Starless night ดาวคล้องรัก LINHOON Ft.HUNHAN

ตอนที่ 12 : STALESS NIGHT 11 : ลางร้ายของดวงดาว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

STARLESS NIGHT : CHAPTER 11

คืนไร้ดาวคืนที่ 11 : ลางร้ายของดวงดาว

#ดาวคล้องรัก

 

            หลังจากบอกลาแม่เสร็จ ควานลินก็เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ลงมาจากชั้นสอง พาเอาพวกแม่บ้านก็ยิ้มตามไปด้วยเพราะนานแล้วที่ไม่ได้เห็นคุณหนูของตัวเองยิ้มกว้างขนาดนี้ การที่ลู่หานกลับมามันเหมือนเป็นพรจากฟ้าที่สวรรค์ประทานให้ เนื่องจากลู่หานคือตัวแทนความสุขทุกอย่างของคนในบ้าน

 

            ของลูกชาย

 

            และของนายท่านที่เฝ้ารอให้คนรักกลับมาทุกคืนวัน

 

            พอได้กลับมาในกำมือก็ไม่ปล่อยให้ออกมาเห็นเดือนเห็นตะวัน เอาแต่กกอยู่ในห้องทั้งทีก่อนหน้านี้มักจะเดินมาสั่งงาน แล้วคลุกอยู่แต่กับห้องทำงาน เล่นเอาพวกแม่บ้านเอาไปแซวกันใหญ่ว่านายท่านติดแม่นายขนาดไหน ถ้าเจ้าตัวได้ยินขึ้นมาอีกไม่นานบ้านนี้คงร้างลาเป็นแน่

 

            เพราะพวกแม่บ้านถูกไล่ออกโทษฐานนินทาเจ้านายนั่นเอง

 

            ดีที่นายท่านยังไม่ลงมาเลยตั้งแต่ยกอาหารเข้าไปในห้อง ปล่อยให้คุณหนูควานลินไปเรียนเพียงลำพัง แน่นอนการที่วันนี้เจ้านายไม่สั่งการใดๆ ทำให้แดเนียลเดินเตรดเตร่อยู่รอบบ้าน และเดินมาดักเมื่อเห็นว่าร่างโปร่งกำลังจะขี่มอไซต์คันเก่งของตัวเองออกไป

 

            นายท่านอนุญาตให้คุณขับรถไปเองได้เหรอครับ ?”

 

กึก !

 

            “ผมว่าให้คนไปส่งดีกว่า จะได้ปลอดภัย

 

            “จะได้ปลอดภัยหรือกลัวว่าฉันจะหนีไปกันแน่

 

            “…”

 

            “ตอนนี้ที่บ้านกำลังมีความสุข นายอย่าทำให้คนอื่นต้องทุกข์ได้ไหม แดเนียลควานลินตอบกลับพาให้อีกคนชะงักกึก แน่สิ สำหรับความลินแล้วแดเนียลคืออุปสรรคชั้นดีที่คอยขัดขวางไม่ให้เขามีความสุข และเจ้าตัวเองก็รู้ว่าการที่เขาต้องคอยคุมคุณหนู มันทำให้ใครหลายคนรู้สึกแย่แค่ไหน

 

            แต่มันก็ช่วยไม่ได้ เขาเถรตรงเกินไปที่จะผ่อนให้ใคร แม้กระทั่งนายตัวเอง

 

            อีกอย่างถึงตอนนี้นายท่านกำลังจะมีความสุขกับแม่นาย แต่ถ้ารู้ว่าลูกชายกำลังจะไปก่อปัญหาใหญ่ คนที่จะทำลายความสุขจะไม่ใช่เขาอีกต่อไป

 

            ทว่าจะเป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคุณลู่หานต่างหาก

 

            ควานลินไม่ได้นึกถึงเรื่องนั้นด้วยซ้ำ

 

            ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็หลบไป ฉันจะสายแล้ว

 

            “...

 

            “ไปสิ พอมีแม่อยู่คุณหนูก็ไม่เกรงกลัวต่ออำนาจมืด รีบสวมหมวกกันน็อคพร้อมกับดันอีกฝ่ายให้ออกจากไปลู่ทางในการถอยรถ แดเนียลถอนหายใจข่มอารมณ์ทว่าก่อนที่ร่างโปร่งจะได้ออกไป เขาก็ถือวิสาสะจับแขนอีกคนไว้ พาให้ควานลินต้องหันมามองผ่านฟิลม์กระจกของหมวกกันน็อค อะไร ?”

 

            “ผมแค่จะเตือนว่าถ้าคุณคิดจะทำอะไรไม่ดี ก็ให้หยุดคิดซะ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เพราะผลที่ตามมา มันจะร้ายแรงกว่าที่คุณคิดไว้เยอะ พูดจบก็เอามือออก สบตากับคนที่นิ่งงันไปกับคำพูดนั้น เจ้าตัวใช้เวลาอยู่พักนึงในการเรียกสติกลับมาจากนั้นก็รีบขี่มอไซต์ออกจากบ้านไป แน่นอนคำพูดของแดเนียลรวมถึงสายตาดุดันยังคงติดตรึงอยู่ภายใน

 

            และควานลินไม่สามารถลบมันออกไปได้เลยแม้แต่นิดเดียว

 

            เพื่อความเนียนในการหลอก เขารู้ว่ายังไงซะไม่พ่อก็แดเนียลต้องส่งคนคอยติดตามเขาอยู่แล้ว เจ้าตัวเลยต้องมาเรียนให้เสร็จก่อน แล้วหาทางหลอกล่อให้คนที่ตามมาติดกับ จากนั้นก็รีบขับรถไปหาจีฮุนที่เวลานี้น่าจะเรียนร้องเพลงอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนเก่าเขา

 

            พลันก็ต้องขอบคุณพระเจ้าที่เจ้าตัวเดินออกมาจากที่เรียนพอดี

 

            จีฮุน !”

 

            “ควานลิน ?”ร่างโปร่งยิ้มกว้างก่อนจะรีบวิ่งไปหาคนตัวเล็ก แน่นอนด้วยใบหน้าที่โดดเด่นทำให้ร่างโปร่งกลายเป็นที่สะดุดตา มาทำไมเนี่ย เดี๋ยวพ่อนายก็ว่าหรอก

 

            “ไม่ว่าหรอก ตอนนี้พ่ออยู่กับแม่น่ะ ฉันเลยแวะมาหา

 

            “…”

 

            “พอจะว่างไปเดินเล่นด้วยกันหน่อยไหมเอียงคอถามอย่างออดอ้อนพาให้คนใจอ่อนยวบยาบตาม หลังจากได้ฟังที่แม่เขาสอนมาควานลินก็เลือกที่จะเข้าหาจีฮุนแบบช้าๆ ไม่พลีพล่ามเมื่อช่วงแรกๆที่เข้าหากันใหม่ๆ เขายืนรอจนอีกฝ่ายคลายความกังวลไป

 

            แล้วพยักหน้าให้เป็นการตอบรับ

 

            ตกลง

 

            “งั้นขึ้นรถเลย ส่งหมวกกันน็อคอีกใบให้อีกคนใส่ พาให้รู้เลยว่าเตรียมพร้อมมาที่นี่ จีฮุนส่ายหน้าไล่ความคิดแล้วยอมรับมาสวมแต่โดยดี จากนั้นก็กระโดดซ้อนท้ายแบบที่ต้องทำเวลาเขาขอให้ไปด้วยกัน ทั้งสองมุ่งหน้าไปสถานที่ลับ แวะซื้อของกินติดไม้ติดมือเล็กน้อยตามประสา อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มเวลาได้อยู่ด้วยกัน ถึงจีฮุนจะหวาดกลัวต่ออำนาจพ่อของเขา

 

            ทว่าการได้อยู่กับควานลินก็เป็นความสุขที่เขาต้องการ

 

            ทั้งสองขับรถมาจนถึงสะพานข้ามแม่น้ำ มันเป็นสถานที่แรกที่พวกเขาเจอกันโดยบังเอิญ ตอนนั้นควานลินกำลังจิตตกเรื่องแม่ ส่วนจีฮุนกำลังคิดเกี่ยวกับการประกวดการแข่งขันร้องเพลงที่ใกล้มาถึง สองหัวใจลากสองสายตามาสบเข้าหากันกลายเป็นความสัมพันธ์ที่เริ่มขึ้นและทอดยาวมาจนถึงตอนนี้

 

            ตลกที่เมื่อความสัมพันธ์มันเกิดขึ้น สิ่งแรกที่พวกเขาเห็นคือจุดจบของความรัก

 

            ถึงจะปิดพ่อของควานลินมาได้ตั้งนาน แต่ก็ไม่มีอะไรรับประกันว่ามือที่ประสานกันอยู่จะไม่ปล่อยไป

 

            ตอนนี้ฉันมีความสุขมากเลยจีฮุน

 

            “…”

 

            ฉันดีใจที่แม่กลับมา ถ้าแม่อยู่ด้วยกันนานๆ เรื่องของเราก็ใกล้เป็นจริง

 

            แม้มีความหวังเพียงน้อยนิดเขาก็หวังให้ดาวสองดวงได้เดินเคียงกัน

 

            ฉันอยากให้เวลานี้อยู่ไปนานๆ ไม่อยากให้แม่กลับไปเลย

 

            “แล้วนายคุยกับแม่ไม่ได้เหรอ

 

            “...

 

            “แม่นายก็น่าจะรับฟังอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เขาอาจจะคุยกับพ่อนายให้ก็ได้จีฮุนว่าเสียงอ่อนพูดในแง่ดีเพื่อที่อีกคนจะได้หมดกังวลไป ทว่าสิ่งที่ได้กลับมามีเพียงแค่รอยยิ้มอ่อนใจ ควานลินจับมือคนข้างกาย ประสานนิ้วลงไปขณะที่ทอดสายตาไปมองพื้นน้ำที่นิ่งสงบ

 

            หวาดกลัวเหลือเกินว่าภายใต้ความสงบนั้นจะมีความแปรปรวนซ่อนเอาไว้อยู่ ถ้าแบบนั้นอีกไม่นานลูกคลื่นก็คงจะก่อตัวขึ้นมา ซาดซัดริมฝั่งให้พังทลายเหมือนกับหัวใจที่แตกสลาย

 

            ฉันคุยเรื่องนี้กับเขาไม่ได้ มันมีอะไรอีกหลายอย่างที่ขวางเอาไว้

 

            “…”

 

            “สิ่งที่ฉันทำได้มีแค่ภาวนาให้เวลามันยืดออกไป ขอแค่นาทีเดียวก็มีค่าพอยกยิ้มเล็กน้อยตอนที่หันกลับมาสบตากันอีกครั้ง ร่างโปร่งถอนหายใจนิ่งเงียบไปพักใหญ่จนจีฮุนต้องใช้มืออีกข้างทาบทับลงไป

 

            แสดงให้เห็นว่าควานลินไม่จำเป็นต้องห่วงอะไร

 

            เขาจะอยู่ตรงนี้ แม้ว่าความจริงเขาจะอยู่ไม่ได้ก็ตาม

 

            มันทำให้ควานลินยิ้มอีกครั้ง หันตัวมาเผชิญหน้ากันและกัน มองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นก่อนจะค่อยๆยื่นมือไปสัมผัสแก้มขาว ดวงสีหวานหลุบต่ำมองมือที่ลูบไล้ไปมา รับรู้ได้ถึงลมหายใจที่ค่อยๆเข้ามาใกล้ สัมผัสความรุ่มร้อนที่อยู่ไม่ไกล

 

            และเมื่อช้อนตาขึ้นไปก็พบกับความรักที่มอบให้

 

            ความรักที่ทำให้หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ

 

            ฉันดีใจที่นายยอมมาด้วยกัน นึกว่าจะถูกปฏิเสธซะแล้ว

 

            “พูดเหมือนว่าไล่แล้วนายจะกลับไป

 

            “งั้นขออีกอย่างได้ไหม

 

            “ขออะไร ?”

 

            ขอ...จูบนายสักครั้งหัวใจของจีฮุนเต้นรัวเร็วมากเมื่อได้ยินถ้อยคำนั้นที่พาให้หน้าขึ้นสีแดงระเรื่อไปหมด ควานลินค่อยๆก้มหน้าไปหาอีกคน ทว่าเจ้าตัวกลับงุดหน้าหลบ ขัดเขินเกินกว่าจะมองตาอีกฝ่ายได้ หากตอบว่าไม่ได้ก็คงดูเหมือนทำร้ายจิตใจ แต่ถ้าตอบว่าได้ออกไป...

 

            หัวใจดวงนี้ก็คงถอนตัวไม่ขึ้นเป็นแน่

 

            เราไม่ควรทำแบบนั้น อาจมีคนเอาไปบอกพ่อนายได้

 

            “ตอนนี้พ่อไม่สนใจเรื่องของเราหรอก เขามีความสุขอยู่กับแม่ร่างโปร่งตอบพร้อมกับเชยคางอีกคนให้เงยหน้าขึ้นมา แค่ครั้งเดียวได้ไหม ฉันอยากทำมันสักครั้ง

 

            “บางทีนายอาจจะรู้สึกแย่ถ้าทำมัน

 

            “ไม่ลองก็ไม่รู้ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ดูเหมือนพ่อไม่มีผิดทำเอาจีฮุนถึงกับถอนหายใจ รู้ว่าคงทำอะไรหรือปฏิเสธอีกฝ่ายไม่ได้ มือขาวเลยยกขึ้นไปจับมืออีกคนเอาไว้ หลับตาลงคล้ายกับบอกใบ้ วินาทีนั้นแหละที่ทำเอาหัวใจของควานลินสั่นไหวไปหมด

 

            เขาค่อยๆหลับตาลง ทาบทับริมฝีปากลงไปอย่างใจเย็น สัมผัสแรกคือความนุ่มนิ่มเหมือนกับปุยเมฆ สัมผัสสองคือความอุ่นร้อนของเรียวปาก แรกเริ่มมันเป็นเพียวแค่การแตะกันธรรมดาแล้วผละออกมามองหน้ากัน ในตอนนั้นจีฮุนหลงลืมไปทุกอย่าง ลืมว่าคนตรงหน้าเป็นเพียงแค่คนที่รู้จักกันได้ไม่นาน ลืมว่าพ่อของเขามากด้วยอำนาจ

 

            และลืมว่าพวกเขาไม่คู่ควรกัน

 

            จีฮุนหลงลืมเรื่องพวกนั้นแล้วยอมให้จูบครั้งที่สองตามมา เขาเผยอปากปล่อยให้คนตรงหน้าสอดลิ้นเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวาน บดเคล้าริมฝีปากด้วยความรู้สึกที่ต่างออกไป มือหนาประคองใบหน้าเล็กเอาไว้ ขณะที่ร่างบางมือไม้อ่อนทำได้แค่จับข้อมือของอีกคนไว้หลวมๆ แม้จะเป็นเพียงจูบแรก แต่มันก็ลึกซึ้งยิ่งกว่าอะไร ควานลินดันเจ้าตัวให้ติดกับที่กั้นสะพาน มอบสัมผัสแสนวาบวามให้ด้วยความรัก

 

            ยามเรียวลิ้นผสานกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน ลมหายใจก็จะถูกพรากออกไปซ้ำๆ จนจีฮุนต้องเบือนหน้าหนีเพราะไม่สามารถอดทนต่อความรู้สึกที่มีให้ เล่นเอาริมฝีปากร้อนทาบลงไปบนแก้ม ร่างเล็กซุกหน้าลงกับบ่ากว้าง ใบหน้าแดงยาวไปถึงใบหู

 

            บ่งบอกหมดเลยว่าอายมากแค่ไหน อายจนไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้

 

            และอายเกินกว่าจะพูดว่ามีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำ

 

            ไม่แย่ใช่ไหม ฉันไม่ได้ทำให้จีฮุนรู้สึกแย่ใช่ไหมควานลินถามเสียงกังวล เขาไม่แน่ใจว่าที่อีกคนหลบหน้ามันหมายความว่าไง ทว่าพอเห็นความเขินอายที่มาพร้อมกับการส่ายหน้าไปมา เขาก็เข้าใจ

 

            เราต่างก็เปิดใจให้กันมากกว่าเดิม

 

            นึกว่าจะทำห่วยแตกซะแล้ว

 

            “มันไม่ได้ห่วยแตก

 

            “…”

 

            มัน...รู้สึกดี

 

            “ดีจัง ดีใจมากๆเลยร่างโปร่งหัวเราะอย่างมีความสุขยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่จีฮุนเคยเห็นมา อุ้มคนตัวเล็กกว่าพาหมุนไปมาเหมือนเด็กได้ของท่ามกลางเสียงหัวเราะแห่งความยินดี จีฮุนเองก็รู้สึกดีที่ได้ทำแบบนั้นเหมือนกัน เสียดายที่พวกเขาไม่ได้มีเวลามาก แต่ก็นานพอแล้วสำหรับจูบแรกของกันและกัน

 

            ควานลินขี่รถไปส่งจีฮุนที่บ้าน บอกลากันด้วยความรวดเร็ว เนื่องจากถ้ากลับบ้านช้ากว่านี้บางทีพ่ออาจจะสงสัยเอาได้ พอส่งเสร็จก็รีบบึ่งรถกลับมาบ้าน ทำเนียนเหมือนเรียนหนัก ถึงอย่างนั้นก็ยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ประดับอยู่บนหน้า

 

            ยิ้มมากกว่าเดิมเมื่อเห็นว่ารองเท้าของแม่ยังอยู่ในชั้นบ่งบอกว่าแม่ยังไม่กลับไปไหน

 

            เขาลืมเรื่องที่แม่จะมารับไปสนิท แต่บางทีแม่เองก็น่าจะลืมเหมือนกัน ไม่งั้นรองเท้าจะยังอยู่ที่นี่ได้ไง รวมถึงรองเท้าของพ่อที่ยังคงวางไว้ข้างกัน

 

            แสดงให้เห็นว่าไม่ได้มีใครไปไหน เขาน่าจะกลับมาก่อนเวลา

 

            กลับมาแล้วครับ

 

            “ควานลิน

 

            “อะ...

 

            “กลับมาแล้วเหรอลูกเสียงหวานของลู่หานทำให้ควานลินหันไปมองคนที่เดินลงมาจากบันไดชั้นสอง พร้อมกับพ่อของเขาที่ประคองลงมา คุณแม่ยิ้มให้ตอนที่ลูกชายเสียมารยาท กระโดดกอดร่างจนเกือบหงายหลัง ดีที่พ่อรับไว้ได้ทันก็เลยไม่เกิดอุบัติเหตุใดๆ

 

            มีเพียงแค่การค้อนใส่ บ่งบอกว่าที่ทำไปมันไม่ดี

 

            ขอโทษครับ ผมแค่ดีใจที่แม่ยังอยู่

 

            “ก็บอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าเขาต้องอยู่กินข้าวเย็น

 

            “แล้วแม่จะนอนค้างอีกคืนด้วยไหมครับ ?

 

            “ก็แล้วแต่พ่อเขาหันไปมองหน้าคนด้านหลัง ก่อนจะได้ยินเสียงถอนหายใจ ไม่มีคำตอบมีเพียงแค่การดันหลังให้เดินไปที่ห้องอาหาร ตอนนี้ถึงเวลาทานอาหารเย็นแล้ว ถ้ามัวแต่ช้าอาหารก็คงชืดหมด เขาอยากให้แม่นายได้ลิ้มรสอะไรใหม่ๆบ้าง หลังจากที่ต้องกินข้าวต้มมาตลอดทั้งวัน

 

            แถมยังถูกกอดรัดจนลืมวันลืมคืน เลยไม่ได้ไปรับลูกที่มหาลัย

 

            ดีหน่อยที่ควานลินไม่ได้พูดอะไร สงสัยคงจะลืมเหมือนกัน เห็นเมื่อเช้าเซฮุนบอกว่าควานลินขี่รถไปเอง มันก็ดีแล้วจะได้ไม่ต้องให้ใครไปเอารถกลับ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังกลับมาตรงต่อเวลา มันก็ไม่มีอะไรที่น่าห่วงเลยสักนิดเดียว

 

            เป็นช่วงเวลาที่น่าเก็บเกี่ยวมากที่สุด

 

            แล้วนี่ได้ไปเที่ยวซนที่ไหนหรือเปล่า

 

            อ๊ะ !”

 

            “เรียนเสร็จแล้วก็กลับมาเลยใช่ไหมลู่หานถามควานลินด้วยความห่วงใย เลี่ยงที่จะพูดเรื่องจีฮุนออกไป เพราะเดาได้ว่าเซฮุนยังไม่รู้เรื่องนี้ หรือไม่บางทีลูกชายของเขายังไม่อยากเปิดตัว ควานลินหันมายิ้มให้แม่เขา พยักหน้าเป็นคำตอบ แอบขยิบตานิดหน่อยเป็นเชิงรู้กัน

 

            เล่นเอาพ่อเขาต้องกระแอมสองครั้งเป็นการเรียกให้สนใจอาหารตรงหน้า

 

            วันนี้เรียนหนักมากเลยครับแม่ มีแต่วิชาหนักๆ

 

            “ถ้าไม่ไหวก็พักบ้างนะลูก อย่าฝืนเกินไปเดี๋ยวจะปรับตัวไม่ทันว่าอย่างเข้าใจลูก ผิดกับพ่อที่ถ้าพูดออกไปมีหวังโดนสั่งให้เรียนพิเศษเพิ่มเป็นแน่ เซฮุนเองก็เหมือนกัน อย่ามัวแต่โหมงานหนักจนไม่ดูแลตัวเองนะ เหนื่อยก็พัก รู้ว่างานเยอะแต่ก็ต้องมีเวลาหยุดพักบ้าง

 

            “ก็ถ้าคนแถวนี้ตั้งใจเรียนแล้วมาช่วยบริหาร งานของฉันก็คงลดลงบ้าง

 

            “อะ...

 

            “ไม่ใช่มัวแต่ไปเที่ยวเล่นเถลไถลที่ไหน อะไรที่ทำแล้วช่วยครอบครัวไม่ก็อย่าทำบรรยากาศบนโต๊ะอาหารถึงกับหม่นหมองไปเลยเมื่อเซฮุนพูดแบบนั้น แถมยังจับจ้องไปที่คนที่เขาพาดพิงอีกต่างหาก ทำเอาควานลินถึงหน้าเจื่อนไปเลยทีเดียว คิดอะไรให้เกิดประโยชน์บ้างนะ คนส่งเรียนเขาจะได้ไม่เหนื่อย

 

            “เซฮุนลู่หานปรามทาบมือลงกับแขนขาวเป็นการขอให้หยุด อย่าทำบรรยากาศเสียสิ ขอร้องเถอะ

 

            “ก็แค่พูดเตือนไว้

 

            “…”

 

            “จะได้รู้ว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำน้ำเสียงนั้นสะเทือนเข้าไปในหัวใจ ถึงอย่างนั้นลูกชายก็ยังเก็บอาการ เพราะการแสดงความอ่อนแอออกไป นอกจากจะไม่ได้รับการเห็นใจแล้ว ยังทำให้ตัวเองดูน่าสมเพชมากด้วย รีบกินแล้วก็ขึ้นไปนอนซะ พรุ่งนี้มีเรียนเช้า และฉันต้องรีบไปทำงาน

 

            “งั้นฉันควรกลับไปก่อนไหม

 

            “ไม่ต้องไป

 

            “แต่...

 

            “ไว้พรุ่งนี้ฉันจะไปส่งที่คอนโดคำพูดนั้นเหมือนกับการรั้งไว้กลายๆ ทำให้อีกฝ่ายยิ้มออกมาเล็กน้อย ลูบมือร่างสูงไปมาแล้วหันไปสนใจลูกชายต่อ เขาไม่อยากให้พ่อใจร้ายกับเด็กน้อยของเขามากเกินไป อยากให้รักกันเข้าไว้ การต่อว่าไม่ใช่การรักษาแผลใจที่ดี

 

            ลู่หานตักอาหารให้ทั้งพ่อและลูกสลับกัน เป็นโมเมนต์ที่เขาอยากทำมากที่สุดตั้งแต่จากไป พอคิดว่าพรุ่งนี้จะทำไม่ได้ก็แอบรู้สึกใจหาย ไม่อยากให้เวลาในตอนนี้ผ่านไปเลยสักนิด

 

            ระหว่างที่ทานอยู่ เสียงมือถือของลู่หานก็ดังขึ้น ส่งผลให้เจ้าตัวต้องออกไปรับเนื่องจากเป็นเลขาจากบริษัท เสียงภาษาจีนที่ไม่ค่อยได้ยินนักดังอยู่ไม่ไกล เซฮุนจับใจความได้คร่าวๆมันเกี่ยวกับธุรกิจอะไรสักอย่างที่มีคนต้องการซื้อต่อ

 

            ดูเหมือนว่าอีกไม่นานลู่หานต้องกลับจีน

 

            โทษทีนะ ธุระนิดหน่อย

 

            “…”

 

            “เมื่อกี้คุยกันถึงไหนแล้วนะหันไปยิ้มให้ลูกชายจำได้ว่ากำลังเล่าเรื่องในห้องเรียนให้ฟังอยู่ ควานลินก็เล่าต่อเขาไม่รู้ว่าภาษาจีนที่แม่พูดหมายความว่าไง ถึงจะเกิดตอนที่พ่อแม่ไปฮันนีมูนที่ไต้หวัน ก็ใช่ว่าจะเรียนรู้ภาษาได้ พอหนึ่งขวบปั้ปก็ย้ายกลับมาอยู่เกาหลียาวไป

 

            ตอนที่แม่อยู่ก็ยังไม่ทันได้สอนภาษาจีนขั้นลึกด้วยสิ

 

            มีอะไรหรือเปล่าครับแม่ ทำไมดูซีเรียสจัง

 

            “ไม่มีอะไรนิครับเจ้าชายของแม่ แค่งานด่วนนิดหน่อยเท่านั้น

 

            “…”

 

            อีกสามวันแม่จะกลับจีนครับ และคง...ไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเป็นเดือน

 

LOADING 100 PER

เจิมรอลางร้ายของดวงดาว พร้อมกันหรือยัง !

รอเยอะอัพไวนาจา !

ใครไปงานหนังสือก็ฝากไปจับจองนิยายเรื่องแรกในชีวิตของเอลด้วยน้า เปิดขายวันที่ 1 เมษา ที่บูท N11โซน C1 ที่สำคัญเอลไปแจกลายเซ็นวันนั้นด้วย เวลา 12.30-14.00 นาจา ใครมาก็ได้มาเด้ออ

ดราม่ายังมีให้กินตลอด ตอนนี้จะเป็นยังไงน้อคงต้องลุ้นกัน

อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยน้า รับรองว่าดราม่าหนักเกินบรรยาย !

งานนี้จะร้าวขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้หลินฮุนผู้ยากรัก !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ดาวคล้องรัก

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

986 ความคิดเห็น

  1. #965 jhoon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 17:47

    ตอนนี้คือมีคุณคอยยึดเหนี่ยวจิตใจ TT มันต้องผ่านไปด้วยดี

    จีฮุนก็ชอบควานลิน >____< แบบตอนแรกไม่แน่ใจ เจ้าหลินจีบเก่งใช้ได้ 55

    #965
    0
  2. #552 31yuphaphon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 21:19
    ได้กลิ่นมาม่าลอยมาแต่ไกล~~
    #552
    1
    • #552-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      5 เมษายน 2561 / 07:04
      หอมไหมจ้ะพี่จ๋าา
      #552-1
  3. #551 Vviw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:22
    จะแยกจากกันแล้ว งื้อ ดราม่ามาแน่เลย ื้อออออออ
    #551
    1
  4. #550 Dearcb (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 00:38
    เตรียมน้ำตาไว้รอเลยฮือออ
    #550
    1
  5. #549 EARNCY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 23:03
    ดราม่าแน่นอน ฮืออออออออ
    #549
    1
  6. #548 P-praery (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 20:49
    ลู่ไม่อยู่นังพ่อต้องทำไรแผลงๆ
    #548
    1
  7. #547 AoM_PimtongG (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 19:42
    ถ้าคุณแม่ไปแล้ว ก็กลับมาไวๆนะ คนอ่านคิดถึง
    #547
    1
  8. #546 _ _ _ m _ _ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 17:23
    คุณแม่จะกลับแล้วว เห็นเค้าลางความดราม่าเพิ่มมาแต่ไกลเลย ฮือออ ;_;
    #546
    1
    • #546-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      3 เมษายน 2561 / 18:10
      เต็มท้องอืดดด
      #546-1
  9. #545 PPSnook (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 17:03
    คุณแม่จะกลับแล้ววว คุณพ่อจับขังจนครบสามวันเลย
    ส่วนควานลินก็หวานจัง แต่อย่างแดเนียลบอกปัญหาเกิดจากการปฏิบัติตัวของควานลินเอง เฮ้อ...
    #545
    1
    • #545-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      3 เมษายน 2561 / 18:10
      ทำแบบนั้นไม่ได้555555
      สงสารน้องจัง
      #545-1
  10. #544 Dearcb (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:22
    ควานลินทำให้เราเขินนอ่ะ
    #544
    1
  11. #542 P-praery (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 21:36
    ขอเกลียดเซฮุนล่วงหน้า555
    #542
    1
  12. #541 _ _ _ m _ _ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 17:51
    ไม่ดราม่าได้ไหม ;__;
    #541
    1
  13. #540 pararxmjy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 15:34
    อะฮรึกกก สนุกมากกก มาไวๆนะคัพ
    #540
    1
    • #540-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      1 เมษายน 2561 / 09:00
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #540-1
  14. #539 P-praery (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 08:31
    ดราม่าแน่ๆ;_____;
    #539
    1
    • #539-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      30 มีนาคม 2561 / 17:58
      จะเหลือเหรอออ
      #539-1
  15. #535 $.FABL 0F GIRL.$ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 14:44
    เมียกลับมา ยอมอ่อนลงให้นี่ก็ดีแค่ไหนแล้ว ได้คืบเอาซอกไม่ได้นะคะหนู
    #535
    1
  16. #534 EARNCY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 12:56
    เศร้าแน่ๆ ฮืออออออ
    #534
    1
  17. #533 Dearcb (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 12:18
    ไม่อยากให้ดราม่าอ่ะฮือออ
    #533
    1
    • #533-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      29 มีนาคม 2561 / 19:05
      ต้องดราม่านะ ฮืออออ
      #533-1
  18. #532 Gorkam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 08:26
    โอ้ยยยย นี่ถ้าดราม่ามาจริงๆร้องเลยนะ กำลังทีความสุขกันเลยอ่าาาา
    #532
    1
  19. #531 un-til_dawn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 08:25
    ไม่อยากกินมาม่าอ่ะ คิดว่าฮุนฮานต้องทะเลาะกันเรื่องลูกแน่นอนนนนนนนนน แต่เอาจริงๆคนที่ต้องปรับเปลี่ยนคือเซฮุนป้ะ ลูกมีคนที่รักก็คอยเป็นห่วงมองอยู่ห่างๆก็พอ ไม่ใช่ไปกะเกณฑ์ทุกอย่างในชีวิตลูกแบบนี้ ถ้าจะโดนเมียทิ้งอีกรอบก็สมควรแล้ว แต่คราวนี้ถ้าลู่หานตะไปอยากให้เอาควานลินไปด้วยยยย คนอย่างเซฮุนจะต้องลองไม่เหลือใครดูบ้าง จะได้รู้สึก เผื่อจะคิดได้บ้าง
    #531
    1
    • #531-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      29 มีนาคม 2561 / 19:04
      ปวดร้าวแทนจริงๆ แต่ก็ต้องอดทนสู้ต่อไป
      สักวันจะเป็นของเราเอง
      #531-1
  20. #530 aomhhkd (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 13:04
    เรื่องมันเศร้าขอเหล้าเข้มๆค่ะ ฮือออ
    #530
    1
  21. #529 Dearcb (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 22:59
    เหมือนจะมาม่าอีกแง้วส
    #529
    1
  22. #528 ๋JellyYellowDuck (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:31
    เปลี่ยนเป็นยำยำช้างน้อยรสดังเดิ่มได้ไหมคะไม่เอาม่าเเล้ว YㅅY
    #528
    1
    • #528-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      28 มีนาคม 2561 / 06:53
      ยังไงก็ต้องกินจนอืดอยู่ดี55555
      #528-1
  23. #527 _ _ _ m _ _ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 15:04
    รอค่าาาาา ปล.ไม่ม่าได้ไหมㅠㅠ
    #527
    1
  24. #526 Jira (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 11:03
    อยากอ่านแล้ววว รอๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #526
    1
    • #526-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      27 มีนาคม 2561 / 14:56
      จะรีบมาอัพน้า
      #526-1
  25. #525 march47 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 10:12
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #525
    1
    • #525-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      27 มีนาคม 2561 / 14:56
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #525-1