Starless night ดาวคล้องรัก LINHOON Ft.HUNHAN

ตอนที่ 16 : STALESS NIGHT 15 : เดือนลาลับ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    12 พ.ค. 61

STARLESS NIGHT : CHAPTER 15

คืนไร้ดาวคืนที่ 15 : เดือนลาลับ

#ดาวคล้องรัก

           

            เซฮุนกดเสียงถาม เขายังคงจดจำได้ทุกความผิดที่ลูกชายของเขาก่อเอาไว้ ทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ไม่ว่ายังไงก็ต้องถูกลงโทษทั้งนั้น รวมถึงเรื่องที่หนีไปหาเด็กคนนั้นด้วย จนถึงตอนนี้เขาก็ยังเคืองไม่หาย ตัวเองมีฐานะกว่าจะลงไปเกลือกกลั้วกับคนพรรค์นั้นได้ไง

 

            มันไม่สมกับฐานะของตัวเองเลยสักนิดเดียว

 

            ก็ถ้าเซฮุนใจเย็นลงสักนิด และคิดให้มากขึ้น บางทีก็อาจจะมองเห็นจุดที่ทั้งพ่อและลูกสามารถลงรอยกันได้

 

            “เหอะ...

 

            “ฉันไม่อยากให้พ่อลูกมาผิดใจกันนะ คนอยู่ไกลมันลำบาก และเสียใจมากนะที่ไม่สามารถทำอะไรได้น่ะลู่หานว่าเสียงแผ่วตลอดเวลาที่เขาไม่เจอลูกชายตัวเอง มันถือว่าช่วงที่ทุกข์ระทมแสนสาหัส เขาต้องคอยฝากคนอื่นตามข่าวให้ว่าตอนนี้ลูกชายของเขาเป็นไงบ้าง แต่ช่วงนั้นเซฮุนเขาเคืองหนัก เลยตัดการติดต่อทุกช่องทาง

 

            แน่นอนลู่หานไม่อยากกลับไปอยู่ในสภาพนั้นอีกต่อไปแล้ว เขาอยากจะอยู่ดูแลครอบครัวของตัวเอง ไม่อยากทอดทิ้งหรือหนีหาย อยากจะโอบกอดทั้งสองคนเอาไว้ด้วยวงแขนเล็กๆนี้

 

            เสียดายที่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น

 

สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ต้องจากกัน เพียงแค่ครั้งนี้เขาหวังว่าเซฮุนจะไม่ตัดทางการติดต่อกัน อย่างน้อยให้เขาได้รู้เรื่องของอีกฝ่ายบ้างสักนิดก็ยังดีกว่าไม่รู้อะไรเลย เพราะการที่ต้องมารู้เรื่องเป็นคนสุดท้ายจากปากของคนอื่นมันเจ็บยิ่งกว่าการไม่รับรู้อะไรซะอีก

 

เขาไม่อยากกลับไปอยู่ในจุดที่ถูกทอดทิ้งอีกแล้ว

 

รักเขาให้มากได้ไหม ทำให้เขามีความสุขมากๆได้ไหมเซฮุน

 

ก็บอกให้มันเชื่อฟังฉันสิ แล้วมันจะมีความสุขเท่าที่มันต้องการ

 

แต่เขาก็ต้องการอิสระ มันก็สมวัยของเขาแล้วไม่ใช่เหรอ

 

สมวัยอะไร มันก็แค่...

 

อย่าเอาตัวเองไปเทียบกับเขาเซฮุน พวกเราต่างกับเขาเยอะนะคนตัวเล็กพยายามห้ามปรามคนที่โต้เถียงกลับ ลูบไล้แก้มขาวแล้วยื่นหน้าไปกดจูบเบาๆเป็นการให้กำลังใจ ส่งผลให้ร่างสูงถอนหายใจออกมา เขาไม่เคยเอาชนะเวลาที่ถูกอีกฝ่ายอ้อนหรือทำแบบนี้ได้เลย ปล่อยให้เขามีชีวิตเป็นของตัวเองบ้าง ควานลินไม่ใช่พวกหัวแข็งขนาดนั้น เขารู้ดีว่าเขากำลังทำอะไร เราก็ควรจะสนับสนุนเขานะ

 

แล้วถ้ามันทำผิด จะทำยังไง

 

ก็ค่อยๆคุยกันดีไหม อย่างน้อยก็ดีกว่าการไปชวนเขาทะเลาะน่ะเซฮุนอยากจะกลอกตาตอนได้ยินประโยคนั้น ทว่าสิ่งที่เขาทำได้มีเพียงแค่การพ่นลมหายใจ ฉันรู้ว่ามันอาจจะขัดกับความรู้สึกของเซฮุนหน่อย แต่ได้โปรดเถอะนะ อย่าทำให้เขารู้สึกแย่ที่มีครอบครัวแบบนี้เลย

 

ลู่หาน

 

ลึกๆแล้วทุกคนอยากได้ความรัก และการที่ฉันไม่อยู่กับเขาก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเขากำลังขาดความรักมากแค่ไหน ถ้าเซฮุนยังไปทำเหมือนว่าเขาไม่มีหัวใจ เขาก็จะต้องหนีไปหาคนที่สามารถให้ความรักเขาได้นั่นเอง

 

พูดอย่างนี้แปลว่านายรู้เรื่องของเด็กคนนั้นแล้วใช่ไหม

 

อะ...

 

ควานลินเล่าให้ฟังหรือไปรู้มาเองเซฮุนเอ่ยถามเสียงต่ำราวกับกำลังคาดคั้นคนที่ปิดบังอะไรเขาไว้ ทว่าความจริงลู่หานไม่ได้ปิดบังอะไร เขาแค่ยกยิ้มเกลี่ยแก้มอีกฝ่ายเป็นการปลอบโยน เสี่ยวลู่

 

ก็ทั้งสองอย่างนั้นแหละ

 

“…”

 

เด็กคนนั้นเขาก็ไม่ใช่เด็กเกเรแถมยังขยันขันแข็ง ฉันอยากให้เซฮุนเปิดใจให้มากกว่านี้ เพราะถ้ามองดีๆพวกเขาก็ไม่ต่างจากพวกเราในตอนนั้นเลย

 

ต่างสิ นายเชื่อฟังฉันมากกว่าเยอะ

 

นั่นเพราะพื้นเพฉันไม่ใช่คนที่ขาดความรัก

 

กึก !

 

            “แต่ฉันเป็นคนที่อยากจะมอบความรักให้คนอื่น และคนคนนั้นก็คือเซฮุนไงยกยิ้มบางๆให้รู้ว่ารักมากแค่ไหน พอนึกย้อนไปช่วงเวลานั้นมันก็มีความสุขที่เคล้าไปด้วยน้ำตาไม่ต่างจากตอนนี้เช่นกัน เพียงแค่ตอนนั้นพวกเรายังเด็ก มองเรื่องความสัมพันธ์เป็นหลัก ผิดกับตอนนี้นั้นที่มีเรื่องงาน เรื่องต่างๆเข้ามาให้เราหลงลืมความสัมพันธ์

 

            ทั้งๆที่เรื่องนั้นมันสำคัญที่สุด

 

            เพราะงั้นอย่าคิดมากเลยนะ ปล่อยวางซะบ้าง

 

            “นายนี่คิดบวกได้ตลอดเลยนะ

 

            “ก็ถ้าไม่คิดบวกบ้าง ชีวิตก็คงมีแต่เรื่องเศร้าสิ

 

            “งั้นฉันคงเป็นพวกคิดลบงั้นสิ

 

            “ไม่หรอก เซฮุนก็แค่ต้องการคนช่วยคิดเท่านั้นเองประโยคนั้นเรียกรอยยิ้มจางๆจากใบหน้าหล่อเหลา เซฮุนกดจูบลงบนริมฝีปากแสนหวานอีกครั้ง บดเคล้าเบาๆให้เสียงรสสัมผัสมันดังก้องอยู่ในใจ เวลานี้เขาอยากจะชิดใกล้ลู่หานให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

            เพราะถ้าอีกฝ่ายกลับไป เขาคงไม่สามารถเก็บเกี่ยวความสุขจากใครได้อีก

 

            จะให้ฉันไปส่งที่สนามบินไหม

 

            “ไม่เป็นไรดีกว่า เซฮุนมีงานเยอะพอแล้วอย่าเสียเวลาเพราะฉันเลย

 

            “เรื่องของนายไม่เคยทำให้ฉันเสียเวลา

 

            “…”

 

            เพราะนายคือความสุขของฉัน ฉันถึงอยากใช้เวลาร่วมกับนายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เสี่ยวลู่

 

            “ขอบคุณนะเกลี่ยแก้มนุ่มๆด้วยความรัก หากแต่ก็ต้องปฏิเสธคำถามนั้นไป ถึงอยากจะให้ไปส่งมากแค่ไหน เซฮุนก็ไม่ควรทำ เพราะตอนนี้อีกฝ่ายงานยุ่งมาก ถ้าตารางงานต้องมาร่วนเพราะเขา เขาคงรู้สึกแย่ไปเป็นวัน เจ้าตัวเลยเลือกที่จะหอมแก้มคนรักแล้วทำการบอกลา

 

            ถึงเวลาไปแล้วสินะ กวางน้อยของเซฮุน

 

            แล้วเจอกันใหม่นะที่รักของฉัน

 

            “...

 

            “อย่าลืมดูแลลูกของเราด้วยนะรอยยิ้มแสนหวานที่ปรากฏให้ดูกลายเป็นภาพที่เศร้าที่สุดเท่าที่เซฮุนเคยรู้สึกมา ถึงอย่างนั้นมันก็สลักลึกเข้าไปในหัวใจของเขา ตีตราเป็นภาพแห่งความทรงจำก่อนจากลา ลู่หานโอบกอดคนที่เขารักอีกครั้งก่อนที่เซฮุนจะไปส่งเข้าที่หน้าบริษัท

 

            ยอมยืนตากแดดรอให้รถเจ้าของความรักเคลื่อนผ่านหน้าแล้วลาลับสายตาไป

 

            วินาทีนั้นเหมือนหัวใจจะแหลกสลาย ได้แต่เก็บกดทุกความรู้สึกเอาไว้ แล้วบอกตัวเองว่ามันจะไม่เป็นไร เดี๋ยวเราก็คงได้กลับมาพบกันอีก

 

            เพียงแค่ตอนนี้ต้องจากกันไปก่อนก็เท่านั้นเอง

 

            ควานลินได้รับแมสเสจจากแม่เรื่องที่จะกลับจีนวันนี้ มันเป็นเรื่องที่กะทันหันและรู้สึกแย่มากในความรู้สึกเขา เจ้าตัวอยากให้แม่มาหาเขาที่มหาลัยก่อน ทว่าความรีบร้อนทำให้คุณแม่หน้าอ่อนต้องตรงไปที่สนามบินเลย ทำเอาควานลินรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม

           

            ทั้งๆที่อยู่ใกล้กันแค่นี้กลับไม่มีสิทธิ์บอกลา มีเพียงแค่การตอบรับข้อความที่ส่งมา

           

            แล้วก็เดินออกมาโทรหาแม่ก่อนที่เครื่องจะขึ้นบิน

 

            (ไงครับคนเก่ง งอแงเหรอที่จะไม่ได้เจอแม่อีก)

 

            ผมก็แค่เสียใจที่ไม่ได้ไปส่งแม่ขึ้นบิน

 

            (ก็ดีแล้วแหละ ไม่งั้นแม่คงกลายเป็นคนขี้แยติดลูกชายแน่เลย) ปลายสายหัวเราะเพื่อให้อีกฝั่งยิ้มตาม เสียดายที่เวลานี้ความลินกำลังเศร้า เลยไม่สามารถหัวเราะได้อย่างที่แม่ของเขาต้องการ แน่สิ เขาจะไม่ได้เจอแม่แล้วนิ ไม่รู้ว่าต้องรออีกกี่เดือนกี่ปีแม่ถึงจะกลับมาอีก

 

            แล้วถ้ากลับมาจะมีเรื่องดีๆทำให้แม่ยิ้มได้หรือเปล่า

 

            แล้วถ้าแม่ไม่กลับมาจะทำยังไง หลากความคิดหลากความรู้สึกโจมตีจนสับสนงงใจไปหมด เล่นเอาร่างโปร่งอยากจะยกมือขึ้นมาปิดปากร้องไห้ แต่สิ่งที่ทำได้คือการคุยกับแม่ต่อไป ซึมซับทุกความรักที่มาจากปลายสาย และคิดว่าอีกฝ่ายก็กำลังทำแบบนั้นเช่นกัน

 

            (อยู่ที่นี่ก็ดูแลตัวเองมากๆนะควานลิน อย่าดื้อกับพ่อเขานักล่ะ)

 

            ผมไม่ทำแบบนั้นอยู่แล้วแหละครับ ไม่งั้นคง...โดนลงโทษประโยคหลังเขาพูดเสียงแผ่วลง แอบกลัวเหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่แม่กลับไป มันก็จริงอย่างที่แดเนียลว่า เพราะมีแม่คอยหนุนหลังให้เขาเลยรู้สึกว่าสามารถต่อกรกับพ่อได้บ้าง

 

            แต่พอแม่กลับไปเขาก็จะกลับมาเป็นคนขี้ขลาด ที่แม้แต่ชีวิตตัวเองก็ยังรักษาเอาไว้ไม่ได้

 

            เขามันอ่อนแอ

 

            (พ่อเขาไม่ใจร้ายโดยไม่มีเหตุผลหรอก การที่เขาลงโทษลูกก็เพราะอยากให้ลูกโตขึ้นนะ แล้วเขาก็รักลูกมากด้วย ลูกเองก็รู้ไม่ใช่เหรอ)

 

            ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับแม่

 

            (...)

 

            แต่ถ้าเลือกได้ผมก็อยากให้แม่อยู่ดูแลพวกเรามากกว่า ไม่อยากให้แม่ออกไปจากบ้าน อยากให้อยู่ด้วยกันทุกวันว่าเสียงงอแงเป็นเด็กแม้จะรู้ว่าพูดไปก็แก้ไขอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าเก็บเงียบเอาไว้ อีกอย่างมันอาจจะทำให้ลู่หานรีบเคลียร์งานเพื่อกลับมาหาลูกชายของตัวเองก็ได้

 

            ควานลินคิดแค่นั้น คิดแค่ให้แม่กลับมาเป็นความสุขของเขา

 

            (แม่รู้ แม่ก็อยากทำแบบนั้น)

 

            “…”

 

            (แต่ลูกก็ต้องเข้าใจนะว่ามันเป็นงาน ถ้าทำงานเสร็จเมื่อไหร่แม่จะบินกลับมาหาลูกทันทีตกลงไหม)ปลายสายถามอย่างห่วงใย อยากจะพุ่งไปกอดลูกชายแล้วหอมสักฟอด ร่างโปร่งถอนหายใจให้กับคำพูดนั้น เขาอยากจะงอแงอีกหลายๆรอบ ทว่าถ้าทำแบบนั้นแม่ก็คงจะลำบากใจ ยิ่งถ้าเรื่องรู้ถึงหูพ่อเมื่อไหร่ มีหวังเขาคงโดนลงโทษหนักเป็นแน่

 

            ข้อหาทำให้แม่ลำบากใจจนไม่มีความสุข

 

            ครับ ผมจะรอ

 

            (เก่งมากครับเจ้าชายของแม่ ดูแลตัวเองมากๆนะ)

 

            ครับ

 

            (อ้อ ส่วนเรื่องเด็กคนนั้นน่ะ)

 

กึก !

 

            (แม่อยากให้ลูกรักษาเขาไว้นะ เขาเป็นความสุขของลูกใช่ไหม ปกป้องเขาให้ได้นะควานลิน)

 

            ครับแม่ควานลินขานรับพร้อมกับพยักหน้า แปลกใจเหมือนกันที่จู่ๆแม่ก็พูดเรื่องของจีฮุนขึ้นมา ทั้งๆทีเขายังไม่ได้เปิดประเด็นหรือกล่าวถึงเลยสักนิด ทว่าแม่ก็คงแค่อยากจะย้ำเตืนอเพื่อให้เขาไม่ลืมความเป็นจริงว่าตอนนี้เขามีจีฮุนเป็นที่พึ่งทางใจ

 

            จะว่าไปพอพูดถึง ก็รู้สึกคิดถึงขึ้นมาเลย

 

            ผมว่าจะไปหาเขาหลังเรียนเสร็จ

 

            (ดูเวลาดีๆนะควานลิน พ่อเขานัดครูสอนพิเศษไว้ให้ไม่ใช่เหรอ)

 

            ผมจะไปให้ทันเวลาครับแม่ แม่ไม่ต้องห่วงนะ

 

            (...)

 

            ผมจะไม่ทำให้แม่คิดมาก ผมจะดูแลตัวเองดีๆแล้วก็จะไม่ดื้อกับพ่อด้วย เพราะงั้นห่างกันคราวนี้อย่าลืมคิดถึงผมกับพ่อให้มากนะครับนางฟ้าของเจ้าชายคำพูดนั้นทำให้ลู่หานหัวเราะเบาๆ เขาชอบเวลาถูกด้วยชื่อเล่นต่างๆที่ลูกชายและคนรักของเขาตั้งให้ เวลาอยู่กับเซฮุนก็เป็นกวางน้อย พออยู่กับลูกชายก็เป็นนางฟ้า ซึ่งไม่ว่าจะชื่อไหนมันก็นิยามตัวตนของเขาได้ดี

 

            ตัวตนที่จะมีแค่สองคนเท่านั้นที่ได้เห็นมัน

 

            (แล้วเจอกันนะครับเจ้าชายของแม่)

 

            เดินทางปลอดภัยครับบอกลากันด้วยรอยยิ้มแม้ว่าความจริงจะเศร้าหม่น ควานลินพ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย รู้สึกวูบโหวงในใจอย่างบอกไม่ถูก ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ลืมที่ลู่หานพูด เลยกดเบอร์โทรหาจีฮุนที่ตอนนี้น่าจะเรียนร้องเพลงอยู่

 

            รอสายอยู่นานจนต้องกดโทรใหม่ ย่นคิ้วใส่ไปเมื่อเห็นว่าถูกตัดสาย เลยส่งข้อความไปเพื่อนัดเจอกัน

 

            KUANLIN : เลิกเรียนแล้วมาเจอกันที่สะพาน X หน่อยได้ไหม

 

            KUANLIN : สี่โมงนะ ฉันจะรอ

 

            ส่งข้อความเสร็จก็กลับเข้าไปเรียนต่อ คิดอยู่นานว่าควรจะส่งข้อความบอกพ่อไหมว่าวันนี้เขาอาจจะไปช้าหน่อย ทว่าพอคิดอีกทีก็ไม่บอกอะไรดีกว่า เดี๋ยวถ้าเกิดโดนสอบสวนขึ้นมาแล้วจะแย่ อีกอย่างเขาก็แค่อยากจะไปเจอกับจีฮุนเงียบๆ แล้วก็ต้องก่อนที่แดเนียลจะมารับ ไม่งั้นอีกฝ่ายคงได้เอาเรื่องของเขาไปเป่าประกาศ

 

            แล้วทีนี้แหละคงได้เจอกับนรกของจริง

 

            โชคดีที่วันนี้คลาสสุดท้ายถูกยก ควานลินเลยรีบออกจากที่เรียนตรงไปหาจีฮุนที่แม่น้ำ ข้อความของเขาถูกอ่านแล้วแต่ไม่ได้รับการตอบกลับ สงสัยจีฮุนคงจะอยู่มากเลยไม่มีเวลาตอบ แน่นอนควานลินไม่ค่อยคิดมากเท่าไหร่ เนื่องจากนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้าตัวทำ ถึงจะไม่ได้บ่อยมากแต่ก็พอจะคุ้นชินได้

 

            จีฮุนเขามีงานมากกว่าควานลินเยอะนี่น่า จะไปว่าเขาไม่ได้หรอก

 

ตึก !

 

            ฝีเท้าหยุดกึกที่สะพานหอบหายใจนิดหน่อยเนื่องจากวิ่งมาให้ทันเวลานัด สอดสายตามองหาร่างเล็กของคนรักก่อนจะพบกับจีฮุนที่ยืนเท้าสะพานมองแม่น้ำอยู่ วินาทีนั้นควานลินถึงกับยิ้มออก ตอนแรกนึกว่าอีกคนจะไม่ยอมออกมาเจอกันซะแล้ว

 

            พอหันไปเจอก็รีบเดินไปหา ประจวบเหมาะกับที่จีฮุนหันมาพอดี

 

            นัยน์ตาที่สบกันทำให้ฝีเท้าชะงักไปนิดๆ รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าหาบวับไปอย่างรวดเร็ว

 

            มีอะไรเหรอจีฮุน ทำไมทำหน้าแบบนั้น ?ร่างโปร่งเอ่ยถามทันทีอย่างไม่เข้าใจ ก็ตอนนี้แววตาของจีฮุนมันเต็มไปด้วยความเศร้าใจระคนเหนื่อยหน่ายอย่างเห็นได้ชัด เกิดอะไรขึ้นเหรอ

 

            “...เปล่าหรอก ฉันก็แค่เหนื่อยนิดหน่อย

 

            “…”

 

            “นายเรียกฉันมามีอะไรเหรอ รีบพูดหน่อยก็ดี ฉันยุ่งน่ะจีฮุนพยายามฝืนกายแสนหนักอึ้ง ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ สูดลมหายใจเข้าเป็นการให้กำลังใจตัวเองนิดๆ แล้วเลือกที่จะไม่สบตากับคนตรงหน้า เขารู้ดีว่านัยน์ตามันจะสะท้อนทุกอย่างออกมา เพราะงั้นเขาจะไม่ยอมให้ควานลินเห็นสิ่งที่อยู่ในดวงตาของเขาแน่นอน

 

            ก็อีกฝ่ายมีเรื่องให้คิดเยอะแล้วนิ อย่าเอาเรื่องของเขาไปเป็นหนึ่งในเรื่องที่ทำให้หนักใจขึ้นเลย

 

            แล้วฉันก็มีเรื่องที่จะคุยกับนายด้วย

 

            “อะไรเหรอ ?

 

            “ไว้ให้นายคุยธุระของนายจบก่อนแล้วค่อยเล่า โอเคไหม ?

 

            ...ก็ได้ควานลินพยักหน้ารู้สึกผิดนิดหน่อยที่รบกวนเวลาของจีฮุน จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก ฉันแค่อยากเจอจีฮุนเท่านั้น เผอิญวันนี้แม่ฉันบินกลับจีนแล้วน่ะมันก็เลย...รู้สึกแย่หน่อยๆ

 

            “...

 

            “ขอโทษนะที่ทำให้ลำบาก ฉันก็แค่คิดถึงจีฮุนเท่านั้น

 

            “ไม่เป็นไรหรอก ช่วยไม่ได้นี่ นายก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วประโยคนั้นเหมือนฮุคเข้าที่ท้องยังไงยังงั้น ต่อให้มันจะเป็นเรื่องจริงก็ตาม ไม่ต้องคิดมากนะ เดี๋ยวแม่นายก็กลับมา ถึงตัวจะห่างแต่ใจของเขาก็อยู่กับนายและพ่อเสมอไม่ใช่เหรอ

 

            “ก็จริง แต่ฉันรู้สึกแย่ที่ไม่ได้ไปส่งแม่ขึ้นบินน่ะ

 

            “บางทีการไม่บอกลากันตรงๆมันน่าจะดีกว่า อย่างน้อยนายก็ไม่ต้องรู้สึกแย่ไง

 

            “…”

 

            “แล้วก็จะได้ไม่รู้สึกลำบากใจด้วยเสียงของจีฮุนแผ่วลงตอนพูดคำนั้น เป็นท่าทีผิดสังเกตที่ควานลินจับตามองมาตั้งแต่แรก เขาสัมผัสได้ว่าวันนี้คนตัวเล็กของเขาเปลี่ยนไป มีบางอย่างทำให้จีฮุนกลับกลายเป็นอีกคน อีกอย่างแม่นายก็คงไม่อยากให้นายรู้สึกแย่ด้วย

 

            “ฉันรู้ แม่ก็บอกว่าดีแล้วที่ฉันไม่ไป

 

            “…”

 

            “แล้วจีฮุนมีเรื่องอะไร อยากคุยอะไรกับฉันเหรอหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่ได้คิดว่าจะโยงเข้าเรื่องเร็วขนาดนี้ ทำเอาจีฮุนที่หลุบตาต่ำอยู่ถึงกับเม้มปาก สิ่งที่เขากำลังจะพูดต่อไปนี้เป็นสิ่งที่เขาใช้เวลาคิดมาทั้งวัน คิดอยู่นานว่าควรจะทำมันดีไหม คิดจนไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง

 

            เพราะลึกๆในใจเขาก็ไม่อยากทำเหมือนกัน

 

            ทว่าพอคิดเรื่องที่แดเนียลพูดมา มันก็ทำให้ต้องเก็บความอ่อนแอเอาไว้ กำหมัดแน่นแล้วตวัดนัยน์ตาขึ้นไป ทำใจให้เข้มแข็งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือว่า...

 

            ควานลิน...เราห่างกันสักพักดีไหม

 

LOADING 100 PER

เจิมรอเดือนลาลับ กลับมาเจ็บช้ำกันต่อ !

รอเยอะอัพไวนาจา !

ดราม่ายังมีให้กินตลอด ตอนนี้จะเป็นยังไงน้อคงต้องลุ้นกัน

อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยน้า รับรองว่าดราม่าหนักเกินบรรยาย !

งานนี้จะร้าวขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้หลินฮุนผู้ยากรัก !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ดาวคล้องรัก

ติดตามนักเขียนได้ที่


 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

986 ความคิดเห็น

  1. #968 jhoon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 20:38

    ไม่นะ น้องจีฮุน อย่าทำกับม๊ามี๊แบบนี้ TTTTTT ควานลินไม่มีใครแล้วนะลูก อยู่ด้วยกันก่อนนนน หลินดูอ่อนแอ้เกินจะอยู่คนเดียว ตกใจอ่ะ ไม่คิดว่าจีฮุนจะยอมแพ้ก่อน ลองสู้กับเซฮุนสักทีก่อนดีไหม เผื่อนางจะเปิดใจ TT

    #968
    0
  2. #803 luhun947 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 12:42
    เพราะเเดเนียลใช่ไหมมมม
    #803
    1
  3. #725 LaiKuanlin71 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 17:31
    โอ๊ยยยยเกลียดอิตะเน่วซองอูมาปราบหน่อยค่ะ
    สงสารทคจังงง(ยกเว้นอิเน่ว😠)
    #725
    1
    • #725-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      23 พฤษภาคม 2561 / 17:59
      อย่าร้องนะะะะ
      #725-1
  4. #715 lakkee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 09:45
    หน่วงในความรู้สึก
    #715
    1
  5. #702 ๋JellyYellowDuck (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:39
    T..T​ ห่าวกันสักพัก​ ห่างกันสักพัก~~~
    #702
    1
    • #702-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      13 พฤษภาคม 2561 / 07:01
      ห่างกันสักพักมันคงจะดีซะกว่า
      #702-1
  6. #701 the mills (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:18
    ฮืออ ไม่นะ
    #701
    1
  7. #700 Meiji Panalee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 21:58
    สงสารควานลิน
    #700
    1
  8. #699 prayfarsipang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 00:23
    เสี่ยวลู่~~~~~~~~~~ห่างจากฮุนอีกแล้วสงสาร
    #699
    1
    • #699-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      10 พฤษภาคม 2561 / 07:17
      ครั้งนี้จากไปด้วยดี...
      #699-1
  9. #698 Notekul (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 21:01
    ปรบมือให้ลู่หาน 👍 แงงง สะเทือนบงสามบันทัดสุดท้าย ฮื้อ
    #698
    1
  10. #697 _ _ _ m _ _ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 17:40
    ยังไม่พร้อมจะดราม่าาาา ควานลินเข้มแข็งนะลูก;_;
    #697
    1
  11. #696 chochre (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 17:37

    เห้ยยยยยยยยย รีบกลับมาหาลูกนะ เซฮุนน่าจะปล่อยวางได้แล้วนะ

    #696
    1
    • #696-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      10 พฤษภาคม 2561 / 07:15
      ให้คุ๊กกี้ทำนายกัน
      #696-1
  12. #695 Dearcb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 15:35
    ลู่หานไปแล้วฮือออเตรียมตัวรับความดราม่า
    #695
    1
  13. #694 -MGW- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 13:48
    ฮือ:-: ควานลินเข้มแข็งนะลูก ฮึบบบบ ;-;♡♡♡
    #694
    1
  14. #693 0936438186 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 12:21
    บีบอารมณ์จัง
    #693
    1
  15. #692 PARPARADEE (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 11:44
    โอ้ยย ไมเกรนจะขึ้น
    #692
    1
  16. #691 Foxxysnowwy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 10:57
    มันต้องหน่วงสิถึงจะสนุก ถูกไหม //ใครปาอะไรมาว่ะ
    #691
    1
    • #691-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      10 พฤษภาคม 2561 / 07:11
      ปาหัวใจไปให้เทอออ
      #691-1
  17. #690 pararxmjy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 10:02
    อ้อนวอนขอดราม่า//ใครปารองเท้ามาขอไซต์ 38 ขอบพระคุณ🙇‍♂️
    #690
    1
    • #690-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      10 พฤษภาคม 2561 / 07:10
      ซื้อมาฝากคู่นึงงง
      #690-1
  18. #689 pararxmjy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 10:01
    ลินลินหนีเลยรู้ก
    #689
    1
  19. #688 มายองเนจิ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 14:38
    ลู่อย่ากลับเลยนะ
    #688
    1
  20. #687 Dearcb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 23:08
    หวานจนเบาหวานถามหา5555
    #687
    1
    • #687-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      8 พฤษภาคม 2561 / 07:48
      เดี๋ยวก็ดราม่าแล้ว
      #687-1
  21. #686 chochre (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:16

    เซฮุนคงเปิดใจแล้วสินะ แต่อิคนนั้นนนนนนนนนนนนนเห้ยยยยยยยยยย ใครก็ได้มาเก็บมาที

    #686
    1
  22. #685 EARNCY (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 14:25
    เขินนนนนนนนน
    #685
    1
    • #685-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      7 พฤษภาคม 2561 / 19:20
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #685-1
  23. #684 0936438186 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 12:08
    หวานมดขึ้น เขิลอะ
    #684
    1
  24. #683 SSkyelle (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 11:59
    เขินเด้อออเซฮุนนนน. รอค่า
    #683
    1
    • #683-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      7 พฤษภาคม 2561 / 19:18
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #683-1
  25. #682 lakkee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 10:32
    ขอบคุณค่ะ
    #682
    1
    • #682-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 16)
      7 พฤษภาคม 2561 / 19:16
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #682-1