SIN BRETHREN บาปรัก | MARKBAM [END]

ตอนที่ 14 : บาปรักครั้งที่ 13 : เธอก้าวเข้ามา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    2 ก.ย. 59

SIN BRETHREN  : CHAPTER 13

บาปรักครั้งที่ 13 : เธอก้าวเข้ามา

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

            “อะ...อะไรนะผมเบิกตากว้างถามเสียงสั่นอย่างไม่เชื่อหู มะ...เมื่อกี้คุณแม่ว่ายังไงนะครับ...

 

            “แม่บอกว่ามาร์คอยู่โรงพยาบาล

 

            “…”

 

            “เขากรีดข้อมือตัวเองใบหน้าสวยระบายยิ้มบางอย่างอ่อนโยนราวกับว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับท่าน ทั้งๆที่ความจริงนั้นมันถือเป็นเรื่องใหญ่มาก คุณแม่ของพี่มาร์คปรายตามองแก้วไวน์บนโต๊ะก่อนจะยกมันขึ้นมาจิบนิดหน่อย จากนั้นก็วางลง

 

            ทว่าไม่รู้เพราะอะไร ร่างกายผมกลับสั่นตอนที่ท่านตวัดนัยน์ตาดุดันที่เปื้อนรอยยิ้มมามองผม

 

            แม่อยากรู้จังว่าใครที่ทำให้ลูกชายแม่เป็นหนักขนาดนี้คุณแม่ถามพลางทำหน้าครุ่นคิด คงต้องเป็นคนที่สวยหรือไม่ก็ดีมากแน่ๆ ถึงทำให้ลูกชายแม่หลงหัวปักหัวปำ หน้ามืดตามัวทำร้ายตัวเองได้ลงคอเล่นเอาแม่อดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าเกิดพ่อเขาไม่เข้าไป มาร์คจะอยู่หรือตายกัน

 

            “…”

 

            “แบมแบมพอรู้ไหมว่าคนที่พี่มาร์คชอบคือใคร ? ผมแอบสะดุ้งเล็กน้อยตอนที่เผลอสบเข้ากับนัยน์ตาสีสวยนั้น มันเหมือนกับว่าท่านกำลังบังคับให้ผมพูดออกมาโดยการใช้สายตาคาดคั้นเอาไว้ แน่นอนว่าผมไม่คิดจะพูดออกไปเพราะพี่มาร์คไม่ได้ชอบผม

 

            เราไม่ได้เป็นอะไรกัน แม้ผมจะรู้...

 

            รู้ว่าตัวเองคือต้นเหตุของเหตุการณ์ครั้งนี้ แต่ผมก็ไม่อยากยอมรับ

 

            ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองมีอิทธิพลมากพอสำหรับคนคนนึงที่ทำร้ายผมตลอดมา คนที่ข่มเหงผมโดยไม่สนว่าผมจะเจ็บใจแค่ไหน คนที่ทำให้ผมช้ำใจ และคนที่ดูแลผมโดยที่ผมไม่เคยขอร้องให้เขามาเห็นใจ ถึงจะต่อต้านไม่ได้แต่ผมก็รู้ว่าบางครั้งการกระทำของเขามันก็ไม่ได้เลวร้ายไปซะหมด

 

พี่มาร์คมีทั้งด้านดีและด้านที่เลวร้าย เพียงแค่บางทีผมก็มองเขาในแง่ร้ายมากเกินไป

 

            มากไปจนทำให้เขาเป็นแบบนี้...

 

            แต่แม่ว่าคงไม่ใช่คนไกลตัวเท่าไหร่หรือบางทีคนที่ทำร้ายจิตใจพี่มาร์คก็คงเป็นคนแถวนี้ร่างกายผมแข็งทื่อตอนที่คุณแม่ลุกขึ้นยืนค่อยๆเดินมาหาผมที่ยังคงนิ่งอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเธอไม่ได้มีรอยยิ้มอีกต่อไปแล้วหากแต่มันเต็มไปด้วยความเรียบตึงแสดงถึงความไม่พอใจ

 

            ท่านเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม มองผมด้วยแววตามาดร้าย...

 

            หรือถ้าให้พูดความจริง คนที่ทำร้ายพี่มาร์คคงเป็นคนที่ยืนอยู่ตรงนี้...ตรงหน้าแม่

 

            “ผม... ริมฝีปากผมเม้มเขาหากันแทบจะทันทีรู้สึกใจเต้นถี่ไม่เป็นส่ำ ผู้หญิงตรงหน้าทำให้ผมหวาดกลัวเขายิ่งตอนที่เขาเอื้อมมือมาเกลี่ยแก้มผมเบาๆ ไล่สายตาราวกับว่าผมคือของล้ำค่าที่หาดูได้ยาก ผมไม่กล้าแม้แต่จะเบี่ยงหน้าหลบเหมือนถูกร่ายมนต์สะกดให้ยืนอยู่กับที่

 

            ผมอยากจะวิ่ง วิ่งหนีไปตอนนี้

 

            ทว่าร่างกายไม่รักดีกลับไม่คิดขยับเลยสักนิดเดียว พลันสติผมก็คืนร่างหลังจากที่เผลอจมกับความกลัวอยู่นานเพราะคำพูดของตรงหน้ากระชากให้ผมกลับมาฟังคำพูดของเธอ

 

            อยากไปเยี่ยมมาร์คไหม ?

 

            “ผม...

 

            “ถ้าอยากไปแม่ก็ไม่ห้าม

 

            “…”

 

    แต่ถ้าไม่อยากให้พี่เขาช้ำไปมากกว่านี้ แม่ว่าเราอย่าไปเยี่ยมพี่เขาดีกว่าเพราะเขาคงไม่อยากเห็นคนที่ทำร้ายจิตใจเขาหรอกคุณแม่ยิ้มหวานแล้วผละออกไปทำท่าเหมือนจะไปทานข้าวต่อ แต่ก็เหมือนท่านนึกอะไรออกเลยหันมาพูดกับผมอีกรอบว่า อีกอย่างแม่ว่าเราไม่ต้องไปหรอก

 

“…อะ

 

เพราะป่านนี้พี่เขาคงมีความสุขดีกับคนที่ดูแลเขาอยู่

           

            อะไรนะ...

 

@โรงพยาบาล

 

            หลังจากตอนนั้นมันก็เหมือนกับผมทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ คุณแม่สั่งคนให้ไปส่งผมที่โรงเรียนโดยไม่ถามไถ่ แน่นอนว่าระหว่างทางไปผมนั่งคิดอะไรไปมาจนในหัวที่ว้าวุ่นไปหมด แต่ผมก็ยังไม่รู้คำตอบของคำพูดคุณแม่ที่พูดกับผมแบบนั้น

 

            ไม่ต้องไปเหรอ ?

 

            มีคนดูแลเหรอ ?

 

            มันหมายความว่าไง ?

 

            และใช่เพราะความสงสัยเลยทำให้ผมแอบออกมาจากโรงเรียนตรงมาที่โรงพยาบาลที่พี่มาร์ครักษาตัวอยู่ ต่อให้ผมไม่อยากรู้ว่าใครคือคนที่มาดูแลพี่มาร์ค แต่ผมก็ยังอยากรู้ว่าตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง การที่เราไม่รับรู้เรื่องครอบครัวเลยมันเป็นไม่ได้

 

            ถึงสถานะตอนนี้ของเรามันจะอธิบายยาก ทว่าไม่ว่ายังไง...

 

            พี่มาร์คก็คือพี่ชายผมอยู่ดี

 

            502... ผมไล่สายตามองเลขที่ติดไว้ตรงประตูพร้อมกับชื่อผู้ป่วยที่อยู่ในห้องนั้น พอพบห้องที่ตามหน้าผมก็ไปยืนอยู่หน้าห้องลังเลว่าควรจะเข้าไปดีไหมเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่อยากเห็นหน้าผมเนื่องจากเรื่องเมื่อวานทำให้เราสองคนเหมือนแตกหักกันแบบคาราคาซัง

 

            ก่อนหน้านี้ด้วยความอยากรู้ผมเลยไปถามคุณหมอที่ช่วยพี่มาร์คไว้ เขาบอกว่าร่างสูงปลอดภัยแล้วไม่ต้องเป็นห่วงอะไร อยู่ให้น้ำเกลือฟื้นฟูสภาพจิตใจและร่างกายสักสองสามวันก็กลับบ้านได้

 

            ไม่อยากยอมรับ แต่ผมโล่งใจที่ได้ยินแบบนั้น...

 

            ถึงกระนั้นผมก็ยังไม่กล้าที่จะเข้าไปอยู่ดีเลยชะเง้อหน้ามองผ่านผ่านกระจกที่สามารถมองเห็นผู้ป่วยในห้องได้แล้วพบว่าเขาหลับอยู่ ในห้องก็ไม่มีใคร ตอนนี้ผมไม่ต่างจากผู้ก่อการร้ายที่มองซ้ายทีขวาทีจากนั้นก็เปิดประตูที่เคยปิดสนิทเข้าไป

 

            ฝีเท้าผมหยุดลงไม่ไกลจากเตียงที่พี่มาร์คนอนอยู่ ใบหน้าของร่างสูงดูอิดโรยระคนอ่อนล้าจนน่าสงสาร เขาดูเหมือนเผชิญอะไรมาหลายอย่างจนใครๆก็ไม่สามารถเข้าถึงเขาได้ ผมไล่สายตามองมือของเขาที่มีผ้าพันแผลพันไว้ มันยังมีเลือดซึมออกมานิดหน่อย

 

            ชั่วขณะนึงหัวใจผมมันปวดร้าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เหมือนกับเจ็บปวดที่ต้องมาเห็นเขาในสภาพนี้

 

            ผมไม่กล้าคิดว่าตัวผมจะมีอิทธิพลกับเขามากขนาดนี้

 

            ไม่กล้า...

 

            ไม่กล้าคิดจริงๆ...

 

            พี่มาร์ค…” ผมเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วป้องกันไม่ให้เขาตื่นมาเจอผมในตอนนี้ก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือไปจับมือข้างที่มีผ้าพันแผลของเขาเอาไว้ ความอุ่นร้อนแผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือของผม มันทำให้ผมเม้มปากแน่นสะกดกลั้นความอ่อนแอของตัวเอง ผมคุกเข่าลงยกมือเขามาแนบแก้มผมช้าๆ

 

            ผมไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าทำ แต่ผมกลับห้ามตัวเองไม่ได้

 

            น้ำตาของผมมันไหล...พร้อมกับที่หัวใจผมมันสั่งให้เอ่ยออกมา

 

            แบมขอโทษ…”

           

            ... ไม่มีถ้อยคำใดๆหลุดออกมาจากริมฝีปากเนียนที่ปิดสนิท มีเพียงแค่แรงบีบที่ตอบสนองที่ฝ่ามือเท่านั้น ผมคิดว่าเขาน่าจะได้ยินหรือไม่ก็แค่ปฏิกิริยาตอบโต้พอให้เรารู้สึกเท่านั้น ถึงกระนั้นผมก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ผมแนบริมฝีปากตัวเองลงกับหลังมือของเขา

 

            แผ่วเบาและอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้...

 

            พลันร่างกายก็ชะงักเมื่อเสียงปิดประตูแว่วดังเข้ามาในหูทำให้ผมรีบปาดน้ำตาหันไปมองผู้มาใหม่ ตอนแรกก็คิดว่าคงเป็นคุณพ่อที่มาเฝ้าพี่มาร์คไว้ตั้งแต่เมื่อคืนที่เกิดเรื่อง น่าแปลกที่ผมไม่รู้เรื่องนี้เลยจนถึงเช้าราวกับว่าพวกเขาจงใจปิดผมไม่ให้รู้เรื่องนี้

 

            ทว่านั่นไม่ใช่ประเด็นในตอนนี้

 

            สิ่งที่เป็นประเด็นในตอนนี้คือผู้หญิงตรงหน้าที่ยืนอยู่ข้างคุณพ่อต่างหาก

 

            นัยน์ตาสีน้ำตาลสวยไล่สายตามองผมอย่างแปลกใจระคนตกใจนิดหน่อยที่เห็นผม ใบหน้าสวยได้รูปนั้นแสดงความตื่นตระหนกแต่ก็ไม่ได้ตะโกนโหวกเหวกอะไรออกมา บางทีเธอคงเห็นว่าคุณพ่อผมไม่ได้มีท่าทีตกใจอะไรที่เห็นผมอยู่ในห้อง เธอเลยคิดว่าผมกับท่านรู้จักกัน

 

            แน่นอนว่าคุณพ่อนั้นย่อมแปลกใจที่เห็นผมมาที่นี่โดยไม่บอกใครเลย

 

            แบมแบม พ่อนึกว่าลูกไปโรงเรียนแล้วซะอีก

 

            “ผม...ผมมาเยี่ยมพี่มาร์คน่ะครับผมระบายยิ้มบางที่ดูอ่อนล้าให้กับบุรุษตรงหน้า พยายามที่จะฝืนยิ้มให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด ทว่าอีกฝ่ายก็คงรู้ว่าผมรู้สึกแย่แค่ไหนในตอนนี้ แต่ผมจะกลับแล้วล่ะครับ ตอนบ่ายมีสอบ ผมควรมาหาพี่เขาใหม่ตอนเย็น

 

            “ถ้าลูกเป็นห่วงพี่เขา พ่อโทรไปลาหยุดกับทางโรงเรียนให้ก็ได้นะ

 

            “ไม่เป็นไรครับคุณพ่อ แค่เห็นพี่มาร์คปลอดภัยผมก็สบายใจขึ้นแล้ว ผมยกมือห้ามตอนที่ท่านทำเหมือนจะล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของตัวเองก่อนจะเลื่อนสายตาไปสบกับผู้หญิงข้างๆที่ยังคงไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้

 

            ส่งผลให้คุณพ่อที่เหลือบสายตาไปเห็นพอดีเลยรีบแนะนำให้เธอเข้าใจ

 

            โทษทีนะหนูแจซอล อาลืมแนะนำลูกชายอีกคนของอาให้เรารู้จัก

 

            “อ่า...ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณอา หนูแค่ตกใจนิดหน่อยคิดว่า...เป็นรุ่นน้องของพี่มาร์คเขาหญิงสาวตอบกลับพร้อมส่ายหน้าเป็นเชิงไม่เอาโทษกับพ่อผม ดูจากสรรพนามและการพูดคุยแล้วเธอน่าจะสนิทกับคุณพ่อพอตัวเลย รวมถึงน่าจะรู้จักพี่มาร์คเป็นการส่วนตัวด้วย

 

            แต่...พี่มาร์คไม่มีเพื่อนผู้หญิงนิ

 

            แล้วเธอ...?

 

            โทษทีนะโทษที นี่แบมแบมลูกชายของอาเอง เขาเป็นน้องชายต่างแม่ของมาร์คคุณพ่อแนะนำผมให้ แจซอลรู้จักทำให้เธอหันมายิ้มให้ผม ซึ่งผมก็ยิ้มตอบแบบงงๆให้เธอเหมือนกัน จากนั้นคุณพ่อก็หันมาหาผมแนะนำเธอให้ผมรู้จักตอบ แบมแบม นี่พี่แจซอล ลูกสาวเพื่อนพ่อเอง

 

            “ยินดีที่ได้รู้จักครับ

 

            “เช่นกันจ้ะเธอยิ้มให้ผมอย่างเป็นมิตร ยอมรับว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ดีที่สุด เพิ่งได้เจอตัวจริงน้องชายพี่มาร์คเป็นครั้งแรก ดูน่ารักกว่าที่คิดอีกนะคะเนี่ยสมกับที่คุณอาพูดถึงบ่อยจริงๆ

 

            “ใช่ไหมล่ะ แบมแบมเขาเป็นเด็กดีมากเลยนะ อามั่นใจว่าเขาจะไม่ทำให้ใครเดือดร้อนผมแอบขมวดคิ้วนิดหน่อยตอนที่ได้ยินแบบนั้น คุณพ่อเดินมาจับไหล่ผมก่อนจะดันให้ผมไปยืนอยู่ตรงหน้าแจซอล แบมแบมต้องทำความรู้จักพี่แจซอลเอาไว้นะเพราะอีกไม่นานเราก็จะมาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว

 

            “เอ๊ะ ?ผมอุทานรีบหันขวับมองหน้าคุณพ่อแทบจะทันที คุณพ่อหมายความว่าไงครับ ?

 

            “อ้าว แม่เขายังไม่ได้บอกเรื่องพี่แจซอลกับเราอีกเหรอ ?

 

            “บอก ?ผมทวนคำนั้นอย่างไม่เข้าใจ บอกอะไรครับคุณพ่อ ?

 

            ก็บอกเรื่องที่พี่แจซอลเขาจะมาเป็นคู่หมั้นของพี่มาร์คไง พ่อกับแม่จองตัวพี่เขาไว้นานแล้วนะ

 

LOADING 100 PER

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบมคนบาปนะครัช

เมื่อพูดถึงความเลวของพี่มาร์ค อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 ? themy butter

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,745 ความคิดเห็น

  1. #1717 Bporsche (@Porsche_poshh) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 07:14
    กรี๊ดดดดดด อย่ามายุ่งกับมาร์คนะ
    #1,717
    0
  2. #1682 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 23:19
    มีแต่คนพยายามขัดขวาง เฮ้ออ
    แบมสู้ๆนะ
    #1,682
    0
  3. #1643 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 17:40
    ถามมาร์คแล้วเหรอจะหาคู่หมั้นให้น่ะ
    #1,643
    1
  4. #1612 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 08:42
    แบมสู้ๆนะลูก
    #1,612
    1
  5. #1584 999966669696 (@999966669696) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 00:38
    😢😢😢😢😢😢
    #1,584
    1
  6. #1568 JJaneBBJK_97 (@JJaneBBJK_97) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 23:27
    เอาเข้าไปเด้ออออ
    #1,568
    1
  7. #1545 THE-ARK-MTBB (@GBG712) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 14:23
    สงสารแบมอ่ะ เหมือนคนรอบตัวพยายามทำลายน้อง
    #1,545
    1
  8. #1501 rabbit998 (@rabbit998) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 21:50
    อย่าบอกนะว่าพ่อก็ร้ายด้วย "อามั่นใจว่าเขาจะไม่ทำให้ใครเดือดร้อน"คืออะไร?
    #1,501
    1
  9. #1462 Aely (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:34
    คู่หมั้นมาร์คเหรอ????
    #1,462
    1
  10. #1038 nattwichya (@nattwichya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 21:30
    ถถถ คนแต่งเป็นใคร!รายงานตัวหน่อย มาม่าไซส์จำโบ้เลยนะเนี่ย);
    #1,038
    1
  11. #1004 ชื่อ เฟิิร์น (@fernfern1f) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:13
    เห้ออออ เหนื่อยใจกับครอบครัวนี้ค่ะ -.--
    #1,004
    1
  12. #821 3308934082 (@3308934082) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 15:42
    ตรูปวดหัวววว-_-
    #821
    1
  13. #772 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 22:08
    อยากจะตบแม่พี่มาร์คแบมก็รู้ใจตัวเองสักทีเหอะจะต้องให้เขามาฉกพี่มาร์คไปก่อนรึไง
    #772
    1
  14. #745 pex (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 15:12
    เขาแอบรักกันดีอยู่เล้ว มาพรากพวกเขาออกทำไม...

    ต่อไปมีแตเรื่องเศร้าๆแน่เลย
    #745
    1
  15. #514 YOk_spwde (@YOk_spwde) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 20:07
    ให้ตายนเถอะ !!!!นังแม่มด
    #514
    1
  16. #513 Mikimiki015 (@vip_minmy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 06:54
    นังแม่มดใจร้าย
    #513
    1
  17. #512 Kantida2545 (@Kantida2545) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 00:57
    ไม่นะะ ม่ายยยยยยยยย
    #512
    1
  18. #511 MOOKMARIN (@marin2222) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 15:51
    ไม่น้ะโว้ยยยยยยยยยยยย
    #511
    1
  19. #510 OomSiraprapa (@OomSiraprapa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 06:55
    ดราม่าได้อีกก
    #510
    1
  20. #509 Tabtimva (@Tabtimva) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 02:48
    อึ้งเลยไงจู่ๆคุ่หมั้นพี่มาคก้มาทำใจไม่ทันเลย
    #509
    1
  21. #508 praneekukku (@praneekukku) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 23:52
    เครียดมันเจ็บปวด!!!!
    #508
    1
  22. #507 pinlprd99 (@pinlprd99) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 21:33
    มันเจ็บอ่ะ เจ็บเกินไป รับไม่ไหว สงสารแบมอ่ะ น้ำตาไหลเลย~ ทำไมต้องเป็นแบบนี้?
    #507
    1
  23. #506 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 21:21
    ทำไมใครๆก็ใจร้ายกับแบมกันหมด
    #506
    1
  24. #505 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 19:58
    อ่าาาา แล้วแต่เลยยยย แง้งงงงง ไม่ยอมมมม แล้วแต่ไม่ได้ 55555 มาร์คฟื้นมาอาลาวาดดด จะเป็นมาร์คนอนซมไม่ได้นะ #นี้ฉันเห็นมาร์คเป็นอะไรเห็นใจมาร์คหน่อยมาร์คเจ็บอยู่ 555555

    มีผู้หญิงมาดูแลแล้วแบมคงไม่จำเป็นแล้วมั้งงงงง ~
    #505
    1
  25. #503 Sumalee_Amii (@Sumalee_Amii) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 19:29
    เห้อ มาร์คจะตกลงไหม สงสารแบม แม่มาร์คน่าลากไปลงเหวมากกกกกก 
    #503
    1