'ปลื้มคนโปรด' (Yaoi) [สนพ.Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 531,689 Views

  • 8,002 Comments

  • 23,994 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    126,801

    Overall
    531,689

ตอนที่ 17 : ปลื้มคนโปรด 16 : ตามสัญญา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3629 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

คำเตือน : เปิดเพลงดาวเหนือฟังเพื่อความอิน

ปลื้มคนโปรด 16 : ตามสัญญา

#ปลื้มคนโปรด

           

เสียงดนตรีดังกึกก้องทั่วหอกิจกรรม ปีหนึ่งมากหน้าหลายตาผสมปนเปกันไปเนื่องจากเฟรชชี่ไนท์ถูกจัดร่วมกันทุกคณะ พวกเขาต่างกอดคอร้องเพลง สนุกไปกับวงดนตรีต่างๆ ที่ถูกคัดสรรมาเล่นให้ฟัง และวงที่ทำให้ทุกคนหลุดจากความยำเกรง ได้เห็นอีกลุคนึงคือวงจากคณะวิศวะ

 

            เหล่าพี่ว๊ากปีสี่ที่เพิ่งได้แชมป์จากการแข่งบอลมาตกเป็นเป้าสายตาทันทีที่ขึ้นเวที

 

            ไล่มาตั้งแต่มือกลอง พี่เสือมีเทคนิคในการเล่นที่รัวเร็วจนใจสั่น ถัดไปเป็นมือคีย์บอร์ดที่เล่นดีเป็นการเสริมทัพ ลามไปมือเบส พี่เจษยกยิ้มพร้อมกับพยักหน้าทักทายเหล่าปีหนึ่งที่โบกมือให้ ไม่นับรวมพวกปีเดียวกันกับคนที่รู้จักกันมากมาย

 

            หันมาทางซ้ายก็จะเจอกับนักร้องนำที่สร้างความสนุกให้ แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังเอนจอยไปกับเพลงหลากหลายสไตล์ สายตาของมือกีตาร์กลับจับจ้องไปที่บานประตูใหญ่ คอยมองดูว่าใครเข้ามา ใครเดินออกไป พยายามกวาดตาหาว่าเจ้าของสัญญาอยู่ที่ไหน

 

            เพราะไม่มีมือถืออยู่ข้างกายเลยไม่รู้จะติดต่อยังไง หนำซ้ำก็ไม่รู้ว่าตอบกลับมาหรือยัง

 

            อยู่ไหนวะ พึมพำกับตัวเองตอนสอดสายตาหา เหลือบไปมองสองแฝดเพื่อนสนิทคนโปรดก็พบว่ายังอยู่กันแค่สองคน ไม่มีวี่แววของคนที่บอกจะมาให้ได้ มันทำให้ปลื้มเม้มปาก มือก็ยังเล่นกีตาร์ ส่วนตาก็มองหาต่อไป

 

            ในหัวก็คิดถึงคำที่อีกคนบอกไว้

 

            ถ้าพี่ขอให้มา จะลอง...หาทางดูครับ

 

            ‘ผมจะไปให้ได้

 

            ‘ผมไม่เคยผิดสัญญาครับ พี่รอดูได้เลย

 

            “ยังไม่มาอีกเหรอวะ คนโปรด ถามตัวเองเบาๆ สลับกับมองโน้ตที่เล่น ถึงใจจะไปที่อื่น แต่หน้าที่ที่รับมาก็ต้องทำให้เต็มที่ก่อน อีกไม่นานก็จะเล่นเพลงที่เขาตั้งใจมอบให้อีกคนแล้ว ทว่าคนฟังยังไม่ปรากฏกายมาเลยสักนิด เล่นเอาเขาอยากจะเดินไปหยิบมือถือมาดูว่าอีกคนคืนคำหรือเปล่าว่าจะไม่มา

 

            แต่ก่อนหน้านี้ก็ยังบอกกันอยู่เลยว่าจะมา

 

            บางทีอาจจะเลิกงานช้า เขาควรจะอดทนรอมากกว่านี้

 

            สนุกกันไหมครับน้องๆ !”

 

            “สนุก !”

 

            “ถ้าสนุกก็ขอเสียงหน่อยย

 

            “กรี๊ดดด !!!” นักร้องนำขอเสียงจากคนล่างเวทีหลังเพลง แค่เพียง เพลงใหม่แสนสนุกของ Laika จบลง เป็นเพลงสนุกที่เนื้อหาดีพอๆ กับเพลงเก่าๆ ที่ค่ายนี้เคยทำไว้ จุดเด่นของมันคือเนื้อหาที่ใช้ภาษาง่ายๆ และมีความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในทุกวัน

 

            โดยเฉพาะท่านฮุคที่ได้ใจ

 

เพียงเธอลองมองมาในตาฉัน แค่เพียงเธอลองมองลึกลงไป

แค่เพียงเธอลองมองใจให้รู้สึก แค่เพียงเธอลองมองฉันบ้างได้ไหม

 

            มันเหมาะสำหรับคนแอบชอบยิ่งกว่าอะไร เขาเคยส่งเพลงนี้ให้กับคนโปรดตอนที่มันเพิ่งออกมาใหม่ๆ แต่กลับพบว่าเจ้าตัวเท่าหัวไหล่กดฟังเพลงนี้เร็วกว่าเขาด้วยซ้ำ เล่นเอาเถียงกันแทบตายที่ตัดหน้าเขา กลายเป็นบทสนทนาที่คุยกันยาวขณะที่เล่นเกมด้วยกัน

 

            จำได้เลยว่าตอนเล่นพับจี อีกฝ่ายก็เปิดเพลงนี้ให้ฟัง แทนที่จะสนใจเสียงปืนในตอนนั้น...

 

            ปลื้มกลับสนใจเสียงคนที่ฮัมเพลงตามจังหวะแทน

 

            เช่นเดียวกับตอนนี้ที่เขาอยากให้อีกคนมาฮัมเพลงโปรดของพวกเรา

 

            มาถึงเพลงสุดท้ายกันแล้วนะครับ ใครรักใครชอบใครก็ให้บอกเขาไป เผื่อว่าสักวันจะได้เป็นคนโปรดของเขาบ้าง

 

            “อะ...

 

            “และสำหรับใครที่ไม่กล้า ก็คงต้องหาพึงไอเทมจากท้องฟ้า

 

            “…”

 

            “นี่คือเพลงโปรดของมือกีตาร์ ปลื้มหลุดออกจากภวังค์ตอนที่นักร้องนำผายมือมา เขาอยากชวนทุกคนมาตามหาดาวเหนือของตัวเองกัน

 

            มีเสียงโห่แซวมาจากด้านล่าง ผิดกับปลื้มที่แค่ยกยิ้มให้

 

            มาตามหากันเลยไหม ดาวเหนือของทุกคน ว่าจบเสียงกีตาร์ก็ค่อยๆ เริ่มต้นขึ้น เริ่มจากอินโทรตามด้วยเสียงประกอบอื่นๆ รังสรรค์ให้งดงามตามแบบต้นฉบับ ทวงทำนองเรื่อยๆ ที่ตราตรึงเข้าไปในหัวใจนั้นทำให้เหล่าผู้ฟังโบกไม้โบกมือให้ ปลื้มตั้งใจเล่นเพลงนี้มาก หวังเพียงมันจะส่งไปถึงใครบางคนที่อาจจะดูไลฟ์อยู่

 

            เขาก็พอรู้ว่าคนคนนั้นคงทำงานหนัก แต่พอเราคาดหวังอะไรมากๆ แล้วมันไม่เป็นอย่างใจหวัง...

 

            มันก็อดจะผิดหวังไม่ได้

 

            ทนทุกข์...ทรมาน ทนการ...หลับตาไม่ไหว ท่อนแรกเริ่มดึงผู้คนให้อินเข้าไปในเนื้อความที่ถูกเขียนไว้ ทนเสียงของเธอที่ดังอยู่ข้างใน ทนในกาลเวลาผ่านไป

 

            “ทุกวัน และทุกคืน ทุกวัน ฉันเฝ้ารอ เจษรับหน้าที่เป็นคอรัสให้ สบตากับคนฟังระบายยิ้มบางตอนเงียบเสียงไปเพื่อเข้าท่อนฮุค ปลื้มตกอยู่ในภวังค์ฟังเสียงเพื่อตัวเองที่กำลังร้องเพลงโปรด ในทุกถ้อยคำ ทุกน้ำเสียง ถึงมันจะไม่ได้ใกล้เคียงกับที่เขาร้อง แต่เขาก็อยากให้อีกคนได้ยินเพื่อให้รู้ว่าพวกเราพยายามแค่ไหน

 

            พยายามโน้ต พยายามเล่นให้มันใกล้เคียงกับต้นฉบับมากที่สุดให้ได้

 

            พยายามที่จะปรับอารมณ์ให้สื่อความหมาย

 

            พยายามที่จะบอกใบ้ว่าเขาอยากให้...

 

            มาหาดาวเหนือด้วยกัน

 

            ทำไมพี่ปลื้มดูไม่จอยเลยวะ

 

            “สงสัยคิดถึงแฟนเก่ามั้ง ตั้มกับปีหันไปคุยกันตอนเห็นมือกีตาร์หลุบตาต่ำ ใบหน้าเรียบนิ่งที่ฉายความคาดหวังที่ผิดหวังปรากฏชัดให้เห็นทุกสายตา แล้วนี่ไอ้โปรดมันยังไม่มาอีกเหรอวะ นี่เพลงสุดท้ายแล้วนะ ไหนมันบอกว่าจะมาไง

 

            “แต่มันก็บอกว่าอยู่บนรถเมล์แล้วหนิ น่าจะกำลังมามั้ง

 

            “มึงลองโทรหามันหน่อยดิว่าอยู่ไหน ถ้าอยู่ใกล้ๆ จะได้ขับรถไปรับ

 

            “ทำไมมึงไม่โทรเองวะ ?

 

            “ก็กูขี้เกียจล้วงโทรศัพท์ มึงถืออยู่ก็โทรให้หน่อยดิวะ น้ำใจอ่ะมีไหม

 

            “ไอ้แฝดเหี้ย ตั้มชูนิ้วกลางใส่แฝดหน้าไม่เหมือน แต่สันดานนี่ถอดแบบกันมาเป๊ะ ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็ยอมหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเพื่อนสนิท ย่นคิ้วนิดหน่อยเมื่ออีกฝ่ายไม่รับสาย แม่งไม่รับว่ะ สงสัยทำงาน

 

            “มึงลองโทรอีกรอบเผื่อมันไม่ได้ยิน

 

            “ค่าโทรกูจะหมดละไอ้ห่าปากบ่นแต่ก็กดโทรหาอีกรอบ คราวนี้รอไม่นานก็ได้ยินเสียงตอบกลับ สิ่งแรกที่ได้ฟังคือเสียงลมพัด เล่นเอาต้องดึงมือถือออกเพราะเสียงดังเกินจะทนไหว สักพักก็เอามือถือแนบหูใหม่ ใช้มืออีกข้างปิดหูอีกฝั่งไว้จะได้ได้ยินเสียง ไอ้โปรด มึงอยู่ไหนเนี่ย พี่ปลื้มเขาจะเล่นเสร็จแล้วนะไอ้สัส

 

            [กู...แฮ่ก กูกำลังวิ่งไป]

 

            “นี่มึงอยู่ไหน ทำไมเสียงดังจังวะ ?

 

            [อยู่ข้างหน้า แต่วิ่งมาเพราะกลัว แฮ่ก ไม่ทัน]

 

            “ให้กูไปรับไหมสัส มึงหอบจนเหมือนจะ...อ้าว !” ตั้มถึงกับขมวดคิ้วหนักเมื่อจู่ๆ เพื่อนตัวดีก็ตัดสายใส่ เชี่ย แม่งตัดสายกูทำไม อุตส่าห์ว่าจะไปรับ

 

            “มันอยู่ไหนแล้ววะไอ้ตั้ม ?

 

            “แม่งบอกว่าอยู่ข้างหน้า แต่ไม่รู้ข้างหน้าไหน

 

            “แม่งจะมาทันพี่ปลื้มไหม อีกไม่กี่ท่อนก็จบแล้วเนี่ย

 

            “ไม่รู้ว่ะ สองแฝดมองหน้ากันนิ่ง ใบหน้านี่เต็มไปด้วยความกังวล ถึงจะถ่ายไลฟ์สดไปให้คนโปรดดูได้ แต่งานแบบนี้ก็ควรจะโผล่มาเองไม่ใช่หรือไง แน่นอนว่าตอนที่ทั้งสองคนคุยกัน มันอยู่ในสายตาของพี่ปลื้มที่ให้ความสนใจ เขาเดาว่าตั้มต้องคุยกับคนโปรดแน่ๆ เลยเลื่อนสายตาไปมองว่าจะมีคนเดินเข้ามาไหม

 

            และในตอนที่ฮุกท่อนสุดท้ายกำลังจะเปิดฉากขึ้น คีย์บอร์ดบรรเลงตามด้วยกลองให้ลุ้นระทึกยิ่งกว่าอะไร

 

เขาเม้มปาก จ้องมองดูคนเข้าออกขณะที่หัวใจระรัวไม่เป็นส่ำ หวังเพียงจะได้เจอใครสักคนที่เขารอคอยมาตั้งแต่งานเริ่ม พลันในนาทีนั้นเขาก็ต้องชะงัก ภาพที่เห็นคือเด็กหนุ่มคนนึงที่เดินกระเผลกเข้ามาในหอกิจกรรม ด้วยความที่มืดเลยมองไม่เห็นว่าไปโดนอะไรมา รู้แค่ว่าในตอนนั้นปลื้มไม่อาจจะละสายตาไปจากคนตัวเท่าหัวไหล่

 

นัยน์ตาสวยเลื่อนมามองไล่หาว่าเขาอยู่ไหน ก่อนจะยกยิ้มให้

 

รอยยิ้มท่ามกลางแสงไฟมาพร้อมกับมือที่โบกให้เป็นการทักทาย

 

พี่ปลื้ม

 

ดาวเหนือ ที่คอยนำทาง เวลา ที่เธอหลงทาง

เดินทางตามหา เธอมาเนิ่นนาน รอวันที่เรา จะได้พบพาน

 

            “ไอ้ปลื้มทุกคนในวงถึงกับชะงักเมื่อท่อนฮุกสุดท้ายถูกแย่งซีนโดยมือกีตาร์ ปลื้มร้องท่อนนั้นด้วยน้ำเสียงเข้มแข็งที่แสดงถึงการตามหาดาวเหนือของตัวเองว่ามันอยู่ใกล้แค่ไหน รอยยิ้มดีใจถูกประดับไว้บนใบหน้า ขับไล่ความผิดหวังที่ก่อนหน้านี้ตราตรึงชัดให้ได้เห็น

 

            นาทีนั้นคนโปรดคล้ายกับรับรู้ความในใจอย่างชัดเจน

 

            เขาทำเพียงยิ้มให้ พยักหน้ารับราวกับตอบรับความนัย

 

            ‘เพลงนี้คือเพลงโปรดของผมครับ

 

            นึกถึงคำพูดนั้นที่ไปร้องเพลงนี้ในร้านพี่ง่วงคราวก่อน คนโปรดไม่คิดเลยว่าพี่ปลื้มจะร้องเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้าย ก็รู้ว่าอยากให้มา บอกว่ามีเพลงที่อยากร้องให้ฟังอยู่ ในหัวก็คิดเพียงว่าคงเป็นเพลงทั่วไปที่อยากให้ฟังพร้อมกับทุกคน

 

            ใครจะไปคิดว่าจะเอาเพลงโปรด

 

            เพลงโปรดของพวกเรา

 

            ปลื้มจบเพลงนั้นได้อย่างสวยงามดั่งที่ตั้งใจไว้ แล้วก็ตบท้ายด้วยคำพูดกินใจแทนคำบอกลา ถ้าคนธรรมดาฟังก็คงไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร ทว่าหากเป็นคนคนนั้นที่สัญญากันไว้

 

            มันคือคำที่ออกมาจากหัวใจและฮีลลิ่งความรู้สึกเลวร้ายให้กระจายตัว

 

            ขอบคุณที่มานะ ดาวเหนือ

           

            เมื่อเพลงจบเหล่าปีหนึ่งก็ทยอยกลับ มีบางคนที่ไปต่อกันร้านเหล้าและแลนด์มาร์คของมอเราก็คงไม่ใช่ร้านที่ไหน นอกจากร้านพี่ง่วงที่เมื่อเย็นคนน้อยจนน่าหวั่น ถึงอย่างนั้นคนโปรดก็คงไม่คิดจะกลับไปอีกครั้ง ทำแค่ส่งกำลังใจแล้วก้าวไปหาเพื่อนสนิทที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

 

            ไอ้เชี่ยโปรด มึงไปโดนอะไรมา !”

 

            “เลือดโชกขนาดนี้ไปฟัดกับหมาที่ไหนมาวะ !” ตั้มกับปีรีบเข้ามาประคองเพื่อนรัก พลันคนเจ็บก็นิ่วหน้าใส่ เชี่ยๆ มึงเจ็บมากไหม แล้วลากสังขารมาที่นี่ได้ไง ทำไมไม่ให้พวกกูไปรับ

 

            “เดินจากหน้ามหาลัยมาหอกิจกรรมก็แค่นิดเดียวป่ะ ไม่ได้ไกลขนาดนั้น

 

แต่ไอ้เชี่ย นี่มึงโดนฟัน !”

 

อย่าเล่นใหญ่น่า กูไม่ได้โดนใครฟัน แค่โดนรถเฉี่ยวล้มนิดหน่อย

 

            “รถเฉี่ยวเนี่ยนะ ? ปีถลึงตาใส่ นี่มึงทำงานหนักแล้ววูบจนเกือบโดนรถชนตายเลยเหรอวะ ?

 

            “จะบ้าหรือไง มอไซต์มันแซงซ้ายไม่ดูคนลงเหอะ กูเลยโดนเฉี่ยวให้

 

            “แล้วทำไมมึงไม่ไปโรงบาล มึงเดินเลือดอาบมานี่ทำไม

 

            “ก็กูสัญญากับเขาไว้

 

            “หืม ?

 

            “กูบอกเขาไว้ว่ากูจะมาดู...

 

            “คนโปรด

 

            “อะ !” เจ้าตัวสะดุ้งหันขวับไปมองร่างสูงที่เดินมาหา รอยยิ้มฉายชัดบนใบหน้าก่อนจะเปลี่ยนมาย่นคิ้วใส่ ดวงตาสวยกวาดตามองดูร่างโปร่งตรวจสอบว่าสภาพแย่แค่ไหน ยิ่งตอนนี้ทั้งหอกิจกรรมเปิดไฟเพื่อเก็บของที่พวกน้องๆ ทิ้งไว้ ปลื้มเลยได้จับจ้องอีกคนที่หลุบตาหนีไป

 

            คนโปรดอยู่ในชุดนักศึกษา มีเลือดเปื้อนเสื้อตรงแขนนิดหน่อย นอกนั้นเป็นรอยเปื้อนสีดำกับฝุ่นผง หนักกว่านั้นคือแผลยาวที่แขนที่เห็นแล้วอดเจ็บแทนไม่ได้

 

            วินาทีนั้นปลื้มรีบสาวเท้าเข้าไป เป็นจังหวะเดียวกับที่คนโปรดสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจ

 

            มึงมาทำไม ใครใช้ให้มึงมา

 

            “พี่ปลื้ม...

 

            “ไม่รู้เหรอวะว่ากูไม่ชอบคนฝืนเก่ง คนโปรดนิ่งงันระบายยิ้มบาง อ่อนล้าอย่างชัดเจน

 

            ผมไม่เคยฝืนเรื่องพี่ ผมก็แค่อยากมาให้ทัน

 

            “อะ...

 

            “ผมมาตามสัญญาแล้วนะ

 

            “…”

 

            “ขอโทษนะครับที่มาช้า น้องเงยหน้ามาสบตา ขณะที่คนพี่ย่นคิ้วแล้วย่นคิ้วอีก เขาโกรธจนตัวสั่น หลากความรู้สึกประเดประดังเข้ามาจนอยากจะกระชากอีกคนมาต่อยสักหมัด แต่เขาก็ทำแบบนั้นไม่ได้ เขาไม่เคยอยากทำร้ายอีกฝ่าย มากสุดก็แค่ลงโทษตามหน้าที่เท่านั้น

 

ส่วนตอนนี้ถึงปากอีกคนจะบอกว่าไม่ฝืน อยากมาให้ทัน ดูยังไงมันก็ฝืนอยู่ชัดๆ

 

ทำไมดื้อจังวะไอ้ตัวเท่าหัวไหล่

 

เอ่อ งั้นผมว่าพวกผมพาไอ้คนโปรดไปหาหมอก่อนดีกว่า เดี๋ยวปล่อยไว้มันจะตาย

 

หลีกไปไอ้ปี

 

ครับ ?

 

ไม่ใช่หน้าที่มึง ปลื้มกดเสียงต่ำสบตากับสองแฝดแล้วดันทั้งคู่ออกไปให้พ้นทาง สองมือเอื้อมไปจับไหล่ทั้งสองข้างของคนโปรดจากด้านหลัง เล่นเอาคนโปรดถึงกับเบิกตากว้างทำท่าจะขืนตัว

 

ทำอะไรครับ เดี๋ยวก็เปื้อนไปด้วยหรอก

 

            “หยุดพูด กูกำลังโมโห

 

            “พี่ปลื้ม

 

            “เดินไปกับกู ช้าๆ ระวัง พี่ปลื้มว่าเสียงดุพยุงร่างน้องให้เดินตามที่เขาบอก ส่งผลให้น้องถึงกับเอียงคอมอง ขนาดเพื่อนยังต้องเลิกคิ้วใส่

 

            พี่จะพาไอ้โปรดไปไหน ? ตั้มถาม

 

            พาไปฆ่าให้ตาย

 

            “เฮ้ย

 

            “พวกมึงไปช่วยไอ้เสือเก็บของไป ฝากบอกมันว่าให้เก็บกีตาร์ให้กูด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเอาที่หอสองแฝดถึงกับงุนงงเมื่อโดนกดเสียงใส่ จู่ๆก็รับรู้ถึงความไม่พอใจที่พุ่งสูงจนน่าหวั่น ส่วนมึงก็จับกูไว้ ถ้าไม่ไหวเดี๋ยวกูขับรถมารับ

 

            “พี่จะพาผมไปไหนครับ ?

 

            “เงียบแล้วเดินหน้าก็พอ ไม่บอกว่าจะพาน้องไปไหน ถึงอย่างนั้นก็ช่วยพยุงน้องอย่างสุดความสามารถ ปลื้มพยายามจะอ่อนโยน ทว่าเขาก็ไม่สามารถสะกดความกรุ่นโกรธได้นัก คนโปรดเลยได้แต่เงียบปาก เดินตามคนตัวสูงที่ประคองร่างนำทางให้

 

            จังหวะนึงเกือบล้ม พี่เขาก็รวบตัวไว้

 

            บอกให้ระวัง

 

            “ขอโทษครับ น้องว่าเสียงแผ่ว ขยับมายืนดีๆ ก่อนที่จะเดินต่อ ปลื้มพาน้องมาที่รถ ดันหัวให้เข้าไปรวมถึงคาดเบลท์ให้โดยไม่พูดอะไรต่อ คนโปรดได้แต่ลอบมองคนที่เปิดประตูรถ เดินอ้อมไปฝั่งคนขับ พลันก็ต้องหยุดเมื่อมีคนวิ่งมาขัด

 

            ไอ้ปลื้ม ! มึงจะพาคนโปรดไปไหน ?

 

            “ไปไหนก็ได้ ไม่เกี่ยวกับมึง เจษถึงกับหน้าตึงเมื่อถูกตอกกลับ กลับบ้านไปนอนได้แล้วไอ้เจษ ไม่มีเรื่องอะไรที่มึงต้องยื่นมือมาช่วย

 

            “แต่กูได้ยินตั้มกับปีบอกว่าคนโปรดโดนรถเฉี่ยว แล้วมึงยังจะลากเขาไปไหนอีก ปลื้มพ่นลมหายใจ ความไม่ชอบใจฉายชัดเต็มใบหน้า ถ้ามึงไม่ทำกับน้องดีๆ ก็ส่งน้องมา เดี๋ยวกูพาน้องไปหาหมอ...

 

            “พูดมากจังวะ ทีเรื่องอื่นไม่เห็นจะพูดมาก

 

            “ไอ้ปลื้ม...!”

 

            “กูขี้เกียจฟังมึงพล่ามแล้วว่ะ กลับไปช่วยไอ้เสือขนของเหอะ ไล่สงราวกับไม่ใช่เพื่อน จากนั้นก็ขึ้นรถฝั่งคนขับ สตาร์ทเครื่องพร้อมกับขับออกไปจากมหาลัยไม่สนใจเจษที่พยายามจะส่งเสียงห้าม คนโปรดมองเพื่อนรักอีกคนผ่านกระจกมองข้าง ก่อนจะเหลือบมองคนที่เอาแต่ใจหนักขึ้นจนเห็นได้ชัด

 

            ชั่วขณะนึงคนโปรดอยากจะกระโดดลงจากรถไป แต่พี่เขากลับแบมือมาให้จับ

 

            เอามือมา

 

            “ครับ ?

 

            “กูบอกให้มึงเอามือมาหลากคำถามฉายชัดอยู่ในหัว แต่พอเจอแววตาหน้ากลัวคนโปรดกลับนิ่งงัน กูไม่บีบแผลมึงหรอกน่า แค่จะจับมือมึงเท่านั้น

 

            “จะจับมือผมทำไม

 

            “เพราะถ้าไม่จับ กูกลัวตัวเองจะอาละวาดแล้วพามึงไปตาย

 

            “…”

 

            “เชี่ยเอ้ย ทำไมกูไม่ไปรับมึงที่ร้านวะ ปลื้มกัดฟันกรอดจนน้องกลัวว่ากรามจะแตก คนโปรดแอบคิดมาตลอดทางว่าพี่ปลื้มโกรธที่เขามาช้าหรือไม่ก็คงทำให้เขาไม่พอใจอะไรสักอย่าง ทว่าเสี้ยวหน้าที่แสดงความหงุดหงิดออกมา กลับมีความกังวลระคนเป็นห่วงแฝงไว้

 

            คนโปรดไม่รู้เลยว่าอีกคนกำลังคิดอะไร เขาเอาแต่ส่ายหน้า ความไม่พอใจกระจายตัวไปทั่วรถ ปลื้มแบมืออยู่อย่างนั้นไม่ได้บังคับอะไร เขารอให้คนโปรดวางใจ รู้สึกปลอดภัยก่อนแล้วค่อยประสานนิ้วลงมา

 

            นาทีนั้นปลื้มเลียปาก เขาถอนหายใจขณะที่บีบมือน้องไว้ เจ้าตัวเอามืออีกข้างมาลูบหลังมือคนข้างกาย ปลอบประโลมหวังเพียงจะทำให้พี่เขาใจเย็นลงบ้าง

 

            สักนิดก็ยังดี

 

            “ใจเย็นๆ นะครับ น้องปลอบ อย่าโกรธได้ไหม พี่ขับรถอยู่ มันอันตราย

 

            “ก็ดูมึงทำดิ เจ็บขนาดนี้ยังเสือกมาหากูอีก

 

            “ก็ผมสัญญาไว้

 

            “ถ้ากูรู้ว่ามึงจะดื้อขนาดนี้ กูจะไม่สัญญาอะไรกับมึงทั้งนั้น ยิ่งพูดก็ยิ่งบีบมือน้องแน่นขึ้น หากแต่ก็ระวังไม่ให้หนักจนสะเทือนไปโดนแผล ปลื้มรู้สึกว่าตัวเองงี่เง่าเป็นบ้าที่มาโกรธอะไรแบบนี้ แต่ถ้าเกิดเขาไม่สัญญาบางทีน้องอาจจะไม่ต้องรีบ เวลานี้คงนั่งดูไลฟ์สดอยู่บ้าน

 

            ถึงจะไม่ได้เจอกัน มันก็ดีกว่าให้น้องมาเจ็บตัวเพียงเพื่อจะทำตามสัญญา

 

            ทำไมมึงต้องจริงจังขนาดนี้วะ กูเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าให้ห่วงตัวเองก่อน คนอื่นเขาเอาตัวรอดได้

 

            “ผมรู้ ผมไม่ได้ตั้งใจ

 

            “มึงแม่ง

 

            “อย่าโกรธผมได้ไหม ผมขอโทษ น้องเขย่ามือคนตัวโตทั้งที่หัวใจสั่น ปลื้มเหลือบมามองแผลน้องที่เห็นแล้วก็มีอิทธิพลกับหัวใจยิ่งนัก เขาเลยเลือกที่จะไม่ตอบ ทำเพียงแค่ขับรถต่อจับมือน้องไปทั้งอย่างนั้น เพื่อนโทรมาก็ปล่อยให้มันดัง รอจนมันหยุดไปเองอย่างไม่สนใจ

 

            คนโปรดก็ได้แต่นิ่ง เขาไม่เคยเห็นพี่ปลื้มโกรธขนาดนี้มาก่อน ไอ้ที่จับมือมันก็รู้สึกดีอยู่หรอก

 

            ติดแค่ว่ามืออีกคนกำลังสั่น

 

            สั่นจนเขาต้องจับไว้แน่นเพื่อให้รู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะฝืนคำสั่ง ก็แค่อยากทำตามสัญญา กะว่าสบตาเสร็จก็จะรีบให้ตั้มกับปีพากลับจะได้ไม่โดนต่อว่า เสียดายที่มันช้าเกินไปเลยต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ที่เขาไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น

 

            ให้พี่ปลื้มด่าออกมาดังๆ ดีกว่า ไม่ใช่เงียบหลังจากพูดประโยคนั้น

 

            ยิ่งโทษตัวเองมันยิ่งทำให้เขารู้สึกผิด

 

            และรู้สึกผิดขึ้นไปอีกเมื่ออีกฝ่ายเลี้ยวรถเข้าโรงบาล

 

            คนโปรดถูกพาไปทำแผล ส่วนปลื้มก็ไปจ่ายค่าหมอ หนำซ้ำยังไปอยู่เป็นเพื่อนน้องทำแผลที่แสบจนน้ำตาแทบไหล แล้วก็ไปเรียนรู้วิธีการดูแลต่างๆ ที่คนตัวเท่าหัวไหล่ไม่เข้าใจว่าพี่จะไปยืนฟังทำไม

            เขาฟังเองก็ได้ เพราะยังไงก็ต้องกลับบ้านไปนอนพัก

 

            ยานี่กินทุกวันสามเวลา แล้วแผลก็ห้ามโดนน้ำจนกว่าจะแห้งสนิท

 

            “แบบนี้ก็ต้องเช็ดตัวไปก่อนเหรอครับ ?ปลื้มถามพยาบาลหน้าห้อง

 

            ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ ถ้าจะอาบก็ห้ามน้ำโดนแผล จนกว่าจะมั่นใจแล้วว่ามันแห้งพยาบาลตอบ พอมันเริ่มแห้งสนิทก็ค่อยไปหายาแก้แผลเป็นมาทา หรือจะมาคุยกับหมอตามนัดก่อนก็ได้ค่ะ

 

            “ขอบคุณมากครับ คนพี่พยักหน้ารับหลังฟังเสร็จ ส่วนคนน้องนั่งอยู่ในรถ แถมยังถูกสั่งห้ามไม่ให้ขยับไปไหน โปรดมองคนตัวสูงที่ออกมาพร้อมถุงยาที่ดูท่าจะเยอะยิ่งกว่าอะไร

 

            ร่างสูงเปิดดูยาว่ามีตัวไหนที่ต้องกินเลยไหม

 

            กินข้าวมาหรือยัง ?

 

            “ยังครับ

 

            “งั้นเดี๋ยวไปหาข้าวกินก่อน จะได้กินยา

 

            “เดี๋ยวผมกลับไปหาไรกินที่บ้านก็ได้ครับ พี่จะได้กลับเลย มันดึกแล้วทำท่าจะหยิบถุงยาไปจากมือ ติดแค่พี่เขาเอายาหลบ เอายามาให้ผม

 

            “ไม่ต้องยื่นมือมายุ่ง ตัวเจ็บแล้วยังจะแสไม่เข้าเรื่องอีก

 

            “ก็นี่มันยา...

 

            “เดี๋ยวกูจัดการเอง มึงอยู่นิ่งๆ นอนพักไปเหอะ ดุน้องไปทีเพราะรู้สึกว่าเด็กคนนี้ช่างดื้อนัก ขณะเดียวกันคนโปรดก็รู้สึกว่าพี่มากปีก็รั้นเก่งไม่แพ้กัน พลันคนโปรดต้องขมวดคิ้วอีกครั้งเมื่อพบว่าทางที่พี่ปลื้มกำลังขับไป ไม่ใช่ทางกลับบ้านเขาอย่างที่คิดไว้ ตอนแรกก็นึกว่าไปทางลัด แต่พอสังเกตดีๆ ก็ต้องพบกับความแปลกใจ

 

            นี่มันทางไปบ้านพี่ปลื้มไม่ใช่เหรอ ?

 

            พี่ไม่ได้พาผมกลับบ้านเหรอ ?

 

            “กลับบ้านมึงแล้วใครจะดูแลได้

 

            “แต่...

 

          ไปอยู่บ้านกูสักพัก ถ้าหายแล้วเดี๋ยวพากลับมาเอง

 

ปกเล่มเสร็จแล้วนะคะ เตรียมเงินเปย์เดือนหน้าออกกับ สนพ Deep Publishing นะคะ <3

LOADING 100 PER

ตามสัญญาที่ให้ไว้ เจ็บแค่ไหนก็ต้องมา

คนพยายามมากไปมักไม่ระวังว่าตัวเองจะเจ็บ

จะรู้ตัวเองอีกทีก็ตอนที่มันสาย ถึงอย่างนั้นครั้งนี้ก็เป็นจุดเปลี่ยนยิ่งกว่าอะไร

เปลี่ยนจากเดินข้างกันเป็นจับมือแทนดีไหม

จับมือเดินไปด้วยกัน

สกรีมลงแท็กเมื่อหวีดความปลื้มคนโปรด

#ปลื้มคนโปรด

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 






S
N
A
P

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.629K ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #7981 Smileyyyyyyyyyy (@06092546md) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:16

    ฮรื๊ออออออออออออ พี่ปลื้มมมมมมมมมม ทำไมพี่น่ารักกก น่ากัดดด น่าฟัดดดด เเบบนี้!!ฮรื๊ออออออออออ เขินเเทนน้องงงง คือดูอิพี่มันเป็นห่วงน้องสุดๆอ่ะ ฮรือออ ฟินจนยอากร้องไห้~~ ///น้องโปนดเป็นคนประเภทที่..ไม่ไหวบอกไหว ตลอดเลยยยยยย โอ่ยน้องงงงง ก็รู้เป็นคนไมาผิดสัญญาอ่ะ เเต่เเบบนี้เเกควรห่วงตัวเองก่อนดีไหนน้องงง ฮรือออ หายไวๆนะคะน้องโปรดดด ได้ไปอยู่ใกล้ๆพี่มันคงจะหายเร็วอยู่ม๊างงงงง5555///พี่เจษ=นก ถถถ.สงสารพี่เค้านะครับ อกหักมารับกับเค้าได้นะพี่เจษ555
    #7981
    1
  2. #7956 K.white wine (@parindaqu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:41
    ว่าแล้วววววววววววว พี่มันนี้ร้ายไม่เบานะ น้องก็ดื้อพี่ก็รั้น จิตใจฉัน
    #7956
    1
  3. #7921 Janny-Wang30122 (@Janny-Wang30122) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:43
    คนพี่นี่เนียนเก่งงงงง
    #7921
    1
  4. #7919 mmamaexx (@mmamaexx) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:00
    กรี้ดดแม่ขาหนูอยากได้พี่ปลื้มเป็นผัว
    #7919
    1
  5. #7853 Aon Meyjforever (@aon_meyj4ever) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:17

    เป็นประโยคที่กินใจมาก "ขอบคุณที่มานะ ดาวเหนือ" เง้อออ...เอาใจคนอ่านไปเต็มๆ ดูแลน้องดีๆ หล่ะคุณพี่ปลื้ม น้องเจ็บตัวอยู่นะ

    #7853
    1
  6. #7844 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:25
    ชอบบบบๆๆๆ คือเข้าถึงฟิลที่อิพี่โกรธและเป็นห่วงมากๆๆๆๆ ฮือออ
    #7844
    1
  7. #7766 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:27
    กี้ดดดดดดดดดดด แอบน้ำตาร่วงง แงงงง ขอบคุณที่มานะ ดาวเหนือ
    #7766
    0
  8. #7732 Anpun97 (@Anpun97) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:03
    แหน่ะ!! พี่ปลื้มนี้ทันซึนจริงๆชอบน้องแล้วก็บอกน้องไปเถ้อะะะ
    #7732
    0
  9. #7711 Pong (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:35

    สงสารเจษ

    #7711
    0
  10. #7687 fallingforyou. (@derodero) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:02
    พี่ไปแอบอ่านไดอารี่น้องมาปะเนี่ย ทำเหมือนจีบกันเลยอะ เเงงงง
    #7687
    0
  11. #7686 cockok (@cockok) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    พี่มันร้ายเนาะ&#128514;
    #7686
    0
  12. #7653 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:50
    แผนลักพาตัวน้องไปอยู่บ้าน
    #7653
    0
  13. #7638 Buzzzzzzzzzz (@Buzzzzzzzzzz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:06
    นี่ล่ะคือสิ่งที่ต้องการ อยากให้เค้าไปอยู่ด้วยกันนรนร
    #7638
    0
  14. #7538 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:15
    อีพรี่ อีพรี่เนียนค่ะ!!! ให้จายเถอะอีพรี่!!! อย่าเอาน้องฉันไปทำมิดรมิร้ายยย555
    #7538
    0
  15. #7536 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:08
    แหมมมม พี่ปลื้มมมม ดูแลน้องด้วยนะเธอว์
    #7536
    0
  16. #7347 。ikz♡ (@nangomi_99) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:01
    เนี่ยยยยย คนบ้าาา 555 ทำไมอะไรๆมันเข้าทางพระเอกไปหมดเลยนะ หมั่นไส้มากน่าหยิกจริงๆ555
    #7347
    1
  17. #7344 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:32
    คือเกรี้ยวกราดใส่น้องใส่เพื่อนเบอร์นี้แล้ว ใจก็เต้นแรงใหญ่เลยเนอะน้องโปรดเพราะพี่เขาโมโหก็เขาห่วงเราเลยนะ เป็นห่วงจนขนาดต้องพาเข้าบ้านเลย55555555555555
    #7344
    1
  18. #7236 bbntp (@bbntp) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:01
    ต้องรู้เเล้วป่ะ5555555555555 ขนาดนี้เเล๊วว
    #7236
    1
  19. #7199 Garciare (@Garciare) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:09
    เนียนเลย
    #7199
    1
  20. #7194 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:39
    พี่ปลื้ม บ้าเอ้ยยยย เขินแทนน้อง
    #7194
    1
  21. #7166 Ohsem (@hztao68) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:10
    เชี่ยเอ้ยยยยย จออภัยที่หยาบคาย แต่แบบ อีพี่โว้ยยยยยยยย แม่งงงง เขินนนนน ฮือออออออออออ ไม่เอาอย่าทำให้ใจสั่นแบบนี้ดิ ขนาดไม่ใช่คนที่แอบชอบเค้ามาเจ็ดปีแบบคนโปรดยังรู้สึกจะตายแล้วอ่ะ มันดีมาก ดีจนแบบ ขอคิดเข้าข้างตัวเองได้มั้ยว่าพี่เค้าก็มีใจให้ ฮืออออออ
    #7166
    1
  22. #7012 Micky Petch (@micky_petch) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:32
    น่ารักมากเลย แง
    เป็นความรู้สึกที่ค่อยๆก่อตัวจนมากขึ้นทุกวัน
    #7012
    1
  23. #6971 painnnnnnnnnnnnnn (@JK_BTS_TAETAE) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 22:42
    หนูชอบที่เรื่องนี้ที่มีเพลงของlaika หนูชอบเพลงเขาทุกเพลงและหนูก็ชอบนิยายของพี่ด้วย มันแบบแง หนูรักเรื่องนี้มากๆเลย
    #6971
    1
  24. #6836 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 08:10
    โง้ยยยย ห่วงเบอร์ไหนไม่รู้แต่พากลับบ้านตัวเองนะค้าาา ร้ายกาจจจจจจจจจจจ
    #6836
    0
  25. #6798 ChoMin •• ❤ (@13thofkm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 00:10
    อื้อหือ เกรี้ยวกราดอะไรขนาดนี้ ความเป็นห่วงพุ่งสูงปรี๊ด แต่มันก็น่าห่วงจริงๆ อ่ะ น้องโดนรถเฉี่ยว แต่ก็ยังบากสังขารมาดูพี่ปลื้ม เพราะอยากจะทำตามสัญญา ฮือ พี่ปลื้มอย่าดุมาก สงสารเด็กมันเถอะ แต่แหมมม เนียนพาไปนอนบ้านตัวเองเลยน้าาา พัฒนาใหญ่แล้ว แต่หัวใจน่ะช่วยพัฒนาสักที รู้ตัวได้ละจ้ะ
    #6798
    1