'ปลื้มคนโปรด' (Yaoi) [สนพ.Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 534,810 Views

  • 8,036 Comments

  • 24,034 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    129,922

    Overall
    534,810

ตอนที่ 7 : ปลื้มคนโปรด 6 : โปรดตัวเท่าไหล่ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3659 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61

ปลื้มคนโปรด 06 : โปรดตัวเท่าไหล่

#ปลื้มคนโปรด

 

            คนโปรดเดินจากมาโดยไม่พูดอะไรต่อ เรื่องของแฟนเก่าเขาไม่มีสิทธิ์ไปจุ้นจ้าน จะตักเตือนก็ลำบากเพราะไม่ได้สนิทอะไรกันขนาดนั้น หนำซ้ำยังรู้สึกเหมือนโดนเหม็นขี้หน้า จะทำอะไรก็แลดูจะโดนต่อว่าตลอดเวลา คนโปรดเลยหลีกเลี่ยงออกมาดีกว่า

 

            อย่างน้อยมันก็ทำให้เขาไม่เจ็บใจเพิ่ม

 

            มาแล้วเหรอวะ ช้ากว่าพวกกูอีก เสียงตั้มทำลายสติ ส่งผลให้คนที่เดินคิดอะไรมาเรื่อยๆ จนถึงหน้าห้องอาจารย์นัดไว้หลุดจากภวังค์ ไหนมึงบอกว่าจะมาคุยก่อนไง พวกกูก็อุตส่าห์รีบมาเสริมทัพ แต่เสือกมาทีหลัง ไปทำไรมาวะ

           

            “มาก่อนแค่แปปเดียว ใส่กูเป็นชุดเลยนะไอ้ตั้ม คนโปรดว่าพลางย่นคิ้วใส่ กูแค่เดินชนคนนิดหน่อยเลยเสียเวลาเก็บของ

 

            “เด๋ออะไรเบอร์นั้นอ่ะ ปีหัวเราะ ไม่ได้รู้เลยว่าเขาเพิ่งเจออะไรมา หรือมึงมัวแต่มองใครอยู่เลยเดินชนคนอื่นเข้า ?

 

            “พี่ปลื้มชัวร์

 

            “เสือกจริง ร่างโปร่งด่าไม่ตอบรับว่าอะไรคือเรื่องจริงบ้าง ถ้ามาก่อนทำไมมึงไม่เข้าไปหาอาจารย์ จะยืนรอให้เขาออกมาด่ามึงที่เลทเวลาหรือไง

 

            “ก็กูจะเข้าแล้วแต่ไอ้ปีบอกว่าให้รอมึงก่อน จะได้มีคนออกหน้าให้

 

            “พวกมึงแม่งไร้ประโยชน์จริงๆ คนโปรดพึมพำก่อนจะโดนตั้มกับปีกอดคอพาโยกไปโยกมาเหมือนเด็กๆ เขาส่ายหน้า รู้หรอกว่าทั้งสองพยายามจะช่วยบิ้วให้อารมณ์เขาดีขึ้น ทั้งที่ก็ไม่ได้รู้ว่าเขาเพิ่งจะปะทะฝีปากกับพี่ปลื้มมา

 

            จริงๆ จะเรียกว่าปะทะดีไหม ก็แค่สวนกลับนิดหน่อยเท่านั้นเอง...

 

            คงโดนเกลียดเพิ่มไปแล้วมั้งป่านนี้

 

            เออ เดี๋ยวรอพี่ว๊ากปีสี่ก่อน พี่เสือบอกว่าจะมาประชุมด้วยจะได้ช่วยพูดกับอาจารย์ให้ ตั้มขัดไว้ตอนที่คนโปรดกำลังจะเปิดประตูห้องพักอาจารย์เขาไป ส่งผลให้เขาเลิกคิ้วใส่

 

            พี่เสือเนี่ยนะ ?

 

            อือ แม่งไลน์มาเมื่อเช้า ว่าพร้อมเปิดไลน์ให้คนโปรดอ่าน ไม่รู้ว่าจะมาเองหรือให้ใครมา เห็นบอกว่าเมื่อวานดื่มหนักไปหน่อยวันนี้เลยแฮงค์ลุกไม่ไหว

 

            “ก็สมควรที่จะแฮงค์ เล่นดื่มซะจนกูนึกว่าจะตับแข็งตาย

 

            “งั้นกูว่าพี่มันคงมาไม่ไหว แต่น่าจะให้ใครมาแทน

 

            “พี่เอง

 

            “หืม ? เสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นทำให้ทุกคนหันขวับไปมองร่างสูงที่เดินมาหา รอยยิ้มหวานถูกประดับอยู่บนใบหน้าตัดกับเสื้อช้อปสีแดงเข้มที่ให้ความรู้สึกดุดันน่าเกรงขาม คนโปรดไล่สายตามองพี่เขาก่อนจะยกมือไหว้ ใบหน้าที่คุ้นตาทำให้เขารู้สึกโล่งใจนิดหน่อยที่อีกฝ่ายไม่ใช่คนที่เขาเพิ่งเจอ พี่เจษ

 

ไงคนโปรด ขอโทษนะที่มาช้า เจ้าของชื่อทำหน้าสำนึกผิด เผอิญพี่แวะเอาข้าวต้มไปให้ไอ้เสือมา อาการมันหนักมากจนพี่นึกว่ามันอกหักซะเอง

 

            “ไม่เป็นไรครับ พี่เขาแก่แล้วควรค่าแก่การดูแล

 

            “ปล่อยมันตายไปก็ไม่แย่เท่าไหร่หรอก พี่เจษหัวเราะให้กับคำพูดหยอกเย้า ที่ทำให้ปีกับตั้มไม่เว้นคนโปรดก็ขบขันตามไปด้วย ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้จริงจังเท่าไหร่ สุดท้ายแล้วคนโปรดก็โทรไปถามว่าพี่เสืออาการเป็นไง พอได้ยินเสียงสดใสก็สบายใจได้

 

            ถึงจะชอบแช่งเล่นแค่ไหน ยังไงก็พี่น้องสถาบันเดียวกันอยู่ดี

 

            เข้าไปกัน

 

            “ครับ คนโปรดขานรับแล้วเดินเข้าไปในห้องพักอาจารย์ที่นัดกันไว้ มีสองแฝดเดินตามหลัง ส่วนพี่เจษเดินตีคู่มาคอยซัพพอร์ตไม่ให้น้องรู้สึกว่าตัวเองต้องนำคนอื่นมากเกินไป ต่อให้น้องจะเป็นเฮดว๊าก แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะต้องแบกรับทุกอย่างไว้หนิ อาจารย์สวัสดีครับ

 

            “อ้าวมาแล้วเหรอ กำลังรออยู่พอดีอาจารย์หันมายิ้ม วางหนังสือที่อ่านอยู่ลงแล้วผายมือให้พวกเขาทุกคนนั่ง นั่งก่อนสิ แล้วค่อยคุยกัน

 

            “พี่เจษนั่งเลยครับ

 

            “ไม่เป็นไร คนโปรดนั่งเถอะ พี่เจษดันน้องให้นั่งลงบนเก้าอี้ เนื่องจากมีสิทธิจำกัดให้แค่สามคนเท่านั้น ตั้มกับปีก็เอาไปแล้วสองตัว เลยต้องมีคนนึงเสียสละยืนฟัง แน่นอนว่าเจษเลือกที่จะทำแบบนั้น เขาโตกว่า คนเป็นพี่ย่อมต้องเสียสละ เล่นเอาคนโปรดต้องยกมือไหว้ ทิ้งตัวลงนั่งขณะที่อีกฝ่ายเคลื่อนตัวมายืนข้างๆ เจ้าตัวเปิดกระเป๋าสะพาย หยิบเอกสารที่ไว้ใช้ในการคุยงานให้อาจารย์ไป

 

            มันคือสถานที่ที่พวกเขาเลือกกันไว้ว่าจะพาพวกปีหนึ่งไป

 

            มีโรงเรียนที่เขาอยากให้เราไปช่วยสอนน้องๆ แล้วก็ตกแต่งโรงเรียนให้ใหม่ ผมคิดว่ามันน่าจะดีกว่าการไปทำกิจกรรมธรรมดาแล้วก็กลับ คนโปรดไม่รีรอที่จะเสนอความคิด เขาหยิบรูปภาพของโรงเรียนขนาดเล็กที่หนึ่งที่ไปค้นหาข้อมูลมาแล้วพบว่าพวกเขาขาดแคลนอย่างหนัก

 

            ไม่ใช่แค่อุปกรณ์การเรียนและเสื้อผ้า มันยังรวมถึงสิ่งที่จะช่วยเสริมสร้างทักษะ ตอนแรกคนโปรดคิดว่าจะพาน้องๆ ไปทะเลกัน อาจจะให้เล่นเกมเหมือนที่พวกปีก่อนๆ ทำ แต่เขารู้สึกว่ามันไม่ได้ส่งผลต่อคนรอบข้างเท่าไหร่

 

            เขาอยากจะให้น้องๆ ได้ทำกิจกรรมที่มีส่วนร่วมกับคนมากมาย ไม่ใช่แค่คนจากสถาบันเดียวกัน เนื่องจากพอเราเรียนจบ เราก็ต้องเจอคนอีกมาก ก่อนจบไปก็ควรจะฝากสิ่งที่เป็นประโยชน์ไว้ให้คนรุ่นหลัง แม้จะเป็นการสอนเด็กๆ วาดภาพระบายสีหรืออะไรเล็กๆ น้อยๆ ก็ตาม

 

ทว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่อะไรหนิ เป็นประสบการณ์ที่ดีด้วย

 

พวกผมจะคิดกิจกรรมที่ให้พวกปีหนึ่งได้ร่วมเล่นกัน รับรองว่าไม่อันตรายแน่นอนครับ

 

อืม...ไอเดียนี่ก็ดีนะ นานแล้วที่ไม่เห็นมีคนทำ ส่วนใหญ่ก็ไปทะเล ไปน้ำตกกัน เหมือนไปเที่ยวแล้วก็กลับกันซะมากกว่า อาจารย์พยักหน้าขณะที่พูดตอบรับ หยิบรูปภาพที่คนโปรดส่งให้ขึ้นมาดู เขาจำได้ว่าเคยมีรุ่นพี่เคยมาขอพาน้องไปแบบนี้เหมือนกัน แต่เป็นคนละโรงเรียน คนละจังหวัด

 

ผลลัพธ์ก็ออกมาน่าพอใจ แต่มันอาจจะน่าเบื่อเกินไปสำหรับเด็กรุ่นใหม่ที่อยากไปเที่ยวมากกว่า

 

แต่ผมก็กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีนะ โรงเรียนนี้อยู่ห่างจากตัวเมืองค่อนข้างมาก ถ้าเกิดมีใครเป็นอะไรขึ้นมากลางคันมันจะลำบาก

 

เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงครับอาจารย์ เรามีทีมพยาบาลเตรียมไว้ให้ พี่เจษช่วยเสริมทัพเพราะปีก่อนเขาก็เป็นคนมาคุยเรื่องพาน้องไปรับน้องนอกสถานที่จนผ่านไปด้วยดีได้ มีแค่พี่อีกปีที่ทำไว้ไม่ดีเท่าไหร่ เขาเกือบเป็นต้นเหตุทำให้มหาลัยนี้ยกเลิกการรับน้องไป

 

            ดีที่ตอนนั้นมีเจษกับปลื้มช่วยคุยให้ สุดท้ายก็เลยได้ไปและมีผลงานดีๆ กลับมา

 

            ผมคุยกับอาจารย์จากแพทย์ศาสตร์ไว้บ้าง เขาบอกว่าจะติดต่อพยาบาลไปกับเราให้ครับ

 

            “ถ้างั้นก็ลองไปสรุปกิจกรรมที่จะสอนน้องมาเสนออีกทีแล้วกัน ถ้ามันโอเคเดี๋ยวอาจารย์จะอนุมัติให้ เจ้าตัวว่าพลางถอนหายใจ แล้วเฟรชชี่ไนท์ที่จะถึงนี่เอาไง ไม่เห็นมีใครมาคุยเรื่องนี้กันเลย

 

            คำถามนั้นทำทุกคนชะงัก เฟรชชี่ไนท์คืองานเลี้ยงสังสรรค์ที่ให้ปีหนึ่งมาเจอกันแล้วทำความรู้จัก จะมีดนตรี มีพวกรุ่นพี่มาแนะนำตัวบ้าง ส่วนใหญ่ก็พวกที่เกี่ยวข้องกับงาน แต่เมนหลักก็แค่อยากให้ปีหนึ่งมาสนุกสนานเท่านั้น

 

            คนโปรดไม่ได้ไปวุ่นวายกับเรื่องนี้ เพราะว่าเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรมาก

 

            ปีสี่เตรียมงานไว้บ้างแล้วครับ ผมกับเพื่อนจะเล่นดนตรีในงานนี้กัน พี่เจษระบายยิ้มบาง น้ำเสียงสุภาพทำให้รอบด้านดูผ่อนคลายไปหมด ไม่แน่ใจว่าอาจารย์จำได้ไหม แต่ไอ้ปลื้มก็จะเล่นในงานนี้ด้วย พวกผมฟอร์มวงกันใหม่ มันจะมาเล่นกีตาร์ให้น่ะครับ

 

            “จริงเหรอครับ พี่ปลื้มจะมาเล่นในงานเหรอ ? คนโปรดหันขวับไปถาม ที่แปลกใจเพราะเห็นพี่ปลื้มขึ้นไปแสดงบนเวทีอยู่ไม่กี่ครั้ง ถ้าไม่โดนขอร้องหรือบังคับ เขาก็จะไม่มีวันทำ จะเอาแต่ยืนมองอยู่ห่างๆ เล่นอยู่กับเพื่อนไม่ก็ไม่ปรากฏตัวมา

 

            ส่วนมากที่เห็นก็ถูกพี่เสือลากมาตลอด ไม่ค่อยฉายเดี่ยวเท่าไหร่

 

            จริงสิ พี่จะโกหกเราทำไม เจษยิ้มขำใส่ พี่เองก็ไปเล่นเบสให้ นี่ก็จะเริ่มซ้อมกันแล้วล่ะ

 

            “ฮู้ย แบบนี้สาวก็เต็มเลยดิพี่ จะเหลือไว้ให้พวกผมบ้างไหมเนี่ย ? ปีทำหน้าหงอแค่คิดว่าสาวๆ จะไปดูพวกพี่เจษกันหมด เขาก็เศร้าจนไม่อยากไปไหน ความคิดที่จะได้สาวหน้าใหม่มาเป็นแฟนกลายเป็นต้องนอนอยู่บ้านกอดหมอนข้าง

 

            ตั้มเองก็ทำหน้าเศร้า เขาเล็งไว้แล้วว่าจะไปขอเบอร์สาวคนไหน ติดแค่ว่าเธอดูจะสนใจกลุ่มพี่ปลื้มมากกว่ากลุ่มที่ชอบว๊ากใส่แบบเขา

 

            เป็นพี่ว๊ากมันก็จะเหนื่อยหน่อยๆ เหมือนกัน

 

            ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก พวกพี่ก็เล่นเอามันเจษรีบแก้ต่าง อีกอย่างพวกพี่เล่นเสร็จก็กลับกัน ไม่อยู่ล่อสาวแบบพวกนายหรอก

 

            “เหมือนโดนด่ายังไงไม่รู้

 

            “นั่นดิ สองแฝดหันไปกระซิบต่างจากคนโปรดที่ส่ายหัวใส่ เขาถอนหายใจพร้อมกับเก็บเอกสาร นัดวันคุยกับอาจารย์อีกครั้งและเตรียมจะลุกกลับไป เดี๋ยวมีเรียนต่อถ้าช้าก็อาจจะถูกเช็ดขาดได้ ว่าแต่ไอ้โปรด ทำไมมึงดูไม่มีรีแอคอะไร

 

            จะให้กูมีรีแอคอะไร มึงก็รู้ว่าเฟรชชี่ไนท์...กูไม่ได้ไปหรอก

 

            “ทำงานอีกแล้วเหรอวะ ?

 

กึก !

 

            “ไม่คิดจะพักบ้างเหรอมึง แม่มึงไม่ว่าหรอกนะถ้ามึงจะใช้เวลากับตัวเองบ้าง

 

            “แต่กูก็อยากใช้เวลากับแม่กูไปนานๆ

 

            “อะ...

 

            “มึงเข้าใจที่กูพูดใช่ไหมไอ้ปี ดวงตาที่สบกันแสดงให้เห็นถึงความจริงจังระคนวอนขอให้เข้าใจ คนโปรดรู้ว่าตัวเองทำงานหนักมากแค่ไหน แต่ถ้าใครมาอยู่ในจุดเดียวกับเขาก็คงไม่ต่างกัน มันอาจจะช่วยให้แม่หายป่วยไม่ได้ ทว่าอย่างน้อยมันก็ทำให้แม่ไม่ต้องทำงานหนักมากนัก

 

          และคุ้มที่จะยื้อแม่ไว้อีกสักนาที

 

            แน่นอนว่าพูดไปแบบนั้นสองแฝดกับพี่เจษเลยหันไปมองหน้ากันนิ่ง เจษไม่ได้รู้เบื้องลึกหนาบางของคนโปรดเท่าไหร่ เคยได้ยินแค่ว่าแม่ของคนโปรดไม่สบาย แต่ไม่รู้ว่าเป็นโรคอะไรคนโปรดถึงไม่ได้ใช้เวลาชีวิตของตัวเองขนาดนี้ ผิดกับตั้มและปีที่รู้ดี

 

            พวกเขาเลยพยักหน้าแล้วตบบ่าสองสามทีเป็นการให้กำลังใจ

 

            เอาไว้ค่อยคุยกันใหม่ ตอนนั้นมึงอาจจะไปได้ก็ได้เนอะ

 

            “เออ ขานรับแทนโดยไม่ถามคนโปรด ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็ไม่ได้ว่า ส่ายหน้าเบาๆ ให้กับเพื่อนตัวเองก่อนที่พวกมันจะรีบผละออกไป วิ่งไปซื้อชานมไข่มุกต่อหลังรุ่นน้องที่ยืนซื้ออยู่ ทำเป็นวางมาดเข้มทั้งที่ดูจากดาวอังคารก็รู้...

 

            อาจารย์จะเข้าคลาสอยู่แล้ว ยังจะล่อหญิงอีก

 

            “สีสันดีเนอะ พี่เจษหัวเราะ พลังบวกถูกส่งทอดผ่านรอยยิ้ม ตั้มกับปีคงอึดอัดมากที่ต้องเก๊กตลอด ถ้าจบรับน้องเมื่อไหร่ พวกปีหนึ่งคงตกใจถ้ารู้ว่านิสัยจริงๆ ไม่ได้เป็นแบบนั้น

 

            “อย่างน้อยพวกมันก็วางตัวเป็นพี่ว๊ากดีกว่าผม

 

            “หืม ?

 

            “บางทีผมก็รู้สึกเหมือนตัวเองคิดผิดหน่อยๆ เหมือนกัน ร่างโปร่งหลุบตาต่ำ ถอนหายใจยาวเหยียดกับคำพูดนั้นที่แอบคิดมาตลอด ตอนที่รู้ว่าตัวเองต้องมาเป็นพี่ว๊ากก็เครียดอยู่หรอก ตอนนั้นยังไม่ต้องทำงานเยอะขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ

 

            มันมาหนักเอาก็ช่วงนี้นี่แหละ

 

ตอนพี่เป็นพี่ว๊าก พี่รู้สึกยังไงเหรอครับ ?

 

            “ก็เครียดนะ ต้องวาดมาดดุนี่น่า

 

            “…”

 

            “แต่พี่คิดว่าพี่คงไม่เหนื่อยเท่าคนโปรดหรอกนะเสียงของเจษแผ่วลงรั้งสายตาอีกคนให้มาสบกันพี่อาจจะไม่รู้ว่าคนโปรดแบกรับอะไรไว้บ้าง แต่เดี๋ยวทุกอย่างมันก็ดีขึ้นถ้าเราอดทนไปกับมัน

 

พี่เจษ

 

ถ้ามีอะไรไม่สบายใจก็พูดกับพี่ได้นะ พี่อาจจะช่วยไม่ได้เท่าไหร่ แต่อย่างน้อยพี่เป็นกำลังใจให้คนโปรดได้ ถึงคนโปรดจะไม่อยากได้ก็เถอะ ฮ่าๆ รอยยิ้มของเจษแลดูจะเยียวยาในหลายๆ ด้าน มือหนาถือวิสาสะลูบหัวคนตัวบางกว่า การเซ้าซี้หรือเค้นคอถามไม่ใช่นิสัยของเขา เพราะถ้าอีกฝ่ายสบายใจที่จะเล่า ก็คงพูดออกมาเองให้ได้รับฟัง การที่ยังพูดเลี่ยงๆ อยู่แสดงถึงความที่ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น

 

มันก็ไม่ได้แย่นักหรอก

 

สู้ๆ นะคนโปรด

 

            ขอบคุณครับพี่เจษ คนน้องยิ้มรับพยักหน้าเบาๆ ให้คนพี่ยีหัวใส่ เป็นภาพที่ทำให้คนบริเวณนั้นหันมามองกันด้วยความสนใจ บรรยากาศที่ชวนผ่อนคลายแตกต่างจากในห้องเชียร์ลิบลับ พวกเขาดูเหมือนกับพี่มากปีที่ไม่ได้มีฐานะน่ากลัวอะไร

 

            ติดแค่ว่ามีใครคนนึงอาจจะไม่ชอบใจ

 

            ยืนทำไรอยู่ไอ้เจษ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “มึงไม่ขึ้นไปเรียนหรือไง อาจารย์เข้าคลาสแล้วไม่ใช่เหรอวะ ? ทั้งสองหันขวับไปมองหน้าคนที่เรียกชื่อเพื่อนสนิท เจ้าของดวงตาสีสวยตวัดสายตามามองนิ่งๆ ตามประสา หากแต่สัมผัสได้ถึงความขุ่นเคืองเล็กๆ ที่ถูกซ่อนเอาไว้ คนโปรดนึกว่าพี่ปลื้มขึ้นตึกไปเรียนแล้วเลยแปลกใจที่เวลานี้เขายังมาเดินหาเรื่องคนอื่นได้อยู่ การปรากฏตัวของเขาทำให้พวกปีหนึ่งต่างก้มหน้ากันนิ่ง ทำลายบรรยากาศดีๆ ที่เจษสร้างไว้

 

            แย่กว่าเก่าคือก่อนหน้านี้คนโปรดเพิ่งจะพูดจาปากเก่งกับอีกฝ่ายไป พอให้มามองหน้า...

 

            พลันก็ต้องหลุบตาทันที

 

            หรือมึงจะโดดคลาสอาจารย์เลอศักดิ์ ?

 

            “กูบอกอาจารย์ไว้แล้วว่าเข้าช้า เพราะมาคุยเรื่องรับน้องนอกสถานที่กับพวกว๊ากปีสาม

 

            “แล้วไอ้เสือไปไหน มันต้องมาคุยเองไม่ใช่หรือไง ?

 

            “มันมาไม่ไหว มึงก็เห็นว่าเมื่อคืนมันดื่มหนัก เจษแก้ต่างลิ้นแทบพันก่อนจะเปลี่ยนมาย่นคิ้วใส่แล้วถามกลับ แล้วมึงล่ะทำไมยังมาเดินอยู่ตรงนี้ คลาสมึงเริ่มไปแล้วหนิ ไม่ใช่เหรอ ?

 

            “กู...แค่มาเดินซื้อของ

 

            “กับสร้อยน่ะเหรอ ?

 

            “…”

 

            “กูเห็นเมื่อเช้าพวกมึงเดินอยู่ด้วยกัน คำพูดนั้นทำทุกฝ่ายนิ่งงัน ทิ่มแทงทั้งแฟนเก่าและคนที่แอบชอบจนต้องเคลื่อนตาหนี หรือว่ากูจำผิดวะ เพราะตอนมาหาคนโปรด กูเห็นสร้อยอยู่กับไอ้...

 

            “ไอ้ฟรอย ปลื้มพูดชื่อคนที่เพื่อนละไว้ในฐานที่เข้าใจออกมาหน้าตาเฉย ถ้าเกริ่นมาขนาดนั้นมึงก็ไม่ต้องละไว้ก็ได้ พูดออกมาเลยถ้าคิดไร

 

            “กูกลัวทำมึง...ไม่สบายใจ

 

            “ไม่ทันแล้วมั้ง เจษยิ้มแหยเขาพลาดเองที่พูดอะไรไม่คิดให้ดี ส่วนคนโปรดพอได้ยินแบบนั้นก็รีบเงยหน้ามองปลื้มทันที ถึงอีกฝ่ายจะชอบพูดจาไม่ดี แต่การพูดเรื่องแฟนเก่าตอนนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรเท่าไหร่ มันทำให้เขาอดเป็นห่วงคนพี่ไม่ได้

 

            ต่อให้จะไม่มีสิทธิ์ก็ตาม

 

            ขึ้นไปเรียนได้แล้วมั้ง ป่านนี้อาจารย์คงรอเช็คชื่อมึงขาดอยู่

 

            “มึงก็ไปด้วยกันดิ จะได้คุยเรื่องเพลงที่จะเล่นเฟรชชี่ไนท์ด้วย

 

            “กูยังไม่อยากคุยเท่าไหร่

 

            “อ้าว

 

            “มึงไปก่อน เดี๋ยวกูตามไปทีหลัง เพื่อนสนิทย่นคิ้วหนักไม่เข้าใจว่าทำไมต้องขับไสไล่ส่ง ประจำถ้าชวนก็น่าจะเดินไปด้วยกัน พลันก็สังเกตเห็นถุงเซเว่นที่อยู่ในมือของคนตรงหน้า เห็นแวบๆ ว่าซื้อนมช็อกโกแลตมาเหมือนวันนั้นที่ไม่รู้ว่าซื้อไปให้ใครในห้องเชียร์ มัวยืนทำไรอยู่ ไปดิเดี๋ยวสาย

 

            “เออ...ก็ได้ เจษพยักหน้าตอบรับไป มึงรีบตามมาแล้วกัน

 

            “เออ ขานรับห้วนๆ ไม่สนใจคนฟัง เจษโบกมือลาคนโปรดที่ไม่ยอมขยับ เจ้าตัวยังติดอยู่กับความเป็นห่วงจนไม่ทันระวังตัวว่ากำลังจะอยู่กับคนปากเก่งลำพัง

 

            “แล้วเจอกันนะคนโปรด

 

            “อะ ครับ โปรดยกมือไหว้ตามประสา ซึมซับรอยยิ้มสุดท้ายมาก่อนที่ร่างสูงกว่าจะเดินจากไป ไม่วายหันมามองเขาราวกับสงสัยว่าปลื้มจะทำอะไร แน่นอนว่าพอรู้ว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย คนโปรดก็เตรียมตัวจะถอยหลังเพื่อตีจากไป

 

            เสียดายที่ไม่ทันได้ทำ

 

            จะไปไหนไอ้ปากเก่ง

 

เอ่อ...

 

อยู่กับกูเกินสองวิไม่ได้เลยนะ ลมหายใจถูกพ่นออก ความกังวลกลัวอีกคนไม่โอเคสลายหายไปเมื่อเปิดปากพูดคุยกัน คนโปรดลากสายตามาสบกับพี่เขา มีหลุบต่ำหนีบ้างเพราะยังไม่ชินที่จะเห็นตัวเองสะท้อนภาพนัยน์ตาคู่นั้น

 

พี่มีอะไรหรือเปล่าครับ ผมต้องรีบไปเรียนแล้ว เดี๋ยวไม่ทัน

 

ก่อนหน้านี้ก็เห็นพูดแบบนั้น สุดท้ายก็มาโผล่อยู่กับเพื่อนกู

 

ก็ไปคุยกับอาจารย์ด้วยกันหนิครับ จะให้ไม่อยู่ได้ไง ตอบกลับคล้ายกวนประสาทใส่ เล่นเอาพี่ปลื้มทำหน้าตำหนิแลดูไม่พอใจ หรือว่าพี่ไม่พอใจที่ผมสนิทกับพี่เจษมากเกินไป ถ้าเป็นเรื่องนั้นก็ขอโทษด้วยครับ ผมจะระวังเรื่องการวางตัวให้ดี

 

นอกจากปากเก่งแล้วยังคิดไปเองเก่งอีก กูยังไม่ได้ว่าอะไรเลยสักคำ เต๊ะท่าโหดพร้อมกับส่ายหน้าอย่างหน่ายใจ ส่งผลให้คนโปรดเอียงคอใส่ คำพูดเมื่อกี้มันจะไม่ใช่การแสดงความไม่พอใจได้ยังไง ทำหน้าดุเป็นยักษ์กินคนแบบนี้มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าไม่ชอบใจ

 

ถึงอย่างนั้นคนโปรดก็ไม่ได้ตอบกลับ แค่เม้มปากแล้วปล่อยให้ความเงียบครอบงำ ก่อนที่อีกคนจะทำลายมันอีกครั้งโดยการยื่นถุงเซเว่นมาให้

 

เอาไป

 

ให้ผมทำไม ?

 

ก็แผลมึงยังไม่หายไม่ใช่หรือไง

 

“…”

 

เอายากับนมไป และเผื่อมึงไม่อยากคุยกับใครอย่างกู ในนั้นมีแมสให้ใส่อยู่ ใส่เอาเองแล้วกัน

 

            ว่าจบก็ยัดของใส่มือไม่เปิดโอกาสให้น้องได้พูดอะไรด้วยซ้ำ คนโปรดได้แต่กะพริบตาปริบๆ มองหน้าคนที่เบือนหน้าหนีเหมือนไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ เขาอ้ำอึ้ง อยู่ๆ ก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายมันก็เต้นแรงไม่เป็นส่ำ ทำเขาหลุบตาต่ำสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวบนใบหน้า

 

            ซื้อมาให้ผม...จริงๆเหรอครับ ?

 

            “แล้วกูยัดใส่มือใครล่ะ

 

            “ก็เผื่อพี่จะหลอกให้ผมเอาไปฝากใคร

 

            “ก็ฝากให้ตัวมึงไง

 

            “อะ...

 

            ฝากให้คนโปรดน่ะแหละ คนพี่กระแอ่มนิดหน่อยเรียกความขรึมให้เข้าร่าง ขณะที่เจ้าของชื่อเบิกตากว้างใส่ หัวใจเต้นแรงกว่าเดิมเมื่อได้ยินชื่อตัวเองหลุดออกจาปากคนใจร้าย พี่ปลื้มไม่ได้มองหน้าเขา เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่เป็นฝ่ายหลบตาก่อน

 

            จู่ๆ ก็เกิดเขินขึ้นมาที่ไปเรียกชื่อเขา

 

            ช่วยไม่ได้ที่อีกคนเป็นคนบอกเขาให้จำ

 

            ตอนนี้ก็จำได้แล้วไง ไอ้คนโปรดตัวเท่าไหล่เนี่ย

 

            กูไปล่ะ สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงทำท่าเก๊กที่เห็นแล้วอยากจะตีแขนด้วยความหมั่นไส้ ถึงอย่างนั้นคนโปรดก็ไม่ได้พูดอะไร เขาแค่ยกยิ้ม มองถุงเซเว่นในมือเป็นจังหวะเดียวกับที่ร่างสูงเดินผ่านไป ปลื้มทิ้งให้ร่างโปร่งอยู่กับความดีใจ

 

            ดีใจที่ความสูงเท่านี้ทำให้พี่เขาจำชื่อได้สักที

 

          ขอบคุณนะครับ...พี่ปลื้ม

 

            ขอบคุณที่จำได้นะครับ :)

 

            คนโปรดขึ้นไปเรียนต่อ วันนี้ไม่วันที่โหดร้ายสำหรับเขาเท่าไหร่นัก เจ้าตัวกินนมที่อีกคนให้มา และเก็บยาไว้กินเที่ยง เพราะบ่ายไม่มีเรียนเนื่องจากอาจารย์ยกคลาสกะทันหัน คนโปรดเลยมีเวลาคิดกิจกรรมไปเสนออาจารย์ ข่าวดีอีกอย่างคือวันนี้ตั้มกับปีจะรับหน้าที่เป็นเฮดว๊าก ดูเหมือนทั้งสองจะอยากพูดเรื่องอะไรสักอย่าง โดยที่คนโปรดจะเป็นคนคุมน้องให้

 

            มันก็ดีตรงที่เขาไม่ต้องตะโกนหรือขยับปากพูดอะไรมากเกินไป หนำซ้ำยังได้ใส่แมสที่พี่ปลื้มซื้อให้เป็นตัวช่วยไม่ให้ต้องพูดอีก สิ่งที่น่าสนใจคงเป็นที่แมสหน้ายิ้ม เป็นหน้ายิ้มที่ใครเห็นเป็นต้องยิ้มตาม ต่อให้คนใส่จะไม่ได้ยิ้มก็เถอะ

 

            กลับบ้านได้ครับ

 

            “ขอบคุณครับพี่ๆ เหล่าปีหนึ่งยกมือไหว้รุ่นพี่ทันทีที่ถูกปล่อยให้กลับ คนโปรดยกนิ้วให้สองแฝดที่ทำหน้าที่เฮดว๊ากได้ดี ตอนแรกก็แอบกลัวว่าจะหลุดลุคที่คีพไว้หรือเปล่า แต่ก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้น เผลอๆ อาจจะคีพลุคพี่ว๊ากดีกว่าเขาด้วยซ้ำ

 

            อย่างน้อยก็ทำให้พวกปีสี่ที่มาคุมงานพอใจ

 

            วันนี้เฮดว๊ากทำได้ดีเลยนะ ถึงจะเด๋อๆไปบ้าง แต่ก็โอเคเลยแหละ

 

            “ขอบคุณครับพี่เจษ พี่เป็นคนแรกที่มาชมผมเลย สองแฝดยกมือไหว้หลังจากที่พวกปีหนึ่งออกไปหมดแล้ว แต่บอกตามตรงว่าผมนี่เกือบตาย อุตส่าห์ซ้อมมาอย่างดี ดันลืมที่คิดไว้ซะได้ นี่ถ้าไอ้ปีไม่ต่อให้ป่านนี้ฮาครืนทั้งห้องเชียร์

 

            “ไอ้ควายเอ้ย พวกรุ่นพี่หัวเราะลั่นเมื่อปีด่าแฝดตัวเอง มีจังหวะนึงเหมือนกันที่เกิดเดดแอร์ตอนตั้มพูดเรื่องวินัย คนโปรดรู้ดีว่าพวกเพื่อนเขาไม่ค่อยสันทัดและไม่ใช่คนที่มีระเบียบวินัยเท่าไหร่ แต่วันนี้ก็ต้องปรบมือให้กับความพยายาม แต่เอาตรงๆ กูนับถือใจไอ้โปรดเลยที่ขาไม่สั่นเวลาพูดสอนน้อง

 

            “มึงจำไม่ได้เหรอไอ้ปี ก่อนรับน้องแม่งฝึกพูดหน้ากระจกเป็นวัน

 

            “เออไอ้สัส กูนึกว่าเพื่อนกูเป็นบ้า

 

            “ตอนแรกกูเข้าใจว่าแม่งเล่นละครเป็นแม่เลี้ยงสโนไวท์หรือเปล่าวะ พูดกับกระจกได้ด้วย

 

            “ส้นตีน คนโปรดชูนิ้วกลางใส่ ด่าเพื่อนสนิทที่เอาเขามาแฉพวกพี่มากปีฟัง มันช่วยไม่ได้ที่ต้องคอยฝึกพูดกับตัวเองแบบนั้น ไม่มีใครจะมาทนฟังเขาได้เป็นวันนอกจากตัวเขาเองหรอก แน่นอนว่าพอโดนด่า สองแฝดก็หัวเราะ การกวนตีนเพื่อนซี้เป็นอะไรที่สนุก ยิ่งโดนด่ากลับมาด้วยก็ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่

 

            ร่างโปร่งส่ายหน้า ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ ก้มดูนาฬิกาข้อมืออีกครั้งก่อนจะปลีกตัวไปเก็บของ เตรียมตัวไปทำงานร้านคุณพายตามตารางงานที่ลงไว้

 

            จะกลับแล้วเหรอคนโปรด ?

 

            “เปล่าครับ ผมจะไปทำงาน ตอบกลับพี่เจษด้วยรอยยิ้มแม้จะมีแมสปิดอยู่ ตาก็ยิ้มให้ ส่วนมือก็เก็บของเข้ากระเป๋าไป เช็คให้เรียบร้อยว่าทุกอย่างโอเค แล้วนี่พี่เจษจะไปไหนต่อไหมครับ หรือจะกลับไปดูสภาพพี่เสือ ?

 

            “ก็ตามนั้นแหละ ปล่อยมันไว้คนเดียวไม่รู้ว่าทำรายงานเสร็จหรือยัง

 

            “พี่น่าจะถามว่าเขาตื่นหรือยังมากกว่า ถ้าแฮงค์หนักขนาดนั้นคงตื่นอีกทีเช้าพรุ่งนี้

 

            “พี่ก็คิดงั้นเหมือนกัน แต่ถ้างานไม่เสร็จ ก็คงต้องฆ่ามัน

 

            “จัดให้หนักเลยนะครับ ทั้งคู่หลุดขำอย่างสนุก ด้วยความที่รู้จักเสือมานานทั้งคู่ก็เลยพอจะเข้าใจกันได้ คนโปรดยืดตัวขึ้นเตรียมพร้อมสำหรับการไปทำงาน งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ

 

            “ให้พี่ไปส่งไหม หอพี่ไปทางร้านพี่ง่วงพอดี

 

            “วันนี้ผมไม่ได้ไปทำงานที่ร้านพี่ง่วงหรอกครับ

 

            “งั้นไปกับกู เดี๋ยวกูไปส่งที่ร้านรอยัลพาย หันขวับไปตามเสียงทุ้มต่ำ ปลื้มเดินล้วงกระเป๋าเข้ามาขัดบทสนทนาที่พวกเขาคุยกันอยู่ ใบหน้านิ่งๆ มักมาพร้อมกับคำพูดขวางโลก ทำเอาคนโปรดได้แต่ย่นคิ้วใส่

 

            พี่รู้ได้ไงว่าผมทำงานที่รอยัลพาย ?

 

            “ก็เดาเอา เห็นมึงทำงานอยู่แค่สองที่คนตัวเล็กหรี่ตาใส่ จับผิดพิรุธคนที่ชอบพูดอะไรแล้วไม่มองหน้าเขา สิ่งเดียวที่คนโปรดสังเกตได้คือเวลาที่ปลื้มพูดแล้วไม่มองหน้าใคร แปลว่าอีกฝ่ายกำลังกลบเกลื่อนไม่ก็โกหกอะไรสักอย่าง และกูจะไปกินข้าวร้านนั้นพอดี จะให้ติดรถไปก็ไม่เสียหาย

 

            “ใช่ร้านที่คราวก่อนน้องเขาโทรให้กูไปรับมึงหรือเปล่า

 

            “อือ

 

            “ไกลจากหอมึงขนาดนั้น สาระแนไปทำไมวะ ?เจษถามขำๆ ไม่เข้าใจเพื่อนตัวเองที่แปลกไปทุกวัน หรือว่าร้านนั้นมันอร่อยมึงเลยเปลี่ยนบรรยากาศ ?

 

            “แล้วถ้ากูบอกว่ากูแค่อยากไปส่งคนโปรดล่ะ

 

            “…!!!”

 

    มึงจะเลิกถามกูไหม ไอ้เจษ

 

LOADING 100 PER

ตัวเท่าไหร่เลยไม่อยู่ในสายตา แต่ถ้าอยากมีขาลองเขย่งดูก็ไม่เสียหาย

พี่ปลื้มยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ อันนี้ก็ไม่แปลกเพราะเพิ่งเลิกกันได้ไม่กี่วัน

คนโปรดก็ยังต้องเรียนรู้อะไรอีกมากถ้าจะโยนตัวเองเข้าไปในชีวิตเขา

อุปสรรคไม่ได้อยู่ที่ความสูงว่าตัวเท่าไหน

แต่อยู่ที่ว่าการกระทำของเราจะแทรกซึมอยู่ในใจของเขาได้แค่ไหนต่างหาก

มาเอาใจช่วยเจ้าเด็กตัวเท่าหัวไหล่ที่ต้องทำให้ตัวเองเป็นจุดโฟกัสสายตากันดีกว่า

สกรีมลงแท็กเมื่อหวีดความปลื้มคนโปรด

#ปลื้มคนโปรด

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 





S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.659K ครั้ง

257 ความคิดเห็น

  1. #8024 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:15
    หูย พี่ปลื้ม เอางั้นเลยนะ ไม่อ้อมเลยเด้อ แทบจะแหกโค้งแล้วจ้า ทำไมซึนได้น่ารักขนาดนี้ นี่ถ้าไม่จิกกัดน้องตลอดเวลาจะน่ารักกว่านี่อีก
    #8024
    1
  2. #8008 Sea.C.94 (@kemmiemii) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:53
    พี่ปลื้ม แรงมากค่า เขินว้อยยยย
    #8008
    1
  3. #8006 DraftD (@DraftD) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:26
    แรงมากแมมม่
    #8006
    1
  4. #7946 Smileyyyyyyyyyy (@06092546md) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39

    โอ่ยตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย คนอ่านจะตายค่ะ!!!!!! ใครไม่เขินเเต่เค้าเขินนนนนนน ได้ยินไหมมมมมมม 555555

    อิพี่ปลื้มมมมม ไอ่คลบร้าาาาาาาาา ไอ่คนปากเเข็งงงง -คนซึนนนนน -คนน่ารักกกกก โว๊ยยยยยย พอให้พูดตรงๆนี่ก่ะตรงเกินนนนนนนน เค้าเขินนนนนน งื๊อออออออออออออออออ 555

    อ่านเเล้วยิ้มจนคนที่บ้านจะหาว่าบ้านอยู่เเล้ววว งึมๆๆๆๆๆๆ

    หลงรักพี่ปลื้มค่ะ ถึงพี่เเกชอบซึนชอบพูดจาปากหม-ไปหน่อย ก็เถ่อะ รวมๆเเล้วก็น่ารักีดีนะะะะ น่ารักเเบบฮาร์ทคออ่ะ ใจป๊ะ5555 น่ายั๊กกกกก/////เขินเเทนอิน้อง ถ้าเป็นชั้นอยู่ตรงนั้นนะ ละลายกองกับพื้นไปละ555
    #7946
    2
  5. #7913 mmamaexx (@mmamaexx) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:13

    ตาย ๆ นี่ถ้าเป็นคนโปรดเขินตายไปแล้ว ฮือบ้าบอ

    #7913
    1
  6. #7885 VioletPEACH (@JamesNantawat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:33
    ตายยยยยยยย
    #7885
    1
  7. #7884 Midnight2602 (@enjoy262) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:12
    โอยยยยยย หวีดร้องหนักมาก
    #7884
    1
  8. #7835 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:43
    โฮกกกกกก รุกเก่งงงง อีพี่-งงงง
    #7835
    0
  9. #7834 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:37
    งื้อออ อิพี่เริ่มรักนางตอนไหนน้าาาา
    #7834
    0
  10. #7767 130143m (@130143m) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:29
    ทำไมคนพี่ดูรุกหนัก ดูสนใจคนน้องแปลกๆ ?
    #7767
    0
  11. #7731 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:56
    กรี๊ดดดดดดดดดด อหหหหหห อิพี่!!!!!!
    #7731
    0
  12. #7707 Rabbiitao (@kratao) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:06
    อยากกก ไปปป ส่งงง น้องงง นาาจาาาา บอกไปส่งดีๆก็ได้ ทำไมต้องเกรี้ยวกราดดด 5555
    #7707
    0
  13. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:43
    เป็นไรอ่ะปลื้ม ชั้นตามแกไม่ทั๊นนนนน จะรักหรือจะร้ายยย
    #7700
    0
  14. #7635 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:48
    เนี่ยยยยสงสัยจริงๆว่าพี่แกไปรู้อะไรมารึเปล่า ทำไมดูพุ่งชนคนโปรดมากค่ะ5555
    #7635
    0
  15. #7622 Buzzzzzzzzzz (@Buzzzzzzzzzz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:43
    เอาแล้ววววววจะมีศึกชิงกันมั้ย พี่ปลื้มเอาจริงล่ะเนี่ย
    #7622
    0
  16. #7326 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:27
    คุณพี่เขามาแรงว่ะ พี่ปลื้มมมมมกรี๊ดดดดดด
    #7326
    1
  17. #7317 Plai Leslie Plai (@plai-leslieplai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:01
    พี่จ๋าๆๆๆๆๆ
    #7317
    1
  18. #7217 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:42
    กำลังจะเพ้อแบบพี่เจษโคตรหล่อยืนหนึ่งเลย อยู่ๆอิพี่ปลื้มวิ่งเข้าบอกเรื่องนี้พี่เป็นพระเอกนะจะกริ๊ดใครดูด้วย แหมคนอะไรหาจังหวะเก่งชอบมาทำเข้มชวนเขินเสียจริง
    #7217
    1
  19. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:24
    แปลกๆ เกิดอะไรขึ้น พี่ไปรู้ไปเห็นอะไรมา
    #7174
    1
  20. #7120 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:47
    โอ้ยยยยแก้มจะแตก พี่ปลื้มนี่ก้ไม่ใช่ย่อย
    #7120
    1
  21. #6866 jh_zvm (@janghyun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 15:14
    เขินคนพี่แล้วนะ พูดอะไรทีมีผลต่อหัวใจน้องงง
    #6866
    1
  22. #6858 northwindd (@milky01) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 13:17
    กรี๊ดดดด ใจบางมากเว่อรฺ
    #6858
    1
  23. #6561 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:38
    อารายอ่าาาาา ไอ่คนพี่เนี่ยยยยย แหมมมมม ทำไมสนใจน้องละไง เห็นพี่เจษใกล้ไม่ได้เลยน้า แหมมมมมมม
    #6561
    1
  24. #6265 ManowLee. (@226142) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:04
    พี่ปลื้มเลิกเก๊กได้แล้ว อะโด่
    #6265
    1
  25. #6263 ChoMin •• ❤ (@13thofkm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:54
    อั่ยยะ พี่ปลื้มคนจริงแล้วววว นี่มันต้องอย่างนี้ อยากไปส่งก็บอกว่าอยากไปส่ง ไม่ใช่ทำเนียนนั่งรถเมล์ตามไปถึงหอ แต่คิดไปคิดมา อาการของอิพี่ปลื้มมันชัดมากนะ ไม่ใช่ว่าแอบตามดูโปรดมานานแล้วนะเฮ้ย สรุปเรื่องในอดีตมันมีอะไรรรรร ทำไมต่างคนต่างกลัวที่จะแสดงความรู้สึกขนาดนี้ เดาว่าเรื่องในอดีตน่าจะเกิดตั้งแต่สมัยเรียนมอปลายป่ะอ่ะ ทั้งพี่ปลื้ม พี่เจษ พี่เสือ อาจจะเคยรู้จักกันมาก่อน และน่าจะรู้ว่าโปรดรู้สึกยังไงกับพี่ปลื้ม ส่วนพี่ปลื้มไม่แน่ใจว่ารู้มั้ย แต่เอาเถอะ คนจริงขนาดนี้ก็จีบน้องมันไปเล้ยยย พันธะก็ไม่มี ส่วนพันธะใจนี่เดาว่ามีกับโปรดนี่แหละ ไม่ใช่สร้อยหรอก สร้อยอาจจะเป็นตัวหลอก มั้ง!
    #6263
    1