'ปลื้มคนโปรด' (Yaoi) [สนพ.Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 536,097 Views

  • 8,047 Comments

  • 24,039 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    131,209

    Overall
    536,097

ตอนที่ 19 : ปลื้มคนโปรด 18 : ทิ้งของเก่า รับของใหม่ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3479 ครั้ง
    22 ม.ค. 62

ปลื้มคนโปรด 18 : ทิ้งของเก่า รับของใหม่

#ปลื้มคนโปรด

           

หลังจากตอนนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรกันอีก สิ่งเดียวที่คนโปรดรับรู้ตลอดทั้งคืนแม้จะหลับไปแล้วคือมือข้างที่นอนจับกันไว้ กับหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นส่ำ คนโปรดไม่รู้เลยว่าอะไรแฝงอยู่ในคำพูดพวกนั้น แต่รอยยิ้มสุดท้ายก่อนที่พวกเราจะคล้อยหลับไปมันช่างอ่อนโยน ต่อให้จะเห็นเพียงเลือนรางก็ตาม

 

            อย่างน้อยมันก็ทำให้เขาหลับสบาย และเข้าใจพี่ปลื้มไปอีกก้าว

 

            เช่นเดียวกับปลื้มที่ถอยห่างจากการวิ่งไล่ตาม แล้วเปลี่ยนมาเดินช้าๆคนข้างหลังแทน

 

            ลืมไว้ได้ไงเนี่ย คนพี่พึมพำเมื่อเห็นถุงยาอันนึงหล่นอยู่ตรงเบาะคนขับ คาดว่าเมื่อคืนน่าจะรีบมากเกินไปเลยทำหล่นไว้ ดีที่ตื่นมาแล้วคิดได้ว่าน้องต้องกินยาก่อนกินข้าวเช้า แต่ดันพบว่าซองยาหายไปหนึ่งอัน จึงรีบลงมาดู คิดว่าน่าจะตกอยู่ในรถ ซึ่งก็จริงอย่างที่คิดไว้

 

            ดีนะที่ไม่ใช่ยาแก้ปวดที่กินก่อนนอน ถ้าน้องไม่ได้กินอาการปวดคงไม่ทุเลา

 

            เอากระเป๋าขึ้นไปด้วยแล้วกัน เผื่อมันต้องทำงาน บอกกับตัวเองตอนอ้อมมาด้านหลัง คว้ากระเป๋าตัวเองกับของน้องที่วางคู่กันเอาไว้ ทว่าตอนดึงสายกระเป๋าเพื่อให้มันเขยิบมาใกล้ๆ ดันพบว่ามันถูกเปิดเอาไว้

 

ตุ้บ !

 

            แล้วของข้างในก็หล่นลงมาหมดเลย

 

            เชี่ย ปลื้มสบถยีหัวเล็กน้อยตอนเห็นแบบนั้น เปิดกระเป๋าทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย เกิดคนขโมยของขึ้นมาจะทำไง

 

            ส่ายหน้าใส่คนที่ยังหลับอยู่บนห้อง เขาลงมาเอาของคนเดียวไม่ได้ปลุกน้องให้ตื่น นอกจากหาซองยาไม่เจอ อีกส่วนนึงคือตั้งใจมาซื้อโจ๊กใต้หอเอาไปให้น้องกิน ไม่อยากขิงว่าร้านนี้อร่อย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าในย่านนี้ร้านนี้คือดีสุด แทบจะเป็นแลนด์มาร์คของคนหอนี้เลยก็ว่าได้

 

            ปลื้มถอนหายใจ ไหนๆ ของก็เทออกมาแล้วเลยตรวจสอบว่าน้องมีของครบไหม

 

            นอกจากพวกชีทเรียนก็มีกระเป๋าตังค์ที่น้องใส่ไว้ ไม่มีโทรศัพท์เพราะน้องถือติดขึ้นไปด้วยตั้งแต่เมื่อคืน

 

            สมุดจดเลคเชอร์เยอะจังวะ เขาย่นคิ้วใส่ กวาดตามองสมุดเลคเชอร์ที่น้องน่าจะใช้จดแยกวิชาไม่ก็ไว้จดอะไรๆ สำคัญประมาณสองสามเล่ม สองเล่มแรกมีรายชื่อวิชาเขียนไว้บนหัว ส่วนเล่มที่สามเป็นสมุดสีน้ำตาลที่ดูจะหนากว่าชาวบ้านเขา

 

            หนำซ้ำยังมีเชือกหนักผูกเอาไว้ราวกับกลัวว่าจะมีใคร...

 

          รู้ความในใจที่ซ่อนอยู่

 

            สมุดอะไรวะ...

 

ปลื้ม ทำอะไรอยู่น่ะ

 

            “อ๊ะ !” เจ้าตัวสะดุ้งเมื่อถูกเรียกจากด้านหลัง ส่งผลให้ต้องละความสนใจจากสิ่งที่ดูอยู่ ดวงตาสีสวยหันไปสบกับผู้หญิงที่ไม่ได้ถูกพามาที่นี่ตั้งนาน หากแต่ความเหวี่ยงวีนบนใบหน้าก็ไม่ได้ลดทอนลงเลยสักนิด

 

            ต่างจากก่อนหน้านี้นิดนึงคือเธอมีร่องรอยของความเสียใจแต้มอยู่

 

            เพียงนิดเดียว

 

            สร้อย ปลื้มเรียกชื่ออีกฝ่าย เก็บสมุดปกน้ำตาลลงกระเป๋า มาทำอะไรที่นี่ ?

 

            “มาคุยด้วยนิดหน่อย

 

            “…”

 

            “ขึ้นไปบนห้องได้ไหม ? เธอถาม ถ้าเป็นปกติปลื้มก็คงจะพาขึ้นไป ถึงจะไม่อนุญาตให้ค้าง แต่ถ้าพาไปคุยหรือติวหนังสือก็ไม่ต่างจากเพื่อนทั่วไปหรอก ติดแค่ตอนนี้บนห้องของเขามีคนนอนอยู่ ถ้าพาขึ้นไปเดี๋ยวจะไปรบกวนคนตัวเท่าหัวไหล่

 

            ทว่าสีหน้าของสร้อยก็แสดงให้เห็นว่าเธออยากขึ้นไป เธอกอดอกทำท่าเหมือนกอดตัวเองไว้

 

            เราอยากคุยกับปลื้มเป็นการส่วนตัว

 

            “โทษทีนะ แต่เราไม่ค่อยสะดวก

 

            “พาใครมานอนด้วยเหรอ

 

กึก

 

            ชะงักกึกเมื่อถูกถามแบบนั้น คล้ายกับสร้อยรู้ทุกอย่างแค่ไม่พูดออกมา ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่คิดจะอธิบาย แค่มองหน้าเป็นเชิงว่าตกลงจะเอายังไง และใช่ ปลื้มเลือกที่จะปกป้องคนข้างบนเอาไว้

 

            สร้อยมีไรก็พูดมาเถอะ อย่าเสียเวลาเลย

 

            “เราทะเลาะกับฟอย

 

            “อะ...

 

            “ก็เลยอยากกลับมาคุยด้วย ตอบตามความจริงนั่นคือนิสัยที่สร้อยเป็นมาตลอด เป็นคนที่พูดอะไรตรงไปตรงมา หนำซ้ำยังอารมณ์ร้อน ร้อนแค่ไหนก็น่าจะเคยเห็นกันมาแล้วที่ตบเขากลางลานเกียร์ ไม่ให้เกียรติถิ่นวิศวะ ถึงอย่างนั้นปลื้มก็ไม่โทษอีกฝ่ายหรอก เพราะว่าเขาเองก็รั้งเอาไว้มาก

 

            พอย้อนกลับไปคิดแล้วก็รู้สึกตลกตัวเองเหมือนกัน

 

            จะไปรั้งคนที่เขาไม่อยากอยู่กับเราทำไมนะ

 

            แค่คุยเฉยๆ ก็ได้ไม่ต้องคบกัน เดี๋ยวฟอยมาคืนดีเมื่อไหร่เราก็ไป

 

            “สร้อยจะมาคุยกับเราเพื่อประชดมันเหรอ ?

 

            “อือ ก็ใช่

 

            “…”

 

            “อีกใจก็ยังคิดถึงอยู่ เลยอยากลองกลับมาคุยเผื่อจะตัดสินใจอะไรได้มากขึ้น คำพูดของสร้อยทำปลื้มนิ่งงัน ไม่ต้องใช้สมองประมวลผลก็รับรู้ถึงความเห็นแก่ตัวที่จะควบผู้ชายสองคนในเวลาเดียวกัน

 

            เป็นคนขอเลิกกับเขาแล้วยังจะขอกลับมาเพื่อประชดแฟนใหม่

 

            สร้อยนี่เป็นผู้หญิงยังไง

 

            ทำไมตอนแรกที่จีบกันไม่เห็นทำตัวแบบนี้เลย

 

            ถ้ามันโอเค เราอาจจะกลับมาหาปลื้มก็ได้

 

            “แต่เราเลิกกันแล้ว สร้อยจะกลับมาหาเราทำไม

 

            “ก็บอกแล้วไงว่าเรายังคิดถึงปลื้มอยู่ แล้วปลื้มไม่คิดถึงเราเหรอ ? สร้อยเอียงคอถาม ขยับมายืนตรงหน้าขณะที่ปลื้มพรูลมหายใจช้าๆ คล้ายเหนื่อยหน่าย เรารู้นะว่าปลื้มยังตัดใจจากเราไม่ได้ ในบรรดาคนที่ปลื้มคบมา เราคือคนที่คบด้วยนานสุดไม่ใช่หรือไง

 

“…”

 

ถ้าเลิกคิดถึงได้ทั้งที่เพิ่งเลิกกันไป มันจะไม่เว่อร์ไปหน่อยเหรอ ?

 

            “ทีสร้อยยังมีคนอื่นทั้งที่เรายังคบกันอยู่เลย

 

            “ปลื้ม…!”

 

            “แบบนั้นมันก็ไม่เว่อร์ไปเหมือนกันเหรอ ? ปลื้มถามกลับ สบตากับคนตรงหน้าที่พูดคำพูดแบบนั้นออกมาได้เต็มปาก ก็จริงที่เขาคบสร้อยนานกว่าคนอื่นที่คบมา ทว่านั่นไม่ได้หมายความมันจะเป็นความรักอย่างที่เขาฝันไว้ แรกเริ่มมันก็ดี เราต่างฝ่ายต่างเข้าใจ

 

            แต่สร้อยก็ชอบไปคุยกับผู้ชายคนอื่น บางทียังมีออกไปนัดเจอบ้าง แล้วก็มาอ้างว่าตัวเองเป็นดาวคณะ จะคุยกับใครก็ไม่แปลกเพราะว่าไม่ได้จริงจัง

 

            แล้วคนที่อยู่ข้างหลังล่ะ คนที่ได้ชื่อว่าคบกันเขาจะรู้สึกยังไง

 

            ปลื้มไม่ใช่คนที่คุยกับใครหลายคน ถ้าชอบก็จีบเป็นคนๆ ไป พอได้คบก็ยิ่งไม่ต้องห่วงเรื่องนอกใจ ติดแค่ว่าขี้หวงขี้หึงมากไป มันก็เป็นเรื่องปกติของผู้ชาย ยิ่งแฟนตัวเองเป็นแบบนั้นจะหึงหนักมันผิดตรงไหน

 

            ตอนโดนด่า โดนว่าว่าเอาแต่ใจเกินไปก็พยายามปรับตัวให้ แต่สิ่งที่ได้มากลับไม่ใช่การตอบรับความรักที่ให้ไป

 

            มันคือการเดินหนีออกไป การที่ไม่พยายามทำความเข้าใจแล้วเลือกที่จะ...

 

            เห็นแก่ตัว

 

            เราก็เคยบอกแล้วไงว่ามันไม่มีอะไร ก็แค่คุยเฉยๆ ไม่ได้จริงจัง

 

            “แต่สุดท้ายก็คบกันหลังเลิกกับเรา

 

            “…”

 

            “จนถึงตอนนี้สร้อยก็ยังไม่จริงใจกับเราเลยว่ะ แล้วจะให้เราเชื่อสร้อย กลับไปหาสร้อยเนี่ยนะ สร้อยเคยคิดถึงใจเราบ้างป่ะถามจริง

 

            “อย่ามาว่าเรานะปลื้ม !” สร้อยขึ้นเสียงใส่ ปลื้มต่างหากที่เอาแต่หึงหวงคิดอะไรมากเกินไป แต่เพราะเราคิดถึงเหอะเราเลยกลับมา นี่เราให้โอกาสปลื้มอยู่นะ พูดให้มันดีๆหน่อยไม่ได้หรือไง

 

            “แล้วสร้อยพูดดีกับเราหรือไง

 

            “นี่ !”

 

            “ถ้าอยู่ด้วยกันมันลำบากใจ เราว่าไปหาคนใหม่ดีไหม มีคนให้เธอเลือกมากมาย เพราะเราวิ่งตามเธอไม่ไหว และคงเชื่อใจเธอไม่ได้แล้วว่ะ

 

            “ปลื้ม !” คนตัวเล็กเรียกชื่อเสียงดัง ความไม่พอใจฉายชัดเต็มใบหน้า ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมปลื้มถึงเปลี่ยนไปทั้งที่คิดไว้ว่าถ้ากลับมาคืนดีกันก็น่าจะรีบตกลงโดยไม่ยาก ทว่าพอมองเข้าไปในดวงตาก็พบว่ามันไม่มีความรัก ความห่วงใยที่เคยมีให้กันแล้ว

 

            มีแค่ความว่างเปล่าของคนที่เลิกวิ่งแล้วเปลี่ยนมาเดินช้าๆ ไม่ต้องพยายามมากอะไร

 

            อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องเปลี่ยนรองเท้าใหม่ ไม่ต้องคอยซ่อมรองเท้าเพื่อจะได้วิ่งให้เร็วขึ้นไล่ตามหลังคนที่ให้ใจ ตอนนี้เขาเลือกที่จะใช้รองเท้าคู่เก่าที่มันใส่สบาย

 

            ใช้มันเดินไปเรื่อยๆ โดยไม่ต้องกลัวว่ามันจะผุพัง

 

            เราไม่น่ามาหาปลื้มเลยว่ะ แม่งเป็นความคิดที่ไร้สาระสิ้นดี สร้อยสะบัดหน้าหนี ดวงตาขึงขวางด้วยความโกรธจัด ปลื้มแม่งเฮงซวยยังไงก็เฮงซวยอย่างนั้น เพราะงี้ไงเลยคบกับใครไม่ได้นาน

 

            “…”

 

            “เชิญมีความสุขกับความเฮงซวยของตัวเองไปเถอะ อ้อ หรือที่ไม่เปลี่ยนเพราะคนโปรดมันรับได้ ?

 

            “!!!!”

 

            “งั้นก็อยู่ด้วยกันต่อไป รักกันให้พอใจเลย เพราะยังไงก็เฮงซวยเหมือนกัน...!”

 

หมับ !

 

            “หยุดพูดนะสร้อย อย่าเหมารวมคนโปรดแบบนั้น ปลื้มคว้าหมับเข้าที่แขนขาว บีบแรงมากจนอีกฝ่ายนิ่วหน้าเจ็บ เธอโกรธเรา เกลียดเราก็ด่าเราได้ แต่อย่าไปลากคนอื่นมาเกี่ยวด้วย โลกไม่ได้หมุนรอบตัวเธอ อย่าทำเหมือนว่าทุกคนเขาต้องยอม

 

            “ปล่อยนะ เราเจ็บ...!”

 

            “แล้วคนอื่นเขาไม่เจ็บเหรอเวลาเธอพูดจาแบบนี้ใส่ เราโคตรสงสัยเลยว่าเธอโตมากับสังคมแบบไหน

 

            “!!!!”

 

            “ถ้าพูดจาดีๆไม่ได้ก็ไม่ต้องไปพูดกับใคร ไม่มีใครหาว่าเธอเป็นใบ้ สร้อย ร่างสูงกดเสียงต่ำ ว่าเขาได้แต่อย่าไปพาลคนอื่นโดยเฉพาะคนที่ดีกับเขาและทำให้เขาตาสว่าง พอเห็นสร้อยเป็นแบบนี้แล้ว ปลื้มก็ยิ่งรู้สึกแย่ที่หลงไปชอบคนแบบนี้เข้า ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาคงจะไม่หลงรัก

 

            อย่าเรียกว่ารักเลย แค่ชอบหรือรู้สึกดีสร้อยก็ไม่ควรได้รับมันไป

 

            กลับไปหาคนของเธอไป และอย่ามายุ่งวุ่นวายกับเราและคนของเราอีก ปลื้มปล่อยมือที่จับราวกับรังเกียจแทบบ้า จากนั้นก็หยิบกระเป๋าของเขากับของคนโปรดขึ้นมา ล็อครถก่อนจะหมุนตัวหันหลังเดินหนีสร้อยไป ส่งผลให้อีกฝ่ายทำท่าจะกรี๊ดใส่ เสียดายที่มีคนผ่านมาเป็นกลุ่มใหญ่เลยได้แต่ยืนกระทืบเท้าสองสามทีระบายอารมณ์จนส้นสูงเกือบจะหัก

 

            แน่นอนว่าปลื้มไม่สนใจเลยสักนิด เขาแวะซื้อโจ๊กไปฝากคนบนห้อง ระหว่างขึ้นลิฟต์ก็ได้แต่ส่ายหน้าที่ต้องมาเจออะไรปวดประสาทแต่เช้า

 

            ถ้าเกิดสร้อยแสดงความเสียใจหรือมีความอดทนมากกว่านี้ บางทีเราอาจจะกลับไปคืนดีก็ได้

 

            ทว่าเธอเลือกที่จะพังมันลงไป และเขาก็ไม่อยากกลับไปสวมรองเท้าคู่ใหม่วิ่งไปกับเธอแล้ว

 

ตึก !

 

            “กลับมาแล้วเหรอครับ

 

            “อ้าว ตื่นแล้วเหรอ ร่างสูงชะงักตอนเดินเข้ามาในห้องแล้วเจอร่างโปร่งนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟา คนน้องหันมากะพริบตา เขาตื่นมาสักพักแถมยังเกือบจะกลิ้งตกเตียงตอนเห็นว่าเจ้าของห้องหายตัวไป

 

            ถ้าไม่เห็นโน้ตที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ให้ เขาคงลากสังขารออกไปตามตัว

 

            นี่เพิ่งแปดโมง ไม่นอนต่ออีกนิดอ่ะ ?

 

            “ผมไม่ง่วงแล้วครับ น้องตอบระบายยิ้มน้อยๆ คล้ายกับต้องการให้คนพี่สบายใจ ปลื้มพยักหน้า พ่นลมหายใจขับไล่ความเหนื่อยหน่ายออกไป เดินไปที่ครัว เทโจ๊กใส่ชามแล้วก็ถือมาวางให้ มีปาท่องโก๋ตัวใหญ่วางคู่ไว้ เจ้าตัวเลือกที่จะเทให้น้องกินก่อนแล้วค่อยกินทีหลัง

 

            อยากมั่นใจว่าน้องกินอิ่มนอนหลับ ส่วนตัวเขากินเลทหน่อยก็ไม่เป็นไร

 

            ร่างกายแข็งแรงกว่าไอ้ตัวเท่าหัวไหล่เยอะ

 

            กินซะจะได้กินยา

 

            “แล้วพี่ล่ะครับ ไม่กินด้วยกันเหรอ ?

 

            “ไม่อ่ะ กูยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ ว่าพร้อมวางชามข้าวไว้ตรงโต๊ะหน้าโซฟา สำรวจแผลน้องเล็กน้อยแล้วก็ได้แต่คิดว่าคงต้องเช็ดตัวให้อีกรอบหลังกินข้าวเสร็จ ต้องเปลี่ยนผ้าพันแผลด้วยจะได้ไม่หมักหมม ทว่าคนโปรดกลับไม่สน เขารับชามโจ๊กมาถือไว้ คนให้ความร้อนมันกระจายตัวออกไป ส่วนปลื้มก็เดินเอากระเป๋าไปเก็บในห้อง

 

            คนโปรดไม่ทันสังเกตเลยว่ากระเป๋าที่เปิดออกถูกปิดสนิท

 

            สนใจแค่คนที่เดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งด้านข้าง

 

            รีบกิน เดี๋ยวต้องเช็ดตัวอีก

 

            “เยอะขนาดนี้ผมกินไม่หมดหรอกครับ

 

            “ยังไม่ได้กินแล้วจะบอกได้ไง ลองกินก่อนไม่หมดก็แค่เททิ้ง

 

            “จริงๆ ถ้าพี่คิดสักนิด ผมกำลังชวนพี่กินเป็นเพื่อนอยู่

 

            “อะ...

 

            “กินด้วยกันนะครับ ไม่หิวก็กินเป็นเพื่อนหน่อย พี่ดูแลผมมาทั้งคืนแล้ว ขอให้ผมดูแล...หมายถึงตอบแทนพี่บ้างเถอะ คนโปรดกลบเกลื่อนประโยคหลังทั้งที่ระยะห่างแค่นี้ยังไงก็ได้ยินชัดเต็มสองรูหู ถึงอย่างนั้นปลื้มก็ไม่ได้ว่า เขาแค่ยกยิ้มบางๆ ยีหัวเจ้าเด็กหัวรั้นที่ทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้น

 

            ดื้อแต่เช้าเลยไอ้ตัวเท่าหัวไหล่

 

            “ก็แค่อยากให้พี่อารมณ์ดี

 

            “กูก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรหนิปลื้มตอบไม่แน่ใจว่าตัวเองเผลอไปทำให้น้องเห็นตอนไหนว่าหงุดหงิด อาจจะเป็นตอนที่เข้าห้องมาแล้วย่นคิ้ว

 

            เขาเป็นประเภทที่เก็บสีหน้าไม่เก่งด้วยสิ ต่อให้จะทำหน้านิ่งซ่อนความคิดไว้ก็ตาม

 

            สงสัยผมจะมองผิด ผมนึกว่าพี่มีเรื่องอะไรไม่สบายใจ

 

            “คนเรารู้สึกอะไรก็ต้องรับผิดชอบมันหนิถูกไหม

 

            “…”

 

            “อีกอย่างมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ตอนนี้กูก็อารมณ์ดีขึ้นมากแล้ว เขายิ้มลูบหัวน้องด้วยความเอ็นดูแล้วเอื้อมมือไปหยิบชามโจ๊กมาถือไว้เอง แต่อีกเดี๋ยวจะหงุดหงิดละ โจ๊กซื้อมาร้อนๆ จะเย็นหมดเพราะมึงมัวแต่ช้า

 

            “ก็ผมเป็นห่วงพี่หนิครับ

 

            “กูก็เป็นห่วงมึงเหมือนกัน

 

            “…!!”

 

            “เพราะงั้นกินข้าวซะ กินช้าใช่ไหม มา กูป้อนเอง ไม่รอให้ตอบกลับคนพี่ก็ป้อนโจ๊กคำโตให้น้องกินจนแก้มตุ้ย หัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นอีกคนตีหน้ายุ่ง ทว่าไม่มีแรงสู้เนื่องจากแขนเจ็บอยู่ ปลื้มเลยโอ๋ด้วยการป้อนโจ๊กต่อ หนำซ้ำยังไม่ยอมให้น้องกินเองอีก คนโปรดเลยเอาคืนด้วยการฉีกปาท่องโก๋ป้อนพี่เขา มีบ้างที่แย่งกันกินจนต้องมุ่ยหน้าเข้าให้

 

            พอกินเสร็จก็ต่อด้วยกินยา กิจกรรมสุดท้ายคือเช็ดตัวที่คนโปรดไม่อยากให้มาถึงเท่าไหร่

 

            แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ได้แต่นั่งจิกผ้าปูที่นอนให้พี่เขาเอาผ้าลูบไล้ไปตามเนื้อตัวช้าๆ มีโดนแกล้งไล้วนแถวขอบกางเกงนานๆให้คิดไกล

 

            กว่าจะผ่านจุดนั้นมาได้ก็แทบตาย กลั้นหายใจจนหน้าเขียวไปหมด

 

            จะลุ้นอะไรขนาดนั้นวะ แค่เช็ดตัวไหม

 

            “ก็มันเสียววูบที่ท้องน้อยนี่ครับ พี่ไม่เคยรู้สึกหรือไง

 

            “ก็เคย แต่ไม่ถึงขั้นกลั้นหายใจพูดพลางดึงเนคไทออกแล้วใส่เสื้อให้ เพราะมันไม่น่าจะเสียวอะไรขนาดนั้น

 

            “ให้ผมลองเช็ดต่ำๆแบบนั้นให้บ้างไหมครับ จะได้รู้ว่าเสียวจริงไหม

 

            “ถ้าอยากลองก็ลองได้ แต่ถ้าร้องไห้ขึ้นมาอย่ามาโทษกูทีหลัง

 

            “เสียวแบบไหนถึงต้องร้องไห้กัน ?

 

            “ไม่รู้สิ มึงคิดว่าเสียวแบบไหน

 

            “…”

 

            “เสียวแบบคนทั่วไป

 

            “…”

 

            ถึงไม่เคยกับผู้ชาย ใช่ว่ากูไม่รู้วิธีนะ คนโปรดถึงกับเบิกตากว้าง เงยหน้าสบตากับคนที่กระตุกยิ้มใส่ ไอ้รอยยิ้มชั่วร้ายนั่นคืออะไร ทำไมมันมาพร้อมกับภาพจินตนาการที่พาให้หัวใจสั่นไหวยิ่งกว่ากลองรัวจนต้องเบือนหน้าหนี ขณะที่ปลื้มหัวเราะอย่างสนุกสนาน

 

            กะจะแค่หยอกเล่น แต่ดูเหมือนน้องจะคิดตาม

 

            ไอ้หน้าแดงๆ นั่นบอกหมดเลยว่าคิดอะไรอยู่ หนำซ้ำยังรีบลุกขึ้นคว้ากางเกงหนีไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ไอ้ที่เจ็บขาแลดูจะหายในชั่วพริบตาเมื่อถูกหยอกล้อใส่

 

            เล่นเอาปลื้มได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ ปล่อยคนเขินอายเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าไป

 

            “ทำไม...น่ารักจังวะ พึมพำกับตัวเองพลางยีหัวคล้ายกับพยายามสลัดความคิดนั้นออกไป ก่อนจะผละมาตรงชั้นหนังสือ ดูตารางเรียนว่าช่วงบ่ายมีเรียนไหม ที่แน่ๆคนโปรดไปเรียนหรือไปทำงานไม่ได้ สภาพแบบนั้นถ้าออกไปไหนเดี๋ยวแผลติดเชื้อพอดี

 

            และดีหน่อยที่วันนี้เขาก็ไม่มีเรียนเหมือนกัน เลยว่าจะเคลียร์งานให้เสร็จ

 

            ซึ่งงานชิ้นแรกที่เขาจะทำคือการเดินไปเปิดตู้เก็บของที่เก็บบางอย่างเอาไว้ ดวงตาสีสวยกวาดมองของข้างใน นิ่งคิดไปชั่วครู่เป็นการตัดสินใจ ก่อนจะเดินไปหยิบถังขยะมาถือไว้

 

ตุ้บ !

 

            กรอกรูปของแฟนเก่าก็ถูกทิ้งลงในนั้นทันที

 

            รวมถึงข้าวของอื่นๆอีก ความทรงจำดีๆ ถูกลบหายออกไปหมด ไม่เว้นในโทรศัพท์ ทั้งไอจี ทั้งเฟซที่เคยกดซ่อนรูปนั้นไว้ ก็เปลี่ยนเป็นลบให้เลือนหายจะได้ไม่ต้องมาเกี่ยวพันกันอีก

 

            นาทีที่ได้ทิ้งมันก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี

 

            แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เราได้ปลดปล่อยจากความรู้สึกไม่ดีที่ติดอยู่กับมัน แล้วหันไปยิ้มให้คนที่เดินออกมาจากห้องน้ำได้อย่างเต็มปาก

 

            ทำไรน่ะครับ ?

 

            “กำลังทิ้งของเก่าๆ

 

            “ทิ้งทำไม ?

 

            จะได้เริ่มต้นใหม่สักที

 

LOADING 100 PER

ทิ้งของเก่า รับของใหม่ ถึงเวลาเปลี่ยนไปหาคนที่ใช่ของตัวเอง

ความรู้สึกเปลี่ยนแปลงแล้ว ตอนที่แล้วแฝงถึงความนัย

ใครถอดออกก็ได้รู้ไป ใครถอดไม่ได้ก็ลองพินิจทีละหน่อย

คนพี่เปลี่ยนไปแล้ว การกระทำชัดเจนและฟ้องอยู่ ส่วนคนน้องคงต้องสังเกตดู

อีกไม่นานความสุขจะมาเยือน :)

เล่มมาเดือนหน้าออกกับสนพ Deep Publishing นะคะ เกาะดูเพจสำนักพิมพ์ไว้ได้เลย

สกรีมลงแท็กเมื่อหวีดความปลื้มคนโปรด

#ปลื้มคนโปรด

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 





S
N
A
P

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.479K ครั้ง

335 ความคิดเห็น

  1. #8037 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:49
    พี่ได้เห็นตัวจริงของนางแล้วและตาสว่างอย่างเต็มที่ ขอบคุณพี่ที่เลือกปกป้องคนโปรดด้วย แต่ถามจริงพี่ยังไม่รู้ตัวเองอีกเหรอว่าที่ตัวเองเป็นขนาดนี้รู้สึกขนาดนี้เพราะอะไรอ่ะ ถามจริง!!
    #8037
    1
  2. #7991 Smileyyyyyyyyyy (@06092546md) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:22

    อู้ยยยยยยยยยยย ใช่เเล้วพี่ปลื้มมมมมมมมม เเบบนี้เเหละะะะะะ ถูกต้องเเล้วววววววว มาม๊ะมาเริ่มต้นใหม่กับน้องโปรดเลยยยยยยยยยยยยยยย 55555///เกลียกสร้อยจังเลย..(?) สร้อยเป็นผญ.ที่...เอี้ยมากๆ เกิ๊นนนน เกลียดอ่ะ สะใจมากที่พี่ปลื้มตอกหน้าหงายกลับไป จะดีมาก ถ้าพี่ปลื้มตบซักที จะได้เลิก-.. ถถถ.
    #7991
    1
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #7961 K.white wine (@parindaqu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:38
    นั้นคือสิ่งที่ถูกแล้วค่ะพี่ปลื้ม
    #7961
    1
  5. #7897 ;เซฮาน △ (@chunjiteentop) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:39
    ทำดีค่ะพี่ มาเริ่มต้นใหม่กับน้องนะ 55555
    #7897
    1
  6. #7872 ถั่วหมัก (@kittipavara_nat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:54
    ที่สร้อยบอกว่าพี่ปลื้มเป็นคนเฮ็งซวยนี่ก็คือคิดในใจว่า อ_สร้อยมึ_ไม่ตายดีแน่ แต่พออ่านเรื่อยๆถึงที่พี่ปลื้มตอกหน้ากลับไปก็แบบสะใจมากกกกกกกกกกกก //ก ไก่ล้านตัว
    #7872
    1
  7. #7811 Rabbiitao (@kratao) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:42
    ขัดเก่งงงง เปลี่ยนชื่อจากสร้อยเป็นฝอยขัดหม้อมั้ยละแหม่ แต่เดี๋ยว อิพี่ปลื้มมม

    น้องเขินจะตายแล้ว บ้าบอจริงงงง
    #7811
    0
  8. #7800 trtmm_9 (@trtmm_9) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:02
    เรียกสร้อยมาตบได้มั้ย? หมั่นไส้คิดว่าตัวเองดีมากมั้ง เหอะ! // กรี๊ดดดดดดดดดด อยากได้พี่ปลื้มมาไว้บ้านนน โอ้ยคือดีย์
    #7800
    0
  9. #7797 danaja12062002 (@danaja12062002) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:36
    อยากได้คนแบบพี่ปลื้มต้องทำบุญกี่วัดคะ คืออยากได้มากกก
    #7797
    0
  10. #7779 Augustra (@NeverPed) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:11
    น้องถือเสียมเตรียมขุดหลุมรอเริ่มต้นกับพี่แล้วค่ะ
    #7779
    0
  11. #7770 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:51
    เขินมากกกกกกกกกกก
    #7770
    0
  12. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:04
    น่ารัก
    #7754
    0
  13. #7661 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:16
    ดีแล้วค่ะตัดใจซะที เรียนรู้จากความผิดพลาดนะคะ
    #7661
    0
  14. #7545 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:35
    คุ้มค่าที่รอคอยมากโปรดคือโปรดแทบไม่ต้องทำอะไรมากแอบรักเงียบๆมานานแต่ มีแต่คนพี่นี่สิที่เริ่มมากใกล้กัน...ฟินนนนน
    #7545
    0
  15. #7349 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:05
    ถ้าเอาของเก่าออกก็จะวางของใหม่ไม่ได้เพราะที่เติม ถ้าไม่ลองอะไรใหม่ๆจะรู้ได้ยังไงว่าเสียเวลากับของเก่าไร้ค่าไปนานแค่ไหน ไอ่ที่เคยไม่ชอบเพราะไม่เคยลองใช้แต่เมื่อได้ลองใช้แล้วอาจชอบก็ได้ อิพี่นังกำลังเดินเข้ามาหาน้องแล้วสินะ อีกนิดนะคนโปรดอีกนิดเดียว7ปีมันจะไม่เสียเปล่าแน่ /คนมันบาปเนอะอ่านถุงยาเป็นถุงยางก็ได้55555555555555
    #7349
    1
  16. #7195 SATANGnaphatsorn (@SATANGnaphatsorn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:43
    ยังไงก็ขอให้พี่มีความรู้สึกดีๆกับน้องจริงๆนะ ถึงแบบนี้มันจะฟินแต่เรายังจำตอนที่พี่บอกว่าไม่ได้ชอบผู้ชายอยู่ ถ้าทำเพราะสงสารน้องก็อย่าทำเลย น้องจะเจ็บเปล่าๆปล่อยให้น้องดูคนพี่อยู่ไกลๆน่าจะมีความสุขกว่าซะอีก แต่ก็นะถ้าชอบจริงๆก็จีบเลย ให้น้องรอมานานแล้ว
    #7195
    1
  17. #7088 ThesecondM (@ThesecondM) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:31
    ขนาดนี้แล้วอ่ะพี่ ไม่ขอน้องเป็นแฟนไปเลยอ่ะะะะะ (จะชงจนกว่าจะเป็นแฟนกัน)
    #7088
    1
  18. #6998 luhun947 (@luhun947) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:18
    ทำขนาดนี้ขอลูกเราเป้นแฟนเลยเหอะะะะะ
    #6998
    1
  19. #6878 Realwansoba (@Realwansoba) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 18:16
    เเล่วๆๆๆๆ งื้ออออ😊😊
    #6878
    1
  20. #6845 ChoMin •• ❤ (@13thofkm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 10:27
    อิพี่สร้อยนี่มันยังไงวะ ตรรกะพังพินาศมาก คือเธอคิดว่าตัวเองสวยมาก จะทำอะไรก็ไม่เคยผิดงั้นดิ ? ทีแรกคิดว่าแค่เข้ากันไม่ได้ และบางทีพี่ปลื้มอาจจะขี้หวงเกินไป ซึ่งปัญหานี้เจอกันทุกคู่แหละ อยู่ที่จะปรับจะจูนกันได้มั้ย แต่ดูท่าทางแล้ว ที่ผ่านมาพี่ปลื้มคงต้องเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัสกับผู้หญิงคนนี้ชิบหาย เพราะตรรกะของเธอโคตรพัง การไปคุยกับคนอื่นแบบหว่านเสน่ห์ทั้งๆ ที่มีแฟนแล้วมันใช่เหรอวะ แล้วนี่คิดว่าฟอยก็คงจะโดนแบบเดียวกับพี่ปลื้มแหละ แต่ไม่คิดเลยว่านางจะกล้าขอกลับมาคุยด้วย เพราะแค่อยากประชด คือถ้าทำสำเร็จ พี่ปลื้มก็หมาเลยจ้า เริ่มต้นใหม่อย่างจริงจังได้สักทีก็ดีเหมือนกัน ต้องขอบคุณความเห็นแก่ตัวของสร้อยเลยนะนั่น ที่ทำให้โปรดยิ่งมีดีในสายตาของพี่ปลื้มอีกเท่าตัว ว่าแต่ตอนนี้น่ารักนะเราอิพี่ปลื้ม มีการหยอกเย้าป้อนข้าวกันด้วย แต่ไหงวนมาเรื่องใต้สะดือได้ อิน้องใจบางเป็นกระดาษหมดละ 555
    #6845
    1
  21. #6840 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 08:49
    ดีไปหมดดดดด เค้ามีการป้อนข้าวไปแล้วแกล้งกันไปด้วยค่ะแม่ ทิ้งไปให้หมดเลยค้าาาาพี่ปลื้ม
    #6840
    1
  22. #6572 BO:NX (@Imboy20566) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 17:22
    ร้ายจังคุณปลื้ม อย่าล่อลวงน้อนนนนนนน
    #6572
    1
  23. #5950 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 15:42

    ชอบภาษาในการเปรียบเปรยมากเลย // ชอบความปากจัดของพี่ปลื้มมาก อื้อหือ ปากจัด...จัดว่าแร๊งงงงง พ่วงด้วย ความเผด็จการของพี่ มันช่างกร๊าวใจ

    #5950
    1
  24. #5666 APRIL_RAiN (@bbpurnbb883) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 20:08

    เขิงงงงงง~~~~>..<

    #5666
    1
  25. #5443 PKKrose (@PKKrose) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:23

    ฮื้อออ~~~^.^

    #5443
    1