'ปลื้มคนโปรด' (Yaoi) [สนพ.Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 620,473 Views

  • 8,708 Comments

  • 25,547 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8,315

    Overall
    620,473

ตอนที่ 16 : ปลื้มคนโปรด 15 : อยากให้ไปก็พูดมา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4177 ครั้ง
    16 ม.ค. 62

ปลื้มคนโปรด 15 : อยากให้ไปก็พูดมา

#ปลื้มคนโปรด

           

คนน้องนิ่งไปชั่วครู่เสตามองนมช็อกโกแลตที่ใส่ไว้ในถุง พี่ปลื้มกระดิ้วมือขอเร่งเร้าให้น้องเอามาให้ ซึ่งคนโปรดก็หยิบให้ไป

 

            รอยยิ้มต่างฝ่ายต่างปรากฏขึ้นมาตอนพี่เขาเจาะนมกิน

 

            ถ้าซื้อตอนเย็นจะอร่อยกว่านี้

 

            “ก็พี่มัวแต่ช้าหนิครับ โดนผลักหัวไปทีที่ย้อนแบบนั้น ก่อนที่ปลื้มวิ่งกลับไปเอากระเป๋าตัวเองแล้ววิ่งกลับมา ใช้ผ้าขนหนูที่พกมาซับเหงื่อนิดหน่อย

 

            ไปเหอะ เดี๋ยวไปทำงานสาย

 

            “ไม่ต้องรีบก็ได้ครับ ยังพอมีเวลาอยู่ น้องตอบพร้อมก้มมองนาฬิกาข้อมือ ประจำเขาเข้างานหนึ่งทุ่ม วันไหนรับน้องดึกก็ไปถึงสองทุ่มบ้าง แต่ห้ามเลทไปจากนั้น พี่เพิ่งเล่นบอลมาเหนื่อยๆ พักก่อนก็ได้

 

            “กูไม่อยากให้คนแถวนี้ไปสายแล้วโดนหักวันหยุดอีก

 

กึก !

 

            น้องถึงกับหยุดเมื่อได้ยินคนพี่พูดแบบนั้น แถมยังไม่มองหน้าทำเป็นเดินดูดนมทิ้งระยะห่างให้น้องมองแผ่นหลัง นาทีนั้นคนโปรดได้แต่ครุ่นคิดว่านั่นคือคำว่าเป็นห่วงหรืออะไรทำนองนั้นใช่ไหม หรือก็แค่คำพูดชักชวนให้ตายใจ

 

            ทว่าไม่รู้ทำไมกลับยิ้มออกมา

 

            เดินตามมาดิ

 

            “ครับ น้องขานรับหันกลับไปโบกมือให้สองเพื่อนซี้ที่หรี่ตาลงมองอย่างจับผิด หนำซ้ำยังส่งซิกให้กันและกันไม่ยอมหยุด เล่นเอาคนโปรดต้องส่ายหน้า ก่อนจะรีบเดินตามร่างสูงไปโดยเว้นระยะ ด้วยความที่แอบชอบมานานการได้เห็นแผ่นหลังของอีกฝ่ายกลายเป็นความสุขในแต่ละวัน

 

            ยิ่งตอนนี้ได้เห็นใกล้ขนาดนี้ก็รู้สึกว่ามันเป็นยิ่งกว่าความสุขที่คอยเยียวยาจิตใจ

 

            ไหนจะตอนที่เขายิ้ม ตอนเขาลูบหัวทำเหมือนปลอบใจ

 

            คนโปรดชอบอะไรแบบนั้น

 

            อะไรเล็กน้อยที่บอกว่าต่างฝ่ายต่างเปิดใจให้กัน

 

            วันนี้ก็เลิกดึกอีกแล้ว ?

 

            “เวลาปกติน่ะครับ ไม่ได้ดึกอะไรขนาดนั้น น้องตอบกลับตอนมาถึงรถของพี่มากปี คนโปรดยืนหันหลังให้กับรถเนื่องจากคนพี่ขอเวลาเปลี่ยนชุดสักพักโดยไม่สนใจเลยว่าจะมีใครมองไหม พี่เขายืนอยู่อีกฝั่งถอดเสื้อที่เต็มไปด้วยเหงื่อออกพร้อมกับเอาน้ำราดตัวเพื่อขับไล่เหงื่อกาฬออกไป

 

            ดีหน่อยที่ตรงนี้ไม่มีใคร ไม่งั้นคงเลือดกำเดาไหลกันเป็นแถบ

 

            แล้วไอ้เจษไปทำงานด้วยไหม ?

 

            “ผมไม่แน่ใจ ทำไมพี่ไม่ถามเขาดูล่ะ ? ถามกลับอย่างสงสัย เรื่องนี้ควรจะถามเจ้าตัวสิมาถามเขาทำไม  ทว่าแทนที่จะตอบ ร่างสูงกลับไหวไหล่ ใช้ผ้าขนหนูเช็ดมัดกล้ามสวยที่คนโปรดไม่หันมาดูหรือสนใจ

 

            ทั้งที่เป็นคนอื่นคงจะหันมาสนใจแล้วแท้ๆ แต่คนตัวเล็กกลับเลือกที่จะให้เกียรติกัน

 

            พลาดแล้วไอ้ตัวเท่าหัวไหล่

 

            กูเห็นมันลงไอจีสตอรี่เหมือนโดนมีดบาด

 

            “เมื่อวานเขาทำแก้วน่ะครับก็เลยมีแผลนิดหน่อย

 

            “…”

 

            “แล้วตอนซ้อมดนตรีเขาเป็นไงบ้างครับ ดูเจ็บนิ้วไหม

 

            “ทำไมกูต้องสนใจ มันจะเจ็บหรือไม่เจ็บก็เรื่องของมันดิ ว่าพร้อมปิดประตูลง โยนข้าวของทั้งหมดไปเบาะหลัง เป็นสัญญาณบอกว่าเขาแต่งตัวเสร็จแล้ว คนโปรดเลยหันกลับมามองคนที่ใส่เสื้อสีดำ กับกางเกงบอลตัวเดิม รอยยิ้มบนใบหน้ามลายหายคล้ายกับบอกใบ้ว่าเมื่อกี้เขาพูดบางอย่างผิด

 

            ส่งผลให้ต้องประมวลความคิด ก็แค่ถามเองว่าพี่เจษดูเจ็บนิ้วไหม เพราะอีกฝ่ายโดนแก้วบาดที่นิ้วข้างที่ใช้เล่นเบส ทว่าพี่ปลื้มกลับดูไม่พอใจที่ถามถึง

 

            ก็เผื่อว่ามันทำให้เขาเล่นเบสได้ไม่ดี

 

            “เล่นไม่ดีก็ค่อยหาคนใหม่ตอบกลับห้วนๆ ผงกหัวให้น้องขึ้นรถไป แต่น้องกลับสบตาเข้าให้

 

            ถ้าพี่เจษได้ยินจะเสียใจเอานะครับ

 

            “มันไม่คิดมากเหมือนมึงหรอก เว้นบางเรื่องที่มันคิดไกล

 

            “หืม ?

 

            “มึงก็ระวังตัวไว้ อย่าไปให้ความหวังใครเขาหมด

 

            “พี่หมายความว่าไง ผมงงปลื้มไหวไหล่แล้วเข้าไปในรถ อย่ามาเปิดประเด็นไว้แล้วก็ทิ้งไปแบบนี้สิครับ

 

            “ถ้าอยากรู้เฟรชชี่ไนท์ก็หาทางมาดูกูให้ได้สิ

 

            “อะ...

 

            “ถ้ามาเดี๋ยวจะเล่าอะไรดีๆให้ฟัง น้องขมวดคิ้วมุ่ยพลันก็รีบขึ้นรถตามไป คาดเข็มขัดเรียบร้อยพร้อมกับหันไปสบตาคนที่กระตุกยิ้มให้ รู้สึกถึงความร้ายกาจของคนที่หาของมาล่อให้น้องสนใจ แต่ที่คนโปรดสนใจจริงๆ คือคำว่า ดูกู ของอีกฝ่ายมากกว่า

 

            นี่พี่อยากให้ผมไปขนาดนั้นเลยเหรอครับ เห็นพูดหลายครั้งแล้วเรื่องให้มา

 

            “ก็แค่อยากให้มาสนุกป่ะวะ ถ้าอยากมาเดี๋ยวกูไปคุยกับผู้จัดร้านให้ก็ได้

 

            “ถึงไปได้ มันก็เป็นงานของปีหนึ่ง ปีสามอย่างผม...คงไม่อินเท่าไหร่

 

            “แต่คนเราก็ควรหาความสนุกใส่ตัวไง ปลื้มออกรถเคลื่อนออกถนนใหญ่ ก็แล้วแต่มึงนะ ถ้าไม่ไหวก็นอนพักไป

 

            “ตกลงพี่อยากให้ผมไปไหม ?

 

            “อยากมาก็มา ตอบบ่ายเบี่ยงเหมือนเพิ่งคิดออกว่าต้องคีพลุค ทั้งที่ความจริงอยากจะชวนมาตรงๆ แต่ก็กลัวว่าจะเสียฟอร์มที่สร้างไว้ กูบังคับใครได้ที่ไหน

 

            “แต่ถึงขั้นจะไปคุยกับผู้จัดการร้านให้ ผมว่าก็ไม่ธรรมดาแล้วนะครับ ปลื้มจิ๊ปากที่ถูกจับได้ ขณะที่น้องเอียงคอมองเหมือนลองใจ ตกลงพี่อยากให้ผมไปไหมครับ ถ้าอยากก็พูดมาตรงๆ

 

            “อยากมาก็มา

 

            “พี่ปลื้ม

 

            “ทำไม ถ้ากูบอกว่าอยากให้มึงมา มึงจะหาทางมาให้ได้หรือไง ?

 

            “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะใช้ทางไหน

 

            “…”

 

            “แต่ถ้าพี่ขอให้มา ผมก็จะ...ลองหาทางดูครับ น้องตอบตามความจริง อาจจะดูลำเอียงนิดหน่อยที่ยอมคนตรงหน้ามากกว่าคำขอของเพื่อนที่มาชวนกัน ใจจริงก็ตั้งใจว่าจะไม่มาอยู่แล้ว กะจะรอดูไลฟ์ที่พวกเพื่อนๆ ถ่ายกัน ทว่าพอเห็นเขาพูดเรื่องนี้หลายครั้งแล้วไม่ยอมพูดความจริง มันก็อดไม่ได้ที่จะเค้นคอขอความในใจ

 

            แน่นอนว่ามันทำให้ปลื้มนิ่งไป เขาไม่อยากให้น้องลำบาก ขณะเดียวกันก็อยากให้น้องมา

 

            ก็มันมีเพลงๆ นึงที่ตั้งใจจะเล่นให้ฟัง

 

            อือ ถ้ามาได้ก็อยากให้มาน้องยิ้มขำ คนพี่เลยยู่ปากใส่ แต่ถ้ามาไม่ได้ก็กลับบ้านไปนอนไป รอดูไลฟ์เพื่อนเอา

 

            “พูดแบบนี้ค่อยน่าฟังหน่อย พูดอะไรตรงๆ มันก็ไม่ได้แย่นะครับ

 

            “ไอ้...

 

            “ขอบคุณสำหรับคำชวนนะครับ ถ้ามาได้ก็อาจจะดึกหน่อย ว่าพร้อมครุ่นคิด จริงๆ มันก็มีทางที่น่าจะพอทำให้มาได้อยู่ แต่ถ้ามาไม่ได้ จะรอกดหัวใจในไลฟ์นะครับ

 

            “เออ แล้วแต่มึงล่ะกัน อย่าฝืนตัวเองก็พอ

 

            “ครับ

 

          แต่ถ้ามาได้ก็ไลน์บอกกูหน่อย

 

            “หืม ?

 

          กูจะได้รอเล่นให้ฟัง

 

            หลังจากตอนนั้นทั้งสองก็ไม่ได้พูดอะไรอีก โปรดก็เอาแต่ลอบยิ้มอยู่เพียงลำพัง ขณะที่คนพี่รู้สึกเขินไม่เบาเลยต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เชื่อมประสานกันด้วยเพลงๆ เดิมที่จะเปิดทุกครั้งเวลาอยู่บนรถด้วยกัน ขับกล่อมบรรยากาศให้ผ่อนคลายหนัก ซึมซับทุกความรู้สึกอ่อนหวานที่ประเดประดังขึ้นมา

 

            และเบาบางลงเมื่อต่างคนต้องแยกกันไปทำงาน

 

คนโปรดคิดมาตลอดทางว่าจะทำยังไงให้วันนั้นตัวเองไปได้ เหลืออยู่ไม่กี่วันคงต้องทำงานอย่างหนักเพื่อให้ผู้จัดการร้านคืนวันหยุดให้ รวมถึงต้องมาก่อนเวลาเป็นการแลกเปลี่ยนกันไป

 

อาจจะเหนื่อยหน่อยแต่ถ้าได้หยุดสักวันก็โอเค

 

หรือขอเลิกงานเร็วสักชั่วโมงก็ยังดี

 

ซึ่งกว่าจะถึงวันนั้นคนโปรดก็ต้องทำงานหนักขึ้น หนำซ้ำยังต้องทำหน้าที่ของเฮดว๊าก กลับมาว๊ากน้องปกติไม่ต้องพึงแมสที่พี่ปลื้มซื้อให้ ยิ่งไปกว่านั้นก็หากิจกรรม หาบทเรียนมาสอนน้องให้เข้าใจ

 

แล้วก็ทำให้พี่มากปีเห็นว่าเขาพยายามแค่ไหน

 

เล่นเอาคนตัวสูงถึงกับกระตุกยิ้มให้

 

ความพอใจฉายชัดเป็นกำลังใจให้เก็บเข้าอกด้านซ้ายไปในทันที

 

ข้าวมาแล้วครับ

 

กึก !

 

            จานข้าวถูกวางลงตรงหน้าหลังจากว๊ากเสร็จแล้วคนพี่มาส่งที่ร้านคุณพาย ผ่านมาหลายวันแล้วที่สัญญากันไว้แบบนั้น พี่ปลื้มเองก็ต้องซ้อมอย่างหนักจนไม่ค่อยมีเวลาเจอกันเท่าไหร่

 

            ถึงอย่างนั้นเขาก็ส่งไลน์มาบ้าง ส่วนใหญ่ก็ถามว่าถึงบ้านหรือเลิกงานหรือยัง

 

            บางครั้งก็เล่นเกมด้วยกัน แวะซื้อนมมาฝาก พอไม่มีแผลคนตัวโตเลยหาเรื่องซื้ออะไรมาฝากไม่ค่อยได้ เดี๋ยวนี้เลยชอบอ้างว่าซื้อมาเกิน หรือไม่ได้ตั้งใจซื้อมา

 

            แต่สิ่งเดียวที่ตั้งใจมากๆ คือการไปส่งเขาทำงานทุกเย็น

 

            วันนี้ช้าจังวะ

 

            “คนมันเยอะหนิครับ พนักงานก็ไม่ค่อยพอ เทน้ำให้คนพี่ที่วันนี้รับบทเป็นลูกค้า เจ้าตัวกำลังอ่านเนื้อเพลงที่จะเล่นในงานพรุ่งนี้ ได้ข่าวว่าซ้อมกันหนักจนแทบไม่ได้พัก ชนิดที่ว่าทำเอาคนเล่นกีตาร์เก่งๆ อย่างพี่ปลื้มถึงกับต้องพันพลาสเตอร์ไว้ที่นิ้ว ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าป้องกันความเจ็บเวลาเล่นหรือว่าเล่นจนนิ้วเป็นแผล

 

            เจ้าของร้านมึงก็ไม่รับพนักงานเพิ่มสักที ดูร้านพี่ง่วงสิ พนักงานเยอะกว่าลูกค้าอีก

 

            “เห็นพนักงานเยอะขนาดนั้น บางทียังดูแลกันได้ไม่ทั่วถึงเลยครับ

 

            “แต่กูก็เห็นมึงบริการทั่วถึงทุกคน

 

ผมไม่...

 

ขนาดบางคนไม่น่าบริการมึงยังเดินเข้าไปหา ถ้ากูเป็นเจ้าของร้าน มีมึงคนเดียวก็ไม่ต้องจ้างพนักงานคนอื่นแล้ว แซะน้องไปทีพร้อมกับตักข้าวเข้าปาก กวาดตามองคนในร้านที่เยอะเหมือนทุกวัน ดีหน่อยที่เจษไม่ได้สมัครงานที่ร้านรอยัลพายเหมือนกัน ไม่งั้นเขาคงจะกินข้าวไม่มีความสุขเท่าไหร่

 

            แต่ก็แอบได้ยินมันบ่นว่าร้านพี่ง่วงคนเยอะจนมันทำงานเกือบตาย

 

            มีการสงสัยอีกว่าคนโปรดทนได้ไหง ซึ่งพอพี่ปลื้มมองหน้าอีกคนใกล้ๆ ถึงได้รู้ว่ามันซ่อนความเหนื่อยล้าไว้

 

            ซ่อนไว้ใต้รอยยิ้มที่ยินดีต้อนรับลูกค้าทุกคน

 

            เสียดายนะครับที่พี่ไม่ใช่เจ้าของ และผมก็ไม่ได้บริการทุกคนอย่างที่พี่ว่า

 

            “แต่ตอนนี้มึงบริการกูอยู่นะ

 

            “อยากให้คนอื่นมาทำแทนไหมครับ ผมจะได้เรียกให้

 

            “พนักงานคนอื่นมันด่าไม่ได้

 

            “คนนี้ก็ด่าไม่ได้ครับ แต่คุณลูกค้าก็ด่าไม่หยุดทุกวัน

 

            “แซะเก่ง โปรดไหวไหล่ใส่คนที่ถอนหายใจยิ้มๆ แอบชกท้องน้องเบาๆไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้ ไปทำงานไป จะได้รีบกลับบ้าน พรุ่งนี้กูแสดงนะ มึงห้ามมาสาย

 

            “ก็ทำงานหนักหาวันหยุดอยู่นี่ไงครับ เห็นใจกันบ้างหรือเปล่า

 

            “กูไม่เห็นใจเด็กดื้อที่ทำเหมือนจะผิดสัญญา

 

            “ผมไม่เคยผิดสัญญาครับ พี่รอดูได้เลย คนตัวโตพยักหน้าอย่างหยั่งเชิง น้องเลยส่ายหน้าอย่างหน่ายใจ เสียดายที่ไม่มีเวลาคุยกันมากเพราะต้องไปทำงาน พี่ปลื้มเขาก็ดี คอยมองน้องระคนเขียนรายงานต่อ มีโทรคุยเรื่องเพลงกับคนในวงบ้าง ถึงจะขึ้นเวทีมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้

 

            หนำซ้ำยังต้องมาลุ้นว่าคนตัวเล็กจะมาดูการแสดงได้ไหม

 

            เขาอยากเล่นเพลงนั้นให้ฟัง อุตส่าห์ขอพวกเพื่อนให้เก็บเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายเผื่อว่าคนโปรดมาไม่ทันหรือมาสายอะไร

 

            จะได้ฟังเพลงนั้นที่เขาตั้งใจเล่นให้แม้เพียงนิดเดียวก็ยังดี

 

            รีบกลับบ้านนะครับ จะได้ไปพัก

 

            “บอกตัวเองไหม ทำงานหนักจนไม่รู้จะหนักยังไงแล้วมึงอ่ะ

 

            “หลังจากพรุ่งนี้ก็กลับมาทำงานปกติแล้วครับ รับจ็อบเอาหน้าไม่ไหว

 

            “ก็บอกแล้วว่าอย่าฝืนมากเกินไป

 

            “ผมไม่ได้...

 

            “ถ้าให้พูดตรงๆ ก็เป็นห่วง คนน้องกลืนคำพูดลงคอเมื่อคนพี่ที่มาส่งหน้าหอพูดอย่างนั้น ปลายนิ้วชี้ไปที่ใต้ตาน้องที่หมองคลำ บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าอีกคนเหนื่อยมากแค่ไหน

 

            พอเห็นว่าทำงานหนักก็เริ่มจะไม่อยากให้ไป

 

            จริงๆ ถ้าไม่ไหวก็นอนอยู่บ้านดูไลฟ์ก็ได้ กูไม่อยากเห็นมึงเป็นลมในงาน

 

            “ผมไม่ได้เปราะบางขนาดนั้น หนักกว่านี้ก็ทนไหว

 

            “อย่าฝืนเยอะ กูบอกแล้วไง เดี๋ยวป่วยขึ้นมาจะไม่ใช่แค่มึงนะที่ซวย ลูบหัวคนตัวเล็กที่เดี๋ยวนี้เริ่มจะทำแบบนี้บ่อยขึ้นทุกครั้งที่มีโอกาส เขายอมรับว่าเขาอยากให้คนโปรดมางาน แต่พอเห็นทำงานหนักก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ถ้าเกิดเจ้าตัวเท่าหัวไหล่ล้มไป จะไม่ใช่แค่เขาที่เดือดร้อน แม่ของน้องเองก็คงจะเป็นห่วงแล้วกลายเป็นเรื่องใหญ่

 

            แน่นอนว่าคนโปรดเข้าใจเลยพยักหน้าตอบรับไป

 

            ถึงอย่างนั้นเขาก็จะพยายามไปให้ได้ เพราะเรื่องของพี่ปลื้มไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร...

 

            เขาไม่เคยฝืนใจทำเลย

 

            ผมรู้ครับ แต่พี่อุตส่าห์ชวน ผมก็อยากไปให้ได้

 

            “กูเริ่มคิดแล้วว่าทำให้มึงลำบากเกินไปหรือเปล่า ไม่ต้องยึดติดขนาดนั้นก็ได้ถ้ามึงเหนื่อยเกินไป

 

            “ผมบอกแล้วไงว่าผมทนได้

 

            “…”

 

            “และเราสัญญากันไว้ ผมจะไม่ผิดสัญญาหรอกครับ โดนยีหัวด้วยความมันเขี้ยว สิ่งเดียวที่ปลื้มรับรู้คือความจริงจังและจริงใจของเด็กตรงหน้า พี่เถอะ มาส่งผมทุกวันเดี๋ยวก็ซ้อมเพลงไม่ทัน

 

            “พวกกูเล่นได้หมดแล้ว เหลือแค่เล่นให้คนอื่นฟัง

 

            “พรุ่งนี้คนคงเยอะแน่ จะไปถึงหน้าเวทีไหมนะ

 

            “มาให้ได้ก่อนเถอะมึงอ่ะ ถ้ามาได้เดี๋ยวกูเอาป้ายมาปักกันคนออกจากพื้นที่ให้เลย

 

            “พี่พูดแล้วนะ

 

            “เออ น้องหลุดขำก่อนจะหยิบกระเป๋าเดินลงจากรถไป ตั้งใจจะยืนรออีกคนให้เคลื่อนรถออก ทว่าเขากลับโบกมือไล่ให้ขึ้นหอไปก่อน ส่งผลให้น้องพยักหน้า กำลังจะหมุนตัวเดินขึ้นทว่าพี่มากปีก็บีบแตรรั้งไว้ เปิดกระจกลงมาเรียกน้องเสียงดังให้หันไป

 

ปรี๊นๆ !

 

            “คนโปรด !”

 

            “ครับ ว่าไง ?

 

            “ไม่มีไร

 

            “เอ้า

 

            แค่จะบอกว่าฝันดี

 

ร่างโปร่งถึงกับย่นคิ้ว พลันหัวใจก็เต้นแรงไม่เป็นส่ำ ร้อยวันพันปีมาส่งหอตั้งหลายครั้งก็ไม่เห็นจะบอกอะไรน่ารักๆ แบบนี้เลยสักครั้งเดียว ส่วนมากมาส่งก็แค่รีบไล่ลงจากรถ รอจนขึ้นห้องก่อนแล้วค่อยขับรถออกไป

 

            นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ยินคำว่าฝันดีที่ดังก้องอยู่ในใจ

 

            ไหนจะรอยยิ้มที่เหมือนกับเขินอายและถ้อยคำสุดท้ายที่บอกไว้ก่อนจะขับรถจากไป ให้คนน้องติดอยู่กับความดีใจและคำพูดแสนหวานที่มีอิทธิพลกับอกด้านซ้าย...

 

            กูจะรอมึงนะ พรุ่งนี้

           

 

            ตลอดทั้งวันคนโปรดวิ่งวุ่นเรื่องกิจกรรมเรื่องรับน้องนอกสถานที่ มีเอกสารที่ต้องทำเพื่อไว้ให้อาจารย์อ่าน วันนี้ตอนเย็นไม่มีรับน้องช่วงบ่าย คนตัวเท่าหัวไหล่พี่ปลื้มเลยตั้งใจรีบไปทำงานแต่หัววัน วันนี้คนน่าจะน้อยเพราะไปงานเฟรชชี่ไนท์กัน

 

            คนโปรดเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่อยากไปให้ทัน

 

            ไปต่อรองกับผู้จัดร้านมาแล้วว่าขอเลิกงานเร็วกว่าทุกวัน และด้วยความที่ช่วงนี้ขยัน...

 

            ไอ้โปรด ทำไมยังอยู่ ?

 

            “หืมครับ ?

 

            “มีนัดไม่ใช่เหรอวะ นี่สี่ทุ่มกว่าแล้วนะ ลืมหรือไง เดี๋ยวก็ไปไม่ทันหรอก คนโปรดที่เก็บโต๊ะอยู่หันไปมองผู้จัดการร้านที่เขามาทัก กะพริบตาปริบๆ สองสามครั้งประมวลผลว่าเขามีนัดไปไหน เขาไม่ได้ลืมแค่เห็นว่ายังมีเวลาเหลืออยู่เลยทำงานต่อไป

 

แต่ก็ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เลยเวลาที่คาดไว้ขนาดไหน ส่งผลให้ต้องเหลือบมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนฝาผนังไว้แล้วก็พบว่าตอนนี้สี่ทุ่มกว่าอย่างที่ผู้จัดร้านบอก ทำคนโปรดเบิกตากว้างหน่อยๆ เท่าที่เขารู้เฟรชชี่ไนท์จะเลิกตอนห้าทุ่ม กว่าเขาจะไปถึงก็คงสี่ทุ่มครึ่งกว่า ดีไม่ดีรถติดก็นานหน่อย แต่คำนวนคร่าวๆก็น่าจะไปทัน

 

            ถึงอย่างนั้นรีบหน่อยก็ดี

 

            แย่ล่ะ ผมไม่รู้ว่าเลยเวลาที่ขอพี่ไว้ขนาดนี้

 

            “รีบไปเลยมึง เดี๋ยวงานเขาก็เลิกหมดหรอก

 

            “เดี๋ยวผมเช็คโต๊ะให้เสร็จก่อนก็ได้ครับ แล้วค่อยไป

 

            “ไอ้ห่านี่ลีลาอยู่ได้ รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวให้คนอื่นมาทำ ผู้จัดร้านใช้เล่มเมนูตีหัวคนโปรดเบาๆ ที่ยังจะมาห่วงหน้าพะวงหลัง ก่อนจะดันอีกฝ่ายให้ออกจากพื้นที่ตรงนั้น พร้อมกับกวักมือเรียกพนักงานอีกคนให้ไปเช็ดโต๊ะต่อ เนื่องด้วยวันนี้คนค่อนข้างน้อย พนักงานเลยทำงานกันแบบสบายๆ คาดเดาได้เลยว่าคนส่วนใหญ่น่าจะอยู่ที่งานเฟรชชี่ไนท์กัน

 

            กลุ่มลูกค้าหลักของร้านก็เป็นคนจากมหาลัยนั้นกันเกือบหมด

 

            “จะเอาเงินค่ารถไหม หรือจะให้คนขับรถไปส่ง ?

 

            “ไม่ต้องขนาดหรอกพี่ ผมไปเองได้ โปรดว่าพร้อมรีบกวาดของในล็อกเกอร์ลงกระเป๋าสะพาย ยกมือไหว้คนอายุมากกว่าที่พยายามไล่ให้รีบไปสักที ไปก่อนนะพี่ ขอบคุณนะครับที่วันนี้ให้เลิกก่อน

 

            “เออๆ ไว้ค่อยขอบคุณวันหลัง กูยังอยู่จิกหัวมึงอีกนาน

 

            “พรุ่งนี้ผมจะรีบมาทำให้พี่จิกหัวทำงานเลยครับ

 

            “เออ โปรดยกยิ้มให้ จากนั้นก็รีบวิ่งออกจากร้านไป ตอนแรกเขาตั้งใจจะไปแท็กซี่เพราะมันน่าจะถึงเร็วกว่า ทว่ารถเมล์สายประจำที่นั่งไปมหาลัยก็ดันผ่านมา นาทีนั้นคนโปรดเลยเลือกที่จะกระโดดขึ้นไปบนรถแทน ระหว่างนั้นก็หยิบมือถือตัวเองขึ้นมาเล่น พลันก็พบว่ามีใครบางคนส่งข้อความมาหา

 

            สองอันแรกเป็นของเพื่อนรัก อันต่อมาเป็นคนที่รู้จัก แต่อันท้ายสุดนี่สิคือคนที่เล่นดนตรีในงาน

 

            พี่ปลื้ม : มายังวะ กูรออยู่

 

            กำลังไปครับ คนโปรดกดตอบเพิ่งเห็นว่าคนพี่ส่งข้อความมาตั้งแต่สองชั่วโมงก่อน ซึ่งมันเป็นตอนที่เขาทำงานอยู่เลยหยิบมือถือมาเล่นไม่ได้ แน่นอนว่าถึงจะกดส่งไปก็คงไม่ได้รับการตอบกลับ ป่านนี้พี่ปลื้มคงสนุกกับการเล่นกีตาร์ของเขา ดูจากคนที่ไลฟ์สดมา เพลงหนัก เพลงเบาก็สะกดคนดูไว้ได้หมด

 

            บางไลฟ์ก็หันมายิ้มให้กล้องราวกับจ้องมองให้รู้ว่ารออยู่

 

            ทว่าบางกล้องก็เหมือนมองหาใครบางคนอยู่ เล่นเอาคนโปรดได้แต่คิดว่าจะเป็นหนึ่งคนในความคิดของเขาไหม

 

            ‘กูจะรอมึงนะ พรุ่งนี้

 

            ‘กูจะได้รอเล่นให้ฟัง

 

            ‘ไม่ไหวก็กลับไปนอนพัก อย่าฝืนมากนักเลย

 

            หลากคำพูดที่คนตัวสูงเคยพูดไว้ไหลเข้ามาในหัว ทำเอาคนโปรดนั่งแทบไม่ติดเบาะ คอยมองออกไปด้านนอกเพื่อดูว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน คืนนี้รถไม่ค่อยติดเท่าไหร่ มันแค่มาเสียเวลาเพราะรถเมล์มันต้องแวะป้ายรับส่งคนเท่านั้น เจ้าตัวคอยมองแชทสลับกับเวลาที่ตั้งไว้

 

            อีกไม่นานจะสี่ทุ่มครึ่ง เขาน่าจะไปทันเพลงสุดท้าย

 

            พลันเรื่องเลวร้ายก็เกิดขึ้นเมื่อรถเมล์จอดรถเทียบป้าย แต่มอไซต์ข้างหลังดันแซงซ้ายเป็นจังหวะเดียวกับที่คนโปรดรีบลงจากรถไป

 

            เสียงเตือนสุดท้ายคือสิ่งที่คนโปรดได้ยิน

 

            “น้อง ! ระวัง !”

 

โครม !

  

             ขอฝากแนว PUBG นักฆ่ากับตำรวจล่าชีวิต

ฟีลเดียวกับฉลามคลั่งรักไว้ในอ้อมใจสักเรื่องนะคะ >จิ้ม<

LOADING 100 PER

อยากให้ไปก็พูดมา มาเร็วอย่าช้า อย่ามัวแต่ปากแข็งนัก

พูดตรงๆ คงเข้าใจได้มากขึ้น แต่การกระทำก็ชัดเจนไม่เป็นสอง

ถึงเวลาก้าวหน้าให้มากขึ้น จงยึดมั่นในความรู้สึกแล้วเดินไปด้วยกัน

แต่ให้ระวังตอนท้าย เพราะพยายามมากไปมักจะเจ็บตัว

สกรีมลงแท็กเมื่อหวีดความปลื้มคนโปรด

#ปลื้มคนโปรด

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 





S
N
A
P

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.177K ครั้ง

446 ความคิดเห็น

  1. #8679 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:18

    น้องงงงงงงง

    #8679
    1
  2. #8635 kk lovely (@pmpke319) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 21:11
    น้องงงงอย่าบาดเจ็บบนะลูกฮืออออ
    #8635
    1
  3. #8612 stang_pt (@stang_pt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 15:36
    อิมอไซค์!!!!! ฉันจะฆ่าแก!!!!
    #8612
    1
  4. #8607 LatteAmericano (@LatteAmericano) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 14:17

    บังห่ามิไซนิสิด่ายังชั่วโคด
    #8607
    1
  5. #8584 PCY_BBH_PLOY (@Chutiporn_ploy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 13:30
    อิมอไซค์!! อิห่าาาาทำน้องเจ็บ
    #8584
    1
  6. #8546 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 04:56
    เอ๊าาาาาา!!! น้อง!!!!
    #8546
    1
  7. #8466 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 18:41
    ถามจริงๆๆๆๆๆๆ ฮือ ลูกเเม่
    #8466
    1
  8. #8439 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 12:16
    น้อองงงงงงง กรี๊ดดดดดดด ใครมันขี่แมงกะไซมาชนลูกช้านนนนนนนน
    #8439
    1
    • #8439-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 16)
      29 มีนาคม 2562 / 15:36
      งงอยู่นานมากว่าแมงกะไซคืออะไร 5555
      #8439-1
  9. #8423 MWzzz (@MWzzz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:45
    โอ้ยยย น้องงง จะเป็นอะไรมากมั้ย ฮืออออ
    #8423
    1
  10. #8411 Pimpikaaaaaa (@Pimpikaaaaaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 07:41
    อย่าเป็นไรน้าาาาา ไปให้ทันนัคนโปรดดดดด
    #8411
    1
  11. #8408 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:55
    น้องโปรดดเดดดดดดด ขออย่าให้เป็นอะไรนะ
    #8408
    1
  12. #8360 fafa952 (@fafa95) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:26
    คนโปรดเอ้ยยย อย่าเป็นอะไรเลยนะ
    #8360
    1
  13. #8314 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:18
    คนโปรดดดดด เกิดอะไรขึ้นกับหนู
    #8314
    1
  14. #8282 wuxie (@wuxie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 23:28
    น้องโปรดของพี่!
    #8282
    1
  15. #8280 tangmo_univers (@tangmo_univers) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 23:19
    วอทแฮพเพ้นนนนน
    #8280
    1
  16. #8219 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 23:05
    น้องงงงงงงง
    #8219
    1
  17. #8191 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 19:20
    กรี้ดดดน้องเป็นอะไร!?
    #8191
    1
  18. #8151 IsmyPlace (@banniep89) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 16:31

    น้องงงงงงงง แงงงงง อย่าเป็นอะไรนะๆๆๆๆ

    #8151
    1
  19. #8148 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 12:31
    ใครทำน้องพี่
    #8148
    1
  20. #8139 Purim_purimprat (@Purim_purimprat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 16:00
    ใครทำน้องงง!!!!!
    #8139
    1
  21. #8085 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:51
    โอ้ยยยยน้อง !!!
    #8085
    1
  22. #8034 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:48
    พี่มันอุตส่าไม่ปากแข็งแล้วนะเดี๋ยวนี้ น้องงงงงงงง ใครชนน้อง หนูอย่าเป็นอะไรนะลูกกกกก
    #8034
    1
  23. #7979 Smileyyyyyyyyyy (@06092546md) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:05

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ใคร!ใครคนขับมอไซค์ !!ตามมมม ตามมมมม ตามมมม เค้าจะไปบึ้มบ้านมัน!!!น้อง น้องเค้าอุตส่ารีบมาาาาาาาา อิมอไซ๊ค์!!!!!!!!!!!!!!!
    #7979
    1
  24. #7955 K.white wine (@parindaqu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:21
    กรี๊สสสสส กำลังดีแล้ว อีมอไซเวรเอ้ย
    #7955
    1
  25. #7905 callmeyoon (@yoonmoonoi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:02
    อะไรอ่า โอ๊ยยย ลุ้นชิบ....
    บีบหัวใจเหลือเกิน งื้อออ
    #7905
    1