เสียงเครื่องยนต์ดับรถที่ลานจอดรถของบ้าน ควานลินถอดหมวกกันน็อคออกยกนาฬิกาข้อมือดู ก่อนจะพบว่าตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้ว ไฟในบ้านยังคงมืดสนิท ควานลินเหล่ตามองรถคันหรูที่ควรจะจอดอยู่บริเวณนี้ ทว่าหาเท่าไหร่ก็ไม่มีพาให้ต้องถอนหายใจทิ้งบอกตัวเองว่าคิดมากเกินไป

 

            พ่อคงยังไม่กลับมาสินะ

 

            พี่ซองอูไปอยู่ไหนกันนะร่างสูงพึมพำขณะที่เดินก้าวเข้ามาในตัวบ้าน เขาสอดสายตามองหาเพื่อนต่างวัย พร้อมกับขมวดคิ้วแปลกใจที่บ้านมันช่างดูเงียบงันจนน่าสงสัย ทำไมถึงไม่มีบอดี้การ์ดของพ่อเขาเดินตรวจอยู่บ้าง แม้กระทั่งแม่บ้านที่เวลานี้ควรจะส่งเสียงดังตอนดูทีวีก็ไม่เห็นได้ยินเสียง

 

            ทำเอาควานลินเริ่มจะผิดสังเกต เขายังคงเดินต่อไปเรื่อยๆกระทั่งฝีเท้าไปหยุดอยู่ตรงห้องนั่งเล่น

 

            วินาทีนั้นแหละที่ร่างกายเขาชาดิกเสียยิ่งกว่าโดนแช่แข็ง ไม่ใช่เพราะความเย็นของลมที่พัดผ่านบานหน้าต่าง แต่เป็นสายตาของใครบางคนที่นั่งจิบไวน์ปรายตามามองเขาด้วยแววตาเยือกเย็น เล่นเอาควานลินแทบจะลงไปกองตรงนั้น

 

            ไม่คิดว่าตัวเองจะโดนจับได้

 

            พะ...พ่อ

 

            ไงไอ้ตัวดี

 

“…”

 

แปลกใจเหรอที่เห็นฉันนั่งรอแกกลับเข้ากรงคำพูดนั้นไม่ต่างจากการถูกตบ ร่างของควานลินสั่นนิดหน่อย เนื่องจากรับรู้ได้ถึงอิทธิพลของผู้เป็นพ่อ รวมถึงความรุมร้อนของเปลวไฟพิโรธที่ลุกโชนอยู่ในดวงตาคู่นั้น...

 

ดวงตาที่แม่มักบอกว่าเป็นดวงตาที่สวยที่สุดเท่าที่แม่เคยเห็นมา

 

ทะ...ทำไมวันนี้กลับเร็วล่ะครับ งานไปได้ราบรื่นเหรอ ?

 

ไม่ ไม่เลยสักนิด

 

อึก

 

กลับกันมันห่วยแตก เหมือนกับแกตอนนี้ผู้เป็นพ่อกดเสียงต่ำ ยกไวน์แดงชั้นดีขึ้นจิบเล็กน้อยก่อนจะวางมันไว้ที่โต๊ะข้างโซฟาราคาแพง ขณะที่ยันตัวลุกขึ้นย่างกายเข้ามาหาลูกชายของตัวเองที่ยืนสบตาด้วยความสั่นไหว ไม่ว่าจะดูยังไงก็รู้เลยว่าเขาหวาดกลัว ฉันเคยบอกแกแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำลายความเชื่อใจที่ฉันมีให้

 

ผะ...ผม

 

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่แกทำแบบนี้ ฉันอุตส่าห์ไว้ใจหวังให้แกได้ดี แต่ดูเหมือนว่าแกจะไม่ยอมรับความช่วยเหลือของฉันเท่าไหร่เลยนะควานลินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก การได้เห็นเซฮุนในเวลานี้นั้นไม่ต่างจากการจับเขามาเผชิญกับมัจจุราชที่ไม่รู้ว่าจะกระชากเขาลงนรกไปเมื่อไหร่

 

เพียงแค่สบตาก็เหมือนจะขาดใจ แค่เงาของพ่อก็เหมือนจะฆ่าเขาให้ตายทั้งเป็น

 

มีความสุขมากเหรอที่ทรยศฉัน ชอบนักใช่ไหมเป็นเด็กเสเพล

 

ผม...ผมก็แค่ออกไปหาเพื่อน ไม่ได้ตั้งใจขัดคำสั่งพ่อนะครับ

 

“…”

 

ผมแค่อยากพักบ้าง ขอผมพักบ้างไม่ได้เหรอเจ้าตัวถามเสียงแผ่ว ครั้งนี้หลุบตาต่ำเมื่อพ่อเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า จนปลายเท้าแทบจะชิดกัน ผมก็เรียนมาทั้งวันแล้ว ทำตามคำสั่งของพ่อมาทั้งวันแล้ว ขอแค่นิดเดียวไม่ได้เหรอครับ

 

แล้วมันสมควรไหมล่ะ ถ้าแกออกไปหาความรู้ฉันก็ไม่ว่าหรอก

 

“…”

 

แต่นี่แกหนีไปหาไอ้เด็กยาจกนั่น เสียเงินให้มันไปเท่าไหร่ล่ะ มันถึงยอมเล่นด้วยน่ะ

 

            “!!!!”

 

            “หรือว่ามันหวังสูงกว่านั้น ?เซฮุนเลิกคิ้วใส่เป็นการหยั่งเชิงถาม แม้ว่าใจจริงเขาจะไม่ได้หวังคำตอบก็ตาม เพราะสิ่งที่เขาต้องการก็คือการทำให้ควานลินเห็นว่าการทำนอกเหนือคำสั่งเขา จะมีผลอะไรตามมาบ้างเผื่อว่าลูกน้อยของเขาจะหลุดออกมาจากกะลาโง่ๆของตัวเองสักที คงอยากจะฮุบทั้งตระกูลเราเลยสินะถึงได้ไม่ไปจากแกสักที ทำไมไม่ลองเขียนเช็คให้มันสักล้านสองล้านล่ะมันจะได้ไปให้พ้นๆ

 

            “พ่ออย่าพูดแบบนั้นนะ

 

ทำไมฉันจะพูดไม่ได้ ?

 

ก็เพราะจีฮุนไม่ใช่คนแบบนั้น !” ควานลินขึ้นเสียงกลับ ทำทุกทางเพื่อปกป้องคนที่เขาให้คำมั่นว่าจะดูแลไว้ให้ได้ เขาดีกับผม และก็ไม่เคยเอาเงินของผมไปเลยสักครั้ง เทียบกันแล้วเขาดีกว่าผมหลายเท่าซะอีก !”

 

            “แต่ถ้าทำแกเสียคนได้ ฉันก็จะเหมารวมหมดว่ามันไม่ดี

 

            “มันไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด ผมไปหาเขาด้วยตัวของผมเอง เขาไม่ได้เรียกร้องให้ผมไปหา

 

            “แล้วทำไมแกถึงยังดื้อด้านไม่เลิกรา

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เขาไม่เอาแล้วจะไปเล่นกับเขาให้เสียชื่อทำไม !”

 

            “ก็เพราะผมชอบเขา...!”

 

เพียะ !

 

            ใบหน้าของควานลินถูกตบจนหน้าหัน เล่นเอาเส้นเลือดบริเวณนั้นแตกตัวฝาดขึ้นไปทั่วซีกแก้มขวา ความเจ็บปวดมาพร้อมกับความด้านชา ร่างโปร่งนิ่วหน้าในขณะที่ผู้เป็นพ่อยังคงนิ่งเงียบไม่รู้สึกใดๆ ราวกับว่าสิ่งที่เขาทำไปคือเรื่องปกติที่ไม่ว่าใครเขาก็ทำกัน

 

            และสำหรับควานลินนั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนับแต่แม่ของเขาจากไป

 

            อย่าพูดในสิ่งที่แกยังไม่เข้าใจถึงมันอย่างถ่องแท้ เพราะมันจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวแกเองทีหลังผู้เป็นพ่อว่าเสียงเหยียบย่ำ หากแต่แฝงไปด้วยความทรงจำอันเจ็บช่ำที่ยังคงฝากฝังรอยแผลไว้จนถึงทุกวันนี้ เรื่องพรรค์นั้นยังไม่ใช่เรื่องที่แกควรจะเอาดี แกควรตั้งใจเรียนอย่างที่ฉันต้องการ

 

“…”

 

เพราะงั้นอย่าให้ฉันเห็นอีกว่าแกไปหามันเป็นครั้งที่สาม ไม่งั้นแกจะโดนนักกว่านี้

 

            “…”

 

            “แล้วจะไม่ใช่แกคนเดียวด้วยที่เจอดี องซองอูเองก็จะโดนไปเหมือนกันชื่อของเพื่อนต่างวัยพาให้ควานลินกำหมัดแน่น รู้เลยว่าที่พี่ซองอูบอกให้เขารีบกลับก็เพราะเป็นคำสั่งของนายเหนือตรงหน้า เซฮุนมองลูกชายของเขาด้วยแววตาว่างเปล่า ถึงอย่างนั้นมันก็เต็มไปด้วยความผิดหวังที่ซ่อนลึกอยู่ด้านใน อย่าหวังให้ใครมาช่วยเหลือแก ถ้าแกยังดูแลตัวเองไม่ได้

 

            “…”

 

            “หลังจากนี้ไป แกต้องทำตามที่ฉันสั่งอย่างเคร่งครัดมากกว่านี้ เข้าใจที่ฉันพูดไหมควานลิน หรืออยากจะโดนอีกทีถึงจะเข้าใจเจ้าของชื่อได้แต่ก้มหน้า เม้มปากแน่นสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ จากนั้นก็ค่อยๆสูดลมหายใจเค้นเสียงออกมา

 

            ผมเข้าใจแล้วครับ...พ่อ

 

            “ดี ถ้าเข้าใจแล้วก็ดีเซฮุนว่าพลางถอนหายใจนิ่ง เขาหันหลังเดินกลับไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดิมอีกครั้ง เพียงแค่ครั้งนี้ผายมือให้อีกฝ่ายเป็นเชิงอนุญาตให้ออกไป ควานลินเหล่ตามองท่าทางนั้นก่อนจะโค้งหัวให้ ทว่าในตอนที่กำลังจะก้าวออกไป พ่อก็ใช้คำพูดรั้งตัวของเขาไว้

 

            เป็นคำพูดที่ทำให้เขาได้แต่ขานรับในใจแล้วรีบสาวเท้าออกไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

            เพราะเขาไม่อยากได้ยินว่าพ่อกำลังพูดถึงคนที่เขารักมากที่สุดด้วยน้ำเสียงแบบไหน มันทำให้เขาอยากจะร้องไห้เวลาได้ยิน

 

          อย่าทำให้ฉันเสียใจเหมือนที่แม่แกเคยทำไว้ ความเชื่อใจมันไม่ได้ให้ใครง่ายๆแม้แต่ครอบครัวของตัวเอง

 

          ‘โดยเฉพาะแม่แก เขาทำฉันเจ็บ เจ็บแบบไม่มีวันลืมไปได้

 

            ‘และฉันขอบอกเอาไว้ ว่าฉันจะลืมสิ่งที่แม่แกทำลงเมื่อฉันตายไปแล้วเท่านั้น

 

ตอนเช้า

 

            หลังจากตอนนั้นควานลินก็ไม่พูดหรือว่าเรียกร้องอะไรอีก แค่เดินขึ้นห้องตามปกติไม่วายส่งข้อความไปขอโทษพี่ซองอูด้วย โทษฐานที่ทำให้โดนลงโทษเพราะช่วยเหลือเขา แน่นอนซองอูไม่เคยโกรธเพื่อนต่างวัย เขารู้ดีว่าการถูกบังคับมันรู้สึกยังไง เพราะทุกวันนี้พ่อของเขาก็ฝืนใจเขาเช่นกัน

 

            เพียงแค่อาจจะไม่ได้หนักหน่วงเท่าที่เซฮุนทำกับควานลินก็เท่านั้นเอง

 

            “ป้าอุนมี เห็นกุญแจรถของผมไหมครับ ?

 

ตึก !

 

            ฝีเท้าของนักศึกษาหนุ่มย่ำก้าวไปทั่วบ้าน พร้อมกับถามแม่บ้านที่เป็นคนเก็บตู้กุญแจรถของทุกคนในบ้าน ซึ่งตอนที่ควานลินลงมาหลังแต่งตัวเสร็จ เขาก็พบว่ากุญแจรถมอไซต์คันเก่งของเขาไม่ได้ถูกแขวนอยู่ในที่ของมัน หากแต่กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

 

            ป้าอุนมี ตกลงยังไงครับ ผมจะสายแล้วนะ

 

            “ขอโทษนะคะคุณหนู แต่กุญแจรถของคุณหนูไม่ได้อยู่ที่ป้านะคะ

 

            “หา ?

 

            “เมื่อเช้าคุณท่านมาขอน่ะค่ะ ป้าเลยให้ไปนึกว่าคุณท่านบอกคุณหนูแล้วเสียอีกป้าอุนมีหรือแม่นมของควานลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นทุกครั้ง ทว่าก็แฝงไปด้วยความเสียใจระคนหวาดหวั่นนิดหน่อย เนื่องจากตอนที่เซฮุนมาเอากุญแขรถของควานลินไป เจ้าตัวทำหน้ายักษ์ใส่ยิ่งกว่าเจ้าหนี้ทวงเงิน ขอโทษนะคะคุณควานลิน แต่ป้าก็ปฏิเสธอะไรไม่ได้จริงๆ

 

            “ผมรู้ครับ ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมไปขอจากพ่อเอาก็ได้

 

            “ถึงขอฉันก็ไม่ให้

 

            “อ๊ะ !”

 

            เพราะวันนี้ฉันจะไปส่งแกด้วยตัวเอง

 

LOADING 100 PER

เจิมรอกับดักในกรงขัง งานนี้หลินของเราเจอดี !

แหมมาตอนแรกพระเอกของเราก็จะมีเรื่องซะแล้ววว งานนี้จะเป็นยังไงค่ะเนี่ย !

ใครที่คิดว่ามันจะหวาน จะคอมเมดี้บอกเลยว่าให้รีบไปซื้อผ้ามาซับน้ำตา

เพราะฟิคเรื่องนี้ ดรา ม่า หนัก มาก ! โอ้วชิส ! จะเป็นยังไงก็รอติดตามนะงับ

รอเยอะอัพไวนาจา รอกันมากพรุ่งนี้อัพเลย !

งานนี้จะร้าวขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้หลินฮุนผู้ยากรัก !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ดาวคล้องรัก

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

986 ความคิดเห็น

  1. #958 jhoon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 05:56

    คนที่ดูเจ๊บหนักตอนนี้ดูจะเป็นควานลิน TT น้องยังเด็กก น้องจีฮุนยังไม่อยากสู้ เหมือนรู้ผลลัพธ์แล้วทำใจแล่ะ

    #958
    0
  2. #789 luhun947 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 20:52
    ถ้าเลาว์มีพ่อแบบอิฮุนมี2อย่างที่เลาว์จะทำ 1หนีออกจากบ้าน 2ฆ่าตัวตาย-(??)
    #789
    1
  3. #599 lakkee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 09:16
    เรื่องนี้มีปมอะไรนะ ฮุนร้ายบยย
    #599
    1
  4. #435 un-til_dawn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 09:49
    โอ้ยยยยให้ตายเหอะ ทำไมมันเป็นแบบนี้ แล้วนี่ลู่หานไปไหนอ่ะ คุณพ่อกะคุณแม่เขาทะเลาะอะไรกานนนนนนนนนน
    #435
    1
    • #435-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      12 มีนาคม 2561 / 06:27
      อย่าร้องนะ อดทน
      #435-1
  5. #388 aomhhkd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 15:20
    เซฮุนใจร้าย เดี๋ยวแม่จะตีให้!
    #388
    1
  6. #236 dreamwyd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 20:47
    สงสารหลินง่าาาาทำไมคุนพ่อไม่เข้าใจหลินนนหลินรักจีฮุนขนาดนี้อหหหหหหห
    #236
    1
  7. #229 NanR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 23:03
    คุณพ่ออย่าทำน้อง!!
    #229
    1
  8. #132 Black killer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 00:19
    โอ้ยยย คุณพ่อคะ สงสารลูกเต๊อะะะะะ
    #132
    1
  9. #91 2033girl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 21:02
    อยากให้ควานลินเจอกับคุณแม่จัง TT คงคิดถึงมากแน่ๆ
    #91
    1
  10. #70 passion_final (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 07:17
    โอยยย ฮุนเปนไรมากป้ะเนี่ย พี่ลู่ไปทำไรไว้ให้เเค้นได้ขนาดนั้น
    #70
    1
    • #70-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      10 พฤศจิกายน 2560 / 14:11
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #70-1
  11. #69 passion_final (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 07:16
    โอยยย ฮุนเปนไรมากป้ะเนี่ย พี่ลู่ไปทำไรไว้ให้เเค้นได้ขนาดนั้น
    #69
    1
  12. #65 nphermsub (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 17:20
    คุณพ่อโหดมากกกกกกกกกกกกกกก
    #65
    1
    • #65-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      7 พฤศจิกายน 2560 / 19:16
      ไม่รอดแน่เลย
      #65-1
  13. #61 Dearcb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 16:55
    โหดร้ายยยยมากอ่ะคูณพ่อ
    #61
    1
  14. #58 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 08:14
    ทำไมไม่อ่อนโยนนนน
    #58
    1
  15. #56 nookktykb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 21:27
    โอ้ยย พ่อคะถ้าจะขนาดนี้ฆ่าเถอะค่ะ อาการไม่ค่อยดีนะคะเดี๋ยวพาไปหาหมอ ลู่ทำไรให้คุณคะ สงสารควานลินโว้ยยย อ่านไปอยากจะไปกระชากหัวเซฮุนเลย ฮือออ ควานลินลูกหนูอย่าไปคุยกับมัน ฮือTTTTTT
    #56
    1
    • #56-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      7 พฤศจิกายน 2560 / 16:41
      ปิดหูปิดตาลูกรักเสียจะได้ไม่ต้องเจอกับความใจร้ายที่ไม่มีวันสิ้นสุด555555
      แต่ใจเย็นๆไว้ก่อนที่รัก นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น
      ของจริงมันหลังจากนี้ต่างหาก ฝากติดตามด้วยน้า
      #56-1
  16. #55 D.da (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 18:51
    ลู่ทำอะไรฮุน หรือฮุนเข้าใจผิดอะไรแน่ๆ
    #55
    1
  17. #54 chochre (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 17:45
    ต้นร้ายปลายดี ถึงเวลาเราจะเข้าใจสิ่งที่เซฮุนทำลงไปเอง ขออย่างเดียวลู่หานอย่าไปมีปัวหรือเมียใหม่เลยขอแค่นี้แหละ
    #54
    1
    • #54-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      5 พฤศจิกายน 2560 / 18:52
      ไม่มีหรอก รอลุ้นน
      #54-1
  18. #53 Seluhh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 16:47
    วอนแม่ลู่หานมารับควานลินไปอยู่ด้วยค่ะ พ่อใจร้ายเหลือเกินนนนนน นี่แค่ตอนแรกนะต่อไปนี่ต้องด่าพ่อมากแน่ๆ5555 แล้ว-ที่โกรธแม่ของลูกอยู่อ่ะมันเรื่องไหนคะคุณพ่ออออ มันรุนแรงมากใช่ไหมห๊ะ!!! ถึงได้เป็นคนแบบนี้ บังคับลูก แยกอยู่กับเมียนี่มันใช่ไหม โอ้ยยยอินโว้ยยยยย
    #53
    1
    • #53-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      5 พฤศจิกายน 2560 / 17:37
      อินมากเย้ยง่าดีใจจุง
      ยังไงก็ฝากติดตามด้วยน้า
      #53-1
  19. #52 Thep_hunhan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 15:38
    ขอให้ลู่มีคนใหม่เเล้วเอาหลินไปอยู่ด้วย หึหึ อยู่คนเดียวไปเลยตาแก่เซฮุน-*-
    #52
    1
    • #52-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      5 พฤศจิกายน 2560 / 15:57
      อย่าใจร้าย พ่อมีเหตุผล55555
      #52-1
  20. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 15:33
    แป๊ะยิ้มใจร้ายอะ ตบลูกทำไม ลูกทำไรผิด โอ๊ะ นิสัยไม่ดีอะ
    สู้ๆนะควานหลิน
    #51
    1
    • #51-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      5 พฤศจิกายน 2560 / 15:57
      ควานลินเจ็บไปหมดแล้ววว
      #51-1
  21. #50 Naming12349 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 07:10
    ขุ่นพ่อเซฮุนมาอยู่กับหนูนะคะ เอาลู่ไปอยู่กับคนอื่นค่ะ ขุ่นพ่อเป็นคนบ่ดีเลย!!
    #50
    1
  22. #49 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 14:34
    จิ๊! เฮียเซนี่เพิ่งต้นเดือนไงยังมีตังยังไม่อยากกินมาม่า -*-
    #49
    1
  23. #48 nookktykb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 20:10
    พ่อใจร้ายเกินไปค่ะฮือออ
    #48
    1
  24. #47 chochre (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 20:05
    เพราะปากแบบนี้ไง เมียถึงได้ทิ้งไปอยู่จีน
    #47
    1
  25. #46 Seluhh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 19:34
    โอ้ยยยยยเซฮุนใจร้ายไปแล้ววววววว
    #46
    1
    • #46-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2560 / 17:30
      คุณพ่อคนใจร้ายยย
      #46-1